۲۴ ساعت

شکو فهٔ عشق

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۲ حمل  ( فروردین ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۲ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

   شکو فهٔ عشق 

محملِ    نو  بهار     می آید

جلوه  بر شاخسار  می آید

میدمد هرطرف شکوفهٔ عشق

بوی  مشک   تتار   می آید 

کاروانِ نشاط  و شادی ها

رو به شهر و  دیار  می آید

چو بگلشن نظر کنم به رخش

در دلِ   من    قرار  می آید 

میرسد مژده از نسیم بهار

که بگلشن   هزار  می آید 

مجمرغم شکست و رفت شتا

شا خهٔ  گل  ببار   می آید 

سخنت دلنشین شده است«لبیب»

کز    دلِ  داغدار    می آید 

      عبدالقیوم « لبیب »

    از مجموعه غوغای دل

          ۶/ ۱ / ۱۳۵۳

بهار

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۲۹ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۰ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

بهار 

بهار    آمده   ،  میهن !   هوا   هوای  تو نیست

مگر   ترانهٔ    گل‌ ها   کنون   برای   تو  نیست؟

همه ز شوق ، به دشت و دمن، به عیش روند

ولی در این دلِ غم‌خورده، نقش پای تو نیست

به خون کشیده شده   باغ  و  دشتِ این میهن

دریغ ! کشتنِ  تو   نیز  خون‌  بهای   تو   نیست

نسیم ، مست  ، به هر سو، سرودِ عشق برد 

مگر که نغمه ی   نوروز    آشنای   تو نیست؟

کنار   این   همه   همسایه  ، این  همه غوغا

کسی به وسعتِ  غم، چون من آشنای تو نیست

بده    مژده    چو    آیی    ،   بهار     با ز    آید 

بیا، بیا   که درین   ورطه،  داد خواه تو نیست

به    باغ   رفتم   و   دیدم   که   لاله می گِرید 

ز قلب   لاله   اگر خون چکد  ، برای تو نیست

عالیه میوند

فرانکفورت – آلمان

۱۹ مارچ ۲۰۲۶

دُختِ زیبای بهار

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۲۹ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۰ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

دُختِ زیبای بهار

 یک نفس تا به طلوعِ خورشید

 یک قدم تا به پگاه

 لحظه یی تا به دمِ صبحِ سپید

 تیرگی رختِ سفر می بندد

 و به کوتاهی یک آهِ حزین

 این شبِ تیره و تار می گذرد

و در این ثانیه ها

 عطرِ رنگینِ خیال ات

 همه جا می پیچد

 چشمِ من، نقشِ قدمهای تو را

 منتظر است

هر گلِ پیرهنم

 بوی نفسهای تو را می شنود

 کوچه باغِ دلم انباشته

 از عطرِ خوشِ آمدن ات

 و نسیمِ سحری باز به

 گوشم خواند

 نامِ پر مهرِ تو را

تو مرا باور کن

 و به خاطر بسپار

 دُختِ زیبای بهار

 با سبدی از گلِ سرخ ،

در راه است.

 مریم نوروززاده هروی

 نوزدهم مارچ ۲۰۲۶

از مجموعهُ”پاییز “

هلند.

نوروز پیروز است!

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۲۹ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۰ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

نوروز پیروز است!

 انسانم آرزوست.

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۲۹ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۰ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

 بداهه ی بهاری با وزن و قافیه شعر مشهور مولانای بزرگ

 انسانم آرزوست.

پایان   فصل  سرد   زمستانم  آرزوست

 سرو  چمن   و   ابر   بهارانم   آرزوست

 در صبح نو بهار  و  صفای   نسیم صبح

چرخی به  زیر  نم نم  بارانم   آرزوست

 عمرم به غصه طی شد و جانم به لب رسید

اشکی به  شادی از  سر  مژگانم  آرزوست

 همواره   شام  تار   به  خلوتگه خودم

 هر لحظه یاد آن  مه  تابانم  آرزوست

 بشکست ساغر من و مستی ز من پرید

 هم پا به پای سرو گلستانم آرزوست

 رونق بشد ز چشم دو  عالم سیاه گشت

چشمی چو چشم نرگس مستانم آرزوست

 درحسرتش بمیرم و جان را به حق دهم

 وقت  وداع  صورت  جانانم  آرزوست

 حسرت به دل بمانده و دور از وطن“امان“

 باری دیگر شام هرات جانم آرزوست

 امان قناویزی

فرانکفورت – آلمان

عید شاعر بی سیم و زر

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۲۹ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۰ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

عید شاعر بی سیم و زر

امروز روز عید و  ولی چشم ما  تر است

بر حال آن یتیمی که محتاج هر در است

تاکی   بدست  کأس  گدائی  گرفته ایم

بنگر غریب  و بیوه  که با حال ابتر است

فرجام عید  بر  سر ما  ماتم  است بس

معلول این وطن بِنِگر خاک بر سر است

آخر  چه  گونه  خنده  کند  وارث   شهید

نی نانی در کفَش و نیَش جامه در بر است

امروز   روز   عید  و  پدر رفته  پشت کار

آرَد اگر به کف  دو نانی  حَجّ  اکبر است

ای  مژدگانِ  عید  به هر در که سر زنید

حالات این وطن همه پاشان و پرپر است

بر خانه های ما   چو   گذر  اُفتَدت ببین

بر جای خنده ها تو گوئی روز  محشر است

بار دیگر   گر    آمدی   ای عیدِ صالحان

خوشی بیار تا بگوئیم  عید بهتر است

کس سر نزد  به  کلبهٔ  احزان خنجری

فهمیده اند که شاعِرِ بی سیم و بی زر است

دعاگوی تان

شیخ مولوی خنجری

کابل  – چهار دهی.

عید فطر

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۲۹ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۰ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

عید فطر

 عیدِ  سرشار   از  ترنّم آرزوست

 خنده‌ی شاد  و تبسّم  آرزوست

 تن سالم ، عافیت  و  قلبِ شاد

 بر  همه  اقشارِ  مردم آرزوست

 با   قبولِ   روزه   و  ختمِ   صیام

 مهر و  ایثار  و   ترحّم  آرزوست

 بر سرِ  خوانِ  عزیزان  روزِ  عید

 گوشتِ برّه، نانِ گندم آرزوست

سفره‌ها  رنگین ، پُربار  و  فراخ

 آب و نان، صدها تنعّم آرزوست

 با  کمالِ  عزّت  و  لطفی  مزید

 مِهر خاتون ، ناز بیگم آرزوست

صد  مبارک‌ ها ، تعظیم بر شما

عیدِ  شاد و  پُر  تکرّم  آرزوست

 بر همه پیر و جوان و مرد و زن

عزّت و حرمت، تداوم  آرزوست

 طبل و سنتور و حضورِ گرمِ یار

 پُرنشاط و خوش‌ترنّم آرزوست

 زین بهاران، ابر و بارانِ خوشگوار

 بی‌خسارت، بی‌تلاطم آرزوست

با امید  و    آرزوهایت  ،   بشیر

ختمِ هر خصم و تظلّم آرزوست

 بشیر احمد بشیر شیرین‌سخن

در معبدِ قلبِ من

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۸ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۹ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

در معبدِ قلبِ من

زلزله‌ای‌ست

که در من جاری‌ست،

استخوان‌های سختِ سکوتِ تنم را

لحظه‌به‌لحظه

به طوفانی بی‌صدا بدل می‌کند،

و از ویرانه‌های خاموشِ وجودم

فریادی

به وسعتِ آسمان برمی‌خیزد.

من در تو

چنان گم می‌شوم

که جغرافیا از هراس

خود را به خویش می‌پیچد؛

قطب‌ها جای خویش را واژگون می‌کنند

و قطب‌نماها

بی‌اختیار

به سجده می‌افتند.

نامت را که زمزمه می‌کنم،

اقیانوس‌ها از مرزهایشان سرریز می‌شوند،

ماه از مدارش می‌لرزد،

و خورشید

از شدتِ حسادت

لحظه‌ای خاموش می‌ماند.

تو چیستى؟

کیستی

که با یک نگاهت می‌آیی

و فلسفه‌های هزارساله‌ی درونم

چون قصرهای شنی فرو می‌ریزند،

و من،

این ذره‌ی سرگردان در کهکشانِ تردید،

به یقینی سوزان بدل می‌شوم

که مرا می‌بلعد.

تو را

خاموشیِ همه‌ی چراغ‌های زمین می‌دانم،

و بودنت

خدایِ دوباره‌ی معناست

در معبدِ قلبِ من.

امشب

تو را چنان می‌نوشم

که از طعمِ وجودت

آتش در رگ‌هایم می‌دود،

تنم از وسعتت لبریز می‌شود،

زبان می‌سوزد،

و معنا

در برابرِ عظمتِ تو

زانو می‌زند.

تو چیستى؟

کیستی

Sohilla Ziaie

سهیلا ضیایی

مظهرِ لطف خدا

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۸ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۹ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

مظهرِ لطف خدا

مظهر لطف خدا در  عرصهُ  دنیا زن است

روح بخش مهر در  آئینهُ  دل ها زن است

خانه بی مهرش چو صحرایی ست خاموش وغریب

روح گرمی بخش در کاشانهُ ی  دل ها زن است

در هجوم  فتنه های  تیرهِ    این  روزگار

آن که بنشاند غبار فنته و بلوا زن است

درسپیدی های صبح زندگی بادست مهر

پرتو پاکی چو نور روشن بیضا زن است

در دل تاریک مردم چون چراغی پرفروغ

آن که می بخشد صفابر دیده و دل ها زن است

گردل عالم به شور عشق گردد بی قرار

سُرِ این  شورِ نهان در پردهُ شیدا زن است

گر ببرسی راز عشق ومهر در دنیا کجاست؟

آن که سازد زندگی را غرق در روُیا زن است

گر دلش گیرد ز بی مهری و جور  روزگار

با سرشک خویش برپا می کند دریا زن است

شمیلا حبیب زی سرشک

۱۷ حوت ۱۴۰۴ خورشیدی

نوروز؛ ارث نیاکان

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهار شنبه مؤرخ  ۲۷ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۸ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

کهـن نـشـاط  بهـاران  جشن نوروز است

سرور  سرو  خرامان  جشن  نوروز است

که مهــر جـام جـم افتاده در دل جمـشید

گـزیـده نقل مُهـستان جشن نوروز است

به ما رسیده کنون  پس از هـزاران سال

زهی که ارث  نیاکان  جشن نوروز است

ز مهرگان  سـخن  نغـز دل فـراوان است

ولی بهار گل افشـان جشن نوروز است

چـه قـصه هـا که شـنـیـدیم در شب یلدا

طلوع صبح درخشان  جشن نوروزاست

ترازوی روز  شب  باز  می شـود  میزان

در این تعادل  دوران  جشن نوروز است

گل و  نبات  و  درختان  ز خواب  برخیزند

حیات باغ و گلسـتان جشن نوروز است

به کـشت و  کار کـشاورز  آفـریـن گویید

سـتـوده سـنت دهقان جشن نوروز ست

مگـر شـود بـه دو انگــشت آفتاب پنهان

فروغ مهـر نـمـایـان جشن نوروز است

درآسمان خراسان همیشه خورشید است

بسی ستاره به دامان جشن نوروز است

چهــارشـنـبـه از آتش سـور دل بگرفت

که سرخروی و شادان جشن نوروزاست

اگـرچـه دامـن تاریـخ  بـاغ رنگیـن است

یگانـه نـوگل خـندان  جشن نوروز است

خجـسته  باد  قـدم عـیدـ فـطـر در نوروز

بغل گـشا  که  مهـمانِ جشن  نوروز است

بدا که طالب  نادان  به  ضد نـوروز است

شکوه  ملک  خراسـان  جشن نوروزاست

گلان  به  دسـت  تجاوزگـران  پرپر گشت

و پر ز  لالۀ   سوزان  جشن نوروز است

ز جور  اهـریمـن فتنه  گـر  مشو  غمناک

که مهروتحفۀ یزدان  جشن نوروز است

تمـدن   از  دل جنگ و دفـاع  شـده بیرون

غرور آرش   و  پیکان   جشن  نوروز است

در  اوج  تاریخ و فرهنگ  چند هزار ساله

شهاب  وحدت   ایران  جشن  نوروز است

شکسته  پشت  تجاوزگـران  تاریـخ   سـوز

قـوی سـتاده چراغان جشن  نوروز  است

کهـن تـمــدن پاکان نـیـک سـیرت بــین

که آفـتـابِ   فـروزانِ جشن نوروز است

فـراز قـلـۀ نـظـم جـهــان چـنــد قـطـبی

چومهروماه پرارمان جشن نوروزاست

رسول پویان

۱۷ مارچ ۲۰۲۶

کابلم!

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۲۶ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۷ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

کابلم!

 دل خسته‌ام، شکسته‌ام انگار کابلم

مانند   قبل   واله    و     بیمار   کابلم

این  روزها   تمام   تنم  درد می‌کشد

 در آتشم  ، در آتش   بسیار ، کابلم –

 همسایه‌ها به شیشه‌ی من سنگ می‌زنند

 قلبم شکسته با همه هنجار کابلم

چون شاه بی وزیر شدم، مات می‌شوم!

با   دست‌   پر   شرارت  اغیار کابلم

فکرم، تنم، خیال  و  دلِ  داغدار من

 از درد و رنج و غم شده انبار، کابلم

چشمم که خیر! جان و دلم گریه می‌کند

من پا برهنه! روی زمین خار، کابلم….

۲۶ حوت ۱۴۰۴

#محرابی_صافی

بت می فروش

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۲۶ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۷ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

بت می فروش

به نیمه شب بت می فروش باده پرست

 کرشمه کرد به ناز آمد و دمی بنشست

 بسا که شب پی شب  آمد  و همانگونه

 مدام عهد ببست و دوباره عهد شکست

 گرفت  جام  به  دست و پیاله را نوشید

 بشد چو گرم سخن باده خورد و میشد مست

توان  بداد  ز کف  تکیه  زد به پهلوی من

بگفت بهر خدا دست من بگیر به دست!

 نشست و گفت، من از پا فتاده را مددی

 که در طریق جوانمرد رسم احسان است

 بگفتمش که بمان تا به صبح پیش”امان“

چو صبح گشت ز من رفت و با دگر پیوست

 امان قناویزی

دلباختهٔ عشق 

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۲۶ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۷ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

دلباختهٔ عشق 

در حسرت دیدارِ توام، جان  به لبم شد

هجران تو  آتشکده‌ای  روز  و شبم شد

در دام تو افتادم و درمان شده از دست

زنجیر  نگاهت  سبب  سوز  و  تبم شد

هر لحظه به یاد تو  جگر سوخته‌ام، آه

حاصل همه ازاین رمق و آن سببم شد

در سینه دلی مانده که دیوانه‌تر از پیش

وسعت‌کده‌ی جان و جهان یک وجبم شد

با نام  تو   آمیخته   شد    خون   رگانم

موسیقیِ   مژگان   ملیحت  طربم شد

در دیده‌ی خونبار من از شوق تو باران

هر قطره‌ی نوشین  و نزاکت ادبم شد

از پنجره  بر ابر  و  دمن خیره که دیدم

آشفته‌   ترین  عاشق  دنیا  لقبم شد

دلباختهٔ   عشق  تو می‌باشم و دائم

هر بیت غزل شاهد رنج و طلبم شد

سهیلا ضیایی

سفره ی دل

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲۵ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۶ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

سفره ی دل

هرچه  اندوه  نهان  در  سینه‌ ام  پنهان بود

دردِ  من  از   غیر   نبود  بلکه  از  یاران  بود

خنده بر لب داشتم دل غرق توفان سکوت

آنچه   پنهان  می نمودم  آتشِ   توفان بود

تکیه کردم بر رفاقت‌ های بی‌ ریشه دریغ

رشته ی الفت نباشد، عهد بی پیمان بود

هرکه را چون خود تصور کردم از ساده دلی

لیک او در خود پرستی غرق و سرگردان بود

سفره ی دل را گشودم پیش چشم آشنا

خنده اش سرد و نگاهش خسته و حیران بود

چشم بستم بر خطا گفتم که شاید بگذرد

غافل از  این‌  داستان  آغازِ یک پایان بود

قصه‌ی ما قصه ی باران و خاک تشنه بود

ابر آمد، رفت و سهمم حسرتِ باران بود

باز هم شکرِ خدا دل را نبستم بر کسی

گرچه قسمت در رفاقت  سایه ی  هجران بود

#سیدجلال علی یار

( ملبورن آسترالیا )

فبروری ۲۰۲۶

آتشِ عشق

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲۵ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۶ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

آتشِ عشق

پروردگارا !

ای آن‌که کهکشان‌ها

نفس تو را در سینه خویش می‌گردانند

لحظه‌ای

از وسعت بی‌کران‌خویش فرود آی

و خلوت تنهایی‌ات را

با دل‌لرزان من قسمت کن

آیه‌های ناگفته حضورت را

در اضطراب خاموش سینه‌ام بنه،

تا دل من

محراب نزول کلام تو گردد

دست رحمتت را

به اعتماد دستان تهی من بسپار،

و سایه حضورت را

بر سپیده فردایم بیفگن،

آنجا که روح من

در بلوغ نور

به شکوفه خواهد نشست

ببخشا !

آنچه عطا کردی

و من در کوری غفلت

شکرش به‌جا نیاوردم

اکنون

من دیگر

تمام هستی خویش را

چون نذری خاموش

بر آستان تو نهاده‌ام

لبریز از مهر آمده‌ام،

ای دریای بی‌کران حضور !

در خویش بگشا،

که امشب

با دست‌های تهی

و دلی سرشار از امید

به آستانت رسیده‌ام،

تا در آتش عشق تو

جاودانه گردم.

میترا وصال

۱۶ مارچ ۲۰۲۶ 

لندن – انگلستان

نمی خواهم

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲۵ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۶ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

نمی خواهم

نمی‌خواهم جهانی را که جنگِ روح و تن باشد

 جهانی  را  که لبخندش  نقابِ  یک  کفن باشد

 نمی‌ خواهم جهانی  را  که  در آن  نامِ  آزادی

فقط  در  دفترِ  تاریخ،  باقی  یک  سخن  باشد

 نمی‌خواهم  جهانی را  که کودک در دلِ خانه

به  جای  بازی  و  خنده ،  گرفتارِ  رسن  باشد

 نمی‌خواهم جهانی را که  انسان در تمامِ روز

 میانِ  کینه  و  وحشت  اسیرِ  خویشتن باشد

 نمی‌خواهم جهانی را که صبحش رنگِ خاموشی

 و شب‌هایش پر از آتش، پر از دود  و  مِحَن باشد

 دلم می‌خواهد آن روزی که انسان با دلِ آرام

نه گرگِ هم ، که  همدردِ دلِ زخمِ کهن باشد

یحیی  ماندگار

ناوگان جنگی امریکا در خلیج فارس

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۲۴ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۵ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

شاعر : زنده یاد محمد ظاهر نیاز قناویزی – فرستنده : محترم امان قناویزی

ناوگان جنگی امریکا

 در خلیج فارس

 تا  گرفتی  بر کف   قدرت  عنان  خویش را

 ظالمی و داده ای خوب امتحان خویش را

دیده ی حق بین گشا و دور  پیشت را نگر

 تا به چشم خود ببینی مردمان خویش را

گر تو را همت بود رو  سوی  اتیوپی ببین

 بهر نانی می فروشند کودکان خویش را

کشور ما را به خاک و خون کشیدی از غرور

 چون قشون سرخ، خواهی باخت  جان خویش را

 سود خود جویی همیشه بر زیان دیگران

رایگان کی می دهی بر ما قران خویش را

 در تعرض ، در تهاجم   یکه   تاز   عالمی

 بس به خون آلوده ها آلودی نان خویش را

 این چنین طرز تفکر تا که سرمشق تو شد

می زنی آتش  تو  آخر آشیان خویش را

 گه وهابی را مسلح ساختی، گاه احمدی

 می کنی بهر ما مسلط نوکران خویش را

هیچ می دانی که خشم خلق چون خشم خدا ست

 می دهی بر باد آخر  دودمان خویش را

 بی حیایی   را  نگر   کاز   آبهای  امریکا

 در خلیج فارس  آری ناوگان  خویش را

 گر کلینتن را نباشد فکر خود خواهی “نیاز“

در خلیج فارس  بیند  ناوگان خویش را

مرحوم محمد ظاهر نیاز قناویزی

۱۶ دلو ۱۳۹۷ خورشیدی

آلمان

قیامِ حوت ،قیامِ خود کفا

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۲۴ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۵ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

     قیامِ حوت ،قیامِ خود کفا

قیامِ حوت  ، قیامِ  خود کفا بود

 عاری از هر زعیم و پیشوا بود

 ملّت ناراض ز اعمالِ رژیم بود

 رژیمِ مزدورِ روسِ  بی‌خدا بود

 فرامینِ رژیم چون تیغ و خنجر

 یکی  پشتِ  دگر درد و بلا بود

 فقط غصبِ زمین و املاکِ مردم

 از هر مالک، هر پولدار روا بود

 سواد آموزی و دانش به ملت

جفنگ و  یاوه‌ای  پُر ناسزا بود

 بی‌حرمتی به اساساتِ دین بود

 لنین و مارکس مقامِ باصفا بود

 ز هر افعال و کردار  و سرانجام

مصیبت با مصیبت هم‌صدا بود

 بسا توهین، تحقیر و  تمسخر

 به مالک و به میر و کدخدا بود

خونِ ملت بجوش آمد سراسر

 قیام شد هر طرف صد ماجرا بود

 همه با داس و بیل و تیغ و تبرزین

 قیامت شد، هزاران غوغا بپا بود

 همه عاشقِ دین بودند و میهن

 به هرسو پیر و برنا جان‌فدا بود

 سراسر   نعرهٔ    « الله اکبر»

علیه   مردمانِ   بی‌  خدا  بود

 درین خیزش، درین میدانِ خونین

 هرات مانند دشتِ کربلا بود

ده‌ها مشتاق، معشوق و مبارز

 به هر میدان مشغول غزا بود

 تفنگدارانِ   تا  دندان مسلح

 قساوت   را  تماماً آشنا بود

 به دستورِ امین، شیادِ جانی

 جفا پشتِ جفا پشتِ جفا بود

 همه جا تانک و راکت و طیاره

 جهتِ قتلِ مردم جا به جا بود

 هدفِ ناکسان، کشتارِ عام بود

 فقیر و  مستمند  و بی‌نوا بود

 به هر جاده، به بلوار و خیابان

 ملّت با تیرِ دشمن سر فدا بود

 درین غوغا، به میدانِ معارک

شهید در آرزوی دارالبقاء بود

 دریغا، حسرتا، هیهات، هیهات

 رفیقانِ شهیدان نیمه‌راه بود

 ز هر قریه، به هر شهرک و اطراف

 پیر و   برنا  شریکِ ماجرا بود

 ده‌ها قُلدُر، ده‌ها یاغی و باغی

 به تخریب و تباهی راهنما بود

 در آن روزها، در آن معرکه بازار

 بشیر شاهدِ جنگ و ماجرا بود

       بشیر احمد شیرین سخن

امید ابدی

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۴ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

امید ابدی

مرا  در قایق احساس ،

چو فانوس بلورین ،

پر نور و درخشنده تر از آفتاب ها …

به جاودانه ها ببر .

دستان پر مهرم را –

در باغچه ی هستی‌  ات بکار .

شاید روزی ثمر دهد ؟

هما طرزی

لاس ویگاس

۶ نوامبر ۲۰۰۶

 سهم ما

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۴ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

 سهم ما

سهم ما از زندگى این است و بس

درد و آه  و ناله و کین است  و بس

هست  در  دنیا  اگر  چه  غم   ولى

حال ما دایم چه غمگین است  و بس

دیگران    را   بهره   از   فارغ   دلى

بهره ى ما بار سنگین است و بس

دیگران  با یار  دیرین  شاد  و  لیک

گریه بر ما یار  دیرین است و بس

طفلکان   خوابیده   در   بالین  ناز

طفل ما را صخره بالین است و بس

اندرین خطّه نه آیین است و دین

زانکه مارا کینه آیین است و بس

شیبا رحیمی

عاشق بی باک

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۴ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

عاشق بی باک

می‌بوسمت آن گونه که در وقت اذان هم

در   اوّل    و    در  آخر   ماهِ   رمضان   هم

می‌بوسمت آن لحظه که هرچیز گران است

در شهر  شما گر  بشود  بوسه گران هم

در خانه   تو   تشریف   بیاری    و    نمایم

با بوسه‌ی خود بدرقه با چشم و زبان هم

در گونه و لب  می‌کنم  این‌ گونه  حواله! 

با تاب و  توان بوسه و بی تاب  توان هم

امروز که من عاشق بی باک  تو هستم

لبخند بزن  سوی  منی بی  همگان هم

با دیدن چشمان  تو چون سیل سر آمد

اندازه‌ی  امروز  فشارم  ،  ضربان   هم

یک چشم تو جادوگر و یک چشم تو ساقی‌ست

چون شوق به جوش آمد و اکنون هیجان هم

تیرت به خطا هم  برود  کشته‌ی دارد! 

من کشته‌ی تو هستم و بی  هیچ نشان هم….

۱۴۰۴/۱۰/۱۹

محرابی  صافی

گذر عمر

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۴ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

گذر عمر

تیزتر  از  آبِ   روان  عمرِ   گران   می‌گذرد

 بر همه خورد و   کلان، پیر و جوان می‌گذرد

 هر نفس گوهرِ عمر است، غنیمت بشمار

 کز سرِ  ما  چو   نسیمِ   گذران   می‌گذرد

 نه توان بست به دنیا دلِ شیدا به هوس

 عمر ما همچو خزان از  آسمان می‌گذرد

 پند   گیرد   دلِ  عاقل  ز  گذر   های زمان

 کز سرِ تاج و  سریرِ شهِ  جهان  می‌گذرد

 گر بمانَد اثری  از زر و  از  سعی  و تلاش

 نامِ نیک است که از هر دو جهان می‌گذرد

تا که هستی، غم بیهودهٔ  این دهر مخور

 ای بشیر، عمر گران همچو خزان می‌گذرد

بشیر احمد شیرین سخن

سر موی بگو تقصیر ندارم

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۴ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

سر موی بگو تقصیر ندارم

 ز هجران حضورت ای  پریرو  چشم تر دارم

 تن  آزرده  را  صد  داغ  کاری  در جگر  دارم

 بپای آتش عشقت نفس در سینه میسوزد

 به یاد و خاطراتت  ناله ها وقت سحر دارم

 فراقت  تا بکی  دروازهٔ این خانه  می کوبد

 که امضای ترا در قلب  حیرانی به زر دارم

 نمیدانم چه دارد ناز مژگان  موج افسونی

 که شبها تا بصبح فکر و خیالاتی بسر دارم

خیالم  آنقدر  مفتون  نموده   زلف  پیچانت

 که از افسون زلفت تار موی در کمر دارم

به کام عاشقان هرگز ندارد چرخ  جولانی

 چو طوفانی برخسار نحیفم صد گهر دارم

 تحمل کی شود این بار سنگین جدای ها

 سر  موی  بگو  تقصیر  ندارم یا  اگر دارم

 نمیگویم چرا شوریده بختم یا که دلگیرم

که این تقدیر دوری را ز اول در نظر دارم

 ز فقر و ناتوانی هم نشد سنجیده  پروازی

 زمین و آسمانی در نوردم بال و پر دارم

 خدا   آسان  نماید  تا  بیائی  محرم رازم

ببینی  تا به  دیدار  تو  دنیای  دیگر  دارم

 ببوسم آستان مقدمت را سرو شهنازم

 چو‌ واعظ قصهٔ از باب دوری مختصر دارم

ملا عبدالواحد واعظی

بر گرد به کشور 

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۴ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

بر گرد به کشور 

ای  آنکه  شد  عمری به دیار دگرانی 

غافل ز چه از حال و غم هموطنانی ؟ 

رفتی  و  فراموش  نکردی  وطنت را 

بر گرد که به کشور که بما راحت جانی 

دوری   و  نداری  خبر  از  حال دل ما 

از یاد تو رفتست که از هم نفسانی 

از جنگ شده  کشور  آباد  تو  ویران 

حیرتزده  از  دور چه  حاصل نگرانی 

یک عدهٔ نادان  شده بر ملک مسلط 

تو بی خبر از ما به غم سود و زیانی 

باز آی که بر هم شده هر چیز که بوده 

تو صاحب فکر و خرد و کام و زبانی 

این کشور تو ، بوده و از تست ، بیا زود 

گر خواهری یا مادری یا پیر و جوانی 

باز آی و به تنهایی ما هم نظری کن 

تو مرحم  داغ  دل  افسرده دلانی 

زنده یاد استاد صابر هروی

حروف سرخ عشق ….

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۴ مارچ ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

حروف سرخ عشق ….

این در بسته، دل اش تنگ است، آن را باز کن

از  دهان اش  قصه ی   این  خانه   را  آواز کن

خانه  از دستت  برون  شد  از  فرو دستی تو

خانه ی با دست عشق و خشت دل، آغاز کن

قصه های  عشق  را پایان  نمی باشد به راه

تا که دشت و تیشه باشد ، قصه اش  را باز کن

از غروب ات کن طلوع ، از تنگنایت  سر بکش

سینه را با  وسعت  صد  بیکران  همساز کن

بوسه بر زخم فلق را کن، حروف سرخ عشق

بر   زبان   این   زمان  از  نو  زبانی   ساز کن

آسمانی را  که جولان  را  نمی ماند  به اوج

بر زمین اش‌ می کشان و فرش پای انداز کن

عشق ممنوع، گشته پس، رنگین  کمان عشق را

زین افق  تا  آن  افق  در  اوج  ها  افراز کن

در سکون و در سکوت خود شدی معتاد مرگ

بخش بر روح ات نٓفٓس، با نفس جان پرواز کن

«غزٓه» های عشق سوزد، خزٓه ی تسلیم را

قصه های

این جهان را

این چنین

پرداز کن

فاروق فارانی

دسمبر ۲۰۲۵