۲۴ ساعت

دلِ یخی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر سه شنبه  مؤرخ ۷ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۷  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————

دلِ یخی

تو موریانه  می‌شوی و من  درخت می‌شوم

نفوذ می‌کنی به جسم من، کرخت می‌شوم

چگونه  نرم می‌کنی  دلِ یخی  مرا، که من! 

بدونِ تو شبیه سنگ صخره سخت می‌شوم

به سینه شخم می‌زنی ، به سینه راه  می‌روی

شیار می‌شوم، ولی دوباره تخت می‌شوم

چراغ سبز شهر من، ستاره‌های چشم توست

چه عاشقانه می‌رسی، چه نیک‌بخت می‌شوم

اگرچه می‌کَشی مرا، اگرچه پاره می‌کنی! 

به رنگ‌های مختلف دوباره رخت می‌شوم….

نویدالله محرابی صافی 

گره در گره 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر سه شنبه  مؤرخ ۷ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۷  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

گره در گره 

این ها که سروری به وطن ادعا کنند 

آیا    بود  که  ترس  ز  روز  جزا کنند ؟ 

گویند (یزید) دشمن اولاد (مصطفی) است 

هرجا که پای شان برسد ( کربلا ) کنند 

گاهی سخن ز عدل ( عمر ) داد میزنند 

گاهی   عمل   شناعت صد ناروا کنند 

هر گه که ظالمی به زعامت رسد بر او 

خود مقتدی  شوند و بر او  اقتدا کنند 

( سنی و شعیه ) را   نگذارند   متحد 

بر اهل دین و قبله  دو صد افترا کنند 

هرجا که فاضلست حقیر است و منزوی 

هر جا که جاهلست بر او مرحبا کنند 

از بهر حفظ جاه و جلال و مقام و زر 

امر خدا  و  شرع  نبی   زیر   پا کنند 

شد سالها  ، اسیر  بلا  و   مصیبتیم 

بر ما جفا و جور و ستم بر  ملا کنند 

نی شرم از شماتت و شرم جهانیان 

نی ترس از قیامت و خشم خدا کنند 

کو سروران با خرد ما   که   از کرم 

باری به رغم بد گهران  کودتا  کنند 

تا رایت قتال و ستم  واژگون شود 

ما را ز رعب و رنج و مصیبت رها کنند 

کار جهان   زیاد   گره  در گره   بود 

این عقده را به کلک عنایات وا کنند . 

صابر هروی

سوژه‌ی  عشق

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر سه شنبه  مؤرخ ۷ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۷  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

سوژه‌ی  عشق

خبر آمد  که  کسی  راز  مرا  می‌داند

چه عجب !  علت  هر ناز مرا  می‌داند

تازه  فهمیده ام   انگار  من  آدم بودم

که کسی سوژه‌ی هر ساز مرا می‌داند

هرچه من مرثیه بودم همه عمر ولی

یک نفر  طبع  غزل  ساز مرا  می‌داند

شعر میبافم و از عشق سخن می‌گویم

قدرت   قافیه      پرداز   مرا   می‌داند

وجد میکارم و احساس  میان  می‌آید

سوژه‌ی  عشق  برانداز  مرا  می‌داند

شال میبافم از احساس کسی می‌خندد

رشته‌ی این  دل  دمساز  مرا می‌داند

من ته‌ی  جاده‌ی  از  زیستنم   اما  او

گفته  سر‌ رشته‌ی  آغاز مرا  می‌داند

گنگ و مبهوت شدم وای کسی می‌آید

که نگویم   سخن   ابراز   مرا می‌داند

ملالی امین

مادر!

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر یکشنبه  مؤرخ ۵ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۵  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

مادر!

تویی   مادر  ، پناهِ   اشکِ  پنهانِ  شبستان‌ ها

 دعایت می‌چکد پیوسته،  چون  امواجِ باران‌ها

به اشکِ پاکِ چشمانت، دلم محکم شده در راه

تویی آرامِ   دل   در ازدحامِ   خوفِ  طوفان‌  ها

 تویی تفسیرِ صبر از قطره‌ های اشکِ پنهانی

که باریده‌ به  جانِ  دل ، شبیهِ  فصلِ باران‌ ها

جهان وقتی  مرا  پیچید در بن‌ بستِ   تردیدش

 به نامت  می‌گشاید دل ، گره از رنجِ دوران‌ها

 اگر  دنیا  مرا  صد  بار   دیگر   زیر  و رو  سازد

 که نامت قبلهٔ دل‌هاست، نورِ  نابِ  ایمان‌ ها

 دعا کن تا نفس‌  هایم  هنوز  امیدِ   حل  دارد

 به مهرِ تو  دلم گردد  سراسر  باغِ   ریحان‌ ها

 دعای   مادران    امضای   تقدیرِ    خدا  باشد

 که با  نامش  فرو  ریزد  غمِ  دیرینهٔ   جان‌ ها 

فهیمه «جلال»

قصیدهٔ مهاجران افغان

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر یکشنبه  مؤرخ ۵ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۵  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

قصیدهٔ مهاجران افغان

به دشتِ خستهٔ شب‌ها، زِ هجرِ خانمان می‌گریم  

به یادِ  کوچه‌ هایِ  سوخته ، بی‌آسمان می‌گریم

دلِ   ما   خسته   از   بیدادِ    مردانِ  ستم‌   پیشه  

به  یادِ   کودکانِ  م انده  در خاکِ  گران  می‌گریم

به هر سو سایهٔ ظلم است و تیغِ خشمِ بی‌رحمان  

زِ بیمِ جان  ، در این  راهِ  پر از   امتحان  می‌گریم

نه روزی روشن از فردا، نه شامی با چراغِ صلح  

به یادِ   مادرانِ   مانده   در چنگِ  زمان می‌گریم

به هر مرزی که  می‌کوبیم، در بسته‌ست و دل سنگین  

به غربت، بی‌پناه و خسته از جورِ جهان می‌گریم

به خاکِ   همسایه  رفتن ، با هزاران داغِ پنهان  

زِ رنجِ نانِ  بی‌برکت ، زِ  اشکِ  ناتوان  می‌گریم

به اردوگاه‌  هایِ سرد  ، در صف‌هایِ  درازِ درد  

به یادِ  خیمه‌ هایِ  پاره  در بادِ  خزان  می‌گریم

نه کاری  ، نه پناهی ، نه امیدی  در  دلِ  آواره  

به یادِ  رنجِ  مردانی که ماندند ناتوان می‌گریم

به دخترکانِ  بی‌ فردا ، به  پسرکانِ   بی‌لبخند  

به   رؤیاهایِ  پرپر شده  در نیمه‌ راه  می‌گریم

به آن  مادر که  در آغوشِ خود فرزند می‌لرزید  

زِ ترسِ مرگِ ناگهانی، در شبِ بی‌امان می‌گریم

به   آن   پیرِ  زمین‌ گیرِ   کهن‌  سالِ  غبار  آلود  

که از داغِ وطن با سرفه‌هایِ استخوان می‌گریم

به آن مردی   که در   دریا  به امیدِ نجات افتاد  

به یادِ موج‌هایی که ربودندش جوان می‌گریم

به آنانی که  در  صحرا  زِ تشنگی جان باختند  

به یادِ  پیکرِ بی‌  نامشان  زیرِ  نهان   می‌گریم

به آنانی   که در غربت ، زِ نان و نام محرومند  

به یادِ شرمِ  چشمانِ  پدرهایِ نهان می‌گریم

به آنانی   که   در غربت ، هویت را گم کردند  

به یادِ   نام‌  هایِ  پاکِ رفته  از زبان می‌گریم

ولی با این همه، روزی امیدی سبز خواهد رُست  

به شوقِ صبحِ آزادی، به فردایِ جهان می‌گریم

و تا آن دم که خورشیدی  برآید از  دلِ ویران  

به یادِ  رنجِ  مهاجر ، فائز   از  جان  می‌گریم

خلیل الله فائز تیموری 

وصال عشق 

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۴ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۴  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

وصال عشق 

به امید ان شـــبی که ، شمعی در بغـل بیاری

منو فـکرِ آن شـــبې که ، گُلی در محــل بیاری

شبی انتــظاریت را ، به قلـم نوشــتم امشب

تا به چشم انتـــظارم ، شـبی در غـــزل بیاری

تو شــبی در انتـــــظارم ، نشـدی انیس دردم

به کجـا روم عزیـــزم ، تا به مــن عسل بیاری

تو دوای درد عشـق را ، نه نمـودی ای طبیـبم

تو اگــر دوای دردم ، شــــبی در عمــل بیاری

من و درد بیکـــسی را ، به لبِ غـــزل نوشـتم

خبـری شـفای دل را ، تـو به پـای شـــل بیاری

ز غمت شـدم پریشان ، چو خــزانِ برگ ریـزان

تو بهــاری از زمســتان ، به مـاه حمـــل بیاری

این غـزل و این تـرانه ، به وصـال عشق نوشتم

تو بیا که ســازِ عشق را ، مثالی مشـــعل بیاری

به امیــد انــکه روزی ، در بغــل بگـیرمت جان

نشـــود کـه از محبت ، بهـــــرِ ما اجــل بیاری

ز علـــیم خبر گرفـتی ، که به درد عشق گرفتار

چی عجب که دلبــراش را ، شبی در بغل بیاری

صدیق علیم

هیرندن ویرجینیا

 ۲۴ جنوری ۲۰۲۶

درسِ عبرت

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۴ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۴  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

درسِ عبرت

اگر   گوید   حیاتم   در  دوام است

بگو بر وی که آن باقی کدام است

مشو   مغرور   در     دنیای   فانی

ترا تا خاک گشتن یک دو گام است

چرا خود خواه  باشی غرقِ  نخوت

به یک چرخ زمان کارت  تمام است

مشو عاشق   بر  آن   زلفِ  دل آرا

که زلفش درکمین ات همچو دام است

برو   بنشین  فارغ    شو   از اوهام

که این عاشق شدنها عشقِ خام است

مخواه این مستی از هرباده  و می

بجز آن می که در ظرفِ کلام است

نما   فکری   به    کار    و  زندگانی

به  اوقات  شریفت این پیام  است

سرت   را خم نکن  در پیش ناکس

که این راهِ کمین است و غلام است

مرنجان      خاطرِ      آزرده ای    را

بچشم اهل دل این خود حرام است

جلالا      هیچ       اندرزی     نداری

که پند و درسِ  عبرت ناتمام است

سید جلال علی یار

ملبورن – آسترالیا

۲۰ جنوری ۲۰۲۶

محوِ تماشا

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۴ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۴  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

محوِ تماشا

 مثل لاله  در بهار آخر شڪوفا  می‌شوم

همچو بلبل عاشق وغرق تمنا می شوم

 تیشه بر سر میزنم ، مانند  فرهاد  حزین

 بر رخِ ماهت گلم ، محوِ تماشا  می‌شوم

 در بیابان خیالت ، خویشتن  گم  می‌کنم

ازبرایت ای‌ صنم  مجنونِ شیدا می‌شوم

 در مشامم می‌ رسد تا بوی‌ عطر کاکُلَت

 بهره مندگویا ز انفاس مسیحا می‌شوم

 گر بگیری با محبت ، دستم ای  امید دل

 بر  فراز  آرزو  زین خاڪ  بالا  می‌ شوم

 در مسیر زندگی عشقت  مرا رمزِ حیات

 بی‌تو باشم هرکجا نقشِ چلیپا می‌شوم

 ترک سر از افتخارِ عاشقانِ  کوی توست

 بهر قربانی اگر ،خواهی مهیّا می شوم

 وعده‌ی وصلی بگو امید عاشق تازه کن

 ورنه در بازار عام، امروز رسوا می‌شوم

 ای رشیدی گر نسیم صبح گاه من شوی

هم‌چو گلهای معطر در رهت وا می‌شوم

 چمن علی رشیدی

غزل

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۴ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۴  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

غزل

مانند   ابر   و باد   هوایِ  حمل  غزل

دارد هوای دیگری با این غزل، غزل! 

چالِ به روی گونه و  لبخند  روی  لب

پیوند می‌خورد به نبات و عسل غزل

چشمت ردیف، لب سخن و گونه قافیه… 

کلا به روی  ماه  تو  دارد  محل غزل

تنها نیامدی  که مرا  عاشقت کنی!

پر بود  کاسه‌ای  بغلت  از ازل  غزل

پر کیف می‌شود همه احوال ما، که شب

من باشم و تو باشی و ماهِ عسل، غزل

وقتی که عشق شعر شود، شعر می‌شود! 

شهکار عاشقانه‌ی با این عمل، غزل….

۱۴۰۴/۱۰/۲۶

#محرابی_صافی

 گله از خدا

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۴ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۴  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

گله از خدا

۱۲۱ الف

 بند  هستم در سکوت بی سر انجامت خدا

 چند  در  هر  آزمون   این  بنده  ناکامت خدا

 میدهم بر دوستت دارم خودم هر دم جواب

تو نگیری   نام   من   را   ، بر  لبم نامت خدا

 چند  باید  منتظر مانم  که اینک می رسی

 داد من بگذشت از داد و شدم  خامت خدا

 گله دارم  دوستم هستی و  بشنو گله ام

صبح  تو  از  دیگران   و با منت شامت خدا

 بنده ی   امیدوارم    دل   بتو  بستم  ببین

 لایق خاص  ار نبینی آم بکن  عامت خدا .

شکیبا شمیم (رستمی)

چرخِ کهن

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  مؤرخ ۳ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۳  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

چرخِ کهن

زین بنا و این سرا، بس کاروان خوابید و رفت

نکته‌سنج و عاقل و پیر و جوان خوابید و رفت

 اهلِ فهم و فکر و  دانش ، اهلِ علم و اقتدار

 اهلِ  کار  و  کاردانِ  پُر توان  خوابید  و  رفت

 شاه و تاج‌ داران و درویش و فقیر و مستمند

 در مسیرِ ره ، به  گردِ  کاروان  خوابید و رفت

 گنج و گوهر، کاخ‌های مرمرین ارزنده نیست

آن‌که دل بر زر فروبست، ناگهان خوابید و رفت

چند روزی نغمه زد بلبل به بُستان‌های عشق

 چون خزان آمد، اجل گشت؛ بی‌زبان خوابید و رفت

هر کسی  را  مُهلتی  بخشید  این  چرخِ کهن

 شاه با مستی، گدا با غمِ نان خوابید  و رفت

 ای «بشیر» غافل مباش از مکر و کِردِ روزگار

 در کویرِ خارزار ، بس  ساربان  خوابید و رفت

بشیر احمد شیرین سخن

لیکن دروغ

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  مؤرخ ۳ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۳  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

لیکن دروغ 

ایکه دائم داد از اسلام و  کشور  میزدی لیکن دروغ 

۱۴ سال چون عسس دو دسته بر سر میزدی لیکن دروغ 

گه ز دینداری و تقوا و فضیلت می زدی داد از وطن 

گه سخن از دشمنی با (روس ) کافر میزدی اما دروغ 

بهر طرد    دشمن    از   ظاهر   فریبی   ای  فضول 

آستین را پیشقدم می گشتی و بر میزدی لیکن دروغ 

بهر اغوای   مسلمانان   با ایمان  و   تقوا  و شرف 

حرف اسلام و جهاد و جنگ اکبر میزدی لیکن درو غ 

در    دلت   جز کشتن   و   آزار   مردم  ره  نداشت 

تکیه بر قرآن و بر محراب و منبر میزدی لیکن دروغ 

در لباس شرع انور می نمودی  حیله و  کید و ریا 

حرفهای از صراط و روز محشر می زدی لیکن دروغ 

می رسیدی هر کجا با صد حیل مانند شیطان رجیم 

بر کلاه هر مسلمانی که بود پر میزدی لیکن دروغ . 

صابر هروی

دلو ۱۳۷۲ 

چه زخم های جگر سوز خورده است بدنم

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  مؤرخ ۳ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۳  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

چه زخم های جگر سوز خورده است بدنم

چه زخم های جگر سوز  خورده است بدنم 

همین  منم  که  هنوزم   نشسته  در وطنم

به شرق و غرب و شمال و جنوب این عالم

فتاده    هر  طرفی   بینی   پاره های   تنم 

هزار  پیرهن   خود   درید   هزار   افسوس 

هنوز    نم   نم     باران      ندید     یاسمنم 

به    تیر   چشمی   این  چرخ  آفرین  گفتم 

گمان  نکرد  که  خشکیده  می شود چمنم 

فریب  جلوه ای  یاران   سرسری نه خورم 

که  سر سپرده   و   جانباز   دلبری   کهنم 

به    آسمان    تخیل   که   می کنم   پرواز 

رگ   تحمل   و   احساس  می درد   یخنم 

شهید عشقم  و با  خون   دل  رقم زده ام

ز بعد  مرگ کند   سرخی    حله ای  کفنم 

مرا    نوای    شکستن    نمی کند   تهدید 

چو  ذره  ذره  شکستم  دیگر نمی شکنم 

به  ذکر عشق  کند   قوت  زندگی محمود

ز نام   پاک  تو  هر لحظه   پر  بود   دهنم

————————-

چهارشنبه ۱۴۰۴/۱۱/۰۱ خورشیدی 

 ۲۰۲۶/۰۱/۲۱ میلادی 

احمد محمود امپراطور 

عشق زمستانی

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ  ۲ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۲  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

عشق زمستانی

و عشق ترا

با صبر و شکیبایی «ایوب» وار

تار تار

در دوک آغوشم ریسیده ام

از یاد هات

تن پوشی بافته ام

که سرمای تنهایی ام را

چون پشم مهر

گرم میدارد

تو برای من همیشه گرما آفرینی

و بودنت

در زمستانی ترین روز هام

هنوز

بی انتهاست ….

هما طرزی

نیویورک

۲۶ اکتوبر ۲۰۲۵

Winter love

and your love

with the patience and perseverance of “Job”

I have spun

threads

in the spindle of my arms

I have woven a garment from your memory

that keeps the cold of my loneliness

warm like the wool of a seal

You always create warmth for me

and your presence

On my wintriest days

still

is endless…

Homa Tarzi

New York

October 26, 2025

اشک یاقوت

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ  ۲ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۲  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

اشک یاقوت

 انیس و مونسم بر دیدن روی  تو می چرخم

 به دور سرو ناز و مقدم جوی  تو می چرخم

 زهی عزت که داری همچومن مشتاق دیداری

 چو ماه نو کنار خورشید  روی تو می چرخم

به شوق عشق تو دارم به هر ویرانه آهنگی

 بباغ و راغ و دشت و دامن کوی تو می چرخم

 مرا در حلقه ها مستانه میبینی که می رقصم

عزیزم   در  خیال   حلقهٔ  موی تو می چرخم

اگر نازک خیالی می کند  این جسم بی تابم

 چو مجنونی به یاد چشم آهوی تو می چرخم

 به یاد موج  زلف  نازنینت  گشته ام  طوفان

 چو گردابی به حسن چین ابروی تو می چرخم

شده عمری کشیدم  رنج  هجران ترا شهناز

 خمیده قامتم بر وصف دلجوی تو می چرخم

 دل خونین من چون اشک یاقوت میچکد آخر

 چو آهو در فراق چشم جادوی تو می چرخم

 پر و بالم توئی ای  خورشید  جان آفرین من

 به مضمون حضور تار گیسوی تو می چرخم

 ز بس آسوده حالان قدر نعمت را نمی دانند

 چو گوهر در کنار موج پهلوی  تو می چرخم

 مرا این ساز محفل می برد در عالمی دیگر

 به هرنوبت چو واعظ برگل روی تو می چرخم

ملا عبدالواحد واعظی

 آهسته آهسته

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۱ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۱  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

 آهسته آهسته

شوم از دوستان روزی  جدا آهسته آهسته

 روم چون رفتگان سوی خدا آهسته آهسته

به نیکو  کاری  و  نیکی   نمایان  تا نکو کاری

 بماند    یادگاری   بعد  ما   آهسته  آهسته

بیا تا   باز   گوییم    راز دل  با   یکدگر   یکدم

 که خاموش می شود ما را صدا آهسته آهسته

 نباشد حاجتی  تا خود طلبکاری دلم باشی

 بیایم جانب    تو  خود  رضا  آهسته آهسته

 بت  نامهربان  باشد  چو  دنیای  فریب انگیز

 فراموش می کند آخر تو را آهسته آهسته

مباشد آخر کار عمر    این   دنیای   دو روزه

 بیاید پیش   رو    روز جزا   آهسته آهسته

شوم پامال جور روزگاران بی” امان ” آخر

 دلم له می شود در زیر پا آهسته آهسته

امان قناویزی 

فرانکفورت – آلمان

بزن دف از محبت

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :  سه شنبه  مؤرخ  ۳۰ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۰  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

بزن دف از محبت

 گلی از گلشن زیبای  یارم

عبیر زلف  عنبر  سای یارم

 غبار  الفت  دنیای  عشقم

حریق زهره و  زهرای یارم

 چو‌ آتش زیر خاکستر نهانم

 ولی شوریده و شیدای یارم

گهی در آتش  عشقی بسوزم

 گهی چون لاله در صحرای یارم

گهی در کوی او افتاده بر در

 گهی در آتش و سودای یارم

بسودای جمالی چون بنفشه

به فکر طلعت  سیمای یارم

بگیر بزمی بزن دف از محبت

که م ن  در  دانهٔ  دنیای یارم

 مپرسید از دل و دلدادگی ام

 که طور سوختهٔ سینای یارم

میازارید   دلی    آزرده ام   را

 که دست بر دامن عذرای یارم

 خوشا ایدل که من آشفته احوال

 غلام   حضرت   مولای    یارم

چو واعظ در حریم عشق شهناز

 عقیق  گنج   کم  پیدای  یارم

ملا عبدالواحد واعظی

دیر نیست

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :  سه شنبه  مؤرخ  ۳۰ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۰  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

دیر نیست

امشب  دلم گرفته و از من  بریده‌ای

 انگار   بی خبر   ز دلِ   من رمیده ای

 می پرسم از خودم که کجایی؟ چه می‌کنی؟

 شاید   به    انتهای   معما رسیده‌ای

 از من   عبور  می‌ کنی و باز هم دلم

دلخوش به این خیال که شاید ندیده‌ای

 من عشق را بدون تو  معنا  نمی‌کنم

تو در کدام صفحه مرا خط کشیده‌ای

 بر من مجالِ حرف  زدن را نمی‌دهی

 گویا شبیهِ حرفِ  دلم  را   شنیده‌ای

یک روز می‌رسد  که   مرا باورم کنی

آن وقت دیر نیست…خدا را چه دیده‌ای

یحیی ماندگار

بازیچه

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ  ۲۹ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۹  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

بازیچه

عاشق شوی! خزان شده و زرد می‌شوی

سیگار گونه  سوخته ،  شبگرد  می‌شوی

با اشتیاق  سوی  یکی   می‌دوی،    ولی_

از دیگران   گریخته  و   دلسرد    می‌شوی

هرکس که بر تو   می‌نگرد ،  گریه می‌کند

سرتا  به  پا  دچار  غم  و  درد     می‌شوی

عاشق شوی    زمین  و زمان آه می‌کشند

در    کوچه‌   ها   قدم زده ولگرد می‌شوی

بازیچه‌   است آدم   بدبخت   دست  عشق! 

هرگونه خواست، هرچه که او کرد می‌شوی

زخمی   دلت   به  دست   مداوا  نمی‌رسد! 

با عشق زخم خورده، ولی مرد می‌شوی….

نوید الله محرابی (صافی)

ظبط و چور و تاراج 

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲۹ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۹  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی  – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

ظبط و چور و تاراج 

ستمی  که  ما  کشیدیم  نکشد  الهی انسان 

ز ستمگران   مومن   ،   ز جفای   اهل    ایمان 

همه جا ز دود و آتش شده گلشنش  چو گلخن 

همه شهر و کوه و برزن ، شده دخمه های دزدان 

به    دهات   ما    نمانده  ، اثری   ز راه و خانه 

نی گاو و الاغ و قلبه نه زمین و کشت و دهقان 

شده   بی تراوت  و گل  ، نی نوا و صوت بلبل 

اثری    نمانده   دیگر   ز بهار  و   باغ  و بستان 

همه چیز واژگون شد ، همه جا  طشت خون شد 

همه اش ز فیر راکت ، همه اش ز توپ  و هاوان 

همه مال و هستی ما شده ظبط و چور و تاراج 

نی رفاه و امن و راحت ، نی ترحم و نی وجدان 

نکند کسی   رعایت  ز اصول  و دین و قانون 

نه  وفا   و  آدمیت  ، نی   حمایت   مسلمان 

وطنی که بود جای   خرد  و کمال  و   دانش 

وطنی که مردمش بود ، همه اهل جود و احسان 

شده سر بسر ز راکت  همه  جای او خرابه 

چی خرابهٔ   مهیبی  که دگر  نگردد  عمران 

همهٔ  قصور عالی ، شده واژگون و  بر هم 

همه آبدات پارین ،  شده سرنگون و ویران 

به امان نمانده هرگز خر و گاو و مرغ در ده 

به صحاری و مراقع ، سگ رمه دار و چوپان 

همه راههای  کشور  ز خطر  نمانده  ایمن

شده بسته   بر رخ   ما ز جفای  باج  گیران 

بهمه زیان رسیده ز شلیک  توپ  و  هاوان  

به مزار و قبر و مسجد ، به  رواق و تاق و ایوان 

ز جهالت  و  تعصب   همه   رهنورد   کینه 

نی حذر ز روز محشر ، نه حیا ز دین و قرآن  

به امید  لطف  خالق  به  بلا صبور  و صابر 

همه اهل دین و قبله ، همهٔ  وطنپرستان . 

صابر هروی

یادی از زِنده یاد اُستاد خلیل الله خَلیلی

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ  ۲۸ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۸  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

یادی از زِنده یاد اُستاد خلیل الله خَلیلی  

 خَلیلی، شاعِرِ شیوا‌بیان بود

 دَبیرِ  فَوقِ‌العادَه،  پُر‌توان بود

 به بَزمِ چامه‌پردازانِ  پُرفیض

چِراغِ  راهنمایِ  شاعِران بود

چو آفتابِ دُرخشان می‌دُرخشید

 اَدیبِ مُطرَحِ عَصر و زَمان بود

 گِران‌اَرج و جَلیل و اَهلِ اِدراک

هَدَفمَند و فَهیم و مِهربان بود

 سُخَن‌دان و سُخَن‌ساز و سُخَن‌وَر

 ذَکیِّ نُکتِه‌سَنج و نُکتِه‌دان بود

 ظَرافت در بَلاغَت و بَیان داشت

 اَنیسِ پیر و مُشتاقِ جوان بود

مَتین،   اِستِوار   و   با  دِرایَت

فَروتَن، عالِمِ  اَندر  جَهان  بود

خُدا رَحمَت کُند بَرحالِ اُستاد

 به جِدّ ما رَفیقِ هَم‌زَبان بود

 بشیر، شاگِردِ مَکتَبِ خَلیلی

فَصیح و ناطِقِ  زیبا زَبان بود

 بشیر احمد بشیر شیرین سخن

فراق

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ  ۲۸ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۸ جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

فراق

مکن دیگر پریشانم که  من عزم سفر دارم

درخت  پیرم و  حالا  به ریشه  صد تبر دارم

فراقت میکشد من را ،  ولی امروز مجبورم

چو شمع در گداز هستم که آتش ها به سر دارم

مگو  نشنیدم  آوازت  ، نبوسیدم  لب  نازت

ندیدم گر چه پروازت  ز حالت من خبر دارم

سرشک عشق در چشمت ، به طغیان آمده خشمت

نمیدانی تو حال من، چه داغی در جگر دارم

ورق زد  دست  تقدیرم ، میان خاطرات من

به رنگ خون رقم آمد: بلا را پشت سر دارم

به چشم پر خمار تو اگر «غایب» شود پیدا

هویدا میکند رازی که هر شب با قمر دارم

داکتر سلیمان غایب

دریغ

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ  ۲۷ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۷  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————

فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی

دریغ 

گر این عصر عصر طلایی بود 

چرا   کار  ما   ژاژ  خوائی بود 

بمنزل    نداریم    ره  از زمین 

عجب مغز ها مان هوائی بود 

جوان  و  ادیب  و  خردمند ما 

مریض   تب  خود نمائی بود 

فصیح الکلام و وعاظ وخطیب

هواه خواه و بیجا سرائی بود 

کهن گر کند کار پوسیده است 

جوان    گر   بود    ابتدائی بود 

هنرمند  و   ملا و شیخ و فقیه

گرفتار     صد     ناروائی    بود 

اگر خورد و بُرد و بدزدید و کشت 

نگویند      آقا      کجائی     بود 

وطنخواه و روشنگر و  راستگو 

به    انظار   ما     خولیائی  بود 

یکی   انقلاب  بکش  بسته کن 

بدرد همه  خوش  دوائی  بود . 

بغلان

اسد ۱۳۳۱

صابر هروی

هجران

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ  ۲۷ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۷  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

هجران

گیر آمدم  ، گیر آمدم در بند  و زنجیر آمدم

رفتم جوانی در کمر ، برگشتم و پیر آمدم

در ظلمتم روشن شدم، با حیرتم دشمن شدم

از دادگاه  روشنان با  جرم  و تقصیر آمدم

حرفِ گمانم  را زدم ، چانه  زمانم  را  زدم

تخته دکانم را زدم، بی حرف و تقریر آمدم

پایم شبی در دام رفت، هم حیثیت  وهم نام رفت

دل رفت از دستم ولی با مکر و تزویر آمدم

تنها ز شهر خویشتن رفتم خموش و بی سخن

از عشق دیرین وطن،  با زوج و تکثیر آمدم

رفتن چرا سوی کنشت، باشد ا گریک سرنوشت

از ابتدا  در این   جهان  بی امر تقدیر آمدم

بودم چو موجی در میان، رفتم به اوج آسمان

در گوش موهوم فلک، بم بودم و زیر آمدم

با جامه ای درویش خود کس را ندیدم پیش خود

رفتم دیار عاشقان ، بودم  گدا  ، میر آمدم

با ترح و ساز و با نوا ، غایب چو موجی در هوا

با رعد و برق و با صدا  ، با نقش و تصویر آمدم

داکتر سلیمان غایب

مدارا

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  مؤرخ  ۲۶ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۶  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

مدارا

جهان را خرم و شادان، جدا از  دردِ سر بینم

 جهانِ نو  ، جهانِ نور ؛ جهان  را   معتبر بینم

 اگر تخمِ  خرد کارند ، بروید عقل  و  اندیشه

 اساسِ فهم و هر فکرت، طلا و سیمِ زر بینم

جهان را محترم بینم، بدونِ خصم و هر نفرت

 به هر سو اشتیاق و شور، همه شیر و شکر بینم

قلم   باشد  سلاحِ  ما ، خرد  راهِ نجاتِ کس

 زِ علم و صلح و آگاهی، همه را بهره‌ور بینم

 نه جنگ و   در  دل‌  ها  ، نه بیدادِ ستم‌ کاری

 دلِ انسان شود دریا، من این‌سان بحر و بر بینم

محبّت جای هر نفرت، صداقت در همه اقشار

 درستی  در همه ادیان ، تحمّل را هنر بینم

 نبینم هیچ  شیّادی ، نباشد  تخمِ شیطانی

 مدارا در دلِ  انسان  سراپا   ریشه‌ ور بینم

بشیر احمد شیرین سخن