۲۴ ساعت

19 می
۳دیدگاه

مخمسی بر غزل طارق خراسانی

تاریخ نشر: یکشنبه ۳۰ ثور (اردیبهشت)  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۱۹ می ۲۰۲۴   میلادی – ملبورن – آسترالیا

 مخمسی برغزل

طارق خراسانی

گر   تو   مرا  رها  کنی   ای   گلِ  باغِ   سنبلم

جای   دگر  نمی روم  دانم  تو  هستی  حاصلم 

کی  می روی  ز خاطرم ای دختِ  خوبِ  کابلم

هرچه   کنم   نمی ‌شود    تا  بروی  تو  از  دلم

از    تو   فرار   می ‌کنم    باز    تویی    مقابلم

از  تو  جدا  نمی شوم  ،  ای  تو  نگارِ  شاطرم

کوش  نمودی  تا  روی  از  برِ  من  تو  طایرم

صفحۀ دل جای تو بود گرچه تویی غیرحاضرم

پای   کشیده‌ام   ز  تو   تا   بروی   ز   خاطرم

باز  به  کوچه‌   باغِ  غم  دست  تو  شد  حمایلم

سال   و مه  و روز  و شبی  تصورم  گرفته ای

هوش   مرا    تو    برده یی  تفکرم   گرفته ای

ذکر  تو   داشتم   بر   زبان   تذکرم   گرفته ای

آبِ  رخم  تو برده‌ای  خواب  و خورم گرفته‌ ای

نی  تو  مرا  رها  کنی  نی  به   تو   باز  مایلم

باد ه شوی  سبوی  من  مست از آن شرابِ  من

خیال تو باشد در سرم شب همه شب بخوابِ من

گر تو بگیری حاصلی  کار  خوب  و  ثوابِ  من

آب شوم ، تو جوی من ، جوی شوم، تو آبِ من

حل   کنم    اَن   مسایلی    باز    تویی   مسایلم

عشقم  اگر شود جنون ، عقل نباشد  صرفِ من

عقل شود زایل ازآن گرچه جنون  به طرفِ من

عشق وجنون کجا گنجد به عقل عمقِ ژرفِ من

عقل به جنگ تن به تن ، عشق تمامِ  حرفِ من

عقل  چه  غائله  به ‌ پا  کرده  به    عشق  قایلم

شاد  کجا کنی به  لطف این دل خسته خسته را

جز   تو  کسی  وا نکند   قفل  دلِ   وابسته  را

رفتی زکف همچو تیری که از کمان گسسته را

دل به جهان نبسته را تاج  شهان  شکسـته را

از چه  گدای  خود کنی  رو زِ برم ، نه  سائلم

زخم   دلم  مرهم   نما  شفا   بده   و  بد  مکن

هر چه ز تو سوال کنم جواب بده  و  رد مکن

این غم جانگدازِ دل زیاده  و بیش از حد مکن

صورتِ من  رصد مکن دردِ مرا به صد مکن

داس  نگاه  تو عجب  ، کی  برسد  به  حاصلم

قصه ی عشقِ من و تو شهره شده درین جهان 

ترا به هر سو جستجو  از تو نیابم  من  نشان 

حاجت  روا نشد  به من  دیدن  آن  سرو روان

نقص مرا نه یک، هزار، دیده  خدای  مهربان

من  که  نگفته‌ام  چنین   مرد   خدا   و   کاملم

سیدجلال علی یار

ملبورن –  استرالیا

آپریل ۲۰۲۴

10 می
۱ دیدگاه

 شیشۀ دل

تاریخ نشر: جمعه ۲۱ ثور (اردیبهشت)  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۱۰  می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا 

 شیشۀ دل

ای که می گویی  سزاوارِ  تو  نیستم  چیستم

تو تویی اما  مگر  دانم   که   من  من نیستم

بیقرار و مجنونم ،   آواره   می خوانی  مرا

عاشقم  دانی  و یا    دیوانه   ،  بگو  کیستم

دررۀ عشقت سر از پا ، پا  ز سر  نشناختم 

گوش به فرمانِ دلم ای  جان  مگو باغیستم

روز ها من در خیالت شب ها شب زنده دار

ای فدایت  از فراقت  خونِ   دل   بگریستم

سالها  شد  نقد  جان  در عشق  پاکت باختم

هر قدم   از  پا فتادم  گر چه  بار ها  ایستم

گر شوم در پیش چشمت در حضور آینه وار

می شکنی شیشۀ دل سخت تر از سنگ نیستم 

گر کنی ترک محبت   از  من ات وا حسرتا 

اما   با  تو  هر  کجایم   غیر  تو    یاغیستم

شکر یزدان  می نمایم  با  تو  دارم   زیستن

هر نفس  از تو  بگویم  در سرورم  زیستم 

دست  طالع  تو کجایی تا  نشینم بهر دوست

خاکسارم عاشقم  از عشق  خود   راضیستم

سید جلال علی یار

اپریل ۲۰۲۴ میلادی

ملبورن –  استرالیا

04 می
۱ دیدگاه

زبانِ عشق

تاریخ نشر : شنبه ۱۵ ثور (اردیبهشت) ۱۴۰۳ خورشیدی – ۴ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – استرالیا

 زبان عشق 

حسرتی  در دل  نهاد  آن  یارِ  صاحب دل  مرا

چون که میکرد هر دمی از عشقِ خود غافل مرا

بیخودی  هایم   نبود   تاثیر  گزار  بر  قلب او

زان  نگوید   یکدمی  او   عاشقِ   عاقل   مرا

از سرشکِ داغ خود من سینه سوزم همچو شمع

کردی خاموشم ز بزمت دور از این محفل  مرا

تا  زبانِ عشق  گشودم   مشکلی بر من  فزود

چون نشد جز داغِ  دل  چیزی دگر  حاصل مرا

از سرِ  شوق  کوش  نمودم  تا پسند  او شوم

کوششم باطل  شد و بیرون  نمود   از  دل مرا

زورقِ و همش مرا در بحرِ غم  افگند و رفت

از خرد  خواهم  مدد  جُست تا برد ساحل  مرا

ناز   او  بر  اوجِ  سودا می برد  دل   در تپش

کارِ عشقش  می کشد هر لحظه در مشکل مرا

از   نیازِ  بیش  خود  گردیده ام   پامال   جلال

تو  کجایی   بی  نیازی  تا   بری  از  دل  مرا

سید جلال علی یار

ملبورن – استرالیا

 

20 مارس
۱ دیدگاه

بهار

تاریخ نشر: چهار شنبه اول حمل ( فروردین) ۱۴۰۳ خورشیدی  – ۲۰ مارس ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – استرالیا 

بهار

بهار آمد تبسم   بر  لبِ  هر لاله   و  سنبل

در این موسم چرا آهنگِ خاموشی کند بلبل

نوایم در گلو پیچید ولی آهم به  گردون شد

شنیدم کز ستم های که دارند  بر  سرِ کابل

به هرجای که گل‌های وطن را کرده اند پرپر

دریغا عاشقانش می کشند این باری تحمل

چنان من حسرت اندیشم که در فصل بهارانش

مرا عشق وطن افگنده است با شور و در غلغل

نشاط حسن گلها را بجز بلبل کی خواهد گفت

که مستش می کند هر دم فضای   بوی قرنفل

نگر احیاگر طبیعت چنان جلوه   کند  در باغ

که نقاشِ ازل  دادست نکو این  حسنِ تٓفٓضُل

من از نقاشی  فصل   بهار  اینگونه  اندیشم

که در بزم چمن  آرای  گل مستم  ز بوی گل

دهد هر برگِ  گل   یادِ  رخِ  جانانه ام  جلال

گمانم  جلوۀ  یار است  میان  صفحۀ  هر گل

سید جلال علی یار

ملبورن – استرالیا

اول حمل (فروردین) ۱۴۰۳ خورشیدی

09 فوریه
۳دیدگاه

مخمس بر غزل استاد شهریار شاعر شهیر ایران

تاریخ نشر: جمعه ۲۰ دلو (بهمن) ۱۴۰۲ خورشیدی – ۹ فبروری ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

 مخمس بر غزل استاد شهریار

شاعر شهیر ایران

به عمرم جستجو کردم  که یابم کامرانى  را
ندیدم غیر  اندوه من نشاط و شادمانى  را
برانداخت  چرخ گردون صد بلای ناگهانى را
جوانى شمع ره کردم که جویم زندگانى  را
نجستم  زندگانى را و گم  کردم  جوانى  را

دریغا رفت جوانی ام  به پیری دربدر گردم
کجایی ای جوانی تو، که با تو همسفر گردم
به هرکاری نهم من رو به آن کارش ظفرگردم
کنون  با  بار  پیرى  آرزومندم  که بر گردم
به  دنبال   جوانى  کوره  راهٌ  زندگانى  را

میان بستم به بزم یار غلام و برده را مانم
به عشق او وفا دارم نمک  پرورده را مانم
مرا دام هوس پژمرد و دل افسرده را مانم
بیاد یار  دیرین  کاروان گم  کرده  را مانم
که شب درخواب ببیند همرهانِ کاروانى را

انیس و غمگسار و مونس و اى مهربان دل
به کس کى میتوان گفتن ز اسرارِ نهانِ دل
حدیثِ شور و شیدایى و فریاد و فغانِ دل
سخن با من نمی گویى الا ای همزبانِ دل
خدایا با کى گویم شکوهٌ  بى همزبانى را

لقاى  ناب  جانان کو که یار مهربان دیده
بگو آن عیش دوران کو،که آن شیرین زبان دیده
کجا دیدید عاشق را که از عشقش امان دیده
نسیم زلف جانان کو، که چون برگ خزان دیده
به پاى سرو خوددارم هواى جانفشانى را

خردهرجا که لافد بهره دارد ازصفاى جان
صفاى دل اگر خواهى بنگر در حیاى جان
تن آدم شریف گراست باشد در بقاى جان
به چشم آسمانى گردشى دارى بلاى جان
خدا را بر مگردان  این   بلاى  آسمانى را

مرا یار وحبیب و یاور این همزبان  گفتن
کجا مانند شعر شهریار شعرى توان  گفتن
جلال شعر نکویش را به اوج آسمان  گفتن
نمیرى شهریار ازشعر شیرین و روان گفتن
که  از آب  بقا جویند  عمر جاودانى  را

سید جلال على یار

۸ فبروری ۲۰۲۴

 ملبورن آسترالیا

28 ژانویه
۲دیدگاه

مخمس بر غزل عارف و بیدل شناس مرحوم استاد عبدالعزیز مهجور (رح)

تاریخ نشر: یکشنبه ۸ دلو ۱۴۰۲ خورشیدی – ۲۸ جنوری ۲۰۲۴ میلادی – سندیاگو – کلیفرنیا – امریکا

مخمس برغزل  عارف و بیدل شناس

مرحوم استاد عبدالعزیز مهجور« رح »

ما درد و غم و  محنتِ پیهم کشیده ایم

از مردمان ظالم و بی رحم کشیده ایم

چون ماتمی به ماۀ  مُحٓرم کشیده ایم

در  روزگار  رنج  دو  عالم   کشیده ایم

بار گران به دیده ای پر نم  کشیده ایم

 

کارجهان و جمله جهان است درد سر

باید بیرون رویم  ازین  ورطه ای  پسر

گرقصر وجاه ومسندی سازیم زسیم و زر

گر آسمان  شویم  غباریست  در نظر

ورخاک گشته ایم بدل غم کشیده ایم

 

ما  دشمن  دیرینۀ خویش  را  نیافتیم

بسیار  جستجو  و  پی   او   شتافتیم

رستم صفت به معرکه ها چون بتاختیم

سهراب وار سینه به خنجر شگافتیم

خطی به نوشداروی رستم کشیده ایم

 

آن یار بسوی ما بدلِ رحم ندیده است

افزون نخواسته ایم وحتی کم ندیده است

در شادی و طرب و به ماتم ندیده است

گاهی بسوی ما به غلط هم ندیده است

درحسرت نگاه چقدر غم کشیده ایم

 

اسلوبِ راۀ عشق بسی جانسپاری است

پاداش این عقوبت از آن زخم کاری است

آبِ جبین خجلتی بی پرده داری است

عصیان هرکجا که بود شرمساری است

گر در بهشت  چهره ای آدم کشیده ایم

 

بی روش دورِ زندگیم در ندامت است

گرسربه تیغ یار نهم جان سلامت است

مهر و وفا مسند و جای کرامت است

بیدوست لحظه های  فراقش قیامت است

یعنی نفس به غصه چو ماتم کشیده ام

 

هرگز به تو مباد دمی بغض و کینه ام

من مرغ بامِ عشقِ تو و  دانه چینه ام

جلال چنین گُزید که  ترا شد  گزینه ام

مهجور داغِ حسرتی سر زد ز سینه ام

آه از  دلِ  شکسته  دمادم  کشیده ام 

سید جلال علی یار

جنوری ۲۰۲۴ میلادی

ملبورن – آسترالیا

03 ژانویه
۱ دیدگاه

مخمس بر غزل انوری ابیوردی

تاریخ نشر : چهارشنبه ۱۳ جدی ۱۴۰۲ خورشیدی – ۳ جنوری ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

مخمس بر غزل انوری ابیوردی

ترکِ  مرا   نمودی   و   مطرود  برفتی
غم بر سر غم  بر سرم   افزود برفتی
سوختم  به  داغ  آتش  نمرود  برفتی
ای دیر به دست آمده بس زود برفتی
آتش زدی اندر من و چون  دود برفتی

ای  بهترینِ   دورِ  زمان   دیر   رسیدی
حالا که قدم گشته کمان  دیر رسیدی
گشتم ز پی ات بس نگران دیر رسیدی
چون   آرزوی  تنگ‌  دلان  دیر  رسیدی
چون دوستی سنگ‌ دلان  زود  برفتی

ای  آرزوی  عشقِ   من  و  حاصلِ من
جز تو به برم  نیست  کسی  قابلِ من
چندان که دلم بردی تو ای خوشگِل من
زان پیش که  در باغِ  وصالِ  تو دلِ من
از   داغِ   فراقِ    تو   برآسود    برفتی

نا شکوه کنان از منی دلشاد بجستی
دانم که مرا کرده یی  بر باد   بجستی
دلرا  بدام  فگندی  چو  صیاد  بجستی
  نا گشته من  از بندِ تو   آزاد  بجستی
ناکرده  مرا  وصل  تو   خشنود  برفتی

ای وای غمی به سینه ام اندوخته کردی
من را به زیر ساطور  غم  کوفته کردی
صبر از کفم  پرید  و  بر افروخته  کردی
آهنگِ  به  جانِ  منِ   دلسوخته  کردی
چون در دل من  عشق  بیفزود  برفتی

سیدجلال علی یار

ملبورن آسترلیا

اول جنوری ۲۰۲۴

22 دسامبر
۱ دیدگاه

ماجرا

تاریخ نشر: جمعه ۱ جدی ۱۴۰۲ خورشیدی – ۲۲ دسامبر ۲۰۲۳ میلادی – ملبورن – استرالیا

ماجرا

ای  از دلم  برون  شده  رفتی  کجا شدی

 دل را به غم گذاشتی و از دل جدا شدی

 من بی تو همنشین غم و دردو محنت ام

چه دیده یی  زما  که چنین  در جفا شدی

بودم ترا شفیق  و  انیس و  ز جان  حبیب

 راستش بگو چگونه  ، چرا بی‌ وفا شدی

بارِ غم  فراق  تو  را  می کشم  به دوش

 باری  بگو  تو  آفتِ   جانم    چرا    شدی

 تا کی کمر به کشتن من بسته  می کنی

 جانا چرا  تو  دست به  این  ماجرا شدی

 بیگانگی  نمودی  و  با    طرزی    دیگری

 دیدم که  با  رقیب   خودم   آشنا  شدی

 سودای  این  جهان   بگذار  و  گذر از ان

 سوداگرم   چرا  و  چگونه  سودا  شدی

 نقشی خیالِ  روی  تو در  سر مرا  هنوز

 کی میروی ز دل که تو  در دل  بقا  شدی

سیدجلال علی یار

  ملبورن – آسترالیا

۱۸ دسامبر ۲۰۲۳

 

 

 

19 دسامبر
۲دیدگاه

مخمس بر غزل وحشی بافقی

تاریخ نشر : سه شنبه ۲۸ قوس ۱۴۰۲ خورشیدی – ۱۹ دسامبر ۲۰۲۳ میلادی – ملبورن – آسترالیا

 مخمس بر غزل وحشی بافقی 
تداوی می نکرد تأثیر ، دوا هم بی  اثر امشب
نه دردم را حکیم دانست و نی هم داکتر امشب
مگر عمرم  به  آخر  آمد  و  دارم سفر امشب
ز شب های دگر دارم تبِ غم  بیشتر  امشب
وصیت می کنم باشید از  من  با خبر  امشب 
مگر شبهای آخر است و  عمرم میشود باطل
شما ای دوستان از من نگیرید یک قدم  فاصل
که دارم ترک این دنیا و هستم رهروی  قافل
مباشید ای رفیقان امشبِ ، دیگر ز من غافل
که ازبزمِ شما خواهیم بردن درد سر امشب 
نفس از بهر رفتن نیک ساهر شد که می بینم
همانا حس نمودم مرگ قاهر شدکه می بینم
امیدم قطع گردید ، یأس باهر شدکه می بینم
مگر در من نشان مرگ ظاهر شد که می بینم
رفیقان  را  نهانی آستین  در چشم  تر امشب 
نه تخت و جاه وفا کرد برسلیمان و نه مُلک بر جم
ضمیرِ باطنِ  تانرا فرا می  خواند ، امشب غم
چراغ عمرمن ای دوست خاموش می‌شود کم کم
مکن دوری  خدا  را  از  سر  بالینم  ای  همدم
که من خودرا نمی بینم چو شبهای دگر امشب 
مرا کاری نخواهد  بود  با  رخسار  سیمین تن
که خود اختیار خود دارد آن  دلدار  سیمین تن
خدا حافظ نگفت جلال رود  از شار سیمین تن
شرر در جان وحشی زد غم آن یار سیمین تن
زوی غافل مباشید ای رفیقان تا سحر امشب 
سیدجلال علی یار
 ملبورن –  آسترالیا 
لغات:  ( ساهر ) بیدار . 
 ( قاهر ) چیره و غالب 
( باهر ) آشکار ، هویدا و روشن
27 نوامبر
۲دیدگاه

حال و ماضی

تاریخ نشر : دوشنبه ۶ قوس ۱۴۰۲ خورشیدی – ۲۷ نوامبر ۲۰۲۳ میلادی – ملبورن – آسترالیا

  حال و ماضی

هی گذشت سالِ دگر با درد و غم ها ساختیم 

ما ندانستیم  که  چه  بردیم  و  چی ها باختیم 

در قمار زندگی  دور کرده ایم  هستی  خویش

آنچه  بردیم  یا   نبردیم   لیک   پس   پرداختیم

ظالمی  رفت  و   ظالم  تر  از  آن  شد   رویکار

ای دریغا !   حادثات   این    جهان    نشناختیم 

أمد و شد حال و  ماضی  دست  ما  هرگز نبود

حکم  دیگر  است  اینجا ، ار  چه  ما   پرداختیم

پیر گردیدیم    و   تا     اکنون    دیگر   آزاد  نییم

گر چه  با  سران  عالم   در  معرکه  ها  تاختیم

گاه  روس آمد  و  گاهی   آمریکا   در  ملک  ما

با همه این دو  جهانخوار سوختیم  و ساختیم 

ملک  ما  در کام  هر خار  و خسی  افتاد  و ما

خوب می دانستیم و خود ،  بی خبر  انداختیم

از  محبت   دم   زدیم    اما   به    یکدیگر   عدو

ساز   ارزش‌   های  معنا   کی   کجا   بنواختیم

 سیدجلال علی یار

 ملبورن –  آسترالیا

نوامبر ۲۰۲۳

01 فوریه
۲دیدگاه

سفر کردن

تاریخ نشر چهار شنبه ۱۲ دلو ۱۴۰۱– اول فبروری ۲۰۲۳ هالند

جان من باز برایت چیزی گفتن دارم

بشنو از من که از کوی تو رفتن دارم

ادامه نوشته…

31 ژانویه
۳دیدگاه

( هوای خوبشتن )

تاریخ نشر سه شنبه ۱۱ دلو ۱۴۰۱– ۳۱ جنوری ۲۰۲۳ هالند

حیف بگویم از برای خویشتن
گم شدم من در سرای خویشتن
07 نوامبر
۱ دیدگاه

( حیرت خیال )

تاریخ نشر دوشنبه  ۱۶ عقرب ۱۴۰۱– هفتم  نوامبر  ۲۰۲۲ هالند

به حیرت در خیالِ او چنانم بیقرار امشب
ز خود رفتم برون یکدم شدم دیوانه وار امشب
26 اکتبر
۲دیدگاه

(مخمس بر غزل حضرت حافظ شیرازی رح )

تاریخ نشر چهارشنبه  چهارم  عقرب  ۱۴۰۱–  ۲۶ اکتوبر  ۲۰۲۲ هالند

( مخمس بر غزل حضرت حافظ شیرازی رح )
عشق دنبال من است تا که دهد بربادم
شکوه بسیار کنم می نه کشم فریادم
03 سپتامبر
۳دیدگاه

( عقیق ناب )

تاریخ نشر شنبه ۱۲  سنبله ۱۴۰۱– سوم  سپتامبر  ۲۰۲۲ هالند

چشم دلت به سوی مَنت وا کنی نشد
یعنی که دلبرانه تماشا کنی نشد
18 آوریل
۲دیدگاه

( مناجات )

تاریخ نشردوشنبه  ۲۹ حمل  ۱۴۰۱ – ۱۸ اپریل  ۲۰۲۲ هالند

یارب به خطایی تو تباهم نکنی
از دودِ گناهی رو سیاهم نکنی
12 آوریل
۲دیدگاه

( نور درخشان )

تاریخ نشر سه شنبه  ۲۳ حمل  ۱۴۰۱ – ۱۲ اپریل  ۲۰۲۲ هالند 

دل هر چه فراموش کند یاد تو دارد
هر روز و شبی ناله و فریاد تو دارد
04 مارس
۱ دیدگاه

( یاغی عصر )

تاریخ نشر جمعه  ۱۳ حوت ۱۴۰۰ –  چهارم  مارچ  ۲۰۲۲ هالند

بسی طالع ما نا سازگار است
که دولت دست جاهل آشکار است
13 فوریه
۳دیدگاه

( ماتمسرای وطن )

تاریخ نشر یکشنبه  ۲۴ دلو ۱۴۰۰ – ۱۳ فبروری  ۲۰۲۲ هالند

( ماتمسرای وطن )
بگو چگونه کنم وصفِ ماجرای وطن
که خونِ دیده بریزم من از برای وطن
28 اکتبر
۳دیدگاه

( سنده پیر )

تاریخ  نشر پنجشنبه  ششم  عقرب  ۱۴۰۰–  ۲۸  اکتوبر ۲۰۲۱ هالند

چهره ی بابای ملت بر همه خندید و رفت
لعنت و نفرین هرآنچه بوده است نشنید و رفت
01 اکتبر
۴دیدگاه

( مجنون بید )

تاریخ  نشر جمعه نهم  میزان  ۱۴۰۰–  اول اکتوبر ۲۰۲۱ هالند

دلِ صد پاره دارم مرهمش کو
طبیب بزم عشق و همدمش کو
26 سپتامبر
۲دیدگاه

۲۴ ساعت مشعل تابان ادب و فرهنگ …

تاریخ  نشر یکشنبه  چهارم میزان  ۱۴۰۰– ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۱ هالند

۲۴ ساعت مشعل تابان ادب و فرهنگ

زبان فارسی دری را روشن و مشتعل نگه داشته است

 چهار دهمین سالروز سایت وزین ۲۴ ساعت را بشما و همه دوستداران شما و فرهنگیان عزیز تبریک و تهنیت عرض میدارم .

ادامه نوشته…

21 جولای
۲دیدگاه

( حال وطن )

تاریخ  نشر چهار شنبه  ۳۰ سرطان ۱۴۰۰ –  ۲۱ جولای ۲۰۲۱ هالند

( حال وطن )
بر خیز که وضع حال وطن بی قرار شد
بنگر سرورِ عید قربان در فرار شد
08 جولای
۲دیدگاه

( فکر صلح )

تاریخ  نشر پنجشنبه  ۱۷ سرطان ۱۴۰۰ –  هشتم  جولای ۲۰۲۱ هالند

برحال زار میهن خویش گریه سر کنیم
فریاد و آه و ناله از این بوم و بر کنیم
20 آوریل
۱ دیدگاه

( بار هجران )

تاریخ  نشر  سه شنبه  ۳۱ حمل  ۱۴۰۰ –  ۲۰  اپریل ۲۰۲۱ هالند

چه شد کز من بریدی نا گهانی
نهادی برگ و بارم در خزانی