۲۴ ساعت

 سهم ما

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۴ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

 سهم ما

سهم ما از زندگى این است و بس

درد و آه  و ناله و کین است  و بس

هست  در  دنیا  اگر  چه  غم   ولى

حال ما دایم چه غمگین است  و بس

دیگران    را   بهره   از   فارغ   دلى

بهره ى ما بار سنگین است و بس

دیگران  با یار  دیرین  شاد  و  لیک

گریه بر ما یار  دیرین است و بس

طفلکان   خوابیده   در   بالین  ناز

طفل ما را صخره بالین است و بس

اندرین خطّه نه آیین است و دین

زانکه مارا کینه آیین است و بس

شیبا رحیمی

عاشق بی باک

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۴ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

عاشق بی باک

می‌بوسمت آن گونه که در وقت اذان هم

در   اوّل    و    در  آخر   ماهِ   رمضان   هم

می‌بوسمت آن لحظه که هرچیز گران است

در شهر  شما گر  بشود  بوسه گران هم

در خانه   تو   تشریف   بیاری    و    نمایم

با بوسه‌ی خود بدرقه با چشم و زبان هم

در گونه و لب  می‌کنم  این‌ گونه  حواله! 

با تاب و  توان بوسه و بی تاب  توان هم

امروز که من عاشق بی باک  تو هستم

لبخند بزن  سوی  منی بی  همگان هم

با دیدن چشمان  تو چون سیل سر آمد

اندازه‌ی  امروز  فشارم  ،  ضربان   هم

یک چشم تو جادوگر و یک چشم تو ساقی‌ست

چون شوق به جوش آمد و اکنون هیجان هم

تیرت به خطا هم  برود  کشته‌ی دارد! 

من کشته‌ی تو هستم و بی  هیچ نشان هم….

۱۴۰۴/۱۰/۱۹

محرابی  صافی

گذر عمر

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۴ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

گذر عمر

تیزتر  از  آبِ   روان  عمرِ   گران   می‌گذرد

 بر همه خورد و   کلان، پیر و جوان می‌گذرد

 هر نفس گوهرِ عمر است، غنیمت بشمار

 کز سرِ  ما  چو   نسیمِ   گذران   می‌گذرد

 نه توان بست به دنیا دلِ شیدا به هوس

 عمر ما همچو خزان از  آسمان می‌گذرد

 پند   گیرد   دلِ  عاقل  ز  گذر   های زمان

 کز سرِ تاج و  سریرِ شهِ  جهان  می‌گذرد

 گر بمانَد اثری  از زر و  از  سعی  و تلاش

 نامِ نیک است که از هر دو جهان می‌گذرد

تا که هستی، غم بیهودهٔ  این دهر مخور

 ای بشیر، عمر گران همچو خزان می‌گذرد

بشیر احمد شیرین سخن

سر موی بگو تقصیر ندارم

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۴ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

سر موی بگو تقصیر ندارم

 ز هجران حضورت ای  پریرو  چشم تر دارم

 تن  آزرده  را  صد  داغ  کاری  در جگر  دارم

 بپای آتش عشقت نفس در سینه میسوزد

 به یاد و خاطراتت  ناله ها وقت سحر دارم

 فراقت  تا بکی  دروازهٔ این خانه  می کوبد

 که امضای ترا در قلب  حیرانی به زر دارم

 نمیدانم چه دارد ناز مژگان  موج افسونی

 که شبها تا بصبح فکر و خیالاتی بسر دارم

خیالم  آنقدر  مفتون  نموده   زلف  پیچانت

 که از افسون زلفت تار موی در کمر دارم

به کام عاشقان هرگز ندارد چرخ  جولانی

 چو طوفانی برخسار نحیفم صد گهر دارم

 تحمل کی شود این بار سنگین جدای ها

 سر  موی  بگو  تقصیر  ندارم یا  اگر دارم

 نمیگویم چرا شوریده بختم یا که دلگیرم

که این تقدیر دوری را ز اول در نظر دارم

 ز فقر و ناتوانی هم نشد سنجیده  پروازی

 زمین و آسمانی در نوردم بال و پر دارم

 خدا   آسان  نماید  تا  بیائی  محرم رازم

ببینی  تا به  دیدار  تو  دنیای  دیگر  دارم

 ببوسم آستان مقدمت را سرو شهنازم

 چو‌ واعظ قصهٔ از باب دوری مختصر دارم

ملا عبدالواحد واعظی

بر گرد به کشور 

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۴ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

بر گرد به کشور 

ای  آنکه  شد  عمری به دیار دگرانی 

غافل ز چه از حال و غم هموطنانی ؟ 

رفتی  و  فراموش  نکردی  وطنت را 

بر گرد که به کشور که بما راحت جانی 

دوری   و  نداری  خبر  از  حال دل ما 

از یاد تو رفتست که از هم نفسانی 

از جنگ شده  کشور  آباد  تو  ویران 

حیرتزده  از  دور چه  حاصل نگرانی 

یک عدهٔ نادان  شده بر ملک مسلط 

تو بی خبر از ما به غم سود و زیانی 

باز آی که بر هم شده هر چیز که بوده 

تو صاحب فکر و خرد و کام و زبانی 

این کشور تو ، بوده و از تست ، بیا زود 

گر خواهری یا مادری یا پیر و جوانی 

باز آی و به تنهایی ما هم نظری کن 

تو مرحم  داغ  دل  افسرده دلانی 

زنده یاد استاد صابر هروی

حروف سرخ عشق ….

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۴ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

حروف سرخ عشق ….

این در بسته، دل اش تنگ است، آن را باز کن

از  دهان اش  قصه ی   این  خانه   را  آواز کن

خانه  از دستت  برون  شد  از  فرو دستی تو

خانه ی با دست عشق و خشت دل، آغاز کن

قصه های  عشق  را پایان  نمی باشد به راه

تا که دشت و تیشه باشد ، قصه اش  را باز کن

از غروب ات کن طلوع ، از تنگنایت  سر بکش

سینه را با  وسعت  صد  بیکران  همساز کن

بوسه بر زخم فلق را کن، حروف سرخ عشق

بر   زبان   این   زمان  از  نو  زبانی   ساز کن

آسمانی را  که جولان  را  نمی ماند  به اوج

بر زمین اش‌ می کشان و فرش پای انداز کن

عشق ممنوع، گشته پس، رنگین  کمان عشق را

زین افق  تا  آن  افق  در  اوج  ها  افراز کن

در سکون و در سکوت خود شدی معتاد مرگ

بخش بر روح ات نٓفٓس، با نفس جان پرواز کن

«غزٓه» های عشق سوزد، خزٓه ی تسلیم را

قصه های

این جهان را

این چنین

پرداز کن

فاروق فارانی

دسمبر ۲۰۲۵

په افغانستان کې د انتقالی عدالت اړتیا

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۱ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۲ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

په افغانستان کې د انتقالی عدالت اړتیا

نور محمد غفوری

سریزه

په دې وروستیو کې داسې راپورونه خپاره شوی چې ګواکې په افغانستان کې اسلامی امارت د محقق له تلویزیون او ځینو نورو شتمنیو سره د مصادرې چلند کړی دی. د دې خبر د رښتینولۍ په اړه تر اوسه پوره باور نه لرم، خو همدې خبرو ماته د هغو زرګونو مظلومو انسانانو د حقونو موضوع را یاده کړه چې په تېرو لسیزو کې ورباندې بېلابېل ظلمونه شوی دی. په حقیقت کې د افغانستان وروستۍ تاریخ له جګړو، سیاسی شخړو او د بشری حقونو له پراخو سرغړونو ډک پاتې شوی دی. له همدې امله، که په هېواد کې رښتینې او تلپاتې سوله ټینګېدل او ټولنیز عدالت عملی کېدل غواړو، نو د انتقالی عدالت د بهیر پیل او پلی کېدل یو جدی او نه‌انکارېدونکی ضرورت دی.

انتقالی عدالت څه ته وایی؟

انتقالی عدالت هغه میکانیزمونو او بهیرونو ته ویل کېږی چې وروسته له جګړو، سیاسی بدلونونو یا اوږدو شخړو څخه د عدالت د تأمین، د حقیقت د څرګندولو او د قربانیانو د حقونو د اعادې لپاره کارول کېږی. په دې بهیر کې معمولاً د حقیقت موندنې کمېسیونونه، د مسؤلینو حساب ورکول، د قربانیانو جبران او د ملی پخلاینې هڅې شاملې وی. د نړۍ په ګڼو هېوادونو کې د شخړو له پای ته رسیدو وروسته د همدې بهیر له لارې هڅه شوې چې ټولنه له تېرو زخمونو څخه د رغېدو لور ته ولاړه شی.

د افغانستان د جګړو اوږد تاریخ

افغانستان له تېرو څو لسیزو راهیسې د جګړو او سیاسی بې‌ثباتۍ شاهد دی. د بېلابېلو سیاسی نظامونو، کورنیو جګړو، بهرنیو لاسوهنو او وسله‌والو شخړو له امله زرګونه انسانان وژل شوی، میلیونونه خلک بې‌ځایه شوی او د خلکو بشری حقونه په پراخه کچه تر پښو لاندې شوی دی. په دې اوږده موده کې د جګړې بېلابېلو لورو داسې کړنې ترسره کړې چې د عدالت غوښتنه یې تر نن ورځې پورې د خلکو په ذهنونو کې ژوندۍ ساتلې ده.

د قربانیانو د حقونو پېژندنه

په افغانستان کې ډېری کورنۍ د جګړو قربانی شوې دی. ځینې خلکو خپل عزیزان له لاسه ورکړی، ځینې بې‌ځایه شوی او ځینې نور له اقتصادی او روانی ستونزو سره مخ دی. د انتقالی عدالت یو مهم هدف دا دی چې د دغو خلکو درد واورېدل شی او د هغوی حقونه په رسمی ډول وپېژندل شی. کله چې قربانیان احساس کړی چې د هغوی دردونه او قربانی هېره شوې نه ده، نو دا کار د ټولنې د روانی رغېدو لپاره مهم ګام بلل کېږی.

د تلپاتې سولې لپاره د عدالت اهمیت

سوله یوازې د جګړې د نه شتون معنا نه لری، بلکې د عدالت، باور او ټولنیز ثبات شتون هم غواړی. هغه ټولنې چې په کې د تېرو ظلمونو حساب نه وی شوی، هلته د شخړو د بیا راژوندی کېدو احتمال پاتې کېږی. انتقالی عدالت کولای شی د حقیقت د روښانولو، د مسؤلینو د حساب ورکولو او د خلکو ترمنځ د باور د بیا رامنځته کولو له لارې د تلپاتې سولې لپاره بنسټ برابر کړی.

ملی پخلاینه او د باور بیا رغونه

په هېواد کې د جګړو پر مهال د بېلابېلو ډلو ترمنځ بې‌باوری زیاته شوې ده. انتقالی عدالت کولای شی د حقیقت موندنې، د قربانیانو د یاد ساتلو او د ټولنیزو خبرو اترو له لارې د خلکو ترمنځ د باور فضا رامنځته کړی. دا بهیر کولی شی د ټولنې مختلف قشرونه د یو ګډ راتلونکی لپاره سره نږدې کړی.

پایله

افغانستان د اوږدو جګړو له امله ژور ټولنیز او روانی ټپونه زغملې دی. د دې ټپونو د رغېدو لپاره یوازې سیاسی بدلونونه بسنه نه کوی، بلکې عدالت، حقیقت او پخلاینه هم اړین دی. انتقالی عدالت کولای شی د تېرو ظلمونو د منلو، د قربانیانو د حقونو د درناوی او د یو عادلانه او سوله‌ییز راتلونکی د جوړولو لپاره مهمه لاره پرانیزی. که افغانی ټولنه غواړی چې له جګړو وروسته یوه باثباته او عادلانه راتلونکې ته ورسېږی، نو د انتقالی عدالت بحث باید جدی ونیول شی او د عملی کېدو لپاره یې مناسب میکانیزمونه رامنځته شی.

۱۱.۰۳.۲۰۲۶

شاید در جهانی دیگر (Maybe in another world)

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۱ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۲ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

شاید در جهانی دیگر

شاید در جهانی دیگر

من از خاورمیانه نبودم.

بر خاک بزرگ می‌شدم

نه بر قصه‌ها.

لازم نبود بشنوم

از شیرینی میوه‌های سرزمین مادری‌ام،

از نسیمی که روزی

صورت مادرم را نوازش می‌داد،

یا از بوی گل‌هایی

که در سرزمینی می‌شکفند

که پاهای من هرگز لمسش نکرده‌اند.

لازم نبود ببینم

آن درد خاموش را در چشمان پدرم

وقتی خاطره‌ها

او را به جایی می‌برند

که دیگر جسمش

آنجا بر نمی گردد

دل‌هایشان هنوز

در جایی زندگی می‌کند

که فرزندانشان

هرگز آن را نشناخته‌اند.

لازم نبود

وطنم را

از خیال بسازم.

کوه‌هایی که هرگز از آن‌ها بالا نرفته‌ام.

درختانی که هرگز زیرشان ننشسته‌ام.

رودهایی که هرگز صدایشان را نشنیده‌ام،

اما با این همه

دلتنگشان هستم.

شاید در جهانی دیگر

این اندوه را احساس نمی‌کردم

برای چیزی

که هرگز ندیده‌ام.

کسی از من نمی‌پرسید:

اهل کجایی؟

داستانت چیست؟

تو هم از آن‌هایی؟

لازم نبود

وجودم را ترجمه کنم

تا دیگران مرا بفهمند.

فرهنگم را توضیح بدهم.

ایمانم را توضیح بدهم.

ارزش‌هایم را توضیح بدهم.

و باز هم توضیح بدهم،

بارها و بارها،

که من آن چیزی نیستم

که تیترهای خبر می‌گویند.

شاید در جهانی دیگر

سرزمینم هرگز زخمی نمی‌شد

و واژهٔ «مهاجر»

اصلاً وجود نداشت.

کودکان به آسمان نگاه می‌کردند

و ستاره می‌دیدند

نه بمب.

خانواده‌های ما

در قاره‌ها پراکنده نمی‌شدند

چون خاکستری در باد

و هر کدام از ما

همیشه منتظر نبودیم

منتظر روزی

که شاید دوباره

در کنار هم بایستیم.

شاید در جهانی دیگر

من با وطنی که هرگز ندیده‌ام

به دنیا نمی‌آمدم.

یا

شاید در جهانی دیگر

باز هم از خاورمیانه بودم.

اما در آن جهان

من فقط

در وطنم بودم.

و وطن

داستانی نبود

که پدر و مادرم برایم تعریف کنند.

وطن

جایی بود

که قلبم

آن را به یاد می آورد .

بر خاک بزرگ می‌شدم

نه بر قصه‌ها.

مریم بشیر 

ملبورن – آسترالیا

۱۲ مارچ ۲۰۲۶ میلادی

Maybe in another world

Maybe in another world

I wouldn’t be from the Middle East.

I would grow up

on soil instead of stories.

I wouldn’t have to hear

about the sweetness of the fruits of my motherland,

the breeze that once kissed my mother’s face,

or the smell of flowers

that bloom in a land my feet have never touched.

I wouldn’t have to watch

the quiet ache in my father’s eyes

when memory pulls him somewhere

his body can no longer return.

Their hearts still living in a place

their children have never known.

I wouldn’t have to build a homeland

from imagination.

Mountains I have never climbed.

Trees I have never sat beneath.

Rivers I have never heard,

but somehow still miss.

Maybe in another world

I wouldn’t feel this grief

for something

I have never seen.

I wouldn’t be asked,

Where are you from?

What’s your story?

Are you one of them?

I wouldn’t have to translate my existence

into something people can understand.

Explain my culture.

Explain my faith.

Explain my values.

Explain, again and again,

that I am not

what the headlines say I am.

Maybe in another world 

My land was never touched 

and the word immigrant

would never exist.

Children would look to the sky

and see stars, not bombs.

Our families wouldn’t be scattered

across continents

like ashes carried by the wind

each of us waiting,

always waiting,

for the day

we might stand together again.

Maybe in another world

I wouldn’t be born carrying a homeland I had never seen.

Or 

Maybe in another world

I would still be from the Middle East.

But in that world

I would simply be

home.

And home would not be a story

my parents tell me.

It would be

a place my heart remembers.

I would grow up on soil

instead of stories. 

Maryam Bashir

Melbourne – Australia 

۱۲th March 2026 

زنی زیر برقع

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۲۰ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۱ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

زنی زیر برقع

—————-
در دستم
نه تیر دارم
نه تفنگ

اما در گلویم
آتشی خفته است
که نامش
سخن است.

من از زن سخن می‌گویم،
از مادری
که جهان را زاده است
و از خواهری
که هنوز
در کوچه‌های ترس قدم می‌زند.

دختری
پشت درِ بستهٔ مکتب ایستاده است،
کتابش
مثل پرنده‌ای بی‌آسمان
در دست‌هایش خاموش مانده است.

زنی
زیر برقع
در خیابان راه می‌رود،
اما در چشم‌هایش
آسمانی پنهان است
که هیچ پرده‌ای
نمی‌تواند بپوشاند.

مادری
بر خاک نشسته است،
نام فرزندش
در باد گم شده
و دنیا
از کنار اشک‌های او
بی‌صدا می‌گذرد.

اما هنوز
در دل این خاک
دانه‌ای از امید زنده است.

روزی
دختران
دروازه‌های مکتب را
خود خواهند گشود،

و زن
نه در سایهٔ ترس
بلکه در روشنای خورشید
راه خواهد رفت.

آن روز
نام زن
نام آزادی خواهد بود.

منِ «غایب» حاضرم

جانم را فدا کنم

تا آزادی زنان میهنم به دست آید

دکتور سلیمان غایب 

کنارِ بودن ِ تو

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۱۹ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۰ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

کنارِ بودن ِ تو

“دوباره آخر سال است و طبع ما وا شد”

غز ل  شکفت  و   هوای   بهار  پیدا  شد

 ز پشت  پنجره‌ ها  شهر  مثل  دریا  شد

 چراغ خنده‌ی سبزت به  کوچه گویا شد

 دلم  که  مانده  به   انبوه  سردِ  بلوا ها

 به یک  نگاه تو آرام  و سخت شیدا شد

 تمام  این شب  طولانیِ  پر از تشویش

کنار   نامِ    تو   کوتاه   و بی  درازا  شد

 بهار  آمد   و  از   راهِ    ساده‌ی    لبخند

 جهان به منظرِ یک باغ، صاف و زیبا شد

 نه کینه ماند و نه آن زخم هایِ  خاک‌آلود

غبار  رفت  و  دل   آیینه ‌وار  دریا   شد

 رسید عید و نفس در گلوی  شهر دوید

 زمان به نام  تو  انگار   تازه  امضا شد

 اگر چه   سال  پر  از رفتن  و بلایا بود

 کنار بودن  تو  سالِ  من شکوفا  شد

یحیی  ماندگار

تکرار در تکرار

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۱۹ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۰ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

تکرار در تکرار

 زمستان می رود یارب، بهاران می شود یا نه

 و  این  تکرار  در تکرار  نمایان  می شود یا نه

 خدایا این جهان  را  نه  صفای  باد  نه صلحی

 مگر  درد  مرا  در سینه درمان می شود یا نه

 بدیدم بر رخ طفلان که گرد بیکسی بنشست

 بساط  ظلم  استبداد  ویران  می شود  یا نه

 ربودند   هست  و  بود  ملت  بیچاره ی  ما را

 دلی بر حال این ملت پریشان می شود یا نه

 شب  و  روزم  شده  تکرار  برای  دیدن دلدار

 برایم  دیدن  دلدار   آسان   می شود   یا  نه

 مرا دردی بود  در  دل  فقط  آن  را خدا   داند

 تقلای    دل   زارم   ارزان   می شود   یا  نه

 زمین گردیده میدان شرارت های انسان ها

خدایا لحظه ی بی غم“امان” جان می شود یا نه

امان قناویزی

فرانکفورت – المان

چراغ سبز شهر من

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۱۸ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۹ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

چراغ سبز شهر من

تو موریانه می‌شوی و  من  درخت می‌شوم

نفوذ می‌کنی به جسم من، کرخت می‌شوم

چگونه  نرم  می‌کنی  دلِ  یخی مرا، که من! 

بدونِ تو شبیه سنگ صخره سخت می‌شوم

به سینه شخم می‌زنی، به سینه راه می‌روی

شیار می‌شوم، ولی  دوباره  تخت می‌شوم

چراغ سبز شهر من، ستاره‌های چشم توست

چه عاشقانه می‌رسی، چه نیک‌بخت می‌شوم

اگرچه می‌کَشی مرا، اگرچه پاره می‌کنی! 

به رنگ‌های مختلف دوباره رخت می‌شوم….

۱۴۰۴/۱۰/۲۸

محرابی صافی

امید ها

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۱۸ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۹ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

امید ها

در تیره شب‌های تنهایی

خون منجمدم را در یخچال سینه حبس کرده ام

بدن یخ زده

عقیم گرمای امید هاست

زاد و ولد احساس در من خشکیده

با بی‌ رغبتی زیستن را دنبال می‌کنم

دستان سرد و ناتوان را

در پارچه امیدها

چون کالبدی پیچیده در کفن

پنهان کرده ام

تا شاید روز روشنی در قالب نور به سراغم آید

و بدن گرمای دیرین را لمس کند

هما طرزی

نیویورک

۹ آگست ۲۰۱۰

کوچه ء جهل

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :  یکشنبه مؤرخ  ۱۷ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی  ۸  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————–

کوچه ء جهل  

۱۲۵ الف

سواد از  صفحه  میدزدند  در این کوچه  مکتب ها

 خدا از دل همی دزدند  و از  اندیشه   مذهب  ها

 به هر گامی  که  همره  میرود  مقصود  ها باشد

 به هر دستی که دستی میدهد افتیده مطلب ها

 نمیدانم   چرا    من بینم    و    او     باورش    ناید

 که  تابد   آفتابی   داغ   تر از    روز   در   شب ها

 مرا  راه  است  در    گلزار   اما   گل   نمی چینم

 که سوزم   بلبل شوریده   را  در درد ، در تب ها

 نفس  گر  گرم  در   آغوش   تنگ  غنچه   لغزیده

 تبسم   میرمد   آهسته  و شرمنده   از   لب  ها

شکیبا شمیم (رستمی)

مهر حقیقی

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :  شنبه مؤرخ  ۱۶ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی  ۷  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————–

مهر حقیقی

 برای خدمتت ای جان! چو بنده را خوانند

 روا   مباد  حریفان   که    کام   بستانند

 وفا و مهر و محبت ز  خوب روی مجوی

 خدا گواست که ایشان  وفا نمی دانند

 به  یادگار   بماند   از  آن   کسان نامی

 که در طریق  محبت  کشیده  هجرانند

 خوشا به حال بتی کاید او به ناز و ادا

 به پای هر قدمش در و گوهر افشانند

چه  نا گوا ر  بود   ظلم   محرم   اسرار

 به دل بگیرد  و  بر لب چو گفته نتوانند

 در این دیار که مهر حقیقی نایاب است

 به مفت هم دهی آن را ز تو نبستانند

 در این زمانه کجا یابی آدمی چو”انان”

 که  جور  دوست   ببیند  و رو نگردانند

 امان قناویزی

پدر و مادر

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :  شنبه مؤرخ  ۱۶ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی  ۷  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————–

پدر و مادر

دو    واژه،   واژگانِ    مُعتبر   باد

 بهادار چون طلا و سیم و زر باد

 یکی   مادر ، چو  مهتابِ    منوّر

 دگر خورشیدِ عالمتاب، پدر باد

 مادر شیر می‌دهد از رشتهٔ جان

 پدر بانیِ هر  شیر  و شکر باد

 مادر از جان و  دل دارد محبّت

 پدر منشأِ صد  ها  کرّ و فر باد

 مادر محنت‌کش و صابر و صائن

 پدر دافعِ  هر اُفت  و  ضرر باد

مادر سال‌ها کشد رنجِ فراوان

پدر   بارکشِ  دختر  و  پسر باد

 مادر لالایی خوانَد نیمه‌شب‌ها

 به دردِ هر  پسر خونِ جگر باد

 نه تنها سر  به  گهواره بخوابَد

 مسبّبِ هزاران خشک و تر باد

 مادر بیت و غزل، شعر و ترانه

 پدر دنیایِ  علم  و صد هنر باد

 مادر با مدرسه همراه و همگام

 پدر مسئولِ هر سیر و سفر باد

 بشیر   داند   بهایِ    والدینش

 ولی محروم از این هر دو گهر باد

 بشیر شیرین سخن

شهر غفران

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۱۵ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۶ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————–

شهر غفران 

 نامه ی خونین

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۱۴ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۵  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————–

شاعر: زنده یاد محمد ظاهر نیاز قناویزی – فرستنده : محترم امان قناوزیزی

==================

باز دل امشب  به یاد میهنم گردیده تنگ

 باز آهنگ جدایی می زند بر سینه چنگ

 امان قناویزی

 با سروده نامه ی خونین از برادرم مرحوم محمد ظاهر نیاز قناویزی

روحش را شاد میداریم

 نامه ی خونین

 سراسر نامه ی من اشک و خون است

 همه    اشک   و   همه درد جنون است

 اگر    با‌ من   سر     صحبت       گشایید

 شکایت   ها   مرا    از   حد فزون است

 کجا        شد       رهبران     فتنه   آمیز

 فقط    نامی     ز ایشان  بر زبون است

 خزیده   هر   یکی کن جی چو  موشی

 و آمریک ا چو   گربه   در   کمین   است

 ز    پاداش     عمل        قافل     نباشید

 همین    دنیا      محل     آزمون    است

 چراغ      ظلم        تا      فردا     نسوزد

شعارم     لایحب    الظالمین        است

 خدا    یاری      نماید       مسلمین    را

 نبرد    حق     علیه      کافرون    است

 نخواندی           سوریه           انافتحنا

 که   فتح   او    نصیب    صابرون است

 بیا   بنگر    در  و     دشت     وطن   را

 ز خون    بیگناهان     لاله گون   است

 نوای     مادران     را    در   دل    شب

 مگو   آوای   چنگ   و   ارغنون   است

 صدای    شاعران    در   سینه مخفی

 به جرم  دانش   و    علم  فنون است

   فغان   و   زجه ی    اطفال  معصوم

“نیاز”در حسرت آبست   و  نون است

 مرحوم محمد ظاهر نیاز قناویزی

باخبر !!

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۱۴ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۵  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————–

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

باخبر !! 

با خبر  کشور فروشان  با خبر 

ای   گروه  نا مسلمان   با خبر 

این سیه روزی نمی ماند به ما 

بر شما آن ساز و  سامان با خبر 

کشور  آباد    ما   را   کرده اید 

خیلیها تخریب  و ویران با خبر 

رعد و برق و سیل و توفان بلاست

آه  و  اشک  مستمندان  با خبر 

زود  می آید   به  فرمان  خدا 

روز عدل و داد و پرسان با خبر 

خون نا حق گیرد از دامان تان 

عنقریب   ای  نابکاران  با خبر 

بی جزا هرگز نمی ماند کس از 

کشتن انسان و حیوان با خبر 

خود هر آنچه کرده اید و می کنید 

می شوید مشت و گریبان با خبر 

قبر هر یک از شما را نسل نو 

می نماید سنگباران ، با خبر !!!! 

صابر هروی

۷ سرطان ۱۳۷۲

کابل – افغانستان

سایه بردار

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۱۴ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۵  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————–

سایه بردار

چراغِ عشقت روشن است
در این کلبهٔ ویرانِ من
و دیگر ترسی ندارم
از قفس‌های کهنهٔ شب‌هایم،
از تیرگیِ رنگِ غروب.
چنان از رنج بیزارم
که نورَت را
در این وجودِ ناتوان
متجلّی می‌خواهم؛
که سخت محتاجِ آنم.
نه دوری می‌کشم از تو،
نه از تو محرومم؛
چگونه می‌توانم فراموشت کنم؟
تو را می‌خواهم،
تو را می‌خواهم…
تویی نورِ دو چشمانم،
و جز تو
کسی غمخوارِ دلم نیست.
دلم به یادِ تو می‌سوزد؛
کجایی،
ای بختِ بیدارِ من؟
میان این همه هستی
تو طلوعِ صبحِ صادقی،
پناهِ دلِ زارِ من.
تو را می‌خواهم،
تو را می‌خواهم؛
تویی همدم و دلدارم.
بی‌تو رهایی ندارم،
که حتی در خواب
از تو بیدارم.
چو پروانه
به گردِ دوریِ تو
چراغِ قلبِ بیمارم؛
هر لحظه به یادِ تو
زیرِ سایهٔ رحمتت.
تویی،
ای سایه‌بردارِ من.
نمی‌خواهم ز تو دوری؛
تو راهِ مرا روشن کردی،
تمامِ دار و ندارم را.
کجایی، ای چلچراغِ من؟
که لحظه‌لحظه می‌سوزم…
تو آن نورِ تابانی
میانِ هر شبِ تارِ منی.

عالیه میوند

فرانکفورت – آلمان

۱۲ جنوری ۲۰۲۶

فردای نوین

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۱۴ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۵  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————–

================ 

فردای نوین

——————-

من  “شعر  ترانگیزم” با سبک  خراسانى

با سبک  خراسانى  با  شیوه ى  انسانى 

آغشته کنم احساس در  واژه ى هر فردش

سرزنده کنم عاشق  با نعره ى  مستانى

هر مصرعِ   زیبا   را  درّ   و  گهرى   سازم

رخشنده و رخشانى چون لعل بدخشانى

سر سبز و پر از گلها سر تا سر هر بیتش

چون   دره ى   زیباى    پنجشیر   بهارانى

بالا و رسا  قامت  چون  قامت  صلصال و 

شهمامه  کنم ترسیم  از  آن  بت بامیانى

چون  غزنه  بیارایم  من کهنه  و  نو با هم

فرداى  نوین  گویم  با شیوه ى  باستانى

هم شعر و  شعار نو  بر طاق فلک سایم

شهر  ترقى  خوانم   من  کهنه  دژِ خانى

انوار مه و خورشید  از بیت  و غزل جویم

از   نور    ازل    گویم    و ز خاک   ولَیّانى

هم  بلخ  و  هراتم   را با  وصف  بلند  بالا

آرایم   و    بستایم    با     ناى   نیستانى

فاراب  و   سرپل   را  صد جلوه دهم زیبا

کندَهار و  کابل  را  نى  چهره ى  ویرانى

مصراعِ شمیم انگیز چون عطر گل نارنج

آکنده  به  اطراف     ننگرَهارِ     بُستانى

هى   ز رنج و  رستاق و فرخار دل آرا را

صد بار کنم تحسین  پروان و  شبرغانى

من شاعره اینسانم تا زنده سرم خوانم

از خطّه ى نورانى واندیشه ى  روحانى

زین خطّه کنم فانى مفکوره ى شیطانى 

از همت  انسانى  وز  رحمت   سبحانى

شیبا رحیمی

یک جرعه دعا

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۱۳ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۴  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————–

==============

یک جرعه دعا

بار   دگر   آوازه‌ای    ماه    رمضان  شد

 مردم همه  مهمان  خداوند  جهان شد

 از  پنجره‌ی  صبح ،  اذان مثل نسیمی

 در باغ نفس های زمین، عطر فشان شد

 افطار، تبسم به لب خسته‌ی شب داد

 یک جرعه دعا باعث  تقدیر جهان شد

 تقویم ورق خورد و بهار از نفس افتاد

 تا نور خدا وارد چشم و دل و جان شد

 سی روز گذر کرد و غبار از دل ما شست

 هر قطره‌ی اشکی که شب از دیده روان شد

 نوروز اگر آمد که شد این ماه شکوفا

هر سال به یمن رمضان، تازه جوان شد

یحیی_ماندگار

ظلم ظالم

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۱۳ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۴  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————–

ظلم ظالم

جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد

اســـیـر ظالـــم و بـیــدادگـر نمی گردد

و مافـیــای دیجـیـتـال و شـهر شیطانی

دیگر به گرد قـضــا و قــدر نمی گردد

نظام تکـروی تا در جـهان شــده نـاکام

به زور خنجروخـون مستقر نمی گردد

به نام صلحِ جهان جنگ را کنند تشدید

به حرف وسفسطه رفع خطرنمی گردد

شب فساد وشرارت چونان شده تاریک

تـو گویی تا بـه قیامت سـحر نمی گردد

کسی که غرق جنایات وجرم اخلاقست

بـه جـز تباهی و ضـد بـشـر نمی گردد

پسـنـد خـاطـر یـزدان نمی شـود ابلیـس

بهـشـت در دل انسـان سـقـر نمی گردد

نظام صلـح و ثبات و جهـان چند قطبی

به زور و جنگ وجنایت بتر نمی گردد

ز سند و کارون وولگا وسیحون و آمو

و رود زرد، به دشـمن گـدر نمی گردد

بـرای امنـیــت مـرز و خـاک ملـت هـا

هجـوم وقلدری دور از نظر نمی گردد

ز جـور و تهـدیـد و آزار می برند لذت

ولی جهـان بـه پی درد ســر نمی گردد

به روی دادوستد درب غـرب را بستند

زشـرق بـسته  خوشا قلب درنمی گردد

زبس که خنجـر ظلم و سـتم کُشَد انسان

به جـان پیر و جـوان تیز تر نمی گردد

مـزن بـه خـانـۀ مظـلـوم آتـش ای ظالـم

همیشه آتـش کـیـن شـعله ور نمی گردد

ترور و وحشت وظلم و تجاوز وتحریم

بدان که بیش از ایـن کارگـر نمی گردد

و پای خر به سـوراخ پل رود یک بار

بـه چشـم عـقـل دوبار نیشتر نمی گردد

گمان مبر که بـر آب مـنــزل امن است

خروش موج به کس بوم وبرنمی گردد

زبـیم و دغـدغـۀ کـوسـه ماهی در دریا

کسی به سـاحل خود دربه درنمی گردد

فـراز لانـۀ سـیـمـرغ و زال زر هـرگز

مقـام کـرگـس بشـکـسـته پـر نمی گردد

تمـدن از دل تـاریـخ بـاســتـان سـر زد

درخـت بـاغ کهـن بی ثـمــر نمی گردد

برآمـد از دل خاکـستر کـتــاب سـوزان

دلی که تا بـه ابـد کور و کر نمی گردد

کتاب باز طـبـیـعت را ز سـر خوانـیــد

هـزار مـتــن تـعــصّـب اثـر نمی گردد

به زورهوهو وتپ تپ روح سرگردان

بـرای کاخ ســتـم کـر و فـر نمی گردد

روباه حیله گر وگرگ ظالم وخونخوار

حریف تـن بـه تـن شـیر نـر نمی گردد

فسـاد و فتنه گری آن قـدـر شـده افزون

که با دروغ و دغل مختصر نمی گردد

بـه مکـر و حـیـلـۀ دلّال و فـتـنـۀ بازار

غـرور رخش کهن بار خـر نمی گردد

بـه چـشم عقل و خـرد بنگریـد تمدن را

شـعار تیره که عـلـم و هـنـر نمی گردد

فـروش غیرت و ایمان و خاک اجدادی

تـبــاهی آورد و سـیـم و زر نمی گردد

یگانـه راه دفـاع از وطـن بُــوَد قــدرت

به ضعف وناله که رفع خطر نمیگردد

به جنگ دشمن خـاکِ وطـن کمر بندید

که ظلـمِ ظالم از ایـن بیشـتر نمی گردد

کهن تمدن و تاریـخ هـفت هـزار سـاله

به دست ظلم که زیر و زبر نمی گردد

امید در هـمـه احـوال نــور دل هـا بـاد

که آفـتـــاب خـــلاف قـمـــر نمی گردد

رسول پویان

۲۸ فبروری ۲۰۲۶

سرگذشت نوریه (قسمت آخر)

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۱۲ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۳  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————–

سرگذشت نوریه

قسمت آخر

 عاقبت  شد  اصل   دختر   آشکار

 ریخت اشک حسرتش بی اختیار

 دست  خوب  نوریه   زولانه  شد

 شهر  آباد ِ   دلش    ویرانه   شد

می  برآمد   باید    از    زیر   نقاب

 رنگ از  رویش  پرید  از اضطراب

 عکس شد  برداشته  از روی او

 شد سوال از حلقه های موی او

 ترس   می  بارید  از چشمان او

 همت  مردانه اش    عصیان   او

 گفت    ناچارم    ندارم   من  پدر

 خوهرانم   می  شدندی   در بدر

 چاره ای دیگر نبودم  غیر  از این

 تا نویسم   نام   مرد ی  بر جبین

 نوریه   بی کار    شد  بی روزگار

اشک جاری از دو  چشمش  زار زار

باز هم   آن   خانه و آن بی کسی

 باز   آه   و  ناله   و    دل   واپسی

 ناگهان   شد  خلق از حالش خبر

 کرد   بر   دل   ها   صدای   او اثر

 شاعری   کو   ثروتش  تنها  قلم

 زد    به    نام   نوریه  آن ر ا رقم

 تا   شود   درج ِ   کتاب   ز ندگی

 زخم   پر     از  التهاب     زندگی

 همت    والای    او  نازم که من

 گل ن  یابم   بهتر  از او در چمن

 نوریه ؛   این شعر تقدیم تو باد

 خواهمت خندان دهن باشی و شاد .

 پایان

شکیبا شمیم رستمی

 پانزدهم فبروری ۲۰۲۶

دست دعا

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۱۱ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲  مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————-

دست دعا

خدا ی ا خود  بسوزان  ظالمان را

 فساد و فاسق و فِسقِ جهان را

 بساطِ  ظلم  و  بیدادش   برانداز

 تو  برچین  ظلم و  بیدادِ زمان را

 شرارِ  فتنه  را  خاموش  گردان

بسوزان   ریشه‌ های  طُغیان را

دلِ مظلوم اگر خون است زِ بیداد

ببین اشکِ ی تیمان   و   زنان را

 زمین   از   نالهٔ   مظلوم  بلرزد

 شنو   فریادِ  طفلِ   ناتوان   را

 الهی دادِ  مظلومان  تو بستان

 بگیر از دستِ ظالم آب و نان را

 طلوعِ عدل اگر فرمان دهی تو

 کند روشن زمین  و  آسمان را

جهان یک‌سر  شود  آیینهٔ عدل

 اگر بنمایی این   لطفِ نهان را

 بشیر دست دعا دارد به درگاه

 هدایت کن خدا، کفرِ جهان را

بشیر شیرین سخن