تاریخ نشر: جمعه 27 دلو (بهمن) 1402 خورشیدی – 16 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
فربه شدن جهل
بعد از چندی
از منی که
سکوت را در بغل دارم
از شکاف اندیشه
فربه شدن جهل را
در زادگاه ام میبینم
و در زیست گاه ام
عرق شرم جاریست
از جبین احساسم
صامدی
6 فبروری 2024
ملبورن – آسترالیا
تاریخ نشر: جمعه 27 دلو (بهمن) 1402 خورشیدی – 16 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
ارسال پول هفته وار به کجاخواهدانجامید؟
هیچ گربه ای٬ موش به رضا خدا نمیگیرد…….!
شرح تحلیل:
حضور نظامی آمریکا در یک کشور متعهد٬به شرط دموکراسی در آن کشورنیست – بلکه حفظ امنیت مراکزنظامی و تولید اقتدار تک قطبی برای شان مهم است. پس باز گشت آمریکا در بگرام در حیطه توافق با طالبان ممکن می تواند باشد.
چرا؟
۱ – طالبان برخلاف بیست سال گذشته در امر مبارزه باگروههای هراس افگنی بین المللی٬ کامیاب تر بود –چون شناخت سلفی ها یامکتب فکری داعش را بهتر میشناسند٬گرچه خودشان نیز از این مکتب متاثر اند.
2 – در صورت غالب شدن تروریست های بین المللی هم٬ منافع آمریکاست.…
منطقه و قدرتهای منطقه:
جز ثبات سیاسی افغانستان نمی تواند کشورهای همسایه و منطقه٬ خواب آرام از بابت افغانستان داشته باشند–زیرا سلفیت از بدو خلقت کاراستخباراتی امپریالیسم بوده و هرگزسرحدات معین شده حقوق بین الملل و ارزشهای جوامع انسانی را٬ به رسمیت نمی شناسد.
قابل یادآوریست: که بعد ۱۹۹۲ این طالبان نبود که رخنه های وهابیت را در أفغانستان باز کرد– بازیگران مکتب فکری این فرقه در افغانستان چون:
حکمتیار٬ سیاف و دیگران بطور نسبی … و خطیب های چون سلام عابد٬متوکل٬ ظاهر داعی و بسیاری زیادی بودند و یاهستند٬که در مساجد و دانشگاه ها٬فعالیت میکردند.ومرکزی به نام جمعیت اصلاح هم داشتند٬ممکن این مرکزغیر فعال باشد و یا در خدمت طالب اکنون…
در نتیجه:
بارها در رسانه ها٬هم گفته ام: فقه دین نیست از دین است یا در خدمت دین باوران٬ تا اعمال دینی که شامل ( علم توحید و نحوه عبادت) می شود٬ارایه کرده اند – قطعاً نوآوری یابدعت را نمی پذیرید. مثلاً پنچ وقت نماز فرض از آغاز پسا معراج تا کنون پنج وقت است٬ و هرگز شش وقت نمی تواند شود…
اما در دنیا هر روز و هر ساعت نوآوری است. مثلاً یک سلفی در فرانسه که کلپ تصویری آنراهم دیده ایم٬بجای موتر از الاغ استفاده میکرد و باور داشت بدعت می باشدتمامی نوآوری ها چون: موتر و طیاره و غیره….
راه حل: از اینکه حکومتداری اسلامی از زمان خلفای راشیدن تا دوره عثمانی ها نظر به زمان و مکان در تغییرماهوی و ساختاری بوده٬ دو انتخاب داریم:
یکم – روشنفکری سید جمال الدین افغانی ٬ یعنی جمهوری اسلامی و نوع تفکیک قوا نسبی یاپارلمانی یاشورای را٬ من یک رای موفق برای أفغانستان با نظام اداری غیرمتمرکزمی دهم.
دوم – سلفیت و داعش: در صورت غالب شدن بالای طالب و یا ادامه کنونی طالبان که باآمدن دوباره نظامی آمریکا٬ استقامت پیدا می کنند٬که:
داعش و یا طالب هر دو به نفع استخبارات غرب تمام می شود…
محمدآصف فقیری
تاریخ نشر: جمعه 27 دلو (بهمن) 1402 خورشیدی – 16 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
فریاد
هر ناله اش مرا به نگاهی، چه جسته است
تار دلش به قلب منِ زار ، بسته است
قلبم به غير او به كسى ، دل نجسته است
به هر طريق تولد او را خجسته است
مانند خط يار ، كه نامش شكسته است
زيبا گهى به زير ، و به بالا نشسته است
نقاشم و چسان كشم آن زلف عنبرين؟
فرياد ها كشم ،و دهانش چه بسته است
صدها صبا گذشت و از آغوش خبر نشد
دنياى قلب ما گرچه زيبا آراسته است؟
پوهنمل احمد ضیأ حق شناس
هرات – افغانستان
تاریخ نشر: جمعه 27 دلو (بهمن) 1402 خورشیدی – 16 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
ای که از لعل لبـت جـامِ شرابِ نزدیم
خویشرا از چه سبب درتب و تابِ نزدیم
عقل از رازِ معمای تو چیزی فهمید
هوش غافل شد و ابرازِ جوابِ نزدیم
عارض گلشن حسن تو عـرق میخندید
ز انگبین سخنت جرعه ای نابِ نزدیم
از سواد نگه ات هیچگه فارغ نشدیم
از نسیمِ چمنت عطرِ گلابِ نزدیم
نرسیدم به معراجِ کمالات و هنر
پنجه ای شوق به اوراقِ کتابِ نزدیم
دیده کی سیر شود از رخ صاحب نظران
خاک گشتیم ولی چشم بخوابِ نزدیم
مانع پر زدن دل نتوان گردیدن
جوهر آیینـه را فکر حسابِ نزدیم
رسد این قافله ای عمر به پایان مُراد
توسن اندیشه را زین و رکابِ نزدیم
شکر ایزد که بمن داد مقام محمود
منزل نابکسان رفته و بابِ نزدیم
احمد محمود امپراطور
چهارشنبه 27 دلو ( بهمن) 1395 خورشیدی
که برابر میشود به 15 فبروری 2017 ترسایی
کابل – افغانستان
تاریخ نشر: پنجشنبه 26 دلو ( بهمن ) 1402 خورشیدی – 15 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا
در وصف زبان پارسی
هر کسی را مادری هست و ” زبان مادری
پارسیمان مادر است و طرزِ گفتِ ما “دری”
پَهلَو و دربار و در؛ اوصاف و نامش پارسی است
گر “دری” گفتند؛ بود از بهرِ ختم داوری
گر “دری” گفتند؛ یعنی گوهرِ دریای مهر
گر “دری” گفتند؛ یعنی نسخۀ همباوری
جنگلی در قلبِ اقیانوسِ دانش؛ ریشهمند
باغ سبزی لب به لب از میوه های نوبری
چون گلِ تر؛ تازه و شاداب ؛ هنگام بهار
در نوازِش چون نسیم و در درخشِش؛ گوهری
پاسبانانیم گنجِ پارسی را ما؛ از آنک:
دارد او بر گنج های نقره و زر برتری
در دل او هست پنهان، بر کف دستش عیان
آفتابِ مهتری ، آیینۀ دانشوری
برلب هر واژهاش جای سخن؛ جادو روان
حرف؛ حرفش در مُقامِ شاعری؛ خُنیاگری
زیر پای رودکی هایش بیابان پرنیان
در کف فردوسیانش گرزِ دندان خنجری
شاهِ ما را هفت اقلیم است با اقلیم دل
گنجه، غزنین و بخارا، بلخ و شیراز و هَری
حافظ و سعدی و مولانا و فردوسی بسند
گر نبود این ملکِ دل را پادشاه دیگری
کاروان ها حُلَّه دارد سیستانِ فرخیش
کانِ زَرُّ و نقره می جوشد زبلخِ عُنصُری
بخشی از مُلک سنایی سرزمین روم و چین
هر جزیرۀ مثنوی ؛ إِعجازی از پیغمبری
در گلستان اندر آ! گر برگ بیبرگیت نیست
تا کزین باغ حقیقت ؛ پشتههای زر بری
کم نگردد گنجش از برداشت؛ چون هرماهیش
زیرِ اقیانوس دارد کارگاهِ زرگری
گنجهایش نیست پنهان یا خیالی چون سَراب
در کفِ هر موجِ او گنجی است از دُرِّ دَرِی
ماهیان پاکِ او را دستِ کم هرگز مگیر
زان که گاهی گُلپری گردند و گاهی مَهپری
هست درشوکت زبان پارسی چون آفتاب
کم نگردد نور خورشید از مُحَقَّر پروری
غم مخور گر یک دوتا خفاش؛ إِنکارش کنند
کی شود پنهان به انگشت؛ آفتاب خاوری
گستریده خوانَش از” أَزمیر” تادریای چین
تاتوانی کوش کز این خوان نعمت برخوری
هرکه ازاین گلشنِ خوش عطر وبوطرفی نبست
گو بیفکن رخت؛ سوی گُلخنِ خاکستری
هرکه زین خمخانۀ مَیمَست؛ جامی برنداشت
گو: تو و خربندگانِ خواجگان را چاکری
شهر کوپنهاگن
تاریخ نشر: پنجشنبه 26 دلو ( بهمن ) 1402 خورشیدی – 15 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
گل های آتشین
در چشمم شکفته
گلهای آتشین عشقت
من بی حس شدم
از درد
از بغض
خط اشکی
میسوزاند صورتم را
بیا به مزرعه وجودم
آبیاری کردم برایت
از چشمه زلال چشمانم
بردار حاصلات
سخن های نهانی را
عالیه_میوند
فرانکفورت – جرمنی
تاریخ نشر: پنجشنبه 26 دلو ( بهمن ) 1402 خورشیدی – 15 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
می مانم !
قسم به بُغضِ سرازیر شده از چشمانم
تویی که همرَهَت….تا قافِ عشق می مانم
به آسمانِ نگاهت که می رسم انگار
شبیهِ ابر بهارم شبیهِ بارانم
سکوتِ تلخ مرا بشکنی به قند کلام
ببین که کارِ من افتاده دست جانانم
دوامِ من، برای توست درین غُربتِ سرد
قسم به وسعتِ دلتنگیِ بی پایانم
هزار بار بپرسی چقدر می مانی؟
….قسم به جان تو! تا قافِ عشق می مانم
پروانه شیرین سخن
25 دلو(بهمن) 1402 خورشیدی
تاریخ نشر : چهارشنبه 25 دلو ( بهمن ) 1402 خورشیدی – 14 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
ابر ظلمت
دلم امشب چنان از نازِ آن دلدار میرنجد
که از نازِ طبیبِ سنگدلِ بیمار میرنجد
ز زخم ناخن غم سینه ام همواره می ریشد
چنان کز زخمه ی ناخن گلوی تار میرنجد
ز بس کم طالعم از اختر وارونه ام امشب
فلک با اختران ثابت و سیار میرنجد
چنان از شیوه ی نا مردمی ها جان بلب آمد
که هنگام سخن گفتن لب از گفتار میرنجد
بحال هجرت و آواره گی در گوشهء غربت
روانم در بدن از طعنه ی اغیار میرنجد
بصحرا هر دد و درنده با هم الفتی دارند
چرا انسان به شهر اندر ز الفت زار میرنجد
چنان گرم است بازار زر و نیزنگ و استعمار
که جان مردم آزاده زین بازار میرنجد
مگر از ابر ظلمت آتش بیداد می بارد ؟
که گلزار و چمن زین ابر آتشبار میرنجد
بود کار بشر تاکی چنین کشتار و ویرانی
که قلب تیره ی تاریخ زین کردار میرنجد
چنان چشم حقیقت را بخواب ناز آلودند
که هر بیدار دل از دیده ی بیدار میرنجد
خدا را از چه رو در مسجد و دیر از خدا بینان
ز شیخ و برهمن عمامه و زنار میرنجد
زبس امروز نا چیز است کالای هنر یاران
” فدایی” از سواد و خامه و اشعار میرنجد
فدائی هروی
تاریخ نشر : چهارشنبه 25 دلو ( بهمن ) 1402 خورشیدی – 14 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
تاریخ را ورق بزن
پای رخش فرهنگ ما
دیریست لنگ است
و چشم جهان بینی ما کور
تاریخ را ورق بزن
از ملای لنگ تا عمر کور
تامل کن
ونقد کن
من فرزند همین تاریخم !
و حاضر به جواب.
صامدی
ملبورن – استرالیا
14 فبروری 2024
تاریخ نشر : چهارشنبه 25 دلو ( بهمن ) 1402 خورشیدی – 14 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
حرص و آز
دوستـی با مردمان سفـل ه و نـانی نکن
پول و وقت خویش را بر هرزه ارزانی نکن
یک نگاهی گرم و یک لبخند داریم آرزو
سـوی مااز بی کسی ها چینی پیشانی نکن
حرص را میکن دفن، در گو ر شوق نابجا
چون گدایی گر به هر در لفظ گردانی نکن
خود رئیس خویش می باش اندرین دارفنا
فکرِ چوکی و مقـامی خانه سامانی نکن
همرهی یار بدخشانی بساز و شاد زی
آرزوی دخترانِ شوخی تهــرانی نکن
گر رسد نان و پپاز و چمچه ای از آب سرد
شـوقِ پیـزا و کباب و آش و بولانی نکن
از سیاست دور باش آدمگری را پیشـه کن
هفت پشت خویش را با حیـله زندانی نکن
بگذر از ظـم و دو روزِ زندگی وارسته باش
لحظه هـــای عمـر خود با رنج طولانی نکن
رومکن با چرس وتریاک وشراب خود سری
این حیات بی گزند خویش تـاوانی نکن
با کتاب و دفتر و دیوان و خوانش خو بگیر
در پس هر رمه ای بز رفتــه چوپانی نکن
حرص و آز و شهوت از مـا میبرد بالندگی
دور از خود خصلت زیبای انسـانی نکن
حلقه ای گوش خودت میسـاز ابیات مـرا
گفته ای محمود را نا خوانده قربانی نکن
سه شنبه 23 دلو 1397 خورشیدی
که برابر میشود به 12 فبروری 2019 ترسایی
احمد_محمود_امپراطور
تاریخ نشر : چهارشنبه 25 دلو ( بهمن ) ۱۴۰۲ خورشیدی – 14 فبروری ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا
ای رفیق!
چهرهء منحوس ظالم بنگری صِدقاَ عمیق
لعنتِ حق می فرستی بر وجودش ای شفیق !
بر ضعیفان و فقیران او روا دارد ستم
بهر ارضاءِ هوس، صدگونه چال دارد ، رفیق !
آن شقیّ دراصل خود،محکوم به احکام اِله است
در میان سیم و زر و بحر ثُروت است غریق
انکرالاصوات که گویند طرز گفتار وی است
آن صِماخِ خلق عالم گشته تخریق زآن نهیق
با تاءسف در دیار ماست بسی ز آن ظالمان
برسر قُدرت رسیدند زان کسان چند تا فریق
سرنوشت خلق مارابین چه سان دربند کشید
آن گروه بدسگالان را بزن با منجنیق
این خسان دیوانه وار رنگِ جهانرا تیره کرد
ای فکور! بایست ترازین متن خونِ دل چکد
زآنکه باشداین شعاروخط ومشی ما دقیق
درنَبَردباین ددان تو عاقبت گردی عتیق
(خشنودا!) افکارتوسازندهءکردارتوست
بهرامحاءسَتَم،سوزنده باش همچون حریق
عبدالکریم خشنودهروی کهدستانی،
مقیم شهرکییف اوکراین
تاریخ نشر : سه شنبه ۲۴ دلو ( بهمن ) ۱۴۰۲ خورشیدی – ۱۳ فبروری ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا
پروانه ها
پروانه ها
برشاخه های می پرند
و در عبور باد می رقصند
سبک و بی صدا
گلها در گهواره های عشق
و برگها در فرش شاخه ها
و باغ در سکوی بیکرانش
همه جا
همه جا
در بلور اندیشه های رنگین
شراب بهار را می نوشد
و در کاسه ی پر نور برکه ی آبش
با شماتت همیشگی
به من می خندد
و نگاه هاش
پر از ستیز
و خالی از صمیمیت هاست
ولی من به عشق ایمان دارم
و چون کودکان خوشدل
به راهم ادامه میدهم
و به پوچی طعنه هاش می خندم
چون به عشق ایمان دارم و به خوبی هاش
هماطرزی
نیویورک
2 می 2023
تاریخ نشر : سه شنبه ۲۴ دلو ( بهمن ) ۱۴۰۲ خورشیدی – ۱۳ فبروری ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا
پروانه
مرا ،
پروانه کن
بالم ببخش
بگذار در ملکوت نگاهت
دیوانهای شوم که فقط
عشق ترا طواف میدارد
و در پرتو لبخند آسمانیت
رنگین کمان بوسه هایم را
روی لبان شرابی ات پهن کنم
و بر تارک قلب مهربانت
پروانه وار تا پای جان
غزل «دوستت دارم» را
هستی بخشم .
میترا وصال
11 فبروری 2024
لندن
تاریخ نشر : سه شنبه ۲۴ دلو ( بهمن ) ۱۴۰۲ خورشیدی – ۱۳ فبروری ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا
پرچمِ عدالت
اپارتاید جنسی
نهایت کور فکریست
شناخت زن و مرد
به عنوان انسان
در کنار هم
با حقوق برابر
نهایت روشن بینیست
بیا پرچم عدالت را
در بلندای فهم
و درک زبان زمان
بکوبیم
صامدی
ملبورن – آسترالیا
تاریخ نشر : سه شنبه ۲۴ دلو ( بهمن ) ۱۴۰۲ خورشیدی – ۱۳ فبروری ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا
حکایت خورشید
چـو بـال مـلۀ صـیـاد از پـرِ خـام است
تـمــام پـرّش آن تـا کــنــــارۀ بـام است
مـبــاش بـنـــد تغــافـــل کـبـــوتــر آزاد
شکست بال وپر ازحرص دانۀ دام است
غـروب قـصـۀ پـایـان روز می خـوانـد
طلوع حکایت خورشید تا دم شام است
ز کـنـــه آدم و الله نمـی شــــویـــد آگاه
به پای عقل وخرد تاکه بند احکام است
به نام دین و خدا ظلم حاکمان جاریست
به حیله شمشیرکج تابکی خون آشامست
خیال و فکـر و بیان و عقیده آزاد است
نژاد ومذهب ورنگ و قبیله اقسام است
حـقوق ذاتی مسـاوی که جمله انسـانـیـم
کجا مگر دوهوا در فضای یک بام است
به دوش مرد و زن عقل کل تاریخ است
حقوق هر دو منزه ز جهل و ابهام است
نگاه تـازه بــه تـاریــخ ز نــدگـی افـکـن
چه در خـزینه ز اول تا سـر انجام است
درون خُـم بجوشـیـد روز و شـب تـنـها
که خون دختر رز در صراحی و جام است
به دیر و مسجدو بتخانه حق چه میجویید
حـریـم خلوت دل جـای جلـوۀ تام است
هــزار ســال عـبـات اگــر کـنـد زاهــد
چو شیخ وواعظ ومفتی شهربدنام است
سـیا کند دل و مُلک و خـانه را ویران
که در سیاست ظالم کین و اِرغام است
مثال زنـده فلسـطین و قتل اطـفال است
زخون خلق بهر سوی شرق حمام است
دیموکراسی شده ظلم و جور و استبداد
بیا ببین بـه افغانستان چه فـرجام است
نظام ظـلـم و سـتم تـیـغ هـا زده در دل
رژیـم عادل فـیـدرال حـامی عـام است
کهـن نمـونــۀ فـیــدرال دورۀ کـوروش
نظـر بـه گفتۀ تـاریـخ اولـیـن گام است
پـر از حمـاسـه و افـسانـۀ کهن تـاریـخ
ز عهد زال و نریمان ورستم وسام است
شکـوه عهـد کهن در لباس نو زیباست
که حلقه های تکامل به هم ادغام است
کـسـی که بـاغ تـمــدن را کـنـد ویـران
بلای ارث پـدر خصم و قاتل مام است
هرآن که جامعـه را ا ز هنر کند خالی
در اوج قـدرت خود عاقبت ناکام است
شدست دانش و عقل و هنر زنده بگور
فقط تعصب وافراط وظلم واوهام است
گلـوی سـاز و سـماع و غـزل ببریـدنـد
نشسته درغم وسوگِ طرب دلارام است
رسول پویان
8 فبروری 2024
تاریخ نشر : سه شنبه ۲۴ دلو ( بهمن ) ۱۴۰۲ خورشیدی – ۱۳ فبروری ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا
کوکب حسن
نظر کن تا نظر بردار گردم
اسیر نو گل بی خار گردم
سرا پا لاله و نسرین هستی
میان گلرخان بر دل نشستی
تویی آن چلچراغ منزل من
تویی آن کوکب حسن دل من
کجایی یار کم پیدا کجایی
روان عاشق شیدا کجایی
بدنبال تو من صحرا نشینم
غزال سرکش و شیرین ترینم
چرا روزی نمی پرسی ز حالم
بدور از آشیان بشکسته بالم
بیا عشقم امیدم نو بهارم
کجایی روشنی شب های تارم
تویی آن مونس شب زنده دارم
تویی نور دو چشمان خمارم
عالیه میوند
فرانکفورت
29 اپریل 2022
تاریخ نشر : سه شنبه 24 دلو ( بهمن ) 1402 خورشیدی – 13 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
این سروده ی زیبای شادروان استاد رضا مایل هروی را که
در سال 1332 در شهر هرات سروده شده از مجموعهء امواج هریوا
انتخاب نموده و تقدیم شما خوانندگان محترم می نماییم.
آتشین پر
الا ای مهوش شوخ سمنبر
بجان من زدی از مهر آذر
بافسونی مرا از من گرفتی
ربودی تاب ازدل هوش ازسر
نگاه مست تو خمار پرور
لب لعلت فزون از آتش تر
حیاتِ من ز لعل ِ تو گوارا
رماغِ من بزلفِ تو معطر
خیالت میکند اندیشه را راست
نگاه ناز تو الهام آور
دو ابروی تو تیغ جوهرِ ناز
دو چشمت فتنه سازو فتنه پرور
حسادت با تو میدارند خوبان
که هستی نکته فهم وبا کرکتر
منم آن آتشین منقار بلبل
توئی آن تازه ورد آتشین پر
توئی بالاتر از ماهِ فلک تاز
توئی با مهر زرین پر برابر
توئی آهوی مست آتشین گام
زراه دام بر دوشاان تو مگذر
بصحرای دلم بخرام از ناز
که باشد آن نشیمن گاه خوشتر
توکه اندردل من خانه کردی
چرا هرسو روی ای ماه انور
منم با آه وحسرت دوست جانی
منم با ناله هم بالین و بستر
که کاری عشق بازی درد و آهست
که گردد عاشقِ بیچاره مضطر
نمی تابی بمن رو نه مه من
نبودم من بعالم تیره اختر
مه من دور گشتی از بر من
هلال آسا شدم این هفته لاغر
همه جانا برایم تلخ گوئی
اگر چه ریزد از لعل تو شکر
زدی آتش تو اندر خانهء دل
دلِ من گشته است صحرای محشر
شرارِ ناله ام گرم افتاده
ز دست سرد مهری های دلبر
ترا از ناله سازد نرم ( مایل )
که او باشد سخن ساز وسخنور
هرات
1332 خورشیدی
تاریخ نشر : دوشنبه 23 دلو (بهمن) 1402 خورشیدی – 12 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
سپیدار بلند اندیشه
جغدان شب اندیش
بوف کوران شب آواز
برخیزید از شاخه های
سپیدار اندیشه ام
این جا ، جای عقابان است
که با صدای شان
نوید می دهند، پرواز را به
اوج
گم شوید چرک جامگان
تاریخ نفاق و خون و خشونت
: من از جنس صبح و بیداری
و پویایی ام
سپیدار بلند اندیشه ام
نمی لرزد به باد چند
من استقامت را
من مقاومت را با زبان سبز
سبز سبز
در فصل بهار تفکر ، چشم
در راه ام
چشم در راه ام ، در شب
اندیشه ی تان
سپیدار بلند اندیشه ام
هراس و ترس و لرزیدن را
بباد بسپار
و خود ایمان داشته باش :
به بهار، که می آید از
راه شاید اندکی دور
اما می آید !
می آید !
می آید !
صامدی
ملبورن – استرالیا
تاریخ نشر : دوشنبه 23 دلو (بهمن) 1402 خورشیدی – 12 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
قیوم بشیر هروی
12 فبروری 2024
ملبورن – استرالیا
اخیرآ نسخه د یجیتال مجموعهء سروده های بانو مریم سپهرتحت عنوان « خورشید ماندگار» بدستم رسید که قبل از هر چیز از لطف این شاعربانوی گرامی اظهار سپاس و امتنان می نمایم.
این مجموعه توسط انتشارات زرین مهر و همکاری بنیاد جهانی سخن گستران سبزمنش به تعداد 500 نسخه در تهران به چاپ رسیده که شامل 140 غزل و 154 صفحه میباشد که در آغاز با سخن ناشر ( واحد انتشاراتی بنیاد جهانی سبزمنش) آغاز می شود که در بخشی از آن چنین می خوانیم:
” واحد انتشاراتی بنیاد جهانی سبزمنش افتخار دارد که گزینه غزل های بانوی فرهیخته و پر تلاش ( ماری امیر سادات مشهور به مریم سپهر، عضو فعال بنیاد جهانی سبزمنش) را پیش کش شما عزیزان می نماید.
بانو سپهر، متولد کابل بوده و سند کارشناسی از دانشکدهء حقوق و علوم سیاسی دارد، دو سال به صفت آموزگار تجوید در دارالحفاظ هرات ایفای وظیفه نموده است و اکنون در جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک فعال فرهنگی مشغول طراحی لباس و سرایش شعر می باشد.”
با مطالعه این مجموعه به استعداد بانو سپهر پی برده و دریافتم که با احساس درونی و علاقه مفرطی که به شعر و ادبیات دارد قلم بدست گرفته و چکیده های ذهنش را روی کاغذ ریخته و در نهایت کتاب زیبایی را مرقوم نموده که امروز بدست علاقمندان شعر و ادبیات قرار گرفته است.
هرچند این اثر نخستین مجموعه ی شعری خانم سپهر میباشد ، اما با پشت کار و توانمندی توانسته از هر چمن سمنی را در کنار هم قرار دهد تا مجموعه ی ماندگاری را بوجود بیاورد ، شاعر با احساس پاک شاعرانه اش از مادر ، وطن ، عشق ، محبت ، شادی ، امید و درد هاییکه سرزمینش تحمل نموده بسراید ، او در هر شعر توانسته در عمق آن قدم بگذارد و طوری بسراید که خواننده خودش را در آن حس کند ، گویا از زبان او سروده شده باشد.
او که خود مادر است ، در مورد مقام مادر چنین میگوید:
مادرم عشق و پیام زندگی ست
مادرم یعنی تمام زندگی ست
قوت وقلب و دل وجانِ من است
مادرم والا مقامِ زندگی ست
شاعر که با همان روح لطیف زنانه گی شاعرانه اش درد های فراوانی را یا تجربه کرده و یا شاهد آن بوده آزادی را ستایش نموده ودر غزلی چنین فریاد می زند:
فضای نو بـهـار و سبز و رنگین است آزاد ی
چــه طعمی دارد و بسیار شیـر ین است آزادی
غـلامی تا بـه کی ، برخیز در سنگر عبادت کن
کـه بـر آزاد گان ایمان و هم د ین است آزادی
آری! او عاشقانه می سراید و عشق را آمیخته با احساس درونی اش دانسته و می گوید:
روح مـن تـا هـمکـلام عشق شد
سینـه ام تسخـیــر نـام عشق شد
شعـرهـایـم بـا تمـام شور و شوق
بــا حــلاوت از مــرام عشق شد
شاعر که بدون شک درد ها و مصیبت هاییرا که بر هموطنان دربندش وارد شده با جان و دل لمس نموده و نظاره گر بوده از ناهنجاری های حاکم بر کشورش بستوه چنین داد می زند:
سفیدی روز مـا را شام کـردند
نسنجیدند و کـار خـام کـردند
بــه هـرسو انفجــار و انتحاری
خیابان هـای مـا را دام کــردند
قابل تذکر است که در این اثر خواننده با دو تقریظ بر میخورد که یکی از محترم استاد فرامرز عرب عامری از استادان عرصه ادبیات در ایران می باشد و در قسمتی ازین تقریظ چنین می خوانیم:
” ادبیات و شعر به تنهایی می تواند خواستگاه پیروزی ها و شکست ها باشد. شاعر شاید تنها ترین لشکر یک نفره ای ست که با شعر خود ذهن ها را در یک مسیر جاری و قلب ها را به حرکت می آورد و بی درنگ گران بهاترین میراثی که می توان برای آیندگان گذاشت شعر است .”
استاد عرب عامری در بخش دیگری چنین می افزاید:
” مجموعه ی شعری « خورشید ماندگار» که حاصل تلاش سرکار خانم مریم سپهر از شاعران هم زبان و پر تلاش افغان است ، یکی از نمونه های ارزشمندی می باشد که دریچه وسیعی برای آینده ی درخشان پیش روی شاعر این مجموعه می گشاید. “
در ادامه تقریظی هم از محترم پروفیسور احمد شاه رفیقی استاد دانشگاه تعلیم و تربیت کابل و نخستین رئیس دانشگاه غزنی آمده که چنین می خوانیم:
” کتاب « خورشید ماندگار« که در دست شماست ، محصول اندیشه ها ، تخیلات هنرمندانه ، صور خیال و بازتاب دهنده ه ی احوال سخنور نادر کلام « مریم سپهر» و جامعه ی زن ستیز او است.
در این اثر هنری اشعار دل نشین زنانه بازتاب یافته است که افکار و احوال و تهور سیمین بهبهانی را تداعی می کند.
مریم سپهر شاعر خداداد است که بسیاری از زنان سخن سرای از آفرینش های بدیعی و هنری دل انگیز او ، رشک می برند . مگر نمی دانند که به قول حافظ ( قبول خاطر و لطف سخن خدا داد است).
گاهی در شعر با محبوب ، بی باکانه و با شجاعت منحصر به فردش ، راز دل می کند و رعایت جامعه ی زن ستیز را نمی کند و پروای افترا سازی حسودان تنگ نظر و مردان شاعر ستیز را ندارد.
من بر علاوه که این اثر شعری مریم سپهر را قابل چاپ می دانم ، نشر و اشاعه ی آنرا برای غنامندی ادب و فرهنگ و زبان فارسی فیض من می دانم. “
و اما سخن شاعردر ادامه زینت بخش این مجموعه است که بانو سپهر با صداقت و اعتماد به نفس سخنش را چنین آغاز می کند:
” بنام آنکه انسان را آفرید و در وجود او تخم عشق را کاشت که از آن شعر جوانه می زند ! حس درونی انسان با شاه کارهای زیبا و بی نظیر به وجد می آید و یکی از آن شاه کار ها شعر است و من با قلم به دستانی که شعر را روح طبیعت نامیده اند کاملا موافق ام. چون شعر در حقیقت همان ذوق و عشق است که رنگ آمیزی شده و در مقابل چشم ما گذاشته می شود ، طوری که با مروز زمان با وجود این که این سلسه بی روح نمی شود برعکس بر جلایش آن افزوده می شود. “
در قسمت دیگری چنین می خوانیم:
شعر وقتی در وجود آدمی جاری می شود توانایی های بی شماری می آفریند که آدمی را قادر می سازد اثری خلق کند که تسکین دل هر دل شکسته ای باشد، هر شعر خواندنی و هر شاعر دوست داشتنی است ، اما هر نوشته ی شعر و هر نویسنده ی شاعر نمی شود ، شاعر وقتی می تواند اثرش را به شاهکار زنده تبدیل کند که عشق را مقدس و قابل اعتماد بپندارد، وقتی به عشق و صاحب عشق پناه می برد نیروی جسمی و فکریش چند برابر می شود و اصل شعر را هم همین سادگی ها تشکیل می دهد . “
احساس این شاعر خوش کلام قابل قدر است ، سروده هایش نمایانگر عواطف انسانی اوست که در روح و روان سراینده متبلور می باشد ، به امید مؤفقیت های مزید ایشان در اخیر غزلی را از میان این مجموعه تقدیم شما عزیزان می نمایم.
قلب یتیم
خـاکسترم، درون دلـم مشت ا خـگر است
زان شعـله ی حـزیـن دل من مکـدر است
آتـش گرفتـه قـلب مــرا دوست مهـربان
دستش مزن که آتش آن چیز دیـگر است
مـا خفته ی خمـ وش مگر سیـل پر غـرور
انــگار بیـن قعـر زمیـن شـور اکبـر است
یـک آسمـان غرور و شـهـامت نشـان مـا
سمبول افتخـارو شجاعت دراین بر است
هرکـس کـه مشت خاک مرا گیـرد و بَرَد
دانـد درون خـاک دلـم سوز مجـمر است
بـگـذر تـو از کــرانـه ی عـشاق در بــدر
در اختیـار نیست، تـرا هـرچه وافـر است
چاقـوی مـا بـرنـده، ولـی قـلب مـا یتیـم
چـون تیـغ در نیام بـرای همین سر است
تاریخ نشر : دوشنبه 23 دلو (بهمن) 1402 خورشیدی – 12 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
رنج تنهایی
گرفتار غم و درد و اسیر دام بیدادم
مکن عیب ار رسد شبها بگردون آه و فریادم
ز یکسو دردِ غربت از دگر سو رنج تنهایی
سرور از زندگانی را سراسر برده از یادم
بودطوفان اشک ازدیده ام هرروز وشب جاری
عجب نبود که این فعل افگند از بیخ و بنیادم
مرا جز خدمت همنوع و مهر الفتِ مردم
نداده درس دیگر در دبستان هیچ استادم
ز نیک و بد مرا در زندگی هر آنچه پیش آید
ندارم شکوه هرگز از نصیب خویش دلشادم
بگوشم کی خوش آید زاهدا حرفت چوتکراریست
مکن با هرزه گویی ها به زعم خویش ارشادم
محمد اسحق ثنا
ونکوور – کانادا
12 فبروری 2024
تاریخ نشر: دوشنبه 23 دلو (بهمن) 1402 خورشیدی – 12 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
تاریخ نشر: یکشنبه 22 دلو (بهمن) 1402 خورشیدی – 11 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
Ontologically
یا هستی شناسی
در سیاست افغانستان چگونست؟
هستی و مبداء هستی٬ جریان هستی و مقصد هستی که نتیجه مطلوب آن٬
جز تکامل هستی در مبانی توسعه سیاسی می باشد…..!
محمدآصف فقیری
تاریخ نشر: یکشنبه 22 دلو (بهمن) 1402 خورشیدی – 11 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
نخلِ تمنا !
دخـت افغـانـم و تـاریک بـؤد خانـۀ من
شمع تحصیــل ربودنــد ز کـاشـانـۀ من
من که از مدرسه ومکتب ودانش دورم
آه واشک است بسـاط دل دیــوانــۀ من
غــنـچـۀ نخــل تمنـا بــه بــرم خشکـیـده
نشــود سبـــزبــه بــاغ آرزو دانــۀ مــن
همچــو بسمل به قفس زار وپریشان نالم
کیست دیگر که بخواند یاد وافسانـۀ من
از چه رو معــرفت و علم ز من بگــرفتند
نیست کافی که اسارت شده زولانۀ من؟
توکه بستی دردانشگــه و مکـتــب بر من
سیل گــردد به رهت گــریــۀ شبانۀ من
نیمـۀ پیکــر از جــامعـه هستـم تـو بــدان
به خــدا می رسد این عرض عاجزنۀ من
تا ” عزیزه ” زغم دخــت وطن رنجـورم
پــرزسوز است چودل ، خامه و ترانۀ من
عزیزه عنایت
9 فبروری 2024
تاریخ نشر: یکشنبه 22 دلو (بهمن) 1402 خورشیدی – 11 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
اینبار سروده اییرا برای شما برگزیدیم از زنده یاد استاد عبدالحسین توفیق هروی
که در ماه قوس 1369 خورشیدی در شماره اول فصلنامهء هری به چاپ رسیده بود.
هرات
مصوری که نکو نقش کاینا ت کشید
چوخواست ثانی جنت کشد هرات کشید
غروبگه : به گل شعله آسمان اندود
سحر: به اطلس نیلی سر ادقات کشید
چهارسوی به هر هفت جلوه پیرا ساخت
چهار فصل به آیین ما شطات کشید
به کوه و دامنه زر بفت ارغوان گسترد
که رنگ و رایحه تا دامن فلات کشید
پریر خان محل را به صد قلم آراست
سهیقدان چمن را به صد صفات کشید
به باغ خاطره هفتاد و چند قسم انگور
به تار تاک ، گره زد گهر ، نبات کشید
به نام خربزه ء هفت هشت گونهء او
حدیث قند ز جوبار تا قنات کشید
دهات پستهء خوشبو ، به زنجبیل آلود
صدای مرغ خوش آوا به طیبات کشید
سپید کوه ز کافو ز شمع ها افروخت
هریرورد ، سر از زمزم و فرات کشید
به نام طرح خیابان و جنت و انهار
کشود گلشن و آیاتِ بینات کشید
*****
به مردمش هنر علم و ذوق داد چنانک
رواق و منظر و ایوان و آبدات کشید
زمانه بر هنرش دید ، دست او بوسید
اگر به تیشه گرایید ، اگر دوات کشید
اگر منتره و محراب ، شامخات فزود
اگر عمارت و تهداب را سیات کشید
دقیقه، سفت وهنر، بخیه زد مقرنس بست
مربعات کشود و مسدسات کشید
*****
هرات آن که حدیث نکوییش جهان
برون دایره ، تا دیر و مومنات کشید
نوای شهرت آحاد خود، به هفت اقلیم
به پنج نوبت همی تا به شش جهات کشید
بتا که مکتب بهزاد، جلوه خانهء تست!
همانکه خواست حیاطت کشد حیات کشید
به عفت تو بنازم که دست مریم بست
به عصمت تو که پادرخط ثبات کشید
گپ شکر بر لعل تو ، ترهات افتاد
خط خطا، به سرمشک ، طره هات کشید
زپشت پای توخورشید پشت دست گزید
به گوشوارتو چرخ از پرن ، زکات کشید
مباد ! از نظرت دور عشق پاک وطن
مباد ! غیر وطن رنج بی ثبات کشید
برآر دست تو هم ز آستین علم و هنر
مباد! سرمه به میل تصادفات کشید
نکو به دست تو دادند ، تو نکو بسپار!
امانتی که به طومار و منشأت کشید
رسالتی که پدر فرض داشت بر گردن
نکردد ترک و وفا کرد و تا وفات کشید
برای خاطر تو دست و پا و باز وخست
پی سعادت تو بار مشکلات کشید
قلم به کلک چوحاجت بگیرومشک بریز!
که زحمت وطن ابکار و ثیبات کشید
به هرحساب چه مرد وچه زن که باروطن
چه محسنین به تمنا ، چه محسنات کشید
اول وطن پس ازآن عشق، این دومهرابدیست
چنان که گردن آبا و امهات کشید
نرفتی ازدل (توفیق) ازدلش چه بری ؟
نه اشک اوکه سرازدجله وفرات کشید ؟!
دعای کوی تو و عشق تو مدامش باد !
چه باده یی که تعوان تا دم ممات کشید
اقتباس از فصلنامه هری
تاریخ نشر: یکشنبه 22 دلو (بهمن) 1402 خورشیدی – 11 فبروری 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا
دُختِ زیبای افغان
نازِ چشمانِ سیاهت می پرستم می کند
آن نگاهت چون شرابِ کهنه مستم می کند
می دهد گرمی به جانم لعلِ رنگینِ لبت
خنده هایت فارغ از روزِ اَلَستم می کند
برقِ مینای صدف در خنده ات شکر فشان
تا که دیدم جذبه اش شکر پرستم می کند
شام گیسویت کشیده ماهِ نو در بر،عجب
نورِ رخسار قشنگت نیست و هستم می کند
طاقِ ابرویت فکنده آتشی بر عقل و دین
گه بسوی قبله، گه ساغر بدستم می کند
لشکرِ مژگانِ بیرحمِ تو چون تیرِ بلا
شهرِ دل ویرانه و قصدِ شکستم می کند
سجده گاهِ من شده سرتا به پایت ای صنم
عشوه و نازِ تو آخر بُت پرستم می کند
مریم نوروز زاده هروی
سوم سرطان ۱۴۰۲ خورشیدی
بیست و چهارم جون ۲۰۲۳ میلادی
از مجموعهُ”میهنِ عشق”
هلند.