۲۴ ساعت

طبع غزل ساز

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه 21 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 12 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

         طبع غزل ‏ساز        

دلی دارم که مسـت واژه و  معـنـا و گفتار است

خمـار سـاز و آواز و انیس  بیت و اشـعار است

کـند طبـع غـزل سـازی مـرا  ســرگـرم رویـاهـا

زشوروشوق رقص واژگان سرشارِسرشاراست

نیابی در جهان ازشعر فارسی شهدی شیرین تر

که چـون لعل هراتی دلپذیر و ناز و آبـدار است

کجـا شــد نغـمــۀ مـژگان و دعـوتـنـــامـۀ دیـدار

دل هجـران‏کـشـم در انتظار قـول و  اقـرار است

دل از لطف خوش خوبان شـادی و طرب جوید

اگـرچـه از جـفـــا و جــورِ غـدّاران افگار است

جهان را جنگ و خشم وکینه ویران می‏کند آخر

ازیرا دل ز خوی فتنه جویان سخت بیزار است

نـدارد قـتــل و غـارت در دل  انـسـانـیـت جـایی

فقط ویرانی وکشتارانسان حرص خونخواراست

ز مـرگ کـودکان بی‏پـنـاه خـوشـحال می‏ گـردنـد

مگر آیین و رسم و مسلک شان قتل و آزاراست

به جای نرگس و ریحان و سنبل بمب می ریزند

که معـمار جهـنم دشـمن فـردوس و گلـزار است

بـه دنیایی که قـتـل و غـارت ظـالــم شـود تمجید

دگرنه بحثی از قانون وعـدل وحق ومعیار است

ستمگـر حامی ظالـم شـده در وحشـت و کـشـتار

دل آزردۀ مظــلــــــــــــوم بـا آزادگان یـار است

ســـتـم بـر دیـدۀ انسـانـیـت هـردم زنــد نـیـشـتـر

زبینایی چه می‏گویی که در چشم بشر خار است

ز بنگاه خبــر در ذهـن انـسـان زهـر می ‏پاشـنـد

شـده عقل بشر معلول و سـر در بند افسار است

همان قومی که خود را برتـر از  کل  بشر گوید

همـاره پـیـشـتـاز فـتـنـه و تهــدیـد و پیکار است

شـراب غـول امـریکا شـده از خـون مظلـومـان

ابـر مستی که در فکـر صعود سـود بازار است

نمی ‏تـرسـد مگـر از آه طـفــل و چـوب یـزدانـی

که تـوفـانی تـر از بمب اتـم و مـوج ابحار است

                      رسول پویان                        

              11 اکتوبر 2024                

و آن صداست

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه 20 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی –11 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

و آن صداست

و آن صداست که مرا بتو پیوند می زند

چون درخت استواری در سرزمین عشق

و آن صداست که دیوار جدایی ها را فرو می ریزد…

چون آبی در جویبار احساس

چه آسان دلتنگی هات را به من سپردی

و در ریزش لاله ها بنفشه کاشتی

و درسرزمینم شیره ی عشق را جاری ساختی

و دیواره های تنهایی را فرو ریختی

کمکم کن تا از یادت برم

کمکم کن تا در سخاوت احساسم ناپیدا گردی

مرا به من بسپار

مرا از من مگیر

مرا به ادراک عشقی بسپار که در معبد (لاله سیاه) وجودم را زمزمه می کند

و باد موهایم را شانه می کند

و خداست که مرا به هرسو روانه می کند

و صفای عشق در وجودم خانه می کند

آری کمکم کن تا از یادت برم

کمکم کن تا در سخاوت احساسم ناپیدا گردی

مرا به من بسپار

و مرا از من مگیر

تا من در خود دوباره پیدا شوم

و در سرزمین هستی هویدا شوم

و با رنگ های زندگی دوباره آشنا شوم

و حادثه ی عشق را مزه مزه کنم

تا از یادم رود…

مگر میشود از یادش برد؟

هما طرزی

نیویورک

31 جولای 2023

کویرِ خاطر

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه 20 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی –11 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

    کویر خاطر

 بیا   شهزاده‌ام    با  دلربایی

شود  روشن  جهانم   گربیایی

به دل ارمان ها   دارم فراوان

 تو کان مهر و لطف و پر صفایی

 تو دوری از من و دل بی‌قرارت

 چو نبضی بر دلم جوش خدایی

 چه خوش باشد که آیی در بر من

 انیس روح و جسم و جان مایی

 بیا  تر  کن  کویر  خاطرم را

 تویی کوثر، تو آن آب بقایی

 تو باشی در کنارم  تا قیامت

 اگر پیشم  نیایی  بی‌ وفایی

همه مهر و وفا دارند و پیمان

 تو این‌سان بی خیال من چرایی

 خلاف وعده کردن عادتت تُست

 چنین است رسم و راه آشنایی؟

” هما ” دارد هوایِ دیدنت را

 بیایی با سعادت هر کجایی

هما باوری

 جرمنی

15 سپتامبر 2024 میلادی

پیکِ مهتاب !

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه 20 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی –11 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

   پیک مهتاب !

دلم خواهـد زمن با صد بهـانه

ســرکوهی بلـنـد وسـبزخــانـه

کــه باشــد خــانـۀ رویـایی دل

رهـش گلبـیـزوسبزو مرمرانه

صبـا آرد زگـلشـن نکهـت گل

بـبـارد ابــر، بــاران دانه دانه

زعطرشبنم صبح اش سحرگــه

گل وبلبل به رقص آید دوگانه

طلوعش زرفشان هربامـدادی

غــروبش پیک مهتـاب شـبانه

به فصل مهرگان باغ وگلستان

نمایان درنظـر، رنگـیـن کمانه

هــوای تـــازه وعطــر بـنـفشه

نـوازد روح وجانی اهل خانـه

شبــانـگــه آسمانش پــرستــاره

حضورمــاه ، پــرگل آشیــانـه

بـه گلشن عاشقـان درپرتو ماه

بــه پــای گل نشستـه دلبــرانـه

نــوازد مطرب گیتی هــزاران

ســرود ونغمۀ چنگ و چغانه

بگــوشـم آورد آواز مــرغــان

زجنگل،باد شب همچون ترانه

بخــوانـنـد قصۀ عشق بهــاران

بـیــاد گـردش چــرخ وزمــانه

شوم پنهــان میــان جنگـل سبز

بخـوانـم راز هستی جــاویدانه

عجب خویی کـه دارد دل ندانم

که بــا ما تــا رسیدن است یانه

بگویم مـرغ شب را دردل شب

بــبــرعرض دلم را عـاجـزانـه

“عزیزه” دل مبـنـد بردهر فانی

که جـزیـادی نمی مــانــد نشانه 

        عزیزه عنایت

  5 اکتوبر 2024 میلادی

             هالند

برای اینکه آدم مهمی باشید . . .

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه 20 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی –11 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

• با افراد سرشناس شهر کوشش کنید عکس یادگاری و دوگانه بگیرید.
• شماره تلیفون خود را به هرکس ندهید و اگر احیانا کسی از شما شماره خواست بگویید شماره خود را بده تا برایت  اس ام اس کنم و به این ترتیب  از گفتن شماره تلفن  فرار کنید.
• اگر شما را به مهانی دعوت کردند تنها نروید ، در نزدیکی محل مهمانی انتظار بکشید وقتی که مهمان دیگری هم آمد با وی همراه شوید ولی حین ورود کوشش کنید حتما شما شخص اول باشید که وارد  می شوید تا شخص دومی موقف بادی گارد شما را داشته باشد. 
•  ازملاقاتهای  تان با بزرگان شهر بسیار قصه کنید حتی اگر احیانا ان شخص کار خوبی انجام داده بود وانمود کنید که به مشوره شما عمل کرده است .
•  از عملکرد رئیس جمهور حتما انتقاد کنید و بگویید که در صحبت تلفنی به سکرترش گفتم ولی  شاید پیامم را به رئیس جمهور نرسانده اند.
• اگر به جلسات رسمی اشتراک نمودید به چوکی های که برای مقامات ریزرو شده بنشینید حتی اگر کسی مانع شد و یا برایتان گوشزد کرد  توجه نکنید.
• انتقاد از مدیران کم قدرت و توصیف از مدیران پر قدرت از یاد تان نرود  ورنه بار دوم شما را دعوت نمی کنند.
• قبل از ختم مجالس به بهانه این که جای دیگری هم دعوت هستید محفل را ترک کنید و از تمام افراد حاضر در مجلس معذرت  بخواهید مهم نیست اگر شما را نمی شناختند.
• اگر برایتان زنگ امد زود پاسخ ندهید تا وانمود  نشود که گویا شما آدم بیکاری هستید.
• سیدعبدالقادر رحیمی

کلکین عشق و رویا …

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه 19 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 10 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

کلکین عشق و رویا …

دلضربه های خود را، در لحظه ها بکاریم

 در نبض  هر  جوانه‌ ،  سرو  رسا بکاریم

 گوگرد هر نفس  را ، با اشتعال  عشقی

 از مرده  زار   امروز  ،  تا  انتها  بکاریم

 بیداری  زمان   را ،  از   کاروان   ربودند

 در این  زمین  تاراج  ،  بانگ  درا بکاریم

 بن بست وهم دیروز، در بسته، راه بسته

کلکین عشق و  رویا ، در روح  ما بکاریم

محراب های سجده، خم کرده سرکشی را

در  هر سر فرو خوی  ، فکر  فرا  بکاریم

تا   این   بهار  نازا  ،  بار  آفرین  بگردد

 دل را  جدا  بکاریم ،  سر را جدا بکاریم

 از  بندگی  تاریخ ، سر  را  رها  بسازیم

 در باغ  سبز فردا  ، خود  را  خدا بکاریم

فاروق فارانی            

صد دریغ

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه 19 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 10 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

       صد دریغ

سخت دلتنگم  عزیزان  رو  به  صحرا   میروم

رو به صحرای جنون  ز  این حال  دنیا  میروم

این چه حال است و چه روز هر گوشه و در هر کنار

ز این مصیبت سخت بیزارم ،  ز اینجا  میروم

بیگناه غرقی  به  خون افتاده  بین پیر و جوان

من  ز سوز و  درد   آهی  طفل   بی  پا  میروم

هر طرف بین وحشت است و درد و غم ویرانگری

من از این  ویرانگری و  رنج  و غم ها میروم

بوی باروت است و خون  روی  زمین هر روزو شب

من ز بوی  خون   گریزان   قعر  دریا  میروم

سخت  بیزارم   ز  دست    ظالمانِ   خونخوار

من از این  ماتم  سرأ  و  درد  دل  ها  میروم

بسکه  دلتنگم از این  جور  و  جفای  روزگار

من ز دست  ظالمان   و  ظلم   بی  جا  میروم

درگرفتم من به غمها  خون  برفت  ازدیده ام

همچو مجنونم به  صحرا  ته   و  بالا  میروم

میخورم خون جگر هر لحظه من با صد دریغ

ای خدا  با  سوزِ   دل   من   تا  ثریا  میروم

کی شود  روزی   ببینم   خنده های  کودکان

من به این ارمان و آن ، روزی ز دنیا میروم

دخترِ بد خو

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه 19 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 10 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

       دخترِ بدخو

از چشمِ سیاهی تو  پری رو  چه توان گفت

وز عطرِ سرِ زلفِ تو خوشبو چه توان گفت

گفتم  که  بگویم  به تو  میلِ  دلِ مسکین

از بیمِ  تو ای  دخترِ  بدخو  چه  توان گفت

شب تا به  سحر اشک و گریبانِ  ترِ عشق

از جور و جفای  تو جفا جو چه  توان گفت

پرسیده  طبیبان که  ترا  دردِ  نهان چیست

زین تاب و تبِ نکهتِ گیسو چه توان گفت

 در سلسله ی  موی  تو  بستم دلِ  رسوا

پیوسته ز غم های سیه مو چه توان گفت

شد خال و خطی روی  تو  دیوانِ  غزل ها

در وصفِ تو ازطاقِ دو ابرو چه توان گفت

               نوید درویش

اشک انتظار

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه 18 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 9 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

         اشکِ انتظار       

 فصلِ غم آمد ، دلم از غصه ها لبریز شد

 ای خدا  افسرده ام،  باری  دگر  پاییز شد

نیلگون امواجِ احساسِ مرا در هم شکست

 آسمانِ  قلبِ  من، توفانی  و شبدیز شد

 مرغکِ افسرده را  یکدم  پرِ پرواز  نیست

 بلبلِ عاشق،جدا از صوت  شورانگیز شد

 می شمارم لحظه های تلخِ باران خورده را

کاسهُ چشمم  ز اشکِ  انتظار لبریز شد

 برگِ سبزِ  آرزو  هایم گرفت  رنگِ  فنا

 شاخهُ عمرم ،بسی خشک و ملال انگیز شد

خسته ام از گردشِ دوران و بیدادِ خزان

ای  خدا ، آخر  چرا  باری  دگر پاییز شد

       مریم نوروززاده هروی         

    23 میزان ۱۴۰۳ خورشیدی       

      15اکتوبر ۲۰۲۳ میلادی         

       از مجموعهُ “پاییز”           

             هلند.                  

نقدِ حضورِ عشقم

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه 18 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 9 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

   نقد حضور عشقم

و عشق . . .

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه 18 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 9 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

     و عشق. . .

نمی دانم چرا همیشه عاشقم؟

نمی دانم ؟؟؟

عاشق به تو

عاشق به او

عاشق به این

عاشق به آن

وبه زمین و آسمان

وبه آن خدای جاودان…

شاید وقتی نطفه من بسته می شد

پدر و مادر صمیمانه عاشق هم بودند؟

مادر میگفت:

(اگر فیلم عاشقانه نباشد به درد نمی خورد)

و پدر میگفت:

(عشقت را بر برگه کاغذ بریز تا همه بدانندکه زنها هم عاشقند)

شاید در ان لحظه خدا تخم عشق به زمین می پاشید؟

شاید چون ماه اردیبهشت بود؟

شاید زمین در چرخش عشق بود؟

شاید در سرنوشت من قلم روی عشق دویده بود؟

شاید شاید شاید…

و بعد از 72 سال..

هنوز به عشق ایمان دارم و صمیمیت هاش

به درد هاش و پابندی هاش

وعشق هیزم تریست که درمن جاودانه شعله ور است…

با شکوه و جاودان!!!!!!!!

 هما طرزی

نیویورک

 27 فبروری 2023

من و بی‌زاری از تو

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه 17 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 8 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

من و بی‌زاری از تو

 مده دردم پشیمان می‌ شوی تو

کنم ترکت  پریشان  می‌شوی تو

چو مرغ  بسمل‌ و  بشکسته بالی

 به حال خویش حیران می‌شوی تو

 شکستی قلب پر مهرم تو هر دم

 دچار  رنج  حرمان  می‌شوی تو

نبود عشقم ریا ،  بودی جفا کار

 اسیر  درد  دوران  می‌شوی تو

 زدی نیش زبان هر لحظه بر من

 از این پس سخت ویران می‌شوی تو

 شود روزت سیاه چون شام تارم

 دچار درد  هجران  می‌شوی تو

 رسد  روزی  که   دنیایت بپاشد

 نباشم جسم بی‌جان می‌شوی تو

 تو مغروری و می دانم که روزی

 خسی در موج‌ طوفان می‌شوی تو

 به خودآیی که دیگر آن« هما » نیست

چو ابر تیره  گریان  می‌شوی تو

           هما باوری

             جرمنی

      20 جون 2024

خطای اعتماد

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه 17 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 8 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

      خطای اعتماد

اَفگنَدَ عطر تنم  بی  تابی ها در جان تو

سست می سازد صدای  بوت من ایمان تو

پنج بنای دین تو وابسته بر جنس منست

قد و خط و خال و اندام منست عصیان تو

من بباید تن بپوشم بسته  سر تا پا سیاه

تا ترا  محفوظ  دارد  از  گنه  چشمان تو

من ترا دادم به  دنیا  هستی با امر خدا

لیک امروز از  خدا  برتر  شده فرمان تو

جنس من باشد درین دنیا به تو شرمندگی

در بهشت اما بود این جنس من ارمان تو

تو تجاوز کردی و  بد نام عالم من شدم

لعنت  پروردگار  بر تو  و   همگامان تو

گشته دینت از من آغاز و شود بر من ختم

هست سر تا  پا پر از  آیات من قرآن تو

بس که من کمیابم و دست تو کوته در وصال

یک نگاه نیمهٔ  من   میکُشد   وجدان تو

مادرت من، خواهرت من، همسرت من، دخترت

کردی  آزارم  هر انچه  بود  در  امکان تو

هیچ میدانی  که من در خلقت تو قادرم

این مقام و منزلت داده به من یزدان تو

من اگر هستم تو هستی من نباشم هیچی تو

شیرهٔ جان من و خون من است حیوان تو

بر تمام فکر و ذهن و جان تو من حاکمم

زین سبب جز من نبیند چشم پر عصیان تو

«واهب» ار چیزی نمی گوید تو ضعف او مدان

کسر شأن اوست  صحبت با تو و همسان تو

          صالحه واهب واصل

        5 جون 2022 میلادی

                 هالند

یادِ وطن

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه 17 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 8 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

       یــــاد وطـــن

هـرگـزم یــاد وطـن از دل وا زجــان نرود

تا که جان دارم ازآن،چشمهءحیوان نرود

شـب وروزم بـفـکـر وطـن و هـمـوطـنـان

یـادم هیـچگـاه زآن، لعـل  بدخـشـان نرود

از صـفـــای وطـنــم، لــوگــرِ زادگـاه پــدر

یـادم ازآب وهــوای خـوش، پغـمـان نرود

شـده عـمری که زآن، میـنـوی دنیـا دورم

تـا کنـم ترک جهـان ، یـاد زغـریـبـان نرود

مــردمـان وطــنم خـیـلـی رفـیـق ومـشفـق

یـادم ازمـلـت مـحــبـوب و یـتـیـمــان نرود

چه عـجـب مـاه رخـانی که داشتـیـم بوطن

یـاد ز آن خـیــلی  پـریـرو  و  غـزالان نرود

یـاد نـوروزوهـمـان میـلهء دربـارسخی(ع)

یـاد ازلالـــهء ســرخ و  ، ز مــزاران نـــرود

شـهــرهـای وطـنـم هـریکی بهـتـر زدگــر

یـادم از لـوگـروپنجشیـرو، شبـرغـان نرود

کـابـل وغـزنی وقـنـداروجنـوبی و هــرات

یـادم از مـشـرقـی وقـنــدزوبـامـیــان نرود

دارالامـان،شـهـرنووکهـنـهء  کـابـل جـانــم

یـادم ازچـنــداول وکـارتــهء پــروان نـرود

کـوچ کـرده ست هـزاران، زارگ وطـنــم

یــادم ازجــور زمـــان و، ز  زاغـــان نـرود

آنــزمــانی کـه نـمـودم،سفـری ترک وطن

یـادم ازظــلم یـزیــدان و،ز زنـــدان نـرود

یـاد ازهــرطــرفـی کـشـورزیبـایــم هـرگز

“حـیــدری” تـا که حـیاتـی،به آسـان نـرود

       پوهنوال داکتر اسد الله حیدری

          4 آگست 2019 میلادی

              سدنی – آسترالیا

هوای پاییز

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه 17 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 8 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

       هوای پاییز

هوای  پاییز امسال بس که  پُر درد است

بلوطِ خسته هم این بار پیرهَش زرد است

درین حوالی حرام است خواب شب انگار

به کوچه  کوچهء  ما رَد پای شبگرد است

به پیشِ خَلق سرازیر نشو ای بّغضِ عزیز!

که غیرِ مادرم ، دنیا  پُر  از  نامرد  است

هوای  سردِ   غریبانهء   دنیا   به   کنار

هوای خانه! نه این بار…هوای دل سرد است

حدیثِ رفتن و ماندن درین  قصهء سرد

شبیهِ (درد) که از هر طرف همان درد است

پروانه شیرین سخن

سرو های رویا . . .

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه 16 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 7 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

سرو های رویا . . .

بهار  زخمی  من  ، بی  بهار  آمده یی

 جوانه گمشده  از  شاخسار ، آمده یی

 رسیدی آری رسیدی، نفس نداری لیک

 بسان مرده یی  سوی  مزار آمده یی

 نه سبز و سرخ ز تو مرغزار و نه گلزار

 قسم به آبی غم ، زرد و  زار آمده یی

 درخت ها همه در خواب سوختن سوزند

 به جای نم نم  باران ،  شرار آمده یی

 نه عطر عشقی و  نه شور داغ آزادی

 نه سرو راست، سر خم چو دار آمده یی

چو گوسفند سرافکنده  می چری تکرار

 نه چون عقاب و نه هم گرگ هار آمده یی

 بهار مزرعه ی   سرو های   رویا باش

 بهار  سرد  زمستان   تبار  ، آمده یی

فاروق فارانی

خانهء آباد

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه 16 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 7 اکتوبر ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

 خانهء آباد

۶۸ الف

 یک  کمی  نزدیک  تر آ  مرگ  این  دوری چرا ؟

من که با تو شاد هستم  پس تو مهجوری چرا ؟

 توشه ء  با  خود  ندارم  منزل  من دور نیست

 چون تو درمان منی ای  دوست  رنجوری چرا ؟

 عذر هایم  نیک  می دانم  که  مقبولش  فتاد

 کرده  پاکم  از  سیاه  و زشت ، معذوری چرا ؟

 خانه ء  آباد  دارم  آن   طرف   هم   بی گمان

می نپرسم  پس  که  آبادی  و  معموری  چرا؟

اشک  هایم   غنچه ء  لبخند  را   بشگفته  کرد

 در  چنین  باغی  دگر  بیهوده  مخموری چرا؟

شکیبا شمیم

یاد ها

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه 16 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 7 اکتوبر ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

یاد ها

        به همسرم  

نسیم ملایمی با آشفته موهایم

                     سرعشق بازی دارد

و آرام آرام می نوازد ترا

در سرزمین یاد هام

و هوای باغ پر از عشق های داغ دیرینه است

و رقص برگ های مجنون

و صدای جیک جیک گنجشکان ساده دل

و خنده هاشون…

اگر گذرت بر دیرینه ها افتاد

نشانی از دوست بیاور

از دوستی که یگانه یار بود

و من در آغوش پر مهرش

الفبای عشق ورزی را آموختم

سپید و خوشرنگ

پر از قصه های بیشمار

و هم آغوشی های پر رنگ

اگر گذرت به دیرینه ها افتاد

عطرش را بیاور

و لبخندش را

و خنده هایش را

در خانه ام همیشه باز است

و بازوانم به پهنای یک امید بزرگ

منتظر

منتظر

منتظر

اگر گذرت به دیرینه ها افتاد

به جفتم سلام کن

به جفتم از من بگو

و به جفتم قصه (هما) را تکرار کن

و از عشقم بگو و دوستداشتنم

از صمیمیت هام

و دلبری هام

از شیدایی هام

ومستی هام

تا خانه تنهایی ام دوباره روشن گردد

و سردی ناخوانده آتشین …

هما طرزی

نیویورک

 16 اکتوبر 2023

دلگیر

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه 16 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 7 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

 دلگیر

دلم آنقد ر.    از   دنيا     گرفته
تو  گويي  كس گلويم  را  گرفته
حسودان  و  جفا جويا ن  ز كينه
به  قتلم   خنجر  از  اعدا   گرفته
نمي   ايد  كسي   بر   ديدن من
همه از  خانه اي   من  پا  گرفته
رقيب  بي مروت   از  خوشحالي
بدستش  جامي   از  مينا  گرفته
خدا هم  از  سر  عصيان   بسيار
كمال  لطف  خود  از  ما  گرفته
ظفر  با   دلبرِ  عالم   تباه ا ش
سر  يارى  يي  بى  همتا  گرفته

نذیر احمد ظفر

ساحلِ امید

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه 15 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 6 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

به استقبال غزل حضرت ابوالمعانی بیدل   

                مطلع غزل               

ازبان اشک هم دردی دلی نشنید و رفت

دی به شبنم گریـۀ ما نوگلی خندیدورفت     

         سا حل امید                 

د وش اشکم ره زنان با آه دل ببرید و رفـت

چون گهــر از دیـدۀ من پیش پا ا فـتیـدورفت 

شعلـۀ جانسوزغم بر جان ودل افتـــیده بـود                                        

نــا لـۀ دل را مـــیان آتـشی  نشــنید و رفـــت

ره گشود ازچشم من درنیمه شب سوی سحـر                               

صبحدم برروی گل چون شبنمی خندید ورفت

دامنم از دانــه هــای اشک مــن بـا لنــده بـود                   

نا گهان دستی صبا, وان دانه دانه چید ورفـت

قطره های اشک جـــاری دامن دریا گرفــت                   

عا قبــت در سا حل, امید ها پیچیــد و رفــت 

آه ســرگــردان مـن انــدر   پــی اشکی تـــری

وادی گم گشته گان را بی صدا پالید ورفـــت

این چه حکمت بودکزفیض وجود اشک من؟

جلوۀ محبوب آمــد , حا ل دل پرسید ورفـت

حاصل مقصود، گرخواهی(عزیزه)سعی کن

هرقـــدم درزندگی باید نیکو سنجید ورفــت

عزیزه عنایت

هالند

کجکول ِ عجز

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه 15 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 6 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

کجکول ِ عجز

فرسودگی  ز  چهره ی   باور نمی رود

 غیر ِ عرق ز  گونه ی   داور نمی رود

 آلودگی   چراغ ِ   خرد  را  احاطه کرد

 دود ِ  سیه  ز  قلب ِ  مکدر   نمی رود

 از هر طرف  تو نور  بینداز حیف باد

در  آسمان ِ  تیره  که  اختر  نمی رود

 هرگز مخور فریب ِ سخن های ِ طمطراق

 از آتشی که خاک شد اخگر نمی رود

 دانش ز شکل ظاهری ناید بگوش ِ عقل

 چون دهل ِ خالی شعر ِ تهی در نمی رود

 من خسته ام ز مردم ِ لشم ِ زمانه بیش

از مرده  دل  خزانۀ   گوهر  نمی رود

 امروز روز ِ  دلقکِ  بی  دانشان بوَد

بی مغز را که حرف ِ پُر از بر نمی رود

 با آستین ِ   کهنه  معزز   کجا  شوی

 خود از لباس ِ فقر که عنبر نمی رود

 شکر ِ خدا که عجز بوَد راه و رسم من

 این آفتاب ِ عشق ِ   منور   نمی رود

 در قلب ِ من که عاطفه ها خانه کرده است

 دیگر حیا و عشق برون تر نمی رود

 بدبخت تر زخود که ببینم به گریه ام

آیا زدیده   خون ِ   مکرر   نمی رود؟

در   هر  غزل   نهفته  نوای ِ محبتی

 این عشق ِ راستین ز دفتر نمی رود

 هر کینه را ز سینه برون برده کشته ام

 کجکول ِ عجز ِ عاشقی را زر نمی رود

 اندر کتاب ِ قلب ِ همایون که بنگری

 جز واژه های ِشعر ِمعطر نمی رود

همایون شاه «عالمی»

۵ اکتوبر ۲۰۲۴ میلادی

حالِ دل

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه 14 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 5 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

حال دل

 گر بگویم عشق او از حالِ دل  مهجور نیست

 لحظه لحظه ازخیالم جلوه هایش دور نیست

جلوه ی  خورشید   رویش  ذره  توفانی  کند

 اندکی چشمِ بصیرت وا کنیم مستور  نیست

پرتوی   مهرش    تهِ  دل   دایما   تابان  بوٓد

 ذره سانم  دیدنِ  رویش  مرا  مقدور نیست

جسم خاکی  را  نباشد  چون مکدر  جوهرش

 جز توام چون سایۀ کاندر وجودش نورنیست

آنکه در عشقش ز هستی و  غمِ  دنیا گذشت

 من ندانم غیرِ او کس پیشِ او منظور نیست

 هرکه سر داده ست حلاجی نخواهد شد حساب

 گفتن انی انا الحق  شیوه ی  منصور نیست

حیرت آباد رخش از دیده   پنهان  نیست ولی

طاقت دیدار  رویش   لایق   هر کور  نیست

سید جلال علی یار

 ملبورن – آسترالیا

 اول اکتبر ۲۰۲۴

یادی از زنده یاد پوهاند دکتور جلال الدین صدیقی

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه 14 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 5 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

یادی از زنده یاد پوهاند دکتور جلال الدین صدیقی

قیوم بشیر هروی

پنجم اکتوبر 2024 میلادی

ملبورن – آسترالیا

در ادامه معرفی فرهنگیان سرزمین ما امروز یادی میکنیم از زنده یاد پوهاند دکتور جلال الدین صدیقی ، مؤرخ آگاه ، پژوهشگر وارسته ، روزنامه نگار توانا و  مترجم نام آشنای سرزمین ما بخصوص خطهء ادب پرور هرات.

آری ! زنده یاد دکتر جلال الدین صدیقی فرزند محمد کریم خان صدیقی در سال 1319 خورشیدی در شهر زیبای هرات دیده بجهان گشود.

تحصیلات ابتدایی را در مکتب سلطان غیاث الدین غوری آغاز و تحصیلات ثانوی را نیز در همانجا بپایان برد و در سال 1341 خورشیدی بکابل رفت و شامل  دانشکدهء ادبیات دانشگاه کابل شد و در سال 1345 سند فراغت در رشتهء خبرنگاری بدست آورد و بلافاصله بعنوان استاد در دانشکدهء علوم اجتماعی آغاز بکار نمود.

پس از سه سال تدریس برای ادامه تحصیل روانه ایران شد و در سال 1350 خورشیدی با کسب سند کارشناسی ارشد دوباره بوطن بازگشت ، اما شوق ادامه تحصیل یکسال بعد دوباره او را روانه تهران نمود و در سال 1357 مؤفق گردید تا پایان نامهء دکتورای خودرا بدست آورد و با بازگشت به کشور تا سال 1362 خورشیدی  به تدریس ادامه داد.

البته در دانشنامه آریانا نیز در مورد تحصیلات ایشان چنین آمده :

  ” در ۱٩۶۶ میلادی، رشته‌ی ادبیات پارسی دانشگاه کابل، در ۱٩۶٩ میلادی رشته‌ی علوم انسانی دانشگاه عثمانی هندوستان و در ۱٩٧۵ رشته‌ی ادبیات فارسی دانشگاه تهران را به پایان رساند. در ۱٩٨۱ م در دانشگاه کابل به درجه‌ی پروفیسوری رسید“.

 زنده یاد صدیقی بعد ها در پست های آمر کتابخانهء مرکزی دانشگاه کابل طی سالهای 1362 – 1364 و آمر شعبهء تاریخ معاصر افغانستان در دانشکدهء علوم اجتماعی بین سالهای 1365 تا 1368 خورشیدی ایفای وظیفه نمود.

 زنده یاد دکتور صدیقی انسانی بود آرام و خوش برخورد که با فروتنی و تواضع در دل همه دوستانش جا گرفته بود. او سالها برای پرورش فرزندان وطنش تحقیق کرد ، پژوهش نمود و نوشت و در بخش های مختلف فرهنگی ، تاریخی و علمی پرداخت و اندوخته هایش را در خلال کتب و مقالات فراوانی بدست نشر سپرد که ذیلآ به بخشی از آنها اشاره می کنیم:

1 –  تاریخ تمدن اسلام.

2 – افغانستان دردایرة المعارف تاجیک (باهمکاری دکتور قربان بابایف) .

3 – با سرزمین نورستان آشنا شوید.

4 – چگونگی استیلای نظام قبیله سالاری در افغانستان.

همچنین کتب زیر مؤفق شده تا ترجمه و بدست نشر بسپارد:

1 – تاجیکان اثر بابه جان غفوراٌف .

2 – افغانستان در سال های بیست و سی قرن بیستم.

3 – تذکرة التواریخ عبدالله کابلی اثر دکتر شمس الدین نورالدینوف.

علاوه بر کتب متذکره در حدود 300 مقاله پژوهشی و علمی نیز از ایشان بجا مانده که بخشی از آنها در مجلات وحید ، سخن ، آینده ، یغما وسایر نشرات در ایران به نشر رسید.

طوری که در مقاله ای از محترم حمیدالله کامگار منتشره در تارنمای مؤسسه پژوهشی بایسنغر آمده جناب خلیل الله افضلی مدیر آن مؤسسه و بانو رابعه غواص صدیقی همسر مرحوم دکتور صدیقی در حال گردآوری و آماده سازی مجموعهِ مقالات ایشان می باشند که بخشی از آنها قرار ذیل می باشد:

۱ – اصل و نسب و وجه تسمیة ال کرت هرات؛

۲ – دو سند مهم (در بارۀ روابط هند انگلیسی با سپاه امیر افغانستان)؛

۳ – درگذشت و سرگذشت غبار؛

۴ – پیدایش انگور در هرات باستان؛

۵ – انتقام بگیران زبان پارسی؛

۶ – اشاره‌هایی به نگرش تاریخی استاد خلیلی؛

۷ – بازتاب تاریخ­‌نگاری تحلیلی در کتاب «فیضی از فیوضات» کاتب؛

۸ – ارزش اسناد آرشیفی فیض محمد کاتب، در تدوین تاریخ نوین افغانستان؛

۹ – خلج؛

۱۰ – جنبش­‌های مردم خراسان در عهد عباسیان؛

۱۱ – سیماهای نخستین آدمیان در شاه‌نامه؛

۱۲ – شرح حال، وظایف، افکار و آثار علامه استاد صلاح‌­الدین سلجوقی؛

۱۳ – بازتاب اندیشه­‌های غیرقبیلوی در شاهنامۀ فردوسی و مقایسۀ آن با اندیشه‌های نظام قبیلوی؛

۱۴ – تحلیل و بررسی اهداف والای آفرینشی شاهنامه به استناد مقدمه منصور ابومنصوری؛

۱۵ – بررسی نحوه­ی بازتاب تضادهای طبقاتی در آثار ناصر خسرو؛

۱۶ – تاجیکان؛

۱۷ – روش تاریخ‌نگاری استاد فکری سلجوقی؛

۱۸ – باغ عدنانی؛

۱۹ – نگاهی به سیر فرهنگ هرات؛

۲۰ – نقش هرات و هراتیان در تدوین، تزیئن و نگهداری شاه‌نامۀ فردوسی؛

۲۱ – جغرافیای تاریخی خطة باستانی هرات؛

۲۲ – سندی از تلاش­‌های هنری یکی از بزرگ­‌ترین کتاب­خانه‌ه­ای قرن نهم هجری در هرات؛

۲۳ – افغانستان در قرون جدیده؛

۲۴ – جواهر لعل نهرو، مؤرخ و نویسندۀ مبارز؛

۲۵ – هرات از نظر جهان‌گردان (۱)؛

۲۶ – هرات از نظر جهان‌گردان (۲)؛

۲۷ – هرات از نظر جهان‌گردان (۳)؛

۲۸ – هرات از نظر جهان­گردان (۴)؛

۲۹ – هرات از نظر جهان­‌گردان (۵)؛

۳۰ – هرات از نظر جهان­‌گردان (۶)؛

۳۱ – هرات از نظر جهان­‌گردان (۷)؛

۳۲ – هرات از نظر جهان­‌گردان (۸)؛

۳۳ – آبادانی­‌ها و بقایای آثار عمرانی از زمان آل کرت هرات؛

۳۴ – ادبیات درباری؛

۳۵ – بازتاب احوال زحمت­‌کشان به ویژه زحمت­‌کشان هزاره در آثار منظوم و منثور مرحوم استاد خلیل­‌الله خلیلی؛

۳۶ – بازتاب وقایع تاریخی در آثار بیدل؛

۳۷ – بررسی نحوۀ تاریخ‌­نگاری پس از انقلاب ثور؛

۳۸ – تجلی شاه‌نامۀ فردوسی در آثار پژوهشگران شوروی؛

۳۹ – پرابلم­‌های تاریخ‌­نویسی در افغانستان؛

۴۰ – پیشینۀ تأسیس احزاب سیاسی؛

۴۱ – تجلی فرهنگ کهن در حدودالعالم؛

۴۲ – حصول استقلال سیاسی؛

۴۳ – سرشت و سرنوشت ثروت برمکیان؛

۴۴ – سیر تحول فرمان­‌های صلح؛

۴۵ – شگردهای آموزش و پرورش در عصر تیموریان هرات؛

۴۶ – ضرورت بررسی اسناد آرشیفی (۱)؛

۴۷ – ضرورت بررسی اسناد آرشیفی (۲)؛

۴۸ – ضرورت بررسی اسناد آرشیفی (۳)؛

۴۹ – لغو نظام بردگی؛

۵۰ – معرفی حدودالعالم؛

۵۱ – نسخۀ خطی نادر از منتخبات ا. ا. سمیانوف؛

۵۲ – نظری بر مدارس آموزش و پرورش در هرات معاصر؛

۵۳ – نظری به تاریخ و فرهنگ هزاره­‌های افغانستان (۱)؛

۵۴ – نظری به تاریخ و فرهنگ هزاره­‌های افغانستان (۲)؛

۵۵ – نقش افغانستان در تاریخ تمدن اسلام (بخش دوم)؛

۵۶ – نقش سید جمال‌­الدین افغان در تحریک جنبش­‌های آزادی­‌خواهی نیم قارۀ هند؛

۵۷ – نگرشی به دستاوردهای هنری برادران ملیت هزاره؛

۵۸ – نهضت مشروطه‌خواهی؛

۵۹ – آزادی بیان و مطبوعات؛

۶۰ –  جهاد ملی باید از طریق تأمین اطلاعات و اخبار برای طبقۀ بی‌سواد در قراء کشور تعمیم شود؛

۶۱ – حقوق و وجایب مطبوعات آزاد؛

۶۲ – پیرامون آزادی مطبوعات؛

۶۳ – رجال تاریخی و سیاسی افغانستان در دو قرن اخیر (۱)؛

۶۴ – رجال تاریخی و سیاسی افغانستان در دو قرن اخیر (۲)؛

۶۵ – رجال تاریخی و سیاسی افغانستان در دو قرن اخیر (۳)؛

۶۶ – رجال تاریخی و سیاسی افغانستان در دو قرن اخیر (۴)؛

۶۷ – رجال تاریخی و سیاسی افغانستان در دو قرن اخیر (۵)؛

۶۸ – رجال تاریخی و سیاسی افغانستان در دو قرن اخیر (۶)؛

۶۹ – رجال تاریخی و سیاسی افغانستان در دو قرن اخیر (۷)؛

۷۰ – رجال تاریخی و سیاسی افغانستان در دو قرن اخیر (۸)؛

۷۱ – رجال تاریخی و سیاسی افغانستان در دو قرن اخیر (۹)؛

۷۲ – رجال تاریخی و سیاسی افغانستان در دو قرن اخیر (۱۰)؛

 امیدواریم بقیه مقالاتی که از لیست باز مانده اند نیز جمع آوری ، تنظیم  و بچاپ رسیده باشد.

 قابل تذکراست که زنده یاد پوهاند دکتور صدیقی  اواخر سال 1371 خورشیدی در حالیکه از بیماری شکر رنج می برد برای مداوا عازم کشور آلمان گردید .

گفته شده که بر اثر جنگ های خانمانسوز داخلی در شهر کابل کتابخانه شخصی ایشان مورد غارت قرار گرفت و همین امر باعث شد تا اثرات ناخوشایندی بر روح و روان ایشان وارد شود که با تأسف در سحرگاه روز شنبه  30 سرطان 1375 خورشیدی  دار فانی را وداع ، خانواده و جامعه فرهنگی را به سوگ نشاند و طبق وصیت آنمرحوم ، پیکر پاکش را به شهر هرات انتقال  و در جوار مزار مولانا عبدالرحمن جامی بخاک سپردند.

 روح شان شاد ، یادشان گرامی و خاطرات شان جاودانه باد.

منابع : 

.030

1 – دانشنامه آریانا .

2 – مؤسسه پژوهشی بایسنغر ( مقاله محترم حمیدالله کامگار).

مقدمِ خداست

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه 14 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 5 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

   مقدمِ خداست

در هر دیار  مرشد  من  حق  بوّد رواست !

آئینه  دار ، رحمت   یزدان   شوم  بجاست

” بعد از وفات ، تربت من از زمین مجوی

در سینه های ، مردمِ  عارف مزار ماست”

از من مپرس که مرقد  بیدل به دهلی ست

هر جا که  بوی دل  بدهد ،  بیدل  آنجاست

مربوط  شهر و ده  نشود  ،  عارفان  حق

درهرمکان که مهر و محبت بوّد  صفاست

در هر دلی ، که عاطفه  و عشق  بذر  شد

دانی که بزمِ   محرمِ آن  ،  مقدمِ   خداست

“ما  در پیاله  ، عکسِ  رخِ  یار  دیده ایم”

آن بی خبر ز  لذتِ  شربِ   مدام  ماست !

زد سکه های عشق ، به  نامِ   جلالِ الدین

آن شوکتی ، که مهد خراسان و بلخ راست

تسخیر سر زمین جهان کرد ،  جلال الدین

از بلخ سر کشید ، چو خورشید   دنیاست

نازم  به  قونیه  ، که   بوّد  مظهرِ   جلال

این کعبهء عشاقِ  ، زمین و زمانه هاست

خواهی  بکن  نظر ،  به جمال  و کمال او

در  مثنوي  ،  معنوی  مولوی   سزا ست

جز عشق شمس و ، مولوی و چلبی مخواه

این شهر مهر و عاطفه و ، فیض کبریاست

ما را قناعت ایست ، در این  دیر بی  ثبات

دستم  رسید ،  بدامنِ   پیر   مغانِ   ماست

هرگز  نشد  خمَ  سرم ،  بر  مقام   و  جاه

مستم ز جام و بادهء ، عشقِ که  سالهاست

دل داده ایم ، به مرشد  و صاحبدلان عشق

زآنرو مسافریم ، به  این  درگه بار هاست

ما را چه حاجت  است ، غمِ  نیستی و عدم

گشتیم فنا فی شیخ و ، فنا در رهی وفاست

آن خانقاهِ حضرت حق ، دل بوّد “زرغون“

دانی خدا  چو پادشهء  ،  کشورِ دلهاست !

شب دوشنبه 16 سپتامبر 2024  

شهر قونیه ترکیه در پهلوی تربت و مزار گلعزار حضرت مولانا جلال الدین محمد بلخی ثم رومی

الحاج محمد ابراهیم زرغون

سراسیمه

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه 14 میزان  ( مهر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 5 اکتوبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

سراسيمه

جان و جگر از  وضعِ  بدخشان  خبرم  دِه

از  زيرِ   چهار   روى   خيابان  خبرم   دِه

از مندوى كهنه  و   هر  آنچه   شده  نو

از  هر  گذر و  رسته  و  دُكان  خبرم  دِه

زآن كوكچه ى كرده دونيم لعلِ بدخش را

سركش بوَدو مَست و خروشان  خبرم دِه

يك عُمر شده غوطه  نخوردم  به كنارش

گر بهرِ شِنا  جمع  شده  ياران  خبرم دِه

هرچند كه محروم شده ى سازو سروديد

وز دشتِ قُرغ ميله ى دوستان خبرم دِه

دانم كه بسى خسته و دلگيرو غمين ايد

گر ديدى كسى با  لبِ  خندان  خبرم دِه

بشكسته اگر چنگ و  رُباب تبله و تارى

گر بر سرِدشت ديدى غزلخوان خبرم دِه

از گردشِ اين  چرخ   سراسيمه  نگرديد

از  حوصله  و  صبرِ  جوانان  خبرم دِه

بر زخمِ دل و ديده كم نورِ ( فروغ ات )

آنجا اگر است دارو  و درمان  خبرم  دِه

گويند كه امسال بدخشان جم و جوشست

زآن پيش كه مرا ميكنى مهمان خبرم دِه

حسن شاه فروغ

1 سپتامبر 2024