۲۴ ساعت

بغلِ یار

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۲۴ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۴ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

بغلِ یار

شبی که دست کسی حلقه در تنت باشد

خدا     کند    بغلِ      یار      میهنت    باشد

به محض اینکه به آیینه  صبح خیره شوی

دو بوسه  مثل   تتو   روی   گردنت   باشد

اگر به فکر فرو می‌روی چه شیرین است

خیال   و   خاطر   او   فکر    بردنت   باشد

خودش که عشق تو باشد چه فرق خواهد کرد

تمام   عالم   و   آدم   که  دشمنت  باشد

چه کیف می‌دهد این زندگی که آخر کار! 

به پای آن‌که نشستی همان زنت باشد…

محرابی – صافی

شاگرد شیطان

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۳ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

شاگرد شیطان

ترامپ بی حـیا درعیش ونوش اسـت

برای قتـل وغـارت درخـروش اسـت

به زعـمـش زنـده بـاشـد بـرهـمـیـشـه

رسدروزی که درگورش خموش است

……

ترامپ لعنتی،شاگرد شیطان

نباشی ای پلید ازنسـل انسان

شودروزی که یک فرددلاور

روانـه داردت،درقـهرنیــران

……

هزاران بی وطن بی آب و بی نان

به اطراف جهان،تیت وپریشان

خـداونـدا!بـرس بـرداد مظـلوم

بـکـن فـرعـونیان،راهی نیران

……

ترامپ لعـنتی،خونخوار جانی

رسـیــده آخــرت اززنـدگـانـی

شب روزت بفکرکشت وکشتار

نـــداری زنــدگـیِ جـــاودانــی

……

سـگی دیــوانـه ی دیــدم بـه بـازار

که هرسوعف زده میکرده هنگار*

بلاخـر تیـرغـیـبی برسرش خـورد

که آسـوده شـدنـد از شــرّ آن هـار*

……

خـدایـا! ملـت مـظلــوم ایــران

رهائی داری اش ازشرّشیطان

نمـائـی دشمـنـان مسلـمـیـن را

هـمـه محـشوربا شمرو یزیدان

پوهنوال داکتراسدالله حیدری

۱۲ جون ۲۰۲۶

سدنی – آسترالیا

*ـ هنگارـ تندی، تیز وشتاب،هارـ سگ گزنده،حیوانیکه مبتلابه مرض هاری باشد

در نکوهش جنگ و رنج ملت‌ها

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۳ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

قصیدهٔ :                                           

 در نکوهش جنگ و رنج ملت‌ها

جهان   از  شرارِ  فتنهٔ   دوران   می‌سوزد  

دلِ انسان ز  داغِ  ظلمِ  انسان  می‌سوزد

به هر سو آتشی از جنگِ بی‌پایان فروزان  

چراغِ خانه‌ ها  در  بادِ  طوفان   می‌سوزد

به  دشتِ  اوکراین  آتشِ خون‌ ریزِ  قدرت  

به  جانِ  کودک و  پیرانِ  نالان  می‌سوزد

به شام و قدس و لبنان شعلهٔ اندوه برپاست  

دلِ  مادر  به یادِ  طفلِ  گریان  می‌سوزد

به یمن، نانِ مردم در حصارِ مرگ و قحطی  

به کامِ خاک می‌افتد ، به  زندان  می‌سوزد

به سودان آتشِ بیدادِ قومی شعله‌ور  شد  

وطن در شعله‌های فتنهٔ پنهان  می‌سوزد

به لیبیا ز بعدِ  سال  ها  آشوب و ویران  

چراغِ صلح در گردابِ  طغیان می‌سوزد

به افغانستان ز  بیدادِ  زمانه  نسل‌ ها  

میانِ آتش و  باروتِ  ویران  می‌سوزد

میانِ خصم‌جویی‌های دو قدرت وایران  

دلِ مردم به بیمِ حادثه هر آن می‌سوزد

به هر سو لشکرِ سوداگری بر جانِ ملت  

به نامِ صلح اما در هوسران می‌سوزد

زمین از خونِ بی‌گناها ن شده رنگین

ولی سوداگرِ جنگ از دلِ آنان می‌سوزد

جهان در چنگِ زر و نفت و سوداهای پنهان

به دستِ قدرت و سرمایه‌داران می‌سوزد

سیاست‌پیشه‌گان در بزمِ نیرنگ و فریبش

 ولی وجدانِ بیدارِ ستم‌دان می‌سوزد

سازمانِ ملل خاموش و درمانده ز تقصیر

 که در بندِ وتو و قیدِ فرمان می‌سوزد

نه فریادِ یتیمان را  شنیدن  می‌تواند

نه از اشکِ اسیرانِ پریشان می‌سوزد

اگر عدل و خرد روزی به دنیا بازگردد 

چراغِ صلح در هر کوی و میدان می‌سوزد

ولی تا ظلم و حرص و جنگ‌افروزی بماند

دلِ آزادهٔ  انسانِ  هشیار  می‌سوزد

در آخر شاعر این نالهٔ جان‌سوز را گوید 

که فائز از غمِ این حالِ ویران می‌سوزد

خلیل الله فائز تیموری 

۱۴۰۵/۳/۱۹ -هه،ش

تهران ، ایران

 وصله ی جانم

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۱ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۱ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

 وصله ی جانم

 چه می داند ز حالم یار شیرینی که من دارم

 کجا باشد خبر از حال غمگینی که من دارم

 به که گویم که سازد اندکی تسکین غم دل را

 ببین پر نم بود هرشام بالینی که من دارم !

نمیگردد جدا باشد همیشه  وصله ی جانم

 نمی سازد رهایم درد  دیرینی که من دارم

 کشم بردوش خود درد فراق و دوری یاران

 نبر دارد کسی از بار سنگینی که من دارم 

 “امان“تنها ز کویت سرخ رو قصد سفر دارد

ز خون دل بود رخسار رنگینی که من دارم

 امان قناویزی

و تو

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۲۰ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۹۱۰ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

و تو

      به یارم

می سرایمت با تمام هستی ام

و می خواهمت با تمام نیستی ام

و می جویمت با تمام آشفتگی ام

بگذاردر دامان مهرت جاودانه شوم

بگذار در شهر ستارگانت عاشقانه شوم

و بگذار با ساز فرشتگانت عابدانه شوم

 تو مرا از شاخه  ای عشقت خلق کردی

تا ترا بستایم

و بپرستم

و بتو عشق بورزم

و اما من بیراهه می روم

 بیراهه می روم

بیراهه می روم

و من دل به (خاک) می بندم

و من شور گذرا

و عشق چند صباح را

(عشق) می پندارم

مرا به من باز گردان

و مرا در سرزمینت

جاودانه ساز

و در صفای آسمانت

چون ستاره ساز

وپر از پرواز عاشقانه ساز

و مرا از شور وشیدایی خاک رها ساز

چه باشکوه است مرغ (هما)

در دام (خدا) باشد همیش!

هما طرزی

نیویورک

۱۰ فبروری ۲۰۲۴

” اگر کودک درونم حرف بزند “

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۲۰ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۰ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

” اگر کودک درونم حرف بزند “

سالهاست که با من حرف
می زند
اما ، می‌گوید! من هنوز با
پاکدامنی ام ،با خوش باوری هایم، با دیدگاهی پر امیدم
با وجدان بیدارم
هنوز کودکم !
ولی ترس از صدای ناودان باران
از غرش ابرهای سیاه،و از قضاوت شدن ها دارم
اما ،دلم می خواهد در بین
همه دیده شوم
ولی از صدای بلند قناری های
مغرض می ترسم
گوشه‌ی پنهان می شوم
و منتظر می مانم تا با مهر دستم را کسی بگیرد
تا دوباره بخندم ،بدون
ترس ،بدون نقاب ،با صدای
قهقه
برایم بگو، نترس
یادت نرود من هنوز در درونت زندگی میکنم
شاد باش
به خود باوری هایت
به خود شناسی هایت
با وجدان بیدارت
من هنوز اینجا ستم
پشت خستگی هایت
پشت لبخند های اجباری
پشت سکوت مبهم
تو هنوز همان کودکی هستی
که دلش برای دوست داشتن
نوازش کردن های
بی دلیل تنگ است
من هنوز که هنوز
در درونت با شادمانی هایت
با غصه هایت
با ترس هایت
با خنده هایت
تو را همراهی می کنم
اما من وقتی گریه می کنم
فقط آغوش می خواهم
با قوی بودن
وقتی اشتباه ازم سر می زند
دلم می خواهد کسی کنارم
باشد
نه اینکه ترکم کند
تا بگویم ،لطفا سرزنش ام
نکن
کنارم بنشین
دستم را بگیر
” بگو دیگر تنها نیستی “

✍عالیه میوند

توکل بر خدا کردم

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۲۰ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۰ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

توکل بر خدا کردم

دو رنگی تا به کی در حرف و در رفتارمان باشد

خوشی گفتارمان ای کاش ! در کردارمان باشد

دروغ و فتنه  انگیزی  سراسر  درد  و  غم  دارد

بیا تا  صدق   نور   لحظه‌  های   تار مان   باشد

راز    رویت    چون   غبار  از  شیشه‌ پنهان کن

در این   دنیا  نباید دشمنی‌  ها  کار مان  باشد

اگرچه  راه  دشوار  است ،  راه  عاشقی ، اما

برای  دوستی  یک  نامه  در منقار  مان  باشد

شراب میوه‌ هایش سینه را  در  شور  می‌آرد

دعا کن شاخه‌ های تاک  در  دیوار مان  باشد

پناه   آورده‌ام  بر  عشق ! از هنجار  این  دنیا

توکل بر  خدا  کردم ، خدا جان  یارمان  باشد

به دنبال تو خواهم داد دستم  را تکان چون قبل … 

اگر حتی همین هم آخرین  دیدارمان باشد….

۱۴۰۵/۰۳/۱۸

#محرابی_صافی

فریادِ خاموشِ زنانِ افغانستان

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۲۰ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۰ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

فریادِ خاموشِ زنانِ

افغانستان

به زیرِ سایهٔ بیداد ،  دختران  می‌گریند

 ز داغِ حبسِ ستم ،  بی‌امان می‌گریند 

به کوچه‌هایِ  غم‌آلودِ شهرِ خاموشان

 کبوترانِ   پَرِ  خون‌  نشان    می‌ گریند 

نه  حقِّ  درس ، نه امیدِ  کار  و  آزادی

 ز تیرگیِ  شبِ  این  زمان  می‌ گریند 

زنانِ  خستهٔ  هرات  و  بلخ  و  قندهار

 چو شمعِ سوخته در هر مکان می‌گریند 

گناه چیست؟ جز آرزوی رهاییِ خویش

 که  در   کمینِ  دلِ  ناتوان  می‌گریند 

به جرمِ آن‌که نسیم از رخ‌شان پرده گشود 

درونِ دخمه  و زندانِ  جان می‌گریند 

جهان اگرچه شنیده‌ست قصهٔ اندوه

 هنوز بر غمِ  این داستان  می‌گریند 

کجاست عدل؟ که  بیند هزار فریادی

 که از دلِ زن و طفلِ نوان می‌گریند 

کجاست وجدانِ  بیدارِ  اهلِ عالم تا

 بداند از چه چنین بی‌امان می‌گریند 

ستمگران به چه نام از خدا سخن گفتند

 که از جفای‌شان اهلِ ایمان می‌گریند 

بُرید  بالِ  امید  از   هزار  دخترِ پاک

 که اختران به شبِ بی‌کران می‌گریند 

کتاب مانده به کنجی ، قلم شکسته ز درد

 به حالِ مدرسه‌ هایِ خزان می‌گریند 

هزار چشمهٔ دانش به خاک خشکیده‌ست

 از این مصیبتِ تلخِ  زمان می‌گریند 

مگر نه مادرِ فرداست  هر زنِ آزاده؟

چرا ز  جورِ  ستمکارگان  می‌گریند 

صدای گریهٔ  آنان  گذشته از دیوار

 که کوه‌ها ز غمِ بی‌کران می‌گریند 

اگرچه پنجره‌ها را به قفل بسته ستم

 هزار روزنِ نور از  نهان  می‌گریند 

به یادِ دخترکی  کز  هراسِ تازیانه

 شبانه در دلِ خود  بی‌امان  می‌گریند 

خدا کند که رسد  روزِ فتح و آزادی

 که دشمنان ز شکستِ  گران  می‌گریند 

«فائز» ز داغِ دلِ  مادرانِ داغ‌دیده 

به پایِ مرثیه‌ هایِ جهان می‌گریند 
                                                                                                                                                                                                                                      
خلیل الله فائز تیموری
۱۴۰۵/۳/۱۸- هجری شمسی
تهران – ایران

خارِ مغیلان

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۲۰ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۰ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

خارِ مغیلان

با دستِ ستم ، سینهٔ  میهن  بدریدیم

 ما خنجرِ   این   زخمِ   گرانبار   شدیم

 نالان   ز  بیگانه    و    اغیار   چراییم؟

 خود کردیم  و  غافل زِ اعمالِ  پلیدیم

مکتب  نساختیم ، نرفتیم  پیِ  تعلیم

 بر جایِ قلم، چاشنیِ بیگانه خریدیم

 حرمت  بشکستیم ز دانشور  و  دانا

 چون خارِ مغیلان، به هر کف بخلیدیم

 چون نسلِ ملخ، حمله بر این باغ و مزارع

 بنشستیم و دزدانه همه پاک چریدیم

بردیم به یغم ا همگی  دار و ندارش

 در خانهٔ  بیگانه ، بسا  برج  خریدیم

 چون   پایهٔ  بهمنِ   پُر برفِ  زیان‌ بار

هر جا که رسیدیم، به وحشت بغریدیم

 بر چهره و سیمای همین باغِ گل‌آفروز

 ما عاملِ پاشیدنِ هر زهر و اسیدیم

تلخ است حقیقت  و  اظهار حقایق

 خود زهرِ ازین جامِ بلورین بچشیدیم

 بشیر  ز   بیگانه‌ای   سفاک   ننالد

 داند که چه گنجی به ویرانه کشیدیم

 بشیر احمد شیرین سخن

تمنای وصال

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۱۹ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۹ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

تمنای وصال

 دلم با توست، اما تو چه بی‌مهری، نمی‌دانم

 چرا هردم در این گلخانه  دلگیری؟ نمی‌دانم

 به بیداری نه‌ای با من، ولی در خواب من هر شب

 از این پیوند ما  داری  چه تعبیری؟نمی‌دانم

 من امشب تا سحر  دارم  تمنای وصالت را

 تو هم آیا ز من صد بوسه می‌گیری؟نمی‌دانم

 ز    من   دیدی   به هر  دم   صد  گُداز  ، آیا

 میان آتش عشقت چه تصویری؟نمی‌دانم

 جوانی در بساطم موج‌های مست و بی‌باک‌اند

 من اصلاً حرف‌های کهنه و پیری نمی‌دانم

 لبت را بر لبم بگذار ، از غم‌  ها  جدایم کن

 تو از این داغیِ عشقم چه پنداری؟نمی‌دانم

 به آغوش  تو  بسپارم   گل‌  اندام داغم را

 تو بر این صحنه‌ها داری چه تدبیری؟نمی‌دانم

میان وصلت ما، بوسه‌ها را مال خود خواهم

 تو هم آیا که می‌خواهی مقادیری؟نمی‌دانم

بیا تا شعله‌افشانیِ تنورِ عشق را امشب…

 نیایی، در خودم بند است و زنجیری نمی‌دانم

هما_باوری جرمنی

۱ دسامبر ۲۰۲۴ 

 پیدا

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۱۹ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۹ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

پیدا

۱۳۲ الف  

 هزار   شعر  ترم  در   کتاب    او پیدا

 میان آن همه شعرم حساب او پیدا

 ز بخت نیک خود او را مقابلم  دیدم

ز بخت شور من  اما  حجاب  او پیدا

 بدیدمش  به دلم  انقلاب  بر پا شد

 برفت و است  مگر  انقلاب  او پیدا

 عجب هراس به یک لحظه روبرو شدنش

 که لحظه رفت و به دل اضطراب او پیدا

دلم گریست ،و چشمم خموش کرد نگه

 درون تخمک چشمم سحاب او پیدا

 سوال کردم و او بی خیال گوشش کر

 دوصد کنایه در این بی جواب او پیدا

شکیبا شمیم (رستمی)

مهر و همدلیِ دوستان

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۱۹ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۹ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

مهر و همدلیِ دوستان

به باغِ جان شکوفه می‌دمد نسیمی دوستان

که می‌وزد ز مهر و  لطفِ  بی‌تکلّفی دوستان

چراغِ   راهِ   ما    شدند   در    شبِ   بی‌  پناه

ستارگانِ   آسمانِ    دل ، شفیقی   دوستان

ز همدلی   اگر   نبود    جهان   چه  سرد بود

که گرم می‌شود دلِ  خزان‌ زده به فیضی دوستان

به وقتِ رنج اگر  رسد   غمی   به   سینه‌ای

گشوده می‌شود درِ کرم به دستی دوستان

صفایِ    صحبتِ     یار  ،   شِهابِ   صبحِ   ابد

که می‌چکد ز جامِ عشقِ بی‌ریایی دوستان

دلم به  هر   کجا   رود  ، به  یادِ  یار  هاست

که می‌تپد به شوقِ وصلِ مهربانی دوستان

اگرچه   می‌رود     عُمُر ،   یاد   شان    نرود

نوایِ   خنده‌   هایِ   پاکِ آسمانی دوستان

به   یک    نگاهِ    گرم  ،  جهان   دگر   شود

که می‌رسد چو صبحِ نور ز آسمانی دوستان

دل   ا ز نسیمِ   مهر شان  همیشه تازه باد

چو باغِ سبزِ بی‌خزان به سایبانی دوستان

در این  غزل  هر  آنچه  گفتم   از صفایِ یار

که «فائز» است بندهٔ ز همدلی، نهانی دوستان

 خلیل الله فائز تیموری.

۱۴۰۵/۳/۱۵ هجری شمسی 

تهران ، ایران

بیاد دنیای امن و آزاد

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۱۹ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۹ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

بیاد دنیای امن و آزاد

نفت و گاز اول فروغ  منزل  و کاشانه  شد

بعد ازآن دردام دالر ماند  و  آب  و دانه شد

تا که شـمع نفت و  گاز آمـد  در بـزم جهان

صاحب سرمایه بی چون و چرا پروانه شد

سـرگـذشت سیستم مالی بسـی  پیچیده است

آن که روزی بـا طلا گنجـیـنـۀ  دردانـه شد

سکه از سـیم و زر دوران ارشـمند گـشت

در خـزانــه پـشـتـگاه قــدرت  شـاهـانـه شد

پول که چرک دسـت آدم بود؛  اما در عمل

داخل گاوصندوق دکّان وبانک  و خانه شد

جنگ ودعوا برسرپول است درگر د جهان

حرص امریکا زبوی نفت  چون  دیوانه شد

از بـرای غـارت سـرمـایـه و  نـفـت جـهان

روزوشب درگیر جنگ و حملۀ  دزدانه شد

انقـراض آخـریـن را مـیـزنـد انـسـان رقـم

تا که امـریکا و اسـرائـیــل زرادخـانـه شد

عاشـقان را لعـل  نـوشینی اگـر  مستی دهـد

آزمندان را که چاه نفت و خـون پیمانه شد

تـا که دالـر در جـهان بـا آشـنا بیگانـه شـد

قـلعـۀ پترودلار هـم کـم کمک ویـرانـه شد

در حـقـیـقـت کاغــذ دالـر نــدارد  اعـتـبـار

بی طلا؛ با نـفــت دنـیـا بـازی رنـدانـه شد

نفت و تریاک و طلا بالانشین گـردیـده اند

یار تنباکو چلیم و چـرس در سـرخـانه شد

صخرۀ تعرفـه و تحریم سـرها را شکست

نعـش سـنگین دلار نـفـت روی شـانـه شد

سینۀ بانک جـهانی را چـونـان بشکافـتـند

بورس اوراق سـهام غـرب بیمارخانه شد

سـازمـان پـول نـدارد قـدرت  دیـروزه  را

کاکل سـرمایـه با شمشیر خونین شانه شد

آن چنان کوبید بر فـرق جهان  ظالم عصا

تسبیـح ورد و دعـای غـرب دانه دانه شد

نظـم چـنـد قـطبی نگـردد تـابـع پترودلار

چونکه درپای تجارت  بدتر از  زولانه شد

حـاکـمان لیبی و بغـداد کـردنـد اعتراض

در نبـرد نفت و دالـر کله هـا دنـدانـه شد

اژدهـای خفته ازخواب گران بیدار گشت

گنج هوش مصنوعی وثروت ورایانه شد

عـقـل کـنفیسیوس و دل صافی لائـوتـسه

نظم ونسق دفتـر و نوش لب خمخانه شد

روح تایوانی  نمی‏گردد  ز اصل  خود  جدا

تا که تاریـخ کـهــن احیاگـر سـامـانـه شد

خرس قطبی سوزوسرمارا تحمل کردباز

وارد فصـل بهــار و گـرمی گلخـانـه شد

آن که در جنگ جهانی  دوم پیروز گشت

با همه تحریم و تهدید زمان شادمانه شد

جنگ اکراین رابه سختی میکند آخرتمام

زورامریکا ونقش غرب چون پوقانه شد

جنگ ایـران تنگۀ هرمز  را مسدود کرد

نفت ودالر درخلیج فارس داغ وفـانه شد

آبراه باب المندب کارت  برد دیگر است

هردودرشطرنج برد وباخت والادانه شد

ســـرو آزاد تـمــدن بـا خـــرام  جــاودان

نزد ایران وخراسـان فاخـر و جانانه شد

یار ایـران کهـن باشـد  خـراسـان  بـزرگ

قله های شـامخ شان بـر عقابان لانـه شد

با شکـست دالـر نفتی جهان گردد دیگـر

قلب بانک امریکا فرسـوده در پایانه شد

سوژۀ پترودلاررا گوبه هوش مصنوعی

زان که در گـوش دل انسانیت افسانه شد

وحـدت دنـیای نـو بـا نـظـم مـالی جـدیـد

باب طـبـع نخـبگان و مـردم فـرزانه شد

عشق دلها را کند ازچنگ دیوجنگ رها

شـادی و شـور و محبت بادۀ میخانه شد

دل بیاد صلح وارمان و رفاقت درجهان

در هـوای امـن و آزاد ملـل مستانـه شد

رسول پویان

۷ جون ۲۰۲۶

آتش پنهان !

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۱۹ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۹ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

آتش پنهان !

ناله هــای  گل  صبح   قطرۀ   باران   دارد

زانکه  ابــری  پس  این  دیدۀ  گریان  دارد

اشک  سوزنده  برون آید  از آن  کورۀ  غم

پیش پــا افــتــد و آن مـیـل  بـیـابـان  دارد

زندگی هرنفسش با غم و درد است مدام

کو همانی که مــدامـا  لب  خـنـدان دارد؟

کاروان میــرود  و نیست هویــدا  بـه  کجا

جــرس هرلحظه دراین قافله  الحان دارد

خــون دل گــربــرســد  درتپش  داغ نهان

جگــر ســوخــتــه  درآتــش پـنـهـان دارد

تادراین پهنه “عزیزه“خم وپیچ است مدام

پــای مــا آبــلــه زیــن ره،  هــزاران دارد

عزیزه عنایت 

۸ مارچ ۲۰۲۵ 

روسری سرخ

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۱۹ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۹ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

مهوشِ من

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۱۶ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۶ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی

فرستنده: محترمه ادیبه صابر صادقیار

مهوشِ من

ای که از  یاد  تو  رفته  دل  غم  پرور من 

ای که بی روی تو تلخ است جهان بر سر من 

ای که عشق تو  مرا  خوار نظر ها کرده 

ای جفا جو  بت  من  لعبت  رامشگر من 

ای که  بیتو  به  جهان  زندگیم باد حرام 

ای که بی من  نکنی  یاد دل مضطر من 

ای که از دوریتو بی سر و سامان گشتم 

نه تو خوانی  به  برت   و  نه آیی بر من 

ای که در نقش قدمهای تو سودم سر خود 

در عوض سنگ ملامت چه زنی بر سر من 

بخدا نیست چو (صابر )بتو مشتاق و اسیر 

مه من ، مهوش من ، مه رخ مه پیکر من .

صابر هروی

عقرب ۱۳۳۷

 پروان 

گنجِ معانی

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۱۶ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۶ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

گنجِ معانی

دَری   و   پارسی   یک   بال  و  پَر باد

 یکی   شَهد   و    دگرِ   نی‌ شکر  باد 

 زِ یک  ریشه   برآمد    هر  دو   گفتار

 زبانِ   شعر   و   منطق  و   هنر  باد 

 زِ  بلخ    و    بامیان   تا  شهرِ  حافظ

 طنینِ   دانش   و   ذوقِ    بَشر   باد 

زبانِ    مولوی  ،   سعدی   و  جامی

 چراغِ     محفلِ     اهلِ     نظر    باد 

 زِ  شاهنامه      برآید    بانگِ   غیرت

طنینِ   رستم   و   رخشِ    ظفر  باد 

به  لفظِ    آن    مزین   گشته   تاریخ

 فروزان   چون  عطارد   جلوه‌گر  باد 

 در او حکمت چو  دریایی  خروشان

 در   او   عرفان   چو  باغِ  پُر ثمر باد 

نه   جایِ    کینه   باشد  در حریمش

 پیام‌    آورِ    اخوت    در    بشر   باد 

 بماند     جاودان      گنجِ      معانی

که   میراثِ   بزرگان ،   تاجِ   زر   باد 

 زِ    رودکی    گرفته     تا    سنایی

 نوایِ   جان‌   فزایش    کارگر    باد 

در آن   آوایِ    بیداری   بلند  است

 چراغِ   راهِ     فردایِ    بشر    بادا 

 زِ   منطقِ    بیانش   عقل  حیران

 زِ  لطفِ  واژگانش   دیده‌  تر   باد 

 اگر  دانایی  و   فرهنگ   خواهیم

 همین  گنجینه   ما   را   راهبر باد 

زبانِ   علم   و   عرفان     و   تمدن

 درخشان تا ابد چون  سیم و زر باد 

دَری و پارسی  یک   افتخار است

 بشیرِ شیرین‌سخن  را   تاجِ سر باد

 بشیراحمد شیرین سخن

 کاخ ستم

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۱۶ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۶ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

 کاخ ستم 

 به دست ما و تو کاخ ستم تعمیر می‌گردد

 پذیرفتیم که نا اهلان، سرِ ما میر می‌گردد

 نه عصر جاهلیت  مانده نه اشرافیت دیگر

 سر بی همتان این واژه ها تفسیر می‌گردد

 تمام رنج و محنت ها ز تقدیر الهی نیست

 اسیر دامِ معضل قشر بی تدبیر می گردد

 دلا پرهیز کن  از خدمت  حکام بی وجدان

 که آنجا، عزت‌ انسا نیت  تحقیر می گردد

به دل بسپار ای ظالم جفای ، نا روایت را

 که آه مظلومان آخر گریبان گیر می گردد

 دیشب آن مفتیِ‌اعظم جنونم آشکارا کرد

 برای بستنم صوفی، پیِ زنجیر می گردد

 زمان، پروای حال کس ندارد ای دلِ غافل

 جوا نان سهی قامت به آنی پیر می گردد

 ز پیران خرد باید  ، ڪلام ناب  را آ موخت

 مسِ، آلوده‌ی دل را سخن اکسیر می گردد

 خداوندا کرم فرما ‌(رشیدی) را بصیرت ده

که ازخوش باوری قربانی تزویر می گردد

 چمن علی رشیدی

 ۱۴۰۳/۱۲/۳

 غزنی – افغانستان

پائیز عمر

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۱۶ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۶ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

پائیز عمر

پائیز    عمر   خواهم  ،  با   تو    بهار  سازم

 جان را به پیش پایت، ای جان ! نثار سازم

 دل می رود ز سینه چون مرغ از آشیانش

 بی  اختیار   خود    را    تسلیم  یار  سازم

 امشب   ز  برکت  تو   ای  یار تا  سحرگاه

 مستی کنم و جان  را گاهی خمار سازم

ای عمر یک همین شب بیرون  ز فصل ما شو

 در  موسوم   خزانم   صد نو   بهار  سازم

عمری به گرد گلزار، خواهم که نو گلی را

 با   صد   امید  در  دل   تفریق خار  سازم

امشب که در بر من او خوش  شبی به پا کرد

 خوش یک شبی چنین را  خواهم هزار سازم

حال”امان“چه خوب است! یارب نگیر از ما

خواهم که  باقی   عمر   نذر نگار سازم

 امان قناویزی

گمگشته‌گان

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۱۵ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۵ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

گمگشته‌گان

این روزها چرا نظرت نیست سوی ما

از سر بر آمده  است  غریبانه بوی ما

بنگر  اسیر  رنج  و غم  و درد  پیهمیم

یارب! مچاله گشته کلاً خلق و خوی ما

خشکیده   آب  چشم  به  امّید  مبتلا

بغض است، بغض سوختۀ در گلوی ما

ما را رها نمودۀ در دشت و کوه خویش

امواج   مرگ  آمده  در  جستجوی ما

چون پاسخی درود و دعا را نمی‌دهی

لذت نمانده است به این گفتگوی ما

یارب! ببخش خیره سر و کم تحملیم

خونین شده است رنگ لطیفی حنای ما

بر اشتباه و سهو و خطاهای ما نبین

گرچه سیاه گشته به پیش تو روی ما

گمگشته‌گان بی سر و بی پای عالمیم!

یارب بده به رحمت خود شستشوی ما….

نوید الله محرابی (صافی)

۱۲/۰۳/۱۴۰۵

در غم ملت

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۱۳ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

شاعر: زنده یاد استاد محمد حسن شیرین سخن 

فرستنده :–  محترم بشیر احمد شیرین سخن

در غم ملت

بیخبر   از  حال  دنیا  مانده   غافل  تابکی

 اینقدر مَخمور، بی پروا   و  جاهل تابکی

 خِنگ دانش  را  جولان آوار  اندر   روزگار

 همچو  خر در  زیرِ بار وپای  درگِل تابکی

 راست رو چون تیراندر سینهء دشمن نشین

 میروی  با  پای کج  در  راه  باطل تابکی

 صنعت آموزی کن ومکتب  برو ودرس بخوان

 تنبل  و  تن پرور   بیکار  و   کاهل تابکی

 بیخبر از خویشتن گردیده و هی میزنی

 تیشه میکوبی بپای  خود  اراذل تابکی

صرف مکن اندر طریق  جاهلی  عمر عزیز

 بی شعوری خود  بری ابنای  فاصل تابکی

 درغم ملت هراتی  در میان خاک وخون

 افتادی  همچو  مرغ  نیم بسمل  تابکی

 محمد حسن هراتی شیرین ‌سخن

فریاد دختران خاموش

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهار شنبه مؤرخ  ۱۳ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

فریاد دختران خاموش

ز چشمِ مادرِ افغان، شبی  سیه‌ گون است  

که در دلش به‌جز آتشِ غمِ سوزان نمانده است  

پدر   به   داغِ  جگر ،   سر   نهاده    بر   زانو  

که راهِ روشنِ فردایِ دختران  نمانده است  

گناهِ    دخترِ   معصوم  چیست  جز  این‌ که  

به حقِّ سادهٔ تعلیم، هیچ امکان نمانده است  

ز پشتِ   پنجره    هر صبح   می‌نگرد  با آه  

به مدرسه، که در آن شورِ درس‌خوان نمانده است  

قلم   فتاده   به خاک   و   دفترِ او خاموش  

که شوقِ کودکانه در دلِ آنان نمانده است  

جهان نشسته تماشا ، به  سردیِ سنگی  

ز وعده‌های تهی جز سخن‌فرا نمانده است  

هنوز شعلهٔ امیدی به سینه‌ها باقی‌ست  

اگرچه از  مددِ   اهلِ   مدّعا   نمانده است  

خدا گواهِ   دلِ   داغدارِ   این   نسل  است  

که از حقوقِ طبیعی‌شان خطا نمانده است  

ز علم، عزّتِ انسان  و  اعتبارِ  وطن خیزد  

و بی‌تعلیم، رهی سویِ جاودان  نمانده است  

دعا کنیم  که   فردای   روشن   آید روزی  

که از شبِ ظلم و بیداد، هیچ‌کس را نمانده است  

نسیمِ   عدل  بیاید ز هر  کران ، خروشان  

که در بساطِ ستمگر دگر بقا نمانده است  

به بانگِ دختر افغان  جهان  به  خود لرزد  

که  بی‌ تفاوتیِ   اهلِ   ادّعا نمانده است  

و «فائز» از دلِ اندوه  این نوا را  سر داد  

که در سکوتِ جهان تابِ ما نمانده است  

خلیل الله فائز تیموری 

تهران — ایران 

۱۴۰۵/۳/۱۰

نقاش

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهار شنبه مؤرخ  ۱۳ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

نقاش

 پسر نقاش افغان گفت : نقشت چون کشم

 گفتمش  پهلوی  دریا سنگ  می باید کشید

 گفت :اگر تصویرت  را  کشم پهلوی  سنگ !

 گفتمش پهلوی آن دل  تنگ  می باید کشید

 گفت : پهلوی  دل  می‌توان  راهی  کشید !

 گفتمش پهلوی راهش چهره گلرنگ می باید کشید

گفت:بر چهره اش گذارم خال از صدق وصفا !

گفتمشن آن خال را در چنگ می باید کشید

 گفت : خالش را چسان کشم در کنج لب !

گفتمش همرنگ شب سیاه رنگ می باید کشید

 گفت : لب هایش چگونه باشد پهلوی خال !

 گفتمش با خون دل سرخ رنگ می باید کشید

 گفت : نخل  قامتش  را زیر بار زنده گی !

 گفتمش با حرف ش شب رنگ می باید کشید

شکیلا نوید

اسد ۱۴۰۴

الهه

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۱۲ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————

الهه

به وطنم

با الههً بامداد

درآغوشت بدنیا آمدم

تا نوای عشق را زمزمه کنم

دیوار ها استوار

و باغچه ها سبز بود

بهار می خندید

و خورشید می درخشید

کوچه ها شاداب

و عابران دلشاد بودند

و امروز

که دیوار ها فروریخته اند

و برگها را

کرم های موزی به آغوش گرفته اند

نوای غم

زوزه زنان

بر شاخه ها می نوازد

و صدای بامداد را

بدست فراموشی می سپارد

و در دنیای غریب افسردگی

به دیو شب

خوش آمدید می گوید

و من هنوز

با یاد تو زندگی می کنم

و در خانه قلبم

نوای عشقت را

زمزمه می کنم.

ای خانهً ویرانه ام…

هما طرزی

نیویورک ۲۹ اپریل ۲۰۲۶

Goddess,

                                                                 To my homeland

With the Goddess of the dawn

I was born in your arms

To whisper the melody of love.

The walls were solid

And the gardens were green.

Spring was laughing

And the sun was shining.

The streets were fresh

And the passersby were happy.

And today,

When the walls have collapsed

And the leaves are hugged by harmful worms,

The melody of sorrow plays on the branches,

Leaving the sound of dawn to oblivion,

And in the strange world of depression,

It welcomes the demon of the night.

And I still live with your memory

And in the house of my heart,

I whisper the melody of your love.

O my ruined house…

Homa Tarzi,

New York,

April 29, 2026

چشمانِ دل

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۱۲ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

چشمانِ دل

من چون درخت خشکم و طوفان همیشه گی‌ست

ابریست   آسمانم  و   باران   همیشه گی‌ست

خشکیده   سبزه  ، سبزه  و   روییده  خار ، خار

این خاک  شوره‌ زار  بیابان  همیشه   گی‌ست

مثلِ   مسافری   که    به    مقصد    نمی‌ رسد

آه  و  فضای   سرد  خیابان  همیشه  گی‌ست

چشمانِ  دل   به   خون‌  جگری   مبتلا    شده

در سینه درد و ناله و گریان همیشه گی‌ست

یارب !   دو باره    زندگیم     را     به‌    روز  کن

هر چند  رنج  زندگیِ  مان  همیشه   گی‌ست

یک روز  می‌ رسد  که  چمن  بوی  گل  دهد ! 

این روزها اگرچه زمستان همیشه گی‌ست….

محرابی – صافی

۹ جوزای ۱۴۰۵ خورشیدی