۲۴ ساعت

آرشیو 'اشعار'

03 اکتبر
۱ دیدگاه

در کنار موج ساحل

( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : شنبه مؤرخ ۱۱ میزان ( مهر ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳  اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————————————-

در کنار موج ساحل

گل ناز ‌‌ گل سوسن گل سیمین تن واعظ

گل نسرین باغ و بوستان و  گلشن واعظ

به  باغ  آرزو  چون  غنچهٔ  بشگفتهٔ  نازی

که حیرانت نموده نظم هر گل چیدن واعظ

مرا بی خود و مست و بی قرار هرگز مپندارید

نگاهی مست می سازد مرا  از دیدن واعظ

میازارید اگر در باغ و گلشن ناله سر دادم

که از سوز درون است این صدا وشیون واعظ

صدای بی مثال عاشق از دل کی شود بیرون

که باشد از دل جان خوشه چین خرمن واعظ

ملامت نیست شهنازم درین کار زلیخائی

دریده از حیاء  و از  شرف  پیراهن واعظ

چو گوهر در کنار موج ساحل میزند پهلو

ازان روزی که دیده آتش و افروختن واعظ

زمین و آسمان را طی نماید بهر دلداری

ز چندین کار کرده انتخاب  یک دیدن واعظ

مرنجانید که من محتاج وصل ناموس عشقم

که باشم چند روزی در کنار و مأمن واعظ

توی مریم صفت در خصلت خود ای دلآرامم

که در جود و سخای همچو ابر بهمن واعظ

نفس درجستجو ها واعظ من سخت بیتابست

کنون چشم انتظارم تا رسد بر مسکن واعظ

ملا عبدالواحد واعظی

03 اکتبر
۲دیدگاه

چناران سایه انداخته

( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : شنبه مؤرخ ۱۱ میزان ( مهر ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳  اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
————————————————————————————————————————————————

چناران سایه انداخته

به وقتِ آمدن  جانم ، رقیبان  را  مواظب باش

 تو آن همسایه بدخلق، پایان  را مواظب باش

 او بیماره ، شرر باره  ، گهی   تا   صبح بیداره

 بیا از پنجره آهسته ، گلدان  را  مواظب باش

 اگر از باغ  می آیی  ، چناران  سایه  انداخته

 کمی پنهان کمی نرمک، نگهبان رامواظب باش

 تو  گلچین در  گلستانی ، تو  همزادِ  بهارانی

 به بیرون میروی این باد وطوفان رامواظب باش

 تو چترت را فراموش کرده ی ؟ امروز در خانه

 هوا تارست و تاریکه؛ تو باران را مواظب باش

 به گردن طوق الماست ، عجب شوری به پا کرده

به بازار طلا  بازان ، تو دزدان را مواظب باش

 ذلال ساق پایت ، شبنمی برگِ سحر گاهان

 تو با این دامن کوتاه چراغان را مواظب باش

 اگر لب خند لعل تو به مرجان رنگ می بخشد

 فضایی  یخنت بازه ، گریبان را مواظب باش

صداقت   در امانت    افتخارِ  ما  و  من باشد

 به هرجایکه نانخوردی، نمکدان را مواظب باش

 ظاهر عظیمی

03 اکتبر
۱ دیدگاه

معراجِ کمال

( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : شنبه مؤرخ ۱۱ میزان ( مهر ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳  اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————————————-

معراجِ کمال

کم کمک  دنیاى  ما از  عشق  خالى  مى شود

زنده گى چون کوزه ى  خشک سفالى مى شود

جاى  دل  را  سنگ  مى گیرد  درون  سینه ها

آدمیت    دور ِ  دور  از  هر    حوالى   مى شود

هَى هَى ِکوچ است ، کوچ ِ  یارى و مردانه گى

دوستى هم  واژه ى  گنگ ِ سوالى  مى شود

مى رسد  وقتى  که  حتا  یک  تبسم  روى لب

اتفاقى    نادر   و    صرفن   خیالى   مى شود

گل    اگر  باقى  بماند  جایگاهش  باغ  نیست

جایگاه   گل   فقط  در نقش  قالى   مى شود

اوج   معراج   کمال   دانش    و    فن   و    هنر

در   کمال  بى  مثال   بى  کمالى   مى  شود

شیر  را  در  پرده ى   تاریخ  باید    دید  و  بس

عرصه شاهى دگر، بیخى شغالى    مى شود

از  مترسک  هم  دگر  حتا  نخواهیم   دید خیر

چون خودش دزد تمام کِشت  شالى  مى شود

در چنان حالى دگر از  زنده گى  چیزى مپرس

زنده گى یک کوزه ى  خشک سفالى  مى شود

لوده ى چون این غزل را  خواند خندید ، زیر لب

-گفت:  عالى ! آه عالى!  آه عالى مى شود!

سید ضیاالحق سخا

02 اکتبر
۱ دیدگاه

خواهرِ پُر دَرد

( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : جمعه مؤرخ ۱۰ میزان ( مهر ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲  اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————————————-

.
دردِ دل خواهران هموطن
خواهرِ پُر دَرد
دخترم  با  عالَمى  از   درد ، درک ام  میکنى ؟
خسته و افسرده و دلسرد ، درک ام میکنى ؟
شایق   آموختنِ   علم   و   هنر    در   زندگى
اشتیاق بر مکتب و برگرد ، درک ام   میکنى ؟
زخمِ ناسورى که  برجانِ  من  و  میهن   زدى
بى خبر اى ظالم و خونسرد ، درک ام میکنى ؟
زآنهمه رنجى که تا حال  سر دچارِ من شده
بیسوادم فاقه و رنگ زرد ، درک ام میکنى ؟
روز ها  پُل  بسته  دستم  از   براى  لُقمه ى
صبح تا شام در هواى سرد ،  درک ام میکنى ؟
پا  برهنه  وقت  مى بینى   مرا  در کوچه ى
پیرهن صد پینه و پُر گرد ،  درک ام میکنى ؟
در ( فروغ )  واژه هاى   این سُرودِ  مختصر
با تو است این خواهرِ پُر درد ، درک ام میکنى ؟
سخت اگر گویم نرنجى از منى غم دیده ى
همچو خواهر روزى اى نامرد ، درک ام میکنى ؟
حسن شاه فروغ
۲۳/۹/۲۰۲۶

 

02 اکتبر
۱ دیدگاه

چرا ؟

( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : جمعه مؤرخ ۱۰ میزان ( مهر ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲  اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————————————-

.

چرا ؟

۱۳۳ الف

چه گره ها که ز هر رشته شده باز ، چرا ؟

 همه رقصند در این غلغله بی ساز ،چرا ؟

 شیر خوابیده  و  روباه  نشسته  به کمین

 زاغ   امروز   به  طاووس  کند  ناز ،  چرا ؟

 نقش  نقاش  سخن   هیچ    ندارد   دیگر

 شعر شاعر شده هم وسوسه انداز ، چرا ؟

 آخر     امروز  خدا  از  دل  ما  رفته چرا ؟

 دست  ابلیس  چنین  حادثه  پرداز چرا ؟

 چه خمیریم که بی مایه و بی آب و نمک

 نه تنور است نه هیزم ، و  نه خباز چرا ؟

 چرچرک قصه ی هر مور و ملخ می گوید

 پس هر پرده نهان است مگر راز ، چرا ؟

شکیبا شمیم (رستمی)

02 اکتبر
۳دیدگاه

صدای باد

( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : جمعه مؤرخ ۱۰ میزان ( مهر ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲  اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————————————-

صدای باد

 

از صدای باد بیزارم

چون گذر عمر را

زمزمه می کند

و نبودنت در کنارم

شامگاه بی نوریست

در فراز قله های غربت

که هرگز

با سحرگهان

آشنا نیست

 

هما طرزی

نیویورک

۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶

 

The Sound of the Wind

I loathe the sound of the wind,

for it whispers

of life’s fleeting passage;

and your absence by my side

is a lightless twilight

atop the peaks of estrangement—

heights that never

know the dawn.

Homa Tarzi

New York,

September 29, 2026

01 اکتبر
۱ دیدگاه

 خطاب به نسل جوان 

( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنج شنبه مؤرخ ۹ میزان ( مهر ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱  اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————————————-

 خطاب به نسل جوان 

 تا  بیا   از  سر  نو یسیم ، دفتر  تقدیر را

کی  پذیرد نسل آزاد  این همه  تحقیر را

 گوش ظالم باصدای نرم ما نا آشناست

 تا  کجا  باید  کشید  فر یاد  بی تأ ثیر را

 جاده ای انصاف را دیوار استبداد بست

 ای جوان برخیز باهم بشکنیم زنجیر را

کهنه اندیشی ندارد جای در قاموس ما

 تازه تر باید  نوشت، هر واژه  و تعبیر را

 صید آهوی جهالت کار هر صیاد نیست

می نشانند بر هدف، فکر جوانان تیر را

 طول عمر مستبد ازغفلت بسیار ماست

 ای جوان بیدار شو کافت بود تأ خیر را

با خموشی تاکجا همگام ظالم می‌شوی

 محضر وجدان نباشد عذراین تقصیر را

 بر اساس قومیت فرمانروایی نارواست

 یارب درایت کن عطا پیران بی تدبیر را

 قرنها اجداد ما، با درد تبعیض خاک شد

 مرهمی پیدا نشد، این درد دامن گیر را

 ای رشیدی با جوانان وطن، همگام باش

 تا بسوزد شمع وحدت، خرقه‌ی تزویر را

 چمن علی رشیدی

 ۱۴۰۵/۷/۹

 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            

01 اکتبر
۱ دیدگاه

چشم آهو خیز تو

( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنج شنبه مؤرخ ۹ میزان ( مهر ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱  اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————————————-

چشم آهو خیز تو

================

آب  باران  می شود ، آن  آب گریان  نیز هم

خانه غم دارد همین شب‌ها خیابان نیز هم

 می‌زند با سنگ دستش شیشه‌ام را بار، بار

پیر و کم  پیر و جوان و طفل  نادان نیز هم

 برگ‌های زرد و خشک شاخه‌ای پاییزی‌ام

در بهاران اشک می‌ریزم زمستان نیز هم

 از همان روزی که افتادم به دام چشم تو

درد دارد فکر ناجورم ، دل و  جان نیز هم

 خود پریشانی  و  با رفتار خود  قلب مرا

می‌کنی چون موی یاغی‌ات پریشان نیز هم

 نکته‌ای مطلوب من آغوش نا امن تو است

پیش تو آهسته می‌آیم، شتابان نیز هم

 چشم‌هایت، خنده‌هایت، نازها و عشوه‌ات

می‌نماید سینه را  آباد،  ویران نیز هم

 می زنی آتش به جانم بعد باران می‌شوی

کافری معشوق زیبایم، مسلمان نیز هم

 آرزوی  دیدن  روی  ترا   دارد  چو من_

پادشاهان نجیب و مستمندان نیز هم

 چشم آهو خیز تو در باطنش دارد پلنگ! 

چون نوازش می‌نماید، تیر باران نیز هم….

محرابی صافی

30 سپتامبر
۳دیدگاه

حضرت حافظ !

( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ ۸ میزان ( مهر ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————————————-

حضرت حافظ !

حافظ شیــرین سخن  نیک بگوفال من

بعد قـــرآن هرسحــرباتو بگویم سخن

مردا خدا عارفا،چیست که داری سخا

باتو کند آشکــار قصۀ دل  مــردو زن

حرف توشد دلپسند، جای ومقـامت بلند

واژۀ وهـربیت تـو رستـه زمشک ختن

هردل پـردرد را، رنگ ورخ زرد را

صبروتسلی شود شعـر تو بر روح وتـن

گفتی زساقی ومی مطرب وآهـنگ نی

عشق نشاط غـزل، هرگلی ازهرچمن

بوسه زنند عاشقان، دفتـرو دیـــوان تو

زانکه ملایک بخواند شعرتومردسخن

گفتی ززلف سیــاه چهــرۀ آن  مه لـقا

زان بت پیمان شکن،دلــبـرگل پیـرهن

وصف غزل های تو،تابه فلک میرسد

شهرۀ گیتی شدی با همه این عـلم وفن

تـاشده است آشنا، با تو”عزیزه” دراین
گلشن شعروادب محـــو شــده درسخن

 عزیزه عنایت 

۷/۹/۲۰۲۶

 

30 سپتامبر
۳دیدگاه

باشد خزان تیره مه فصل بهار ما 

( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ ۸ میزان ( مهر ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————————————-

باشد خزان تیره مه فصل بهار ما 

====================

باشد    خزان   تیره   مه   فصل  بهار ما 

صد خطوه بیشتر زده پیش هم قطار ما

 روشن نمی شود شب غمناک و تار ما 

خجلت   جوانه   می زند   از  افتخار  ما 

تغییری   نیست   در   ورق  روزگار   ما 

————-

خاطر نشان کنم که جوانی به باد رفت

اوقات   تابناکی   و   ایام   شاد  رفت 

دلها شکست عاشق و معشوق یاد رفت

از بین  خانواده   و   یار   اعتماد رفت 

این است  زندگانی  بی چوب دار ما 

————- 

با گونه گونه درد و دوا   آشنا شدیم 

با رنج و غصه های جهان مبتلا شدیم

خود طعنه خوار حادثه و ماجرا شدیم 

ما زنده زنده در بدن خود فنا شدیم

گل   بارور   نشد   ز   بیابانِ  خار ما

———–

دستِ کسی به دامنِ طالع نمی رسد 

فریاد نارسا بری سامع نمی رسد 

جز مرگ چیزی از بری طامع نمی رسد

بر پایمال حادثه  شافع نمی رسد

تنگ آمده است حوصله ای برد بار ما

————-

بر عشق بر حوادث آن میخورم قسم

بر جرم بی گناهی شدم عمری متهم

از  دفتر  محاسبه  افتادم  از قلم 

خون چکیده ای جگر خود  کنم رقم 

ای وای بر من و دل   امید وار ما 

————-

از بس به قیدِ حادثه زنجیر گشته ایم

از خوب و زشتِ اهل جهان سیر گشته ایم 

نا برده عیشِ زندگی را پیر گشته ایم 

پشتِ وفا و همدلی دلگیر گشته ایم 

 ای کاش نا امیدی نیاید به کار ما 

————-

بختِ بلند و پست به ما  کار  ساز نیست

بر سینه داغ هاست ولی در گداز نیست 

این قلب دلبریست که معشوقه باز نیست 

بر خاک خورده بنده ای بیچاره ناز نیست 

پیچیده تا به گنبدی هستی غبار ما 

————-

محمود زندگانی سراسر ضرر بود 

طعمِ حیات زهر و گهی چون شکر بود

صد فتنه در حوالی ذهن بشر بود 

گاه زین پشتِ باره و  گاه پشت خر بود 

شکرش به جا که است هنر  یادگار ما 

————-

دوشنبه ۶ میزان ۱۴۰۵ خورشیدی

که برابر میشود به

 September 28, 2026 

سرودم 

احمد محمود امپراطور 

30 سپتامبر
۳دیدگاه

چهار گناه 

( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ ۸ میزان ( مهر ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————————————-

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی  –  فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

چهار گناه 

یک عمر شد ، این ملک که از جنگ تباهست 

بی رهبر با  دانش  و   بی پشت  و پناهست 

از   مکتب  و    دانشکده   و    فن  و   مناعت 

بی امنیه و سر حد  و   اردو    و   سپاهست 

یک عمر شد  از جنگ  مذاهب  که  روانست 

روز   همه   تاریک‌  تر  از   شام    سیاهست 

در    مذهب     این    جنگلیان   ز   خرد   دور 

علم  و   هنر  و  فن  و  خرد   چهار گناهست 

کشتند    چنان      همه      مردم      ما    را 

گویا که به نزد همه شان   خار  و  گیاهست 

لک  تازه   جوان   راه     عدم   پیش   گرفته 

لک مادر و همسر به رهش چشم نگرانست

رنگ    افق   از   خون   شهیدان   وطنخواه 

هر شام به  مغرب  چو   ببینید   گواهست 

یک عمر  کشیدیم   ستم جنگ   و   تباهی 

چیزیکه حرام است  بما  امن  و  رفاهست

صابر هروی

30 سپتامبر
۱ دیدگاه

بوی پاییز

( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ ۸ میزان ( مهر ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————————————-

بوی پاییز

 بوی    پاییز   آمد   و  فصلِ   دِگر  آغاز شد

 بارِ دیگر  غصه و  غم  با  دلم   دمساز شد

 غنچه ها رختِ سفر بستند از باغ  و چمن

 نالهُ بلبل  سحرگاه  پر  زسوز  و  ساز شد

 جای شادی در گلستان،غصه دارد باغبان

 دیدهُ نرگس به خواب و چشم غمها باز شد

 هر کجا   دلدار   باشد  ، پر کشد مرغِ دلم

 بال  و  پر  بگشا  که  دیگر نوبتِ پرواز شد

 باز می گردد بهاران با گل و ریحان به باغ

عمرِ    رفته   باز  گردد  ، گوییا  اعجاز شد

 شاکرِ پروردگارم زانکه  با هر فصلِ سال

 دیده ام بر روی خوب و زشتِ دنیا باز شد.

 مریم نوروززاده هروی

 بیست و نهم سپتامبر ۲۰۲۶

از مجموعهُ”پاییز “

هلند

 

 

30 سپتامبر
۳دیدگاه

عشق تو

( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ ۸ میزان ( مهر ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————————————-

عشق تو

عشق تو

در سکوت بسترم

هنوز پیداست

و هنوز

با گرمای دستانت

قلب کوچک مرا

ماساژ میدهی

و هنوز لحاف مهرت

در عریانی بدنم

عبادت میکند

و من

در عطر

دیرینه ها

دست و پا می زنم

 

هما طرزی

نیویورک

۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶

 

 

Your Love

Your love

in the silence of my bed

is still visible

and still

with the warmth of your hands

you massage

my small heart

and still the quilt of your affection

worships

my naked body

while I

struggle amidst the fragrance

of days gone by

Homa Tarzi

New York,

September 29, 2026

30 سپتامبر
۳دیدگاه

چرخ گردون 

( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ ۸ میزان ( مهر ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————————————-

فرستنده :  محترم بشیر احمد شیرین سخن .     –    شاعر : مرحومه محجوبه هروی

  چرخ گردون 

ای ساربان یکدم  بمان  کز غصه جانم میرود

 هوشم ز سر صبرم ز دل  از تن توانم میرود

 نالم چو قمری هر زمان شیون کنم چون بلبلان

 کان  سرو  قد مه  جبین  سرو  روانم میرود

 در بیچ و تابم این زمان چون حلقۀ زلف بتان

 روزم سیه شد در جهان کان دلستانم میرود

 در اتش سوزنده ام زین زندگی شرمنده ام

 بیجان چسان من زنده ام روح وروانم میرود

 خاطر مرا افسرده شد قلبم زغم پژمرده شد

 جسمم بسان مرده شد زیرا که جانم میرود

 مانند جیحون هر زمان آب از دو چشم من روان

 وز   آتش  دل   در جهان  دود  دخانم  میرود

 «محجوبه « ماندم در غمی نه محرمی نه همدمی

 تا چرخ گردون  هر  دمی آه و  فغانم میرود

 محجوبه هروی

29 سپتامبر
۲دیدگاه

چراغ صاعقه آن سحاب روشن باد

( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ ۷ میزان ( مهر ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶ میلادی –  سیدنی – استرالیا
———————————————————————————————————————————————–

محمد رفیع اصیل یوسفی 
 باری روانشناسان و جامعه شناسان گفته اند که مبنای تربیت انسان – محیط خانواده و مدرسه و در نهایت فضای جامعه است که 
شخصیت انسان ها در آن شکل می‌گیرد.
به تعبیری دیگر هویت آدمی ـ پنجاه درصد آن از خانواده و پنجاه درصد دیگر آن از اجتماع منشأ گرفته و یا متأثر می شود!
همینطور اثر پذیری و اثر گذاری را در روند  تکامل شخصیتی آدمها ـ زاده محیطی می دانند که انسان های دلسوز و مهربان و 
دور اندیشی در پیرامون خود داشته باشد!
 از بو علی پور سینا نقل نموده اند که گفته بود ؛
« اگر همه ی کودکان همعصرم، پدران و مادران عاقل و فرزانه ی چون من می‌داشتند، به یقین که هزاران ابن سینای دیگر می داشتیم.»
 حافظ نگشتی شیدایی  گیتی 
گر  می  شنیدی   پند    ادیبان 
 شکرین خاطره ای  نمکین است که در محیط و شرایط پنجاه سال قبل هرات در ذهن و ضمیرم نقش وجود بسته،
هشت ساله بودم که در دکان کاکایم با انبوهی از نشریات وطنی که استاد،،نیک سیر هروی،، برای دوستانش در آن دید و بازدید 
های دایمی می آورد آشنا شدم.
.
.
چون استاد عطش و علاقه مندی مرا به مطالعه و خوانش دانست گفت ؛
میزان مطالعه باید به میزان فهم و درک آدمی باشد و مقتضای سن تو ایجاب می‌کند که این نشریه را بتو می دهم خوب با دقت 
بخوانی,,, او دست نحیفش را داخل کیف چرمی سیاه رنگش نمود و چند شماره مجله ی { انیس اطفال} را هدیه بخشید و فرمود؛
این مجله برای تو هم داستان دارد، هم شعر! ، هم ضرب‌المثل دارد ، هم جدول و فکاهی و سرگرمی!
.
.
اگر بدقت بخوانی هر هفته قول می دهم که برایت از کابل به دوست همکار فرهنگی من ( مهدی بشیر ) بگویم که به هرات بفرستد ـ این نام را بیش از نیم قرن است که من بخاطر سپرده ام واین سخن زیبای جناب آقای مهدی بشیر را بساغر گوش گرفته ام که جایی گفته بود «کودکان خشت نخست بنای یک جامعه اند»
این چنین بود که بی صبرانه هر هفته انتظار می کشیدم که استاد نیک سیر را ببینم و او با خنده ملیح و عینک روشن باگرد و غبار صورتش بیاید و کیفش را بگشاید و بگوید بیا فرزند که سهم تو را نیز بدهم. چنین بود که در خرد سالی هشت سال تمام همه ی شماره های مجله کودکانه کمکیانو انیس را گرد آوری و به عبدالله خان شفیقی معلم سپردم که برایم صحافی و کلکسیونی با جلد پارچه ای فیروزه ی بسازد.
آن مجلدات کوچک، شناختن وطن و علاقه بدانستن را با اخلاق نیک، شعر و داستان و سرگرمی های کودکانه بمن و همه اطفال میهن هدیه می بخشید که بیشتر مطالب آن را فرهنگی دلسوز مهدی بشیر با نام مستعار [مهدی مهتدی و یا مهدی مجمر] می نگاشت؛
باکشور تان آشنا شوید، ارزنده و آموزنده، بیا باهم بخندیم، گفتنی ها، دیدنیها، وشنیدنیها ودهها مطلب خواندنی و آموزشی دیگر به قلم و اندیشه جناب بشیر، 
رسالت ساختن آینده را با زبانی ساده گوشزد همگان می نمود.
نقشی بیاد  طنز و زبان سرخ استاد علی اصغر بشیر هروی:
مهدی بشیر متولد ماه حمل ۱۳۳۴ ش ۱۹۵۵ میلادی در شهر باستانی هرات است که تحصیلات مقدماتی خود را در هرات و دوران متوسطه و لیسه را در کابل گذراند.
او از سال ۱۳۴۷ خورشیدی زیر نظر فعالیت های فرهنگی، مطبوعاتی و اطلاع‌رسانی منجمانه پدرش روان شاد استاد علی اصغر بشیر هروی قرار گرفت و اصول حرفه‌ای،،حروف‌چینی، صفحه بندی و چاپ سربی را فرا گرفت و سالها در مطبعه دولتی کابل به وظیفه شبانه روزی در حوزه نشر و چاپ جراید مجلات و روزنامه‌های معتبر پرداخت ودر عین زمان در ،، جریده ترجمان،، که جالبترین 
نشریه بیطرف ملی در عرصه طنز سیاسی واجتماعی و انتقادی بود عضویت یافت.
.
.
نشریه ترجمان با صاحب امتیازی مرحوم پوهاند داکتر عبدالرحیم نوین و مدیر مسئولی شادروان علی اصغر بشیر هروی و جمعی از نخبگان و فرهیختگان شریف هموطن تا پایان دوره دمکراسی نظام سلطنتی افغانستان فعالیت پیوسته داشت و به تعبیری باز خوانی برگهای زرینی از تاریخ مطبوعات معاصر افغانستان را در بر دارد.
کتاب { خمیر خان} منتشره در کابل ۱۳۵۳ شمسی مجموعه ای از شاهکارهای طنز سیاسی و اجتماعی استاد علی اصغر بشیرهروی در جریده ترجمانست!
تیپ سازی یا سجایا نویسی در تاریخ طنز نویسی مدرن افغانستان از ابتکارات جالب ترجمان تا برقراری نظم ونظام جمهوریت داوود خان بشمار رفته وبا کودتای سفید ۲۶ سرطان این خامه خاموش می‌شود. 
این نشریه نخستین و تأثیر گذار ترین جریده تخصصی طنز سیاسی واجتماعی در مرکز کشور بود که با استبداد زمانه مبارزه ی نرم می نمود. استاد علی اصغر بشیر هروی در مجله ژوندون، روز نامه انیس و بعنوان منجم رسمی بین سالهای ۱۳۵۲/۱۳۵۷ فعالیت داشت و آخرین مأموریت او گنجینه داری، و تحقیق و پژوهش روی،، نسخ خطی،، در آرشیو ملی افغانستان بود.
.
رحلت غریبانه و و سوگمندانه استاد علی اصغر بشیر هروی در سحر گاه اول برج قوس (۱۳۶۰) در دفتر کارش ،در تهران و در کنار قلم وکاغذش اتفاق افتاد و فردای آن در بهشت رضای مشهد مقدس بخاک سپرده شد.  تولد این مرد ادیب، منجم و طناز در هرات به سال ۱۲۹۸ خورشیدی  است.
از  می لعل حکایت کن و شیرین دهنان  :
.
.
یکی دیگر از فرهنگیان، وشاعران سایت ۲۴ ساعت که افتخار دوستی و معرفت را در فضای رسانه‌ای با او دارم جناب قیوم بشیر هروی ـ فرزند خورد شادروان استاد علی اصغر بشیر هروی است که کارنامه درخشانی در عرصه میدیا و صفحات مجازی طی سالیان متمادی داشته است.
او بعد از جناب مهدی بشیر که بعلت عارضه و کسالت جسمی مسوولیت برادر خودرا بعهده گرفت، شاعری دردمند وهنردوست و حساس به ارزش های دینی، ملی و مذهبیست.تلاش، تواضع و گذشت و شکیبایی اورا درین دورانی که سود و سرمایه بی‌رحمانه بر بنیاد های فرهنگی و اجتماعی و سیاسی ما می تازد هماره باید بدیده قدر و تحسین نگریست که در کنار کار و فعالیت روزمره خود، نگاهی ماندگار و سترگی به تاریخ وفرهنگ سرزمین سرشار از پیشینه و پر مهر ما دارد.
او با نگارش یادداشت های مقطعی، خاطرات شفاهی،جستارهای تحقیقاتی و پژوهشی به حافظه جمعی ما در محیط غربت و مهاجرت مدد می رساند که عاطفه تاریخی خودرا حفظ و سرزمین آبایی خودرا از یاد نبریم.
زنده نگهداشتن جریان روشنگری و روشن فکران شاعر با حضور دیگر شعرای معاصر، آواره و دیاز پورای تبعیدی در فضای مجازی از جمله زحمات وتلاش های ارزنده اوست، او همواره بر لزوم پیوند نسل معاصر با ریشه های عمیق ادبیات، عرفان، فلسفه و هنر تاکید داشته و طی سه سالی که با ایشان درین عرصه ها در سایت ۲۴ داشته ام بر لزوم احترام، دور اندیشی و همفکری با سایر کاربران و هم میهنان تاکید وبه ثبت این دستاوردها و فرصت‌ها و نیاز ها و نا ملایمات پرداخته است.
در تاریخ نگاری سنتی ـ فیلسوفان معترفند که هر انسان دوبار می میرد!
یک بار آنجا که جان به جان آفرین می دهد، وبار دوم زمانی که نام و آثارش از حافظه جمعی و عواطف تاریخی یک ملت پاک می شود.
باید دانست جامعه ایکه مکرراً دچار جنگ و تغییر حاکمیت می شود ـ مستعد ابتلا به فراموشی و جمود تاریخی می شود. مستبدان و حاکمان جاهل می خواهند جامعه گذشته خودرا فراموش کند تا مردم بنده و برده ی فرمان ها و دساتیر گوناگون شان شوند.
آگاهی و خرد جمعی درین فضا برای همه ی ما یادآوری میکند که ریشه های ستبر و کلان ما در کجاست و چگونه شکل گرفته و چگونه می توانیم از آن حفاظت کنیم؟
این فراز مهم و نوستالژیک را با شعری از فروغ فرخزاد به انتها می رسانم که غمگینانه سرود :
ای هفت سالگی 
بعد از تو ما به میدان ها رفتیم 
داد کشیدیم ( زنده باد ـ مرده باد)
ما هرچه را که باید از دست داده باشیم ـ
از دست داده ایم 
ما  بی چراغ به راه افتادیم….
               « پنجره – ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد»
از آن زمان که نام مهدی بشیر را در سرفصل آغازین مجله بعنوان طراح، صفحه آرا و حروف نگار و نویسنده می دیدم تا این زمان که با همراهی و همدلی برادرش جناب  آقای قیوم بشیر هروی ، حدود دو  دهه اخیر در خدمت شبانه روزی به دنیای هنر، فرهنگ و ادبیات و علوم معنوی بوده و در سایت بیست و چهار ساعت تازه ترین رویشها ونوازشها را تبارز می بخشند.
بنده در فضای مجازی چند سالیست که با سایت ۲۴ ساعت در بخش معرفی و یادبود  از شخصیت های هنری و فکری فرهنگی همکاری ودر زمینه فوق و سایر زمینه ها ـ زحمات وتلاش های بی شایبه، دل سوزانه و پیوسته این دو عزیز را شاهدم که با وجود 
مشکلات ونگرانی ها ی معمول و روزمره ی همه ی ما که گرفتار آنیم، باز هم رسالت و اصالت خانوادگی و شخصیتی خود و پدر 
فرهیخته خویش را، روان شاد استاد علی اصغر بشیر هروی را از یاد نبرده و چون پدر به هنر و فرهنگ و فرزندان این سرزمین از سر  درد، تعهد و رسالت احساس مسئولیت نموده در کنار سایر همفکران و هنرمندان و فرهنگیان ـ شب و روز نستوه وار نیک نامان 
و فرزانگان این دیار دردمند را برای مردمان وطن، منطقه و جهانیان شناسانده و پیام مهر، همپای همدلی، همزبانی و همراهی سر 
داده اند که درین فراز پایانی نوزدهمین دوره آغاز فعالیت سالانه این سایت را از طرف خود و تمامی اعضا و هواداران کانون هنرهای زیبا، اندیشه و دانش صمیمانه تبریک و تهنیت گفته، بقای با عزت یاران ورجاوند باد.
.
رفیع اصیل یوسفی
۲۸ سنبله ۱۴۰۵
۲۰ سپتامبر ۲۰۲۶
25 سپتامبر
۱ دیدگاه

غزل خزان 

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : جمعه مؤرخ ۳  میزان ( مهر) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ سپتامبر۲۰۲۶ میلادی –  شهر ایدین – استرالیا
——————————————————————————————————————————————————–

غزل خزان 
خزان  آمد و  گل  شد  از  باغ طاق  
نهان گشت رنگش به دستانِ داق  
نسیمش   چو   آهِ   دلِ    عاشقان 
گذشت   از   کنارِ   چمن   بی‌نفاق  
ز   برگِ  درختان    فتاد    آن   صفا  
که گویی ز جان  می‌رود  اشتیاق  
ز     رنگِ   طلاییِ     برگِ     خزان 
دل افتد به یادِ   شراب   و   عراق  
صدای خش‌خش در این کوچه‌ها  
نوای  غم  است و    نوای  طراق  
درختان  خمیده   به   مهرِ   زمین  
چو پیرانِ عاشق به   وقتِ  وفاق  
خزان نیست مرگِ  بهاران ، عزیز  
که آغازِ شعر است و   فصلِ  عراق  
به پایان  رسد   این   ترانه‌ی دل  
به  نامِ  فائز ، به    اوجِ  اشتیاق  
خلیل الله فائز تیموری 
۱۴۰۵/۷/۱ شمسی 
تهران –ایران
23 سپتامبر
۱ دیدگاه

 راه نشین 

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ ۱ میزان ( مهر) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۳ سپتامبر۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
——————————————————————————————————————————————————–

 راه نشین 

 عمریست ملت ما بادرد هم  نشین است

 پیرو  جوان  اینجا  افسرده و  غمین است

 دشنام و طعنه بسیار از هر زبان شنیدن

 آری نصیب قومِ ، بی‌خانمان همین است

 دیدم ز فقد سنجش، در هر ڪنار کشور

 آن نازنینِ دیروز ، امروز  راه نشین است

 با سر نوشت مردم ، بازی مکن تو حاکم

 ای مدعی عدالت ، راهٖ خدا نه این است

 گردیده بهر مردم ، کسب معاش محدود

 پیدا غبار فقریم ، هر  روز  از جبین است

هر سفله گفت خود را  خدمت گزار ملت

درحالیکه به ملت او  مشکل آفرین است

 این جا اثر ندارد ، نه  عدل و نه مساوات

 گم گشته درمیانه، انصاف مسؤلین است

خون گریه کن رشیدی جمع کثیری مردم

 چشم انتظار امداد از سوی خیرین است

 چمن علی رشیدی

 ۱۴۰۵/۶/۳۱

 

22 سپتامبر
۱ دیدگاه

 عذابِ تکراری

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ ۳۱ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۲ سپتامبر۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
——————————————————————————————————————————————————–

 عذابِ تکراری

دلم    گرفته    از   این   روزگارِ   اجباری

 از این دیارِ پریشان ، از  این  غمِ  جاری

 ​رسیده ناله ی  میهن  به  آسمانِ  بلند

 ز زجرِ حبس و قفس، زیرِ بارِ  دشواری

 ​چه گویمت که ز بیداد و تنگدستیِ سخت

 چه آمده به  سرِ  سفره‌  های  ناداری

 ​به رویِ  دخترِ  ما بسته شد درِ مکتب

گرفته جان و دلش را   عذابِ   تکراری

 ​جوانِ سر‌   به‌  گریبان و تلخ‌ کامِ دیار

 پناه برده  به   غربت ز   دردِ   بیکاری

 نسوخته‌ست دراین عرصه گاه  ، ریشهٔ ما

که زنده است دراین سینه شوقِ خودیاری

 ​رسد   زمانِ   رهایی   و روزِ   بیداری

تمام می شود آخر   شبِ  ستمکاری

یحیی ماندگار

22 سپتامبر
۳دیدگاه

وحدت ملی 

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ ۳۱ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۲ سپتامبر۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
——————————————————————————————————————————————————-

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محکترمهخ ادیبه صابر صادقیار

—————————-

وحدت ملی 

.

ای      تفنگداران    نادان    ،   ای    گروه    نا  مسلمان ! 

ظاهراً      آدم      ولیکن     ،     باطناً        غول       بیابان 

گر ز ( زابل ) یا ز ( غزنی ) یا ز خوست ) و ( شینوارید ) 

گر ز ( دایزنگی ) و ( لغمان ) و ز ( ننگرهار )و  ( پغمان ) 

گر ز ( بهسود )  و (کنرها )  یا ز  ( بغلانید )  و  (  لوگر ) 

گر ز ( بلخ ) و  ( بامیانید ) یا ز (گردیز )   و   (شبرغان ) 

أصلاً    از   این   آب  و     خاکید ، از   پدر    افغان   پاکید 

از ( شتل ) یا از( تگابید ) یا ز( پنجشیر ) و( بدخشان ) 

جز ( وهابی )   هر چه هستید   ، نور   چشم مادرانید 

پیش    ما    فرقی    ندارد  ازبک  و    تاجیک  و  افغان 

این وطن چشم    امیدش    سوی    وجدان شما بود 

پس !   چرا   کردید    ویران ، گر شما   را  بود  وجدان 

تا شما از دشت و صحرا  ، ریختید   در   شهر ( کابل ) 

کابل     آباد    و    زیبا      ، از      شما    گردید  ویران 

گشت  هر چه  بود غارت،  هست و  بود  ملک و ملت 

نی بدست  ( بادغیسی )  نی   ( هرات   سیستان ) 

کین     ( افغان    و    هزاره ) ،   زادهٔ  فکر  شما  بود 

جنگ مذهب را  شما  ها ، می زدید هر لحظه دامان 

قوم   (پشتون و هزاره )،    پاسدار    این  وطن  بود 

قرنها    بودند    با هم    ، حافظ    ملک  از دل و جان 

( وحدت   ملی )     ما    بود     افتخار    ما  به  عالم 

سخت  بر هم   خورد  آخر  ، از  شما  ای    نابکاران 

(مادر )  میهن    شما    را ،   می‌کند   نفرین و لعنت 

با چنین     آئین    رسوا  ، با   چنین  اطوار  و برهان 

این وطن تا هست  و  باشد   از  شما  نفرت  نماید 

کی شما   را  می شمارد   نسل آینده  مسلمان ؟ 

صابر هروی

قوس ۱۳۷۲ کابل 

از مجموعه : افغانستان یا طشت خون 

 

21 سپتامبر
۱ دیدگاه

در رثای خورشید ازادی

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ ۳۰ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۱ سپتامبر۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
——————————————————————————————————————————————————–

در رثای خورشید ازادی

 تقدیم به روح شهید راه صلحجویی

استاد برهان الدین ربانی

 دریغ از هجر تو، ای اسوه ی ایثار  دوران‌ ها

 به رزم روسیان و ملحدین همچون سد پولاد

 و بودی خار چشم خصم و استکبار دوران‌ها

 تو بودی یار مظلومان و  خصم  مردم‌ آزاران

صدای دادخواهی بر امت،  احرار  دوران‌ ها

مسلمانان همه بر شأن والا  حرمت‌ آرا شد

 ولی صد حیف از بی‌مهری  اغیار دوران‌ ها

 دریغا قامت سروت به  دست کوفیان افتاد

 شدی قربانی ن یرنگ  استعمار  دوران ‌ها

 ز غدر کرزی و زلمی، تو  ای  استاد فرزانه

 به خون غلطیدی و رفتی  ز بزم یار دوران‌ها

هنوز هم داغ  فقدان تو  اندر  کشورم تازه

بسوزد سینه از یاد تو ای غمخوار دوران‌ها

چو خورشیدی درخشان درمسیر مکتب و میهن

 فروزان مشعل ما خط تو ،  آثار دوران ها

 بود یادِ تو پاینده به جان  عاشقان هر دم

 طنین‌انداز ماند نام  تو  در کار  دوران‌  ها

 خواجه محمد نعیم قادری

شنبه ۲۸ سنبله ۱۴۰۵

دالاس- تکزاس

21 سپتامبر
۲دیدگاه

نورِ امید

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۳۰  سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  –  ۲۱ سپتامبر۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
——————————————————————————————————————————————————–

نورِ امید

 فصلِ  خزان  رسید ،گل  زیبای  ما  چه شد

 شور و نشاط و عشق و تمنای  ما چه شد

 دیریست در وطن همه سال رنج و ماتم است

 عیشِ  بهار  و  ساغر  و صهبای ما چه شد

 در   آسمانِ  روشن  و   پاکش  سحرگهان

 صبحِ  سپید  و  اخترِ  شبهای  ما  چه شد

 از  بامیان ،ندایی   به  گوشم  نمی  رسد

 آن  عظمت   و   تمدنِ  بودای  ما چه  شد

 از کوچه  های  تنگِ  خرابات  تا  به  شهر

 آواز عشق و  نالهُ “شیدا” ی ما  چه شد

 از بهرِ  غصه اش ، دلِ  دنیا  چه  تنگ بود

 آن نغمه های “ظاهرِ دلها” ی ما چه شد

 سرگشته در سیاهیِ این شامِ تیره ایم

 نورِ   امید  و   روزنِ   فردای   ما چه شد

مریم نوروززاده هروی

 بیستم سپتامبر ۲۰۲۶

از مجموعهُ”میهنِ عشق”

 هلند.

 

21 سپتامبر
۱ دیدگاه

رؤیایِ خیال انگیز

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۳۰  سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  –  ۲۱ سپتامبر۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
——————————————————————————————————————————————————–

رؤیایِ خیال انگیز

چرا  خوابت  نمی‌بینم  نگارِ  بی   وفا   امشب

دلم دریای توفانی ست می پوید  ترا  امشب

گمانم ای سفر کرده دو باره  جاده گم  کردی

که می‌آید به گوشم از  پریشانی صدا  امشب

ستاره در کفِ شب می‌چکد چون اشکِ سیمای ات

و من دنبال  رد  پای  تو در کوچه  ها  امشب

دلم  را  می‌سپارم دستِ  رؤیایِ خیال انگیز

که شاید باز بگشاید دری بر روی  ما امشب

ز پشتِ پنجره ی د ل پریشان‌  بودم  و  دیدم

که در آن سایه‌ها بینم قدت ای دلربا امشب

نسیمِ   خواب  می‌آید   و  من   بیدارِ  بیدارم

که شاید عطرِ گیسوی ات بپیچد در هوا امشب

تمامِ شب به راهت  چشمهایم منتظر بر در

مگر که باد باز    آرد  تو  را   بهر  خدا امشب

اگر دیدارِ تو سهمِ سحر  باشد  چه غم دارم

که من با  یادِ  تو  بیدار  مانم  دلبرا   امشب

سیدجلال علی یار

ملبورن استرالیا

سپتامبر ۲۰۲۶

21 سپتامبر
۱ دیدگاه

تقدیر شوم

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۳۰  سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  –  ۲۱ سپتامبر۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
——————————————————————————————————————————————————–

تقدیر شوم

گیرم دوباره سبز و جوان می‌شود وطن

دارای نیک  نام  و  نشان می‌شود وطن

مانند     موج  آب   و  صدایی  پرنده‌  ها

تسکین  درد روح و روان می‌شود وطن

گیرم  به شوق  حاکم  ما حرف می‌زند

روزی چنین یا که چنان  می‌شود وطن

ما بر خیال بافی  خود   فخر   می‌کنیم

تنها نشسته‌ایم چسان می‌شود وطن

از شور مانده‌ایم ، اگر  سبز   هم شود

اما چه سود بی‌هیجان  می‌شود وطن

وقتی که سینه مثل قفس تنگ می‌شود

آنگه دلیل داد  و  فغان  می‌شود وطن

اینجاست درد و رنج  سرازیر می‌شود

اینجاست قلب هم‌وطنان پیر می‌شود

اینجاست سقف و پنجره را غم گرفته است

اینجاست قلب آدم از آدم گرفته است

اندوه    از  زمانه‌ی   ما  کم  نمی‌شود

خشکیده چشم زندگیم  نم  نمی‌شود

از بس که گریه می‌کنم آوازخسته است

بال و پرم شکسته و پرواز خسته است

محکم به پشت باغ به در می‌زند کسی

بر شاخه‌های سبز تبر می‌زند کسی

تقدیر شوم  راه گلو   را   گرفته است

دل هم دوباره غصه‌ی او را گرفته است

گه بال   و   گاه،  گاه  ز ما پر بریده اند

ما را  برای  قدرت  خود  سر بریده اند

هر اجنبی به باغ وطن چشم دوخته است

ازاین سبب همیشه تر وتازه سوخته است

اینجا گلاب و لاله و صدبرگ پر پر است

در دفترم به هر ورقش خون شناور است

بیداد شاعری که چنین گفته بهتر است

«شعری از آن که خون نچکد ننگ دفتر است»

مرگش فرا رسیده به دستان دوستان

از حال رفته بی ضربان می‌شود  وطن

از بس فریب و حیله‌‌گری‌ها  زیاد شد

حالا دچار حدس و گمان می‌شود وطن

دل خوش نکن به این همه تکرار واژه‌ها

آهسته هرچه است عیان می‌شود وطن

هرکس که لاف می‌زنند آن کس شبیه دود

در لحظه‌ای نیاز  نهان  می‌شود وطن

بر کله پوک و کور دلان بی تفاوت است

به می‌شود، و یا سرطان می‌شود وطن

باید   که   شاهکار  نماییم، ورنه زود

از ما نگشته از دگران می‌شود وطن

گر اتفاق و وحدت ما  بیشتر  شود!

هرچند پیر گشته، جوان می‌شود وطن….

نویدالله محرابی صافی

 

20 سپتامبر
۳دیدگاه

 عاشق حق

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ ۲۹ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ سپتامبر۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
——————————————————————————————————————————————————–

 عاشق حق

 ما عاشقِ حق ، پیرو   قرآن  مجیدیم

چون  پرتو  آفتاب،  پُر  از  نور   امیدیم

 با  مهرِ  محمد،  به دل روشن و تابان

در راهِ خدا، عاشق و مشتاقِ مُریدیم

از    فتنهٔ    دنیا  ،   نلرزیم   ز  حوادث

بر صخرهٔ  ایمان ، چو  فولاد  سپیدیم

با زمزمهٔ  عشق ، سحرگاه  بفروزیم

 بر دشمنِ حق، آتش سوزان و شدیدیم

 ما  تشنهٔ  نوریم ، ز ظلمت  نگریزیم

ما وارث خون‌های شهدای رشیدیم

 در مکتبِ  ایمان ، پُر  از  مهرِ  محمد

قُربانیِ ایمان، به هر  عیدِ  سعیدیم

 دیگر مزن ای خصم، ز تقوا دم و لافی

 چون اهل جفاییم، مبادا که حمیدیم

 در راهِ خدا، راهی پر از عشق و صداقت

 ما همچو بشیر، حامیِ اولادِ شهیدیم

 بشیر (شیرین‌سخن)

18 سپتامبر
۱ دیدگاه

 ​در حسرتِ خورشیدِ

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : جمعه مؤرخ ۲۷ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۸ سپتامبر۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
——————————————————————————————————————————————————–

——————– ​

در حسرتِ خورشیدِ

“دل نیست هر آن  دل که  دلارام ندارد

 بی  رویِ  دلارام  ، دل   آرام  ندارد “

​هرچند که افتاده به دام است دلِ ما

 بی رغبتی  از کشمکشِ  دام  ندارد

 ​در حسرتِ خورشیدِ رخِ دوست  بپوسد

 چشمی  که  نظر  جانبِ  ایّام  ندارد

 ​هرگز   نچشد  لذّتِ  بیداریِ   دل  را

 هر کس که از این عشق به کف،جام  ندارد

از تلخیِ   ایّام   شکایت نکن ای  دل

​! عاشق گله از تلخیِ دشنام  ندارد

 ​راهی که به منزلگهِ معشوق  رساند

 خود ،ترس ز تاریکیِ  این شام ندارد

 ​نامی نَبَرد کس ز من  و بختِ سیاهم

آنجا   که  سخن طاقتِ  اتمام ندارد

 یحیی  ماندگار 

  هم‌سرایی‌گروه‌ ادیبانه  

 هفدهم‌ سنبله / شهریور ۱۴۰۵