۲۴ ساعت

نوزده سال با «۲۴ ساعت»؛ روایت ماندن و پایداری

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ ۴ میزان ( مهر ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————–

 نوزده سال با «۲۴ ساعت»؛ روایت ماندن و پایداری

نوزده سال فعالیت یک رسانه در جامعه‌ای که تحولاتش پیوسته چهره عوض می‌کند، اتفاق کوچکی نیست. پشت این سال‌ها، تنها یک وب‌سایت و مجموعه‌ای از مطالب قرار ندارد؛ بلکه سال‌ها تلاش، دلسوزی، مسئولیت‌پذیری و باور به اهمیت رسانه و فرهنگ نهفته است. «۲۴ ساعت» در این سال‌ها کوشیده است صدای قلم و اندیشه را بازتاب دهد و بخشی از فضای فرهنگی و اجتماعی افغانستان را با مخاطبان خود پیوند بزند.

در روزگاری که فعالیت رسانه‌ای با دشواری‌های فراوان همراه است و شرایط اجتماعی و تکنولوژیک نیز پیوسته در حال تغییر است، حفظ یک رسانه فرهنگی برای نوزده سال، حاصل اراده و علاقه‌ای است که با گذشت زمان رنگ نباخته است. محترم محمد مهدی بشیر و محترم قیوم بشیر هروی در این مسیر با دلسوزی و تلاش برای پیشبرد فعالیت‌های «۲۴ ساعت» کوشیده‌اند؛ تلاشی که تنها در انتشار مطالب خلاصه نمی‌شود، بلکه ایجاد و حفظ فضایی برای اهل قلم و فرهنگ را نیز دربر می‌گیرد.

«۲۴ ساعت» در طول فعالیت خود تلاش کرده است جایی برای قلم، اندیشه، فرهنگ و روایت‌های اجتماعی افغانستان باشد؛ فضایی که نویسندگان، شاعران، فرهنگیان و صاحب‌نظران بتوانند آثار و دیدگاه‌های خود را با مخاطبان در میان بگذارند. برای جامعه‌ای که بسیاری از اهل قلم آن در داخل و خارج از کشور پراکنده‌اند، وجود چنین بستری می‌تواند زمینه‌ساز ارتباط و گفت‌وگوی فرهنگی باشد.

یکی از جنبه‌های قابل توجه این رسانه، توجه به حوزه‌های گوناگون فرهنگی و ادبی است. شعر، داستان، مقاله، نقد، خاطره، یادداشت و مطالب اجتماعی، هر یک بخشی از محتوایی بوده‌اند که در این فضا مجال انتشار یافته‌اند. این تنوع، «۲۴ ساعت» را از یک تریبون صرف خبری فراتر برده و آن را به محلی برای حضور صداها و نگاه‌های مختلف تبدیل کرده است.

رسانه فرهنگی تنها زمانی معنا پیدا می‌کند که میان نویسنده و خواننده ارتباط برقرار کند. انتشار یک شعر یا مقاله شاید در ظاهر اتفاقی ساده باشد، اما برای نویسنده، فرصتی برای دیده شدن و برای خواننده، دریچه‌ای برای آشنایی با یک اندیشه یا تجربه تازه است. مجموعه همین ارتباط‌های کوچک است که به یک رسانه هویت می‌بخشد.

از سوی دیگر، آنچه در صفحات یک رسانه ثبت می‌شود، می‌تواند در گذر زمان ارزش دیگری پیدا کند. نوشته‌های فرهنگی، خاطرات، دیدگاه‌ها و آثار ادبی، بخشی از فضای فکری یک جامعه در یک دوره مشخص را بازتاب می‌دهند. به همین دلیل، آرشیو رسانه‌هایی مانند «۲۴ ساعت» می‌تواند بخشی از حافظه مکتوب و فرهنگی افغانستان به شمار آید.

این موضوع برای افغانستان اهمیت بیشتری دارد؛ کشوری که سال‌های طولانی با دگرگونی‌های اجتماعی و سیاسی و همچنین مهاجرت گسترده مردم روبه‌رو بوده است. در چنین شرایطی، فرهنگ و ادبیات می‌تواند یکی از مهم‌ترین پیوندهای میان انسان‌ها و سرزمین‌شان باشد. رسانه‌های فرهنگی نیز با فراهم کردن امکان نشر و گفت‌وگو، در حفظ این پیوند سهم دارند.

در این میان، نقش نویسندگان و فرهنگیانی که طی این سال‌ها آثار خود را با «۲۴ ساعت» شریک کرده‌اند، قابل چشم‌پوشی نیست. هر شعر، مقاله، داستان، خاطره و یادداشت، بخشی از این مجموعه را ساخته است. مخاطبانی نیز که این نوشته‌ها را خوانده و دنبال کرده‌اند، طرف دیگر این ارتباط فرهنگی بوده‌اند.

پشت هر رسانه، بخش‌هایی از کار وجود دارد که معمولاً دیده نمی‌شود؛ انتخاب و آماده‌سازی مطالب، ارتباط با نویسندگان، ویرایش، انتشار و پیگیری امور روزمره. همین کارهای پیوسته است که حضور یک رسانه را در فضای عمومی امکان‌پذیر می‌کند و ارزش تلاش کسانی را که در پشت صحنه فعالیت می‌کنند، نشان می‌دهد.

از این منظر، نوزدهمین سالگرد «۲۴ ساعت» فرصتی برای قدردانی از یک تلاش فرهنگی جمعی است؛ از کسانی که این رسانه را اداره و پشتیبانی کرده‌اند، از نویسندگانی که قلم زده‌اند و از مخاطبانی که با خواندن و همراهی خود به آن معنا بخشیده‌اند.

این سالگرد همچنین می‌تواند نقطه‌ای برای نگاه به آینده باشد؛ آینده‌ای که در آن توجه بیشتر به نویسندگان جوان، معرفی استعدادهای تازه، حفظ آثار فرهنگی و ادبی و ایجاد زمینه برای گفت‌وگو میان نسل‌های مختلف اهل قلم، می‌تواند این مسیر را پربارتر سازد.

در نهایت، ارزش یک رسانه فرهنگی را نمی‌توان تنها با تعداد مطالب یا سال‌های فعالیت اندازه گرفت. ارزش آن را باید در تأثیری که بر ارتباط میان قلم و مخاطب گذاشته، در روایت‌هایی که ثبت کرده و در فرصت‌هایی که برای شنیده شدن صداهای مختلف فراهم آورده است نیز جست‌وجو کرد.

نوزده سالگی «۲۴ ساعت» مبارک؛

برمحترم محمد مهدی بشیر و محترم قیوم بشیر هروی،
و بر همه نویسندگان، شاعران، فرهنگیان و مخاطبانی که در این سال‌ها همراه این رسانه بوده‌اند.

امید که «۲۴ ساعت» در سال‌های پیش رو نیز جایگاهی برای قلم، ادبیات، فرهنگ و اندیشه افغانستان باشد و همچنان زمینه‌ای برای ثبت روایت‌ها و شنیده شدن صداهای اهل فرهنگ فراهم کند.

باعرض حرمت

 سهیلا ضیایی