۲۴ ساعت

22 نوامبر
۱ دیدگاه

۴۵ سال گذشت ، اما داغ فراق پدر همچنان تازه است!

( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ ۱ قوس ( آذر) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۲ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا
————————————————————————————————————————————————–

۴۵ سال گذشت ، اما داغ فراق

پدر همچنان تازه است!

================

به مناسبت چهل و پنجمین سالروز درگذشت پدر

گرامی ما ، زنده یاد استاد علی اصغر بشیر هروی

=================================

قیوم بشیر هروی 

 

امروز اول قوس ۱۴۰۵ خورشیدی ، درست ۴۵ سال از روزی می گذرد که یکی از تلخ ترین و فراموش نشدنی ترین روزهای زندگی ما رقم خورد، روزی که پدر مهربان ، عزیز و گرانقدرما زنده یاد استاد علی اصغر بشیر هروی ، در سحرگاه اول قوس سال ۱۳۶۰ خورشیدی، در شهر تهران، دور از وطن ، زادگاه و خانواده  در کنار کاغذ و قلمش ، دیده از جهان فرو بست و به دیار باقی شتافت.

آری ! ۴۵ سال گذشت ، اما برای ما، گذشت این همه سال نتوانسته است جای خالی آن پدر مهربان و فرهیخته را پر کند. هنوز هم یاد و خاطره اش در گوشه گوشه زندگی ما زنده است و هر بار که نامش را می شنویم یا نوشته ای از ایشان را می خوانیم ، خاطرات روزهای حضورش در برابر چشمانمان جان میگیرد.

پدرم تنها یک پدر مهربان و دلسوز برای خانواده نبود ، او انسانی بود فرهیخته ، دانشمندی  بود پرتلاش ، ادیبی بود سرشناس ، مؤرخ بود وارسته ، منجمی بود توانا ،طنز نویسی بود ورزیده ، شاعر و نویسنده ای بود آگاه  که بخش بزرگی از عمر پربارش را وقف دانش، قلم و خدمت به جامعه فرهنگ و زبان مادری اش  کرد.

استاد علی اصغر بشیر هروی در سال ۱۲۹۸ خورشیدی در شهرتاریخی و فرهنگ پرور هرات چشم به جهان گشود . از همان دوران جوانی به دانش و ادبیات عشق می ورزید و با استعداد و پشتکار کم نظیر خود، در عرصه های مختلف علمی و فرهنگی به جایگاه شایسته ای دست یافت .

از فعالیت های برجستهء فرهنگی ایشان ، تأسیس هفته نامه طنزی و انتقادی « ترجمان » در ۲۹ حمل ۱۳۴۷ خورشیدی با همکاری زنده یاد پوهاند دکتور عبدالرحیم نوین میتوان نام برد.

این نشریه که در زمان خود جایگاه ویژه ای در میان اهل قلم و علاقه مندان مطبوعات داشت ، دریچهِ تازه ای در عرصهء طنز نویسی افغانستان گشود.

زنده یاد استاد بشیر هروی با قلم شیوا ، اندیشه نقاد  و طنز گزنده اما آگاهانهِ خویش ، نابسامانی های اجتماعی و سیاسی جامعه را به تصویر می کشید. بسیاری از طنز پردازان و نویسندگان نام آشنای کشور نیز در مکتب « ترجمان » پرورش یافتند و از راهنمایی های  ایشان بهره مند شدند.

علاوه بر کار در نشرات مختلف کشور، یکی از مهم ترین فعالیت های پژوهشی آن مرحوم  ، کار در بخش نسخه شناسی ، بررسی و فهرست نسخ خطی آرشیف ملی افغانستان میباشد که با همکاری تعدادی دیگری از دانشمندان شناخته شده کشور انجام دادند.  

زنده یاد استاد بشیر هروی علاوه بر کار های پژوهشی و روزنامه نگاری به سرودن شعر در قالب هایی غزل ، مثنوی ، قصیده ، مخمس ، رباعی و دوبیتی نیز می پرداخت .

*******************

از زنده یاد استاد بشیر هروی آثار فراوانی در زمینه های مختلف ادبی ، تاریخی ، عرفانی و تحقیقی به یادگار مانده است.

از جمله میتوان به این آثار اشاره نمود :

۱ – حالات پیر هرات .

۲ – شاهره تورغندی ، هرات ، قندهار  – کابل ۱۳۴۴ خورشیدی.

۳ – هزار و یک حکایت ادبی  و تاریخی در سه جلد که جلد اول در ۱۳۴۶ در کابل چاپ شده است.

۴ – خمیر خان ( مجموعه ای از اشعار ونوشته های طنزی منتشره در ترجمان )

۵ – برخی از اندیشه های عرفانی پیر هرات که در سال ۱۳۷۴ توسط انتشارات اساطیر در تهران تجدید چاپ شد.

۶ – حماقت های خودم .

۷ – فرهنگ اصطلاحات نجوم .

۸ – تحشیه و تعلیق مقامات شیخ الاسلام جامی – کابل ۱۳۵۵ خورشیدی .

۹ – تصحیح ، مقابله و تحشیهء تکملهء حواشی نفحات الانس ، اثر عبدالغفور لاری  – کابل ۱۳۴۳ خورشیدی.

۱۰ – شناسنامهء جامی ، نسخهء دست نویس این اثر در آرشیف ملی افغانستان محفوظ می باشد.

۱۱ – نجوم و احکام نجوم ، بخش هایی ازاین اثر در شماره های مجله ژوندون منتشر شده بود.

۱۲ – شیوهء داستان سرایی امیر خسرو .

۱۳ – منطق به زبان ساده . ( این اثر بصورت پاورقی در روزنامهء بیدار مزار شریف منتشر شده .)

۱۴ – ترجمه و بررسی قصیدهء برده از عربی به فارسی .

 

قابل تذکر است که بخش قابل توجهی از آثار  و دست نوشته  های ایشان پیش از ترک افغانستان به آرشیف ملی کشور سپرده شد تا در اینده در اختیار پژوهشگران و علاقه مندان فرهنگ و ادب قرار گیرد . این اقدام خود نشان دهندهء عشق و تعهد آن مرحوم به حفظ میراث علمی و فرهنگی سرزمین شان بود.

اما سرنوشت روزگار چنین رقم خورد که پس از حوادث سیاسی در کشور ، ایشان در اواخر سال ۱۳۵۹ ناگزیر به ترک وطن شدند . دوری از سرزمین ابایی ، دوری از دوستان و یاران فرهنگی و زندگی در غربت ، هرگز نتوانست عشق به سرزمین مادری و فرهنگ آن را خاموش سازد،  چنانچه در غربت سرای ایران نیز مسئولیت دو نشریه استقامت و فجر امید را عهده دار شدند . تا اینکه در سحرگاه اول قوس ۱۳۶۰ خورشیدی کمتر از یک سال از اقامت در دیار غربت  در حالیکه ساعاتی قبل آخرین مقاله ء شانرا تحت عنوان ( ریش ببرک در اختیار برژنف) نوشته بودند پس از ادای نماز صبح جان به جان آفرین تسلیم و  چراغ زندگی پربار آن مرد دانش و قلم خاموش شد. پیکر پاک شان شامگاه همان روز به مشهد مقدس  منتقل و فردای آن ، یعنی دوم قوس در بهشت رضای آن شهر با حضور  خانواده و جمعی کثیری از دوستان و فرهنگیان بخاک سپرده شد.

روح شان همیشه شاد و خشنود باد.

***************

پدرم ، هنوز هم به تو می اندیشم

پدر عزیزم !

۴۵ سال است که از میان ما رفته ای ، اما باورکن که هنوز هم نبودنت را با تمام وجود احساس می کنیم.

هنوزصدای مهربانت ، نگاه پدرانه ات و خاطرات روزهای حضورت در خانه ، در ذل و قلب ما زنده است .

هرچند دست روزگار ما را از دیدار دوباره ات محروم ساخت ، اما نتوانست عشق و احترامی را که در دل داریم ، از میان ببرد.

تو رفتی ، اما قلمت باقی ماند ، تو خاموش شدی ، اما اندیشه هایت همچنان سخن می گویند ، تو از میان ما رفتی ، اما نام و یاد نیکت درمیان خانواده ، دوستان ، یاران و جامعهء فرهنگی کشور همچنان زنده است.

امروز ، پس از گذشت ۴۵ سال ، بیش از هر زمان دیگری به ارزش تلاش ها و خدمات فرهنگی تان پی می بریم .

امیدوارم نسل جوان افغانستان با شناخت بهتر آثار و اندیشه هایت ، بتوانند از این گنجنیه ارزشمند بهره مند شوند.

در پایان ضمن گرامی داشت یاد وخاطره پدر عزیزم ، این روز را به تمامی اعضای فامیل بشیر  ، بشیری ، دوستان ، شاگردان ، نویسندگان و در کل جامعه فرهنگی  کشور تسلیت گفته، آرزومندم خداوند برای همه ما توفیق ادامه راه آن استاد فرزانه را عنایت فرماید.

پدر عزیزم ! آرام بخواب که نام نیکت در حافظه فرهنگ و ادب سرزمینت زنده خواهد ماند.

روح پر فتوح ات شاد ، یادت گرامی و خاطراتت جاودانه باد.

با نهایت عشق و احترام

فرزندت

قیوم بشیر هروی

ملبورن – آسترالیا

اول قوس / آذر ۱۴۰۵ خورشیدی

۲۲ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی

 

یک پاسخ به “۴۵ سال گذشت ، اما داغ فراق پدر همچنان تازه است!”

  1. admin گفت:

    چهل و پنجمین سالروز درگذشت پدر عزیزمان را به برادر عزیزم مهدی جان بشیر و خانواده محترم شان ، تمامی فامیل بشیر و جامعه فرهنگی کشور تسلیت گفته ، روان شانرا شاد وخشنود می طلبم.
    باعرض حرمت
    قیوم بشیر هروی

دیدگاه بگذارید

لطفاً اطلاعات خود را در قسمت پایین پر کنید.
نام
پست الکترونیک
تارنما
دیدگاه شما