۲۴ ساعت

چشم خمار

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه   13 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی – 3  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

    چشم خمار

تا  بدیدم  دو   چشم  خمارت

گشته ام  واله    و  گرفتارت

دلم هر لحظه پر زند  سویت

بس  شده  بیقرار   و بیمارت

درد  هجران  تو ، کشته مرا

تا به کی دوری از وفادارت؟

اگرم  یک  شبی   برم   آئی

نقد    جانم    فدای   دیدارت

گیسوانت کمند جان گشته

روح    افزا    لبان     گلنارت

لعل میگونت ای پری رخسار

برده دین  ود ل از خریدارت

حسن  زیبا  و  قد   رعنایت

دور  بادا  ز  چشم   اغیارت

پیش  من آ ، ای  مهِ   تابان

ده شفاء این علیل وبیمارت

کن خلاصم  ز  درد  تنهائی

“حیدری“گشته عاشق زارت

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

       11 دسامبر 2009

      سیدنی – آسترالیا

هوس

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  13 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی – 3  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

هوس    

لغزش عرق سرد

بر اندام هوس‌های کهن

و نوازش دست ها،

بر سروده های ناتوان…

پستان‌های عشق-

از شیره هوس‌ها بارورند.

و نفس‌های گرم تو،

بر مر مر خشکیده ی تنم ،

رطوبتی جان آفرین به ارمغان آورده است .

دست‌ها مان به هم ساییده اند،

تا لب‌های سرد را –

به آتش غم آشتی‌ دهند.

ضربه‌های تند قلب ها،

 و نفس ترسیده از گناه-

و …آرامش احساس را به ما  هدیه کرده است …

هما طرزی                   

میامی                     

12 مارچ 2001              

به تمنایت

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  13 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی – 3  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

          به تمنایت

تا جان وجهان دارم فکرتو  به سردارم
هرگز نرود  از سر کی  فکر   دگر دارم
پیمان وصال  تو هر  لحظه  مرا  باشد
از مهر  وصال تو  هر لحظه  ثمر دارم
بنگر که تهی دستم هردم  به تمنایت
با بار  گنه  بر  دوش  امید  دیگر  دارم
ذکر تو بود هردم در رگ رگ من جاری
هرلحظه به سوی تو آهنگ سفر دارم
ای حضرت غفارم شرمنده‌ی  عصیانم
بخشا تو گناهِ من در سینه شرر دارم
با این دل بشکسته هردم ز ساز سوز
شرمنده‌ای کردارم امیدی به سر دارم
یارب تو درِ بگشا  بر’ عالیه‌” مسکین
هر لحظه به درگاه‌ات من دیده‌ی تر دارم

                    عالیه میوند

                   فرانکفورت

             پنجم نوامبر 2024

 ما را غریق آب کن . . .

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  12 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی – 2  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

ما را غریق آب کن . . .

 دریا ترین، باران ترین ،این دشت را سیراب کن

 سرب  و  سراب  آلوده ایم ، ما را غريق آب کن

 این چشم بیدار عطش ، نیشی ست گژدمگون و ما

 در انتظار ن وش  تو ، چشمان    ما را  خواب کن

عصیان شام است و شفق ، پاشان شده فوج فلق

 افتاده    نعش   آفتاب ، یادی   از آن   مهتاب کن

در سازمان   سازِ مان   تا   پرده ی   دیگر   نهیم

این ساز مان بر دست خود، وان کلک در مضراب کن

 روییده   تا اوج   فلک  ، دیوار   ها   از  سینه ها

 این قلعه را پر رخنه کن ، پر  روزنه  ، پر باب کن

 وقتی که از گلدسته ها، گلبانگ تاراج گل است

 گل کن چراغ عمر شان ، آتش به آن محراب کن

 ای آفتابی چشم تو ، در سینه شب جاری مکن

سررا به سر بسپار و سر، بیرون از آن مرداب کن

فاروق فارانی

30 جولای 2002

اشک سیل آسا

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  12 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی – 2  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

        اشک سیل آسا 

رفتی  و   با  رفتنت  روی   غزل  بی  رنگ شد

سکته گی ایجاد کرد و  اوزان قوافی تنگ شد

خانهء    دل    گرم   بود    اما   ز    بعد   رفتنت 

سرد و  یخ  بندان  به  سان  درهء  سالنگ شد

اشک  می بارم   ز دیده  سیل آسا روز و شب 

بنگر،  اطرافم  از این  توفان  چو رودِ گنگ شد

می تپد در سینه مرغ دل به صد شور و فغان 

می کشد آه و فغان ، از زنده‌گی دل تنگ شد 

بی نوا  هر  چند  نالد  نشنود  کس   ناله اش 

گوش مردم گوییا کر گشت و هر دل سنگ شد 

آرزو   این   بود   روزی   تا به  کام  دل  رسم 

گام  بنهادم   به  ره،  دردا  که  پایم لنگ شد 

                          محمد اسحاق ثنا 

                           ونکوور –  کانادا   

                          2 دسامبر 2024 

دورازخانه

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  11 قوس  ( آذر) ۱۴۰۳  خورشیدی – 1  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

       دورازخانه

نه کـس راالـفت بیگـــانه اش بــا د!

نه دوراز خــانه وکاشانه اش بـــاد!

که باشـــــد در دیــــا ر  غــــیر آرام؟

که طعنه میخوردهرصبح وهرشـام

به غربت کی توان دل شــاد بودن؟

زقــیــــد رنــج وغـــم آزاد بــــودن

به ملک غیر کجا دل میتوان بست؟

ورا کاو حب میهـــن دردلش اســت

به دوری از وطــن تنهـا خوش آنها

که ازبـیـــگا نگـــان دارند تمـنــــــا

ندارنـد حُــب میهن بر ســرخـویش

نداننــد حــرمت بــوم وبــرخویــش

گــران بـاشــد به عنقـــا وبه بــازی

که گــــردد رام هـرشـعبــده بــازی

تـــرا بــرحـق پـاکـانــت خــدایـــا!

بکـن بـازگشــت ما راخـود مهـیـــا

دعــای مــا قـبــول درگـه ات کــن

خــراب آبــادما پُــرمـیــمـنـت کـن

بکن عرض غــریبـان اســتجـابـت

رهائی ده وطـن ازجـنگ وظلـمـت

بــرای”حیـــدری“ده آن تــــوان را

کــه داردخــدمـت پیــروجــوان را

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

20 نوامبر 2009

سیدنی – آسترالیا

جامِ فَلَک

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  11 قوس  ( آذر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 1  دسامبر    ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

جامِ فَلَک

 ایکاش  که   بانوی  غزلهای   تو باشم

 در  یادِ  تو  و  خاطرِ  شیدای  تو  باشم

با نامِ  من  آغاز  نمایی  شبِ   شعر ات

 در  بزمِ  طرب  انجمن  آرای  تو   باشم

 از چشمهُ مهتاب بنوشی میِ  شعر و

 در جامِ  فلک  همچو  ثریای   تو  باشم

 در گوشِ دلم خوانی تو افسانهّ شیرین

مجنونِ زمان  باشی و  لیلای  تو باشم

 در گلشنِ ا شعارِ  دل انگیزِ  تو ای جان

همچون گلِ نورسته  و  زیبای  تو باشم

 بر بسترِ    سر  سبزِ   خیالم   بنهی  سر

 در خوابِ خوش ات آیم و رویای تو باشم.

مریم نوروززاده هروی

چهارم جوزا ۱۴۰۳ خورشیدی

جون ۲۰۲۴ میلادی

 از مجموعهُ” پاییز ”   

هلند

فریادِ خاموش

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه   11 قوس  ( آذر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 1  دسامبر   ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

فریادِ خاموش

من آن  فریاد خاموشم که از گرداب برخیزم

اگرچه زن ! ولی قامت بلند از خواب برخیزم

تو سنگسارم بکن ! یا هرچه دیوار و قفس باشد

 ولی   من  ر وزی  از  آیینه  مهتاب   برخیزم

 مپنداری که خوابم من ! و  تو قلاده میبافی

 نهنگ زخمی ام ! اما از این مرداب  برخیزم

 اگرچه درب مکتب را به رویم بستی اما من

 چنان نیلوفری  باشم  که از گنداب  برخیزم

 مرا خاموش میسازی ؟ من از دین خوب میدانم

تو قبله گم نمودی و  من  از محراب برخیزم

 مرا بشکن ! ولی خواهی زمانی دید غوغایم

که من آیینه ام از جیوه ی  سیماب برخیزم

 منم فرخنده و رخشانه و مهسا و  زهرایت

 گهی از بلخ و مشهد، گاهی از کولاب برخیزم

 از عمق کوره ی این مرد سالارىي محض اینجا

من آن فریاد خاموشم که از گرداب برخیزم

سوما رؤوفی

موج بهجت ز شهر کوچیده

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :یکشنبه   11 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 1 دسامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

    موج بهجت 

 ز شهر کوچیده 

آه…روزی به گور  می‌کوچم

قبر من را  به تاک   بسپارید

عاشقِ بیت، بیت   من مرده

غزلم  را  به  خاک   بسپارید

دفترم  را  به  آتش  افکندند

شهریارِ    زمانه‌ام    ،  پیرم

بعد از این بوی غصه خواهم داد

قلمم  را  شکسته     تقدیرم

شعر  در  دفترم   تمام  شده

حال  با یک اشاره  می‌کوچم

از سپیدار خشک خانه‌ی مان

چون پرستو دوباره می‌کوچم

فکر؛  در درد  و غم  فرو رفته

قلب حتی ز سینه بیرون است

بوی   ا ندوه    کهنه    می‌آید

واژه‌هایم شکسته در خون است

غم به کرسیِ خانه تکیه زده

موج بهجت ز  شهر   کوچیده

بند، بندِ ترانه  های  خوشی

بس‌که کابوس دیده پوسیده

نیمه شب بود،ماه جاری بود

ناگهان   ابر   با   غبار   رسید

با خودم  درد دل  نمی‌ کردم

فکر چون نقشه  های تازه کشید

با خودم  در  کنار  دریا  و . . .

صحنه‌های قشنگ  دل زنده

مکث تا کردم و  دقیق شدم

ماهیان بود  و  موج رقصنده

لحظه‌ای  بی‌ خیال معضل‌ها

باز  درگیر  یک  سرود   شدم

غزلم  را  به  خاک  بسپارید!

مثل سیگار کهنه  دود شدم….

       نوید الله محرابی صافی

گردابِ روزگار

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :یکشنبه   11 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 1 دسامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

         گردابِ روزگار

سخت است که رسوا شوی و در بدر شوی

عاشق شوی ،غمین شوی و خون جگر شوی

سخت است  در میا ن مصیبت نفس کشی

هر   روز  سر  دچار  دو صد  درد  سر  شوی

سخت است کز درون تو بسوزی  و از برون

باخنده های مصنوعی ات عشوه  گر شوی

سخت است نیم شب  بزنی  پر به  آسمان

وقت  سحر  دمید  تو   بی  بال   و  پر شوی

سخت   است   بیگناه  ترا   سرزنش   کنند

افسانه  دهات  پر  از   شور  و   شر  شوی

سخت است جاه نداشتن  حتی  به خانه ات

هر لحظه  در  فرار   تو  از  بام   و  در شوی

سخت  است  از  برای  گریختن  ز درد وغم

ساقی  شوی  شراب  خوری  دود گر شوی

سخت است وقت درس نشینی میان صنف

اندر    خیال     امنیت    دور   و    بر    شوی

سخت  است  “عادلا ” که به گرداب روزگار

گردیده  باشی  غرق  کجا  زان   بدر  شوی

                       ۱۴۰۲/۶/۷

                    سیدعنایت الله عادلی

آتشِ کین

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  11 قوس  ( آذر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 1  دسامبر    ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

        آتش کین

 نفرت

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه   10 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 30 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

نفرت

برو   ای  مرد!   برو   یکه  و  تنها   بگذار

باز در کلبه ی من کعبه ی من پا مگذار.

تو دگر نیستی‌ آن مظهر هستی‌ و امید

 تو   دگر  نیستی‌   آن   معنی‌   عشق

 تو   دگر  نیستی‌    آن   جلوه ی    یاد

تو    دگر    نیستی‌      فرشته ی   من

تو…دگر شیطانی!

تو نکو یان جهان   را  همه   والا بودی

و تو خوبان جهان را همه مظهر بودی

تو، ز هر خوب   که     در     عالم بود:

در نگاه   دل من  ، از  همه برتر بودی

برو‌    ای   مرد !    برو   ،    دور   برو

دگر اندیشه مکن:

به من و  شور  من  و     شادی من

من دیگر   نیستم آن  دختر خاموش 

که در بند تو بود.

برو ای   مرد!   برو  باز   چرا آمده یی ؟

باز امید چه داری ؟ به کجا  آمده یی ؟

باز امید همان دخترک مستت هست ؟

یا که با یاد دگر، خانه ی ما آمده ای  ؟

باز گویم به تو صد حیف ، خطا آمده ای  ؟

من دگر نیستم آن که تو می جو یی باز

تو برو، دور برو، جای دگر  خانه   بکن

 در دل دختر خوش باور  دیگر  حالا:

با دو صد مکر و فسون ،  لانه بکن !

هما طرزی

15 جنوری 1972

کابل – افغانستان

 رهبرنمی شود

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه   10 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 30 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

       رهبرنمی شود   

آتش نسوخت ، هرکه  چو آذر نمی شود

هربی پدر ،   عیسای  پیامبر  نمی شود

عادل   شوید   براهِ  خدا   ظالمان    دهر

با کُشتنِ ملت ، کسی  باورن می  شود

تا کی فریب آب  حیات   میخوری ، مخور

فانی ست هُمای دهر، چو کوثرنمی شود

رهبرکسی ست ، که حامیِ حفظ و شرف بوّد

هربی شرف ، چو حامی و رهبرنمی شود

نا    اصلیان   بدولت   قارون   رسیده اند

این دزد و  خائینان ، بحق برترنمی شود

غرق اند درفساد و هوسبازی های عشق

زنباره گانِ بالهوّس  ، همسر نمی شود

فسق و فساد و جهل و تعصب زحد گذشت

پوشالی دولتِ ، ازاین خود سرنمی شود

صلح و ثبات   کشور من ،  در  کمند غیر

با پر  زدن ،   فضای    کبوتر   نمی شود

ده ها   ملیون   ملتِ    آواره   در   جهان

زافسردگیِ   هموطن  ، بدتر نمی شود

عشقِ مجازو لافِ هوسمند و ، سالوسی

برجلوۀ حقیقتی ،  خوش  تر نمی شود

هستند مولوی  و،  مولانا  به  صد هزار

هیچکس مقامِ « بلخی » و باخترنمی شود

صد ها هزاربا دل و «بیدل» دراین جهان

یک ذره همچو « بیدلِ»  قادرنمی شود

در حیرتم   که   طورِ  طلسماتِ  معرفت

همچون  محیطِ ا عظمِ  نادر  نمی شود

گرصد هزارسال گذشت ، نو نه کُهنه شد

عرفان بیدلی ،  قصه   دیگر  نمی شود

آن شیشه سنگ رنگ شده را قدربی بهاست

هرسرمه سنگ ، به ارزشِ گوهرنمی شود

دلسوزو مهربان ، بسی   بود  در  جهان

لیکن به لطفِ عاطفه ، مادر  نمی شود

زرغون به عشق و مهروطن، سربداده است

آئینه هم به   صافیِ   من زرنمی شود

شعری سلیس و ناب ، ز خونِ جگرکباب

در  قالب  غزل  ، ازاین  بهتر نمی شود

            الحاج محمد ابراهیم زرغون

                    فوردا – ناروی

                    2 اپریل 2017

صاحب دل

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه   10 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 30 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

          صاحب دل

هيچ يك ميهن پرست و رهبرِ كامل نشد

يك تنِ در بين آن حضار صاحب  دل نشد

هر چه   كاريدن  بباغ  ميهنِ  ما  خار بود

هرقدر پيوند زديم  برخار هايى گُل نشد

نعره و ميهن پرستى هريكى سر داد ولى

هيچ يك اكتور ازآن زاغ و زغن بلبل نشد

بهرِقدرت هريكى پُلداشت دستِ خويشرا

چون بقدرت ميرسيد از بهرِ مردم پُل نشد

هريكى آمد سرِ كار دورو بر ازخويش و قوم

صادق و خدمتگذار درليست او شامل نشد

صاحبِ قصرو قلعه با زورو زر گرديد همه

منزل و بام و درِ بيچاره ى   كاه گِل نشد

خر نداشته صاحب هرگونه موترها شدند

مركبِ دهقان ملت  صاحبِ  يك جُل نشد

بهرِخود آسمان خراش و بهرِ مردم حرفِ مُفت

آن كه جان داد بهرِ ميهن صاحب آغيل نشد

حرفِ از عدل و عدالت هر يكى وردِ زبان

ملتِ در خون تپيد ، پُرسانى از قاتل نشد

در ( فروغ ) اين بدبختى ها هر آنچه شد

تا هنوز فرياد مي دارند  تسلا  دل نشد

                   حسن شاه فروغ

                    29 نوامبر 2024

حدیث هجر

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه   10 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 30 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

      حدیث هجر

نه قفلِ   باغِ    دل  بر من  گشایی

نه از   راه ی   محبت   می  درآیی

درِ    فردوسِ    رویت   را     برویم

ببستی    تا    نیایم     بر    گدایی

جدا از هر چه بود دل گشت مهجور

مگر  در   عشقِ   رویت    مبتلایی

به حسنت رستاخیزی کردی بر پا

بلا   بود  و  بلا     کردی    دوتایی

مرا  دل  کرده  عادت  با   صبوری

اگر نه دل گیرد  زین  دل  گیرایی

همی خواهم به درس مهر و الفت

جهان تا باقی است محکم بپایی

امان از روی خورشیدت کی دارد

اگر   بر  قصدِ   سوختن  بر برایی

حدیثِ   هجر   تو   هر  جا نمودم

ز بس  از  تو   بدیدم  بی  وفایی

مریضِ عشق  را   هرگز   نباشد

جلال  جز  وصل او  بر من دوایی

          سید جلال علی یار

           ملبورن – استرالیا   

            22 نوامبر 2024

مسکینم پدر

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه   10 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 30 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

        مسکینم پدر

من نه از ایران نه ازهند ونه ازچینم پدر

باغ   درد  و  ناله ام  را  پیرِ   گلچینم پدر

گفتمش تاجیک ؛ پشتون ؛هزاره ؛کیستی؟؟

آه سوزانی کشید  و گفت مسکینم پدر

رونقِ    بازارِ     دلّالانِ    جنگِ    مذهبم

گاه شیعه گاه  سنی گاه  بی دینم پدر

دود فریاد  دلِ من را کسی هرگز  ندید

دودمانِ بی کسی را  قومِ  دیرینم پدر

ناتوان؛ حیران ؛پریشان ؛دربدر؛ دیده به در

روی   تختِ   دردٍ   پیری خارِ بالینم پدر

دربگیرد تا ستم از شعله ی نفرین من

هر سحر درگاهِ حق را مرغِ  آمینم پدر

                     نورالله وثوق

        جمعه ۲۹ عقرب (آبان) ۱۳۹۴ 

 خوشبختان؛ کم‌بختان، و بدبختان.

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  9 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 29 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

 خوشبختان؛ کم‌بختان، و بدبختان.

در هر دیاری سه دسته از مردمان زیست می‌کنند:

 خوشبختان؛ کم‌بختان، و بدبختان.

خوشبختان آنان‌اند که ایامشان به سرور و آرامش و کامروایی آراسته است؛ گویی بخت یارشان بوده و دست عنایت پروردگار بر سرشان سایه افکنده است. 

ایشان بر جاده زندگی، گنج مراد خویش را یافته‌اند و طعم وصال آرزوها را چشیده‌اند.

کم‌بختان در میانه مرز روشنی و تاریکی ایستاده‌اند؛ گاه نَسیمی از طراوت خوشبختی بر چهره‌شان می‌وزد و گاه

گردباد مصائب، طومار آسایش شان را درهم می‌پیچد. 

لیک، هنوز شعله‌ای از امید در دل‌هایشان فروزان است

 که ایشان را از افتادن در ورطه ناامیدی باز می‌دارد.

و اما بدبختان، آن کسان‌اند که چرخ روزگار بر آنان سنگین‌تر از دیگران چرخیده است. 

گویی قلم تقدیر با مرکب تلخی سرنوشتشان را نگاشته است.

 این بینوایان، بیش از هر چیز، نیازمند دستان یاری‌گر و دل‌هایی آکنده از مهر و شفقت‌اند،

 تا مگر از زندان تیرگی رهایی یابند و طعم خوشایند زندگی را بار دیگر بچشند.

هرچند فراخنای سرنوشت به اختیار ما نیست، 

اما دست‌های مهربانی و پیوندهای یاری و همدلی می‌تواند

 پلِ استوار بسازد که این دو گروه، به‌ویژه محرومان و رنج‌دیدگان، از تنگنای سیاهی به وادی روشنی رهسپار گردندد و از چشمه خوشبختی جرعه‌ای بنوشند.

نویسنده: 

احمد محمود امپراطور 

برگریزان: ۱۴۰۳ خورشیدی

پگاهی نیست . . .

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  9 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 29 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

         پگاهی نیست . . .

 ز چشم  آیینه  ها ، برق  یک  نگاهی نیست

 گلوی پنجره  ها بسته است  و آهی نیست

 ستاره ها  همه  با  آسمان  ،   جفا   کردند

 و ماه هاست در این شامگاه  ،د ماهی نیست

 افق به گمرهی  باد ها ، گره دخورده ست

 غروب جاده طلوع کرده است و راهی نیست

 سراب هار   به   خورشید  می  زند، دندان

 عطش به کوه و کمر جاری گشته، چاهی نیست

 کنون  که  دامن  آلوده    پرچم شهر است

 به جز کرامت  دوشیزگی  گناهی  نیست

گشای   حنجره  را  تا  گشود    پنجره   ها

 که جز صدای تو از زندگی گواهی نیست

 بیا به فاتحه‌ ی  نعش  شب  نماز  بخوان

 اگرچه مژده  یی  از زادن  پگاهی نیست

                        فاروق فارانی

 آرزوی شکستن

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  9 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 29 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

        آرزوی شکستن

چهره ب  نما   تا   غرور   ماه   تابان بشکنی

 زلف بگشا تا شمیم عشقه  پیچان بشکنی

 هر کجا  سرویست فخر ِ قامتش دارد ولی

 قد نما  تا  قامت ِ سرو ِ   خرامان   بشکنی

 در بهاران سوی گلشن رَو که از فیض ِ رخت

ناز ِ نرگس ، فخر ِ سنبل ، قدر ِ ریحان بشکنی

 بهر ما ساحل نشینان لطف کن  ای ناخدا

 تا به یُمن ِ بادبانت  خشم ِ توفان  بشکنی

 در سلول ِ سرد ِ زندان آرزوی  ماست این

 تا به شمشیر ِ نگاهت درب زندان بشکنی

 دلبرا ! در محفل ِ مستان بیا  در نیمه شب

 بوسه ها ده تا خمار ِ می پرستان بشکنی

                  مسعود خلیلی

نود سالگی ام !

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  8 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 28 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

روز یکشنبه بیست وچهارم نوامبر  2024  محفلی با شکوهی بخاطر تجلیل از تود سالگی استاد گرانقدر جناب آقای عبدالجبار توکل  هروی در سالن گل سُرخ شهر  هامبورگ برگزار شده بود که تعدادی زیادی از دوستان ، اقوام و آشنایان ایشان اشتراک ورزیده بودند.

24 ساعت نیز ضمن عرض تبریک و  آرزوی عمر طولانی و بابرکت همراه با سلامتی برای ایشان  ، سروده اییرا که جناب استاد توکل عزیز ضمن قدردانی از حضور میهمانان گرامی و جشن نود سالگی خویش قلم زدند اینک خدمت شما پیشکش می نماید :

نود سالگی ام !

سپاس وشکر خدارا کنون نود شده ام

ز دوره   های  جوانی  زیاد رَد شده ام

عطا   نموده   خدا   نعمت    زیاد   مرا

مُسنتر ازهمۀ بستگان و  جَد شده ام

اگرچه بیش زعمرم  گذشت در غربت

به زیر پای هیولای   غم لگد   شده ام

ضعیف   بُنیه   نگشتم    بلی   توانایم

ولی برای ضعیفان کمی مدد شده ام

به بُردباری خود  بین  دوستان طاقم

به پیش روی اجل استوار سد شده ام

به پیش هیچ کسی خم نشد سرم هرگز

مگو بگونه ی پیران خمیده قد شده ام

خوشم که با اثر شعر های حماسی

مخالف همه کردار دیو و دَد شده ام

گذشت عمر عزیزم  به  نیکنامی نیز

ز کودکی پی آموزش  خِرد شده ام

بهای من به کنار شما شداست فزون

بسان صِفر به پهلوی هر عدد شده ام

دعا کنید ببخشد خدا  « توکل » را

چرا که بندۀ تقصیر  کار بَد شده ام .

هامبورگ نومبر 2024

عقرب / آبان 1403

ورقِ زندگی

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهار شنبه 7 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 27 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

ورق زندگی‌

هنوز نرم نیلی کبود

چو تاجی‌ باشکوه در همیشگی هاش

و سخت سبز بیشه ها

چو فرشی بافته در مشرق زمین…

و من بیهوده در کنار تو نشسته ام

همچو خواب یک آینه پر تشویش

و هم چون خون  یک مست

در سیاه شب پیری…

آینه را باید شکست

تا خون بر فرش رنگی بریزد

و کتاب زندگی‌ ورق تازه تری را آغاز کند.

هما طرزی

نیویورگ

6 جولای 2010

 گل سرخ لبانم

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهار شنبه 7 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 27 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

          گل سرخ لبانم

دلم تنگ است به آن آغوش و یک دیدار یا هردو

ولی یارم که  بیزار   است  و   دارد  عار یا هردو

 به تنهایی   رفیقم   بود  عکس  و  یاد  های  تو

به چشمانم سرشک آرد کمی، بسیار، یا هردو

 لب‌ات بوسیده  چشمان  سیاهت  را بنازم من

به آغوشت  کنم مستی  شود شهکار یا هردو

میان   بازوانت     من   به   زلفان   رها   غلطم

 تب آلوده   کند  جسمم  شرر  بسیار یا  هردو

 بروی   سینه‌ ات   ریزم گلی   سرخ   لبانم را

شوی رنگین گل عشقم، دلت گلزار یا  هردو

 دلم تنگ  بغل  هایت  پناهم  ده  در آغوشت

 مداوا کن دل و جسمم به این زنهار یا هردو

جنون و  عشق  را  باهم   درآمیزم   اگر آیی

به پایت غنچه یا گل می‌فشانم یار! یا هردو

                        هما باوری

                   13 آگست 2024

                        جرمنی

آسمان ِ جهان

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه 6 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 26 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

    آسمان ِ جهان

 کس   نپیموده      راه ِ  دور ِ مرا

کرده   تاریکی    غرق    نور مرا

 محو حیرت شدم   به ساز ِ جهان

 چه رسد غیبت  و   حضور مرا

 شاخ اندیشه ام شکسته  خزان

 عشق برده ست آن شعور مرا

 چشم سوزن شده ست راه نجات

 تو تصور   مکن     عبور ِ   مرا

 اشتباهات من ز حد بگذشت

به رخم کم بکش   قصور مرا

 تیغ ِ نفرت  بدست    نامردان

 به غم    آراسته   سرور مرا

 چه بزرگ است آسمان ِ جهان

 چه تماشاست چشم مور مرا

 از چه    آزرده   کرده    زاهد ِ

 مست این دل ِ ساده و صبور مرا

       همایون شاه «عالمی»

           25 نوامبر 2024

سماع ریشه . . .

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه 5 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 25 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

           سماع ریشه . . .

 دلم پنهان به  سینه  لیک  پر بیرون  ترین است

 به  رنگینی سپهر است و به سنگینی زمین است

 زغال معدن خاموش و یک دنیا فراموش است

 ولی می  سوزد  از  رویا  و  قوغ آتشین است

 دلی از بیدلی بیدل ، چنان چون  «قادر بیدل»

به پهنا آنچنان است و به تنگی این چنین است

 سرودم نظم یک منظومه خورشید، گم کرده است

 نه مهبانگیست،  اما مهر  را  در  آستین است

زمین در خواب و باران خسته و دریاست در تکرار

 مگر آغاز یک   پایان   دیگر ، در   کمین است؟

 بیا ای کوه و در قلب جهان عشق جاری شو

 که دریا سر به زیر است و سرود آن شرمگین است

 سماع ریشه های نلغه آشفته ست خواب خاک

 بهار ریشه پنهان است اما ریشه آیین است

                          فاروق فارانی

دردِ بی درمان

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه 5 قوس (آذر) 1403 خورشیدی – 25 نوامبر 2024 میلادی – ملبورن – استرالیا

استقبال ازشعرحضرت مولانا با مطلع:

ای خدا این وصل را هجران مکن

سرخوشــان عشـق را نالان مکن

دردِ بی درمان

درد بی درمـان بود  ،   دوری وطن

ای خـدا!این درد ، بی  درمـان مکن

دوستـــداران  وطـن   در غـــربتـنـد

دشمنـــا ن  میهنـــم ، شـــادان مکن

آهــــوان  کشـــورم  رم  کــــرده اند

آنچه برجاست، طعمهء گرگان مکن

ازسـر لــطف  وصفــایت  بی نیـــاز

طفـلـکـــان  بی  پـدر گـریــان  مکن

سرزمیــن  ما  خـرابـه  گــشته است

ملک افغــان ر ا دگـر ،ویـران مکن

کشــــورم  اشغــال  دست  ظـالمــان

تیـــغ ظا لـــم را دگـــر بُـــرّان  مکن

مـــردم  بیــچـــارهء افـغـــان زمیـــن

جور بی حد د یــده اند،  نــالان مکن

مـلــک مــــا را خُـــرّم و آبـــــاد دار

خلــق مظلــومـش،  سرگــردان مکن

جمــــع وشمــع  ملـت  ما را زلطــف

در پنــــاهـت  داروبی  سـامــان مکن

وآن دروغـیــن  دوستــــا ن میهنــــم

روسیـاه گردان، خوش وخنـدان مکن

میهـــن ما کآ شیــا ن  خلـق مــا ست

آشیا ن ویـران وخلـق  حیـــران مکن

بهــــــــر آزادی  کشــــور  خــا لقــا !

منجی اش آخـــررسان پنهـا ن مکـن

“حیدری”رابخش زلطفت ای کــریم!

کیفرش زین کفته هاش،رحمان مکن

      پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

       17 جنوری 2010 

      سیدنی – آسترالیا