۲۴ ساعت

در گلشـــن بهـــــار

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۹ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۹ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————- 

در گلشـــن بهـــــار

در  گلشـــن  بهـــــار   خودم  میزنم قدم

با عــــــزت و  وقــار  خودم  میزنم   قدم 

صبح امید و چشمه ی خورشید اگر نبود

در شـامگاهی  تـــــار خودم میزنم قدم  

فــــکرم به کار و بارِ بد و ناپسند  نیست 

بـــا طفلِ نی ســـوار خودم  میزنم قدم 

کارم کهِ نیست از همـــــه  بیکار تر منم 

لیــــکن به کار و بــــار خودم میزنم قدم 

خودکـــار و پنسل و قلــم نی نداشتــم

در صفحه با شـــــرار خودم میزنم قدم 

در شهر ما که حادثــه بسیار خفته است 

امــــــا به اعتبــــــار خودم  میزنم قدم 

رویم نشد بسوی اروپـــــا و ملک غیــر 

در گــــرد و خاکِ شار خودم میزنم قدم 

فکر دوچرخه و غــــم موتر  ندارم هیچ 

با پـــــــــای روزگـــار خودم میزنم قدم 

همچون ملا به وسـوسه ی حور نیستم 

با یــــار کهنـــــــه کار خودم میزنم قدم 

مستم ز بـاده ی هنر و نشئــه ی کلام 

در طبــــع پر  خمار  خودم  میزنم قدم

مرگــم اگر فرا  نرســــد  در بهــــار نو 

در دشتِ لالـــه زار  خودم میزنم قدم 

از هشت و دو و یازده و نو گذشتـه ام 

بــــا واحــدِ شمــــار خودم میزنم قدم 

گفتـم بیـــــا نیامدی حالا که مرده ام 

در پشته ی  مـزار  خودم  میزنم قدم 

محمود   در  تجمـع  ابیــــــات  دلپـذیر 

در جمعی هم قطار خودم میزنم قدم 

————————————

بامداد شنبه ۱۸ حوت ۱۳۹۷ خورشیدی

که برابر میشود به ۰۹ مارچ ۲۰۱۹ ترسایی

سرودم 

احمد محمود امپراطور✍

خدا گر پرده بردارد . . .

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهار شنبه  مؤرخ  ۹ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۹ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

فرستنده : محترم داکتر علیشاه جوانشیر – شاعر : زنده یاد رازق فانی

خدا گر  پرده  بردارد . . .

خدا گر   پرده   بردارد    ز   روی    کار   آدم  ها

چه شادیها خورد بر هم، چه بازیها شود رسوا

یکی   خندد   ز آبادی ،  یکی   گرید  ز   بربادی

یکی از جان کند شادی، یکی از دل کند  غوغا

چه کاذب ها شود صادق، چه صادق ها شود کاذب

چه عابد ها شود فاسق، چه فاسق ها  شود ملا

چه زشتی ها شود رنگین چه تلخی ها شود شیرین

چه بالا ها رود پائین، چه سفلی ها شود علیا

عجب صبری خدا  دارد  که  پرده بر نمی دارد

وگرنه   بر   زمین ا فتد ز جیب   محتسب مینا

شبی در کنج تنهائی میان  گیریه  خوابم برد

به بزم   قدسیان   رفتم   ولی   در  عالم رؤیا

درخشان محفلی دیدم چو بزم  اختران روشن

محمد(ص) همچو خورشیدی  نشسته اندران بالا

روان   انبیاء   با او  ، علی    شیر   خدا   با او

تمام اولیاء  با او   همه   پاک    و   همه   والا

ز خود رفتم در آن محفل تپیدم  چون تن بسمل

کَشیدم   ناله ای   از  دل   زدم   فریاد  واویلا

که ای فخر رسل احمد  برون  شد رنج ما از حد

دلم دیگر به تنگ آمد ز  بازی  های   این دنیا

زند غم بردلم  نشتر  ندارم   صبر تا   محشر

بگو   با   عادل   داور   بگو    با   خالق   یکتا

چسان بینم که نمرودی  بسوزاند خلیلی را

چسان بینم که فرعونی   بپوشاند ید  بیضا

چسان بینم که نا مردی  چراغ انجمن باشد

چسان بینم جوانمردی  بماند بیکس  و تنها

چسان بینم بد اندیشی کند  تقلید درویشان

چسان بینم که  ابلیسی بپوشد  خرقه ی تقوا

چسان بینم که شهبازی  بدام عنکبوت افتد

چسان بینم که خفاشی کند  خورشید را اغوا

چسان بینم   که   ناپاکی  فریبد  پاکبازان را

چسان بینم که انسانی بخواند  خوک را مولا

غریب و خانه ویرانم فدایت   این تن و جانم

مبادا نقد ایمانم  رود   از کف   در ین سودا

چه شد تاثیر قرآنی چه شد رسم مسلمانی

کجا شد سوره ی یاسین کجا شد آیه ی طه؟

به شکوه چون لبم واشد حکیم غزنه پیدا شد

بگفتا بسته کن دیگر دهان از  شکوه ی بیجا

عروس  حضرت   قرآن نقاب  آنگه بر اندازد

که دارالملک  ایمان  را مجرد   بیند از غوغا

به این آلوده دامانی به این آشفته سامانی

مزن لاف مسلمانی مکن بیهوده  این دعوا

مسلمان مال مسلم را به کام شعله نسپارد

مسلمان خون مسلم را نریزد در شب یلدا

سفر در کشور جان کن که بینی جلوه ی معنا

برو خود را مسلمان کن پس فکر قرآن کن

خیال از اوج پایان  شد   فرو  افتادم از بالا

سنایی رفت و پنهان شد مرا رویا پریشان شد

ز ابر  دیده ام   باران،    فروبارید    بی پروا

نه محفل بود، نی یاران نه  غمخوار گنهکاران

گشودم گنج حافظ را که  یابم  گوهر یکتا

اطاقم نیمه روشن بود کتانی چند با من بود

که در تفسیر احوالم  بگفت آن شاعر دانا

یقینم شد که حالم را لسان الغیب میداند

که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها

الا یا ایها   الساقی   ادرکا   ساً و   ناولها

کجا دانند   حال ما   سبکساران  ساحلها

شب تاریک و بیم موج و گردابی  چنین هایل

که ما در گوشهء غربت ازو دوریم منزلها

بگفتا حافظ اکنون کمی از حال  میهن گوی

به توفان مانده کشتی ها به آتش رفته حاصلها

بگفتا خامه خون گرید گر آن احوال بنویسم

فتاده هر طرف سرها شکسته هر طرف دلها

ز تیغ نامسلمانان ز سنگِ نا  جوانمردان

بگفتم چون کند مردم، بگفتا  خود نمیدانی؟

جرس فریاد می دارد  که  بر بندید محملها

زنده یاد رازق فانی

 دایرهء سرخ

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ  ۸ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۸ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

 دایرهء سرخ

۱۲۸ الف

 بر  رخ   زرد   عدم   نیز   نقاب   است  اینجا

صفر هم یک عددی است که خواب است اینجا

ساعت  وهم ندارد   خبر    از    رنجش   دل

 عشق هم در هوس خویش کباب است اینجا

 خبر از   شیشه    بگیرید   که   شاید  میرد

صفحه را نقش نسازد که کتاب است اینجا

 سقف   را    بر سر   دیوار    مسازید   بلند

 خانه از یک  نفس صبح  خراب  است اینجا

پای      در    دایره ء سرخ      اگر    بگذارید

رنگ   در   دامن بیرنگ  سحاب است اینجا

 آهن   از کوره   نترسد .  بگدازش  بی غم

 باز آهن شود هر چند  که  آب است اینجا

شکیبا شمیم (رستمی)

۲۹ جولای ۲۰۱۷

 مولای من او

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ  ۸ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۸ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

شاعر: مرحوم محمد ظاهر نیاز قناویزی – فرستنده : محترم امان قناویزی

 مولای من او

 غلامِ   حیدرم    آقای   من او

 امام و رهبر و  مولای  من او

 او را  دارم   نیازا   غم   ندارم

 سرور و شادی عقبی من او

 تو می دانی که ما آقا نداریم

 به غیر از تو ز کس پروا نداریم

به زیر  یوغ   استعمار  نرفتیم

غم کشته  شدن  اصلا نداریم

 تو می دانی که ملت مرد جنگه

 رفیق   خنجر   و   یار   تفنگه

 حریف او نگردد  کس بمیدان

 به   هنگام  نبرد  مثل  پلنگه

 تو می دانی که ما آزاده مردیم

 بیابان گردیم و صحرا نوردیم

 چو موج اندر تکاپو و تلاشیم

 برای  اجنبی  خدمت نکردیم

تو می دانی”نیاز” همراز مایه

 “نیاز” همراز و هم آواز مایه

“نیاز“درس محبت داده با ما

رفیق و همدل و دمساز مایه

مرحوم محمد ظاهر نیاز قناویزی

دریغا

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ  ۶ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۶ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

دریغا

 باز درد دارد دل

 من!

چشم من تر،

 لبم خشک و تنم

 لرزان است

!    نغمه ی بلبل آبی

 نفس باد صبا

خوش خیالست

به سرم،

 سر من باد بلند

 کس نداند ز

 دلم !

 به نهم سر به

 سجود

 به امید

 فردا

 فردا هم

 روشن باد

 سهم امروز

 من

 است.

 امان قناویزی

بی اعتمادی

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ  ۶ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۶ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

بی اعتمادی

به هر سو بنگری، فریاد و درد است

 مسلمان با مسلمان   در نبرد است

 خلافِ  حکمِ  قرآن   است   این  کار

 تخاصم هر کجا، مردود و طرد است

 مسلمان  با   مسلمان    مرز   دارد

 سراپا  سخت و  سرد  و طرز  دارد

 چنان بی‌اعتمادی ریشه کرده‌ست

 که  هر   رفتار  ،  صد ها  درز   دارد

 به  حکمِ  دین ،   مسلمانان   برادر

 چرا مرز و چرا درز است  سراسر؟

مسلمانان   چرا   صد   پاره باشند؟

 اگر ایمان یکی ، قرآن یکی هست

 چرا از هم  جدا ، کشور به کشور؟ 

 چرا در فقر و  غم  بیچاره  باشند؟

 تمامِ   نفت   و   ثروت  از مسلمان

 ولی  در  هر  طرف  آواره   باشند 

 یهودی   با    نصارا    متحد  است

 نه مخفی  ، آشکارا  متحد  است

 به  تخریبِ   مسلمانان   سراسر

 آمریکا   با    اروپا    متحد    است

 بشیر احمد شیرین سخن

برزخ و آتش

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ  ۵ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۵ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

برزخ و آتش

زندگی را تو غنیمت بِشمر یک نفس است

نیست  همواره  امیدی ، که نفس بر گردد

آمد و رفت نفس ، جنبشِ  گهوارهء توست

خیز !  بیدار  شو  و  ، گنج  دگر  سر  گردد

به تغافل  کده ای  ناز ،  مبین   عمر  عزیز

در گذر بود ، همان لحظه که زود تر گردد

جز فنا ،   جمله ای   ذیروح   ندارد   جلوه

کُلِ نفس “ذایقه الموت” ، سراسر گردد

فرصتِ عمر،چو اشک از سر مژگان ریزد

با خبر باش ، که روح  شاهدِ گوهر گردد

زندگی بارِ دگر  نیست و ، ندارد  تکراری

جلوهء  باز  ،  در  این  جا  نه  باور   گردد

هر چه اینجاست عدم نیست و فنا گرداند

جز خدا  بر  همه  احوال ،  حُکم ور گردد

خورد سوگند خدایم ، به عصر و به زمان

خِسر و خِسّران و زیان ، بر تو مکرر گردد

در بقا زندگی  را  ، عمر ابد  داد  به  عهد

وعدهء  حق ، بوّد  راست و  فزونتر گردد

جاودان زندگی  را  ، وعده  نمود در جنت

مدتی برزخ  و آتش ، به  تو  همسر گردد

بعدِ حساب و کتاب ، نامه دهد بر دستت

چو به فردوس رسی ، عمر جوانتر گردد

همچو بیدل به فنا ، شوق بسی من دارم

چونکه زرغون به بقا ، یکسره خوشتر گردد

زین سعادت که بدیدار رسم ، نیست بهتر

عمر غفلتکده   زین جا  ، چو  بهتر  گردد

الحاج محمد ابراهیم زرغون

ناروی

۲۰ اپریل ۲۰۲۶

درختِ طور

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ  ۵ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۵ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

درختِ طور

فیضِ عشق از  سینهٔ  پُرشور میگردد  بلند ‎

چون  قیامت  از خروشِ  صور  میگردد  بلند

‎می گشاید صد درِ مقصد به رویش کردگار

چون نگه هرکس شب  دیجور میگردد بلند

‎مستی نازت ز موجِ اشک دل سر میکشد

جوششِ عشق از مَیِ پُر زور میگردد بلند

همچو مینا سرکشی با جام و ساغر میکند

 ‎هر که از میخانه اش مخمور میگردد بلند

بی  ریاضت  ناوکِ  آهت  ز  گردون  نگذرد

سوز دل از سینه‌ی  پُر شور  میگردد بلند

ترک اسبابِ تعلق، کن زخود بیرون خرام

چون شرر دود  از میانِ  نور  میگردد  بلند

کبریایِ عشق  را نازم  که از  اِفراط عجز

 ‎از کفِ دستِ  سلیمان مور  میگردد بلند

طور را برقِ تجلی چون شرر مبهوت کرد

‎ ‎لن ترانی  از  درختِ  طور   میگردد  بلند

چاکِ زخمم هر نفس خمیازهٔ  حسرت کشد

دردِ  بَد  از  زخمهٔ  ناسور  می‌ گردد بلند

در فضای عرصهٔ لاهوت  جولان می کند

چون  ذّره  از پرتوِ   مقدور   میگردد  بلند

پاکدل از سفله طینت ، رنج بی حد میکشد

‎آه  حسرت  از  دلِ  رنجور   میگردد  بلند

از شکستن محشر فریاد برپا می شود

‎چون صدا از چینیِ  فغفور  میگردد بلند

‎ ‎مرد از فضل و هنر سرمایه‌دار آبروست

ارزشِ انسان، ز علم و نور میگردد بلند

ناله‌ی خاموش ما از ساز قانونِ دلست

نبض  دل  از  زخمهٔ تنبور  میگردد بلند

شورش دریا به خود اثبات گوهر می کند

صید مطلب از لبِ  منصور میگردد بلند

‎«انوری» هر مصرعت را آب و رنگ دیگراست

 ‎از زبانِ  خامه ات  منظور میگردد بلند ‎

‎ انوری فکری

‎اول ثور ۱۴۰۵

 پنجشیر ‎ ‎

جدال تو و من 

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ  ۵ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۵ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر هروی

جدال تو و من 

خندد جهان به دولت بی بند و بار ما 

بر    رهبران   ظالم    ناکرده   کار ما 

از شش جهت ز بسکه ستم می‌رسد بما 

گرید سما به مردم بی غمگسار  ما 

از بس توجهی به حقوق بشر نشد 

پر شد جهان ز غلغله و گیر و دار ما 

شد خدشه دار حریت ما به نام دین 

از اهل قبله کی بدی این انتظار ما 

یا سوخت و یا که غارت و گشت از  وطن برون 

بود هر چه داشتیم بوطن افتخار ما 

صد ها جوان شهید شد و رفت زیر خاک 

جنگ  لعین  سیه  نموده  روزگار ما 

کس نیست تا که رحم نماید ز عاطفت 

بر  مادران  خسته  دل  سوگوار  ما 

 از راکت زیاد و بم و فیر توپ و تانک 

آتش گرفته هستی و دار و ندار ما 

از خدعه های دشمن کشور زبون شدیم 

زد صد گره جدال ( تو و من ) بکار ما 

ما را نفاق جنگ ( مذاهب ) تباه کرد 

شد  پایمال  دزد  و  دغل  اعتبار ما 

افغان تو پایداری خود  را زکف مده 

باشد همیشه لطف خداوند یار ما 

چرخ زمان همیشه به کام ددان نگشت 

آخر شود  معاند  ما  شرمسار ما . 

زنده یاد استاد صابر هروی

دلم عشق خواهد

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ  ۳ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۳ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

دلم عشق خواهد

۱۲۷ الف

دلی  را   شکستم  ببخشا  خدایا

 دری ر  ا که بستم  ببخشا خدایا

 دلم عشق خواهد نه از درب و  دیوار 

 از آنی که  رستم  ببخشا  خدایا

 گناهش شمردم و  رو بر گرفتم

 گنهکار    هستم  ببخشا   خدایا

ز مستی رمیدم که هوشیار باشم

 مگر مست مستم ببخشا خدایا

 نجویم    بیابم    ،  بجویم  نیابم

چه بی مایه پستم ببخشا خدایا

 یکی باشد ام ا که   آرام بخشد

 یکی ده به دستم ببخشا خدایا

شکیبا شمیم (رستمی)

هوای دلبری

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ  ۳ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۳ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

هوای دلبری

 دل من  باز  به  هوای  دل دلبری کرده

 لب  من میل  می و  ساغر  دیگر کرده

 قلب من ،آه ،چه بیچاره به دست تو فتاد

 خنده ات با دل دیوانه چه محشر کرده

 به دل من تو فگندی همه جا داغ فراق

سینه ام شعله ی چشم تو منور کرده

 زخم تیغ نگه ات گر چه به دلم خورد، چه باک

دل م ن را  تب تیغ تو به خون تر کرده

 همه شب با تو و یاد تو در جنگم وباز

 دل تنگم هوس وصل تو در سرکرده

 تو اگر یار دیگر داری و  دل بستی به او

 دل من را غم  این  قصه مکدر کرده

 هر زمان که به من قصه ی دشمن گویی

 باخبر باش شکیلا گوش خوده کر کرده

 شکیلا نوید

جدی ۱۴۰۴

سرگرمی ریاضی

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۲ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۲ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

با حل معما ها و بازی های آرامش بخش روزانه

مغز خود را تقویت نموده و دایره معلومات

خود را افزایش دهیم.

با سپاس از همکار گرامی ما محترم انجنیر صاحب غیاثی 

اینک سرگرمی ریاضی این هفته را خدمت شما

پیشکش می نماییم.

 سرگرمی ریاضی

عدد سوالیه چند است؟

پاسخ در هفته آینده …

آراستن

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۲ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۲ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

آراستن

خط سرمه را امشب عمیق تر به چشمانم کشیده ام   

لب هایم را به رنگ گلبرگ های سرخ –

                                                     دشت های فراموش شده آراسته  

و در گردنم مروارید های غلتان را با الماس های درخشان –

                                                                                        آویخته ام

شانه‌ هایم خالی‌ از پوشش

به نجابت بال های فرشتگان سفید

و لباس خوشرنگم

که با لایه های حریر های تاب دار و پر چین –

بدنم را با آرامی-

                     نسیم های ملایم –

                                             نوازش می‌ کند

و کفشهای طلایی رنگم

که قدم را یک وجب بلند تر کرده

به سرا پایم جلوه ی تازه ی داده است

مو های تاب دارم را بر شانه‌ های عریانم  ریخته ام

و دستانم را با انگشتر های الماس زینت داده ام

سرا پایم غرق در عطر های جادویی بهاریست …

تاشاید گذشته ها دوباره برایت  زنده شوند ؟

هما طرزی

نیویورک 

۱ اپریل ۲۰۱۰

دوبیتی ها

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۲ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۲ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

نعت شریف

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۲ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۲ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

نعت شریف

رحمت عالم صلی الله علیه و سلم

ایکه  به   حُسنَت   نرسد   آفتاب‌

زلف  تو  شبرنگ  بُوَد  پیچ و تاب

ایکه  وجودت   همگی  نور  شد

ظلمت گیتی  به  رُخَت  دور شد

ای عرب از خوان شما بهره یافت

شاه عجم از سخنت سر نتافت

خادم    در  بار   شرف   جبرئیل

سدره نشین همچو صدف جبرئیل

گفت  و  خدا   رحمت  عالم ترا

از    همه    آفاق     مُکَرَّم   ترا

تا که  نوید  تو  به  عالم  رسید

صبح پیروزی   به  سر ما دمید

تا که  کتاب    تو  به   ما  آمده

در  دل   شب   نور  خدا  آمده

از خط او گشته بشر رهنمون

گشته ز علمش همگی‌ ذوالفنون

راه   تَمَدُّن    که   تو  آموختی

شعله به خاکسترم افروختی

زنده نمودی تو عرب ‘را ز خواب

کفر جهانی همه در اضطراب

دادی  عجم  را  رهی آزادگی

کردی  رهایش  زخط  بردگی

بود و ترا  هم غم امت  به دل

تاکه بیرونش کنی از ظلم و ذِل

تاکه  شود  امت  تو   سربلند

حفظ خدایش کند  از هر گزند

آن یکی بین راه  ضلالت گرفت

ای اسفا ! رسم  جهالت گرفت

کرد خطاء  از  سنتت دور شد

چشم  وفایش مگرم کور شد

وان دیگری  راه غلامان گرفت

دون صفت از غیر تو فرمان گرفت

کاش به اوج شرف خود رسیم

باز به حرف و هدف خود رسیم

باز  شویم   تاج   سر   زندگی

بر فگنیم حلقه ی این بردگی

عرش  به   زیر   قدمت   آمده

خیل   مَلَک   از   خدمت  آمده

نور    خداوند    تعالی    توئی

شاه رُسُل  از  همه  بالا توئی

بر تو و  بر آل  تو  صد ها درود

باد فدای قدمت هست و بود

از  همه   بهتر   همه یاران تو

فیض    گرفتند   ز   دامان  تو

من به تو عاشق ز دل و جان شدم

از همه بد کرده پشیمان شدم

خنجری از خیل غلامان توست

از دل و جان‌ گوش به فرمان توست

چشم امیدش به شفاعت بود

عشق تو اش رمز سعادت بود

پیروز  باشید  دوستان عزیز

دعا گوی تان

شیخ مولوی خنجری

کابل – چهار دهی .

چراغِ امید

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۲ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۲ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

چراغِ امید

 چراغِ حق درین  ویرانه رُخشان  می‌شود آخر

 به  لطفِ  خالقِ   یکتا، چراغان  می‌شود  آخر

 اگرچه شب سیه‌پوش است و راهی پُر زِ دشواری

 مدارا گر شود این خطّه، شادان می‌شود آخر

 ز خونِ سرخِ جان‌ بازان ، درختِ  صبر می‌روید

 و  باغِ  خستهٔ  میهن ، گلستان  می‌شود  آخر

 ز اشکِ چشمِ هر مادر ، زِ صحرا لاله  می‌روید

 به هر سو مشعلِ غیرت فروزان می‌شود آخر

 اگر دستِ به دستِ هم به سوی کار بشتابیم

 وطن  با  همّت  و  تدبیر ، تابان   می‌شود آخر

 اگر ما همرکابِ  علم  و فرهنگ  و  خرد گردیم

 یقین دارم وطن خورشیدِ رخشان می‌شود آخر

 اگرچه دردِ  این  دوران  به  ظاهر  بی‌اثر گردد

 تحمّل کن بشیر این رنج، درمان می‌شود آخر

 اگر ایمان  و  همّت  هم‌ صدا گردد درین خطّه

امید  و  شادیِ  ملت   فراوان    می‌شود  آخر

 بشیر شیرین‌سخن

برگ نسترن

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۲ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۲ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

برگ نسترن

 گلا ! به  یاد  تو  من خانه  در  چمن کردم

به کوه و دشت و دمن رفتم و وطن کردم

بدین امید  دهم  جان  به  مثل  گرد رهت

 ز ذره   ذره ی  آن   بر   تنم   کفن   کردم

 گمان  نسیم   صبا  سوی   ما   نمی آید

 سراغ  بوی  تو   از  برگ  نسترن   کردم

 به یاد خاطره  ها سیل  اشک  چشمانم

روان  به  پای گل  و سرو و یاسمن کردم

دگر سخن به جز  از  تو  نباشدم  به زبان

 گرفته  نام  تو  را  بر  دهن  سخن  کردم

 ز بس که شوق گل روی تو”امان“را بود

 کفن ز پرده ی آن ساختم ، به تن کردم!

امان قناویزی

دفترِ خیال

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۲ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۲ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

دفترِ خیال

 هر صبحدم که روزنِ چشمانِ خسته ام

 آرام و بی صدا

 بگشوده می شود

 بر روی خاطراتِ پریشانِ زندگی

 از پشت قُله های درخشانِ آرزو

 خندد به ناز

 جامِ طلایی آفتاب

 و من در خیالِ خویش

 با حسرت و امید

 در بیکران وادی سر سبزِ خاطرم

 با دستی پر زمهر

 به بلندای آسمان

 در دفترِ خیالِ افقهای رنگ رنگ

 نقشِ وفا و مهرِ تو را

 تا  به بیکران

 در فصلِ غم گرفته و زیبای عاشقی

 تا امتداد نور

 به تصویر می کشم.

مریم نوروززاده هروی

 بیستم آپریل ۲۰۲۶

 از مجموعهُ”پاییز “

هلند

پرنقش و نگار

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ  ۱ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۱ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

پرنقش و نگار

دارد گل سوری به  چمن  جلوه  نمایی 

بلبل  به   سرشاخ   کند  نغمه  سرایی 

جوشِ گل  و آهنگ روان  بخش  قناری

بخشد بدل و   دیده ی  عشاق صفایی

جشنِ طرب و  همهمه پیچیدبه کهسار

ای مطربِ خوش لهجه چرالب نگشایی

گلشن شده  روشن زرخ مهر دل افروز

وقت است که چون مه زپسِ پرده برایی

ازرحمت حق باغ  و درو دشت وبیابان

پرنقش و نگاراست چو فردوس خدایی,؟

صحن چمن  امروز  بُوَد خرم و شاداب

وقت  است که از خانه   بگلزار برایی

بازآ که تماشاگهٔ حسن است چمن زار

گله  اشده خندان و تو غمناک چرایی

مشکِ  ختن  و عود  بریزید   در  آتش

یار  آمد و  طی  شد  غمِ  ایامِ جدایی 

فرصت به کف  آمدمیٔ  گلرنگ بیارید

کزبند   غم     دهر     بیابیم    رهایی

آمیخته  با لطف  و صفارونق هستی

آید به نظر در همه   احوال   رسایی

صد  گوهر غلطان بقدم بوس بهاران

از کلک تو پاشید « لبیبا » چه بلایی 

عبدالقیوم « لبیب » 

از مجموعه غوغای دل 

ا/ ا/ ۱۳۸۱

خون دل

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ  ۱ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۱ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

خون دل

سالها از خون دل من هم شرابی ساختم

از دلی  در خون  تپیده  هم کبابی ساختم

سالها  درس  عبرت  خواندم  اما    !  نشد

از دلی پر درد خود من هم کتابی ساختم

سالها  خونم  بریختاندم  در  میدان عشق

از دل پر آه  خود  من  هم  تنابی  ساختم

سالها اندیشه کردم من به  کردار خویش

از دل  پر  ماجرا من  هم  سرابی ساختم

سالها شکیلا با خنجر نمودن دلم غرق خون

از دل پر خون خود من هم لاله زار ساختم

شکیلا نوید

۲۶ حوت ۱۴۰۴

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ  ۱ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۱ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

قلۀ پیروزی

از قلـب خراسـان  کهـن آمده ام

با یعـقوب لیث و  تهمتن آمده ام

تا راوی فرهنگ و تمدن شده ام

با تیـغ قـلــم در انجـمـن آمده ام

*******

سـازش به قـاتـلان مـردم جرم است

باخـتـن بـرای بـار چـنـدم  جرم است

از قـلـۀ پـیـروزی بـه خـاک  افـتــادن

چون کاه بدون کسب گندم جرم است

*******

مردم و نظامیان چه خوب  جنگیدند

بـر لاف و گـزاف  دشمنان   خندیدند

در  عـرصۀ  گفتگو  و  تدبیر  و  خـرد

ارباب ســیـاسـت کمــاکان لغزیدند

*******

تسلیم  به  تجـاوزگـر ظالم مرگ است

ماندن  به  زیر پای  گرگ  گرگ است

با ظالـم  و  خـونخـوار تـبــانی کـردن

چون دادن نفت وشاه کلید ارگ است

*******

ظالم به تک  و  تاز تجاوز بکند

بـر قـوم سر افـراز تجاوز بکند

گـر هـمـت سـرباز  دلاور نَبُوَد

صد  بار  دیگر  باز  تجاوز بکند

*******

یک بام خـدا به  چند هـوا می خواهند

ازهرطرفی به  خود  فضا می خواهند

مظلـوم بـه زیـر تـیغ ظلـم افـتـادسـت

بـر وی  هـمـه  چیز  ناروا می خواهند

*******

هشدار که بازی را به مفت می بازید

میدان نـبـرد را ، بـه گـفــت  می بازید

درگیر قـمــار  باز  و  دغـل  بـازان  اید

با چال و فریب طاق وجفت می بازید

*******

بـا دزد ســرگـردنـه  یاری نکنید

هرگزبه پیش خصم زاری نکنید

از   مـرز  بـرانـیـد  تجـاوز گـر را

بـا خنجـر  زور  بـردبـاری  نکنید

*******

حرف وعمل ستمگـران  مردودست

بر قتل و قتال گرد جهان افزودست

آتـش زده  در لانــۀ  مـرغـان چــمن

یـارانـۀ  امـریکا بـه مــردم دودست

*******

زنجـیـر شـریـر  ظلم  را  پاره  کنید

آزاد ز بـنـد، خـلــق  بـیـچـاره  کنید

با مشت گـره کـرده بـه فـریاد آیید

درحفظ وطن ز جان و تن باره کنید

*******

از دورِ خراسـان کهن یاد آرید

از هیمنۀ ایـران وطن یاد آرید

از عزم نیاکان  و  بزرگان خرد

از رزم سترگ  تهمتن یاد آرید

*******

در کابل و  غزنی  و  هری غوغا کن

در بلـخ و بـدخـشــان علـم بـرپا کن

رویای  خراسان  بزرگ در دلهاست

این را به زبان  مرد  و  زن  گویا کن

*******

ایران و خراسان کهن هم کیش اند

از یک تبار  اند  و  با هم  خویش اند

فردوسی و  رودکی  و  حافظ دارند

با  مولوی  از  بلخ  کهن  درویش اند

*******

افـغـانـسَــتـان بـاز خـراســان گردد

این تیره شبان صبح درخشان گردد

تاریـخ کـهــن تا که  بـه  فـریـاد آیــد

خـورشــید تمدن رز  افـشــان گردد

*******

از خائن و بد خواه   وطن  دوری کن

راهی به گشا و  ترک  مجبوری کن

بیشک که میدان به دستان  شماست

لعنت بـه تـسلـیمی و  مزدوری کن

*******

هشدار که گول  چرب زبانی نخورید

خـنجــر ز  پـشـت  ناگــهـانی نخورید

همسایه که با مکروفریب آمده است

از قـلــه ســقـوط پـلـه گانی نخورید

*******

ظالم به زر و به  زور  خود می نازد

با تخنیک و بمب کور  خود می نازد

از کــشـتـن کـودکان نــدارد شــرمی

بر خفّـت و بر  غـرور  خود می نازد

*******

هشدار که شمشیر به  ظالم ندهید

زور  و  زر  و   تدبیربه   ظالم ندهید

ازقدرت  هسته ای  اگرمی ترسند

یک ذرّه  ز اکسیر  به ظالم ن دهید

*******

جنجال جهـان  جـنگ انرژی باشد

سـاز همه دنگ دنگ انرژی باشد

از تـنـگۀ  مالاکا و  هـرمز  گـویـنـد

این هـر دو گلو تنگ  انرژی باشد

*******

دانش به فـرزند  ایرانی عیب است؟

نیروی اتـم حق جهانی  عیب است؟

خـاخـام که بمب اتمی سـاخته اسـت

برق اتمی به شیخ فانی عیب است؟

*******

مفهـوم یَهُوَه در  جـهان بیداد است

سلاخی مام و  کودک  نوزاد است

در غزه  و  میناب  شده خون جاری

ازحمله و  ظلم  امریکا  فریاد است

*******

پـروردن دانـش  اتم  حق شماست

دفترچۀ خوانش اتم حق شماست

ظالم  که  بـه بمب اتـمی می نازد

نـوبـاوۀ  زایـش اتم حق شماست

*******

هـر ذره بـه  بـطـن  خـود جـهـانی دارد

دنـیـــای خــودی و  کـهـکـشـانـی دارد

این قدرت ذرّگان که دردست شماست

بـیـگانـه بـه  درک  خـود گـمــانی دارد

*******

قانون جهان موشک  و خمپاره شدست

حـقــوق ملـل کـشـتـۀ غــدّاره شدست

با خنجـر  خـونین  که  خـدا  را  کـشـتـند

انجیل  به  دست زور و زر پاره شدست

*******

با دشـمـن  دیـرینه به سـازش نرسید

هشدار به دیوودد به خواهش نرسید

بـا قـاتــل  کـودکان  و   فــرزنـدان  ات

هـرگز بـه تـوافـق  و  نـوازش  نرسید

*******

بر خـلـق   عنایـت  خـدا  نـزدیک است

در هـسـتی تـداوم بـقــا  نزدیک است

نـیـــروی  تـمــدن  کـهــن  زنـده شـود

حقا که شکست  امریکا نزدیک است

رسول پویان

۲۰ اپریل ۲۰۲۶

عالمِ خیال

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ  ۳۱ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۰ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

عالمِ خیال

از تخته‌ام  پیاده  و  اکنون  سوار  را

از ما  گرفته  است  خیالت  قرار  را

در لابه لای موی سیاهی تو  کودتاست

آورده  باد  بوی  خوش   نوبهار  را

قدی رسا و جلوه‌ی اغواگرت مدام

کرده خجل صنوبر و کاج و چنار را

با بوسه‌ای که صبح به آیینه کاشتی

انداختی به سینه‌ی من لاله‌زار را

این روزها که قصد تو آزار و اذیت است

کردی به سرمه  مست  دو چشم خمار را

گاهی ز باغ پر  ثمر کشورت  به ناز

ارزان بکن  برای  عزیزت  انار را

 از غیب روزگار  غم‌انگیز  می‌کشید

بر آسمان  دلکش  عاشق غبار را

با دست خویش آمده و  شعر را ربود

ای کاش  می‌ربود  غم  ماندگار را

ای خوب  من ببخش! که  در عالمِ خیال! 

من گل  بر کشیده‌ام  اما  تو خار را….

# محرابی _ صافی

سکوت دردناک

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ  ۳۱ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۰ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

سکوت دردناک

۱۲۶ الف

  تماشاخانه ء  ننگ است  دریای  کثافت  ها

 نباشد جز ریا چیزی  در  این جمع عبادت ها

 نگاهی کو تن غافل  ز پا  تا فرق  می دزدد

 پریشان میکند مرغی که گردد صید عادت ها

 چو شیری سیر باشد نیست آهو را از آن باکی

که دندان  باز می دارد ز جان  نا ضرورت ها

 نمیدانستم از ساز و ببردم دست  بر سازی

 مرا بشکست و خوردم کرد  آهنگ  کدورت ها

 فغان آهنین خیزد چو آتش  در  دلش جوشد

 که آخر ذوب گردد خود  میان این حرارت ها

 بباید از زبان سگ شود مرحم در آن زخمی

 که سر نابسته میماند در آغوش قصاوت ها

 چو ماری روبرو آید مجنبان دست و پایت را

 که چشمش خوب میسنجد کجا از اوست وحشت ها

 جلاد از خشم  میماند ز  دست خویش خنجر را

 که لب را سخت می بندد نگاه این قضاوت ها

 دمی از سنگ پرسیدم به زیر آب چون باشی ؟

 سکوت  دردناکش  گفت از درد  شقاوت ها 

نشاید مو شگافی یی که آب از ابر بر گیرد

 که طوفان قصه ها  دارد ز بیداد  نبوت  ها

 بیا تا پرده برداریم و دل بی پرده اندازیم

 که زیر سایه یی خوابد مگر آیین قدرت ها

شکیبا شمیم (رستمی)

۱۷ نوامبر ۲۰۱۷

بهار مست

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ  ۳۰ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۱۹ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

 بهار مست

 بهاران مست و  هر سو  بلبلان مست

 چمن چشمک ‌زنان، پیر و جوان مست

 نسیمِ صبح همی ‌رقصد به هر دشت

 درختان    در   میانِ   بوستان   مست

 به هر  دشت  و   دمن ،  لاله  هزاران

 زمین   آراسته  از   رنگِ   گلان مست

 هوا       لبریزِ       عطرِ        نو  بهاران

 دلِ عاشق  به شورِ  بی ‌کران  مست

 پرستو    چهچه    دارد   در    گلستان

 قناری   از    خروشِ    بلبلان    مست

 بخندد    سرو   و    شمشاد  و صنوبر

 کنارِ    نهر    نشیند     باغبان    مست

به   صحرا   و     گلستان     و    مزارع

 چنار   و  یاس  و  بید و ارغوان مست

 سحابِ   آسمان    چون   غنچهٔ  برف

 به   زیرِ   نورِ   خورشیدِ  جهان مست

 دو دلداده ، دو   عشقِ  خوش‌  ترانه

 میانِ   لاله‌ زاران  این  و   آن   مست

 بشیرِ  شیرین‌ سخن ، آشفتهٔ  شهر

 بهارا ن   رفت  زِ فریادِ  خزان  مست

بشیراحمد شیرین سخن

سرتاج خوبی ها

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ  ۳۰ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۱۹ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

سرتاج خوبی ها

نما از کوى من اى  جان  گذر آهسته آهسته

همانسانى که بنمودى سفر آهسته آهسته

اگر چه نیستم  قابل  به  اوصافى چنین زایل

که گاهى عاقل و گه خیره سر آهسته آهسته

که بى تو این دو  چشمانم ندارد پرتوى باز آ

نمایان شو چو ماه اندر بصر  آهسته آهسته

خبر  اندر  خبر   باشد   همه  بد بختى  و اما

نگاهت   قاصد   زیبا  خبر   آهسته   آهسته

نظر  اندر  نظر  هر سو  نمایم    آرزوى   تو

نما رخ اى مهى نیکو  نظر  آهسته  آهسته

تویى زیبا تویى رعنا تویى سرتاج  خوبى ها

بیا شاهنشهى  والا گهر   آهسته  آهسته

شیبا رحیمی