۲۴ ساعت

آهو مشرب

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۱۳ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

آهو مشرب

من از دست تو ترک خانه  کردم

 به صحرا  رفتم  کاشانه   کردم

غم  دل  ر ا  بگفتم    با   غزالان

 شکایت  از تو  ای جانانه کردم

 بگفتم با خدا جان مشکل خود

از او خواستم  مراد عاجل خود 

 از او خواستم که تا رامت بسازد

 بگیرم   از  تو  تا  کا م دل خود

 تو آهو مشربی رامم نمی شی

 اسیر دانه و دامم  نمی شی

 تو همچون ماه نو من روزه دارم

تو ظاهر بر لب بامم نمی شی

 مرحوم محمد ظاهر نیاز”قناویزی

غرق در چاه نفت

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۱۳ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

غرق در چاه نفت

عجب بـه قلزم خـون غرق می شود ظالم

بـه دون چند و چـون  غرق می شود ظالم

ز قتل  و  غارت  و  ویران‏گری  چه  می یابد

به غیر این  که نگون  غرق می شود ظالم

مگـر ز  تاریخ  ایـن  مـرز   و  بـوم نمی داند

که در سـراب قرون غرق  می شود ظالم

ز جـنگ رسـتم و  دیـو  سـفید  بُـوَد غـافـل

بـتـر ز دیـو  حـرون  غـرق  می شود ظالم

بـه دون نـقشـه و بـرنـامه  می کـند پیکار

درعمق وهم وجنون غرق می شود ظالم

به پیش ناجو و سرو  و صنوبر و  شمشاد

قـد خـمیده چـو نـون غرق می شود ظالم

جهان نظـاره کنـد جـنگ  ظالـم و  مظلـوم

در اوج ظلم فـزون  غـرق  می شود ظالم

ز آه کـودک  و  پـیـر و  جـوان  نمی تـرسد

که در شرار  درون  غـرق  می شود ظالم

عراق و لیبی و شام و  یمن  غارت گشت

بلا و دشـمن جـون غـرق  می شود ظالم

بـبـین بـه خطـۀ افـغـانـسـتان شـیـر افکن

که با سپاه و قـشون غرق می شود ظالم

خـیـال   خــام  کـه  ایـران  را کـنـد ویــران

به زیـر کهنه ستون غرق  می شود ظالم

بـه  ناو  و  موشک  و  پـرواز  جت  اگر آمد

پـیـــاده  در سـکـون غرق می شود ظالم

شکـسـته با هـمـه جـنگ رسانه و اخبـار

چـو با هـزار فسون غرق می شود ظالم

برون جنگ و  درون پر زخشم  مردم  شد

که از درون و  برون غرق می شود ظالم

وطـن فـروش  کجـا  رفـتــه  یی بـیا بنگـر

که بـا تمـام فـنــون غـرق می شود ظالم

چـو از جـزیـرۀ  اپستین  می دهـد فـرمان

به حکم حق، جبون غـرق می شود ظالم

نبـوده  زره  ای رحم  و  شرافـت و وجدان

چونین فـاسد و دون غرق می شود ظالم

به نزد ایزد  و  تاریخ  و خلق محکوم است

بدون عزّ و  شگـون  غرق می شود ظالم

کـتـاب  و  دفـتــر و  دیــوان  را  زنـد آتـش

شرور و  ضد  متون  غرق  می شود ظالم

به جنگ،  دانش  و  درک  اتم  رود از  یاد؟

که در فـشـار  بِتُـن غـرق می شـود ظالم

خدا بهشت بـریـن  را  دهـد بـه مظلـومان

ولی به دوزخ تـون  غرق  می شود ظالم

زمان بـس که شـده پرشتـاب  و تـوفـانی

نـه سال بعد کـنـون غرق می شود ظالم

بـه پای خـود به مسلخ می شتابـد خصم

بـه چـاه نفـتی زون غرق می شود ظالم

دغـل چـو هیتلـر جلاد  خـود کـشی بکـند

ضعیف و زاروزبون غرق  می شود  ظالم

شکوه و  قـدرت  ایران با  خراسـان است

در این وفاق کمون غرق  می شود ظالم

کهــن تـمــدن ایـران  چـون  شـود احـیــا

ز ورطه  سرنگون  غرق  می شود  ظالم

رسول پویان 

۱ اپریل ۲۰۲۶ 

ای کاش

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۱۲ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۱ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

ای کاش

کاش این  مستبدان  هم ، ثمری می دادند

این همه جهل و حماقت به خری می‌دادند

عدل   اگر  بود   در  این   شهرِ پر از تاریکی

 سهمِ   ما  هم  کمی  از دادگری می‌دادند

 سفره‌ها خالی و لب‌ها همه در حسرتِ نان

 کاش از آن سفره‌ی خود، مختصری می‌دادند

دلِ ما سوخت در این معرکه‌ی  بی‌ انصاف

 لااقل    بهره‌ای   از  راه  و  بری  می‌دادند

 چشمِ ما خسته‌ از این عالم و این قومِ جهول

کاش  ای‌کاش  که   حقِّ   نظری می‌دادند

 یحیی  ماندگار

ثناگویم

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۱۱ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۳۱ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

 ثناگویم

ثنا گویم خداى   من  برایم   لطف ها کردى

مرا هر لحظه ای  بیشتر بنامت آشناکردى

مرا  از  غیر   ببریدى   شدم   نزدیکتر  با تو

هر آنچه لا یقم دانسته ی بر من اعطاکردى

چو بود دریا طوفانى تو کشتى نجات گشتى

مرا از شر هر دشمن یقین دارم رها کردی

هر آنچه من طلب کردم خداوندا بمن دادی

مرا با عشق خود نزدیک ، دلم را با صفاکردى

درین دنیای پر فتنه  که  دارد حیله و نیرنگ

به مهر   حیدرِ   کرار   دلم  را  همنوا  کردى

محمد  را  فرستادى  که  باشد سرورِ عالم

مرا  از   پیروان   آن   رسول ِ  رهنما  کردی

بود اسمم حنیفه و تو گفتى که شکیبا باش

شکیبایی   بمن   دادى  و حاجتم روا کردى

حنیفه ترابی بهنام

۸ جون ۲۰۱۱

گویند آدمیزادیم 

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۱۱ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۳۱ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

گویند آدمیزادیم 

بشهر بیکسی ، از بیکسی با بیکسان شادیم 

از آن  شادیم   کز  بیم  ترور   و  راکت آزادیم

ز فرط  بمب  و راکت و  ز جفای  عدهٔ  فاسد 

تمام هست و بود خویش را یکدم ز کف دادیم 

بجرم  اینکه   اسلامیم  و  افغانیم  و  آزادیم 

( فرار )  سر زمین  منحط    اسلام   آبادیم 

فلک   ما  را  نمود آخر   ، مهاجر  از  دیار ما 

خبر از ما ندارد کس ،   زیاران   دور افتادیم 

نداریم شکوه از بیگانه یا این چرخ افسونگر 

باین روز سیه از دست اهل خدعه افتادیم

ز کشت و خون همنوعان خود بر خویش میبالند 

باین  وحشیگری  گویند : م ا هم آدمیزادیم 

اجیران وطن مردود ، خیلی خدعه ها کردند 

سر تسلیم ب ه  پای   مردم نا مرد ننهادیم . 

زنده یاد استاد صابر هروی

یکشنبه ۲۲ حمل ۱۳۷۳

راولپندی – پاکستان .

شرم و حیا

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۱۱ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۳۱ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

بزرگانِ اهلِ عرفان و تصوف، در بابِ حفظِ شرم و حیا

بسیار تأکید نموده‌،  آن را بلند ترین درجه عزت در

 زندگی، وقارِ مردان و زینتِ زنان دانسته‌ اند.

در همین پیوند «شرم و حیا» ابیاتی چند

عرفانی که در ذهن و قلبم خطور کرد،

تقدیم حضورِ مصفای شما می‌دارم،

امید که مورد پسند تان واقع گردد.

شرم و حیا

انسان اگر ز خالق و مخلوق، حیا کند

دل  را  ز هـر  هـجومِ  بلاها  صفا کـند 

گر  کوردلی  به راهِ  وی آرد هزار سد

لطفِ  خدا  به  یاریِ  او ره‌ گـشا کـنـد

آن دل که  شد ، آیـنهٔ  مهر و راسـتی

انوارِ  حق  ز هر طرفش  جلوه‌ ها کند

چون چشمِ شرم بسته شود در وجودِ او

خـود را  اسـیرِ طعـنهٔ اهلِ جـفـا کـنـد

چون  بی‌ حیایی آینهٔ دل را سیاه کند

رازِ    درونِ    تیرهٔ    او    را    نما   کند

انسانِ پاک را به مذلت کشد به خاک

در بندِ  درد  و  محنت  و  اندوه جا کند

آن‌کس که در غبارِ نفس، گم شود ز راه

خود را به دستِ بادِ هوس‌ها تباه کند

یارب تو باش حافظ  شرم  و حیای ما

تا   شکـر  حق  (الهه)  توانـد ادا کند

با مهر فراوان،
الهه احرار
مسئول سازمان جهانی ترویج مهربانی

نوروز

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۱۲ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۱ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

نوروز

 به سر تاج و کمان پوشیده نوروز

 به تن  رختِ  کتان پوشیده نوروز

 هزاران ، در  هزاران گل و سنبل

بسا شادی‌  کنان  پوشیده نوروز

 به خوشی از حضورِ رقصِ باران

 به سر چترِ گران  پوشیده نوروز

 هزاران لالهٔ خوشرنگ و مرغوب

 به دشتِ شادمان پوشیده نوروز

 به    اندامِ   صنوبر  در   گلستان

 قبایِ   امتنان     پوشیده   نوروز

 سراپا سبز و رنگین، چون چمنزار

 به هر سو درجهان گسترده نوروز

 به صحرا لاله و نسرین و سوسن

 به هر پیر و جوان پوشیده نوروز

 به هر صحرا، هر دشت و بیابان

 لباسِ   پرنیان     پوشیده  نوروز

 نسیمِ نرم و خوشبو می‌وزد باز

 شمیمِ  ارغوان   پوشیده نوروز

 مبارک   بر  همه این  روزِ فیروز

 لباسی از جنان پوشیده نوروز

 به   خرسندیِ   مرغانِ   بهاری

 ترنم   در   بیان   پوشیده نوروز

 گلِ زرد  و   گلِ   زیبایِ   سوری

 به  یارِ  مهربان   پوشیده   نوروز

 بشیر احمد شیرین سخن

تاجِ امید

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۱۰ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۳۰ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

تاجِ امید

نو عروسیست به زیبایى گلهاى بهار

به برش رخت سپید

به سرش تاج امید

به لبش عشق و نوید

نو عروسى که درخشنده و تابنده چو نور

به دلش صد ها شور

پر ز عزت وَغرور

وَ پر از وجد و سرور

پا به پاى رهى داماد نهد گام نخست

به یکى خانه ى عشق

پر ز پیمانه ى عشق

به یکى خانه ى کز بام و برش 

هم ز دیوار و درش

هم از آن باغچه ى پر ثمرش

سلم و آرامش و هم نور و صفا می بارد

شمِّ خوش، رایحه ى مهر و وفا می بارد 

همچنان یکدلى و ناز و حیا مى بارد

چه مبارک قدمیست

و چه فرخنده زمان

لحظه ى کاین دو جوان

اندر آن خانه نهد گام نخست

گام میمون و درست

گام هاى که بود چابک و چست

همنوایى دو دل داده چوآغاز شود 

بال پرواز شود 

نغمه ى بخت خوش هر دو جوان ساز شود

بار الها تو به این جفت جوان یارى بخش

مهر و غمخوارى بخش

موج الطاف خودت بر سر شان جارى بخش

نو عروسیست به زیبایى گلهاى بهار

به برش رخت سپید

به سرش تاج امید…

شیبا رحیمی

عارف و معرفت

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۹ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۹ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

عارف و معرفت

معرفت  را  تو  همیدانی  که  چیست؟

شخص عارف را خبر داری که کیست؟

معرفت را  هوش  و  گوش دیگر است

عارفان  را  جذب  و جوش  دیگر است

معرفت   درک  و   شناختِ   حق   بٌوَد

عارفان    را    کار     با       رونق    بٌوَد

معرفت   نوریست    پنهان   در   ضمیر

عارفان   روشن   ضمیر   اند ای   امیر

معرفت   حاصل    شود  از  لطف حق

نیست    علم      معرفت    اندر   ورق

علم  عارف  علم   بر   حق   مِن   لَّدُن

علم   ما   در   پیش    علمش  لَم یَکُن

حاصل     و      بار      درخت    معرفت

صبر و شکر و  صدق   دانی    معدلت

همچنان  اخلاص   و  زهد و   هم  وفا

بار    کشت     معرفت    دانی    رضا

هست و  تفویض  و  توکل   ای  عزیز

شفقت  و  حرمت  ، نصیحت   با تمیز

مرگ را در پیش خود  دانستن  است

با خدا تسلیم  این  جان  و  تن  است

میوه ی    باغش     قناعت   را   بدان

هم  رجا  و  خوف   را   در   هر   زمان

ذکر و  فکر  و   سوز  دل  دان زین تبار

مست  باشی   دائماٌ   در   عشق  یار

هست    درویشی    سلاح      عارفان

خلعت     عارف     ز  جیب     فقر  دان

کار  عارف   هر دم   از    بهر   خداست

گام  وی  در نقش  پای   مصطفا ست

مَاعَرَفْنَاکَ     شنیدی       از     کسی؟

علم ما در بحر شان   همچون   خسی

هرکه گوید  عارفم غرق است و  غرق

مبتدی  و  منتهی   تا  کعب    و   فرق

چون     ندارد    انتها       اوصاف    رب

نیست  و   پایان   معرفت    را  با  ادب

خنجری بر درگهی  شان  خادم  است

از گناه و جرم  و   عصیان   نادم است

دعاگوی تان

شیخ مولوی خنجری

کابل  – چهار دهی.

بهار

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۹ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۹ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

بهار

 تا گلِ سوری به گلشن جلوه گر دارد بهار

پیش چشم   باغبان   کیفِ   دگر  دارد بهار

نو  عروسِ حجلهٔ  ناز است گل های چمن 

بر بساط  سبزه ها  موج  شرر  دارد   بهار

از   سحاب   رحمتِ     پروردگار    ذالجلال

هر طرف دریای  پر لعل و   گهر  دارد  بهار

دامن صحرا پرازلؤ لؤ ومرجان گشته است

مکنت  و جاه و جلال و زیب و فر دارد بهار

موج گل طوفان دی بشکست گیتی شد جوان

بر  سرِ  هر  شاخه   صد ها ثمر دارد  بهار

موسمِ عیش وسرورو شادمانی ها رسید

بهرخدمت  دست  همت  بر کمر دارد بهار

عندلیب از وصل گل شیرین  زبانی میکند

وصلت    دلداده   را  زیر   نظر   دارد  بهار

شوق   دیدارِ   شقایق   می رباید طاقتم

پیش چشم نکته دانان سیم وزر دارد بهار

رعدوبرق وبادوباران چون سخاوت میکند

این همه لطف و صفا از چشم ترداردبهار

ذوق آزادی به طبعم بال وپربخشیده است

تا که  در باغِ   دلم  فتح  و  ظفر دارد  بهار

غنچهٔ دلها شگفت ازخانه بیرون شو « لبیب »

زانکه  هر سو بنگری صدها  هنر داردبهار

عبدالقیوم « لبیب »

۲ حمل ۱۳۷۲

نگفتن ها به گفتن شد

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۹ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۹ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

نگفتن ها به گفتن شد

قیام ما رکوع گشته ، سجودی شد نشستن شد

دلی با روح  طوفانی ، کنون  خاموش  در تن شد

دگر این عشق از عصیان خشم و زلزله عاریست

روایت  های   بیداری  ،  للوی   بهر   خفتن    شد

به ساز ما ، سزای این جهان کج ، شکستن  بود

جهان کج تر شد و اما شکستن در شکستن شد

افق چشمان به ره، با گوش فردا در شنیدن بود

دهان عشق شد بسته، نگفتن ها به  گفتن شد

فصول   عشق  مانند   بهاران   خشک   گردیدند

بجایش خشکسال مرگ دل ها، در شگفتن شد

«نفوس مرده»* با وارونگی تا چند خواهد ساخت؟

ز ماندن رود شد مرداب و کوهستان به رفتن شد

تمام عهد  های  بسته  ، با ظلمت گسستن بود

گسست آن عهد و پیمان گسستن از گسستن شد

از آن  تخمی  که می شورد ، میان  آشیان سر

برون عشقی شود، آیا که محکوم نهفتن شد؟

ز نقش پای خورشید آوران ، روید  صدای  ماه:

گذر از شب که در پشت افق ، فردا به رستن شد

تو می مانی و ماندن با تو می ماند ، به پا برخیز

تو با  تاریخ  مرده خفته،  دنیا  در  گذشتن شد

تو بودی سرگذشت مرده روی  دفتری ، اکنون

قلم در دست ات آمد، سرنوشت ات در نوشتن شد

فاروق فارانی

فبروری ۲۰۲۶

* استفاده آزاد ازنام « نفوس مرده » رمان معروف نویسنده بزرگ

روسیه نیکلای گوگول که تحت تأثیر پوشکین شاعر بزرگ روسیه

نگاشته شده است.

دستِ تقدیر

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۸ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۸ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

دستِ تقدیر

 کاش  تقدیرِ  مرا ،دستِ  تو  زیبا  می نوشت

 روشن و پر نور، بسانِ صبحِ فردا می نوشت

 شاخهُ  عمرِ   مرا   رنگِ   بهاران    می  زد  و

 بختِ بیدارم  به  روی  برگِ  گلها  می نوشت

 سوی کنعان می فرستاد نامه یی از بهرِ یار

 شرحِ جانسوزِ دلم را ،چون زلیخا می نوشت

 همچو   لیلی   تا رَوَم   سوی   بیابانِ  جنون

 نامِ مجنون را به روی ریگِ صحرا می نوشت

 زورقِ عشق و امیدم را به ساحل می رساند

آرزویم   را   به   روی  موجِ  دریا  می نوشت

 ای  خدای   مهربانم   کاش   دستِ  مهرُ  تو

این بهارم را سراسرخوب و زیبا می نوشت.

مریم نوروززاده هروی

چهاردهم مارچ ۲۰۲۶

 از مجموعهُ”پاییز “

 هلند.

خوابگاه ِ رنج

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۸ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۸ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

خوابگاه ِ رنج

دور کن  از  رخ نقابت  ،  ماهتاب  من برآ

 تا به کی در پشت ابر ای آفتاب من برآ

 بی رخت در شام هجران خلوت  دردی کشم

 دور کن از جان وتن درد و عذاب من برآ

قطره قطره اشک ریزم لمحه لمحه آتش ام

 ای برای زندگانی  چشمه آب   من برآ

 خیز از طوفان بحری شوق ساحل  سربکن

 در هجوم عشق  موج  انقلاب  من برآ

دل زدنیا دل بریده  در هوای   وصل تو

 ای دوا و مرحمی در پیچ و  تاب من برآ

 خوابگاه رنج گشته بی تو قلب  خسته ام

نامه ی تعبیر را کش بهر خواب  من برآ

 در کویر بی کسی ها تشنگی هایم مپرس             

 کوه های پرسشم من، ای جواب من برآ

در گلستان ِ خیالش تا همایون نغمه زد

 ای غزل فریاد ها کن از  کتاب من برآ

همایون شاه عالمی

۲۷ مارچ ۲۰۲۶ م

غبار خاک

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۷ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۷ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

غبار خاک

 غبار خاک  مرا  ای  صبا به یار برسان

 ز بد نصیبی   ایام   بر آن  نگار برسان

اگر که از من بیچاره خواست بپرسد، باز

 کمی ز درد و  فغانم ز روزگار برسان

 بر آن عزیز که بختش بود به اوج فلک

 از این سیاهی بختم به یادگار برسان

منی که دربدر بوده ام  به هر کشور

 ز درد و رنج درونم به آن دیار برسان

 دم وداعی عزیزان بر همه سخت است

برای این دل غمگین کمی قرار برسان

هزار بار که ببندند دو چشم من باز است

 نمای عکس او را بر من بیمار برسان

 اگر که دیدی صحت مند و تندرست باشد

دعای از طرف من به بار بار برسان

“امان“چه گفته است وقت رفتنش، دانی؟

ز جور این فلک  ناروا  هزار  برسان

 امان‌ قناویزی

چو مو در پیچ و تاب 

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۷ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۷ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

چو مو در پیچ و تاب 

بارآلها !   تا    بکی    در   ارتعاب ؟ 

تا بکی در  خفت  و  درد  و  عذاب 

تا بکی این کشت و خون دارد دوام 

مردمند سیماب گون در اضطراب 

بار آلها   !   از   جفای   مفسدین 

شد وطن از فیر  راکت  ها خراب 

مردمانند غوطه ور  در بحر خون 

نی بروز آرام و نی شبها به خواب 

صد  هزاران  مادر  و  لک ها پدر 

ز آتش  جنگ  مذاهب شد کباب 

یک  وجب  آباد  نبود  زین   دیار 

زآتشند مردم چو (مو ) در پیچ و تاب 

هر کی دارد در کف خود راکتی 

از  جفا  و  کین   ندارد   اجتناب 

نی توان   رفتن  و  نی زیستن 

نی دوا و تیل و نان وبرق و آب 

دشمن این مردم و این مملکت 

می‌کند راکت پرانی بی حساب 

در چنین سرمای سخت و جانگداز 

نی لباس و هیمه  و نی رختخواب 

راکت آید از  (مرنجان ) روز و شب 

هم ز سوی (شینه و چار آسیاب) 

صد تفو بر اینچنین  رسم ددی 

گر چنین است ارمغان انقلاب 

بار آلها !  از سر لطف  و  کرم 

کن دعای مستمندان مستجاب . 

زنده یاد استاد صابر هروی

کابل – افغانستان

 دلو ۱۳۷۲

بهار و بهشت

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۶ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۶ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

بهار و بهشت

          بهاران لاله ‌زاران  ، گل  به هر سو

 زند  چشمک   گُلی    بادام   و آلو         

          هزاران سرو ، شمشاد  و  صنوبر

 میان  هر چمن ، گل‌های خوشبو         

          یکی    دل    داده   و  دلبر  گرفته

 کرشمه  می‌ کند  با چشم و ابرو         

          یکی  با   مهربانی   پیشِ   جانان

 به حُسنِ  دلبری ، سر روی زانو         

          به هرسو بنگری، کبکی خرامان

 قناری درطرب،فاخته به«کوکو»         

          یکی در زیر چترِ نسترن ، خوش

 فارغ از قیل و قال و غم و اندوه          

          پرستو  با  پرستو  همسفر  باد

 بشیر شیرین ‌سخن بایار مَه ‌رو           

          بیا دلبر ،  بیا   با  جام  و ساغر

 بریزان    باده‌ی    با  طعم  آلو           

بهشت آنجاست،که آزاری نباشد

 بشینی  با نگار ، پهلو به پهلو

 بشیر احمد شیرین سخن

رایحه

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۵ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۵ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

         رایحه

فکر  تو   زیبنده ‌‌‌‌‌‌ی  دل‌ها  شده

وسوسه در  هر دلی پیدا شده

رایحه ی   از   چمن   حسن  تو

تا به  فلک   سر  زده  بالا شده

یاد تو  کی  از  دل  ما  می رود

این دلک افسرده و شیدا شده

حاجت ما  دیدن  روی تو است

راز  دلم  بر  همه  افشا  شده

هر چه ظفر از همه پنهان نمود

نامش  ازین شعر  هویدا شده

     دوم حمل ١۴٠۵ خورشیدى

              نذیراحمد ظفر

نوروز نا مه

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۴ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۴ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

نوروز نا مه

گوئید    به    نوروز  که  امسال نیاید

در کشور  خونین  کفنان  در نگشاید

بلبل  به چمن  نغمۀ  شادی نسراید

ما تم زده گان را لب  پُر خنده نشاید

خون میدمد از خاک شهیدان وطن وای

ای  وای    وطن    وای    وطن  وای

تا اخیر .

{ نوروز نامه } بتأسی از ابیات زیبا و دلنشینِ مرحوم شادروان استاد خلیل الله « خلیلی »، شاهنشاه شعر مقاومت سروده شده که شاعرۀ جسور و سخندان تاجکستان ، خانم گلرخسار نیز استقبالی از آن چنین بعمل آورده :

گوئید به   نوروز  که  نو نیست غم ما

از حسرت خونین  کفنان چشم نم ما

از وحشت  عاق  پدران  پشت خم ما

گوئید  به  نوروز   که  هر  سال  بیاید

گوئید   به     نوروز    که  هر روز باید

تا اخیر .

بسم الله الرحمن الرحیم = هست کلید در گنج حکیم

( نوروز نامه )

گوئید      به      نوروز     که    پُر  بار  بیاید

در کشور    ویران   و    دل     افگار   بیاید

با صلح  و  صفا   خرم   و   سرشار   بیاید

امسال      بیاید    رهی      هموار    بیاید

با  مردم   آزاده     و      غمخوار       بیاید

ای    وای     وطندار   ،     وطندار    بیاید

*******

گلها    به   چمن   نو  گل   آزاد    برآر اند

رنگینه  جبین  گوش  بآن  میر  شکارا ند

صد شوق بدل دسته بگل صید هزار اند

خندان و گل افشان چو مشتاق بهاراند

گوئید     به     نوروز     شب   تار    بیاید

در   جشن  عروسِ   گل   بی  خار  بیاید

*******

از بهر تو دل،  تنگ  شده استاد خلیلی

در زادگه ات، جنگ شده استاد خلیلی

با خون، وطن رنگ شده استاد خلیلی

گویا دل ما، سنگ شده استاد خلیلی

دیگر  مگو   نوروز    که   امسال  نیاید

این  بار    بیاید  ،   بی    انتحار    بیاید

*******

افسوس که برباد برفت خون شهیدان

از یاد   برفت   خاطره   و  یاد    عزیزان

این غم بخدا کهنه ردائیست بصد جان

کس نیست که پاکت سرشک از دیدۀ گریان

گوئید    به    نوروز     وفا    دار    بیاید

بی    دغدغۀ    دشمن    غدار    بیاید

*******

گویند که نوروز  شده  باز  به سامان

در کشور افغان شده این روز  گلستان

در بسترِ  بوستان  جهان  نور  نمایان

رقصان و غزلخوان و دلاراست جوانان

گوئید   به  نوروز ، گل  رخسار بیاید

در    کلبۀ   آواره    به    دیدار   بیاید

*******

بیند که نوروز  چسان جلوه نما شد

در کشور خونین کفنان شور بپا شد

زنجیر شکستند چنان هلهله ها شد

آن دشمن دیرینه بصد روی ریا شد

گوئید   به   نوروز   که   بیدار   بیاید

در کشور   غمدیده   و  غمدار  بیاید

*******

آئین کهن بار تو نوروز  ، بجا هست

صد قرن گذشت شوکت این روز بجا هست

رخسار گل و نسترن افروز بجا هست

شادی بدل و خنده بلب  ، سوز بجا هست

گوئید   به    نوروز   که   ناچار بیاید

تا   باز برین   گلشن  و  گلزار  بیاید

*******

بلبل به چمن ناله کند از غم هر گل

با بال هوس پرزده زین باغ بساحل

صیاد جفا پیشه بخون بسته مرا دل

پژمرد گلِ  ، نسترن و  دامنِ سنبل

گوئید    به  نوروز   فرح   بار   بیاید

پُر سبزه  و   گل ها و چمنزار بیاید

*******

من زنده به هجران وطن سوختنِ من

آواره شده   مردۀ   من از وطن من

آیا که کند قبر و کی دوزد کفن من

بر دوش کشند بی وطنان جسم و تن من

گوئید   به   نوروز   که غمدار بیاید

با    دامن   سبزینه   عزا دار  بیاید

*******

نوروز  بیاید  به  سر قبر  و  مزارم

آرد  ز  شمیمِ   وطنم   بوی  دیارم

دارم بخدا عشق وطن زار و نزارم

زرغون تو مگو زان المِ دوریِ یارم

گوئید به  نوروز  که  صد  بار بیاید

در کلبۀ  این   شاعرِ  ، بیمار بیاید

الحاج محمد ابراهیم زرغون

آن سوی ابر ها

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۳ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۳ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

آن سوی ابر ها

من و تو که پیوند مان-

همیشگی است…

باید که با دوری از هم

زمان را به امانت بگیریم

و بی ثباتی جسم

نشاید که در دوام عشق مان رخنه کند 

ورای ابر های بی ثبات

در افق جاودان و پر نور

که پرتو خورشید

چشم‌ها را خیره می‌ کند …

ثبات عشق ترا احساس می‌‌کنم

هما طرزی

نیویورک 

۱۰ اپریل ۲۰۰۲ 

خوب میدانی 

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۳ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۳ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار – شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی

خوب میدانی 

خوب میدانی  که  بدعت میکنی

دوری از دین  و  شریعت میکنی 

خوب میدانی که  با  کشتار خود 

دشمنی با ملک  و  ملت میکنی 

خوب میدانی که  فعلت نارواست 

باز هم   با   ما    لجاجت میکنی 

میکنی  با   اجنبی   همسنگری 

تو به ( مام ) خود خیانت میکنی 

با چنین ( چنگیزی ) و بد صولتی 

از    ستمگاران   حمایت  میکنی 

از بم  و  راکت  پرانی  های خود 

بر  سر   مردم   قیامت   میکنی 

با مسلمانی   و   قرآن دشمنی 

دعوی   زهد  و   زعامت میکنی .

زنده یاد استاد صابر هروی

جدی ۱۳۷۲

کابل – افغانستان

بهار آمد

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۳ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۳ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

حلول سال نو و عید باستانی نوروز راخدمت کافّه هموطنان  

عزیز از صمیـم قلب  تبـریک عـرض داشـته و این ســال را،

یک ســال صلح و  آرامش  و آزادی کشور دوست داشتنی

ما،ازشرّدشمنان وطن ونوکران بیگانه ها استدعا میدارم.

بهار آمد

بهارآمد،به ملک ما خزان اسـت

به هرجا ناله وشوروفغان اسـت

چه حاصل آمـدن ازاین بهــاری

یتیـمـان وطن بی آب ونان است

============

بهــارآمـــد، بهـــاری مــا نـداریم

به کشــور،اخـتـیــاری ما نـداریم

زفـقــرو فـاقــگی هـا،مـــردم مـا

پریشان حال وغمخواری،نـداریم

=============

بهارآمد که وقـت کشـت وکـاراست

ولی دهـقــان ما بی خـواروبار*است

زمُـزد کــار برزگـر،صاحب مـلک

به اسبِ عیش ونوش خودسواراست

==============

بهـــار آمـد،بهـــارمــا کـجــا شــد

هـمـه آن اعـتبــارمــا،کـجــا شـــد

زدســـت بی خرد حکــام ظــالــم

ذلـیـلـیـم،آن وقـارمــا کـجــا شـــد

==============

بهـــارآمــد، زجهل  انـتــحــــاری

به هرسوخون مظلوم،گشته جاری

به جیـب ظـالمــان ازپول تـریـاک

ســرازیـرگـشته، ملیـونهــا دلاری

==============

بـهــارآمـد به هـرســو،قتل وغارت

 بــود بـیـچــاره مـلـت در حـقـــارت 

زلـطـــف ! طالـبـان از کـشـــورمــا

 فــراری گـشـتـه انـد، اسـپـنـد وارت 

==============

بهــارآمد، ولـی قـهــر طبـیــعـت

زبرف کوچ ها وازسیلابِ،وفرت

هزاران خانمـان، بی خـانـه کـرده

نـکـرده رحـم، به حــال زارملــت

==============

بهــارآمــد، شــده ویـرانه کشــور

زدست دشمنـان،غم خـانه کشــور

خــدایـا!”حـیـدری”روزی بـبـیـنـد

به دورازجانیـان،گلـخـانه کشــور

===========

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

 دهم حمل ۱۴۰۳

مطابق ۲۳ مارچ ۲۰۲۴  

سیدنی، آسترالیا

خواروبار_ چیزهای خوردنی،آنچه مردم میخورند،ارزاق(فرهنگ فارسی عمید).

ننگِ زمان

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۳ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۳ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

ننگِ زمان

جهان  از شرِّ ابلیس در امان نیست

ابلیس   در  فکرِ  آبادِ  جهان  نیست

به  چهره  آدم است  و خوی ابلیس

 ولیکن قلب او جز استخوان نیست

 ز عهد و صلح،   بسیار   او   زند دم

 درونِ سینه از سازش  نشان نیست

 لبش   پر   خنده ،  اما  فکرِ  پستش

 به جز تزویر  و مکرِ بی‌امان  نیست

ز نامش    لرزه  افتد    بر   دلِ  خلق

 حضورِ پست، بجز ننگِ زمان  نیست

ترامپ، این  چهرهٔ  پستِ  کج‌ اندیش

درونش غیر درد، غیر از فغان نیست

 به خویِ گرگِ دون است  این درنده

 که جز دیوانگی در او  نشان  نیست

 ز   اوصافش  اگر  آگاه   شود  خلق

 به‌جز دیوانگی  در او  نشان نیست

اگر ابلیس نامش نیست، پس چیست؟

 که از انسان در او یک ذره جان نیست

بشیر احمد شیرین سخن

شکست ظالم؛ پیروزی مظلوم

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۳ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۳ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

شکست ظالم؛ پیروزی مظلوم

زمیـن در آتـش بیداد اسـتـعـمـــار می سوزد

به چنگ ظالم وکودک کش وغدارمی سوزد

دل نوروز در سوگ و غم آلاله ها خون شد

بـه یـاد نــونـهـــالان مـادر افـگار می سوزد

ز گـور هیتلـر و چنگـیـز و آتـیـلا دمـد آتش

در ایـن آتشـفشان خیل تجـاوزکار می سوزد

میان نـور و ظلمت کشمکش پایان نمی گیرد

ولی در شعلۀ شرق شفق خونخوارمی سوزد

خردورزی وحکمت در دل انسان نمی میرد

اگـرچـه خـامــۀ دانـشـور و افکار می سوزد

به هـرجـا ظالـم آتش می زنـد؛ اما نمی دانـد

که در قـعــر جهـنم دالـر و دیـنار می سوزد

در اوج کینه توزی نفت و نیرو را زند آتش

نمی دانـد مگر سـرمایـه در بازار می سوزد

عصای طور موسی تا به دست اهریمن افتاد

میـان دوزخ ظلـم و ســـتـم اسـفار می سوزد

هیولای تجاوزگرکه مست خـون انسان است

ز آه مـــردم مـظـلـــــوم در ادبــار می سوز

رهایی از طلسم زوروزر فریاد هستی گشت

درون حــرکـت آزادگی ایــثـــــار می سوزد

ز تـاریـخ و تمـدن نیسـت آگه دشـمـن نـاپاک

به زیر بمب وموشک دانش وآثار می سوزد

به خاک زال ورستم ارگذارد فوج دشمن گام

ز خشـم آتـش سـیمرغ در مـنـقـار می سوزد

ز فـر پاک یـزدانی چـه دانـد فـاسـد و مردار

که در جـام جـم دل مـشـعل انـوار می سوزد

گذرازهفتخوان وهفت‏شهر عشق آسان نیست

فـنــا در کـورۀ جـنـگ بقـا اسـرار می سوزد

ز مـیدان نبرد حـق عـاشـق را چـه تـرسـانید

جگـر در انـتـظــار لحــظـۀ دیدار می سوزد

گهـرسنج اهـورا بـرگـزیـنـد شـیر مـیـدان را

شغـال جـیره خـوار اجنبی در نار می سوزد

چرا میهـن فـروشـان ظلم ظالـم را نمی بینند

که خـویش و آشنا در حـملۀ اغیار می سوزد

اگر اهریمن از دل ها بـرون سازد اهورا را

همه پندار نـیک و گـفـته و کردار می سوزد

به پتک کاوه و عدل فـریـدون خلـق می نازد

ولی ضحاک مار بردوشِ بدکردار می سوزد

ز دریای تمـدن گـوهـر مهـر و خـرد جـوشـد

که در هـر پـرتـو آن کـیـنه و آزار می سوزد

چونان سروِگشن شاخ تمدن ریشه درخاکست

به پای هرخرامش صدهزاران خارمی سوزد

کهن تاریخ و فرهنگ مهین در حرکت جاوید

چـو هـور دل بـه راه مـردم هشیار می سوزد

شکست ظالم ازپیروزی و ازداد مظلوم است

چـراغ هـمت و حـماسـه در انظار می سوزد

رسول پویان

۲۱ مارچ ۲۰۲۶ 

باز هم کابل در آتش می‌سوزد….

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۳ ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۳ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

در روزگاری بسر می بریم که عشق، یعنی مبارزه برای

عدالت ، میهن دوستی و رفتن به سوی فردای که

خود ما سازنده اش باشیم، ممنوع ، منفور و

فراموش شده است…..

————

یک زمان                

و یک زمین       

               از نو بکن پرداز ….

ما ترا گم کرده ایم ای  عشق  روزی باز گرد!

گرچه  ناسازیم  می دانیم ، با ما  ساز ! گرد!

گوش ما کر گشت و حلق ما سخن از یاد برد

چون صلا  در گوش ما، در سینه ها آواز گرد!

سیم های  خار دار صبر   بر  پایت    نشست

بال و  پر را  کن فراز  آسمان  ها  باز !  گرد !

گرچه در آفاق جایی نیست، بنشینی بر آن*

قله ها و  قلعه ها  را تا  فلک  افراز !    گرد !

دست هایت را خدایی   کن، بپا کن رستخیز

یک زمان و یک زمین از نو بکن  پرداز !  گرد !

تا نگردی صید دامی، پنجه ی سیمرغ باش

با دو چشمان  عقاب و  بال  های باز، گرد !

اژدهای  درد  هم ، آتش  ندارد   در   دهان

آتشی در سینه ها  و بر زبان  انداز!  گرد !

هیچ پیدایی نشد ، جز گم شدن در هر مسیر

حال همت کن بیا ای عشق شو همراز ! گرد !

هی نپنداری  که  در تو هیچ ناصافی نبود

مثل ما ای عشق خود از نو بکن آغاز! گرد!

فاروق فارانی

مارچ ۲۰۲۶

* اشاره آزاد به این مصراع بیدل دهلوی

« آفاق جا ندارد ، همت کجا نشیند »

عید آیینه‌ی نوروز…

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۲ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۲ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

عید آیینه‌ی نوروز…

عید آیینه‌ی نوروز سراپا مست است

فکر عقبا منمایید که دنیا مست است

گر جهان جلوه‌ی از جانِ جهان است رفیق

به قیامت قسم افسانه‌ی عقبا مست است

واعظ از نشئه‌ی سرشار طبیعت مدهوش

مفتی افتاده‌ترین گشته و فتوا مست است

در خرابات ادب رند سخنور مخمور

در خیابان خدا ذوق مصلّا مست است

جاهل از همهمه‌ی جهل و جنون باد خموش

خرد از بارقه‌ی عشق گوارا مست است

لاله زد خیمه به آهنگ بدخشانی لعل

ناله در حنجره‌ی سبز هریوا مست است

بید مجنون شده با سرو رسا هم‌آوا

آنچه پنهان شده در دامن صحرا مست است

جنگل انبوه شد و کوهَ نمایان بِشکوه

ساحل آرایه‌ی زیبایی و دریا مست است

اشک جاری مرا باور ابری داند

آه من حلقه‌زنان تا به ثریا مست است

مستی سبز بهار است و طبیعت مسرور

گوش دل گشت به آهنگ خدا خوشه‌ی نور

آسمان گشت زمین

عشق گردید یقین

و خودآگاهی دل گشت خدا

و چگورم شده لبریز دعا

ناله در حنجره ام خونین است

میهنم غمگین است

من چه‌گویم‌ که ‌چنان است و‌ چنین

زخم خونین زمان است و زمین

عید آواره‌ی در تبعید است

بلخ و غزنین و بدخشان و هری

فر‌ّ نوروزی بی‌جمشید است

مار بردوش زند طبل هراس

کاوه بی‌پتک و فریدون فرتوت

و درختان… تابوت

زخم‌ جاری‌شده در دامن صحرا پیداست

همه‌جا واویلاست

می‌وزد باد و سه‌تاری کوک است:

های دنیا مست است!

کرده با آتش و خون بدمستی

زخم جاری‌شده شد تا هستی

عید آواره‌ی در تبعید است

جشن نوروز،

برآشفته‌ی بی‌جمشید است

میهنم غمگین است

ناله در حنجره ام خونین است

فکر فرتوت ستم‌باره هویدا شده است

های تابوشکنی کرده طبیعت بَنَگر

در خیابان خدا ذوق مصلّا مست است

دل توفانی من شد آرام

ناخدا گفت به آهنگ خدا:

غم خونین بگذار

آتش‌افروزی کن

و‌ حنابندی هان

پای‌کوبی کن و فریاد بزن

ناخدا مست و خودآگاهی ما ،

ها، ها مست است

عید آیینه‌ی نورزوز سراپا مست است

دکتور عبدالغفور آرزو.

هانوفر

۲۰ مارچ ۲۰۲۶م

۲۹/ ۱۲/ ۱۴۰۴ خورشیدی