۲۴ ساعت

آرشیو 'اشعار'

08 ژانویه
۳دیدگاه

نسلِ خسته

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ ۱۸ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۸  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا
—————————————————————————————————————————-

نسلِ خسته

چرا  دردِ  وطن  درمان  ندارد؟

چرا رنجِ   وطن   پایان   ندارد؟

چرا   اندر    میانِ   نسلِ  امید

 هر آن گرگِ رذیل آمد و درید؟

چرا نوکِ قلم‌ها گشته بی‌رنگ؟

 قلمدارانِ ما  دلخسته، دلتنگ

چرا  آموزگارم  خسته‌ تر شد؟

 چرا درسِ محبت بی‌ ثمر شد؟

چرا تعلیم و تدریس بی‌نوا شد؟

 چرا اخلاق و عرفان زیرِ پا شد؟

 چرا خاموش  شد آوازِ  مکتب؟

 چرا  پژمرده  شد خندِ  مُرتّب؟

 چرا اطفالِ ما   با پای  خسته

هنوز رویِ حصیرِ غم نشسته؟

نه شادی در نظر، نه نورِ فردا

 نه    آرامی  ،  نه    پروازِ تمنا

 چرا این‌گونه نادانی شکوفاست؟

 که دانش در دلِ تردید تنهاست

 چرا هر دختِ رعنا، نسلِ خسته

 به فرشِ  نا امیدی‌ ها نشته؟

بشیر احمد شیرین سخن

08 ژانویه
۲دیدگاه

دوبیتی ها

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ ۱۸ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۸  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا
—————————————————————————————————————————-

    دوبیتی ها

شب تارم ستاره می شمارم
نباشی  در  کنارم  خوار  زارم
بکن فریاد سکوت عشق بشکن
بیا  عشقم  بیا   فصل   بهارم

                   *************

شب تارم چراغان باشد و تو
کنارم خوب رویان باشد  و تو
شبی مهتاب من بیتاب گشتم
لبم بر لب سوزان  باشد و تو

                  *************

به من گفتی  یگانه  دلبر من
فقط یک شب بیا در بستر من
زنم فریاد   از   عطر   تنی تو
بگو  از   دست   یار  کافر من

                  *************

چه می شد گر شبی سازی قرینم
به چشمانم  تو را عریان ببینم
سکوتم   را  بدل  فریاد  کردم
کنار   من    بیا    مهر   آفرینم

            ✍ عالیه میوند 

              ۴ نوامبر ۲۰۲۵ 

          فرانکفورت – آلمان 

 

 

 

 

08 ژانویه
۳دیدگاه

خرخری:

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ ۱۸ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۸  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا
—————————————————————————————————————————-

خرخری

هرکودنی برداشت قلم مغلطه بنوشت

در مخزن ِ مُرداب بزد یک غوطه بنوشت

از کله ی خالی چه عجب فلسفه سرزد

در منطق  پُر جنگ  چسان پاچه ی برزد

بی ریشه ی تحقیق محقق شده مردم

نیش ِ سخن ِ کذب  زبان  را  شده گژدم

هر یک سخنی پوچ  چو بادی زده بیرون

در مشت و یخن ها، چنین گم شده مضمون

در بحث مپیچید، چنان ابله به جنگ است

راه و ره ِ منطق، چه باریک و چه تنگ است

یک جنگ به قومیت  و دیگر بزبان است

دشنام و فرومایگی گو عادت شان  است

گفتار عبث  نیست  مگر  عرعری  از خر

این خرخری هر روز چرا  گشته  فزونتر

آدم صفتی ها شده گم رفته به گودال

تعدادی  نوینی  شده  از مزبله  پُر مال

من گوشه بگیرم که درآن مجلس مُردار

از خویشتن ِ خویش شوم یکسره بیزار

خاموشی هنر باد  درین مرحله ی  جهل

چون آبروی هرکسی را ریخته اند  سهل

همایون شاه « عالمی»

هفت جنوری ۲۰۲۶م

08 ژانویه
۱ دیدگاه

باغِ آرزو

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ ۱۸ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۸  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا
—————————————————————————————————————————-

باغِ آرزو

باران    براى   پنجره ى   من بیاورید

یک  باغ  ،  آرزوی   شگفتن   بیاورید

با تار غصه بر لب ما  بخیه مى زنند

یک غنچه خنده نیست که بر من بیاورید؟

در لا به لاى بستر  غم سر نهاده ام

سّمى  براى  دلخوشى ِزن  بیاورید

ما را میان  فقر به  زانو  نشانده اند

پایی  به  ایستادنِ   میهن    بیاورید

آغوش مادرم همه از بوى خون پر است

آرامشى به گوشه ى  ایمن بیاورید

شهنامه را به دست تعصّب  سپرده اند

رستم براى کشتن  دشمن  بیاورید

#شگوفه_باخترى

ملبورن – استرالیا

 ۳۰ دسامبر ۲۰۲۵ 

08 ژانویه
۱ دیدگاه

عشق درمانی

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ ۱۸ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۸  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا
—————————————————————————————————————————-

عشق درمانی


برایت شعر می‌خوانم، برایم شعر می‌خوانی

سرت را  روی  بازویِ  منی  دیوانه  می‌مانی

تو می‌خوابی  و  من  با عالمِ  ناب  نوازش‌ ها

نو آور  می‌شوم  در کار خیرِ “عشق درمانی“

طبیبت   خانه‌اش   آباد    از    احوال  ما  گفته

که من حالِ تو می‌دانم، تو حالم را نمی‌دانی

به  مانندی  پرستو  های  خوش  آواز  دربندم

شدم شهزاده‌ای کنعان، ولی در مصر زندانی

اگرچه  ظاهراً   زیبا تر  از   تفلیس  و پاریسی

ولی  در  باطنِ   خود   کابلی   تهرانِ   ایرانی

بیا چون قند و چایِ تلخ باهم همسفر  گردیم

منم یک شهر تاریک و  تویی  شهر  چراغانی

نباشی  درد  و اندوه  و  بلا  تشریف  می‌آرند

تو باشی قلب می‌لرزد به نامِ جشن و مهمانی

بدونِ تو غزل خالی ز هر احساس خواهد شد

فقط  یک چیز می‌ ماند  پریشانی ، پریشانی

زمانی دست در دستانِ پاکت نیست، مردن به

چه فرقی می‌کند  باشد  هوای  شهر بارانی

بگو من دوستت دارم، بگو من دوستت دارم !

ز خود بیگانه خواهم شد، اگر لب را بشورانی….

نوید الله محرابی – صافی

06 ژانویه
۳دیدگاه

مولود کعبه

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ ۱۶ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۶  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا
—————————————————————————————————————————-

مولود کعبه

به نام   رب على   کردگار   بنده  نواز

کنم به مدح على این  چکامه  را اغاز

مدیح  نفس  پیمبر  که می  تواند بود

به جز خداى على ، خالق نشیب و فراز

درون   بیت   خدا   رخ   نمود  بر  عالم

به روز گار ندیدست کس چنین اعجاز

به کعبه یافت تولد ،به راه عدل و جهاد

شهید در دل محراب شد به حال نماز

على  وصى  بلا   فصل   احمد  مختار

فرشتگان به  طواف  حریم  او  به نیاز

على  امام  و   امیر   و   امین   پیغمبر

که جبرییل به وصفش فکنده این اواز :

فتى و سیف على هست و ذوالفقار على

به غیر او به محمد  نبوده  کس همراز

زیمن همت او  دین حق  گرفته  قوام

که گشته بود  ید الله  با على  انباز ۱

به خفت جاى پیمبر به وقت هجرت او

که جانش از خطر خصم دون بدارد باز

براى تخلیه ى بیت حق ز لات و منات ۲

به روى  دوش  نبى  پا  هاد   از   اعزاز

على است ان که پیمبر بگفت بعد از من

هر ان چه بر سرت اید به ان بسوز و بساز

ز خطبه هاى وى امد به گوشم این اواز :

که جز به مکتب توحید ،نرد عشق مباز

متاع هستى دنیا عبث  شمرد که شد

براى    یارى   پیغمبرش  ،  نکو  سرباز

ز ضربتى که به خصم زبون ،به خندق زد

وثیقه   کرد   به دین   رسول عمر دراز

على ولى  خدا ، صاحب  لواى  رسول

تلاش کرد  که  تا دین حق نمود احراز

شجاعت على و دیو  نفس  را  کشتن

نمونه گشت به اقصا نقاط روم و حجاز

چنان به مدح على دشمنان سخن گفتند

که نیست جاى سخن چینى بهر هر غماز۳

کبوتران سپیدش  به  گرد  گنبد  سبز ۴

چو حاجیان   به   طواف  حریم در پرواز

فضایل على از حد و حصر بیرون است

کجا   توان   من   الکن   فضایلش   ابراز

شکاف کعبه به  فضل  على بود شاهد

براى درک حقیقت به جا بماند ان ماز ۵.

٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠

۱-  انباز : مددگار ، همکار ، همدست

۲ – لات و منات: دوبت مشهور اعراب جاهلیت که انهارا پرستش میکردند

۳ – غماز: سخن چین

۴ – کبوتران سپیدش به گرد گنبد سبز : اشاره به زیارتگاه مزار شریف که بنام امام على ع مشهور شده :

گویند على شیر  خدا  در نجف است

در بلخ بیا ببین چه دار الشرف است

جامى نه  عدن  بگو  نه  بین الجبلین

خورشید یکى و نور او هر طرف است.

۵ – چین و شکن، شکاف بزرگ.

٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠٠

محمد على فرحتیار

۱ می ۲۰۱۵ 

فرایبورگ –  المان.

 

 

06 ژانویه
۳دیدگاه

جلوه ى حسن

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ ۱۶ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۶  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا
—————————————————————————————————————————-

     جلوه ى حسن       

نرمى  لاله  تویى  ، نکهتِ  آلاله  تویى

زیب شبنم چه بسا لطف نمِ ژاله تویى

گل تویى باغ  تویى سبزگىِ  راغ تویى

شه  آزاده دلان  سرورِ  دل   داغ  تویى

یک و  یکدانه  تویى گوهر  دُردانه تویى

پر ز نور ازلى ، ماه    شبستانه    تویى

دل تویى  جان که تویى دلبرِ جانان که تویى

بهر این تشنه لبان نم نم باران که تویى

شعر رندانه تویى  مستى پیمانه تویى

رونق انجمن و   گرمى   کاشانه   تویى

حسن سرشار  تویى  زینت گلزار تویى

جلوه ى حسن خدا گلبن بى خار تویى

سرو آزاده  تویى  دلبر  و  دلداده  تویى

جام و مینا و قدح هم مى و هم باده تویى

میل یعقوب تویى بر همه محبوب تویى

پس نگارا  بنما  بهر  چه  محجوب تویى

دل این  عصر  ز دورى  تو   دلتنگ   بوَد

هم ز دورى تو هفتاد و دو سان جنگ بوَد

رخ مپوشان دگر اى  ماه  شبستانه بیا

یک و  یک   دانه   بیا   گوهر   دُردانه بیا

دل ما هم به  خدا  در پىِ  دیدار تو شد

گر چه از فرط   گنه   لایق  انکار تو شد 

شه     غمخوار   بیا   مهرخِ     عیّار   بیا

همه در خواب گران، از  همه  بیدار  بیا

این زمین این وطنت جاى دغلبازان شد

مرغ پاک چمنت صید   هوسبازان   شد

جاى خوبى همه   بد  رونق بازار شده

گرگ و روباه و دد  و  دیو  سرِ کار شده

تو  کجایى  بکنى   پاک   زمین از پستى

بى تو این جا همه دارند چه سان بد مستى

پس بیا جان جهان اى مهى پوشیده نهان

در شب تار جهان پرده ز رخسار افشان

تا که این عالم از آن نور تو روشن گردد

کشت خوبان جهان یک یکسره خرمن گردد

رخ مپوشان دگر اى  ماه  شبستانه بیا

یک و  یک   دانه   بیا   گوهر   دُردانه بیا

شیبا رحیمی

06 ژانویه
۳دیدگاه

صمیمیت

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ ۱۶ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۶  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا
—————————————————————————————————————————-

صمیمیت

 

وقتی عطر صمیمیت

در ظرف دوستی سرازیر شد

گلی می روید

از جنس

مرسل های «پغمان»

 

با عطر خاص

و رقص پر شکوه

و جلوه یی

بسان یاران قدیم

 

و لبخندش

ترا به ضیافت عشق

مهمان می کند

و گلبرگ هاش

پیوسته

ترا می ستایند

تاغمی در کاسه ی دوستی

داخل نشود

و رنجشی

جاگزین عشق نگردد…

هما طرزی

نیویورک

۱۸ اکتوبر ۲۰۲۵

 

Intimacy

When the fragrance of intimacy

flows into the vessel of friendship,

a flower grows of

the kind of the

morsal roses of “Paghman”

with a special fragrance

and a magnificent dance

and a look

like old friends

and its smile

invites you to the feast of love

and its petals

continue to

praise you

May no resentment

enter the bowl of friendship

and may no resentment

replace love…

Homa Tarzi

New York

October 18, 2025

06 ژانویه
۳دیدگاه

کاسۀ گدا

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ ۱۶ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۶  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا
—————————————————————————————————————————-

فرستنده : پوهنوال داکتر اسدالله حیدری 

شاعر : زنده یاد استاد یوسف کهزاد

کاسۀ گدا

رفتم به باغ،از گل وبلبل نشان نبود

یک نقش پای آن بت  نامهربان نبود

بر باد رفت گلشنم از  دست باغبان

یک گل ندیده ام که دلش خونچکان نبود

کفتم به ساغری لب خود تازه تر کنم

میخانه بسته وخبر از میکشان نبود

بیهوده  رفت  از  کف  پیری ، جوانیم

یادش بخیر گرچه به من مهربان نبود

خاموشی ام گرفته،عنان صدای من

ورنه سخن به خامۀ من، بی زبان نبود

جز پیش پا،امید به هر  در نکرده ایم

در کاسۀ گدای فلک، یک  قران نبود

هربرگ این چمن،رقمی ازبهارداشت”

روزیکه یک ستاره ویک کهکشان نبود

گردی  نشد بلند  ،  ز  خاک  مزار من

تیری که رفته است ، بیاد کمان نبود

گوش گران من،خبرازسازمن نداشت

گرچه شکست شیشۀ دل،بی فغان نبود

بی حرمتی نگر،که در این شهر بی پناه

یک مرغ پر شکسته در این آشیان نبود

کهزاد  رفته ایم  از  این  دامگاه شرم

یک چشم بسته پر زحیا، در جهان نبود

 

06 ژانویه
۱ دیدگاه

خیالات عاشق

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ ۱۶ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۶ جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا
—————————————————————————————————————————-

    خیالات عاشق 

نوشتم  نامه  های عاشقانه 

به محبوب  دلم  کردم  روانه

به طرزو شیوه ی خاص نظامی 

که باشد  ماندگار  و جاودانه 

دری از باغ سنبل را گشودم 

فضای   دلپذیر   و   شاعرانه 

چمن ازلاله و نسرین چراغان 

به هر سو چشمهٔ آبش روانه 

بنفشه کاکل افشان کرده بلبل 

به شوق روی گل خواند ترانه 

گلِ نرگس عروس   نو بهاران 

به حجله  میبرندش  با چغانه 

بگلشن جلوه  دارد یاسمینان 

بشاخ  گل  قناری   کرده لانه 

کمان     ابر   وانی     نازنینی 

گرفته قلب عاشق  را نشانه 

چمن پوشیده رنگین  جامه ی سبز 

هوا  ابری  و  باران  دانه دانه 

فغان  عندلیبان    گشته  بالا

که سنبل کا کلش را  کرده شانه 

چه نور افشان بود صحن چمن زار

بیا سیر و  تماشا  کن شبانه 

نشاط و خرمی گسترده دامان 

که باشد سال نیکو را نشانه 

غم   دوری    مرا  بیمار  کرده 

بیا   پیشم  مکن  دیگر   بهانه 

همه  خوبان  عالم  را  بدیدم 

پسندیدم   تو   را  اندر  میانه 

بریزم پیش پایش  خرمن گل 

کند   آیا  نظر  آن     ناز   دانه 

« لبیبا » شد سحر وقتِ  نمازاست

مریزان اشک حسرت دانه دانه 

         عبدالقیوم « لبیب » 

       از مجموعه سودای دل

              ۲۸/ ۱/ ۱۳۹۷

 

 

 

05 ژانویه
۱ دیدگاه

مرا نشناخت

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ ۱۵ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۵  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا
—————————————————————————————————————————-

مرا نشناخت

کسى بغیر  خداى    جهان مرا نشناخت

بهر کى هر چه نمودم بیان مرا نشناخت

چمن که  از  نفس   زحمتم   شگوفا بود

شدم  بدیدن  گل ،  باغبان مرا نشناخت

ز عشق  تهمت  نا حق  بپاى  من کردند

به شهر عشق بتان، عاشقان مرا نشناخت

میان  قا فله  سالک   شدم   براى  همه

سفر تمام شد و همراهان مرا نشناخت

ز پینه   هاى   جبینم    سجود  می گرید 

ملاى   مسجد  نا  مهربان   مرا نشناخت 

(ظفر) به زیر لبش  با شکایتى میگفت :

رفیق زنده گى ام همچنان مرا نشناخت

نذیر ظفر

05 ژانویه
۱ دیدگاه

کوچه های غربت

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ ۱۵ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۵  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا
—————————————————————————————————————————-

کوچه های غربت

ر یزم بسان شبنم، در پایت ای شقایق

این دانه های‌  اشکم هرلحظه و دقایق

 تا چهره ی تو دیدم  از  شوق بر گزیدم

 باغ و بهارِ  حسنت،  از بین  صد حدایق

 درکوچه های غربت دستم کسی‌نگیرد

 قطعی‌ست این جنونم  درمنظر خلایق

 پر ڪین و پر غروری ، ای   یار بر گزیده

 عیب‌است بی‌وفای  در مجموعِ طرایق

 بر من روا نباشد بی‌تو نفس ڪشیدن

 جز تو ندارد این دل، با  دیگران  علایق

 بی‌توجهانِ فانی‌ غم، خانه‌‌‌‌ی عذابست

 دل‌کندن از تو دشوار ای مظهر حقایق

 بسیار شد صبوری، اندر فراق و دوری

 بر شامِ غم  نگردید ،  انوار  صبح فایق

 در جستجوی وصلش عمرِ تلف نمودم

 زین بیشتر توان کو ای قلب زار شایق

 شد غرق کشتیی دل در بحر آرزو یش

 نه ساحلی، نمایان  نه  ناخدا نه قایق

 از شکوه و شکایت بر بند  لب رشیدی

 شاید که تو نباشی بر این  وصال لایق

 در معبر تعشق بیگانه، باش از خویش

 تا بیشتر نگردی ، محصور این مضایق

چمن علی رشیدی

05 ژانویه
۱ دیدگاه

باده

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ ۱۵ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۵  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا

            باده

 بریز   باده  که غم  را مگر دوا بکند

 غم  فراق   تو  را  از  دلم جدا بکند

 بکن حذر  ز  دل  بینوای   مسکینم

اگر به  نیمه شبی یا خدا خدا بکند

 نمی شود به زبان از کسی وفا طلبید

 وفا بود    که    نگار  از بر رضا بکند

کجا روم که شود سوز دل کمی خاموش؟

 مگر شراب   که  درد  مرا دوا بکند!

غمت به دل چو نشیند نمیرود بیرون

مگر به باده مرا   ساقی  آشنا بکند

 تو را”امانپس از این هیچ باده حاجت نیست

 به شرط آنکه همین یار ما وفا بکند

                    امان قناویزی

                فرانکفورت – آلمان

 

05 ژانویه
۱ دیدگاه

چمنزارِ دل

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر :  دوشنبه  مؤرخ ۱۵ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۵ جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا

چمنزارِ دل

 همچو گلهای  بهاری ، شاد و خندان خواهم ات

 لالهّ خوشرنگِ دشت و باغ و بوستان خواهم ات

 غنچهّ    زیبای     عشقی     در      چمنزارِ    دلم

 هم جدا   از    دامنِ      خارِ   گلستان خواهم ات

 اخترِ      تابنده ای     در   ظلمتِ   شب های من

 ماه و  خورشیدِ منی ،هر لحظه تابان خواهم ات

 شمعِ  پر  نوری   که روشن  می کند کاشانه ام

 تا ابد    در     کلبهّ    تارم   درخشان   خواهم ات

 دیده ام    روشن    شود  هر لحظه از نورِ رُخ ات

 در میانِ    بزمِ    خوبان،  ماهِ   کنعان  خواهم ات

 در    گلستانِ     غزل هایم    گلِ    نو   رَسته ای

 در پناهِ    کردگار    و    لطفِ    یزدان   خواهم ات.

 مریم نوروززاده هروی

 چهارم جنوری ۲۰۲۶ میلادی

 از مجموعهُ”پاییز”

هلند

 

05 ژانویه
۱ دیدگاه

مادرم

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ ۱۵ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۵  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا

مادرم 

مادر بیا که زندگی برایم خسته کن شده

مادر  بیا که دلم پشت نوازش

دستان لطیف ات بی قرار شده

جانم ، نفسم ،مادرعزیزم

محتاج دعایت شده ام

 مادرعزیزم

 با رفتنت قلبم شکسته

 روح ام خسته وبیماراست

 مادرم

 بیا مادر بنگر بهارت را

  که از غمت

 پاییز شده .

برگ های بهاری ام

 به زمین افتاده

 مادرم ،تاج سرم ، مادرم ،جان و دلم

کجایی که قلبم توان

 صحبت

 نداره

همه دنیا برایم بی معرفت شده

 مادرم فدای قلب زخمی ات شوم

 رفتی من را با کوهی غم تنهاگذاشتی

 مادرم ، تاج سرم.

بهار ساحل

 

 

04 ژانویه
۱ دیدگاه

صد بهار عشق

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ ۱۴ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۴  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا

صد بهار عشق

خاک چید ست دامن خود را ، خاک  با دانه  سخت بیگانه ست

خاک بی دانه بی بهار  بود ، دانه  بی خاک  ها  فقط دانه ست

چه شدی ای بهار، دانه و خاک، دیر ها شد به هم نمی سازند

در بدر شد بدست باد، زمین، دانه ی بی جوانه  بی خانه ست

چه شدی ای  بهار  باغ ات  کو ، سوی  فردای  نو  سراغت کو

دانه را بی جوانه   افسردی  ، کار تو   سخت   ناجوانانه است

آه ای   دانه   یاد    گیر چسان   ، در   دل  خاک    بارور    گردی

خاک را صد بهار عشق دهی، عشق این‌گونه کار جانانه است

شعله بخشان عشق برخیزید، این زمین  را به  عشق افروزید

سرکشان سر به آسمان  بزنید ، کار  عشاق  کار دیوانه است

خاک بی دانه ، آسمان  بی مهر ، زندگی  در لباس  مرگ نهان

دل و سر را به آفتاب  ببخش، عشق فردا یگانه  کاشانه است

خویشتن   را  بکار   در   فردا   ، بهر   امروز   خود   جوانه   بیار

کفن مردگان مپیچ به خویش، گور تاریخ  صرف  افسانه  است

وای شد  گر شکار  تیر امروز ،  مرغ   سیمرغ    آتشین    پرواز

خفته در زیر سینه ی خورشید ، تخم هایش  هنوز  در لانه است

یک صدای بکش که سقف سپهر، از نهیب اش شود به لرزه مرگ

           آن چه امروز                                     

                       از تو می آید،                           

                               حیف آواز                     

                                   یک جرنگانه است

نوامبر ۲۰۲۵

فاروق فارانی

04 ژانویه
۱ دیدگاه

خنده های پوشالی

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ ۱۴ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۴  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا

خنده های پوشالی

به خودم قول می دهم کم کم

به خودت  نیز قول خواهی داد

شکر،   یا  کفر   نعمتش   بکنم

آنکه  بر ما و  تو  دو راهی  داد

—–

از خودم دور می شوم  هرچند

به تو   نزدیک   تر نخواهم  شد

می تراشم همیشه جسمم را

گرچه   من تیزتر   نخواهم شد

—–

دست هایم شبیه  چاقو هاست

شعر  هایم    قناریانِ     درخت

می زنم بر تنم به دست خودم

از جهان بسته می نمایم رخت

—–

قبر  را  می کنم  برای   خودم

قبر  را  می کنی  برای  خودت

طاقتم  تاق گشته چون  قبری

می کنم  تا کنی  برای  خودت

—–

دست بر دارم از غم و  شادی

زندگی چون فریب ننگین  است

روی    می آورم     به    آزادی

تلخ تند است و گاه شیرین است

—–

از سرِ شور و شوق خواهد ریخت

آب شوری که ایستاده به چشم

می برم بعد از این همیشه فرو

لحظه ای  قهر  در  گلویم خشم

—–

مثل   پروانه      های    رنگارنگ

روی گل شعر  تازه خواهم خواند

بر   سرِ   درد   و  رنج  این  دنیا

من نمازِ جنازه   خواهم   خواند

—–

دیگر    از    رنج     ها   گریزانم

هم از آن خنده  های  پوشالی

گریه و گریه، گریه  روز و شبم

گریه ها، گریه  های خوشحالی

—–

باغ را شاخه شاخه می گردم

چون عقابی درنده خواهم ماند

تا  که   با   عشق   تو  گلاویزم

های! گنجشک زنده خواهم ماند….

۵ جدی ۱۴۰۴ خورشیدی

محرابی _صافی

04 ژانویه
۳دیدگاه

میسر نمی شود

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ ۱۴ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۴  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا

میسر نمیشود

 پیر م وصال  یار  میسر  نمی شود

 وقت خزان  بهار  میسر نمی شود

 بیکار م اینکه شعر و غزل را سروده ام

 در این دیار کار  میسر . نمی شود

 اندر  قمار  عمر  ریا   بیشتر   شده

 پاکى درین قمار میسر  نمی شود

 زین گلشن هر کى یک گل زیبا گرفت  و رفت

 بر ما گیاه و خار  میسر  نمی شود

 از شش جهت محاصره استم بدست غم

 یک درب بر فرار  میسر  نمی شود 

بی طالع ام ظفر که بر ایم درین جهان

 جز درد و انتظار  میسر نمی شود

 ۲۸ دسامبر۲۰۲۵

نوشته نذیر ظفر

03 ژانویه
۳دیدگاه

مشتاقان

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۱۳ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۳  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا

مشتاقان

========
به خاکم، معبد و میخانه سازید

اقامت‌گاهِ   هر  مستانه  سازید

 بسازید  جایگاهِ  جام  و  ساغر

 به هر نوشنده، خُمخانه سازید

 به هر طاقش، پیاله با صُراحی

 مُهیّا  بهرِ   هر   جانانه   سازید

 به ایوانش، چندین حجرهٔ خانه

 تزهّدگاهِ   هر   فرزانه   سازید

 بلندبالا،  اطاقی  خوش‌ تجمّل

 به مشتاقانِ من کاشانه سازید

 طربگاهی، نشاط‌انگیز و دلخواه

 برای عاقل  و   دیوانه   سازید

 به هر ایوان، شمعی با محافظ

 به اشتیاقِ هر  پروانه  سازید

بکارید بر زمینش سرو و شمشاد

 یکی گلشن، یکی گلخانه سازید

 به   اهتزاز   ،   بیرق   بر مناره

 به بارگاهی، حقیر آستانه سازید

 بخوانید بر  مزارم   بیتِ حافظ

زِ هر مصرع، هزار افسانه سازی

بشیر احمد  شیرین سخن

03 ژانویه
۱ دیدگاه

سرتاج بندگی

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۱۳ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۳  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا

——————————————————————————————————————————–

سرتاج بندگی 

ما از  ازل  نهادیم به سر، تاج بندگی*

تا بر خدای خویش دهیم ، باج بندگی *

ما را نکرده خلق ، که سودی برد ز ما

بل جودی کرده است، به معراج بندگی *

در  ظلمتِ  سیاه ،  چو  پرورد  بنده را

با پرتوی چو نور وهم ، سراج بندگی *

از ذات  صورتش  کشید ، صورتِ  تو را

از سیرت اش نمود به سر، تاج بندگی

از روح خود دمید ، بگفت او خلیفه ام

گفتا ! مبارک است به سر، ساج بندگی *

جز با قرآن غریق نتوان شد به عمق بحر

خواهد رساند ، به ساحل ِ امواج بندگی

تاجی به سر نهاده « کرمنای » آدمی

شکاک بنده را ، چو زنند کاج بندگی *

هر کو تضاد  خلقت  خود  را  بیان کند

شرمنده باد  کرده ، چو  تاراج  بندگی

آنکس ستیزه جوست وسزاوار« داروین »

خود را تباه کرده  ، به  آماج  بندگی *

پنج نسخه ای طبیب که داروی درد ماست

شیطان کشدَ ز مُلک به اخراج بندگی

در فطرتم تواضع و عجز و شکستگی ست

با عشق خود بزن تو چنان ، خاج بندگی *

آن واجب الوجود مرا ، داده این سخن

حمد و ثنا بگویم و ، در واج  بندگی *

دینِ خدا به هردو سراست ، ضامنِ نجات

باید به امر و نهی داد ،  رواج بندگی

آموخته ام ز« بیدلِ » مرشد به عاجزی

با این سلوک و مشربِ ، وهاج بندگی *

«زرغون» به عجزو بندگی و سجده حلقه زن

مارا هدایت است،به منهاج بندگی *

الحاج محمد ابراهیم زرغون

ناروی – اسلو

۱ جنوری ۲۰۱۹

معنی واژه ها درفرهنگ عمید

۱تاج = کلاه جواهرنشان که پادشاهان برسرگذارند

۲ – باج = مالیات و خراج

۳ – معراج = مقام عالی

۴ – سراج = چراغ ، کنایه ازمهتاب

۵ – ساج = چادرسبز

۶ – کاج = سیلیِ پس گردنی

۷ – خاج = نرمۀ گوش که حلقه و یا گوشواره درآن کنند

۸ – منهاج = راه راست و روشن و آشکار

۹ – واج = دعا و سخن و کلام

۱۰ – وهاج = بسیاردرخشنده و فروزان

۱۱ – تاراج = غارت ، چپاول

۱۲ – آماج = نشان تیر، و یا هدف

۱۳ – اخراج = بیرون کردن ، بیرون آوردن

 

03 ژانویه
۱ دیدگاه

تیغِ جنون

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۱۳ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۳  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا

تیغِ جنون

ز تابِ  پرتوِ  عشقی  دلم  رسید  به کام

گذر بکن  تو ز  وامم ، مکو  شراب، حرام

چه  انتظار ،  نظر  را  پس  از  وداعِ  نگار

مدام، جام به دست هست و جام پُر ز مدام

به راه وسوسه رفتم، جنونی دیدم و گفت

برو به عرصه ای عشق و مکن دریغ ز گام

بزن به گردنِ ترس  و  هراس  تیغِ جنون

گذار گام اول  را ، اگر  چه  پای  به  دام

درین  دیار  اَلَمزار  و  پُر ز شور  و  شرر

زمینه گشته رکاب و جنون گشته لگام

اسیرِ حلقه ای زلفی چرا شدی غایب ؟

کنون جنون تُرا  یار و  کار  گشته تمام

داکتر سلیمان غایب

03 ژانویه
۳دیدگاه

ایهام صبح

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۱۳ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۳  جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا

ایهام صبح

می رسد درگوشِ ما ازهرطرف پیغامِ صبح

کآفتابی سر برآرد،   عاقبت    از   بامِ صبح

درحصارِتیرگی چون شب   نگردیم گم، اگر

با سحرهمراه باشیم، همقدم با  گامِ صبح

تازه می گردد دماغِ دل، سحرخیزی خوش است

نورباران می شود چشمی که گیرد وامِ صبح

مرغ شب درقید و بند تیرگی ها مانده است

ای خوشا صیدی که شد آزاد، اندردامِ صبح

این شرنگِ جامِ شب هرچند مرگ آورشود

زنده ایم با   آرزوی    یک   دمِ    آرامِ   صبح

انتظارازکف ندادیم، شب شکن خواهد رسید

نوروصلی سربرآرد  تا   بگیریم   کامِ   صبح

لاله روی و موج خوی  و غنچه  بوی ما، بیا

تا  بروید   گلسَتانِ    نور،    بر ایهامِ   صبح

علی احمد زرگرپور
۱۹ /۰۹/ ۱۴۰۴ خورشیدی

 

03 ژانویه
۱ دیدگاه

دوستدارم  

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : جمعه  مؤرخ ۱۲ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲ جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا

دوستدارم  

ترا   از  هر کی  بیشتر  دوستدارم

ترا   چون  قیمت   سر   دوستدارم

سرم  را گر    برند با  تیغ و خنجر

ترا    تا    روز  محشر  دوستدارم

فراغت  گر  بگیرم   روز    محشر

ترا   مانند    کو ثر      دوستدارم

ز کوثر  گر  دهندم    جام     نابی

ترا  با  شان   و  با  فر دوستدارم

ز  نبض   دل  ظفر  آمد   بگوشم

ترا    با    حکم  داور  دوستدارم

نذیر ظفر

02 ژانویه
۱ دیدگاه

به شما چه ؟

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : جمعه  مؤرخ ۱۲ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی  ۲ جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا

——————————————————————————————————————————

به شما چه ؟

گر زشت و بد و خرد و خرابم، به شما چه؟

دل سوخته   و  سینه کبابم ، به شما چه؟

در دست با سوادم  و  در دست بی سواد

دفترچه‌ام  و  یا که  کتابم  ، به   شما چه؟

در نزد   خداوند   کریم    از    همه    بهتر ! 

هرچند که  در جام  شرابم ، به  شما چه؟

احساس    ندارید  ،    ببینید     ،    بفهمید

آسوده‌ام    و  یا  به عذابم ، به  شما چه؟

سرگرم خود  استم  به  کسی کار ندارم! 

گر خاکم  و  یا  بادم  و  آبم ، به شما چه؟

مسئول  غزل خانه ی  چوبیِ  خودم  من

گر پهره کنم یا  که  بخوابم ، به شما چه؟

در فصل   صد   و  باب  دو  صد گیر نمودم

در آخر   و   یا   اوّل بابم  ،   به  شما چه؟

تصویر     خیالاتم      و     زیبایی      باغم

گلبرگم  و  یا برگ گلابم ،  به شما چه؟…

نویدالله محرابی (صافی)

01 ژانویه
۱ دیدگاه

زخم کهنۀ سال نوین

( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ ۱۱ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی  ۱ جنوری ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا

زخم کهنۀ سال نوین

سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست

کودک وپیرو جوان  بی حد غرق خون شدست

از کرونا  اضطراب  و ترس و  وحشت زاده شد

بعد ازآن جنگ اتم سرشار از طاعون شدست

بس که زخـم کهنه در تـن می‏کشد سال نـوین

هریک ازترس شرار جنگ  سراطون  شدست

نظم و قانون  جهان  را  حرص  قدرت  می‏خورد

عــدل و آزادی اســیـر فـتـنـۀ ملعــون شدست

طالـبان زور و  زر  انـسـانـیـت  را کـشـتـه انـد

رحم و احساس از نهاد سنگدل بیرون شدست

بس زمین سـوخته گـورستان انسان کرده انـد

آرزو و عشق و احساس بشر مدفـون شدست

شــبـروان  کـور دل  در  روز  دزدی می کـنـنـد

حرص و بدمستی نهان درکاسۀ افیون شدست

خلـق مظلـوم از بـرای لـقـمه نـانی جـان دهـد

ظالم از خـون دل و رنج  بشـر قارون شدست

قـصـر لیلا را بـه  صد  افسـون  طلا کاری کنند

دشـت آتـشناک و ویـران کلبۀ  مجنون شدست

عـشـق از دشـت جنون خیزد  نـه  از کاخ طلا

در دل ویـرانـه صـد گنچ گهر  مکنون  شدست

عشق واخلاص ومحبت  مرده در  دل ها مگر

جـانشین همدلی ها خـدعـه و افـسـون شدست

اختلاط و درد دل گفـتـن عجـب  بیگانـه گشت

تا که دنیای مجـازی خامه و مضمون شدست

عشق را با هـوش مصنوعی بـه میدان آورند

شور و احسـاس دل پاکیزه  دیگرگون شدست

از لب سیحـون بـه گـوش دل نمی آیـد غـزل

تا خموشستانِ دل بشکستگان جیحون شدست

ترسـم افـراط و سـتم  ویـران کند قـصر مراد

تا وفـاق و همدلی بی پایـه و مظنون شدست

رسول پویان

۲۸دسامبر ۲۰۲۵