۲۴ ساعت

آخرین سجدهٔ خورشید

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲۵ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۶ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————

آخرین سجدهٔ خورشید

تاریکی شب، کوچه‌های خاموش کوفه را در آغوش گرفته است. شهر در سکوتی سنگین فرو رفته؛ سکوتی که بوی حادثه می‌دهد. مهتاب با نوری کم‌جان بر بام‌های خاکی شهر می‌تابد و ستارگان، گویی با اندوهی پنهان به زمین خیره مانده‌اند. سایه‌ای سرد بر کوچه‌ها می‌لغزد؛ سایه‌ای که نه‌تنها تن نحیف یتیمان کوفه را می‌پوشاند، بلکه قامت انسانیت را نیز در خود می‌پیچد. زمین و زمان آبستن حادثه‌ای بی‌جبران‌اند؛ حادثه‌ای که قرار است یکی از بزرگ‌ترین ستون‌های عدالت را از دنیا و آدمیانش بگیرد.

با این همه، در ظاهر امشب شبی عادی است. شهر آرام است، نظم و امنیت بر کوچه‌ها جاری است و طعم شیرین عدالت، پنج سالی می‌شود که کام مظلومان را شیرین کرده است. یتیمان کوفه نانی برای خوردن دارند و شب را با شکمی سیرتر از گذشته به خواب می‌روند. مردم در خواب همیشگی خود فرو رفته‌اند؛ خواب عادت، خواب غفلت، خواب روزمرگی. شهر خوابیده است… اما علی بیدار است.

او بیدار است؛ با دلی که سال‌هاست از دلتنگی شهادت می‌تپد. دلتنگ رهایی از دنیایی که در نگاه او از آب بینی بزغاله‌ای کم‌ارزش‌تر است. شب‌های کوفه، چاه‌های خاموش و نخلستان‌های خاموش‌تر، سال‌ها شاهد دردهای ناگفته او بوده‌اند. ذوالفقار، آن شمشیر شعله‌ور عدالت، مدت‌هاست از سر مصلحت در کنار دیواری آرام گرفته است؛ شمشیری که اگر به میدان می‌آمد، می‌توانست بسیاری از پلیدی‌ها را از سینه تاریخ بیرون بکشد.

دردهای علی بسیار است؛ نه از شمشیر دشمنان، بلکه از جهل مردمی که خورشید را با چراغ‌های فریب اشتباه گرفته‌اند. او را با سیاست می‌سنجند، اما سیاست در ذهن آنان چیزی جز فریب و نیرنگ نیست. در برابرش مردانی ایستاده‌اند که پیشانی‌هایشان از سجده پینه بسته، اما دل‌هایشان از نور حقیقت تهی است. خوارج با شمشیرهای مقدس‌نما بر خون او تشنه‌اند و تاریخ بار دیگر نشان می‌دهد که خطرناک‌ترین دشمنان حقیقت، گاهی در لباس دین ظاهر می‌شوند.

هیچ‌کس تاب تحمل آن عدالت بی‌ملاحظه را ندارد؛ حتی نزدیک‌ترین یارانش. خلیفه سرزمین‌های گسترده اسلامی آن‌چنان از دنیا بریده است که فرزندش حسن می‌گوید: «پدر! آن روزها که خلیفه نبودی، زندگی ما آسوده‌تر بود.» عدالت علی سنگین است؛ سنگین‌تر از آنکه بسیاری از مردم زمانه بتوانند زیر بار آن بایستند.

سپیده نزدیک می‌شود. زمان گویی در آستانه آن صبح ایستاده است؛ صبحی که قرار است صفحه‌ای بزرگ از تاریخ را ببندد. علی آرام از خانه بیرون می‌رود. حسن، حسین، زینب و ام‌کلثوم در خواب‌اند. پدر بی‌صدا خانه را ترک می‌کند؛ آن‌قدر آرام که گویی نمی‌خواهد دل هیچ دیواری بلرزد. دلش بی‌قرار است، نبضش تند می‌زند و چشمانش از شوق دیدار خدا می‌درخشد؛ درخششی تیزتر از برق شمشیر زهرآگین عبدالرحمن بن ملجم.

او می‌داند چه در انتظارش است. تقدیر الهی را پذیرفته و دلش برای شهادت می‌تپد؛ چنان‌که تشنه‌ای برای جرعه‌ای آب. می‌خواهد دنیا را با تمام زرق‌وبرق فریبنده‌اش به اهل دنیا واگذارد و دامنش را از خاک این بازار فریب برچیند. در مسجد می‌ایستد. نماز آغاز می‌شود. زمین و آسمان در سکوتی رازآلود فرو می‌روند؛ سکوتی که گویی تاریخ نفس خود را در سینه حبس کرده است.

و ناگهان، در لحظه‌ای که پیشانی عدالت بر خاک سجده نهاده است، شمشیر کینه از دل تاریکی فرود می‌آید. تیغ شر بر فرق عدالت می‌نشیند. محراب مسجد کوفه خون می‌گرید و فریادی در پهنه تاریخ می‌پیچد: (تهدمت والله ارکان الهدی ). ستون‌های هدایت فرو ریخت.

علی رفت؛ اما زخمی بزرگ بر پیشانی تاریخ گذاشت. زخمی از این حقیقت تلخ که مردمان زمانه، خورشید عدالت را با چراغ‌های فریب سنجیدند. پایان عصر علی، پایان یکی از درخشان‌ترین فصل‌های عدالت در تاریخ بود؛ فصلی که بسیاری در آزمون آن مردود شدند.

تاریخ هنوز از خود می‌پرسد: چگونه ممکن است خورشید در میان مردمی طلوع کند که چشم‌هایشان به تاریکی عادت کرده است؟

و پاسخ شاید تلخ باشد:

عدالت همیشه تنهاست… و علی، تنهاترین عدالت تاریخ بود.

#احمدرشاد_بینش

 

 مولود کعبه وشهید محراب حضرت امیر المؤمنین علی (ع)

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۱ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۲ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

 مولود کعبه وشهید محراب

حضرت امیر المؤمنین علی (ع)

 علی(ع) درکعبه متولد ودرمحراب عبادت به درجهء رفیع شهادت رسید.

علی(ع) کسی بود که ازولادت تاشهادت یک لحظهء هم ازیاد خدا وازعبادت اوغافل نبود.

علی(ع)کسی بود که ازولادتش تا شهادتش یک لحظهء نظرلطف الهی ازاوبدورنبود.

علی(ع) تربیت یافتهء دامان پاک پیامبرگرامی اسلام محمد مصطفی(ص)، ودروازهء علم اوبود.

هرکه خواهد باخدا نزدیکی گزیند وهرکه خواهد با محمد واهل بیت او محشور گردد، فقط از راه علی وبا پیروی ازعلی ممکن است وبس.

دوستان گرامی، حالا که جوروستم روزگارویاحکمت ومشیّیت الهی ما را ازوطن عزیزمان،ازخانه وکاشانهء مان، به این گوشهء دنیا   

کشانیده وتا زمانی امید واربودیم که بعد ازشکست روسها وسرنگونی نوکران آنها،حکومت اسلامی دروطن عزیزما برقرارمیگردد وهمه مهاجرینکه اسپندواردراطراف واکناف این کرهء خاکی پراگنده گردیده اند،دوباره به خانه وکاشانهءخودعودت نموده وباقی عمرعزیزخود را درمیهن دوستداشتنی وآبائی خود میگذرانند.

 

باکمال تأسف که این مسلمان نماهای بد ترازکفر،این درندگان آدم چهره واین غلامان گوش بفرمان شیطان که همه روزه برای گرفتن قدرتهای فانی هزاران بیگناه میهن ما را بقتل رسانیده ووطن زیبای مارا به ویرانه تبدیل نموده اند،همه آرزوها وامیدها به یأس وناامیدی مبدل گردیده است.

حالا که دردیارغربت برای مدت نامعلومی وشاید مادام العمرباقی بمانیم،باید درفکرخود، درفکرآیندهءاولادها ونسل های بعدی خود باشیم. نگذاریم این معصومانی را که مسؤلیت آوردن شانرا به این سرزمین هاماداریم، درلجنزارفساد، درمحیطی که ازدرودیوارآن بداخلاقی ها،بیعفتی ها وهزاران نظایرآن میبارد،آلوده وفاقد هویت اسلامی وافغانی خودگردند. باید حرکت نمائیم،باید جدوجهد نموده وبا آرام نشستن خودناظرهلاکت واقعی آنها نباشیم.

به این منظوربودکه درسال ۱۹۹۴با تأسیس”انجمن اسلامی و فرهنگی  المهدی”مبادرت ورزیدیم، تابتوانیم بکمک الهی وبا توجهات ولی عصر(عج)، امر بمعروف ونهی ازمنکرنموده ونگذاریم اطفال معصوم ما از راه راست به بیراهه روند.

کسانیکه دراین راه ودرتحقق یابی این هدف مقدس قدماً ویا درهماً سهیم گردیدند، اجرشان با خداوند غیورباد. این تجارت ویا بزنسی است که باخدای خود میکنند.این بزنسی است که بلندترین مفاد بزنس های جهان رادارد.تجارتی است که انسان راازعذاب دردناک آخرت نجات میدهد وبهشت برین رامنزل ومأوای انسان میگرداند. چنانچه خداوند کریم درقرآن عظیم می فرماید:

یَآایُهَاالَذِینَ آمَنُو هَل اَدُلُّکُم عَلی تِجَارَهٍ تُنجِیکُم مِّن عَذَابٍ اَلِیمٍ تُؤمِنُونَ بِاللهِ وَرَسُولِه وَتُجَاهِدُونَ فِی سَبِیلِ اللهِ بِاَموَالِکُم وَاَنفُسِکُم ذَالِکُم خَیرٌلَّکُم اِن کُنتُم تَعلَمُونَ .

ای مؤمنان میخواهید دلالت کنم شمارابه تجارتی که نجات دهد شمارااز  عذاب دردناک ،ایمان آرید بخداورسول اووجهادکنید درراه خدا با اموال خود وبا نفس های خود. این بهتر است برای شما اگر میدانید.

این تجارتی است که حافظ وپشتوانهءآن خدا بوده ودرآن هیچگونه تقلب،خیانت،غدر،ضرروبانک رَپسی وجود ندارد. خداوند خلاف آنچه گفته عمل نمی کند. اِنَّ اللهَ لَا یُخلِفُ المِیعَاد.خداوند هرگزوعدهءخودرا خلاف نمی کند.

خداوند کریم می فرماید: مَثَلُ الَذِینَ یُنفِقُونَ اَموَالَهُم فِی سَبِیلِ اللهِ کَمَثَلِ حَبَّهٍ اَنبَتَت سَبعَ سَنَابِلَ فِی کُلِّ سُنبُلَهٍ مِّاءَهُ حَبهٍ وَاللهُ یُضَاعِفُ لِمَن یَّشَآءُ وَاللهُ وَاسِعٌ عَلِیم .

مَثل کسانیکه انفاق میکننداموال شانرادرراه خدا،به دانهءماند که برویاند هفت خوشه ودرهر خوشه صد دانه باشد. وخداوند دوچندان سازد برای هرکه خواهد وخداوند بسیار بخشنده ودانا است.

قرار بعضی تفاسیر خداوند ده چند گرداند این مقدارانفاق را.بیائید درهمین شب نهایت مبارک که ممکن است شب قدرهم باشد و مقدرات ما دراین شب تعیین گردد،با نفس خود با ضمیر خود،باوجدان خود وبلاخره با خدای خودعهد وپیمان ببندیم که من بعد دراین تجارت سهیم گردیده وسرمایه گذاری نمائیم. بعد ازبستن این عهد وپیمان توکل خویش رابخدای مهربان نمائیم که خداوند توکل کنندگان رادوست داشته وایشان را کمک می نماید. خداوند کریم میفرماید:

فَاِ ذَا عَزَمتَ فَتَوَکَّل عَلَی اللهِ  اِنّ اللهَ یُحِبُّ المُتَوَکِلِین .

آنگاه که قصد کردی پس اعتماد کن برخدا، هرآئینه خدا دوست میدارد توکل کنندگان را.

درسورهءمبارکهء محمد(ص) خداوند می فرماید:

یَآاَیُّهَاالَذِینَ آمَنُواِن تَنصُرواللهَ یَنصُرکُم وَیُثَبِّت اَقدَامَکُم . یعنی ،ای مؤمنان اگرنصرت دهید خدارایعنی به دین خداوپیغمبراوکمک کنید،پس نصرت دهد شما را وثابت گرداند قدمهای شمارا. یعنی دراجرای کارهای که رضای اوست متزلزل نمی شوید ودر نتیجه درپل صراط ثابت قدم می باشید. پس بیائید درراه خدا درهرجاوهرطوری که میتوانیم بزل مساعی نمائیم.خصوصاً درشرایط امروزی که استکبارجهانی از هیچگونه ظلم وستم درحق مظلومان جهان اسلام دریغ وابأ نمیورزند.

اگردربعضی ممالک فقیر، با پنج دالرما یک کوربینامیشود چراازآن مضایقه نمائیم، اگردربعضی ممالک باعانه دادن چنددلارما،چند گرسنۀ  سیر ویاچند برهنهءصاحب لباس میشود،چرا دریغ نمائیم.اگربا فرستادن چند دالر برای هموطنان مظلوم وپریشان ما که با اطفال شان شب ها گرسنه می خوابند چرا سهل انگاری نمائیم؟

چرا تحت تأثیروسوسه های شیطان برویم، درحالیکه دانستیم این تجارت ها هیچ نقص وزیانی ندارد.

بیائید به زرق وبرق چهارروزهءاین جهان فانی فریب نخوریم، همه جزمتاعی دوروزه چیزی بیش نیست،چنانچه خداوند کریم میفرماید:

وَمَاالحَیواهُ الدُنیَا فِی الاخِرهِ اِلاَّ مَتَاعٌ . نیست زندگانی دنیا بمقایسهء آخرت بجزءمتاع اندک . در جای دیگر خداوند عظیم میفرماید:

وَعلَمُو اَنَّمَآ اَموالُکُم وَاَولَادُکُم فِتنَهً . بدانید وآگاه باشید که اموال شما وفرزندان شما آزمایش بزرگ است. تصورکنیم که تمام هستی روی زمین ازما باشد،تصورکنیم که قدرتمند ترین شخص روی زمین باشیم، همه گذشتنی وفانی میباشد.

ما باخود چه میبریم،فقط چند مترکفن ونامهءاعمال مانرا.نامهء اعمالیکه توسط فرشتگان ماهرالهی بصورت بسیارعالی ودقیق ثبت شده ودرآن کوچکترین عمل خیریکه نموده ایم ویا کوچکترین عمل شری که ازما سرزده باشد،مشاهده می نمائیم .

خدایا خداوندا! بد روزی است روزقیامت، ما توان عذاب ترا نداریم، خودت ازلطف وکرمت مارابا اطفال واولاد ،اولاد ما براه راست وبراه که رضای تو در آن است هدایت فرما !

پوهنوال داکتراسدالله حیدری

 ۲۱ماه مبارک رمضان ۲۰۲۶  

سیدنی – استرالیا

 

 

 

 

 

سالروز شهادت مولودِکعبه حضرت علی (ع) بر عموم مسلمین تسلیت باد!

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۲۰ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۱ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

سالروز شهادت مولودِ کعبه حضرت امیرالمؤمنین علی (ع)

بر عموم مسلمین تسلیت باد!   ادامه نوشته…