۲۴ ساعت

بیم وهراس

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :  پنجشنبه مؤرخ  ۷ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۸ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————–

بیم وهراس

دست از جیبِ تهی ،  خرجِ  دَبل می‌طلبد

 روزگار از  منِ  مسکین  ، عمل  می‌طلبد

 «« هر طرف، قیمتِ اجناس به افلاک رسید

مردِ مفلس ز خدا یک رهِ حل می‌طلبد »»

 پدر از شرمِ  نگاهِ  پسرِ  خویش شکست

 چونکه بازار، زر و سیمِ بغل می‌طلبد »»

 طفلِ بی‌کفش، در این کوچهٔ پُر بیم و هراس

 از پدر، لقمهٔ نان، لطف و بغل می‌طلبد »»

 دردِ مردم نشود کم به سخن‌های دروغ

این خرابیِ وطن، نقشِ عمل می‌طلبد »»

 ای بشیر! صبر نما،  گردشِ  دوران گذرَد

 بعدِ هر شامِ  سیه،  صبحِ اَمَل  می‌طلبد

 بشیر شیرین سخن

عزمِ فولادین

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :  پنجشنبه مؤرخ  ۷ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۸ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————–

عزمِ فولادین

این  حدیث  تلخ   را   تاریخ   روایت   می‌کند

 سر گذشت  عاشقان با ما حکایت  می‌کند

 در مسیرعاشقی پیچ وخمی بسیارهست

عاشق صادق طریقش  را  رعایت  می‌کند

 عزم فولادینِ عشاقان  گواهٖ  مطلب است

 سبزهٔ دل را به اشک‌خود  سقایت می‌کند

 بر عموم، عاشقان صدها سلام  و احترام

گر چه زاهد حیله بر اهل  هدایت  می‌کند

 ای صبا این جمله را در بزم  عشاقان‌ بگو

 آنکه او عشق آفرید از ما  حمایت می‌کند

 بر ندارم، لحظه‌ای من دست از دامان یار

 یک نگاه از حضرتش، مارا  کفایت می‌کند

 خسته و بشکسته ام ازکج روی های فلک

نا جوانی ها ڪه با اهل درایت می ڪند

 ای رشیدی هرڪجا درشاخسار باغ عشق

 بلبل دل خسته از هجران شکایت می‌کند

 چمن علی رشیدی

غزنی-  افغانستان

کابل

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۶ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۷ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————

کابل

کی شــود قسمت من  بــاز به کابل بروم

 از رهی دور به ســـیلِ ګــل و بلبــل بروم

کی فـراموشم شود خانـــه و کاشانهِ من

بهــر درمان دلِ  خویش  سوی  زابل بروم

 ای خـدا باز روم  سـجده  کـنم خاک  وطن

 تا شــوم فــارغ از این درد به ساحل بروم

 کی فراموش شود وقتی بودم طفلک شوخ

 باز به ان شوخی و ان مستی به محفل بروم

شده ام خسته از این پیـزه و هاتداګ فرنګ

 بهـر یک چپلی کـــبابِ تُنـد به کابل بروم

به خــــرابات  روم  به یــــاد  یـاران قدیم

رقص کنان در دلِ مستان منی بسمل بروم

 روم ان قریه به میدان که در ان زاد شدم

بهـر دیدار همــان چشمه و ان ګل بروم

 از برای غـــم دل ســــاز کـنم میله کنم

غـــزلِ شــاد نویســـــم دلِ عاقل بروم

 من علیم خسته شـدم از غم هجرانِ وطن

 سر به صحــرا زده آواره چو بیــدل بروم

صدیق علیم

مریت دالاس ایرپورت

۱۵ می ۲۰۲۶

 ای زن 

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۶ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۷ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

 ای زن 

ای مظهر عشق حق  در عالم  دنیایی

نامت به جهان  ریزد  گنجینه‌ی  زیبایی

از پرتو  چشمانت  خورشید  غزل بافد

سرتا به قدم لطفی،  الگوی  فریبایی

گیسوی تو شب ها را آغشته به افسون کرد

از عطر حضورت شد هر باغ تماشایی‌‌‌

در وسعت آغوشت آرامش  نایابی‌ست

چون باغِ بهاری تو،  لبریزِ  شکوفایی

در چشم تو می‌بینم فانوس  محبت را

در  وادی  تاریکی   روشنگر  فردایی

در معرکه‌ی خلقت  هم  دست خدا  هستی

از هیچ تو می‌سازی یک  خانه‌ی رویایی

صد زخم نهان داری پشت غم لبخندت

در غربتِ این دنیا، ای زن چه شکیبایی

فیروزه همایون

فاصله ی بی پایان

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۶ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۷ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————–

فاصله ی بی پایان

دوباره  آمده  عید  و  دلم   غریب ‌ تر است

 میانِ شهرِ غریبه، نفس چه بی‌ثمر است

 نه بویِ خانه رسد  بر مشامِ من ، نه بهار

 فقط صدایِ غریبی همیشه در گذر است

 دل  از  شکوهِ   چراغانِ   شهر   می‌گیرد

 به پشتِ شیشه،نگاهم اسیرِ رهگذر است

 میانِ این همه شادی،  دلم چه بی رنگ است

 که سهمِ من زِ تبسّم فقط همان خبر است

 سکوتِ   خانه‌ی  خود  را  به  یاد می‌آرم

که جایِ خالیِ من  در اتاق درد سر است

دلم   گرفته   از  این   فاصله‌ی   بی‌پایان

 که هرچه می روم این راه ، رو به بیشتر است

 خدا   کند    برسد   روزِ   باز  گشتنِ  من

 که سهمِ این دلِ تنها ز زندگی سفر است

یحیی_ماندگار

ستایشِ قلم

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

ستایشِ قلم

قلم   ، روشنگرِ   راهِ  هنر باد

«چراغِ محفلِ اهلِ نظر باد »

قلم، سرچشمهٔ انوارِ خورشید

«فروزان شعلهٔ فتح وظفر باد »

قلم ، آیینه‌ دارِ  عقل و دانش 

«قلم، والاتر از تیغ و تبر باد » 

قلم،  بیدارگرِ  نسلِ  نوین باد

«فروزان مشعلِ  هر بام و در باد»

قلم  بنیاد   آزادی   و   حکمت

 «نگهبانِ دلِ  اهلِ بصر باد »

 اگر شمشیر،  ویرانی بیارد

 «قلم، آبادگرِ روستا و شهر باد »

 قلم، پیغامِ صلح و مهر و انصاف

« تراوُشِ قلم، شیر و شکر باد »

 زِ نیرویِ  قلم  ، حکمت ببارد

«جهان از نورِ دانش پُرثمر باد »

 قلم، سوگندِ قرآنِ مجید است 

«قلم در نزدِ یزدان معتبر باد »

 قلم، سر تاجِ معرفت اگر شد

 «وطن در اوجِ عزّت، تاجور باد »

بشیر شیرین‌سخن قدرِ قلم دان

 «قلم گنجینهٔ الماس و زر باد »

بشیر احمد بشیر شیرین ‌سخن

سنگِ ملامت

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستانده : محترمه ادیبه صابر هروی

سنگِ ملامت

ای که  از  یاد  تو رفته دل غم پرور من 

ای که بی روی تو تلخ است جهان بر سر من 

ای که عشق تو مرا خوار نظر ها کرده 

ای جفا جو بت  من  لعبت رامشگر من 

ای که بیتو  به  جهان  زندگیم باد حرام 

ای که بی من نکنی یاد دل مضطر من 

ای که از دوری تو بی سر و سامان گشتم 

نه تو خوانی به  برت  و  نه  آیی بر من 

ای که در نقش قدمهای تو سودم سر خود 

در عوض سنگ ملامت چه زنی بر سر من 

بخدا نیست چو ( صابر ) بتو مشتاق و اسیر 

مه من ، مهوش من ، مه رخ مه پیکر من . 

صابر هروی

عقرب ۱۳۳۷

پروان 

تابِ هجران

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

تابِ هجران

 ز   دوریت    دلم    بیمار    گشته

به یادت  دیده‌ام  خون‌ بار  گشته

 گسسته رشتهٔ شوق از دل من

 خوشی از سینه‌ام بیزار  گشته

 شب و روزم پر از طوفانِ غم‌هاست

 و کشتی صبر من تب‌دار گشته

 به یادِ قامتت هر شب به سوگم

جهانم پر  ز  دود   و   نار  گشته

 نه‌ای در بر، نه روشن ماهِ چشمت

 که این شب‌ها چه بس دشوار گشته

ز   دردِ  هجرِ   تو  قلبم پریشان

 روان آشفته، دل  ناچار گشته

 به یلدایی که ماهش بی‌فروغ است

 دو چشمم تا سحر بیدار گشته

 ندارم تابِ این هجرانِ جان‌سوز

 که جانم بی‌قرار  و زار گشته

در این شب‌ها که دل می‌سوزد از غم

 به چشمانم بهاران خار گشته هما

 هما باوری

 جرمنی

۵ فبروری ۲۰۲۵

مخمس بر غزل حضرت بیدل (رح)

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

مخمس بر غزل حضرت بیدل (رح)

سپاهِ  صفِّ مژگانت  به صد  لشکر کند بازی

نگاهی  ناز  پروردت  که  با  خنجر  کند بازی

خیالِ حسن  شوخت  به  چشمِ تر کند بازی

‎  ‎تبسم از لبت چون موج  در گوهر کند بازی

نسیم طره ات چون فتنه در محشر کند بازی ‎

============

اگر از ماهِ رخسارِ تو یک  ساعت حجاب افتد

همان دم پرده از خجلت، به رویِ آفتاب افتد

به دامِ طرهء زلفت هزاران شیخ و شاب افتد

« خیالِ چینِ ابروی تو  هر جا بی‌نقاب افتد

نظرها  در دمِ  شمشیر با جوهر کند بازی»

============

‎ز ناوک‌ های مژگانش ، در و  دیوار می‌لرزد

ز  تحریکِ  نگاهش  دامنِ  کُهسار  می‌لرزد

‎ز رفتار  خرامانش   آهوی    تاتار   می‌لرزد

‎«فلک بر مهره‌ هایِ ثابت و  سیّار می‌لرزد

مبادا گردش آن چشمِ شوخ ابتر کند بازی»

============

فروغِ  جلوه‌ای  رویت ، به ماهِ  آسمان ماند

دو چشمِ مستِ جادویت، به جامِ ارغوان ماند

دلم   بر  نوک  مژگانِ  کجِ  آن  مه بدان ماند

‎ ‎«به رویت پیچ‌وتابِ طُرّهٔ مشکین بدان ماند

که شاخِ سنبلی بر لاله‌ای احمر کند بازی»

============

عجب نیرنگ‌ها دارد ، نگاهِ  چشمِ  جادویش

که قصدِ جانِ عاشق می‌کند، تیغِ دو ابرویش

چسان ای شانه آوردی، به کف سررشتهٔ مویش؟

‎ ‎«به جز مشّاطهٔ جادو که دارد نبضِ گیسویش؟

چنین ماری مگر در دستِ افسونگر کند بازی»

============

طلسمِ  آرزو  نگشود ، عقدِ   مشکل  ما را

ز خونِ  دختر  رز پُر می کند جامِ  دل ما  را

غم از روز ازل  کردست ایزد ، حاصل ما را

‎ ‎«بضاعت نیست جز مشت خونی بسمل مارا

گِل آخر رنگ خواهد باختن گر سر کند بازی»

============

متاعِ عافیت خواهی، ز تن‌آسانی نمی‌آید

که مقصد بدست هرگز، به آسانی نمی‌آید

ز ناقص‌طینتان هم خویِ انسانی نمی‌آید

‎ ‎«به زیر چرخ از انسان، هرزه‌جولانی نمی‌آید

مگر بوزینه‌ای باشد که در چنبر کند بازی»

============

لهیبِ عشق در هر فطرتی مضمون دمد، بیدل

ز برقِ آتشِ هجرش به جانم خون دمد، بیدل

به یک جلوه به جانِ انوری، گلگون دمد، بیدل

‎«دلِ خرسند بر هر کس ز شوق افسون دمد ، بیدل

در آتش هم همان چون شمع گل بر سر کند بازی»

============

‎ ‎انوری فکری/بیدل ‎

شیرۀ جان

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۳ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۴ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

شیرۀ جان

شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد

لـؤلــؤی لالا ز  کـلـک  زرفـشـانـم می چکد

تا که گوش عدل داور  در جهان گردیده کر

جیغ خـامـوش از لب داد و فـغـانم می چکد

گرچـه دوران زهـر تلخ  نامـرادی می دهـد

شــهـد شـعـر نغز فـارسی از لبانم می چکد

قـصه و افـسانـه و حــماسـه ها دارم به دل

بـوی تـاریـخ و تـمــدن از دهـانـم می چکد

در زبـان مـادری قامـوس هـا  بـنوشـتـه انـد

قطره قطره گـوهر از نـوک زبانم می چکد

در خـزان فـصـل پیری نـوبهـار آیـد بـه یاد

با غــزل عطر گل از طبع جـوانم  می چکد

خوشه خوشه لعل شیرین چیده ام  از جویه باغ

بـرکت از گـوشــوارۀ تاک رزانـم می چکد

آن قـدر در کـورۀ هجران فلک سوزانده ام

آتـش دل از گـــداز اســتـخـوانـم می چـکـد

گر زمین بار دیگر آتشفشان گردد ز جنگ

بـارش بـی انــتـــهـا از آســمـانـم می چکـد

مـسـتی خـمـخـانـۀ عـهــد کـهن در یـاد بـاد

بس که بیداد و تعـصب در زمانـم می چکد

کلبه ام غـمخانـه گـشت و میهنم آتش گرفت

دود و خـون درد و داغ از آشیانم می چکد

کودک و پیروجوان گرد جهان در آتش اند

آه خـونـیــن از کـران تا بیکـرانـم می چکد

دشمن ار یورش برد برمرز و بوم باستان

خـون عزم آرش از تیر و کـمانم می چکد

از هـلاکت شـهـپر سـیمرغ می سـازد رها

عـقـل کیهان از دل جسم و روانم می چکد

دانش پـنـهان هــسـتی را خـرد آزمـون کند

گـنج اسـرار از فــروغ جـاودانـم می چکد

گـر هـزاران بار ویـرانـم  بـسـازد روزگار

عـشـق آبـادی ز شــوق واژگانـم  می چکـد

تا خـراسـان بـزرگـم آفـتــاب دل شـدســت

وحدت ایران و تـوران در گمانم می چکد

از ورارود و خـراسـان تا که دل یاد آورد

اشـک شـوق از دیـدۀ اشـکانیانـم  می چکد

رسول پویان

۲۴ می ۲۰۲۶

فکر کوته

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۳ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۴ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

فکر کوته

دست ِ دراز  ، تار ِ  زبان   کوته  می کند

غفلت لگام ِ وقت و زمان  کوته می کند

اصل ِ قناعت  است  فقط     حفظ   آبرو

ابراز ِ طمع،  راه ِ  دهان  کوته   می کند

در اوسط است درک  تعادل  به زندگی

هر دوری را چو راه ِ میان کوته می کند

زاهد به کوچه های ِ خم و پیچ می برد

افسانه را به شور و فغان کوته می کند

در فکر کوته نیست  جواب ِ  سؤال ِ ما

شمشاد قد به کار ِ جهان کوته می کند

گر چشم ِ ذره بین به سرت گارگر نشد

سنگینی های گوش، عنان کوته می کند

غافل مشو ز   چشم ِ   فریب ِ تجملات

عمر ِ دراز   دور ِ زمان   کوته  می کند

بار ِ گران ِ عشق که بر شانه می کشیم

این پیری قصه های ِ جوان کوته می کند

ما از گذشت عمر چه قامت خمیده ایم

این پرتگاه ِ   دیر بیان   کوته   می کند

پُر میوه شاخه های ِ درختان ندیده ای

قد ِ دراز ِ خویش چنان  کوته می کند

آنکو که بر نداشت چو سروی بلند گشت

آن پیر ِ ما که قامت ِ جان کوته می کند

دوروزه این حیات همایون فریب بود

این آشکار ، حرف ِ نهان کوته می کند

همایون شاه عالمی

۲۱ می ۲۰۲۶ م

گوهر چهار عنصر

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۳ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

گوهر چهار عنصر

 از گوهر چار عنصر و از گل به رسیدم

 چون روح به این قالبم  آمد به چمیدم

 تا آنکه  شدم  آدم  و  بر  سیرتی زیبا

 بر دایرهٔ  هشت  بهشت  خانه خریدم

چون  شبه   مرا   عالم افلاک تراشید

 بر عالم  ناسوت جهان قفل و  کلیدم

این   مرغ  دلم  وقتی  به  پرواز برآمد

 در سیر حقیقت  سحری  تازه دمیدم

از آب علوم وسمه زدم چشم خرد را

 با عزت جان  از  همه ظلمت برهیدم

 با جان و تن روح روان  در رگ هستی

بر دامن   این   کلبهٔ    ویرانه    دویدم

در باد نفس  راز  حیاتم   به تپش بود

 صد نور بصیرت ب ه دل خستهٔ چیدم

 این عالم عنصر چو به جانم اثر افگند

 از وهم   پراکنده   و   از جهل برهیدم

 طیبه چو دانی که تویی حاصل این چهار

 از شعر تو بر مفهوم و مقصد برسیدم

طیبه احسان حیدری

زبانِ حال

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۱جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۲ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————

زبانِ حال

دلت سانِ شفق پرخون، روانت سرد و طوفانى

لبت    گر چه  خموش  اما  مثال  غنچه  خندانى

تبسم میزنى اى  جان چى  غم دارى  بگو پنهان

که از این  غصه ات  چشمان  بگوید  راز  پنهانى

 زبان  قال  تو  یکسر  ز شادى  ها   سخن  دارد

زبان  حال   تو    اما     بود     یکسر     پریشانى

نمایى صاف و خورشیدى که همچون نوبهارِخوش

دریغا اى   که پنهانى   دو چشمت  بوده بارانى

رها کن   غصه را غم  را، بخشکان  اشک پنهانت

بزن   لبخند    مهر انگیز    و لیکن   بى پریشانى

که این  گردونک  گردان  هوا خواه  کسى باشد

که بنماید  عطا  را  بر    لقایش   مفته    ارزانى

مریز این کوته عمرت را به  پاى غصه ها نا حق

“چرا  کارى  کند  عاقل  که   باز آرد  پشیمانى“

شیبا رحیمی

دنیا

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۳۰ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————–

دنیا

 عجب  شور  و  عجب   غوغاست امروز

 همیش جنگ و همیش دعواست امروز

 کسی  را نیست  خبر ز عاقبت. خویش

 که  مرگ  هر  لحظ  در  خفاست امروز

 خدایا     نسلِ       جانیان          برانداز

 به هر  خانه غم  و  سود است   امروز

 نه رحم  مانده ،  نه  شفقت به انسان

 محبت    سخت     نا پیداست    امروز

 تقلا  کردن  و   جان کندن   از  چیست

 تو  گویی   محشرِ    کبراست   امروز

هر آنکو   مؤمن است  و با  خدا است

همیش حیران  و  بس تنهاست امروز

حنیفه   کن   دعا     نزدِ    خداوند (ج)

که او  مشکل  گشای  ماست امروز

حنیفه ترابی بهنام

همبستگی

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۳۰ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————–

همبستگی

وطن، همبستگی دارد  ضرورت

که  تا   گردد  رها  از  هر مَذَلّت

وطندار،  رهِ  دانش   اختیار کن

مرو در راهِ جنگ  وکین ونفرت

یارِمهربان

کنارِ   چَشمه‌   سارانِ   هَریرود

بِا  یارِ  مهربان  آتش  کنی دود

 کبابی  با  طعمِ  لیمو  و نارنج

 دل از غصّه شود یکباره آسود

فهم و دانش

نیازمند است  وطن ، بر فهم و دانش

نیازمند است بسا بر سعی و کوشش

به وحدت، همدلی ، فرهنگ و بینش

نه بر غوغا، تعصب  ، جنگ و آتش

فن و دانش

جهانِ نو ، جهانِ  علم  و  نور است

سراپا شادی و عشق و سرور است

جهانِ کهنه  ، دور   از فن و دانش

سراسر جنگ و جنجال و غرور است

شاداب

وطن  باغ   و  بهشتِ  پرصفا باد

وطن گنجینه   و   کانِ    طلا  باد

وطن   گلبنِ   شاداب   و    مُعطر

بلا   تشبیه   وطن  دارالبقاء باد

فرهنگ

هراتی   کانِ   دُر و  معرفت باد

 سراپا علم  و دانش  و لغت باد

زِ دامانش   برآید  بویِ فرهنگ

چراغِ  درک  ،نورِ از صفت باد

راه بقأ

تفنگ و تیر و خنجر رهگشا نیست

به جز صلح و خرد، راهِ بقا نیست

بغیر از  دانش   و  فهم  و فراست

دگر هیچ راهی سوی  اعتلا نیست

تشتت

کلیدِ حلِّ   مشکل  در  وفاق است

 بقا   در  همدلی  و  اتفاق  است

 خرد و  فهم  و  دانش  برگزینید

 تَباهی   در  تشتت  و نفاق است

بشیراحمد شیرین سخن

افغانستان گهواره ی اسلام

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۳۰ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————–

افغانستان گهواره ی اسلام

کشور   ما   سالها   گهواره ی  اسلام بود

مَهدِ   دانایان    گیتی    خانه     اعلام  بود

بوحنیفه  از  کجا  بود  تار  و  پود  میهنش

ثبتِ   تاریخ  کُهن  از  کابلِ   ما   مسکنش

ما مُفَسِر ، ما مُحَدّث ، فَیلَسُوفان داشتیم

در علوم و در فنون بزمِ خروشان داشتیم

آن ابوداود مگر  اصلش  سجستانی نبود

هم قُتَیبَه ، آن مُحَدّث   مرد  بغلانی  نبود

ابنِ سینا  کیست ؟  از  اُمُ البلاد  بلخِ  ما

افتخارِ    کشور    ما     و   نهادِ    بلخِ  ما

جامی و رازی، عَلِیشِیرِ نوائی از کجاست

مولوی و البیرونی و سنائی از کجاست؟

عارفِ حق شیخ  عبداللهِ   انصاری  ببین

می نَیَآبی مثلِ او مستِ محبت در زمین

شیخ علی قاری مُحَقِق در حدیث و در بیان

از هراتِ   باستانِ   ما   که بود از نُخبَگان

نقشه ها می ریخت کمال الدین ما بهزاد ما

می کشید تصویر دلکش بهترین استادِ ما

رابعه آن   مادرِ   شعرِ   دری از این وطن

شاعرِ پُر  طمطراقم   انوری از  این وطن

شارحِ علم میراث یعنی سراجی لوگریست

همچنان مرد بزرگ یعقوب چرخی لوگریست

سید جمال الدین افغان فیلسوف  شرق بود

در روند   انقلاب  ها   تیز تر  از  برق بود

نخبگانِ کشور ما  خدمت  دین  کرده اند

سیر فکری در زمین و ماه و پروین کرده اند

خنجری این چند گوهر از هزاران یاد کرد

قلب دوستداران میهن را به ذکرش شاد کرد

دعاگوی تان

شیخ مولوی خنجری 

 عــا رف شـیـــراز

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۳۰ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————–

سعدیا دیده گشا حا لـت دنیا بنگـر

مـاجـرای دل آوارهء شـیـدا بنگـر

(استاد خلیل الله خلیلی)

============

 عــا رف شـیـــراز

سـعـد یا خیـز تـو شـورو  شرد نیا بـنگـر

هـمـه قـربا نی  افـغـا ن و عــربهـا بنگـر

چه شـدازدست  پلـیدان  جهـان حال بشـر

وضع امروز  ببین  حا لت  فــردا بـنگــر

توبگـفـتی که هـمـه آدمی اعضای همنـد

اینک ای شیخ هما م حالـت اعضا بنگـر

خرس قطبی چه جفاهاکه نکرددرمُلـکـم

جای وی را بگـرفـته سـگ رسوا بنگـر

گشته شیطان بزرگ د یو جهـان امـروز

ظلم این دیو جهانخوار به هـر جا بنگـر

بـزنـــد لافِ حـقـــوق ِبـشــــرو آزا دی

این چرند های وی ا فتـاده ز معنا بنگـر

ملک افـغـان وعراق را بنمـوده اشغا ل

تاخت وتازش توبه لبنان وبکوریا بنگـر

کرد ویران وطن ما به نیرنگ وفریـب

تشنهء خون مسلمـا ن شده، یغـمـا بنگـر

مـیهـنـت را نگـذارد به تـرقـی در عـلـم

سـدراه گـشته به هـرجا توغـوغـا بنگـر

سخت گیردزعداوت به محبان علی(ع)

گـشته رسوای جهـا ن قدرت مولا بنگر

پروراند بسـرش خواب نو شرق وســط

فـتح مـردان خــدا را تـودرآ نجـا بنگــر

بهـرآزارواذ یـت به هـــزاران مظـلــوم

ساخت زندان مخوف تو به کـوبا بنگـر

شکوه داردزتروریست وتروریزم جهان

خود ش حامی  تروریزم دراِخـفـا بنگـر

زآ تـش را کـت وطیـاره وبـم هـای ثقـیل

سـرخ ازخـون شهـیدان همه صحرا بنگـر

ا ستفاده زا تــومــی بــَم وی د ر جـا پان

قـتـل عام زن ومـرد، کود ک و بُرنا بنگـر

ازفلسطین چه بگــویم بـرا یت ای شــیخ

نیم قـرنیست به خون غـرقه وتـنـهــا بنگـر

گشته آواره زکـا شـانهء خـود ملـیون هـا

نا لــش ســوخـتـگــان تــا بـه ثــریـا بنگــر

حیدری گشته زهجران وطن همچون قیس

حـا ل ا ین پـیـر شکسـتـه دل ِشـیـدا بنگـر

خواهـم آ بـاد وطنـت عارف شیـرازعـزیز

دشـمــن د یـن تـونـا بـود زد نـیــا بـنـگــر

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

۱۹ سپتمبر۲٠٠۶

سیدنی – آسترالیا

شهریارِ این زمانم

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۳۰ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————–

شهریارِ این زمانم

آسمانِ  صاف  و  بی  ابرم  چراغانیستم

مرد میدان   نام   دارم     کابلستانیستم

صورتِ  زیبای دارم  باطنِ  خیلی قشنگ

زاده ای افغانستانم چون  خراسانیستم

در دلم عشق و محبّت در سرم  صدق و صفا

مثل قلبِ شمس  تبریزی   چراغانیستم

روز و شب در سینه ام  نظمِ خوشِ  پر می زند

همچو  مولانای   بلخی  در  فراوانیستم

شاهنامه در دو دستم فال حافظ در بغل

چون رفیق و دوست فردوسیِ ایرانیستم

از کلامم عطر می بارد سراسر بوی خوش

میوه  های  باغ  جنّت  شعر   جانانیستم

چار فصلم کوک گردیده‌ست روی موج عشق

سبز  سبزم،  عطر  بارانم  ،   بهارانیستم

مثنوی دارم  ، دوبیتی  با  رباعی  با غزل

سفره ای رنگین یک پر جوش مهمانیستم

خاص فرهنگِ خودم را پاسداری می کنم

عشق خوش در سینه دارم تاجکستانیستم

بوستانِ سعدیم من شور و شوق  عشقری

شهریارِ این   زمانم   گرم   و   بارانیستم

گاه گاهی گرم و نرمم، گاه گاهی بیشتر…

از   هوای    سرد   پاییزی   زمستانیستم

دوستی در شعر من هر لحظه جاری می شود

گرچه خاموشم،  ولی سرسخت توفانیستم

شعر من بالای شمشیر تو غالب می شود

چونکه  من رود  روانم،  بحر طغیانیستم

جا به جایی  پرتگاهی تازه قایم کرده ام

ملّتِ بی  بند و  بارم  رو  به رویرانیستم

دوستان تنها غزل  می ماند از من بعد از این

محو می گردم چو این دنیای دون، فانیستم….

#محرابی_صافی

پادشاه ملک

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۳۰ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————–

پادشاه ملک

 هرگه دلم که یادی از آن دوره ها کند

 بس شکوه ها به من که دل بینوا کند

 در آن زمان  که غم نبود همنشین ما

 گه گاه  یاد  آن  ز سرم  غصه  وا  کند

 هر جا روم چو سایه به دنبال میرسد

 با که روم که غصه  دلم  را  رها کند؟

 با دل  اگر  ز حال  خودم  گفتگو  کنم

 خاکش به سر اگر که دوباره خطا کند

 آیم به درگهت که  تویی  شاه دلنواز

 گر  پادشاه  یک  مددی   بر  گدا  کند

 زاهد اگر به فتنه دعا…آن قبول نیست

باشد   رضای  خاطر  او   تا  صدا کند

صبری نما و حوصله کن آه ای”امان”

شاید خدا ز لطف  نظر سوی ما کند

 امان قناویزی

جوانی

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲۸ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۸ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————–

جوانی

طی شد،  دریغ  و  درد ،  زمان  جوانیم

مانده است بهره ی اندکی از  زندگانیم

پروردمت  به خون جگر، دشمنم شدی

این    بود     عاقبت      ثمر     باغبانیم

مجنون منم، تو بر منی لیلای بی بدیل،

حق با تو است  هر  طرفی  گر دوانیم

به کی شوم، طبیب، ز نبضم بدار دست

بنگر به   حال  خسته و   رنگ  خزانیم

یک سوی درد غربت و یک سو غم فراق

پیری   رسید   و    مرحله ی   ناتوانیم

در این زمانه محرم رازی نمانده است

ممکن    نشد    نهفتن    سرّ   نهانیم

 محمد اسحاق ثنا

ونکوور – کانادا 

۱۹ می ۲۰۲۶

بوسه های داغ

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۲۷ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۷ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————–

بوسه های داغ

بردار   روسری ،  جگرم   را   کباب کن

دل را شبیه شهر فلسطین خراب کن

معشوقه‌ای  یهود  من  این‌ بار بیشتر

با ناز  های    بی   پدرت   انقلاب   کن

موهای خویش را به کمر  مستقر نما

دل را به سینه ذوب بکن، آب، آب کن

با بوسه‌ های داغ هوا  را به  هم بریز

با شهد بوسه چای مرا چون  شراب کن

حالا که فرصت است فقط  بهر من بمان

یک  عمر   را  گناه  نمودی ، ثواب کن

تا  یادگار   نزد  تو  باشند ،  بوسه‌  را

در بازوان و  گردن و در گونه قاب کن

تنها حلال  و   دلبر   زیبای   من  بمان

جز من به پیش  هرکه رسیدی  نقاب کن

تا  آشتی  شوند  تنم  با تنت ، شبی

چون طفل روی  شانه‌ام  آهسته خواب کن

در لا به لای خاطره‌ ها یادهای ماست ! 

این یادها  و  خاطره‌ ها کتاب کن….

محرابی_صافی 

۲۴ ثور ۱۴۰۵

گلچینِ از هزاران شاعر فارسی زبان

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۴ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۴ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————–

گلچینِ از هزاران شاعر فارسی زبان

بخوان از  حافظ  و  فهمِ سنائی

 بخوان سعدی به طرزِ آشنائی

بخوان خیام  و  عطار و  نظامی

 بخوان شهنامه و شیخِ  بهائی

 رودکی، حنظله، رهیِ معیری

عنصری، ارزقی، هر دو  برآئی

 غزل   از  مولانا  باید   بخوانی

 کلامِ شهریار با  خوش‌  نوائی

 فروغی را بخوان با لحنِ بلبل

 بگیر از نورِ خورشید روشنائی

 بخوان دیوانِ صائب را دمادم

به شوق و ذوق و صدها دلربائی

 ز هر باغی گُلی از  شاخهٔ چین

 ز سیستانی و خاقانی، کسائی

 بیاموزید ز انصاری  و جامی

مقالات و مناجاتِ  پارسائی

 عراقی، انوری، شاملو، رشیدی

 کلاسیک و معاصر در هم‌آئی

 گهی بیدل، گهی قهّارِ عاصی

 ظهیرالدین، سُهراب و خُطائی

 فروغ و هاتِف و ناصرِ خسرو

 سهیلی و مشیری با صفائی

 به بستان، برگِ هر گل را ورق زن

 خلیلی، عشقری، فِکری، همائی

 فانی و باختری، هر دو مفاخر

 و جُودی، طوقِ زرّینِ طلائی

 سیمین و رابعه، هر دو مُدرّس

 به باغِ اعتصامی در سَمائی

مهریِ هروی،  خاتونِ  دوران

به ابیاتش ندارد خود ستائی

 محجوبه با هزار درک و درایت

 غزلها، مثنوی، بیت و رباعی

 غبار و رهگذر، شایق و مایل

 ناصر کفّاش و براتعلی فدائی

 بخوان بالحُجّه، با صوتِ قناری

 هراتی، بهره، مسعودِ رجائی

 گهی کهزاد، گه پاک‌زاد و  ناهض

 ناصر رهیاب، چراغِ راهنمائی

ضیاءالحقِ سخا، استادِ تمنا

 دو بلبل در حرم‌باغِ  شاهی

 بخوان اندرز و عرفاناتِ  چشتی

 تو را آگاه کند از هر مناهی

به اسماعیلِ دارا تو نظر کن

 به ابیاتش نبینی هیچ ملاهی

 عظیمی، آرزو، هر دو مفکّر

 بشیرِ هروی، چون تاجِ شاهی

 نادری، کاظمی، دو فخرِ عرفان

 دو ناشر، دو بانیِ راهنمائی

 امیرجانِ صبوری، اهلِ آواز

 بخواند بر دلِ مردم  لالائی

 توانایِ وطن، احسانِ پاکزاد

غوری و مستمند، خادمِ فراهی

 بشیر عاشقِ هر شاعرِ شیواست

 نکرده هیچ‌گاهی خودنمائی

هزاران شاعرِ فارسی‌سرایش

نخواندی و ندانی این بهائی

 بشیر احمد بشیر (شیرین‌سخن)

آب عشق

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۴ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۴ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————–

آب عشق

دریا ها از رفتن خسته ا‌ند

                                     و ماتم زده …

شهر عشق بی‌ آب

تردید م را بشکن با سنگ محبت هایت 

خانه ام و دیوارهایش هنوز ترا صدا می‌ زنند

                                                     به زبان صداقت ها

بوی عشق را شنیده ام

بوی عشق را –

                             دیده ام ،

                                      چشیده ام ،

                                                   و بوییده ام

دریچه قفس را شکستم …

تامرغ  های آزادی بارور شوند 

خرمن رستن هایی ابدی اینجاست

و زنبق عاشق پر آب

ای طنین خدایی !

بر سرزمینم بتاب

و اقلیم وجودم را سرشار از آب های جهنده ساز!

هما طرزی

نیویورک

۱۰ اپریل ۲۰۱۰

صاحب کرچ و کلاه 

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۴ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۴ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————–

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

صاحب کرچ و کلاه 

ای خدا !   کابل   ما   گشت  تباه

روزگار     همه       گردید    سیاه 

چور گشت و همه جا سخت بسوخت 

نی ز مردم نی هم از دست سپاه

گشته ویرانه ز بس راکت و بمب 

مارکیت  و  مندوی  و جاده و راه 

دزد و  جانی  و  تبهه کار  و لئیم

همگی  صاحب   کرچند  و  کلاه 

شد شهید هر طرفی صد ها تن 

توئی حاضر ، توئی ناظر ، تو گواه 

بر   دل   سنگ    جفا    کرداران 

نکند     هیچ    اثر    ناله   و   آه 

ما  گنهکار   و   نکردیم   طاعت 

طفلکان را چه قصور است و گناه ؟ 

تو   نگهدار    همه    مردم   را 

که  ندارند  دگر  پشت  و پناه . 

صابر هروی

حیات آباد پاکستان 

حمل ۱۳۷۳.

غـــزالان رمـیـــده

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۴ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۴ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————–

مخمس بر شعر حضرت حافظ علیه الرحمه

با مطلع״ یارب! آن آهوی مُشکین به ختن باز رسان״

غـــزالان رمـیـــده

صلح و آرامـش میهــن توبه مـن بـازرسـا ن

آن غـزالان  رمـیــده ، بـه  دمـن بــازرســان

لالـه رویـان  مـهــاجر به  وطـن بــازرســان

یارب! آن آهوی مُشکین به ختن بـازرسـان

وان سَهی سرو روان  را به چمن بازرسـان

===============

 حـا ل افـسـردهء مــا را بـه شـمیـمی بـنــواز

جـمع بـیـچـارهء  مـارا بـه  حـریـمـی بـنــواز

دردمـنـد یم دل مـارا، بـه نـد یـمــی بــنــواز

بـخـت پـژمـردهء مـارا  ،بـه نسیـمی بـنــواز

یعنی آ ن جان زتن رفـته، به تـن باز رسـان

===============

 درد ودرمان به کاهـل چـوبـه امـرتـو رسنـد

زحمت و رنج وهم حاصل، چوبه امرتو رسند

غـم وشـادی به محفـل چو بـه امـر تورسنـد

ماه و خورشید به منـزل چو به امـرتورسند

یــار مهــروی مـرا  نیـز بـه  مـن بــازرسـان

===============

 دل زیـا د وطـن وفصل جـوانـی خـون شــد

زیکی یـار پـریـچـهــرهء جـا نی خـون شــد

وز بـه آ تـش کـشـی قـصـرامانی خـون شـد

د یـده هـا در طلـب لعــل یـمــانی خـون شـد

یا رب! آن کوکب رخشان به یمن بازرسـان

===============

ای کـه از بـنـد تـوهـرگـزنـیـا بـیـم نـجــا ت

ما گـدای در تـو، لطف کن ازحُسـن ذ کـات

ازلـب لعـل چـویـا قـوت، بـده قـنــدو نبـا ت

سخـن ا ینـست که ما بی تونخـواهـیم حیـات

بشنو ای پیک خبرگـیـر،سخـن بـاز رســان

===============

 بگـذرازجـرم من عـاصی ِبی صبـر و قــرار

مـده ا یـن بنـدهء عـاجــز بـه حـبـیـبـت آزار

رحـم بـر حـا ل مـن بـیـکـس و  بیچـارهءزار

بـرو ای  طـایر مـیـمـون   هـمـا یــون آ ثــار

پیش عـنقـا سخـن اززاغ وزغـن بازرســان

===============

 حیدری گـشته به شعـرپیروحـا فظ یا رب !

انـدریـن راه  ورا بـا ش  تو  حـا فـظ یا رب !

شعـر وی را  بنما نا ب  چو  حـا فظ یا رب !

آن کـه بـودی وطـنـش د یـدهء حافظ یارب!

به مـرادش زغـریبی به وطـن، بـازرســان

 پوهنوال داکتر اسد الله حیدری

۲۹ اکتوبر۲٠٠۶ 

سیدنی، آسترالیا