۲۴ ساعت

ریشه ام در کوه است

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ ۴ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۵ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

­ ریشه ام در کوه است

 آبم نم باران، ریشه‌ ام در کوه است

 آغوش دلم گرم، صفا  در کوه است

از سیل نترسیده‌ ام، از  باد   نه هم

چون غیرت مردان خدا در کوه است

 هر قطرهٔ اشکم، به زمین جان دهد

چون ریشهٔ من هست بقا در کوه است

با نغمهٔ شبگیر،  پُر  از  شور و یقین

 یاران و رفیقان، آشنا در کوه است

گر دشمن من خنده زند از سر کین

 خندم که هنوزم مأوا در کوه است

 زین ریشه که در خاک  وفا روییدم

 هر برگِ دلم سبز و دعا در کوه است

 بر بام زمان،  با  نفسِ   صبح امید

 آواز بلورین  و  صدا  در کوه است

نه بیم شکست است مرا، نه غم فتح

که کوه اگر افتد، عزا در کوه است

 به خاک وطن بوسه زنم هر سحری

 عشق من و آن، ماجرا در کوه است

 در سینه‌ ای  من  آتش  ایمان تپد

 کز نور حقیقت، روشنا در کوه است

 روشنا، که از خون شهید پروردم

 قسم به همان خاک، وفا در کوه است

داود کبیر روشنا

رسم روزگار

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ ۴ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۵ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

رسم روزگار

 باشد  که  پا  گذارم  در  جاى  پاى  یاران

 تا جان و تا جهان باد  این  رسم روزگاران

 مجنون که داشت در دل امید وصل لیلى

باکى نداشت هرگز از ابر و سیل و باران

 دل مى تپد به کویت  چشمم در آرزویت

باز آ دمى  و بنگر  ما را  به  چشم گریان

 اى گل  بدن  میازار  ما را  تو  از  فراقت

هر نو گلى در این  باغ  باشد کنار خاران

 بى صبر و بى تحمل در  بوستان پر گل

باشد به جستجویت”امان“به چشم حیران

 امان قناویزى

پیکِ امید

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ ۴ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۵ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

     پیکِ امید

 از کدام گوشه  آفتاب  دمید

 که تو  امروز  یادِ   ما  کردی

 غنچه یی در کدام بهار شگفت

 که تبسم به روی ما کردی

 برفِ پیری ببین نشسته کنون

روی   تارِ   سیاهِ    گیسویم

 بیتو من عمرِ  کوتهی دارم

 رهُ نیستی دوباره می پویم

 در کنارات جوانه خواهد زد

 گُلبُنِ  عشق   و  آرزوهایم

 رنگِ شادِ بنفشه ها گیرد

 با تو هرلحظه خواب و رویایم

 با تو سرسبز و جاودانه شود

 ساقه های شکسته در پاییز

 کلبه ام می‌شود بهشتِ خدا

همه از شورِ زندگی لبریز

 من بهاری دِگر نمی خواهم

 پیکِ امید  و نو  بهارِ منی

 شاد و از غصه ها گریزانم

 که تو پیوسته در کنارِ منی

     مریم نوروززاده هروی

  بیست و سوم نوامبر ۲۰۲۵

        از مجموعهُ”پاییز “

               هلند

آهوی ختن

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ ۳ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۴ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

آهوی ختن

 چون شده یک عمر چمن می کشم

 لاله و نارنج  و  سمن می  کشم

 می دهدم نی که  رسامی  کنم

 ناقه ی   آهوی  ختن  می کشم

 چونکه مسافر  شده  رویای من

 پاره ی جنت به وطن می کشم

تا   شده    گیتار  به  دستم  قلم

 ساز بلندی “قطغن” می کشم

 نقش لبِ  خون  شده  را بار بار

 با شرری بوسه به تن می کشم

 دل شده مایل به  رفیقی و من

 پشت دو پروانه زغن می کشم

 تا به جهان رقص سمایی شود

 روح عجیبی به بدن  می کشم

در غزلی بی سر و بی پای خویش

 دبدبه و این همه فن می کشم

شعر من از پیر و جوان دل ربود!

 این همه غوغاست که من می کشم.

محرابی – صافی

شوخِ فتنه انگیز

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ ۳ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۴ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شوخِ فتنه انگیز

زلفِ تو دام و چشمت صد تیر را رها کرد

تا سر زدم  به  دامت  دل از تنم جدا کرد

ای شوخ  فتنه  انگیز  بر حال ما نظر کن 

لعل لبت به شوخی  ما را  غم  آشنا کرد

یا دل بر از بری ما  یا  دلبری  به  ما کن

تا خویشتن  نصیحت  ما  را  چرا گدا کرد

صد بیت را  سرودم  بر زلف   پیچ پیچت 

آخر  به   دلربایی    دیوانه ام  صدا کرد

در خواب ناز دیدم دستش به گردنم بود

به به چه کار خوبی در خواب  من وفا کرد

سوگند خورده  بودم  تا  از  لبش بگیرم

میخواست تا  بگیرم لیکن کمی  حیا کرد

از داغ دل چه گویم از درد دل چه گویم

آن فتنه جو برایم  صد  درد  بی دوا کرد

در کوچه دیدمش دوش چشمش بچشمم افتاد

یا چشم او بلا کرد یا چشم  من خطا کرد

در کوی  بی  نوایی   افتاده ام  به زاری

از بس که آن جفا گر بی حد بمن جفا کرد

طاهر به چشم مستش شعرو غزل سراید 

لیکن به  هر نگاهش  صد تیر را رها کرد

سیدآصف طاهری 

نیدرزاکسن-آلمان 

۱۵.۱۱.۲۰۲۵

بحر : مضارع مثمن اخرب 

وزن : مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن 

کودکان افغان 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ ۳ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۴ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

میهن مرد خیز 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ ۳ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۴ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

میهن مرد خیز 

مایهٔ هستی ام تویی کشور کوهسار من 

نام نکویت ای  وطن  فخر من  و  وقار من 

آب و هوای دلکشت جنت من بهشت من 

خار و خس و گیاه تو  باغ  من  و  بهار من 

ای وطن  گرامیم   حُجت   نیک   نامی ام 

دشت و  ده  و  دیار  تو  مایهٔ  افتخار  من 

ای وطن  عزیز  من  میهن  مرد  خیز  من 

باشی همیشه ای وطن هست همین شعار من . 

صابر هروی

خواب طلایی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ ۳ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۴ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

خواب طلایی

بخواب دیدم وطن گشته گُلستان 

سراسر خُرم  و  شاداب و بوستان

به هر ادی  هزاران  گل و  سُنبل

بنا گردیده  هر جا صد  شبستان

شکوفه دامن  افشان سرکشیده 

گروه گروه تجمع  کرده دوستان

هزاران فاخته و بلبل به مستی 

فراموش کرده سرمای  زمستان

به هرصحرا هرسو لاله زاراست 

هرات و قندهار و بلخ  با ستان

هزاران زن و مرد اندر  سیاحت 

ز فیض آباد و نیلی تا نورستان

دها نخجیر  و  آهو  در  چراگاه

بکوه دامن، نجراب وکوهستان

سراپای و  طن  جنت  فردوس

 کنر و   کاپیسا  و   کابُلستان 

دعا کنید عزیزانِ وطن دوست 

همه جای وطن گردد  گُلستان 

بشیر  تعبیر  خوابهای  طلایی 

سعادت ارمغان دارد بدوستان 

بشیر احمد شیرین سخن

غــریــق مـعـصـیـت

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ ۳ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۴ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

غــریــق مـعـصـیـت

 یا رب مـرا به نفس خودم  وا رهـا مکن

این بندهء حقیر خود  از خـود  جـدا مکن

با آ نکه من ذلـیل و غـریقم  به معـصیـت

فردای حشر زلطف و کرم  روسیاه مکن

خود واقفی که چشم امیـدم بسوی توست

نـومـیـد من  زرحمـتـت ای  کـبـریـا مکن

هـرروزتـوبه کـردم  وبـشکسـتـم ازجـفـا

یا رب مـرا به جُـرم و جـفـا یم جزا مکن

هـرچـنـد گـنـاه خـود نـتـوانـم  شما ر کرد

محروم من زبخشـش وعـفو،خا لـقا مکن

هستم ز دوستا ن محـمّـد و اهـل بیت (ص)

د ل را زمهـرسـا قی  کـوثــر  جــلا مـکـن

گـفـتی دعـا کـنـیـد که  اجـا بـت  کـنـم دعا

ازمـن دریـغ ِ وعـدهء خـود، خا لـقـا مکن

تـا داده ئی تـوجـا ن  درایـن  دهـر بی بـقـا

محـتاج ِمـن به  غـیـر خودت ای خدا مکن

دروقـت مـردنم، برسان   برسـرم علی (ع)

جا ن دادنم تو سخت به شـهء کـربلا مکن

بـرآ بـروی آ ن هـمـه خا صا ن  درگه ات

افـغـا نْسِتا ن ِمـا ن بـه پـلـیـدان رهـا مکن

درآ خرت که روزحـساب است ز حیدری

بـرمـصطفی مـعـاصی وی بـرمــلا مکن

پوهنوال دا کتر اسدالله حیدری

٢٢ جنوری٢٠٠٧ 

سید نی – آسترالیا

غمِ ملت

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ ۲ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۳ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعر: زنده یاد استاد محمد حسن شیرین سخن 

فرستنده : محترم بشیر احمد شیرین سخن

غمِ ملت

بی‌خبر  از  حال  دنیا  مانده  جاهل تابکی

 این‌  قدر  مَخمور  بی‌پروا  و  غافل تابکی

 خنگ  دانش  را  جولان  آوار اندر   روزگار

 زیر بار جهل  چون  خر  پا  در  گِل  تابکی

 راست‌رو چون  تیراندر سینهٔ دشمن نشین

 می‌روی  با پای  کج  در راه باطل تابکی

 صنعت آموزی کن، مکتب برو و درس بخوان

 تنبل و تن‌پرور    ،  بیکار   و کاهل تابکی

 بی‌خبر از خویشتن گردیده و هی میزنی

 تیشه می‌کوبی به پای خود، اراذل تابکی

 صرف مکن اندر طریق جاهلی  عمر عزیز

 بی‌شعوری خود بری ابنای فاصل تابکی

 در غم ملت هراتی درمیان خاک و خون

 افتادی   همچو  مرغ  نیم‌ بسمل تابکی

 مرحوم استاد محمد حسن هراتی شیرین سخن

 سنه ۱۳۲۲

مرا می بینی و از کوچه ای عشقت بدر میشی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ ۲ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۳ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

مرا می بینی و از کوچه ای عشقت بدر میشی

مرا می بینی و از کوچه ای  عشقت بدر میشی

به شوخی های فصل نوجوانی همسفر میشی

ز لای پیکی  ای سه  رنگِ خود  تا کی نظر بازی

نکن   اینگونه   قربانِ  تو  می گردم نظر میشی

کمی آزادی  داری  گاهی  بیرون  میری از خانه

نشو بی پرده از این بیشتر خونین  جگر میشی

زمانه پُر  خطر  مردم حسود  و  زندگی  مشکل

ولی ای عصر هم باشی پریش و در بدر میشی

ز حالِ  ما  مپرس از  حالِ این  وادی  مشو  اگه 

اگر گویم چه می بینم ز هر دو  دیده تر میشی

فقط تا داری زیبایی عزیزی نور چشم هستی

کف ات خالی شود بر یار جانی رهگذر میشی

متاعی    زندگانی    آدم   و   نا آدم   نمی بیند 

تو بر خود داری پول و پیشِ مردم  معتبر میشی 

نصیحت می کنم از غصه و تشویش دوری کن 

که میگیری فشار و چربی، بیمارِ شکر میشی

گرفتار   هستم  و   دل  پر بُود  از  داغِ دلتنگی 

ز احوالِ  دلِ   محمود   روزی   با خبر   میشی 

—————————–

بامداد جمعه ۳۰ عقرب ۱۴۰۴ خورشیدی 

که برابر میشود به ۲۰۲۵/۱۱/۲۱ میلادی 

سرودم 

احمد محمود امپراطور

در سوگِ استاد بشیر هروی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۱ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۲ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

به یاد آن سخن‌سنجِ توانای هراتِ باستان

 که بود  آیینه‌ی جان ، مظهرِ  فضلِ  جهان

 ادیب و  شاعر و محقق ، طنز پردازِ بزرگ

 زِ حمتکش روان می‌گشت د ر هر کوی  فغان

 زِ نغمه‌های دل‌آویزِ قلم، جان‌ ها شکفت

 چو گل که بشکفد  در باغِ  اندیشه  نهان

به چهل و چار سال از هجرتش، دل‌ها هنوز

 به داغِ اوست خونین، دیده‌ها پر زِ دخان

هر آن‌که خواند آثارش، به حیرت می‌رود

 که چون به لفظِ شیرین بست راهِ بی‌کران

 بشیر  هروی ، ای  یادِ تو  جاویدان بمان

 که نامت است چو خورشید، در افلاک عیان

 به ختمِ  شعر ، فائز  گوید  از جان و  دل

درود   بر  روانت   ، ای   استادِ   جاودان

خلیل الله فائز تیموری

ادیبِ نکته دان

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۱ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۲ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

به یادبود مرحوم استاد علی اصغر بشیر هروی

ادیبِ نکته دان

شاد خواهم روحت ای استاد بشیر

ای  که  بودی  در  نگارش بی نظیر

از  کلامت   می  چکید    دُر  و   گُهر

بود   گفتارت   شیرین   چون   شکر

بود    از     ادوار       تاریخی     خبر

اندرین   موضوع    نوشتی  چند اثر

طنز اگردر  صفحه   آورد    با    قلم

می نمودی   رنج   مردم   را   رقم

داد   یادم   رمز    و   راز   شاعری

بر  منی    کوچک   ز   راه   مهتری

داشت از هر نوع  شعر بی شمار

این  ادیب   نکته    دانِ   با    وقار

می کنم  هر دم  دعایش  من ثنا

بگذرد   از  جرم  او  ذات  خدا (ج)

با حرمت 

محمد اسحاق ثنا

ونکوور – کانادا

۲۲ نوامبر ۲۰۲۵

نوای شب

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ ۲۹ عقرب  (آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۰ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

نوای شب

نوای آرامی

از دل مرداب می شنوم

که شب را هم آغوش شده

و آن منم

که ترا

بیقرارانه صدا میزند

و صمیمانه می خواند

در تاریکی های زنده بودنش

پر از سکوت های

پر صدا…

هما طرزی

نیویورک

۱۱ جنوری ۲۰۲۵

The sound of the night

I hear a quiet sound

from the heart of the swamp

that embraces the night

and it is I

who calls you

restlessly

and sings sincerely

in the darkness of its being alive

full of

loud silences…

Homa Tarzi

New York

January 11, 2025

پنج رباعی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ ۲۹ عقرب  (آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۰ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

پنج رباعی

نیایش به بارگاهِ احدیت کبریایی جل مجدهُ .

جز ذات  تو ، یار و  یاورم  نیست خدا

جز نور  یقین ، به  باورم  نیست خدا

ترکِ همه کرده ام ، که قرُبِ تو رسد

هیچ چیزِ به  تو ، برابرم  نیست خدا

==========

غمگین ز چه باشم که ، خدایِ دارم

چون مونس و همدم  و ، نوایِ دارم

فضل و کرمش ، ببنده بی حد باشد

از غم نه هراسم  که ، خدایِ  دارم

==========

بر ذات و صفات حق ، یقین میدارم

چون کوه  بوّد  گنه ،  چنین میدارم

بخشنده بوّد ، تجلیِ ذات و صفات

بر حق الیقین حق ، یقین میدارم

==========

دل را بتو داده ام ، که  دلدار شوی

بیدل شده ام ، مرا   خریدار  شوی

سوزنده چو آتش است کنون عشق خدا

در نیم نگاه ، شفای  بیمار  شوی

==========

دردی تو ، به سینه ام چنان غوغا کرد

رنج ام ، به تو گویم که تویی داروی درد

تو شاهِ جهانی و ، منِ  خاک نشین

این سینه ز غم های تو ، در سوز و نبرد

الحاج محمد ابراهیم زرغون

۱۶ نوامبر ۲۰۲۵ 

باران اشک

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ ۲۸ عقرب  (آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۹ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

باران اشک

 سحرگه قطره‌ ی شبنم به برگ تاک میریزد

 پر از  احساس  شادابی و لذت ناڪ میریزد

 ز روی برگ برگِ گل ، همی شوید غبار غم!

 چه بامهر وچه با الفت‌ عجب  بیباک  میریزد

 خلاف شبنم و برگِ گل  و لبخند  و خوشیها

 چو باران اشک من از دیده‌ی نمناک میریزد

 زبس در زندگی اشڪ، مصیبت  ریختم دگر

 نمی گنجد به دامانم، به روی  خاڪ میریزد

 نمی‌گوید چرا بامن ڪسی جرم و گناهم را

 همیشه بر سرم خاڪ غم از افلاڪ میریزد

 مسرت‌ از دل‌خونین من ، دائم گریزان است

 دمادم آه سرد از این، دل صد چاڪ میریزد

 نمی دانم چه تلقین می کند درگوش‌نادانان 

تمام هست و بودش پای یک سفاک میریزد

 بروی خاڪ ذلت ، آبرویی یڪ جهان انسان

 به دست یڪ عدد ، نا بخرد هتاڪ میریزد!

رشیدی درد سر می آورد ، زین بیشتر گفتن

 حڪایت بیرون  از ظرفِ، دل ناپاڪ میریزد

 چمن علی رشیدی

۲۸ عقرب ۱۴۰۴ خورشیدی

چراغ ورود

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ ۲۸ عقرب  (آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۹ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

چراغ ورود

شاعرانِ فارسی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ ۲۷ عقرب  (آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۸ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعرانِ فارسی

 بخوان از حافظ و  فَهمِ سنائی

 بخوان سعدی به طَرزِ آشنائی

 بخوان خیام و عطار  و  نظامی

 بخوان شَهنامه و شیخِ  بهائی

 رودکی، حنظله، رهیِ مَعِیری

 عنصری، ارزقی، هر دو برآئی

غزل   از   مولانا   باید  بخوانی

 کلامِ شهریار  با  خوش‌ نوائی

 فروغی را بخوان با لحنِ بُلبل

 بگیر از نورِ خورشید روشنائی

 بخوان دیوانِ صائب را دمادم

 به شوق و ذوق و صدها دلربائی

 ز هر باغی گُلی از شاخهٔ چین

 ز سیستانی و خاقانی، کسائی

 بیا موزید زِ  انصاری  و جامی

مقالات  و  مناجاتِ  پارسائی

عراقی، انوری، شاملو، رشیدی

 کلاسیک و معاصر در هم‌آئی

گهی بیدل، گهی قهّارِ عاصی

 ظهیرالدین، سُهراب و خُطائی

 فروغ و هاتِف و ناصرِ خسرو

 سهیلی و مشیری با صفائی

 به بُستان، برگِ هر گل را ورق زن

 خلیلی، عشقری، فِکری، همائی

 فانی و باختری، هر دو مفاخر

 و جُودی، طوقِ زرّینِ طلائی

 سیمین و رابعه، هر دو مُدرّس

 به باغِ اعتصامی در سَمائی

مهریِ هروی،  خاتونِ  دوران

 به ابیاتش ندارد خودستائی

محجوبه با هزار دَرک و درایت

 غزل‌ها، مثنوی، بیت و رباعی

 غبار و رهگذر، شایق و مایل

 ناصر کفّاش و براتعلی فدائی

 بخوان بالحُجّه، با صوتِ قناری

 هراتی، بهره، مسعودِ رجائی

 گهی کُهزاد، گه پاک‌زاد و ناهض

 ناصر رهیاب، چراغِ راهنمائی

 ضیاءالحقِ سَخا ، استادِ تَمّنا

 دو بُلبُل در حرم‌  باغِ  شاهی

 بخوان اندرز و عرفاناتِ چشتی

 تو را آگاه کُند از  هر  مناهی

به اسماعیلِ  دارا  تو نظر کن

به ابیاتش نبینی هیچ مَلاهی

 اعظیمی، آرزو، هر  دو مُفکّر

 بشیرِ هروی، چون تاجِ شاهی

 نادری، کاظمی، دو فخرِ عرفان

 دو ناشر، دو بانیِ راهنمائی

 امیرجانِ  صبوری،  اهلِ آواز

 بخوانَد  بر  دلِ  مردم  لالائی

 توانایِ وطن، احسانِ  پاکزاد

غوری و مستمند، خادمِ فراهی

 بشیر عاشقِ هر شاعرِ شیواست

 نکرده هیچ‌گاهی  خودنمائی

هزاران شاعرِ فارسی‌سُرایش

 نخواندی و ندانی این بَهائی

بشیر احمد شیرین سخن

بگنجد یا نگنجد 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ ۲۷ عقرب  (آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۸ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

بگنجد یا نگنجد 

دلی دارم  که در  صحرا نگنجد 

غمی دارم  که  در  دنیا نگنجد 

فرو ریزد گر از چشمم سرشکی 

همین یک قطره در دریا نگنجد 

بآیین  من    وارسته    سامان 

منی هرگز  نگنجد ،  ما  نگنجد 

به رندی آنقدر ها شهره گشتم 

که از این بیشتر  رسوا  نگنجد 

مرا در این  سر پر  شور هرگز 

بجز سودای  او   سودا نگنجد 

چنان خو کرده ام با رنج و خواری 

که در قلبم خوشی اصلن نگنجد 

به ناکس حال دل نا گفته بهتر 

که این افسانه در هر جا نگنجد 

درین شهر پر افسون و ملامت 

چه غم ؟ صابر بگنجد یا نگنجد ! 

صابر هروی

شبرغان 

 ۳ دلو ۱۳۴۲.

برزخِ وجود

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ ۲۷ عقرب  (آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۸ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

برزخِ وجود

دردم نمى پسندى، درمان که نا پسند تر

آزادم ار  نخواهى ، زندان  که نا پسند تر

بسمل بوم  درین  جا با   جانِ   در   تردد

قتلم  روا ندارى  ، حَیَوان  که نا پسند تر

پروازم   ار  نخواهى  در  قله   هاى  بالا

بال و پرِ شکسته این سان که نا پسند تر

بر گو  چگونه  باشم  تا  گردمت  سزاوار

چشمان خشک اگر نه، باران که نا پسند تر

پس من چه گویم ار نه قول ضعیف بنیاد؟

چون با ثبات و محکم پیمان که ناپسند تر

آغاز بى میانه بى حال و بى کمال است

هم در میانه راهى پایان که نا پسند تر

با شعر کوته گفتن از غم سخن نشاید

لیکن بلند  بالا  دستان  که  نا پسند تر

در برزخ وجودم  بى سرنوشت و نالان

دوزخ گرَم نشاید، رضوان که نا پسند تر

شیبا رحیمی

شکایت های پنهان

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ ۲۷ عقرب  (آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۸ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شکایت های پنهان

در کجا ؟کی؟ پیش کی دربِ  دلم را وا کنم؟

تا غمِ  دیرینه  را  در  گوش  او  نجوا کنم؟

بی تو جانم هر نفس در شعله‌ می‌سوزد بتا

دل کتابِ نیست جانا پیش  هر کس  تا کنم؟

هر شب  از یادی تو میمیرم کجایی بی وفا

تا دوایی  درد  بی  درمانِ  خود  پیدا  کنم؟

زخم ها  دارد دلم  از  روز گاری  بی کسی

نیست بازاری که دل  با  درهمی  سودا کنم

سایه ام  ما  را رها  کرد  و رود  دنبا ل تو

این غمی دیرینه را زین پس که را نجوا کنم

شام غم تا صبح باشد اشک از چشمم روان

گر بخواهی می توان از خونِ دل  دریا کنم

رنگ و بوی در غزل  هایم نمی بینم رفیق

بعد از ین    با  نام  زیبایت  غزل  زیبا کنم

خسته ام   افتاده ام  دیوانه ام  شیدا   شدم

هیچ راهی  نیست  باید غصه را حاشا کنم

کاش یک شب وا شود در تو بیآیی بی خبر

تا   شکایت  های  پنهان  از دلم  افشا کنم

میروم هر شب به صحرا نقش پایت میکشم

دور تر از چشم  زاهد  سجده را آن جا کنم

از فراقت میزنم شب سر به صحرایی جنون

میروم  آن   جا که  شاید  ماه خود پیدا کنم

کاش میشد در قدم های تو  سازم  جان  فدا

هم تو را هم خویش را چو طاهری رسوا کنم

سیدآصف طاهری

 نیدرزاکسن-آلمان 

۲۰ آگست ۲۰۲۵

چادری ظلمت

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ ۲۷ عقرب  (آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۸ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

تقدیم به زنان با شهامت هرات 

 قصیده‌ی «چادری ظلمت» 

ای نسیم صبح هرات از سوز جانم باخبر  

برگشا پرده ز رخسار زنان  شعله‌ فشان  

در دل شب‌های تار ظلم و بیداد  و ستم  

می‌دمد از سینه‌شان فریادهای بی‌امان  

چادری بر سر نهادن نیست از مهر و وقار  

چادری شد  بند  و  زنجیرِ  دلِ   آزاده‌گان  

دخترانِ   آفتاب‌ اند  این پری‌  رویان  پاک  

چون سحر برخاسته از خوابِ ظلمِ کهنه‌جان  

در شفاخانه، به‌پایِ دردِ مردم  ایستاده  

دستشان مرهم، ولی دل  پر ز داغِ بی‌زبان  

دستگیر و در قفس کردندشان بی‌هیچ جرم  

جز که گفتند این ستم را نیست دیگر در توان  

لیک برخاست از دلِ مردم صدای دادخواه  

تا گشودند آن قفس را، شد رها مرغِ جوان  

شبنمِ فضلی، طبیبی  با دلِ دریا و خرد  

در قفس کردند او را، لیک جانش آسمان  

با فغانِ مردم آزاده، شکست آن بند ظلم  

باز شد زندان، رَها شد آن  دلیرِ مهربان  

هرات ای شهر جامی، شهر عرفان و هنر  

در تو پیچیده‌ست عطرِ نغمه‌های بی‌کران  

هرات ای خاکِ روشن، مهدِ دانش، مهدِ عشق  

در تو می‌روید گلِ اندیشه  از هر باغبان  

هرات ای شهرِ نقاشان و خط‌ های لطیف  

در تو می‌رقصد شعور از پرده‌های بی‌زبان  

هرات ای مهدِ  پیرانِ طریق و عاشقان  

در تو می‌تابد فروغِ حق ز چشمانِ جهان  

چادری، آن برقعِ تیره، نه از ایمان ماست  

چادری شد پرده‌ای بر نورِ جانِ عاشقان  

چشمِ تاریخ است گریان بر زنانِ بی‌پناه  

کز ستم پوشیده‌اند آن چادری‌های گران  

گرچه در بندند، اما روحشان آزاد و راد  

چون نسیمِ کوهساران، چون شرارِ آسمان  

طالبان گر پرده بستند از جفا بر روی نور  

نور می‌تابد ز دل‌ها، می‌درخشد جاودان  

در دل تاریخ  خواهد  ماند   نامِ آن زنان  

کز برای حق، فکندند این ستم را در فغان  

وای اگر روزی رسد کز چادری سازند تاج  

بر سرِ آن شیرزنانی کز ستم بودند امان  

این سرود از سحرِ جانم بر لب آمد چون شراب  

تا بماند یادشان در  سینه‌ی  هر مهربان  

شاعر این قصه‌ی خون و  غرور  و روشنی  

نام او فائز بود، از نسلِ  شعرِ جاودان  

خلیل الله فائز تیموری

ترامپ جانی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ ۲۷ عقرب  (آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۸ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

ترامپ جانی

 ترامپ،  حیا ت  دو روزه ، جاوید نیست

تلاش هـای زرانـدوزیـت  ســود نـیست

چه شـب هـا وروزهـا تلـف مـی کـنــی

کـه کــشـور کـشـائـی هـد ف میـکنـی

زحـمـله بـه لـبـنـان و افـغــان ســـتـان

بـه  خـــا ور  مـیـــانـــه، و اطـــراف آن

بـکــشـورهــای مـظــلـوم  و نــا تــوان

عـطـای تـو بـی عـقــل ،در  روز جــــزا

بــقـــهـــر جـهــنــم، تــو  بــا اقـــربــــا

زتــبـعـیــض وتعـصـب بـر مـسـلـمـیــن

زقــتــل هــای نــاحـــق بـرمــؤمـنــیـــن

چـه سـالـهــا نـمـودی تـوکـشـتـارخـلـق

کــنــنــد آویـــزانـت چـــوصـدام زحـلـق

چــپــــاول بـکـــردی، بــه حـــد تـــوان

بـغــارت بـبـردی تـو، از خــا ک مــا ن

 بــه آخـــرکــجــــا مــیـبـری سـیـم وزر؟

هــمــه از تــو مــا نـــد،روی بــر ســقـر

نـمـا “حیـدری” کم زگــفــتـار خــویــش

خـــداونــد بــدانــد هـمــه کــم وَ بـیـــش

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

۱۳ نوامبر ۲۰۲۵

سیدنی – آسترالیا

بهارِ عشق

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ ۲۵ عقرب  (آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۶ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

بهارِ عشق

تو همان بهارِ عشقی که همیشه بی خزانی

به لطافتِ  گلِ یاس  ، چو   حریر   و   پرنیانی

 چمنی ز لاله و گل، چو شمیم و عطرِ سنبل

 قدحی  ز باده  و   مُل  ،  میِ   نابِ  ارغوانی

 به   قشنگی  سپیده  ، به  فروغِ هردو دیده

 که به جسمِ خستهُ من،تویی روح و هم روانی

 به  نوای    جویباران  ، به   شکوهِ   آبشاران

 به صفای چشمه ساران ، تو بهشتِ جاودانی

 مهی دلفریب  و  زیبا که فکنده نور به هرجا

تو   قشنگترین  ستاره ، به  میانِ  کهکشانی

 تو همان فرشته خویی که برای این دلِ من

شده غمگسار و محرم،چه صبور و مهربانی

 غمِ تو نشسته در دل، تو مرا مقام و  منزل

 تو   پناهِ  قلبِ   بسمل  ،  تو   امیدِ بیکرانی

 مریم نوروززاده هروی

 پانزدهم نوامبر ۲۰۲۵

از مجموعهُ”پاییز ” هلند

انار

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ ۲۵ عقرب  (آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۶ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

انار

ترا چون اناری

در رگهایم پاشیدم

سرخ شدم

سرخ…

تو در شاخه های تنم

استواری

و نگاه هات

ترکیدن دانه های انار است

در من

که واژه عاشق بودن را

زمزمه میکند

و دوام دوست داشتنت

همان کاسه آغوشم است

که پر از دانه های

انار تست

در بازوان شب یلدایی ام…

هما طرزی

نیویورک

۱۳ فبروری ۲۰۲۵

Pomegranate

I sprinkled you like a pomegranate in my veins

I blushed

red…

You are the strength in the branches of my body

And your gaze

is the bursting of pomegranate seeds

In me

That whispers the word of being in love

And the continuation of loving you

Is the same bowl of my embrace

That is full of your pomegranate seeds

In the embrace of my Yalda night…

Homa Tarzi

New York

February 13, 2025