۲۴ ساعت

یادی از زِنده یاد اُستاد خلیل الله خَلیلی

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ  ۲۸ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۸  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

یادی از زِنده یاد اُستاد خلیل الله خَلیلی  

 خَلیلی، شاعِرِ شیوا‌بیان بود

 دَبیرِ  فَوقِ‌العادَه،  پُر‌توان بود

 به بَزمِ چامه‌پردازانِ  پُرفیض

چِراغِ  راهنمایِ  شاعِران بود

چو آفتابِ دُرخشان می‌دُرخشید

 اَدیبِ مُطرَحِ عَصر و زَمان بود

 گِران‌اَرج و جَلیل و اَهلِ اِدراک

هَدَفمَند و فَهیم و مِهربان بود

 سُخَن‌دان و سُخَن‌ساز و سُخَن‌وَر

 ذَکیِّ نُکتِه‌سَنج و نُکتِه‌دان بود

 ظَرافت در بَلاغَت و بَیان داشت

 اَنیسِ پیر و مُشتاقِ جوان بود

مَتین،   اِستِوار   و   با  دِرایَت

فَروتَن، عالِمِ  اَندر  جَهان  بود

خُدا رَحمَت کُند بَرحالِ اُستاد

 به جِدّ ما رَفیقِ هَم‌زَبان بود

 بشیر، شاگِردِ مَکتَبِ خَلیلی

فَصیح و ناطِقِ  زیبا زَبان بود

 بشیر احمد بشیر شیرین سخن

فراق

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ  ۲۸ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۸ جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

فراق

مکن دیگر پریشانم که  من عزم سفر دارم

درخت  پیرم و  حالا  به ریشه  صد تبر دارم

فراقت میکشد من را ،  ولی امروز مجبورم

چو شمع در گداز هستم که آتش ها به سر دارم

مگو  نشنیدم  آوازت  ، نبوسیدم  لب  نازت

ندیدم گر چه پروازت  ز حالت من خبر دارم

سرشک عشق در چشمت ، به طغیان آمده خشمت

نمیدانی تو حال من، چه داغی در جگر دارم

ورق زد  دست  تقدیرم ، میان خاطرات من

به رنگ خون رقم آمد: بلا را پشت سر دارم

به چشم پر خمار تو اگر «غایب» شود پیدا

هویدا میکند رازی که هر شب با قمر دارم

داکتر سلیمان غایب

دریغ

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ  ۲۷ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۷  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————

فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی

دریغ 

گر این عصر عصر طلایی بود 

چرا   کار  ما   ژاژ  خوائی بود 

بمنزل    نداریم    ره  از زمین 

عجب مغز ها مان هوائی بود 

جوان  و  ادیب  و  خردمند ما 

مریض   تب  خود نمائی بود 

فصیح الکلام و وعاظ وخطیب

هواه خواه و بیجا سرائی بود 

کهن گر کند کار پوسیده است 

جوان    گر   بود    ابتدائی بود 

هنرمند  و   ملا و شیخ و فقیه

گرفتار     صد     ناروائی    بود 

اگر خورد و بُرد و بدزدید و کشت 

نگویند      آقا      کجائی     بود 

وطنخواه و روشنگر و  راستگو 

به    انظار   ما     خولیائی  بود 

یکی   انقلاب  بکش  بسته کن 

بدرد همه  خوش  دوائی  بود . 

بغلان

اسد ۱۳۳۱

صابر هروی

هجران

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ  ۲۷ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۷  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

هجران

گیر آمدم  ، گیر آمدم در بند  و زنجیر آمدم

رفتم جوانی در کمر ، برگشتم و پیر آمدم

در ظلمتم روشن شدم، با حیرتم دشمن شدم

از دادگاه  روشنان با  جرم  و تقصیر آمدم

حرفِ گمانم  را زدم ، چانه  زمانم  را  زدم

تخته دکانم را زدم، بی حرف و تقریر آمدم

پایم شبی در دام رفت، هم حیثیت  وهم نام رفت

دل رفت از دستم ولی با مکر و تزویر آمدم

تنها ز شهر خویشتن رفتم خموش و بی سخن

از عشق دیرین وطن،  با زوج و تکثیر آمدم

رفتن چرا سوی کنشت، باشد ا گریک سرنوشت

از ابتدا  در این   جهان  بی امر تقدیر آمدم

بودم چو موجی در میان، رفتم به اوج آسمان

در گوش موهوم فلک، بم بودم و زیر آمدم

با جامه ای درویش خود کس را ندیدم پیش خود

رفتم دیار عاشقان ، بودم  گدا  ، میر آمدم

با ترح و ساز و با نوا ، غایب چو موجی در هوا

با رعد و برق و با صدا  ، با نقش و تصویر آمدم

داکتر سلیمان غایب

مدارا

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  مؤرخ  ۲۶ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۶  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

مدارا

جهان را خرم و شادان، جدا از  دردِ سر بینم

 جهانِ نو  ، جهانِ نور ؛ جهان  را   معتبر بینم

 اگر تخمِ  خرد کارند ، بروید عقل  و  اندیشه

 اساسِ فهم و هر فکرت، طلا و سیمِ زر بینم

جهان را محترم بینم، بدونِ خصم و هر نفرت

 به هر سو اشتیاق و شور، همه شیر و شکر بینم

قلم   باشد  سلاحِ  ما ، خرد  راهِ نجاتِ کس

 زِ علم و صلح و آگاهی، همه را بهره‌ور بینم

 نه جنگ و   در  دل‌  ها  ، نه بیدادِ ستم‌ کاری

 دلِ انسان شود دریا، من این‌سان بحر و بر بینم

محبّت جای هر نفرت، صداقت در همه اقشار

 درستی  در همه ادیان ، تحمّل را هنر بینم

 نبینم هیچ  شیّادی ، نباشد  تخمِ شیطانی

 مدارا در دلِ  انسان  سراپا   ریشه‌ ور بینم

بشیر احمد شیرین سخن

امید

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  مؤرخ  ۲۶ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۶  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

امید

خورشید تابیده است

در آسمانی که چشمانم

در بدرقه ابرها

امیدوار نشسته است

و نور هستی

در دل های پاک و صمیمی

زمزمه عشق را

آغاز کرده است

در زمستانی ترین روز ها

نوید بهار

هنوز موهبتی است

پر نور و بی انتها

که باغ دلم را

با نور ایمان

سبز نموده

تا در فراسوی امید

به تو بپیوندم

هما طرزی

نیویورک

۴ دسامبر ۲۰۲۵

Hope

The sun has shone

in the sky where my eyes

hopefully sit

in pursuit of the clouds

and the light of existence

in pure and sincere hearts

has begun to whisper love

in the most wintry days

The promise of spring

is still a gift

full of light and endless

that has greened the garden of my heart

with the light of faith

so that I may

join you

beyond hope

Homa Tarzi

New York,

December 4, 2025

عشق تو

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  مؤرخ  ۲۶ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۶  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

عشق تو

به  احترام  تو  آهنگ  زیر،  بم  شده است

غزل به پاس حضورِ  تو محترم شده است

بخند  تا  که    بخندد     تمام     قافیه‌   ها

بدون تو همه ای دل خوشی ستم شده است

چه عاشقانه   بگویم  چه  عارفانه ،  غزل

همیشه وقت به نامِ تو متّهم شد ه است

زیاد  بود  ،  ولی  بعد   خوب     دیدن   تو

غرور و کبر منِ دل شکسته کم شده است

شنیده   است که  شاید  دوباره برگردی

دلم برای تو دستی به سینه خم شده است

شبیه  قند  که  در چای  تازه  حل  گردد !

ببین که عشق تو هم حل به رگ رگم شده است….

محرابی – صافی

مدفون ویرانه

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ ۲۵جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۵  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

مدفون ویرانه     

ای دوست مرا  دریاب  ڪه  دیوانه  شدم

در دیار بی کسی، با  درد هم خانه شدم

 احترام این روزها درگروِ  دارایی  هاست

 منِ مفلس درجوامع خوار و  بیگانه شدم

کاسه و کوزه همه، بر سر من می شکند

 به گناهی که چرا بر شمعی پروانه شدم

 آسمان من نگشت، یک روز بر وفق مراد

 تا منِ دل سوخته، بر باد و افسانه شدم

 شیخ و ساقی متحد اند از پی‌  تکفیر من

هم زمسجد رانده و  منفور  میخانه  شدم

 از نگاه مفتی و   ملا جزایم ڪشتن است

 چون زمهر و عاطفه، برکاکلی شانه شدم

 نه پناهی‌مانده در محراب   و نه  در میکده

این منم که درمیان بی سرو سامانه شدم

رو به صحرا می‌نهم، پنهان  ز چشم مدعی

 در بیابانِ   طلب  مشتاقِ  “دُر”  دانه شدم

 در   هیاهوی    زمان   گم    شد (رشیدی)

نام تو هم چو گنجی پر بها مدفون ویرانه شدم

 چمن علی رشیدی

بخت خفته

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ ۲۵جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۵  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

بخت خفته

 من که ام؟ آنکه ز جان بگذشته ام

 در دیار   ملک    دل    گم گشته ام

 گه زنم ره  سوی جانان  گه به دل

 از   پریشانی   و    بخت   خفته ام

 با که بنشینم  که گویم   یک دمی

 راز      پر     درد    دل    آشفته ام

 که  شناسد  بهتر  از  خویشم دلا

 بار ها   این گفته  با خود  گفته ام

 آنچه    دیدم  از خود  و  بیگانه نیز

 در   درون    خویشتن    بنهفته ام

 چون تویی محرم به  اسرارم“امان“

من نه از بیگانه از خود سوخته ام

امان قناویزی

باور

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ ۲۲ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۲  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

باور

بنام  او  که هستی  را   بنا  کرد

  آدم را  آفرید   و   پس  فنا  کرد

   زِ خاک و باد و آب و نارِ سوزان

 حیاتِ    آدمی‌  زاد    را   بپا  کرد

   به او بخشید عقل و نورِ بینش

  پیامش را به انسان راهنما کرد

   ز جنت   آدمی   را  بیرون  آورد

به نفس و مَکرِ شیطان  آشنا کرد

   به رنج   و  کار  ، راهِ   زندگانی

  به انسان نعمتی افزون عطا کرد

   پیامبران    فرستاد   با  پیامش 

به انسان   راهنما   و  مقتدا  کرد

  به شب مهتاب و روز آفتاب تابان

 زمین   را   پر   ز الطاف  خدا کرد

  میلیون‌   ها    منظر  در  زمینش 

 بر آسایش   خلقت   رونما    کرد

   بنازم   خالق    هستی که ما را

  لایق  بر صفحه ی  دار الفنا کرد

 بشیر!   باور  نما    روزِ   جزا   را

جهنم   را    خدا   اعمال  ما  کرد

بشیر احمد شیرین سخن

عاشقِ بی باک

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ ۲۲ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۲  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

عاشقِ بی باک

می‌بوسمت آن گونه که در وقت اذان هم

در    اوّل   و   در    آخر  ماهِ    رمضان   هم

می‌بوسمت آن لحظه که هرچیز گران است

در شهر   شما گر   بشود بوسه گران هم

در     خانه   تو    تشریف    بیاری  و نمایم

با بوسه‌ی خود بدرقه با چشم و زبان هم

در گونه  و  لب  می‌کنم  این‌ گونه حواله ! 

با تاب و توان بوسه  و  بی  تاب  توان هم

امروز  که  من عاشق بی باک  تو  هستم

لبخند  بزن  سوی  منی  بی  همگان  هم

با دیدن  چشمان  تو  چون  سیل  سر آمد

اندازه‌ی   امروز   فشارم    ،   ضربان   هم

یک چشم تو جادوگر و یک چشم تو ساقی‌ست

چون شوق به جوش آمد و اکنون هیجان هم

تیرت    به خطا   هم برود   کشته‌ی دارد ! 

من کشته‌ی تو هستم و بی هیچ نشان هم….

۱۹ جدی ۱۴۰۴

محرابی  – صافی

شاعرِ ناکام

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ ۲۲ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۲  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

شاعرِ ناکام

گفتی چه  خبر ،  گفتمت آرام ندارد

یک ماه   دل‌   آرام لبِ    بام   ندارم

یک عمر دویدم پیِ یک ذره نوازش

دیدم که درین قصه سر انجام  ندارم

چشمم به لبِ بام که ماهم بدر آید

من طاقتِ هجرانِ تو تا شام ندارم

صد وعده نمود که می‌آیم به لبِ بام

ای ماه    دل  آرام  شب آرام ندارم

هی دیدم و هی دیدم و هی دیدم و دیدم

مهتاب من امشب ز تو پیغام ندارم

گفتم که بمان تا  درِ میخانه بود باز

خندیدی و گفتی که دگر جام ندارم

گفتم که بده بوسه ولی ناز نمودی

میخانه ام اینجا ست ولی جام ندارم

گفتی که چرا اشک ز چشمی تو روانست

خندیدم  و  گفتم  ز لبت   وام  ندارم

هی ناز نمودی به من و گریه نمودم

دیگر   به   خدا   طاقتِ   ایام ند ارم

من مانده ام و خاطره  از  ناز نگاهت

خوابم نبرد زآن   که لب آرام   ندارم

دیدی که جهان بی تو مرا پس زده یکسر

از بخت بدم   ذره ای   ابهام    ندارم‌ 

صد وعده که دادی همه در باد فنا رفت

دگر هوسِ  وعده ی سرسام ندارم

در حسرت چشمان تو جان می‌دهم اما

در شعر و غزل جز لبت الهام ندارم

گفتم به خودم صبر کنم چاره نباشد

جز طاهری یک شاعرِ نا کام ندارم

سیدآصف طاهری 

نیدرزاکسن-آلمان 

۸ جنوری ۲۰۲۶

قتل نظم و قانون

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ ۲۲ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۲  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

قتل نظم و قانون

خـدا نظـاره گـر قـتل نظـم و قـانـون است

ز بیم جنگ و تجاوز بشر جگرخون است

شرار حرص تجاوزگران چه افزون است

حدیث هیتلـر و چنگیز و نقل قارون است

چـونـان غـارت و آدمکـشی شـده مـعـمول

به روز دزدی ودرقعر شب شبیخون است

هـزار مـرتبه جنگل بـه از آن شـهـریـست

که غرق وحشت اشغال خلق مسکون است

اسـاس جـامـعــه را از درون کنـند ویـران

چونانکه عرصۀ توفان بحر وهامون است

بـه ذات خـائـن و میهـن‏فـروش لعـنـت بـاد

زهی دلی که ز حـبّ وطـن مشـحون است

بـه دورۀ که قـوی می‏خـورد ضعـیـفـان را

ضعیف گـرچـه طلبکار بُـوَد، مدیون است

به هر دیاری که نفتست هرج و مرج آرند

به بـوی نفت جهانخوارِ گشنه مفتون است

طلا و ثـروت و حـق  ملل   در خـطر است

چـرا که حـمــلـۀ دزد کلان مقــرون است

هـرآن که قــدرت و بمـب اتـم کـنــد پـیـدا

زشـرّ و حمله ویـرانگرانـه مصئون است

دیمـوکـراسـی و نظـم پسین شـده فـرتـوت

جهان به توطئه و قلـدری دیگرگـون است

دوباره سـلطه گـران بـردگی ز نـو سـازند

تفکری که در آن برتراست و مأدون است

لگام دین و سیاسـت به چنگ غولان است

اساس زندگی لرزان و تار و وارون است

به زیـر چـادر و دسـتار و ریش اگـر بینی

هـزار خنجـر افـراط و فـتـنه مکنون است

زپست مدرن و ز روشنگری مکن پرسان

که نعش عقل وتمدن به خاک مدفون است

جهـان همدلی و دوسـتی چـه تاریک است

شـعـور سلطه بـه نـشل بشـر مظنون است

بـه جـای عـشـق و محبت نـفــرت آوردنـد

بــرای تفـرقـۀ خـلـق کـینـه مضـمون است

دیگر نه ارزش واخلاق و دین معتبراست

خدا بمرده و قـدرت به دسـت ملعون است

چـه سـاده از دل و اذهـان می‏کـنـند دزدی

چرا که صنعت و تخنیک پرزافسون است

زمانـه عـرصۀ خونین جـنگ انسـان است

زمین بـه جـنگ اتـم انفـجـار بـالــون است

جهان به عـشـق و امید و عدالت است آباد

به نظم وقانون وصلح وثبات موزون است

رسول پویان

۱۰ جنوری ۲۰۲۶

بشنو همه حکایتم

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ ۲۱ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۱  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

بشنو   همه  حکایتم

از دل   من   جدا   شدی  ،  دلبرِ    نازنینِ  من

رفتی  قرارِ  جانِ  من   ،  ای  همۀ  یقینِ  من

 بی ‌تو نه شوق مانده با، اینهمه غم  برای ما

سوخت  چراغِ  خانه‌ام   از  غمِ  واپسینِ  من

دل  به  هوای   کوی  تو  هر  قدمی   نوا کند

باز کشد   مرا  به  خود  جاذبه ی   زمینِ  من

گم شده‌ام میانِ خود، بی‌تو چه بی‌نشان شدم

آه  به  من  غریبه   شد   شادی   آخرینِ  من

هرطرفی که میروم نقش رخت به پیش چشم

بشنو   همه  حکایتم  از   نفسِ   غمینِ   من

در دلِ شب نشسته ام خیره به  خاطراتِ تو

 می چکد از دو دیده ام گریه ی  آتشین  من

 باز بیا  که  با تو من  ، رنجِ   جلال  گم   کنم

 ای همه هستیِ نفس، ای همه بهترین من

 سید جلال علی یار

ملبورن – استرالیا

نهم جنوری ۲۰۲۶

سوزِ سرما

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ ۲۱ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۱  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

سوزِ سرما

 آشیانِ قمریان   را   باد  ویران  کرد  و رفت

 زد به خرمن‌های گندم، تیت و پاشان کرد و رفت

 سایه شوم‌اش هجوم آورد در هر خانه ای

فقر آمد سفره‌ها را خالی از نان کرد و رفت

 پیر مردی  خسته و  رنجور  از   درد  و  نیاز

 خاطرش   را  سوز   سرما  باز   لرزان  کرد

 و رفت هر طرف بوی فرار و کوچ  بی‌برگشت بود

هر پرنده باغ‌  را  درگیر  حرمان  کرد و رفت

 جنگ   همسانِ   هیولایی   درون   مزرعه

 حاصل یک عمر را با خاک یکسان کرد  و رفت

 عسکری با نامرادی بین سنگر جان سپرد

 مادرش را غرق اشک تلخ و سوزان کرد و رفت

 قاتلی   وحشی‌  تر   از  درندگان   جنگلی

 بر تمام جرم‌هایش خوب کتمان کرد و رفت

فیروزه همایون

چرت و فکر

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۲۰ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۰  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

چرت و فکر

شانه را نزدیک تر کن، چون سرم سنگین شده

مثل سنگم  ، بی تحرّک  ، پیکرم   سنگین شده

چون  کبوتر   در قفس  ،  پرواز یادم  رفته است

تا ابد    زندانی‌ام  ،  دور   و  برم   سنگین شده

آن   عقابی    پیر  دربندم   که  از   چنگال   درد

تا پریدم، در زمین خوردم  ، پرم   سنگین  شده

بی دفاعم  ، پیش دشمن  نیز  عاجز   مانده‌ام! 

کشوری هستم که فوج و لشکرم سنگین شده

نصف عمرم در سیاهی‌های قسمت در گذشت! 

نصف   دیگر   روی  دوشِ  بسترم سنگین شده

روز حسرت، شام رنج و نیمه شب‌ها چرت و فکر! 

حجم این اندوه   غم   در باورم سنگین  شده .… 

۱۴۰۴/۱۰/۱۷

نوید الله محرابی – صافی

شاخه های خشکیده

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۲۰ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۰  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

شاخه های خشکیده

بر شاخه های خشکیده تنم

نسیمی میوزد از دور ها

و نوازش میکند

خاطرات دیرینه را

صدا ها هنوز آشناست

و لبخند ها هنوز گیرا

بیا

بیا و در باغچه آغوشم

قامتت را سبز نما

و با لبخند هات

آرامش را در سرزمین وجودم

زنده ساز

من به یادگار های راستین

هنوز عادت دیرینه دارم…

هما طرزی

نیویورک

۳۰ سپتامبر ۲۰۲۵ 

Dried branches

A breeze blows from afar on the dried branches of my body

And caresses

The ancient memories

The voices are still familiar

And the smiles are still captivating

Come

Come and in the garden of my embrace

Show your stature green

And with your smiles

Revive the peace in the land of my being

I still have an ancient habit of true memories…

Homa Tarzi

New York

September 30, 2025

حدیثِ عشق

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۲۰ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۰  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

حدیثِ عشق

این بار هم  به دیدنِ  شیدا   نیآمدی

ای یار  بی   وفا    به  تسّلا   نیآمدی

دیدی که زخم سینه مداوا نمی ‌شود

یک لحظه  هم  برای   مداوا نیآمدی

شاید دلم به گفتنِ یک حرف  از لبت

حتی   برای  گفتنِ    نجوا    نیآمدی

ما را  شراب   لعل  لبت    آرزو   بُوَد

گفتم که شاید   از سرِ تقوا  نیآمدی

پرسیدم از حدیث لبِ لعل دُر فشان

دیدی   برای  دادنِ    فتوا   نیآمدی؟

سرما به تن فتاده و طاقت ز تن برید

مردم ز لرزه  ها و  به  گرما  نیآمدی

در خواب من که آمده  بودی ز روی ناز

خوابم زبودی   و   به   توّلا   نیآمدی

گفتم که بشنوم ز زبانت حدیث عشق

حتی برای  گفتش   این  جا نیآمدی

دریا نموده ام دل و دریا نشین شدم

ای  نازنین   به   دیدنِ    دریا نیآمدی

تا صبحدم  به سایه ی  حرف میزنم

ای قبله گاه دل   شبِ  تنها نیآمدی

گفتم  بیا  که یک غزلِ ناب سر کنم

دادی   فریب  طاهر  و  اما  نیآمدی

سیدآصف طاهری
نیدرزاکسن-آلمان

۷ جنوری ۲۰۲۶

جهانِ بیمار

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۲۰ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۰  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

جهانِ بیمار

جهانی  شد  ز بیداد  و  ریا  آباد  ، ای جان

ولی از خونِ مظلومان ، بنا افتاد، ای جان  

سحرگاهی که دزدان، تاجِ عدل‌انگیز بردند

هنوز این باغ،  از آهِ سحر، فریاد، ای جان  

کدامین کوچه از  زخمِ  خیانت پاک مانده؟ 

کدامین بام، بی‌فریادِ مظلومان، نهاد، ای جان؟  

همه اغوا  شده  از  متع  دنیا  و  دروغ‌ اند

قفس را می‌خرند، گویی که آن آزاد، ای جان  

حکیمی مرده در کنجی، به فقر و انزوا، لیک 

هر ابله بر سریرِ حکم ، شاد و شاد، ای جان  

سپاهی از دروغ و رشوه و قاچاق و تزویر  

چنین  لشکر ، عدوِ آدمی‌ نهاد  ، ای جان  

ببین   بر بامِ   قصرِ  آن    رشوه‌   خواران  

پرِ عقابِ ظلم، هر لحظه بال‌افزاد ، ای جان  

ولی در گوشِ زندان، زمزمه‌ی خروش است 

که خاموشی، دگر طاقت نمی‌آورد، ای جان  

نوای مرگِ سخت از شاخسارِ شهر برخاست  

درختِ زندگی را مور ، عزا بنهاد، ای جان  

به   نامِ آ بادی ، ویران‌گری   رونق  گرفته 

فساد، از چهره‌ی قانون، نقاب انداخت، ای جان  

کسی با کیسه‌ی پر ، قاضیِ ملک و دین شد  

کسی با چهره‌ی زهد، در درونش باد، ای جان  

بر این شیشه ی عمرِ نازکِ ملت، سنگی 

ز هر سو، از حراجِ شرف ، بنیاد، ای جان  

اگر فریاد برآری ، جرم تو  را  می‌نویسند

اگر خاموش باشی، مهرِ رضایت داد، ای جان  

فلک هم گواه است این چه بازی‌ی غریب است؟ 

که ظالم محترم ، مظلوم در بیداد ، ای جان  

بترسید ای   کبوتر کانِ    آزادی    از   باز  

که در پروازِ بی‌بازگشت، آشیان افتاد، ای جان  

در این بازارِ تاریک، هر چه هستی می‌فروشند 

فقط قیمت ندارد، دینِ بی‌فساد، ای جان  

مپندارید    که   این دیوار ها  باقی بماند

طنینِ یک فغان، صدخنجر آماده‌ است، ای جان  

ستون‌  های دروغ  ، با نیرنگ  استوارند 

ببین از جانِ مردم ، پایه‌اش افتاد ، ای جان  

دلا  ، زنهار    ا ز این   دنیای   فریب‌ آلود  

که در پس نقابِ زیبایش، مرگ باد، ای جان  

هنوز از  شاخسارِ   آرزو   ، برگی  بروید

ولی موریانه   ، ریشه را برباد  ، ای جان  

فائز آمد که بگوید: «این جهان بیمارِ مرگ است

ولی امید، داروی جانِ بیدار است، ای جان»  

خلیل الله فائز تیموری

شکر یزدان

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  مؤرخ ۱۹ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۹  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

شکر یزدان

 تا به کی  باشی  ز  دنیا  بی خبر؟

 می رسد روزی به پایان این سفر

 هر که را ه راست را کج  می کند

 می نماید   خویشتن   را  در   بدر

 آنچه آید بر سرت چون روز و شب

 می شود    تکرار   ، باشد در گذر

 ما همه فانی و لیک او باقی است

 شکر یزدان کن به هر شام و سحر

 هر که   روزی    آید   آخر    میرود

 پس     نیرزد    بگذرد   با  درد سر

 آمدن     تا      رفتنت    آ نی    بود

 ای”امان“هرگز نباشی خون جگر

 امان‌ قناویزی

کمی بخند

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  مؤرخ ۱۹ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۹  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

کمی بخند

پرواز  کن  به  عالم  رویا ،  کمی  بخند

غافل ز درد و غصّه ی دنیا، کمی بخند

غمگینم و به هردو لبت چشم  دوختم

لطفاً! برای این دل  تنها ، کمی  بخند

تو ر مرا  رها  مکن  ای   ماهیِ  عزیز

با شور و شوق جنبش دریا، کمی بخند

با داستانِ لیلی و مجنون بزن برقص

با داستانِ   آدم   و حوّا  ، کمی بخند

دل را به چاه و گاه به زندان روانه کن

من یوسفم شبیه زلیخا ، کمی بخند

تا غم به شهر ما و تو  بی آبرو شود

آنجا بکن تبسّم و اینجا ،  کمی بخند

از خون ما حنای  قشنگی کشیده اند! 

جانم بیا برای تماشا، کمی بخند …. 

اول جنوری ۲۰۲۶

 محرابی _صافی

شکوهِ سخن آرا

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ ۱۸ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۸  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

شکوهِ سخن آرا

خطبه‌ای خواندی و والله، که غوغا کردی

 در   دلِ    کاخِ   ستم  ، ولوله  برپا کردی

 پرده   از چهره‌ی   تزویرِ   خلافت   کندی

 ظلم پنهان و  ستم را  همه افشا کردی

 با بیانی   که  ز اعجازِ  علی  رنگ گرفت

 خصم  را  ماتِ  شکوهِ  سخن‌ آرا  کردی

 با نگاهی  که پُر از غیرتِ حیدرگون  بود

 شام را  محکمه‌ی  نهضتِ  کبری کردی

 تو پیام‌آورِ  خونِ   شهدا   بودی   و  بس

 نامِ حق را به جهان روشن و گویا کردی

سخنت تیغ شد و ریشه‌ی دشمن خشکید

 نقشه یِ   شومِ بلا   را ز  کمر تا  کردی

 داغِ هفتاد و دو خورشید به جانت افتاد

 صبر را   جلوه   گرِ   قامتِ   والا  کردی

 در هجومِ  غُل و  زنجیرِ  ستم‌ بارِ زمان

 رازِ این  واقعه  را   باز   هویدا    کردی

 کمرت  خم  شده  از اوج  بلا بانو  جان

یادی از مادرِ خود حضرتِ  زهرا  کردی

   #یحیی_ماندگار

نسلِ خسته

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ ۱۸ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۸  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

نسلِ خسته

چرا  دردِ  وطن  درمان  ندارد؟

چرا رنجِ   وطن   پایان   ندارد؟

چرا   اندر    میانِ   نسلِ  امید

 هر آن گرگِ رذیل آمد و درید؟

چرا نوکِ قلم‌ها گشته بی‌رنگ؟

 قلمدارانِ ما  دلخسته، دلتنگ

چرا  آموزگارم  خسته‌ تر شد؟

 چرا درسِ محبت بی‌ ثمر شد؟

چرا تعلیم و تدریس بی‌نوا شد؟

 چرا اخلاق و عرفان زیرِ پا شد؟

 چرا خاموش  شد آوازِ  مکتب؟

 چرا  پژمرده  شد خندِ  مُرتّب؟

 چرا اطفالِ ما   با پای  خسته

هنوز رویِ حصیرِ غم نشسته؟

نه شادی در نظر، نه نورِ فردا

 نه    آرامی  ،  نه    پروازِ تمنا

 چرا این‌گونه نادانی شکوفاست؟

 که دانش در دلِ تردید تنهاست

 چرا هر دختِ رعنا، نسلِ خسته

 به فرشِ  نا امیدی‌ ها نشته؟

بشیر احمد شیرین سخن

دوبیتی ها

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ ۱۸ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۸  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

    دوبیتی ها

شب تارم ستاره می شمارم
نباشی  در  کنارم  خوار  زارم
بکن فریاد سکوت عشق بشکن
بیا  عشقم  بیا   فصل   بهارم

                   *************

شب تارم چراغان باشد و تو
کنارم خوب رویان باشد  و تو
شبی مهتاب من بیتاب گشتم
لبم بر لب سوزان  باشد و تو

                  *************

به من گفتی  یگانه  دلبر من
فقط یک شب بیا در بستر من
زنم فریاد   از   عطر   تنی تو
بگو  از   دست   یار  کافر من

                  *************

چه می شد گر شبی سازی قرینم
به چشمانم  تو را عریان ببینم
سکوتم   را  بدل  فریاد  کردم
کنار   من    بیا    مهر   آفرینم

            ✍ عالیه میوند 

              ۴ نوامبر ۲۰۲۵ 

          فرانکفورت – آلمان 

خرخری:

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ ۱۸ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۸  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

خرخری

هرکودنی برداشت قلم مغلطه بنوشت

در مخزن ِ مُرداب بزد یک غوطه بنوشت

از کله ی خالی چه عجب فلسفه سرزد

در منطق  پُر جنگ  چسان پاچه ی برزد

بی ریشه ی تحقیق محقق شده مردم

نیش ِ سخن ِ کذب  زبان  را  شده گژدم

هر یک سخنی پوچ  چو بادی زده بیرون

در مشت و یخن ها، چنین گم شده مضمون

در بحث مپیچید، چنان ابله به جنگ است

راه و ره ِ منطق، چه باریک و چه تنگ است

یک جنگ به قومیت  و دیگر بزبان است

دشنام و فرومایگی گو عادت شان  است

گفتار عبث  نیست  مگر  عرعری  از خر

این خرخری هر روز چرا  گشته  فزونتر

آدم صفتی ها شده گم رفته به گودال

تعدادی  نوینی  شده  از مزبله  پُر مال

من گوشه بگیرم که درآن مجلس مُردار

از خویشتن ِ خویش شوم یکسره بیزار

خاموشی هنر باد  درین مرحله ی  جهل

چون آبروی هرکسی را ریخته اند  سهل

همایون شاه « عالمی»

هفت جنوری ۲۰۲۶م