۲۴ ساعت

کــشــــور زیــبــــــا

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :  یکشنبه   18 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی –8 د سامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

کــشــــور زیــبــــــا

نــه مـــن  رنـــد م  نــه  مــیــنــا ،  مــی پــرســــتـــم

نــه  ا یـــن  دو روزه  د نــیـــا  ،   مــیی پــرســـــتـــم

تـــرا   ا ی   کـــشـــــــور   زیـــبــــا ی    ا فـــغـــــا ن

  بــه  ذ ا ت   پـــا ک    یــکـــتــــا   مــی پــرســــتـــم

ز  هــجــران  تـــو  ،  مــجــنــــون   گــشـــتــم آ خِـــر

بـــیـــــا د ت    نـــا م    لـــیــــلا    مــی پــرســــتـــم

بــه  جـــز  از  خـــون   د ل  ،  حـــا صــــل    نــــدا رم

تـــــرا  در  روز  و  شــــب   هـــا   مــی پــرســــتـــم

خــــدا  را   ا ی  وطــــن !   گـــیـــــرم   د ر  آ غـــوش

ز  دوری   تـــــو   ،   صــحـــــرا     مــی پــرســــتـــم

خـــوشــــا   گـــر  (حـیـــدری)  ،  خــاک  تـــو گــردد

بــبــویـــت د شــــت و  د ریـــا  ، مــی پــرســــتـــم

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

۳٠ اگست ۲٠٠۵

سیدنی – آسترالیا

وطن ، ای‌ سر زمین

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :شنبه   17 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی –7 د سامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

وطن، ای‌ سر زمین 

ای‌ که از هر چه سر سبز تر است سبزه‌ها یت‌،

و ای‌ که از هر چه خاکستری تر است کوه‌ها یت‌،

و نیلگون آسمانت که به رنگ عشق است…

و زمینت پر بار تر از سینه‌های پر شیر زن بار دار !

درخت وجودم در زمین تو کاشته شد…

حیف از آن که  ثمر در دیار غیر دهد

ای‌ سر زمین همیشگی!

از عطر نمناک کوچه‌هایت هنوز مستم

وخیال  باد و غبار پر درد غروب‌هایت هنوز هم-

مو‌های پر موجم را به بازی می‌‌گیرد

باشد که ترا روزی با چشم سر بینم،

چون با چشم دل همیشه در کنار منی‌

هما طرزی

نیویورک

اول جنوری 2001

چگونگی شرکت هوایی آریانا در چند دهه اخیر

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :شنبه   17 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی –7 د سامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

چگونگی شرکت هوایی آریانا

         در چند دهه اخیر

من محمدآصف فقیری نویسنده وپژوهشگر٬ که چندین مقاله در ژورنال های بین الملل و یک کتاب تحقیقی مرتبط به حقوق هوانوردی نوشته ام – آنچه رویکرد عقلانی و صنعتی را٬ در این شرکت دولتی هوایی آریانا منتفی می کند عبارت از: ناکارآمدی٬ فساد اداری٬ عدم شایسته سالاری و زد و بندهای سلیقه ای که در زمان جمهوریت به اوج و تا اکنون ادامه دارد…

مقامات عالی رتبه شرکت:

یکی از روسای این شرکت بنام معین خان وردک٬ که فقط یکی از فسادهای اداری وی: فرستادن جوانان از اعضاء خانواده خود٬ به آمریکا از بورسیه و پول آریانا به هدف آموزش بیلوتی که چند تن آنان ناکام دوباره برگشتند و پول آریانا هدر رفت. که تنها هزینه مرکز آموزش برای فی نفر یک لک دلار آمریکا در آنزمان بود – رییس بعدی پسا معین خان٬ مرحوم ذبیع الله عصمتی که: شرکت تا به گلو غرق در فساد را٬ میراث می گیرد.

وی چنان به افراد ناکارآمد مواجه می گردد٬ که اوراق منفکی چاپ شده و فقط اسم(      ) و ولد (     ) خالی را٬ با خودش همواره انتقال می دهد. هرچند مرگ وی توسط شفاخانه سردار محمد داود خان٬ تاییدی به اثر مریضی می گردد که برادر معین خان وردک یعنی موسی وردک رییس آن شفاخانه است. زیرا مرحوم عصمتی در برنامه شان معرفی کردن رییس قبلی یعنی معین خان را به سارنوالی داشت.

تصاحب کام ایر بالای آریانا:

کام ایر شرکت خصوصی و یکانه رقیب آریانا می باشد. افراد و مقامات آریانا را٬ در زمان جمهوریت خریداری می کرد: تا در انتقال حجاج و انتقال اردو ملی نسبت به آریانا در بازار هوایی دست بالا داشته باشد و همیشه داشته است.

دود غلیظ که خبرساز شد:

قسمیکه در نوار عریان است: نوع طیاره B737- 400

 از جمله هواپیما هایی که از شرکت هوایی پامیر به آریانا داده شد – سوال اینجاست که پامیر مربوط کابل بانک بود. و در صورتیکه بانک مشکل حقوقی داشت چرا شرکت هوایی پامیر را٬ بدون مشکل حقوقی مسدود کردند؟ یعنی در صورتیکه شرکت متذکره فعال می بود تا اکنون می توانست بخشی از قرضه های بانک را٬ نیز پرداخت کند. و یا شرکت به تجار دیگر فروخته می شد٬ از این جهت رد پای کام ایر و خرید افراد در سازمان ناکارآمد هوانوردی نیز دیده می شود. سازمان هوانوردی افغانستان YA که اکنون با وزارت ترانسپورت ادغام شده و در لست ممنوعه سازمان بین المللی ICAO  و لست سیاه اروپا قرار دارد.

در نتیجه و طالبان۲۰۲۱:

این صنعت اکنون نیز٬ با دلایل برخوردهای قومی سمتی و عدم شایسته سالاری نمی تواند عقلانی و به حالت ایده حال پدیدار گردد.

غزل !

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه   16 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی – 6 دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

غزل !

عشق و  ایمانم تو باشی

 درد  و  درمانم  تو باشی

 درد و  درمانم  تو باشی ،

عشق و ایمانم تو باشی

 راحتِ   جانم  تو  باشی

 جان و  جانانم  تو باشی

 جان و جانانم  تو باشی،

 راحتِ  جانم   تو  باشی

 مهد   عرفانم تو  باشی

 شعر و دیوانم تو باشی

 شعر و دیوانم تو باشی،

مهد    عرفانم   تو باشی

 باغ  ر ضوانم  تو  باشی

 جنت و  خانم   تو باشی

 جنت و  خانم   تو باشی

 باغ  رضوانم    تو باشی

 راز    پنهانم    تو باشی

 رسم  برهانم  تو باشی

 رسم  برهانم  تو باشی،

 راز     پنهانم   تو  باشی

 شوکت و شانم تو باشی

 علم و  عرفانم  تو باشی

 علم و عرفانم  تو باشی،

 شوکت و شانم تو باشی

عتیق‌الله فیضی

28 جدی 1401 

نور کهن

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  15 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی – 5  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

نور کهن

نـور     کهن    ز روزن   دل   جلوه  گر    شدست

هـور از   نهاد   گـوهـر   هستی   بدر   شدست

آتش   اگر   ز رگ   رگ   جان     شعله   می‏کشد

آتـشـفـشـانی   در دل  مـا مـسـتـقـر  شدست

از گــوهــر   وجــود   تجـلـی    نمــوده    است

روشـن از آن دیــدۀ   نـسـل   بـشـر   شدست

بـا   نـردبـان      نـور   بـه   معــراج   می‏رســیـد

آن ناکجـا   که   پیر خـرد   مفـتـخــر   شدست

بـر روی   بـال   مـوج   بـه   دریا   کـنــم سـفر

ژرفـای مخـزن دُر و      طفـل   گهـر  شدست

در ذات   نـور   نـاب   اگـر   دل   شــده مـذاب

از شش  جهت  منور   و  مهر سحر  شدست

شوقی  که عشق  در دل انسان نهاده است

فـرزنــد  نـاز   مـادر  و  دخـت  پـدر   شدست

در چـشـمۀ  زلال  خـرد   غـسـل   کـرده ایـم

اندیـشـه جـاودانـی تـن   کان   زر   شدست

در تار و پود   جسم   شدن جان دمیده است

فرش حیات رنگین   و گسترده   تر  شدست

شـــور   غـــزل   تـا  بـــه   دل  ذرّگان فـتـــاد

تـا بی نهـایـت  از هـنــر  دل   خبـر   شدست

گـیـتـی نمـا   سـاغـر   دل  پـر  زبـاده گـشـت

ذهـن مسـت دانش و  ثـمرات  نظر شدست

عشقی که در دل و سر ما  خانه کرده است

خورشید روز   و د ر گذر   شب قمر شدست

مـا شـعـر دل بـه لـوح تمـدن نـبـشـته ایـم

حمـاسـه ‏هـای دور کهن مخـتصر شدست

رسول پویان

28 نوامبر 2024

محکوم سرنوشت

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :پنجشنبه  15 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی – 5  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

     محکوم سرنوشت

 از راه شب  رسیده، بر   دوش صد ستاره

 دریا در او به  خنده ، بر  دوش   صد کناره

 در میخ   زار   روزان   ، با   گام   کند  رفته

 از نیش لحظه خسته، بر دوش صد هزاره

شب را به ره ندیده، خورشید دسته چیده

 در او طلوع به فریاد، بر دوش صد شراره

عطشان   یک   هزاره   ، در  او  هزار باره

 قرن سراب در  پیش، بر دوش صد فواره

 آن صخره سنگ برده، بر قله‌ ها کشیده*

محکوم  سرنوشتم، بر  دوش صد دوباره ‌

                   فاروق فارانی

 * اشاره به اسطوره یونانی «سیزیف» یا «سیسیفوس

گل بهشتی

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  14 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی – 4  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

 گل بهشتی     

 بیا – بیا که  بگیرم  هوای  مستی را

بیا به پای   تو ریزم  تمام  هستی را

 به پیش‌گاه قدومت به شوق می‌بارم

بنفشه‌های  زمین و گلِ  بهشتی را

 شنیده‌ام که  بیایی  بهار   می‌ آری

 به انتظار نشستم   بلند و  پستی را

خبر شدم ز شکوهِ   سپیده   می‌آیی

 زروی راه   زدودم  همه   پَلَشتی را

 بیا که غرق   عبادت   شوم، به دست آرم

 میان کعبه‌ی چشمت خدا‌پرستی را

 بیا به حومه‌ی   ویرانه‌  های شهر دلم

که قحط، بودنت آورده بود سختی را

احمد هنایش                   

۲۲دسامبر ۲۰۲۳                

اسلام آباد                      

چشم خمار

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه   13 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی – 3  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

    چشم خمار

تا  بدیدم  دو   چشم  خمارت

گشته ام  واله    و  گرفتارت

دلم هر لحظه پر زند  سویت

بس  شده  بیقرار   و بیمارت

درد  هجران  تو ، کشته مرا

تا به کی دوری از وفادارت؟

اگرم  یک  شبی   برم   آئی

نقد    جانم    فدای   دیدارت

گیسوانت کمند جان گشته

روح    افزا    لبان     گلنارت

لعل میگونت ای پری رخسار

برده دین  ود ل از خریدارت

حسن  زیبا  و  قد   رعنایت

دور  بادا  ز  چشم   اغیارت

پیش  من آ ، ای  مهِ   تابان

ده شفاء این علیل وبیمارت

کن خلاصم  ز  درد  تنهائی

“حیدری“گشته عاشق زارت

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

       11 دسامبر 2009

      سیدنی – آسترالیا

هوس

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  13 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی – 3  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

هوس    

لغزش عرق سرد

بر اندام هوس‌های کهن

و نوازش دست ها،

بر سروده های ناتوان…

پستان‌های عشق-

از شیره هوس‌ها بارورند.

و نفس‌های گرم تو،

بر مر مر خشکیده ی تنم ،

رطوبتی جان آفرین به ارمغان آورده است .

دست‌ها مان به هم ساییده اند،

تا لب‌های سرد را –

به آتش غم آشتی‌ دهند.

ضربه‌های تند قلب ها،

 و نفس ترسیده از گناه-

و …آرامش احساس را به ما  هدیه کرده است …

هما طرزی                   

میامی                     

12 مارچ 2001              

به تمنایت

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  13 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی – 3  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

          به تمنایت

تا جان وجهان دارم فکرتو  به سردارم
هرگز نرود  از سر کی  فکر   دگر دارم
پیمان وصال  تو هر  لحظه  مرا  باشد
از مهر  وصال تو  هر لحظه  ثمر دارم
بنگر که تهی دستم هردم  به تمنایت
با بار  گنه  بر  دوش  امید  دیگر  دارم
ذکر تو بود هردم در رگ رگ من جاری
هرلحظه به سوی تو آهنگ سفر دارم
ای حضرت غفارم شرمنده‌ی  عصیانم
بخشا تو گناهِ من در سینه شرر دارم
با این دل بشکسته هردم ز ساز سوز
شرمنده‌ای کردارم امیدی به سر دارم
یارب تو درِ بگشا  بر’ عالیه‌” مسکین
هر لحظه به درگاه‌ات من دیده‌ی تر دارم

                    عالیه میوند

                   فرانکفورت

             پنجم نوامبر 2024

 ما را غریق آب کن . . .

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  12 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی – 2  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

ما را غریق آب کن . . .

 دریا ترین، باران ترین ،این دشت را سیراب کن

 سرب  و  سراب  آلوده ایم ، ما را غريق آب کن

 این چشم بیدار عطش ، نیشی ست گژدمگون و ما

 در انتظار ن وش  تو ، چشمان    ما را  خواب کن

عصیان شام است و شفق ، پاشان شده فوج فلق

 افتاده    نعش   آفتاب ، یادی   از آن   مهتاب کن

در سازمان   سازِ مان   تا   پرده ی   دیگر   نهیم

این ساز مان بر دست خود، وان کلک در مضراب کن

 روییده   تا اوج   فلک  ، دیوار   ها   از  سینه ها

 این قلعه را پر رخنه کن ، پر  روزنه  ، پر باب کن

 وقتی که از گلدسته ها، گلبانگ تاراج گل است

 گل کن چراغ عمر شان ، آتش به آن محراب کن

 ای آفتابی چشم تو ، در سینه شب جاری مکن

سررا به سر بسپار و سر، بیرون از آن مرداب کن

فاروق فارانی

30 جولای 2002

اشک سیل آسا

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  12 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی – 2  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

        اشک سیل آسا 

رفتی  و   با  رفتنت  روی   غزل  بی  رنگ شد

سکته گی ایجاد کرد و  اوزان قوافی تنگ شد

خانهء    دل    گرم   بود    اما   ز    بعد   رفتنت 

سرد و  یخ  بندان  به  سان  درهء  سالنگ شد

اشک  می بارم   ز دیده  سیل آسا روز و شب 

بنگر،  اطرافم  از این  توفان  چو رودِ گنگ شد

می تپد در سینه مرغ دل به صد شور و فغان 

می کشد آه و فغان ، از زنده‌گی دل تنگ شد 

بی نوا  هر  چند  نالد  نشنود  کس   ناله اش 

گوش مردم گوییا کر گشت و هر دل سنگ شد 

آرزو   این   بود   روزی   تا به  کام  دل  رسم 

گام  بنهادم   به  ره،  دردا  که  پایم لنگ شد 

                          محمد اسحاق ثنا 

                           ونکوور –  کانادا   

                          2 دسامبر 2024 

دورازخانه

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  11 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی – 1  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

       دورازخانه

نه کـس راالـفت بیگـــانه اش بــا د!

نه دوراز خــانه وکاشانه اش بـــاد!

که باشـــــد در دیــــا ر  غــــیر آرام؟

که طعنه میخوردهرصبح وهرشـام

به غربت کی توان دل شــاد بودن؟

زقــیــــد رنــج وغـــم آزاد بــــودن

به ملک غیر کجا دل میتوان بست؟

ورا کاو حب میهـــن دردلش اســت

به دوری از وطــن تنهـا خوش آنها

که ازبـیـــگا نگـــان دارند تمـنــــــا

ندارنـد حُــب میهن بر ســرخـویش

نداننــد حــرمت بــوم وبــرخویــش

گــران بـاشــد به عنقـــا وبه بــازی

که گــــردد رام هـرشـعبــده بــازی

تـــرا بــرحـق پـاکـانــت خــدایـــا!

بکـن بـازگشــت ما راخـود مهـیـــا

دعــای مــا قـبــول درگـه ات کــن

خــراب آبــادما پُــرمـیــمـنـت کـن

بکن عرض غــریبـان اســتجـابـت

رهائی ده وطـن ازجـنگ وظلـمـت

بــرای”حیـــدری“ده آن تــــوان را

کــه داردخــدمـت پیــروجــوان را

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

20 نوامبر 2009

سیدنی – آسترالیا

جامِ فَلَک

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  11 قوس  ( آذر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 1  دسامبر    ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

جامِ فَلَک

 ایکاش  که   بانوی  غزلهای   تو باشم

 در  یادِ  تو  و  خاطرِ  شیدای  تو  باشم

با نامِ  من  آغاز  نمایی  شبِ   شعر ات

 در  بزمِ  طرب  انجمن  آرای  تو   باشم

 از چشمهُ مهتاب بنوشی میِ  شعر و

 در جامِ  فلک  همچو  ثریای   تو  باشم

 در گوشِ دلم خوانی تو افسانهّ شیرین

مجنونِ زمان  باشی و  لیلای  تو باشم

 در گلشنِ ا شعارِ  دل انگیزِ  تو ای جان

همچون گلِ نورسته  و  زیبای  تو باشم

 بر بسترِ    سر  سبزِ   خیالم   بنهی  سر

 در خوابِ خوش ات آیم و رویای تو باشم.

مریم نوروززاده هروی

چهارم جوزا ۱۴۰۳ خورشیدی

جون ۲۰۲۴ میلادی

 از مجموعهُ” پاییز ”   

هلند

فریادِ خاموش

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه   11 قوس  ( آذر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 1  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

فریادِ خاموش

من آن  فریاد خاموشم که از گرداب برخیزم

اگرچه زن ! ولی قامت بلند از خواب برخیزم

تو سنگسارم بکن ! یا هرچه دیوار و قفس باشد

 ولی   من  ر وزی  از  آیینه  مهتاب   برخیزم

 مپنداری که خوابم من ! و  تو قلاده میبافی

 نهنگ زخمی ام ! اما از این مرداب  برخیزم

 اگرچه درب مکتب را به رویم بستی اما من

 چنان نیلوفری  باشم  که از گنداب  برخیزم

 مرا خاموش میسازی ؟ من از دین خوب میدانم

تو قبله گم نمودی و  من  از محراب برخیزم

 مرا بشکن ! ولی خواهی زمانی دید غوغایم

که من آیینه ام از جیوه ی  سیماب برخیزم

 منم فرخنده و رخشانه و مهسا و  زهرایت

 گهی از بلخ و مشهد، گاهی از کولاب برخیزم

 از عمق کوره ی این مرد سالارىي محض اینجا

من آن فریاد خاموشم که از گرداب برخیزم

سوما رؤوفی

موج بهجت ز شهر کوچیده

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :یکشنبه   11 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 1 دسامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

    موج بهجت 

 ز شهر کوچیده 

آه…روزی به گور  می‌کوچم

قبر من را  به تاک   بسپارید

عاشقِ بیت، بیت   من مرده

غزلم  را  به  خاک   بسپارید

دفترم  را  به  آتش  افکندند

شهریارِ    زمانه‌ام    ،  پیرم

بعد از این بوی غصه خواهم داد

قلمم  را  شکسته     تقدیرم

شعر  در  دفترم   تمام  شده

حال  با یک اشاره  می‌کوچم

از سپیدار خشک خانه‌ی مان

چون پرستو دوباره می‌کوچم

فکر؛  در درد  و غم  فرو رفته

قلب حتی ز سینه بیرون است

بوی   ا ندوه    کهنه    می‌آید

واژه‌هایم شکسته در خون است

غم به کرسیِ خانه تکیه زده

موج بهجت ز  شهر   کوچیده

بند، بندِ ترانه  های  خوشی

بس‌که کابوس دیده پوسیده

نیمه شب بود،ماه جاری بود

ناگهان   ابر   با   غبار   رسید

با خودم  درد دل  نمی‌ کردم

فکر چون نقشه  های تازه کشید

با خودم  در  کنار  دریا  و . . .

صحنه‌های قشنگ  دل زنده

مکث تا کردم و  دقیق شدم

ماهیان بود  و  موج رقصنده

لحظه‌ای  بی‌ خیال معضل‌ها

باز  درگیر  یک  سرود   شدم

غزلم  را  به  خاک  بسپارید!

مثل سیگار کهنه  دود شدم….

       نوید الله محرابی صافی

گردابِ روزگار

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :یکشنبه   11 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 1 دسامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

         گردابِ روزگار

سخت است که رسوا شوی و در بدر شوی

عاشق شوی ،غمین شوی و خون جگر شوی

سخت است  در میا ن مصیبت نفس کشی

هر   روز  سر  دچار  دو صد  درد  سر  شوی

سخت است کز درون تو بسوزی  و از برون

باخنده های مصنوعی ات عشوه  گر شوی

سخت است نیم شب  بزنی  پر به  آسمان

وقت  سحر  دمید  تو   بی  بال   و  پر شوی

سخت   است   بیگناه  ترا   سرزنش   کنند

افسانه  دهات  پر  از   شور  و   شر  شوی

سخت است جاه نداشتن  حتی  به خانه ات

هر لحظه  در  فرار   تو  از  بام   و  در شوی

سخت  است  از  برای  گریختن  ز درد وغم

ساقی  شوی  شراب  خوری  دود گر شوی

سخت است وقت درس نشینی میان صنف

اندر    خیال     امنیت    دور   و    بر    شوی

سخت  است  “عادلا ” که به گرداب روزگار

گردیده  باشی  غرق  کجا  زان   بدر  شوی

                       ۱۴۰۲/۶/۷

                    سیدعنایت الله عادلی

آتشِ کین

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  11 قوس  ( آذر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 1  دسامبر    ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

        آتش کین

 نفرت

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه   10 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 30 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

نفرت

برو   ای  مرد!   برو   یکه  و  تنها   بگذار

باز در کلبه ی من کعبه ی من پا مگذار.

تو دگر نیستی‌ آن مظهر هستی‌ و امید

 تو   دگر  نیستی‌   آن   معنی‌   عشق

 تو   دگر  نیستی‌    آن   جلوه ی    یاد

تو    دگر    نیستی‌      فرشته ی   من

تو…دگر شیطانی!

تو نکو یان جهان   را  همه   والا بودی

و تو خوبان جهان را همه مظهر بودی

تو، ز هر خوب   که     در     عالم بود:

در نگاه   دل من  ، از  همه برتر بودی

برو‌    ای   مرد !    برو   ،    دور   برو

دگر اندیشه مکن:

به من و  شور  من  و     شادی من

من دیگر   نیستم آن  دختر خاموش 

که در بند تو بود.

برو ای   مرد!   برو  باز   چرا آمده یی ؟

باز امید چه داری ؟ به کجا  آمده یی ؟

باز امید همان دخترک مستت هست ؟

یا که با یاد دگر، خانه ی ما آمده ای  ؟

باز گویم به تو صد حیف ، خطا آمده ای  ؟

من دگر نیستم آن که تو می جو یی باز

تو برو، دور برو، جای دگر  خانه   بکن

 در دل دختر خوش باور  دیگر  حالا:

با دو صد مکر و فسون ،  لانه بکن !

هما طرزی

15 جنوری 1972

کابل – افغانستان

 رهبرنمی شود

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه   10 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 30 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

       رهبرنمی شود   

آتش نسوخت ، هرکه  چو آذر نمی شود

هربی پدر ،   عیسای  پیامبر  نمی شود

عادل   شوید   براهِ  خدا   ظالمان    دهر

با کُشتنِ ملت ، کسی  باورن می  شود

تا کی فریب آب  حیات   میخوری ، مخور

فانی ست هُمای دهر، چو کوثرنمی شود

رهبرکسی ست ، که حامیِ حفظ و شرف بوّد

هربی شرف ، چو حامی و رهبرنمی شود

نا    اصلیان   بدولت   قارون   رسیده اند

این دزد و  خائینان ، بحق برترنمی شود

غرق اند درفساد و هوسبازی های عشق

زنباره گانِ بالهوّس  ، همسر نمی شود

فسق و فساد و جهل و تعصب زحد گذشت

پوشالی دولتِ ، ازاین خود سرنمی شود

صلح و ثبات   کشور من ،  در  کمند غیر

با پر  زدن ،   فضای    کبوتر   نمی شود

ده ها   ملیون   ملتِ    آواره   در   جهان

زافسردگیِ   هموطن  ، بدتر نمی شود

عشقِ مجازو لافِ هوسمند و ، سالوسی

برجلوۀ حقیقتی ،  خوش  تر نمی شود

هستند مولوی  و،  مولانا  به  صد هزار

هیچکس مقامِ « بلخی » و باخترنمی شود

صد ها هزاربا دل و «بیدل» دراین جهان

یک ذره همچو « بیدلِ»  قادرنمی شود

در حیرتم   که   طورِ  طلسماتِ  معرفت

همچون  محیطِ ا عظمِ  نادر  نمی شود

گرصد هزارسال گذشت ، نو نه کُهنه شد

عرفان بیدلی ،  قصه   دیگر  نمی شود

آن شیشه سنگ رنگ شده را قدربی بهاست

هرسرمه سنگ ، به ارزشِ گوهرنمی شود

دلسوزو مهربان ، بسی   بود  در  جهان

لیکن به لطفِ عاطفه ، مادر  نمی شود

زرغون به عشق و مهروطن، سربداده است

آئینه هم به   صافیِ   من زرنمی شود

شعری سلیس و ناب ، ز خونِ جگرکباب

در  قالب  غزل  ، ازاین  بهتر نمی شود

            الحاج محمد ابراهیم زرغون

                    فوردا – ناروی

                    2 اپریل 2017

صاحب دل

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه   10 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 30 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

          صاحب دل

هيچ يك ميهن پرست و رهبرِ كامل نشد

يك تنِ در بين آن حضار صاحب  دل نشد

هر چه   كاريدن  بباغ  ميهنِ  ما  خار بود

هرقدر پيوند زديم  برخار هايى گُل نشد

نعره و ميهن پرستى هريكى سر داد ولى

هيچ يك اكتور ازآن زاغ و زغن بلبل نشد

بهرِقدرت هريكى پُلداشت دستِ خويشرا

چون بقدرت ميرسيد از بهرِ مردم پُل نشد

هريكى آمد سرِ كار دورو بر ازخويش و قوم

صادق و خدمتگذار درليست او شامل نشد

صاحبِ قصرو قلعه با زورو زر گرديد همه

منزل و بام و درِ بيچاره ى   كاه گِل نشد

خر نداشته صاحب هرگونه موترها شدند

مركبِ دهقان ملت  صاحبِ  يك جُل نشد

بهرِخود آسمان خراش و بهرِ مردم حرفِ مُفت

آن كه جان داد بهرِ ميهن صاحب آغيل نشد

حرفِ از عدل و عدالت هر يكى وردِ زبان

ملتِ در خون تپيد ، پُرسانى از قاتل نشد

در ( فروغ ) اين بدبختى ها هر آنچه شد

تا هنوز فرياد مي دارند  تسلا  دل نشد

                   حسن شاه فروغ

                    29 نوامبر 2024

حدیث هجر

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه   10 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 30 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

      حدیث هجر

نه قفلِ   باغِ    دل  بر من  گشایی

نه از   راه ی   محبت   می  درآیی

درِ    فردوسِ    رویت   را     برویم

ببستی    تا    نیایم     بر    گدایی

جدا از هر چه بود دل گشت مهجور

مگر  در   عشقِ   رویت    مبتلایی

به حسنت رستاخیزی کردی بر پا

بلا   بود  و  بلا     کردی    دوتایی

مرا  دل  کرده  عادت  با   صبوری

اگر نه دل گیرد  زین  دل  گیرایی

همی خواهم به درس مهر و الفت

جهان تا باقی است محکم بپایی

امان از روی خورشیدت کی دارد

اگر   بر  قصدِ   سوختن  بر برایی

حدیثِ   هجر   تو   هر  جا نمودم

ز بس  از  تو   بدیدم  بی  وفایی

مریضِ عشق  را   هرگز   نباشد

جلال  جز  وصل او  بر من دوایی

          سید جلال علی یار

           ملبورن – استرالیا   

            22 نوامبر 2024

مسکینم پدر

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه   10 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 30 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

        مسکینم پدر

من نه از ایران نه ازهند ونه ازچینم پدر

باغ   درد  و  ناله ام  را  پیرِ   گلچینم پدر

گفتمش تاجیک ؛ پشتون ؛هزاره ؛کیستی؟؟

آه سوزانی کشید  و گفت مسکینم پدر

رونقِ    بازارِ     دلّالانِ    جنگِ    مذهبم

گاه شیعه گاه  سنی گاه  بی دینم پدر

دود فریاد  دلِ من را کسی هرگز  ندید

دودمانِ بی کسی را  قومِ  دیرینم پدر

ناتوان؛ حیران ؛پریشان ؛دربدر؛ دیده به در

روی   تختِ   دردٍ   پیری خارِ بالینم پدر

دربگیرد تا ستم از شعله ی نفرین من

هر سحر درگاهِ حق را مرغِ  آمینم پدر

                     نورالله وثوق

        جمعه ۲۹ عقرب (آبان) ۱۳۹۴ 

 خوشبختان؛ کم‌بختان، و بدبختان.

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  9 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 29 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

 خوشبختان؛ کم‌بختان، و بدبختان.

در هر دیاری سه دسته از مردمان زیست می‌کنند:

 خوشبختان؛ کم‌بختان، و بدبختان.

خوشبختان آنان‌اند که ایامشان به سرور و آرامش و کامروایی آراسته است؛ گویی بخت یارشان بوده و دست عنایت پروردگار بر سرشان سایه افکنده است. 

ایشان بر جاده زندگی، گنج مراد خویش را یافته‌اند و طعم وصال آرزوها را چشیده‌اند.

کم‌بختان در میانه مرز روشنی و تاریکی ایستاده‌اند؛ گاه نَسیمی از طراوت خوشبختی بر چهره‌شان می‌وزد و گاه

گردباد مصائب، طومار آسایش شان را درهم می‌پیچد. 

لیک، هنوز شعله‌ای از امید در دل‌هایشان فروزان است

 که ایشان را از افتادن در ورطه ناامیدی باز می‌دارد.

و اما بدبختان، آن کسان‌اند که چرخ روزگار بر آنان سنگین‌تر از دیگران چرخیده است. 

گویی قلم تقدیر با مرکب تلخی سرنوشتشان را نگاشته است.

 این بینوایان، بیش از هر چیز، نیازمند دستان یاری‌گر و دل‌هایی آکنده از مهر و شفقت‌اند،

 تا مگر از زندان تیرگی رهایی یابند و طعم خوشایند زندگی را بار دیگر بچشند.

هرچند فراخنای سرنوشت به اختیار ما نیست، 

اما دست‌های مهربانی و پیوندهای یاری و همدلی می‌تواند

 پلِ استوار بسازد که این دو گروه، به‌ویژه محرومان و رنج‌دیدگان، از تنگنای سیاهی به وادی روشنی رهسپار گردندد و از چشمه خوشبختی جرعه‌ای بنوشند.

نویسنده: 

احمد محمود امپراطور 

برگریزان: ۱۴۰۳ خورشیدی

پگاهی نیست . . .

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  9 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 29 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

         پگاهی نیست . . .

 ز چشم  آیینه  ها ، برق  یک  نگاهی نیست

 گلوی پنجره  ها بسته است  و آهی نیست

 ستاره ها  همه  با  آسمان  ،   جفا   کردند

 و ماه هاست در این شامگاه  ،د ماهی نیست

 افق به گمرهی  باد ها ، گره دخورده ست

 غروب جاده طلوع کرده است و راهی نیست

 سراب هار   به   خورشید  می  زند، دندان

 عطش به کوه و کمر جاری گشته، چاهی نیست

 کنون  که  دامن  آلوده    پرچم شهر است

 به جز کرامت  دوشیزگی  گناهی  نیست

گشای   حنجره  را  تا  گشود    پنجره   ها

 که جز صدای تو از زندگی گواهی نیست

 بیا به فاتحه‌ ی  نعش  شب  نماز  بخوان

 اگرچه مژده  یی  از زادن  پگاهی نیست

                        فاروق فارانی