در مسیرِ بیدلی ها
( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : جمعه مؤرخ ۱۷ میزان ( مهر) ۱۴۰۵ خورشیدی – ۹ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی – ملبورن – استرالیا
———————————————————————————————————————————————-
غزلی باستقبال از یک بیت مخمس زیبای
عرفانی حضرت ابوالمعانی بیدل رح :
” عرش اگر باشم ، زمینِ آسمانِ بیدلم “
در مسیرِ بیدلی ها
من مرید آستانِ ، بیدلِ صاحبدلم
در مسیرِ مرشدم چون خاک دربِ منزلم
صد نوا در سینه دارم ، از نوای بیدلی
سبز گشتم ، از سرود و از کلامِ بیدلم
خون همی جوشد مرا از معنی های بکر او
بر سرِ راهش ، چو مرغِ خونچکانِ بسملم
گر تو دانی رمز و رازِ ، اصطلاحِ بیدلی
در نمانی در رکابِ ، مرکبِ پا در گِلم
غفلتِ ما داد ما را ، مایهء بی مایگی
مزرعِ خشکیده ای یک ساحلِ بیحاصلم
گرَد نافرجامِ ، از این منزل و این قافله
خادمِ اهلِ سلوک و ، پایه ای این تنَزلم
در مسیرِ بیدلی ها و ، طریقِ مشرب اش
اشکریزان دل تپان جاروب کشَِ این منزلم
عاجزیم و پیشه ای خاکِ ندامت کرده ایم
نفی خود اثبات او ، تارِ نفس را بگسلم
بوی خوش زرغون ندارد هیچ گل در بوستان
در مشامم ، تا کلامِ بیدل است او چون گلم
الحاج محمد ابراهیم زرغون
۶ اکتوبر ۲۰۲۶
ناروی
درود ومهر نثار شما جناب استاد زرغون عزیز ، بسیار زیبا قلم زدید.
باعرض حرمت
قیوم بشیرهروی