۲۴ ساعت

موج نابسامانی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ ۲۷ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۸ سپتامبر۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

——————————————————————————————————————————————————–

موج نابسامانی

الا نفرین به ذات هرچه جنگ و هرچه ویرانی

الا نفرین  به تخم  هرچه  درد  و  نا بسامانی

 صدای  طفلک خاک  فلسطینی که  می‌لرزد

 غریو    و  شیون   و    آوارگی   طفل  ایرانی

غروب    بسته‌ی  دروازه   های   مکتب  کابل

 سرود شرقی‌ی  غمگین و  موج نابسامانی

 چه سر ها خم شود دگر چه دل ها خون شود آخر

 چه ملت  ها  بپاشند  تا  بیابند لقمه‌ی نانی

 چه شب‌های جدایی را سحر کردند آدم ها

الا نفرین به ذات هرچه جهل و هر چه نادانی

 خدایا   آدمیت   را   کجا   گم   کرده  آدم ها

 کجا  پیدا  کنم   آدم  نباشد   دشمن  جانی

 چنان سردم که یخ بسته سخن در آرزو هایم

 فقط نفرین به ذات هرچه جنگ و هرچه ویرانی

 ملالی امین

 

شبِ هجران

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۴ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۴ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————–

شبِ هجران

من  پریشانم  و  آرایش   من   غمگین است

 غزلم یخ زده قلبش سخنش سنگین است

 نامه دارم کسی از شهر سخن  رانده ولی

 من  تحمل   نتوانم  که   دلم    مانده   ولی

 کابلم  را به کی  تسلیم  کنم  خوش باشم

 باید از  سوگ  درین عمر سیه پوش باشم

من  و  کابل  غزل   و   قافیه    را    مانندیم

 چه شد آخر که زهم سرد شدیم دل کندیم ؟

 آه کابل !  بمرم   شهر   گلم     دق   کردی

 تو مرا محو  خودت کردی و  عاشق کردی

 بعد تو    هیچ   دیاری   به   تو  مانند  نشد

 دلم   هرچند   که  از  نام  تو  دل کند نشد

 روز ها  خوابم  و شب  ها  همگی بیدارم

کابلم  بعد  جدایی   چه   کنم    تب   دارم

 من  وطن  گفته  فقط آب شدم میدانی ؟

سوژه‌ی  مردم   نا   باب   شدم  میدانی؟

 به من و  عشق من و درد  دلم می‌خندد

 به  غم  خسته  و   پیگرد  دلم   می‌خندد

جاده  هایت  چقدر   باب  دلم   بود  وطن

 خانه ام ریشه‌ی از جان و  دلم بود وطن

 کاش  با  درد  دلم  بغض  تو  درمان یابد

 کاش  کابل  شب  هجران  تو  پایان یابد

 یک  نفر کس  که مرده  همان من بودم

 دلش از بی‌کسی افسرده  همان من بودم

ملالی امین

 

سوژه‌ی  عشق

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر سه شنبه  مؤرخ ۷ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۷  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

سوژه‌ی  عشق

خبر آمد  که  کسی  راز  مرا  می‌داند

چه عجب !  علت  هر ناز مرا  می‌داند

تازه  فهمیده ام   انگار  من  آدم بودم

که کسی سوژه‌ی هر ساز مرا می‌داند

هرچه من مرثیه بودم همه عمر ولی

یک نفر  طبع  غزل  ساز مرا  می‌داند

شعر میبافم و از عشق سخن می‌گویم

قدرت   قافیه      پرداز   مرا   می‌داند

وجد میکارم و احساس  میان  می‌آید

سوژه‌ی  عشق  برانداز  مرا  می‌داند

شال میبافم از احساس کسی می‌خندد

رشته‌ی این  دل  دمساز  مرا می‌داند

من ته‌ی  جاده‌ی  از  زیستنم   اما  او

گفته  سر‌ رشته‌ی  آغاز مرا  می‌داند

گنگ و مبهوت شدم وای کسی می‌آید

که نگویم   سخن   ابراز   مرا می‌داند

ملالی امین