روز شاعر مبارکباد
( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : شنبه مؤرخ ۳۱ اسد ( مرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی – ۲۲ آگست ۲۰۲۶ میلادی – ملبورن – استرالیا
———————————————————————————————————————————————–
به مناسبت ۲۱ اگست
روز شاعر
در ستایش خوشطبعان ، خوش سخنان
و شیرین کلامان
شاعر، تنها کسی نیست که واژهها را کنار هم میچیند و قافیه و وزن میآفریند ، شاعر کسی است که نبض زمانه را با دل خویش میشنود ، درد انسان را با جان خویش احساس میکند و آنچه دیگران در دل دارند اما زبان گفتنش را نمییابند به زیباترین سخن بیان میکند
به مناسبت بیست ویکم اگست ، روز شاعر، شایسته است از صاحبان ذوق و اندیشه ، از خوش طبعان و خوشسخنان ، از شیرینکلامانی یاد کنیم که در فراز و فرود تاریخ ، چراغ واژه را روشن نگه داشته اند و با شعر، به زندگی رنگ ، به اندوه تسلی ، به عشق زبان و به حقیقت صدا بخشیده اند
شاعر، فرزند احساس و پرورشیافتهٔ اندیشه است
او گاهی از یک قطرهٔ باران ، جهانی از معنا میآفریند ، از یک برگ خزانزده ، قصهٔ گذر عمر میخواند ، از طلوع آفتاب ، امید میسازد و از تاریکی شب ، فلسفهٔ انتظار. آنجا که دیگران تنها یک گل میبینند، شاعر عطر محبت را میبیند ، آنجا که دیگران صدای گریه میشنوند، شاعر تاریخ یک رنج را میخواندچه زیباست حضور شاعران خوش طبع و شیرین سخن در جامعه ، آنان که سخن شان نه زخم ، بلکه مرهم است ، نه دیوار، بلکه پل است ، نه بذر دشمنی ، بلکه پیام دوستی و همدلی است. شاعر راستین از زبان ، شمشیر کینه نمیسازد ، از واژه ، چراغ معرفت میافروزد
شعر، زبان مشترک دلهای آدمیان است. مرز جغرافیا نمیشناسد، به قوم و نژاد محدود نمیشود و در حصار زبان و سرزمین نمیماند. ممکن است شاعری صدها سال پیش زیسته باشد ، اما یک بیت او امروز چنان با دل ما سخن بگوید که گویی همین لحظه در کنار ما نشسته و از درد و امید ما آگاه است. این همان معجزهٔ شعر است: انسان میرود ، اما صدای دل او در واژهها باقی میماند
شاعران در طول تاریخ تنها وصف کنندگان گل و بلبل و عشق نبوده اند. بسیاری از آنان وجدان بیدار جامعه ، پاسداران فرهنگ و زبان ، و فریاد رسای عدالت بودهاند. هنگامی که زبانها از ترس خاموش شدهاند، قلم شاعر سخن گفته است ، هنگامی که حقیقت در پس پرده مانده ، شعر پرده را کنار زده است ، و هنگامی که مردمی در غربت و اندوه زیستهاند، شعر برای آنان خانه ای از خاطره و امید ساخته است
شاعر واقعی ، مدیحه گوی قدرت و ثروت نیست ، همراه انسان و حقیقت است. او اگر از عشق میگوید، عشق را انسانی میخواهد ، اگر از وطن میسراید ، آبادانی و آرامش آن را آرزو میکند ، اگر از آزادی سخن میگوید ، حرمت انسان را پاس میدارد ، و اگر از درد مینویسد، میخواهد آن درد در حافظهٔ تاریخ گم نشود
شاعر، باغبان زبان مادری نیز هست. هر واژهای که با هنر و اندیشه در شعر جای میگیرد، گویی نهالی در باغ فرهنگ کاشته میشود. نسلها میآیند و میروند، اما شعر میتواند زبان ، خاطره ، فرهنگ ، رسم ، حکمت و احساس یک ملت را از نسلی به نسل دیگر برساند. چه بسیار واژهها و روایتهایی که اگر شاعران نبودند، شاید در گردوغبار زمان فراموش میشدند
اما زیباترین مقام شاعر زمانی است که پیش از شاعر بودن ، انسان باشد ، انسانی با وجدان ، با محبت ، با فروتنی و مسئولیت. بزرگی شاعر تنها به شمار دفترهای شعر و شهرت نام او نیست ، گاه یک بیت صادقانه که دل شکسته ای را امیدوار کند ، ارزشمندتر از صدها صفحه سخن بی روح است
در این روز زیبا ، به همهٔ شاعران جهان ، به شاعران جوان و پیشکسوت ، زنان و مردان اهل قلم ، شاعران زبانهای گوناگون ، شاعران وطن و غربت ، و به همهٔ کسانی که هنوز حرمت واژه را نگاه میدارند ، درود میفرستیم
درود بر شاعری که از محبت میسراید
درود بر شاعری که حقیقت را قربانی منفعت نمیکند
درود بر شاعری که زبان مادری خویش را گرامی میدارد و به زبان و فرهنگ دیگران نیز احترام میگذارد
درود بر شاعری که اشک یتیم ، آه مادر، غربت مهاجر، آرزوی جوان و رنج انسان را میفهمد
و درود بر هر قلمی که به جای نفرت ، بذر دانایی ، مهر، آزادی، عدالت و انسانیت میکاردبیست ویکم اگست ، روز شاعر، بر همهٔ شاعران خوشطبع ، خوشسخن ، شیرین کلام و صاحبان اندیشه و احساس خجسته و فرخنده باد
باشد که چشمهٔ ذوق شان همیشه جوشان ، باغ اندیشه شان همیشه سبز، قلمشان استوار، زبانشان گویا و آسمان
.زیرا تا انسان عشق میورزد ، شعر زنده است
.تا دلی از درد میتپد ، شاعر سخن خواهد گفت
.و تا حقیقت در جهان نیازمند صداست
.قلم شاعر خاموش نخواهد شد،روز شاعر مبارک
،روز آنان که از واژه ، گل میسازند
،از اندوه، ترانه
،از سکوت، فریاد
،و از امید ، فرداشاعر که زِ نورِ معرفت گوهر ساخت
از واژه برای عشق بال و پر ساخت
یک مصرعِ او به قلبِ صد خسته رسید
از دردِ هزار مردمان دفتر ساختباعرض حرمت وادب
دکتر عزیزالله فاریابی
۲۱/۸/۲۰۲۶