۲۴ ساعت

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۳۱ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۱ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

فرستنده: پوهنوال داکتراسدالله حیدری

۲۰۲۶،۶،۲۱

سدنی – آسترالیا

حلول ماه محرم الحرام خدمت کافّۀ مسلمانان جهان تسلیت باد !

مرثیه ای از مرحوم جودی،

زبانحال شاهزاده علی اکبر(ع)هنگام افتادن ازمرکب

بـابـا بـیـا که تـیغ  جـفـا سـاخـت کـار مـن

بـرگی نچـیـده  گـشـت خـزان  نـوبهـارمن

بـابـا زپــا فــتــادم وجـانـم  بـلـب رســیــد

د ســت اجـل گـرفــت زکـف  اخـتـیـارمن

قـاتـل تـنـم زخـنجر کیـن پـاره  پـاره کـرد

رحـمـی نکــرد بــر مـــژۀ اشـکـبــارمــن

تـا بــرتـنــم بــود رمـقـی بــرســرم بـیـــا

بـنــگـربـوقـت  مـرگ  بـراحــوال زارمــن

این ضربت عمـود که فـرقـم شکسته است

بـرده زجــان تـحـمـل واز دل قـــرار مــن

ازتـیـغ ظـلـم رشتـۀ عـمـرم زهـم گسیخـت

لـیــلا بگــو دگــــرنکــشــد انــتـظــار  مــن

مــیـخـواسـتـی کـه حـجـلۀ عـیشم بپـا کـنی

ایـنـک بـبـیـن عـروس اجـل درکـنــارمــن

کــامـی نـدیــده وشــدم از عــمــرنــا امـیــد

ایـــــوای بــــرمــن ودل  امــیــــدوار مـــن

دردا که تـشـنه مُردم وهرلحظه میرود

شـط فـرات م ـوج  زنـان  در کـنـار مـن

 با با بـه هـمـرهان ورفـیـقـان مـن بگـو

شبـهـای جمعـه پا نـکـشـنـدازمزار من

درلاله زار  ،لاله  رخان چون کنند روی

گـاهـی کـنـنــد یـــاد دل داغــــدارمـــن

شوخ پریوش

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۳۱ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۱ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

شوخ پریوش

 دوستان  شوخ   پریوش  ربود هوش مرا

 خاک عالم همه را ریخت به سر و دوش مرا

 عمری  بودم  فتاده  به  در   و  کوی  نگار

 او ندید لحظه ی این حالت مدهوش  مرا

 بوده ام در همه ی عمر به تمنای  وصال

 ندیده وصلی، او بنمود  سیاه  پوش مرا

 حسرتی ماند به دلم نادیده دیدم که برفت

 بسکه سوزاند دلم کرده او دل جوش مرا

 ای خدا   حال    من   زار   پریشان ببین

 کرده است با غم و دردی خود هماغوش مرا

 کی رود یاد من آن لحظه ی خندیدن او

 او بود یاد من  ، خود   کرده   فرامش مرا

 با تبسمی به لب  رفته در آغوش گیرمش

 او به خشم و غضبش کرد چو خاموش مرا

 بنشستم  ز  فراق   سر     روی   زانو

 به غمش می زدم ناله او هرگز نکرد گوش مرا

 بوده ام  محو  تماشای سر زلف نگار

 نگرفت لحظه ی”امان او در آغوش مرا

 امان قناویزی

مقام پدر

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۳۱ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۱ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

مقام پدر

ای  پدر  وی   رونق   دنیای  من

از تو روشن  خانه‌ی  تنهای  من

روز و شب در فکر من بودی همیش

صرف کردی عمر در سودای من

همچو مجنون عاشقت بودم پدر

ای که  بودی  بهترین لیلای من

بردی مکتب تا شوم صاحب کمال

بگذرد  شایسته  تا  فردای  من

رفتی از دنیا به غربت مانده ام

از کی جویم ای که ناپیدای من

این دعا   گوید   ثنا  در  حق تو

بگذرد  از  جرم  تو  یکتای  من

محمد اسحاق ثنا

ونکوور کانادا

اسرار عشق

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۳۰ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

دوستان نهایت عزیز ، وطن داران گلم السلام علیکم و رحمه الله و برکاته !

یک غزل قدیمی که ۳۳ سال پیش سروده بودم و در مجموعه ی شعری ام

{ تراوش قلم } چاپ شده‌ به حضور پرنور تان تقدیم میدارم ،

سپاسگزارم که می‌خوانید.

اسرار عشق

تا زَدم  پر  در  سرِ گلزار عشق

میکنم با صد زبان گفتار عشق

من   ندارم   کار   و  پیکار دیگر

روز و شب گم گشته در پیکار عشق

رمز عشق  از عقل  بالاتر بُوَد

جبرئیل حیران شود در کار عشق

گِل ز عشق پاک آدم می‌شود

در خمیرش بنگری آثار عشق

عشق کارِ هر خس و خاشاک نیست

کَلَّه ی عاشق بُوَد بر دار عشق

واعظانِ شهر کی پی می برند

نی خبر دارند از اسرار عشق

خسروان اینجا سرِ خود خم کنند

آن قَدر عالی بُوَد دربار عشق

تا  طبیبِ  حاذقی   پیدا شود

جان دِهَد از درد و غم بیمار عشق

لعلِ نابی هرزه خاکستر شود

بِنگَرَد گر زَرَّه ی از نار عشق

خنجری از عشق بازی توبه کن

نیشِ زهرآگین دارد مار عشق

 شیخ مولوی خنجری

کابل  – چهار دهی 

۱۳۷۲ خورشیدی

طفلانِ بی‌پناه

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۳۰ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

——————————

طفلانِ بی‌پناه

آتش  نشد    مهار   ، عَلَیْکُنَّ     بِالْفِرَار

 شد خیمه‌  ها   شرار  عَلَیْکُنَّ  بِالْفِرَار

 ​وقتی که دستِ غارت و سیلی به روی ماه

 آمد   ز   هر کنار     ، عَلَیْکُنَّ    بِالْفِرَار

 ​تا تازیانه بر تنِ طفلان نخورده است

 در    بینِ  این   غبار ، عَلَیْکُنَّ بِالْفِرَار

 ​دشمن برایِ غارتِ گوشوارِ دختری

 آمد به   گیر  و دار  ، عَلَیْکُنَّ  بِالْفِرَار

 ​سجّادْ  با زبانِ تب آلودِ خود بگفت:  

 با   قامتِ    نزار   ، عَلَیْکُنَّ   بِالْفِرَار

 ​امشب انیسِ دامنِ طفلانِ بی‌پناه

 خار است و دشتِ تار، عَلَیْکُنَّ بِالْفِرَار

 ​زینب به دشت می‌دود و ضجه می زند

 با   چشمِ  اشکبار  ، عَلَیْکُنَّ بِالْفِرَار

 خواهر نگاه  کرد به مقتل ، سپس بگفت :

با   قلبِ    داغدار:   عَلَیْکُنَّ   بِالْفِرَار

یحیی  ماندگار

آتش فشان دل

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۳۰ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

آتش فشان دل

 در آغوشت چو پیچیدم دلم شورِ نهان دارد

تنم عطرِ همان شب را برای  هر زمان دارد

 دلِ شوریده از یادت گرفت آتش میانِ شب

 تپیدن‌ها در این سینه هنوز از تو نشان دارد

 نسیمِ یادِ تو هر شب به خوابم شور می‌آرد

نگو  دیگر نمی‌ مانی  دلم با  تو  جهان دارد

 لبم با شوق می‌لرزد نگاهت تیغِ پنهانی‌ست

که در لبخندِ خاموشت هزاران داستان دارد

 به هر سو می‌روم یادِ تو با من هم‌نَفَس گشته

دلم بی‌تو نه جان دارد که داغِ ‌بی‌امان دارد

 خزانم را ببین  هر  برگ من رنگ طلا دارد

 فضایِ زرد  و  نارنجی برایت ارمغان دارد

 شبم بی‌نور چشمانت شده چون تار و پودِ غم

که خوابم شعله می‌بیند که روحم داغِ آن دارد

 بمان ای عشق، تا این شعله خاموشی نگیرد باز

که این دیوانه‌ی چشمت ز لبخندت نشان دارد

ببین این شعر می‌سوزد ببین آتش‌ به جان من

 که این شاعر فقط وقتی تو را بیند زبان دارد

 بدون عطر آغوشت نفس در سینه‌ام تنگ است

و این شاعر فقط با تو غزل را در توان دارد

 تو را در شعرهایم شب‌به‌شب با آه می‌جویم

دلِ این شعر من شیدا ز تو حسنِ بیان دارد

 من از روزی که رفتی در خودم گم‌تر شدم هر شب

 جهان بی‌تو چه بی‌رحم است رویم صد سُنان دارد

 تو آن شاهی که بعد از تو به ملک دل تکان آمد

 دلم شد مرز متروکی در آتش صد فغان دارد

 تو بودی آن‌که خوابم را پُر از لبخند می‌کردی

ولی بعد از تو هر شب خواب من آتش‌فشان دارد

 هما باوری

 جرمنی

۲۵ فبروری ۲۰۰۹

دشت لاله‌ زار

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۲۹ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۹ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

دشت لاله‌ زار

تو    برقرا ر  ، برقرار  ،  برقرار  ،   برقرار

و من همیشه بی‌قرار، بی‌قرار، بی‌قرار

تکیده آرزوی من چه بدبخت قسمت است

تو باد تند می‌شوی و من درخت زرد و زار

به شاخه، شاخه می‌زنی به برگ، برگ و ساقه‌ها

مرا شکست می‌دهی به دست خود هزار بار

خرابه گشته بعد تو به شهر دردمند ما

چه مانده غیر درد و رنج انتحار و انفجار

درخت را که کاشتی شبیه چوب خار شد

نه سیب مانده در تنش نه هم انار آبدار

چه شد که در حضور عشق دوباره زیر و رو شدیم

چه شد که پیش چشم تان تهی ز آبرو شدیم

چه شد که بین ما و تو دوباره جنگ تازه شد

چه شد که در دیار ما هزار و یک جنازه شد

چه شد که آفتاب را سیاه کرد ابر شوم

چه شد که زندگی به دست مرگ موم گشت موم

تو تخته را به میل خود، به دست خویش چیده‌ای

که من پیاده گشته‌ام تو شاه با چهل سوار

به فکر من که نیستی به فکر عشق ما بمان

به خون نشسته سینه‌ام شبیه دشت لاله‌زار

گلوی بغض کرده را زمانه حبس می‌کند

ببین به بیت بعد من، ببین به بیت نکته‌دار

 چو چاره نیست چشم من!…………..

 برای خویشتن ببار…………………….

محرابی – صافی

تنهایی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۸ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۸ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

تنهایی

در کرانه های سرد

به دریاچه دلم نگاه می‌کنم

شهر بی‌ باران است

شهر انتها ندارد

و مردم کالبد های بی‌ نفس

ناخن های تنهایی تنم را خراشیده

زخم ها

درد ها

همه بیصدا

چشم ها بیرنگ

دست ها فلج

من در تنهایی میمیرم

من در تنهایی می‌ پوسم

من در بی‌ عشقی‌ …

هما طرزی

۲۸ جدی ۱۳۵۳

کابل

رشادت

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۸ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۸ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

رشادت

کسی نامش  علی  مرتضی نیست

 کسی مانند او مشکل گشا نیست

 او   بوده    یار   و  یاورِ   پیامبر(ص)

یقین چون او کسی شیرِ خدا نیست

بکنده    با     رشادت     دربِ    خیبر

کسی نامش به هر دردی دوا نیست

 او   بوده    همسرِ    زهرای    اطهر

کسی دیگر به  زهرا  هم نوا نیست

 کسی   دیگر   درین   دنیای   فانی

 به رنج    بی  نوایان   آشنا  نیست

 کسی دیگر  یتیم   ر ا   سرپرستی

 به دریای   کرامت   پر  بها   نیست

 کسی  بعد از  پیامبر   نزدِ   معبود

مقامش  همچنان  بی انتها نیست

 « حنیفه » یا علی  گویان  بپا خیز

که چون مولا کسی بی مدعا نیست

حنیفه ترابی بهنام

۱۷ جون ۲۰۲۶

قصیدهٔ  « آفتابِ صلح »

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۸ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۸ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

 قصیدهٔ  « آفتابِ صلح »

به   هر   دیار   بتابد  چو  آفتابِ  صلح  

گشاید از کرم خویش، فتحِ بابِ  صلح  

جهان  ز رنجِ ستیز  و غبارِ  کینه  رهد  

اگر پناه برد انسان به سایه‌تابِ صلح  

به هر  کرانه  شکوفد   امیدِ   فردایی 

چو در میانِ بشر شد پیام و نابِ صلح  

برای  منطقه  آرد  ثبات  و  رونقِ   نو  

که ریشه‌دار بود  در دلِ  شتابِ  صلح  

به مردمان  دهد آسایش و  رفاهِ تمام  

چو می‌رسد به دلِ خلق، لطفِ نابِ صلح  

کودک دوباره شود غنچه‌وارِ روشن و شاد  

چو دور گردد ز جانش غبارِ اضطرابِ صلح  

در  اقتصاد  دهد  رونق  و  شکوفایی  

که می‌گشاید رهِ کسب از انتخابِ صلح  

در اجتماع  شود  رشتهٔ  مهر  استوار 

چو می‌زند  به دلِ  مردم  طنابِ صلح  

فرهنگِ پاک شکوفد به  نورِ یاریِ هم  

چو بر جهان بزند پرتوِ  خوشابِ  صلح  

سیاست از ستم و کینه دور گردد باز  

چو  بر  سریرِ  خرد  شد  نقابِ   صلح  

جهان  ز جنگ  تهی گردد  و ز ویرانی  

اگر شود همه جا برگزیده ، بابِ صلح  

به جانِ خسته دهد مرهمی ز آرامش 

چو   بر   دلِ    بشر   آید   آواز   صلح  

به روحِ  آدمیان  نورِ  تازه  بخشد   باز  

چو در فضای جهان شد حجابِ صلح  

زمین ز فتنه رهد ، آسمان شود روشن  

چو   بر  فراز  بشر  شد  رکابِ  صلح  

دلِ شکسته شود چون بهارِ نو خندان  

چو بشنود از لبانِ شما خطابِ صلح  

در این سرود ندا دادم از  دلِ روشن  

که فائز است سرایندهٔ قصیدهٔ ناب صلح  

خلیل الله فائز تیموری 

۱۴۰۵/۳/۲۵-خورشیدی 

تهران – ایران

چرا ؟

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۸ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۸ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

چرا ؟

۱۳۳ الف

 چه گره ها که ز هر رشته شده باز ، چرا ؟

همه رقصند  در این غلغله بی ساز ، چرا ؟

 شیر خوابیده  و روباه   نشسته  به  کمین

 زاغ   امروز  به    طاووس   کند  ناز ، چرا ؟

 نقش   نقاش    سخن  هیچ    ندارد   دیگر

 شعرشاعر شده هم وسوسه  انداز،چرا ؟

آخر   امروز   خدا    از  دل   ما   رفت  چرا ؟

 دست   ابلیس   چنین  حادثه  پرداز  چرا ؟

 چه خمیریم  که بی مایه  و بی آب  و نمک

 نه تنور است نه  هیزم  ،  و نه  خباز چرا ؟

چرچرک قصه ی  هر مور و  ملخ  می گوید

پس هر پرده نهان  است  مگر  راز  ، چرا ؟

شکیبا شمیم

گلزارِ محبت

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۸ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۸ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

     گلزارِ محبت

وطن ، همبستگی  دارد  ضرورت

کنار باید  گذاشت کین  و  کدورت

 اگر یکدل  شویم در  راهِ  سازش

 شود  خاموش  آتش‌  های نفرت

 دلِ مردم ز جنگ و غم شده خون

بیا  تا  بشکنیم  این   خطِ  ظلمت

 اگر  صلح  آید  و   لبخند   و   آرام

 شود   این   خاک  ،   گلزارِ محبت

 ز دانش، با هنر، با کار و کوشش

شود   آباد   این    ویرانه  به عزّت

 نه دشمن، نه ستم، نه دردِ دوران

 فقط  صلح  است  درمانِ حقیقت

 بشیر ، عقل  و  خرد  باید  گزینی

 نه  راهی  ظلمتِ  شرّ  و شرارت

 دانایی   را   چراغِ    راه     سازند

 رها  کن   تیرگی‌   های   حماقت

              بشیر شیرین سخن

کیف آزادی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهار شنبه مؤرخ  ۲۷ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۷ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

کیف آزادی

لباس غـم برون از قـامت شـادی کنید هردم

بـرای شادخـواری  کار بـنـیــادی  کنید هردم

درخت درد و رنج خشک  را بیرون کنید از باغ

هـوای آب و تاب بـاغ شـمـشادی کنید هردم

طلسـم کهـنۀ اوهـام اذهـان را کـنـیـد بـاطـل

ز نـور عقل  و دانش  کیف  آزادی  کنید هردم

بـه دام حیله افکـنـدنـد تا عـشـق و محبت را

دوبـاره نعـرۀ  مجنون و  فـرهادی  کنید هردم

دل غمدیده را در  محـفـل شـادی  به  یاد آرید

غزل ها را  عروس  بخت دامادی  کنید هردم

اگر بنیاد فـرهنگ و ادب  ویران  شـده؛  لیکن

بـه نیروی خـرد از ریـشه آبـادی  کنید هردم

بـیــاد  آریـد  از  نقـش و  نگار  دفـتــر  ارژنگ

تـمـدن را پـر از الــوان بهــزادی  کنید  هردم

هنر در دســت بازار تجـارت  می شـود  کالا

برون ازسودوسودا طرح ایجادی کنید هردم

ز جورخیل نادان درس وتعلیم زنان منعست

بـه پا خیزیـد و در میهن اسـتادی کنید هردم

بدون مکتب و علم و سبق  عالم  بُـوَد تاریک

سکوت کهکشان را جیغ وفریادی کنیدهردم

اگرشمشیر خون آشام دشمن می زند جولان

قـلــم را تـیـز تـر از تیغ  پـولادی  کنید هردم

بـه روی  گـنج  تاریـخ و  تمـدن زار  و  نالانید

به خودآیید و یاد ازارث اجدادی کنید  هردم

رسول پویان

۱۸ فبروری ۲۰۲۶

شعله‌ی عشق

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲۵ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۵ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

      شعله‌ی عشق

 تو گلزار عشقی، بهاری، چه هستی؟!

به  کوهِ   دلم   آبشاری ،  چه هستی؟!

سراپا  شکوفا، تو  خوش‌ بو چو  سنبل

 پُر از عطرِ نابِ عطاری ، چه  هستی؟

تو  در  بزم  گل‌ ها ، درخشان‌ ترین گل

 تو رنگین،‌ میانِ هزاری، چه هستی؟!

 تو در باغ این دل ، هوس می‌نشانی

 نسیمِ طراوت‌گساری، چه هستی؟!

 دلم در هوایت  همیشه  بهاری‌ست

 تو با خود همیشه چه داری، چه هستی؟!

 صدایت   ، نوای    دل‌   انگیز    باران

 به شعر من این یادگاری،چه هستی؟!

نگاهت پر از راز  و  رمزی چو مهتاب

 ز چشمت، غزل می‌نگاری، چه هستی؟!

چو عشقت  دمادم  به دل موج دارد

 تو عاشق‌شکاری، شراری، چه هستی؟!

در آغوش شعرم، تو در  بیت پنهان

سکوتی، پر ازاستعاری، چه هستی؟!

تو پیدا ،  خیالی  و  پنهان همیشه

 به اسپِ دل من سواری، چه هستی؟!

   تو دریاچه‌ای پر ز  مهتاب  و رؤیا

 به احساس من بی‌قراری،چه هستی؟!

 چو در سینه‌ام شعله‌ور می‌کنی عشق

 شراری، شراری، شراری… چه هستی؟!

هما باوری

جرمنی

۵ جولای ۲۰۲۵

بذرِ عصیان

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲۵ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۵ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

       بذرِ عصیان

 زبس جاهل و  نادان  دارد این خاک

 همیش حالِ پریشان دارد این خاک

 زِ  فقر  و  جنگ   و  بیداد  و  جهالت

 هنوز آ هنگِ  طغیان  دارد این خاک

 زِ دستِ     ر هزنانِ      راهِ     مردم

 دلی پُر درد و حِرمان دارد این خاک

 نه آرامش، نه آسایش ، نه شادی

 بسا  اندوهِ  پنهان   دارد  این خاک

اگر   دانش   شو د    بنیادِ   کشور

هنوز  امیدِ  سامان  دارد  این خاک

 چو گردد عدل ، حاکم بر سرِ خلق

 رهِ سویِ  گلستان  دارد این خاک

 اگر  دستِ   خرد   گیرد   زمامش

 بسی امکانِ عمران دارد این خاک

 جوانانش     اگر     یابند    فرصت

 هزاران فکرِ تابان دارد  این  خاک

 مبادا    ناامیدی      چیره     گردد

 هزاران بذرِ عصیان دارد این خاک

 زِ بس آشوب و  غوغا   دیده ملت

 گویا دردِ بی‌درمان دارد این خاک

 بشیر   از  دردِ   این   ویرانه گوید

 که بس دشمن فراوان دارد این خاک

            بشیر شیرین سخن

            هرات – افغانستان

سود و زیان  !

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲۵ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۵ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

    سود و زیان  !

اشک من محمل  رسیده را ماند

شبنمی از گلی چکــیـده را ماند

دل زفــریــاد و بی نــوایی  دهـر

مــرغــک  سـر  بـریــده   را ماند

جــرس از کاروان  ز سیر  و  نــو

نغمۀ تــارخم خمــیـده  را  مانــد

زنــدگی در نبــرد  سود  و  زیان

تــاجـــرغم  خــریـــده  را مـانــد

وای ازاین دشت پرمشقـت دهر

که بـه پا خـارها خلـیـده را ماند

تا امیداست”عزیزه“غصه مکـن

ورنه دل بارغم کشیــده را مانـد

               عزیزه عنایت

              ۱ جون ۲۰۲۶

کی گفته بود ؟ 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲۵ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۵ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————- 

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

کی گفته بود ؟ 

کی گفته بود : به قدرت رسیدن آسان است ؟ 

کی گفته بود :  وطن   بیکس   و  نگهبانست ؟ 

خداش   حافظ   و   ناصر    بود   ز  هر ‌ونسی 

اگرچه    چندی       اسیر      وطنفروشانست 

کی گفته بود : که  تخریب  و  کشتن و چور ؟ 

گره   گشای     صفیهان     و    نابکارانست ؟ 

کی گفته بود : که زد هر کی  راکت بسیار ؟ 

بمردم    وطن    خویش    او   مسلمانست ؟ 

کی   گفته  بود :  تعصب  گرایی   و  تفتین ؟ 

شعار مردم با  دین  و   عدل  و  انصافست ؟ 

کی گفته بود : که بی علمی بهتر از علم است ؟ 

چو این خلاف  نصوص  کتاب  و   قرآن است 

کی  گفته بود زنان نصف اصل جامعه نیست ؟  

زنان پاکی که ( مادر ) به نسل  انسانست 

کی گفته بود :  مباح  است  دزدی  زن‌ ها؟ 

کی گفته بود : که بد رسمی رسم مردانست ؟ 

کی گفته بود :  زعامت  توان  به  نادانی ؟ 

کی گفته بود : حکمرانی شغل  طفلانست ؟ 

کمال  و  دانش و  تدبیر  و   عقل  میخواهد 

کی گفته بود :   سپهداری  کار نادانست ؟ 

به (دلگشا)  شدن   آسان   ولی کو صولت آن ؟ 

زعامت است  نه   این  کار  آسیابانست ؟ 

ز کشت و خون  نتوان  در  وطن امیری کرد ؟ 

امیر  آنکه  خداوند  رحم   و ا حسانست !! 

صابر هروی

روز مادر مبارک!

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲۵ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۵ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

روز مادر مبارک!

نامت مقدّس است و چه   نیکوست مادرم

این واژه پر  طراوت  و  خوشبوست  مادرم

 زیبایی  ِ  تمام    غزل   های    من  تویی !

من چشم! سایه ی تو چو ابروست مادرم 

اخلاص بی  نظیر به   قلبت  شناور است

بویِ  محبّتِ   تو   به   هرسوست  مادرم

عشقِ تو تا به رگ رگ من رقص می کند

یعنی   درخت   مهر  تو   انبوست  مادرم

پروردگار    داده    به   تو   قلب   مهربان

مهرت نشانه های  خودِ   اوست  مادرم

بعد از خدا دلیل خوشی های من تویی!

بعد از خدا  کلام   تو   نیکوست   مادرم

با بودنِ  تو  فخر جهان می شوم، چون

یک ذرّه هم دعای تو  جادوست مادرم

بر گفته های قلب خود اقرار می کنم!

دارم همیشه خاص ترا دوست! مادرم….

#محرابی_صافی

بغلِ یار

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۲۴ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۴ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

بغلِ یار

شبی که دست کسی حلقه در تنت باشد

خدا     کند    بغلِ      یار      میهنت    باشد

به محض اینکه به آیینه  صبح خیره شوی

دو بوسه  مثل   تتو   روی   گردنت   باشد

اگر به فکر فرو می‌روی چه شیرین است

خیال   و   خاطر   او   فکر    بردنت   باشد

خودش که عشق تو باشد چه فرق خواهد کرد

تمام   عالم   و   آدم   که  دشمنت  باشد

چه کیف می‌دهد این زندگی که آخر کار! 

به پای آن‌که نشستی همان زنت باشد…

محرابی – صافی

شاگرد شیطان

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۳ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

شاگرد شیطان

ترامپ بی حـیا درعیش ونوش اسـت

برای قتـل وغـارت درخـروش اسـت

به زعـمـش زنـده بـاشـد بـرهـمـیـشـه

رسدروزی که درگورش خموش است

……

ترامپ لعنتی،شاگرد شیطان

نباشی ای پلید ازنسـل انسان

شودروزی که یک فرددلاور

روانـه داردت،درقـهرنیــران

……

هزاران بی وطن بی آب و بی نان

به اطراف جهان،تیت وپریشان

خـداونـدا!بـرس بـرداد مظـلوم

بـکـن فـرعـونیان،راهی نیران

……

ترامپ لعـنتی،خونخوار جانی

رسـیــده آخــرت اززنـدگـانـی

شب روزت بفکرکشت وکشتار

نـــداری زنــدگـیِ جـــاودانــی

……

سـگی دیــوانـه ی دیــدم بـه بـازار

که هرسوعف زده میکرده هنگار*

بلاخـر تیـرغـیـبی برسرش خـورد

که آسـوده شـدنـد از شــرّ آن هـار*

……

خـدایـا! ملـت مـظلــوم ایــران

رهائی داری اش ازشرّشیطان

نمـائـی دشمـنـان مسلـمـیـن را

هـمـه محـشوربا شمرو یزیدان

پوهنوال داکتراسدالله حیدری

۱۲ جون ۲۰۲۶

سدنی – آسترالیا

*ـ هنگارـ تندی، تیز وشتاب،هارـ سگ گزنده،حیوانیکه مبتلابه مرض هاری باشد

در نکوهش جنگ و رنج ملت‌ها

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲۳ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۳ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

قصیدهٔ :                                           

 در نکوهش جنگ و رنج ملت‌ها

جهان   از  شرارِ  فتنهٔ   دوران   می‌سوزد  

دلِ انسان ز  داغِ  ظلمِ  انسان  می‌سوزد

به هر سو آتشی از جنگِ بی‌پایان فروزان  

چراغِ خانه‌ ها  در  بادِ  طوفان   می‌سوزد

به  دشتِ  اوکراین  آتشِ خون‌ ریزِ  قدرت  

به  جانِ  کودک و  پیرانِ  نالان  می‌سوزد

به شام و قدس و لبنان شعلهٔ اندوه برپاست  

دلِ  مادر  به یادِ  طفلِ  گریان  می‌سوزد

به یمن، نانِ مردم در حصارِ مرگ و قحطی  

به کامِ خاک می‌افتد ، به  زندان  می‌سوزد

به سودان آتشِ بیدادِ قومی شعله‌ور  شد  

وطن در شعله‌های فتنهٔ پنهان  می‌سوزد

به لیبیا ز بعدِ  سال  ها  آشوب و ویران  

چراغِ صلح در گردابِ  طغیان می‌سوزد

به افغانستان ز  بیدادِ  زمانه  نسل‌ ها  

میانِ آتش و  باروتِ  ویران  می‌سوزد

میانِ خصم‌جویی‌های دو قدرت وایران  

دلِ مردم به بیمِ حادثه هر آن می‌سوزد

به هر سو لشکرِ سوداگری بر جانِ ملت  

به نامِ صلح اما در هوسران می‌سوزد

زمین از خونِ بی‌گناها ن شده رنگین

ولی سوداگرِ جنگ از دلِ آنان می‌سوزد

جهان در چنگِ زر و نفت و سوداهای پنهان

به دستِ قدرت و سرمایه‌داران می‌سوزد

سیاست‌پیشه‌گان در بزمِ نیرنگ و فریبش

 ولی وجدانِ بیدارِ ستم‌دان می‌سوزد

سازمانِ ملل خاموش و درمانده ز تقصیر

 که در بندِ وتو و قیدِ فرمان می‌سوزد

نه فریادِ یتیمان را  شنیدن  می‌تواند

نه از اشکِ اسیرانِ پریشان می‌سوزد

اگر عدل و خرد روزی به دنیا بازگردد 

چراغِ صلح در هر کوی و میدان می‌سوزد

ولی تا ظلم و حرص و جنگ‌افروزی بماند

دلِ آزادهٔ  انسانِ  هشیار  می‌سوزد

در آخر شاعر این نالهٔ جان‌سوز را گوید 

که فائز از غمِ این حالِ ویران می‌سوزد

خلیل الله فائز تیموری 

۱۴۰۵/۳/۱۹ -هه،ش

تهران ، ایران

 وصله ی جانم

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۱ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۱ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

 وصله ی جانم

 چه می داند ز حالم یار شیرینی که من دارم

 کجا باشد خبر از حال غمگینی که من دارم

 به که گویم که سازد اندکی تسکین غم دل را

 ببین پر نم بود هرشام بالینی که من دارم !

نمیگردد جدا باشد همیشه  وصله ی جانم

 نمی سازد رهایم درد  دیرینی که من دارم

 کشم بردوش خود درد فراق و دوری یاران

 نبر دارد کسی از بار سنگینی که من دارم 

 “امان“تنها ز کویت سرخ رو قصد سفر دارد

ز خون دل بود رخسار رنگینی که من دارم

 امان قناویزی

و تو

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۲۰ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۹۱۰ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

و تو

      به یارم

می سرایمت با تمام هستی ام

و می خواهمت با تمام نیستی ام

و می جویمت با تمام آشفتگی ام

بگذاردر دامان مهرت جاودانه شوم

بگذار در شهر ستارگانت عاشقانه شوم

و بگذار با ساز فرشتگانت عابدانه شوم

 تو مرا از شاخه  ای عشقت خلق کردی

تا ترا بستایم

و بپرستم

و بتو عشق بورزم

و اما من بیراهه می روم

 بیراهه می روم

بیراهه می روم

و من دل به (خاک) می بندم

و من شور گذرا

و عشق چند صباح را

(عشق) می پندارم

مرا به من باز گردان

و مرا در سرزمینت

جاودانه ساز

و در صفای آسمانت

چون ستاره ساز

وپر از پرواز عاشقانه ساز

و مرا از شور وشیدایی خاک رها ساز

چه باشکوه است مرغ (هما)

در دام (خدا) باشد همیش!

هما طرزی

نیویورک

۱۰ فبروری ۲۰۲۴

” اگر کودک درونم حرف بزند “

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۲۰ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۰ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

” اگر کودک درونم حرف بزند “

سالهاست که با من حرف
می زند
اما ، می‌گوید! من هنوز با
پاکدامنی ام ،با خوش باوری هایم، با دیدگاهی پر امیدم
با وجدان بیدارم
هنوز کودکم !
ولی ترس از صدای ناودان باران
از غرش ابرهای سیاه،و از قضاوت شدن ها دارم
اما ،دلم می خواهد در بین
همه دیده شوم
ولی از صدای بلند قناری های
مغرض می ترسم
گوشه‌ی پنهان می شوم
و منتظر می مانم تا با مهر دستم را کسی بگیرد
تا دوباره بخندم ،بدون
ترس ،بدون نقاب ،با صدای
قهقه
برایم بگو، نترس
یادت نرود من هنوز در درونت زندگی میکنم
شاد باش
به خود باوری هایت
به خود شناسی هایت
با وجدان بیدارت
من هنوز اینجا ستم
پشت خستگی هایت
پشت لبخند های اجباری
پشت سکوت مبهم
تو هنوز همان کودکی هستی
که دلش برای دوست داشتن
نوازش کردن های
بی دلیل تنگ است
من هنوز که هنوز
در درونت با شادمانی هایت
با غصه هایت
با ترس هایت
با خنده هایت
تو را همراهی می کنم
اما من وقتی گریه می کنم
فقط آغوش می خواهم
با قوی بودن
وقتی اشتباه ازم سر می زند
دلم می خواهد کسی کنارم
باشد
نه اینکه ترکم کند
تا بگویم ،لطفا سرزنش ام
نکن
کنارم بنشین
دستم را بگیر
” بگو دیگر تنها نیستی “

✍عالیه میوند

توکل بر خدا کردم

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۲۰ جوزا (خرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۰ جون ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————-

توکل بر خدا کردم

دو رنگی تا به کی در حرف و در رفتارمان باشد

خوشی گفتارمان ای کاش ! در کردارمان باشد

دروغ و فتنه  انگیزی  سراسر  درد  و  غم  دارد

بیا تا  صدق   نور   لحظه‌  های   تار مان   باشد

راز    رویت    چون   غبار  از  شیشه‌ پنهان کن

در این   دنیا  نباید دشمنی‌  ها  کار مان  باشد

اگرچه  راه  دشوار  است ،  راه  عاشقی ، اما

برای  دوستی  یک  نامه  در منقار  مان  باشد

شراب میوه‌ هایش سینه را  در  شور  می‌آرد

دعا کن شاخه‌ های تاک  در  دیوار مان  باشد

پناه   آورده‌ام  بر  عشق ! از هنجار  این  دنیا

توکل بر  خدا  کردم ، خدا جان  یارمان  باشد

به دنبال تو خواهم داد دستم  را تکان چون قبل … 

اگر حتی همین هم آخرین  دیدارمان باشد….

۱۴۰۵/۰۳/۱۸

#محرابی_صافی