۲۴ ساعت

آیینۀ تاریخ

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۱۱ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

آیینۀ تاریخ

چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف

که بُد جنگ اسپارت وآتن خسوف

نشد حاصل از کشت و خون دراز

به جـز درد ویـرانی و آخ و اُوف

در آزمـون دوران ز دل  بنگـریـد

بـرآریـد ز دریـای تـاریـخ سـوف

کـنـد حـمـلـه ار گاو بـر  اژدهـات

به خـاک سـیه می‏نـشـینـد  مخوف

جـهان یکـه تازی نخـواهـد دیگـر

به جـنـگ و تجـاوز نـداده پروف

زمـانی که خـالی شـود  سـفـره ها

ز خـون بشـر پـر گـردد  ظـروف

ز فـرهـنگ اپستین دوری کنـیــد

که نفرت پـراکـنـده از راه سوف

عجب کودک آزار و مظلوم کُشند

کـنند شــمع اخـلاق انـسـان پُوف

ز یـورش بـر خـاک  ایران زمین

چه آمد به دستش به غیرازبلوف

به میناب وصور و فلسطین ببین

زمین سوخته ویران کرده صنوف

ز خـون گرد عـالـم بگرد آسیاب

خدا بی صدا و جهـان بی وقوف

شـود گفـتـگـوهـا بـتـر از تفـنگ

اگر استخـوان را کند  غضروف

ز سـر بگـذرد تـازه سـرباز اگر

چـو رستم کند پاره قلب صفوف

کـسی گـر به بندد کمر  در عـمل

یقین را کند چیره برلاف  وپوف

غـزال محبـت بـه چنگال  گـرگ

خشونت دریـد است  قلب رئوف

اگر نفـرت از عـشق  گـردد جلو

رود مهرواحساس دل درکسوف

اگـر عـقـل و دانـش بُـوَد رهنما

نیازی نباشـد بـر کوف و چوف

ز شمشیر فزون قـدرت واژگان

بسازنـد قامـوس هـا از حروف

ز عـشـق و وفـا و محبت شـود

دل آدم آیـیـنـۀ صـاف وصـوف

رسول پویان

۲۹ می ۲۰۲۶

کاروانِ عشق

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۱۰ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳۱ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————–

کاروانِ عشق

آفتاب  و   ماه   باهم   غرقِ   نجوا  در غدیر

 آسمان  آیینه  می‌شد  از  تماشا   در غدیر

 چشمه‌ها از شوقِ نامِ مرتضی جوشان شدند

 موج می‌زد نورِ حق در قلبِ صحرا  در غدیر

 دستِ احمد شد بلند و عرش لبریز از سرور

 گفت حق: کامل شد این دینِ شکوفا در غدیر

 کاروانِ    عشق ،   مبهوتِ  نگاهِ  مصطفی

 نور  می‌بارید   از آن  رویِ  دل‌ آرا  در غدیر

 هر فرشته بر لبش ذکرِ «علی مولا» گرفت

پر شد  آفاق  از  شمیمِ نامِ  مولی در غدیر

امّتِ  تشنه ، روان  شد  سویِ  اقلیم یقین

 چشمهٔ   کوثر   شد آن  آبِ  گوارا  در غدیر

 تا  قیامت  می‌تپد  در سینه‌ ها  این ماجرا

 جاودان شد حکمتِ آن عهدِ  والا در غدیر

یحیی_ماندگار

قلب ساده

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۱۰ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳۱ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

قلب ساده

قدم  بزن  اگر  از  حال   رفته ای  خیر است

و یا از این همه  تکرار  خسته ای خیر است

قدم  بزن   که   وجودت   دوباره  تازه  شود

قدم بزن اگر از هم گسسته ای  خیر  است

هنوز عشق تو در قلب ساده  مهمان  است

بخند گرچه دلم  را شکسته ای   خیر است

بیا   برقص    که   این    روزگار    می گذرد

اگرچه با دل پر غم  نشسته ای خیر است

مرا به خلوت شب های خویش دعوت کن

دو دست و پای مرا گرچه بسته ای خیر است….
محرابی _صافی

افسانه‌ی عشق

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۹ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳۰ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

         افسانه‌ی عشق

 ای یار بیا  و عطشم   را  تو  دوا کن

 با بوسه‌ی رنگین به تنم  باغ  بنا کن

 بوسیده‌ مرا، شعله بزن بر تنِ عریان

 با آتشِ  لب  غلغله‌ی  تیره  به‌ پا کن

 در وادیِ  شب‌ های سیه  نور بتابان

 در سینه‌ی خاموشِ دلم نغمه‌ نوا کن

آغوشِ تو جولان‌گهِ عطری‌ زِ بهاران

 این فصلِ جنون را ز زمستان تو جدا کن

عشقِ تو درونِ رگِ جانم شرر انداخت

 با شعله‌ی این شوق دلم را تو صفا کن

 هر ذره ز جانم به تو مشتاق و اسیر است

 ای جانِ جهان هدیه‌ی دیدار عطا کن

 بر زخمِ دلم بخیه بزن ای تو مسیحم

با زمزمه‌ات حالِ  دلم  را  تو شفا کن

 بگذار  بمانم  به  هوایِ  تو  همیشه

خواهانِ امیدم که به مهرم تو وفا کن

 تا این‌که تو افسانه‌ی عشقم بنویسی

 در سطرِ دلت نقشه‌ای از نامِ هما کن

                          هما باوری 

                            جرمنی                                                                                                                                                                                                                                                                            

                     ۲۱ اپریل ۲۰۲۵

غوغا

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۹ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳۰ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

             غوغا

 شبی ز میکده ی این صدا به گوش آمد

ز شیخ  و  زاهد  و  رندان  باده نوش آمد

 یکی قدح به کف و دگری به دوشش خم

چه خوش  نوای بلند  بنوش بنوش  آمد

 میان هلهله ی می کشان، باده فروش

چو نسترن به خیالم سبو  به دوش آمد

 بگوش رسید چنین مژده از سوی ساقی

 امام مسجد  و  ملای  زهد  فروش آمد

 ز خود ستای و خود  خواهی ریا کاران

قسم به ذات  الهی دلم  به  جوش آمد

به محفلی که همه شور و شر و غوغا بود

به کام خشک“امان“با لبی خموش آمد

                    امان قناویزی

نگارِ ره جو

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۹ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳۰ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

نگارِ ره جو

من و غم، دو یار صادق که به هم نموده اند خو

دو ندیم   با   وفایى    و    دو   همنشین   دلجو

من و غم به هم بسازیم و به یک دگر نتازیم—

دو  رفیق  همکلام  و  دو  همیشه  رازِ  همسو

من و غم دو تکیه گاه و من  و غم  دو یار دیرین

که ز هم رسیده جایى و به هم نشسته پستو

اگر   هم   که   گاهگاهى  بود  از ویم  شکایت

به هزار خوش زبانى به خطاى خویش خستو 

چه عجب که باشد او را رهى خود سوا بکردن

که  چنانچه  مى شناسم  بوَد  او  نگار  ره جو

شیبا رحیمی

آ  ر ا م  تـــــــــــــــن

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۸ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۹ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

آ  ر ا مِ تـــــــــــــــن

 ای خد ا شد مد تی ، آ را م تــن گــم  کـــرد ه ا م

وز جـفـا ی زنـد گـی، ملـک و وطن گـم کرده ا م

گر د ش د نیـا ی د ون، بنمــوده  د ورا زمیـهنـم

د لبـرا ن رشـک آهوی خـتــن ، گــم  کـــر ده ا م

هـوش ا ز سـر دا د ه وجـا نم بحا ل رفتـن ا ست

چونکه ا زجورزمان،جشن وچمن٭ گـم کرده ا م

روزگـا رنـا ز و نعـمت ها، به  دا ما نش گذ شت

سا لها د ور از بـرش، گـل پـیـرهن گم کـرده ا م

ا ز فرا ق کـشـورم، جـا نـم بلـب خـواهـد رسیــد

زا نکـه ا زبخـت بد م، سیمیـن بد ن گـم کرده ا م

آ ب پغـما ن، سیـب لـوگـر، گـلشن   کا ریــزمیــر

آ ن صفا ی گلسِتــا ن وا نجـمــن گـم کــــرده ا م

در تلا ش رفتـنـم، هـرروز وشـب، سـوی وطـن

با ل وپر بشکـسته ام، د شـت  ود من گم کرده ا م

بس که ا فـزون شد به مُلکم، چهــره اهـریـمنـا ن

فــرق بـیــن بلـبـل و زاغ وزغــن گــم کــرده ا م

یا رب آ  نروزی رسا ن، با شُکر گو ید حید ری

یـا فتـم هـر آ نچـه، ا زجـورزمـن گــم کــرده ا م

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

۲۲ اگست ۲۰۰۵

سیدنی – آسترالیا

٭ــ منطقهء برگزا ری جشن استقلا ل وطن درکا بل.

 اعتراف

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۸ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۹ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار – شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی

 اعتراف

سال  ها    شعر   تر   سرائیدیم

به سخن   صحنه  ها  تراشیدیم 

ساز بی سُرزدیم ، بی لی و تال 

چون  دگر   ها   زدند   رقصیدیم

هر  قدر  حرف   راستی   گفتند 

گوش خود  کر گرفته  نشنیدیم

 بغم   دیگران    چو  آهن   سرد 

هیچ  از   جای   خود   نجنبیدیم 

مدتی  با   همه     صلابت  خود 

سخت  از موش  لنگ ترسیدیم 

ملک ما  بود  زیر    دست  ددان 

زین  عمل  هیچگه   نشرمیدیم 

هر چه چرخ زمان به خود چرخید 

ما چو  چرخ   زمانه   چرخیدیم . 

صابر هروی

راولپندی پاکستان 

فبروری ۱۹۹۹

هوای تو

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۸ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۹ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

هوای تو

در هر نفس هوای تو را بوسه می زنم

با شوق دل نوای  تو را  بوسه می‌زنم

لبخند می‌زنی چو  نگاهت کنم به مهر

شام و سحر صفای تو را بوسه می‌زنم

وقتی  نسیم  یاد  تو  آید  به  جان من

آن عطر جان‌ فزای تو را بوسه می‌زنم

هرگز نرفت عشق تو از خاطرات من

هر جا روم دعای تو را بوسه می‌زنم

هر دم که می‌روی ز برم دور می‌شوی

پالیده رد پای تو  را  بوسه  می زنم

ای بی خبر ز  حال  دلم  دور تر مرو

من باغ یادهای تو را بوسه می زنم

این مرغ دل ز یاد تو پر می‌زند هنوز

در هر نفس هوای تو را  بوسه می زنم

✍ عالیه میوند

۶ مارچ ۲۰۲۶

فرانکفورت

بیم وهراس

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :  پنجشنبه مؤرخ  ۷ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۸ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————–

بیم وهراس

دست از جیبِ تهی ،  خرجِ  دَبل می‌طلبد

 روزگار از  منِ  مسکین  ، عمل  می‌طلبد

 «« هر طرف، قیمتِ اجناس به افلاک رسید

مردِ مفلس ز خدا یک رهِ حل می‌طلبد »»

 پدر از شرمِ  نگاهِ  پسرِ  خویش شکست

 چونکه بازار، زر و سیمِ بغل می‌طلبد »»

 طفلِ بی‌کفش، در این کوچهٔ پُر بیم و هراس

 از پدر، لقمهٔ نان، لطف و بغل می‌طلبد »»

 دردِ مردم نشود کم به سخن‌های دروغ

این خرابیِ وطن، نقشِ عمل می‌طلبد »»

 ای بشیر! صبر نما،  گردشِ  دوران گذرَد

 بعدِ هر شامِ  سیه،  صبحِ اَمَل  می‌طلبد

 بشیر شیرین سخن

عزمِ فولادین

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :  پنجشنبه مؤرخ  ۷ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۸ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————–

عزمِ فولادین

این  حدیث  تلخ   را   تاریخ   روایت   می‌کند

 سر گذشت  عاشقان با ما حکایت  می‌کند

 در مسیرعاشقی پیچ وخمی بسیارهست

عاشق صادق طریقش  را  رعایت  می‌کند

 عزم فولادینِ عشاقان  گواهٖ  مطلب است

 سبزهٔ دل را به اشک‌خود  سقایت می‌کند

 بر عموم، عاشقان صدها سلام  و احترام

گر چه زاهد حیله بر اهل  هدایت  می‌کند

 ای صبا این جمله را در بزم  عشاقان‌ بگو

 آنکه او عشق آفرید از ما  حمایت می‌کند

 بر ندارم، لحظه‌ای من دست از دامان یار

 یک نگاه از حضرتش، مارا  کفایت می‌کند

 خسته و بشکسته ام ازکج روی های فلک

نا جوانی ها ڪه با اهل درایت می ڪند

 ای رشیدی هرڪجا درشاخسار باغ عشق

 بلبل دل خسته از هجران شکایت می‌کند

 چمن علی رشیدی

غزنی-  افغانستان

کابل

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۶ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۷ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————

کابل

کی شــود قسمت من  بــاز به کابل بروم

 از رهی دور به ســـیلِ ګــل و بلبــل بروم

کی فـراموشم شود خانـــه و کاشانهِ من

بهــر درمان دلِ  خویش  سوی  زابل بروم

 ای خـدا باز روم  سـجده  کـنم خاک  وطن

 تا شــوم فــارغ از این درد به ساحل بروم

 کی فراموش شود وقتی بودم طفلک شوخ

 باز به ان شوخی و ان مستی به محفل بروم

شده ام خسته از این پیـزه و هاتداګ فرنګ

 بهـر یک چپلی کـــبابِ تُنـد به کابل بروم

به خــــرابات  روم  به یــــاد  یـاران قدیم

رقص کنان در دلِ مستان منی بسمل بروم

 روم ان قریه به میدان که در ان زاد شدم

بهـر دیدار همــان چشمه و ان ګل بروم

 از برای غـــم دل ســــاز کـنم میله کنم

غـــزلِ شــاد نویســـــم دلِ عاقل بروم

 من علیم خسته شـدم از غم هجرانِ وطن

 سر به صحــرا زده آواره چو بیــدل بروم

صدیق علیم

مریت دالاس ایرپورت

۱۵ می ۲۰۲۶

 ای زن 

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۶ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۷ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

 ای زن 

ای مظهر عشق حق  در عالم  دنیایی

نامت به جهان  ریزد  گنجینه‌ی  زیبایی

از پرتو  چشمانت  خورشید  غزل بافد

سرتا به قدم لطفی،  الگوی  فریبایی

گیسوی تو شب ها را آغشته به افسون کرد

از عطر حضورت شد هر باغ تماشایی‌‌‌

در وسعت آغوشت آرامش  نایابی‌ست

چون باغِ بهاری تو،  لبریزِ  شکوفایی

در چشم تو می‌بینم فانوس  محبت را

در  وادی  تاریکی   روشنگر  فردایی

در معرکه‌ی خلقت  هم  دست خدا  هستی

از هیچ تو می‌سازی یک  خانه‌ی رویایی

صد زخم نهان داری پشت غم لبخندت

در غربتِ این دنیا، ای زن چه شکیبایی

فیروزه همایون

فاصله ی بی پایان

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۶ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۷ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————–

فاصله ی بی پایان

دوباره  آمده  عید  و  دلم   غریب ‌ تر است

 میانِ شهرِ غریبه، نفس چه بی‌ثمر است

 نه بویِ خانه رسد  بر مشامِ من ، نه بهار

 فقط صدایِ غریبی همیشه در گذر است

 دل  از  شکوهِ   چراغانِ   شهر   می‌گیرد

 به پشتِ شیشه،نگاهم اسیرِ رهگذر است

 میانِ این همه شادی،  دلم چه بی رنگ است

 که سهمِ من زِ تبسّم فقط همان خبر است

 سکوتِ   خانه‌ی  خود  را  به  یاد می‌آرم

که جایِ خالیِ من  در اتاق درد سر است

دلم   گرفته   از  این   فاصله‌ی   بی‌پایان

 که هرچه می روم این راه ، رو به بیشتر است

 خدا   کند    برسد   روزِ   باز  گشتنِ  من

 که سهمِ این دلِ تنها ز زندگی سفر است

یحیی_ماندگار

ستایشِ قلم

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

ستایشِ قلم

قلم   ، روشنگرِ   راهِ  هنر باد

«چراغِ محفلِ اهلِ نظر باد »

قلم، سرچشمهٔ انوارِ خورشید

«فروزان شعلهٔ فتح وظفر باد »

قلم ، آیینه‌ دارِ  عقل و دانش 

«قلم، والاتر از تیغ و تبر باد » 

قلم،  بیدارگرِ  نسلِ  نوین باد

«فروزان مشعلِ  هر بام و در باد»

قلم  بنیاد   آزادی   و   حکمت

 «نگهبانِ دلِ  اهلِ بصر باد »

 اگر شمشیر،  ویرانی بیارد

 «قلم، آبادگرِ روستا و شهر باد »

 قلم، پیغامِ صلح و مهر و انصاف

« تراوُشِ قلم، شیر و شکر باد »

 زِ نیرویِ  قلم  ، حکمت ببارد

«جهان از نورِ دانش پُرثمر باد »

 قلم، سوگندِ قرآنِ مجید است 

«قلم در نزدِ یزدان معتبر باد »

 قلم، سر تاجِ معرفت اگر شد

 «وطن در اوجِ عزّت، تاجور باد »

بشیر شیرین‌سخن قدرِ قلم دان

 «قلم گنجینهٔ الماس و زر باد »

بشیر احمد بشیر شیرین ‌سخن

سنگِ ملامت

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستانده : محترمه ادیبه صابر هروی

سنگِ ملامت

ای که  از  یاد  تو رفته دل غم پرور من 

ای که بی روی تو تلخ است جهان بر سر من 

ای که عشق تو مرا خوار نظر ها کرده 

ای جفا جو بت  من  لعبت رامشگر من 

ای که بیتو  به  جهان  زندگیم باد حرام 

ای که بی من نکنی یاد دل مضطر من 

ای که از دوری تو بی سر و سامان گشتم 

نه تو خوانی به  برت  و  نه  آیی بر من 

ای که در نقش قدمهای تو سودم سر خود 

در عوض سنگ ملامت چه زنی بر سر من 

بخدا نیست چو ( صابر ) بتو مشتاق و اسیر 

مه من ، مهوش من ، مه رخ مه پیکر من . 

صابر هروی

عقرب ۱۳۳۷

پروان 

تابِ هجران

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

تابِ هجران

 ز   دوریت    دلم    بیمار    گشته

به یادت  دیده‌ام  خون‌ بار  گشته

 گسسته رشتهٔ شوق از دل من

 خوشی از سینه‌ام بیزار  گشته

 شب و روزم پر از طوفانِ غم‌هاست

 و کشتی صبر من تب‌دار گشته

 به یادِ قامتت هر شب به سوگم

جهانم پر  ز  دود   و   نار  گشته

 نه‌ای در بر، نه روشن ماهِ چشمت

 که این شب‌ها چه بس دشوار گشته

ز   دردِ  هجرِ   تو  قلبم پریشان

 روان آشفته، دل  ناچار گشته

 به یلدایی که ماهش بی‌فروغ است

 دو چشمم تا سحر بیدار گشته

 ندارم تابِ این هجرانِ جان‌سوز

 که جانم بی‌قرار  و زار گشته

در این شب‌ها که دل می‌سوزد از غم

 به چشمانم بهاران خار گشته هما

 هما باوری

 جرمنی

۵ فبروری ۲۰۲۵

مخمس بر غزل حضرت بیدل (رح)

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

مخمس بر غزل حضرت بیدل (رح)

سپاهِ  صفِّ مژگانت  به صد  لشکر کند بازی

نگاهی  ناز  پروردت  که  با  خنجر  کند بازی

خیالِ حسن  شوخت  به  چشمِ تر کند بازی

‎  ‎تبسم از لبت چون موج  در گوهر کند بازی

نسیم طره ات چون فتنه در محشر کند بازی ‎

============

اگر از ماهِ رخسارِ تو یک  ساعت حجاب افتد

همان دم پرده از خجلت، به رویِ آفتاب افتد

به دامِ طرهء زلفت هزاران شیخ و شاب افتد

« خیالِ چینِ ابروی تو  هر جا بی‌نقاب افتد

نظرها  در دمِ  شمشیر با جوهر کند بازی»

============

‎ز ناوک‌ های مژگانش ، در و  دیوار می‌لرزد

ز  تحریکِ  نگاهش  دامنِ  کُهسار  می‌لرزد

‎ز رفتار  خرامانش   آهوی    تاتار   می‌لرزد

‎«فلک بر مهره‌ هایِ ثابت و  سیّار می‌لرزد

مبادا گردش آن چشمِ شوخ ابتر کند بازی»

============

فروغِ  جلوه‌ای  رویت ، به ماهِ  آسمان ماند

دو چشمِ مستِ جادویت، به جامِ ارغوان ماند

دلم   بر  نوک  مژگانِ  کجِ  آن  مه بدان ماند

‎ ‎«به رویت پیچ‌وتابِ طُرّهٔ مشکین بدان ماند

که شاخِ سنبلی بر لاله‌ای احمر کند بازی»

============

عجب نیرنگ‌ها دارد ، نگاهِ  چشمِ  جادویش

که قصدِ جانِ عاشق می‌کند، تیغِ دو ابرویش

چسان ای شانه آوردی، به کف سررشتهٔ مویش؟

‎ ‎«به جز مشّاطهٔ جادو که دارد نبضِ گیسویش؟

چنین ماری مگر در دستِ افسونگر کند بازی»

============

طلسمِ  آرزو  نگشود ، عقدِ   مشکل  ما را

ز خونِ  دختر  رز پُر می کند جامِ  دل ما  را

غم از روز ازل  کردست ایزد ، حاصل ما را

‎ ‎«بضاعت نیست جز مشت خونی بسمل مارا

گِل آخر رنگ خواهد باختن گر سر کند بازی»

============

متاعِ عافیت خواهی، ز تن‌آسانی نمی‌آید

که مقصد بدست هرگز، به آسانی نمی‌آید

ز ناقص‌طینتان هم خویِ انسانی نمی‌آید

‎ ‎«به زیر چرخ از انسان، هرزه‌جولانی نمی‌آید

مگر بوزینه‌ای باشد که در چنبر کند بازی»

============

لهیبِ عشق در هر فطرتی مضمون دمد، بیدل

ز برقِ آتشِ هجرش به جانم خون دمد، بیدل

به یک جلوه به جانِ انوری، گلگون دمد، بیدل

‎«دلِ خرسند بر هر کس ز شوق افسون دمد ، بیدل

در آتش هم همان چون شمع گل بر سر کند بازی»

============

‎ ‎انوری فکری/بیدل ‎

شیرۀ جان

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۳ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۴ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

شیرۀ جان

شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد

لـؤلــؤی لالا ز  کـلـک  زرفـشـانـم می چکد

تا که گوش عدل داور  در جهان گردیده کر

جیغ خـامـوش از لب داد و فـغـانم می چکد

گرچـه دوران زهـر تلخ  نامـرادی می دهـد

شــهـد شـعـر نغز فـارسی از لبانم می چکد

قـصه و افـسانـه و حــماسـه ها دارم به دل

بـوی تـاریـخ و تـمــدن از دهـانـم می چکد

در زبـان مـادری قامـوس هـا  بـنوشـتـه انـد

قطره قطره گـوهر از نـوک زبانم می چکد

در خـزان فـصـل پیری نـوبهـار آیـد بـه یاد

با غــزل عطر گل از طبع جـوانم  می چکد

خوشه خوشه لعل شیرین چیده ام  از جویه باغ

بـرکت از گـوشــوارۀ تاک رزانـم می چکد

آن قـدر در کـورۀ هجران فلک سوزانده ام

آتـش دل از گـــداز اســتـخـوانـم می چـکـد

گر زمین بار دیگر آتشفشان گردد ز جنگ

بـارش بـی انــتـــهـا از آســمـانـم می چکـد

مـسـتی خـمـخـانـۀ عـهــد کـهن در یـاد بـاد

بس که بیداد و تعـصب در زمانـم می چکد

کلبه ام غـمخانـه گـشت و میهنم آتش گرفت

دود و خـون درد و داغ از آشیانم می چکد

کودک و پیروجوان گرد جهان در آتش اند

آه خـونـیــن از کـران تا بیکـرانـم می چکد

دشمن ار یورش برد برمرز و بوم باستان

خـون عزم آرش از تیر و کـمانم می چکد

از هـلاکت شـهـپر سـیمرغ می سـازد رها

عـقـل کیهان از دل جسم و روانم می چکد

دانش پـنـهان هــسـتی را خـرد آزمـون کند

گـنج اسـرار از فــروغ جـاودانـم می چکد

گـر هـزاران بار ویـرانـم  بـسـازد روزگار

عـشـق آبـادی ز شــوق واژگانـم  می چکـد

تا خـراسـان بـزرگـم آفـتــاب دل شـدســت

وحدت ایران و تـوران در گمانم می چکد

از ورارود و خـراسـان تا که دل یاد آورد

اشـک شـوق از دیـدۀ اشـکانیانـم  می چکد

رسول پویان

۲۴ می ۲۰۲۶

فکر کوته

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۳ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۴ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

فکر کوته

دست ِ دراز  ، تار ِ  زبان   کوته  می کند

غفلت لگام ِ وقت و زمان  کوته می کند

اصل ِ قناعت  است  فقط     حفظ   آبرو

ابراز ِ طمع،  راه ِ  دهان  کوته   می کند

در اوسط است درک  تعادل  به زندگی

هر دوری را چو راه ِ میان کوته می کند

زاهد به کوچه های ِ خم و پیچ می برد

افسانه را به شور و فغان کوته می کند

در فکر کوته نیست  جواب ِ  سؤال ِ ما

شمشاد قد به کار ِ جهان کوته می کند

گر چشم ِ ذره بین به سرت گارگر نشد

سنگینی های گوش، عنان کوته می کند

غافل مشو ز   چشم ِ   فریب ِ تجملات

عمر ِ دراز   دور ِ زمان   کوته  می کند

بار ِ گران ِ عشق که بر شانه می کشیم

این پیری قصه های ِ جوان کوته می کند

ما از گذشت عمر چه قامت خمیده ایم

این پرتگاه ِ   دیر بیان   کوته   می کند

پُر میوه شاخه های ِ درختان ندیده ای

قد ِ دراز ِ خویش چنان  کوته می کند

آنکو که بر نداشت چو سروی بلند گشت

آن پیر ِ ما که قامت ِ جان کوته می کند

دوروزه این حیات همایون فریب بود

این آشکار ، حرف ِ نهان کوته می کند

همایون شاه عالمی

۲۱ می ۲۰۲۶ م

گوهر چهار عنصر

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۳ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

گوهر چهار عنصر

 از گوهر چار عنصر و از گل به رسیدم

 چون روح به این قالبم  آمد به چمیدم

 تا آنکه  شدم  آدم  و  بر  سیرتی زیبا

 بر دایرهٔ  هشت  بهشت  خانه خریدم

چون  شبه   مرا   عالم افلاک تراشید

 بر عالم  ناسوت جهان قفل و  کلیدم

این   مرغ  دلم  وقتی  به  پرواز برآمد

 در سیر حقیقت  سحری  تازه دمیدم

از آب علوم وسمه زدم چشم خرد را

 با عزت جان  از  همه ظلمت برهیدم

 با جان و تن روح روان  در رگ هستی

بر دامن   این   کلبهٔ    ویرانه    دویدم

در باد نفس  راز  حیاتم   به تپش بود

 صد نور بصیرت ب ه دل خستهٔ چیدم

 این عالم عنصر چو به جانم اثر افگند

 از وهم   پراکنده   و   از جهل برهیدم

 طیبه چو دانی که تویی حاصل این چهار

 از شعر تو بر مفهوم و مقصد برسیدم

طیبه احسان حیدری

زبانِ حال

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۱جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۲ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

زبانِ حال

دلت سانِ شفق پرخون، روانت سرد و طوفانى

لبت    گر چه  خموش  اما  مثال  غنچه  خندانى

تبسم میزنى اى  جان چى  غم دارى  بگو پنهان

که از این  غصه ات  چشمان  بگوید  راز  پنهانى

 زبان  قال  تو  یکسر  ز شادى  ها   سخن  دارد

زبان  حال   تو    اما     بود     یکسر     پریشانى

نمایى صاف و خورشیدى که همچون نوبهارِخوش

دریغا اى   که پنهانى   دو چشمت  بوده بارانى

رها کن   غصه را غم  را، بخشکان  اشک پنهانت

بزن   لبخند    مهر انگیز    و لیکن   بى پریشانى

که این  گردونک  گردان  هوا خواه  کسى باشد

که بنماید  عطا  را  بر    لقایش   مفته    ارزانى

مریز این کوته عمرت را به  پاى غصه ها نا حق

“چرا  کارى  کند  عاقل  که   باز آرد  پشیمانى“

شیبا رحیمی

دنیا

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۳۰ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————–

دنیا

 عجب  شور  و  عجب   غوغاست امروز

 همیش جنگ و همیش دعواست امروز

 کسی  را نیست  خبر ز عاقبت. خویش

 که  مرگ  هر  لحظ  در  خفاست امروز

 خدایا     نسلِ       جانیان          برانداز

 به هر  خانه غم  و  سود است   امروز

 نه رحم  مانده ،  نه  شفقت به انسان

 محبت    سخت     نا پیداست    امروز

 تقلا  کردن  و   جان کندن   از  چیست

 تو  گویی   محشرِ    کبراست   امروز

هر آنکو   مؤمن است  و با  خدا است

همیش حیران  و  بس تنهاست امروز

حنیفه   کن   دعا     نزدِ    خداوند (ج)

که او  مشکل  گشای  ماست امروز

حنیفه ترابی بهنام

همبستگی

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۳۰ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————–

همبستگی

وطن، همبستگی دارد  ضرورت

که  تا   گردد  رها  از  هر مَذَلّت

وطندار،  رهِ  دانش   اختیار کن

مرو در راهِ جنگ  وکین ونفرت

یارِمهربان

کنارِ   چَشمه‌   سارانِ   هَریرود

بِا  یارِ  مهربان  آتش  کنی دود

 کبابی  با  طعمِ  لیمو  و نارنج

 دل از غصّه شود یکباره آسود

فهم و دانش

نیازمند است  وطن ، بر فهم و دانش

نیازمند است بسا بر سعی و کوشش

به وحدت، همدلی ، فرهنگ و بینش

نه بر غوغا، تعصب  ، جنگ و آتش

فن و دانش

جهانِ نو ، جهانِ  علم  و  نور است

سراپا شادی و عشق و سرور است

جهانِ کهنه  ، دور   از فن و دانش

سراسر جنگ و جنجال و غرور است

شاداب

وطن  باغ   و  بهشتِ  پرصفا باد

وطن گنجینه   و   کانِ    طلا  باد

وطن   گلبنِ   شاداب   و    مُعطر

بلا   تشبیه   وطن  دارالبقاء باد

فرهنگ

هراتی   کانِ   دُر و  معرفت باد

 سراپا علم  و دانش  و لغت باد

زِ دامانش   برآید  بویِ فرهنگ

چراغِ  درک  ،نورِ از صفت باد

راه بقأ

تفنگ و تیر و خنجر رهگشا نیست

به جز صلح و خرد، راهِ بقا نیست

بغیر از  دانش   و  فهم  و فراست

دگر هیچ راهی سوی  اعتلا نیست

تشتت

کلیدِ حلِّ   مشکل  در  وفاق است

 بقا   در  همدلی  و  اتفاق  است

 خرد و  فهم  و  دانش  برگزینید

 تَباهی   در  تشتت  و نفاق است

بشیراحمد شیرین سخن

افغانستان گهواره ی اسلام

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۳۰ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————–

افغانستان گهواره ی اسلام

کشور   ما   سالها   گهواره ی  اسلام بود

مَهدِ   دانایان    گیتی    خانه     اعلام  بود

بوحنیفه  از  کجا  بود  تار  و  پود  میهنش

ثبتِ   تاریخ  کُهن  از  کابلِ   ما   مسکنش

ما مُفَسِر ، ما مُحَدّث ، فَیلَسُوفان داشتیم

در علوم و در فنون بزمِ خروشان داشتیم

آن ابوداود مگر  اصلش  سجستانی نبود

هم قُتَیبَه ، آن مُحَدّث   مرد  بغلانی  نبود

ابنِ سینا  کیست ؟  از  اُمُ البلاد  بلخِ  ما

افتخارِ    کشور    ما     و   نهادِ    بلخِ  ما

جامی و رازی، عَلِیشِیرِ نوائی از کجاست

مولوی و البیرونی و سنائی از کجاست؟

عارفِ حق شیخ  عبداللهِ   انصاری  ببین

می نَیَآبی مثلِ او مستِ محبت در زمین

شیخ علی قاری مُحَقِق در حدیث و در بیان

از هراتِ   باستانِ   ما   که بود از نُخبَگان

نقشه ها می ریخت کمال الدین ما بهزاد ما

می کشید تصویر دلکش بهترین استادِ ما

رابعه آن   مادرِ   شعرِ   دری از این وطن

شاعرِ پُر  طمطراقم   انوری از  این وطن

شارحِ علم میراث یعنی سراجی لوگریست

همچنان مرد بزرگ یعقوب چرخی لوگریست

سید جمال الدین افغان فیلسوف  شرق بود

در روند   انقلاب  ها   تیز تر  از  برق بود

نخبگانِ کشور ما  خدمت  دین  کرده اند

سیر فکری در زمین و ماه و پروین کرده اند

خنجری این چند گوهر از هزاران یاد کرد

قلب دوستداران میهن را به ذکرش شاد کرد

دعاگوی تان

شیخ مولوی خنجری