۲۴ ساعت

فراز و فرودِ زندگی

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنج شنبه مؤرخ  ۷ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۹ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

فراز و فرودِ زندگی

 دلم  چون   موجِ    دریا  در  خروش است

 گهی   آرام   و گه پُر جنب‌ و جوش است

 گهی  نقد  و  گهی  نسیه،   گه مسدود

 گهی بی‌رنگ  و  رونق ، کم‌ فروش است

 گهی    لبریزِ   عشق  و  شور و شادی

 گهی از  غُصه  و  غم ، پرده‌ پوش است

 گهی      در      آرزوی       وصلِ     یاران

 گهی از   هجرِ  آنان  ، دل خموش است

 گهی با  خنده    می‌پوشم   غمِ  خویش

 گهی اشکم چو باران   در  خروش  است

 گهی چون شیرِ بیشه،  مست  و مغرور

 گهی از ترسِ دوران،  مثلِ   موش است

 بشیر ، این  زندگی  پست  و  بلند است

 گهی  شهدِ  وصال ، گه زهرِ نوش است

بشیراحمد شیرین سخن

احمد محمود امپراطور؛شاعر،نویسنده ومخمس‌ سرای معاصر افغانستان

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۶ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۸ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

احمد محمود امپراطور، شاعر، نویسنده و

مخمس‌ سرای معاصر افغانستان

*************************

احمد محمود امپراطور، شاعر، نویسنده، گرافیست و مخمس‌ سرای معاصر افغانستان، از جمله شاعرانی است که در کنار قالب های کلاسیک شعر فارسی دری، مانند: غزل، مخمس، مثلث، مستزاد، رباعی، مثنوی، مسدس و دیگر قالبهای شعری، به آفرینش آثار ادبی پرداخته است.

او با علاقه به شعر کلاسیک و معاصر، تا اکنون بیش از ۱۲۰ مخمس بر غزلیات خود و شاعران دیگر سروده است. در میان شاعرانی که غزلیات شان مورد توجه او قرار گرفته‌ اند، میتوان از این چهره‌ های ادبی نام برد:

۱. حضرت ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل

۲. کمال‌الدین مسعود خجندی (کمال خجندی)

۳. ابوالقاسم عارف قزوینی

۴. صوفی غلام‌نبی عشقری

۵. اسدالله عفیف باختری

۶. محمد نذیر ظفر

۷. حبیب‌الله بلبل

۸. نعیم جوهر پارسا

۹. مسعود خلیلی

۱۰. استاد گلنور بهمن

۱۱. شهلا شهریاری

۱۲. استاد احمد ضیا رفعت

۱۳. هلال فرشیدورد

۱۴. خیام خموش

۱۵. دوکتور شگوفه باختری

۱۶. لیلی حبیب

انتشار آثار در رسانه‌ ها و پایگاه‌ های ادبی

بر اساس اطلاعات ارائه‌ شده دربارهٔ آثار احمد محمود امپراطور، مخمسات او طی سال‌ های متمادی در شبکه‌ های اجتماعی، وبلاگ‌ ها و پایگاه‌ های اینترنتی، از جمله سایت ۲۴ ساعت، جام غور، کابل ناته، خراسان زمین، ماریا دارو، جاودان، سبزمنش، افغان موج، ویرگول و دیگر رسانه‌ ها و پایگاه‌ های ادبی، از سوی خود شاعر و دوستدارانش منتشر شده‌ اند.

نمونه‌ هایی از مخمسات احمد محمود امپراطور

از نمونه‌ های آثار او می توان به مخمس بر غزل صوفی غلام‌ نبی عشقری با مطلع « در لعل لبت گرچه حیات دو جهان است »

 ، مخمس بر غزل کمال خجندی با مطلع « ما را ز گل روی تو چیدن نگذارند » ، مخمس بر غزل غیر منقوط حضرت ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل و مخمس بر غزل ابوالقاسم عارف قزوینی اشاره کرد.

یکی از ویژگی‌ های قابل توجه درکار نامهٔ مخمس‌ سرایی احمد محمود امپراطور، تجربه در سرایش مخمس غیرمنقوط است؛ قالبی که در آن، واژگان باید بدون استفاده از حروف نقطه‌ دار نوشته شوند.

رعایت این محدودیت، انتخاب واژگان و ساختار دهی به مصراع‌ ها را دشوار تر می‌سازد.

مخمس بر غزل غیر منقوطه (بدون نقطه)

حضرت ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل(رحمت الله علیه)

—

اصــــــــــل آدم اگــــــــــــــر روا گردد

گــــــــرد صحـــــــرا و روح  سوا گردد

همـــــــــه واحــــد و   اهـــــورا گردد

دل اگـــــــــر محــــــــو مــــدعا گردد

درد در کـــــــام مــــــــــــــا دوا گردد

—

هوس و حرص اگــــــر رسـد در کام

سر ســـــــردار اگــــــر رسد در کام

رم آهـــــــــــــو اگــــــر رسد در کام

طعمـــــــه درد اگــــــر رسد  درکام

هــــــر مگس همســـــر هما گردد

—

سُــــر  اســـــــــــــرار  ســــرهء او را

عالـــــــــــــــم روح و مهــــــرهء او را

کـــوه و صحـــــــــــــــــرا و درهء او را

محــــــــو اســــــــــرارطـــــرهء او را

رگ گـــــل دام مـدعـــــــــــــــا گردد

—

همـــــه در همهمه و حرص وهوس

سر و ســـــــودا اصول حرص هوس

صارم هــم در هوا و  حرص و هوس

گر سگالــــــــد وداع حرص و هوس

گــــــــــره دل گهـــــــــــــــر ادا گردد

—

گر رسد هــــــر که در مواصل  وهم

مـــــــگر امـــــلاک در صلاصل  وهم

گل آمــــــــــــــاس گردد حاصل  وهم

گسلد گـــــــر هوس سلاس  وهم

کوه و صحــــــــــــرا همه هوا گردد

—

که رسد در هـــــــــوا مصرع سرو

در کمــــــــال دعــــا  مصرع سرو

رســــــــم دارد گــواه مصرع سرو

محو گــــــــردد سواد مصرع سرو

مـــّد آهـــــــــم اگـــر رســــا گردد

—

ســـــــــــــــر حکام عصر  درد آلود

هــــــم دل و، هم طحال  درد آلود

ســـــر مولــــــــو، گــــرا  درد آلود

ما و احـــــــــــــــــــرام آه درد آلود

هــــــــــم هوا گــــرد را عصا گردد

—

در اســـــــــــرار وهــم سُر حواس

مرگ را عــــــــــــرصهء دگر مواس

رســــــــدم محمل  طلسم رواس

دل آســوده کــــو؟  مگر  وسواس

گـــــــــــــــــره آرد که دام ما گردد

—

طـــــرح محمــــــود وصال بیدل ما

سحــــــــــــــــر دارد دوال بیدل ما

عرصــــــــــهء ماه و سال بیدل ما

در طلوع کمـــــــــــــــــال بیدل ما

ماه در هالـــــــــــــهء سهـــا گردد

—

احمد محمود امپراطور

—

مخمس بر غزل ابوالقاسم عارف قزوینی

–—

بیگانه آمدی  و  به  جان  آشنا  شدی

بر زخم  های  روح  و روانم  دوا شدی

از پرده های غیب به من رو نما شدی

امروز ای  فرشتۀ  رحمت  ، بلا شدی

خوشگل شدی، قشنگ شدی، دلربا شدی

—

حسن تو میزند به  دلم  شعلهء گداز

حیرت گرفته است جگر به عشق گاز

باشد محال حور و پری  گردد هم تراز

پا تا به سر کرشمه و سر تابه پای ناز

زیبا شدی، لوند شدی، خوش ادا شدی

—

می از لبت بریزد و ا ز کام ات انگبین

از پیکر ات برون زده است عطر یاسمین

رخساره ات به پاکی خورشیدی آتشین

خود ساعتی در آیینه اطوار خود ببین

من عاجزم از این که بگویم چه ها شدی

—

هر چند مست و سرخوشی هشیار چون خودی

پیوسته در تعاملی دیدار  چون خودی

در سیر و گشت عالم گلزار  چون خودی

به به چه خوب شد که گرفتار چون خودی

گشتی و خوبتر که تو هم مثل ما شدی

—

محمود عاشق تو شد و نیستی خبر

شام اش به غصه صبحگه با دیدگان تر

آخر بگو چرا تو   چنین   میکنی حذر

ما را چه شد که دست به سر کرده‌ای مگر

از ما چه سر زد این که تو پا در هوا شدی

احمد محمود امپراطور

یکشنبه ۰۲ اسد ۱۴۰۱خورشیدی

که برابر میشود به ۷/۲۴/۲۰۲۲ ترسایی

سروده شده.

جایگاه مخمس‌ سرایی در فعالیت ادبی احمد محمود امپراطور

فعالیت ادبی احمد محمود امپراطور در قالب های گوناگون کلاسیک، نشان‌ دهندهٔ علاقهٔ او به سنت شعر فارسی دری و تلاش برای گسترش تجربیات شاعرانه در قالب‌ های مختلف است.

توجه به غزلیات شاعران کلاسیک و معاصر، در کنار تجربیات مانند سرایش مخمس بر غزل غیر منقوط حضرت بیدل، بخشی از فعالیت ادبی او را تشکیل می‌دهد.

سرایش مخمس بر غزلیات شاعران گوناگون، امکان گفت وگوی شاعرانه با آثار پیشینیان و معاصران را فراهم می‌سازد.

در این شیوه، شاعر با حفظ ارتباط با غزل اصلی، بند های تازه‌ ای می‌ افزاید و برداشت ادبی خود را در قالبی کلاسیک بیان می‌کند.

با بیش از ۱۲۰ مخمس سروده‌ شده تا اکنون و آثاری که در رسانه‌ ها و پایگاه‌ های اینترنتی منتشر شده‌ اند، احمد محمود امپراطور از مخمس‌ سرایان فعال معاصر افغانستان به شمار میرود.

۲۴ ساعت :

قابل یادآوری می باشد که جناب محمود جان امپراطور از همکاران فعال قلمی سایت ۲۴ ساعت می باشند که از زمان تأسیس همکاری شانرا آغاز و تا کنون ادامه دارد. ضمن سپاس از این همکار عزیز ما ، مؤفقیت های مزید و روز افزون شانرا در همه مراحل زندگی آرزومندم. 

قصیدهٔ «ندای جاودان عدالت»

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۶ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

قصیدهٔ «ندای جاودان عدالت»

به نامِ داورِ هستی، که مهرش بی‌کران می‌ماند  

فروغِ    لطفِ او    در سینهٔ   پاکان  نهان می‌ماند  

به    میزانِ    عدالت،    آسمان    آرام    می‌گیرد  

که نامِ  عدل در تاریخِ   اهلِ   هر   زمان می‌ماند  

نه تیغِ تیزِ خون‌  ریز   است  مایهٔ  عزّتِ   انسان  

که مهر و معرفت در جانِ دانایان عیان می‌ماند  

کسی کز  ظلم  بنیادِ   سرای   خویش  بنشاند  

بداند کاخِ   او بی‌قدر و بی‌نام و نشان  می‌ماند  

ز آهِ  طفلِ   بی‌ پناهِ   دشتِ   ویرانِ غم‌  باران  

ندای دادخواهی تا ابد  در   آسمان   می‌ماند  

چه سود از فتحِ شهری گر دلِ مادر شود  خونین  

که داغِ مادران در دفترِ دوران   عیان  می‌ماند  

نه آتش مایهٔ  پیروزی،  نه  خون  مایهٔ   آزادی  

ز صلح و مهر، نامِ آدمی  تا جاودان    می‌ماند  

اگر قدرت ز قانون  جدا   گردد    در   این  دنیا  

نشانِ ظلم بر پیشانیِ   دوران عیان می‌ماند  

خدا انسان را از بهرِ مهر و رحمت آفریده‌ست  

نه بهرِ کینه و جنگی که از آن رنجِ جان می‌ماند  

زمین میراثِ آدم‌هاست، نه میدانِ ستمکاری  

که باغِ زندگی با مهرِ  لطفِ  باغبان می‌ماند  

قلم چون در مسیرِ حق  رود، شمشیرِ ظلمت‌ سوز  

چراغِ     راهِ  دانایان   و   صاحبدلان   می‌ماند  

به جای بانگِ   توپ و   آتش  و  فریادِ ویرانی  

نوای صلح در گوشِ بشر شیرین‌زبان می‌ماند  

نه کودک باید   از آوازِ جنگ   آشفته‌ دل گردد  

نه اشکِ مادران در دیده‌ها خونین روان می‌ماند  

حقوقِ   آدمی   مرز و   زبان  و رنگ نشناسد  

که گوهر در وجودِ هر بشر ی  کسان می‌ماند  

کسی کز رنجِ انسان‌ها دلش بی‌غم نمی‌گردد  

درونش چشمه‌ای از مهر و نورِ جاودان می‌ماند  

جهان روزی به دستِ  عدل  آرامش بیابد باز  

اگر وجدانِ بیدارِ   بشر   در کاروان   می‌ماند 

ستمگر گرچه بر تختِ زرین تکیه می‌سازد  

ز بادِ حادثات آخر   غبارِ   داستان   می‌ماند  

بزرگی در دلِ پاک است، نه در تاج  و نه در قدرت  

که نامِ نیکِ انسان تا ابد در هر  زمان می‌ماند  

بیا ای آدمی، از کینه   و   دشمنی گذر کن  

که راهِ عشق، راهِ روشنِ اهلِ ایمان می‌ماند  

اگر دل خانهٔ  مهر است  و جان  آیینهٔ  تقوا  

ز لطفِ حق نصیبش رحمتِ بی‌کران می‌ماند  

اگر  در   ملکِ   عالم   عدل   فرمانروا   گردد  

ز هر ویرانه‌ای باغِ  امیدِ  جاودان   می‌ماند  

شهیدانِ عدالت گرچه از   دنیا   سفر کردند  

پیامِ روشن‌شان در نسل‌های بی‌شمار می‌ماند  

به خونِ پاکِ آنان لاله‌های  صلح می‌رویند  

که یادِ اهلِ حق در باغِ هستی جاودان می‌ماند  

جهان محتاجِ دستی است که بذرِ مهر بنشاند  

نه دستی کز شرارِ کینه آتش‌افشان می‌ماند  

خوشا آن دل که رنجِ دیگران را رنجِ خود بیند  

که نامِ نیکِ او  در   دفترِ انسانان  می‌ماند  

بیا ای دل، که صبحِ عدل نزدیک است و روشن  

ز پشتِ پردهٔ شب نورِ حق پیدا و عیان می‌ماند  

اگرچه ابرِ ستم گاهی فضای دهر پوشاند  

فروغِ مهر در آغوشِ صبحِ بی‌کران می‌ماند  

نه دیوارِ جدایی، نه حصارِ کینه پابرجاست  

ز مهر و آشتی پیوندِ دل‌ها جاودان می‌ماند  

به دادِ خویش اگر انسان شود بیدار و آگاه  

نشانِ رحمتِ حق در وجودِ مردمان می‌ماند  

کسی کز رنجِ دیگر خلق غافل باشد و خاموش  

ز وجدانِ خویش آخر درونش داستان می‌ماند  

عدالت گرچه در   راهِ   خود   آماجِ بلا گردد  

سرانجامش به دستِ حق پر از فتح و امان می‌ماند  

نه فرمانرواییِ ظلم استوار و ماندگار است  

نه آوازِ ستم در گوشِ تاریخ آنچنان می‌ماند

«فائز» این نغمه ز اعماقِ جانِ خویش سرود:

عدالت و مهر و آزادی،  جاودان  می‌ماند

خلیل الله فائز تیموری.

بهار ۱۴۰۵ـــ خورشیدی 

تهران –ایران

.     

گوهر نامه

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۶ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

گوهر نامه

 دل میں اک  شوق  ھا   کبھی  زندگی  میں

 میں بھی مصروف رہوں عشق کی بندگی میں

وہ  تو اک   ابرِ الم   تھا  جو   گزر   بھی    گیا

 میں تو الجھا ہی رہا عشق کی پیچیدگی میں

 نیند آنکھوں میں تھی اور بسترِ آسائش تھا

 اب قدم   میں  نے رکھا  حالتِ دیوانگی میں

 شاداب      تھا،       دیکھو         تو      سہی

 در بدر   بھٹک   رہا ہوں    آج     آوارگی  میں

 مشورہ کر تو لیا  عقل  و  خرد   سے  پہلے

عشق  نے  مجنوں  بنایا  بڑی سادگی میں

 یہاں تو بس ہوس و نفس کا  طوفان ہے اب

 کوئی زندہ دل کہاں ہے مری  دل لگی میں

 بلخی اب عقل کی باتیں نہ کرو ہر کسی سے

 لوگ           سب         کچھ      ہی     گنوا

 دیتے         ہیں            فرزانگی        میں

 امان الله بلخی

ای کردگار من!

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۶ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

ای کردگار من!

یک جرعه مَی  نصیبِ  مَنِ خسته دل بکن

تا مـسـتِ عشق پاک تـو گـردم خدای من

از درد و غـــــــم آســوده دل شــوم دمی

یـکـسـر شـراب کأسِ  تـو گـردد دوای من

آتش بــزن بــه خِرمَنِ  من  تا شوم حریق

خـاکـسـتـرِ مَــرا تـو بــه  لطفت شرر بده

ایـن قالبم بــه نـور حقیقت  تـو   زنده کن

بـا ایـن دِلِ فِـسُـرده  تـــــو نـور  بصر بده

از روی بـی نـیـازیت  یـارب   بـکـن قـبـول

آورده ام بــــه  درگـهـی  تــو تـحـفــهٔ نیاز

تـقـصیر هـا کـه سـر زده از مـن به زنگی

عـفـوش نما به لُطف و کرم شاه بی نیاز

دستم به سوی توست الهی بـه نیم شب

مسکین و عـاجـزم تو  خداوندِ  چاره ساز

هیچ کس ز درگهی تـو  نـرفتست نا امید

در پیش خصم دینِ تو   شرمنده ام مساز

راهی نـمـا بــه بـنـدهٔ طاغـی و سرکشت

مشعل بده به دستِ من از نور مصطفی

روشـن نـمـا زِ راهِ کــــرم شـامِ خـنجـری

تـا رَه کـشـد بـسـوی تـو در جـادهٔ صـفـا

پیروز باشید دوستان عزیز و نازنین

دعا گوی تان

شیخ مولوی خنجری

کابل  – چهار دهی .

بی حد خدا ج بزرگ است

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۶ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

بی حد خدا ج بزرگ است

هر ذره گوید هردم بی حد خدا بزرگ است

هردم   بگوید  آدم بی  حد خدا بزرگ است

لوح و قلم   چو عرشی   یزدان   کرد بناییِ

زینت نمود افلاکم  بی حد خدا  بزرگ است

شیطان کرد  فریفته   آدم    بیرون   ز جنت

بخشد گناه ما هم بی حد خدا  بزرگ است

طوفان نوح ب پا شد   عالم   همه تباه شد

کشتی نمود فراهم بی حد خدا بزرگ است

یوسف درون  چاه    دید  آن   جبریل   گفتا

لطف خدا   دمادم بی حد خدا بزرگ است

صبری که بر ایوب داد آن  بر زوال شیطان

صبرش ثمر حسابم بی حد خدا بزرگ است

موسی چو دید نورش  با سر فتاد بر طور

یک ذره عظمت آندم بی حد خدا بزرگ است

تاب و   توان   و  طاقت بر کوه نماند یکدم

موسی به صاعقه ضم بی حد خدا بزرگ است

دید اندرون   سنگی  میخورد   غذا کرمی

با چشم تر بگفتم بی حد خدا بزرگ است

فرعون ز کبر و عصیان گفتا که من خدایم

غرق شد به نیل در دَم بی خدا بزرگ است

نمرودیان و  شداد   دعوی   خدایی کردند

نابود ز پشه لنگم بی حد خدا بزرگ است

حجاج    در  کویرش     در  العطش   نمانّد

نوشد چو آب زمزم بی حد خدا بزرگ است

حمد    و   ثنای     یزدان  وردِ زبان زرغون

عقل و خرد به آدم بی حد خدا بزرگ است

الحاج محمد ابراهیم زرغون

۲۳/۱۰/۲۰۱۴

فوردا – ناروی

قبرخودرا به دستِ خود کندیم

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۶ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

قبرخودرا به دستِ خود کندیم

…..

چشم آیینه  اَحوَل  است اىنجا

چارسو عین جنگل است اینجا

روى  مُِهرِ  زیانِ    ما  دیریست

داغِ صد گونه تاوَل است اینحا

خبرى   جز   سکوت     پا بر جا

حرف بیجا و مّهمل است اینحا

دید ماهمچنانَ که   مى بینى

بتَر از   روزِ اوّلَ   است   اینجا

نقش  تزویرِ هرچه   جانى را

جاى صدگونه سمپَل است اینجا

ازشجاعت مگو به وقت قیام

مرکز جمعِ خردَل است اینحا

جاهلان   را  مقامه ء جولان

مهد مکروب واَنگَل است اینجا

تا بیفتد     زبان   تو    از کار

جار وجنجال وکلکل است اینجا

مجری جهل وجنگ وغارت شو

که سلاحت مُسَجّل است اینجا

جنگ  هاى   نیابتى  جهان

روى دوشت مُحَوٌل است اینجا

کار امروز  ما  چنان  دیروز

گریه وآه و وَلوَل است اینجا

هرسؤالى که درنظر دارى

خارج ارحل جدول است اینجا

تا  بخواهى  علیه  اندیشه

فیرِ    تُهمت   است    اینجا

کسب پر رونقِ شیوخ؛ امروز

سحروجادو وجنبل است اینجا

سکّهء جز خصومتِ مذهب

سالها گشته ناچَل است اینجا

تیم     غارتگران      ایمانت

اى مسلما ن  مُکَمّل است اینجا

بهرِ نوشِ   کباب ِ    فریادت

شعلهء داغِ منقل است اینجا

در  زباله  فرو  چنان رفتیم

که نَفَس غرقِ هَلهَل است اینجا

آنچه اش را که صلح  مى نامى

به شیاطین مٌحّول  است اینجا

حرفهایى که پوچ وبى معناست

باتبانى مٌدَلّل  است اینجا

ذوقِ احساس ِ دل عجب گل کرد

آتشش مستِ ِ بَلبَل است اینجا

مختصر را اشارتى کافیست

قصه گرچه مُفَصَّل است اینجا

      ….

قبرخودرا به دست خود کندیم

زندگانى مُعَطَّل است اینجا

…

نورالله وثوق

غزلواره

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۶ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————-

غزلواره

غزل به پای تو ریزم، غزل به  یاد تو خوانم

تو چون سپیده بیایی ، به بامداد تو خوانم

 سرشک  دیده   بریزم  ،  غبار ره  بنشانم 

 نماز شوق و صفا را ، به اجتهاد تو خوانم

شمیم عطر تو بویم، شراب عشق تو جویم

 اسیر موی  تو باشم ، به انقیاد تو خوانم

هزار   بادیه   رفتم ،  گل  وصال تو جستم

حدیث عشق و وفا را به استناد تو خوانم

«می بهشت ننوشم ز دست ساقی رضوان»

که من به بوی تو مستم، و برمراد تو خوانم

هزار جهد    و «تمنا» برای وصل تو کردم

که چون«شکوفه» بیایی، و من به یاد تو خوانم

عبدالسمیع تمنا

 ۱۹ اکتوبر ۲۰۱۴

پرده ی اسرار 

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۴ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۶ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

پرده ی اسرار 

بی کس و بی آشنا جز من کسی آن جا نبود

هر که را  دیدم   در این  وادی چنین تنها نبود

تو نپندار   از   ازل   با  من کسی  دمساز بود

یارِ   بود   و رفت  چون   دنیا  برایش  جا نبود

هرچه دل بستم به فردا دست خالی‌تر شدم

هیچ    روزی  سهم من جز حسرتِ فردا نبود

عشق را  با جان خریدم  این  زیانم  بود بس

در بساطِ  عشق‌ ورزی سودِ  در سودا نبود

عشق را جان دادم و جان هم جوابم را نداد

در مسیرِ   عاشقی    این   رسمِ  ناپیدا نبود

هر که را من دست دادم دست رد بر سینه زد

در رهِ این  سختگیری  ها  کسی  همپا نبود

ناله را در  پرده ی   اسرار   پنهان   کرده ام

حرف ها  دل داشت  اما  در گلو غوغا  نبود

عاقبت  فهمید دل   تقدیر این  دلدادگی ش

در   قمارِ   زندگی    بد    بازتر     از  ما نبود

#سیدجلال علی یار

 ملبورن استرالیا 

اکتوبر ۲۰۲۶

فلسفه بافى

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۳ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

فلسفه بافى

راست و چپ باهمه این  فلسفه بافى نشود

آن همه   سَهو   خطا   ها   تلافى  نشوَد

اشتباهات   شما  باعثِ    بدبختى  شده

باعثِ در بدرى این همه ى سختى شده

از چه   رو  یکدگر خویش  نماید   محکوم

دفترى از عملِ هر  یکى   باشد   معلوم

هر کدام   درحقِ این خاک خطا بنمودید

بحقِ     مردم     بیچاره    جفا   بنمودید

بیش ازین  یکدگر خویش   ملامت نکنید

نوجوانان   بَرهى   رفته   دلالت   نکنید

بگذارید  جوانان    بَرهى   خویش  روند

بَرهى  صلح و   ترقى وطن  پیش روند

بهرِ   آبادى   این   خاک   قدم  بر   دارند

بى هراس بوده و بى باک قدم بر دارند

چون شمامصدر خدمت بدانخاک نشدید

زآن همه کین و  کدرت  دگر پاک نشدید

مطمن باش که باز حاکم   فردا نشوید

داده از دست وطن مُفت سرِ پا نشوید

همه در غربت و بیچارگى ها خواهیم مُرد

رنج آوارگى  و  بیوطنى   خواهیم  بُرد

زهرِ ظلمى بوطن کرده کنون مینوشید

خجل ازکرده خودبوده زِ دهرچشم پوشید

نشوَد    دالر  و  کلدار  ( فروغ )  راهت

روزِ محشر نشوَد هیچ یکى  همراهت

حسن شاه فروغ

 ۲۵/۱۰/۲۰۲۶

آرش فردا……

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۳ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

آرش فردا …..

اگر بال و   پرت  بیگانه شد  از  شورش   پرواز

ز فردا وام کن عشقی خروشان پر ز سوز و ساز

تف  خورشید  را  بر  چهره  این  آسمان   انداز

که بلعیده  سکوت  از  سینه اش  آتشگه آواز

نه از ناهید نغمه  خیزد و  نه  از  زحل  رقصی

گلوی کوه  بی  آتشفشان،  دریاست بی آواز

اگر منظومه ها را می کشد پایان به کام خود

تو از خاکسترت بر خیز و  بنما  کهکشان آغاز

کمان  عشق را  بخشا، به دست  آرش فردا

بگو  تا  بیکران   این   تیر آزادی   به دور انداز

ز گیتار   همه   آواز های  در  گمستان    گم

صدای ساز کن تا خامشی ها را کنی ناساز

بکش   آن   پرده   را از پنجره،  افاق را بنگر

که در باز است و آمد باز هم در آسمان ها باز

خودت باش و هبوط گله خویی ها به دور انداز

بشو با اختران همراه، بشو با کهکشان همراز

ببین این بیرق افتاده، یک فریاد خاموش است:

« ز خاکم گیر و روی قله خورشید باز افراز »

فاروق فارانی

جولای ۲۰۲۶

شب ها

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۳ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

شب ها

شب ها نشه زاست

و شراب یادهات

در جام زندگی

تازه تر از پیش است

 هر وقت هوس کردی

در کنار بالشم سرت را بگذار

تا دمی بویت کنم

هما طرزی

نیویورک

۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶

Nights

Nights are Intoxicating

and the wine of your memory

in the chalice of life

is fresher than ever.

Whenever the desire takes you,

lay your head beside my pillow

so I may breathe in your scent for a moment.

Homa Tarzi

New York,

September 29, 2026

گنبد ِ دوّار

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۳ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

گنبد ِ دوّار

خوب و بد در  پردۀ  کردار  می ماند مگر

عمر ِ رفته حسرت ِ بسیار می ماند مگر

با وداع ِ دست شوراندن ربوده قلب من

آرزوی   یک   نگه   دیدار  می ماند  مگر

چون خیال ِ خام باشد بازگشت لحظه ها

در دلم   نقش ِ  قدم رفتار  میماند   مگر

میرود از خویش هرکس در وداع ِ عاشقی

داستان ِ دیده ی  خونبار  می ماند مگر

در نهان ِ خاطر ِ ما چهره اش  پرتو فگن

بعد ِ نورش سایه ی دیوار می ماند  مگر

زین همه پنهان و پیدا دل چه طوفانی شده

ِسرّ ِ عشقش دامن ِ اسرار  می ماند مگر

ماه و خورشید و فلک در گردش بی انتها

خاطرات  ِ گنبد ِ   دوّار    می ماند    مگر

باد ِ پائیزی   ز تندی  هر گلی  پر پر کند

بعد  گل ها  خار در گلزار  می ماند مگر

هرکسی آید روَد شاید اثر ماند ز خویش

از همایون   وعدۀ   دیدار  می ماند مگر

همایون شاه عالمی

۱۹ اکتوبر ۲۰۲۶م

ایمان و انسانیت

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۳ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

ایمان و انسانیت

صداقت جزو  ایمان  است ، وطندار

ایمان، باور و پیمان  است  ، وطندار

مسلمانی ، شرافت ، نوع‌  دوستی

درستی، راهِ رحمان است ، وطندار

به  همسایه   اگر    یاری    رسانی

نشانِ لطف و احسان است، وطندار

مکن  دل  را  اسیرِ   کینه  و   بغض

محبت، شمعِ درمان است، وطندار

زبانت   را   به   هر  گفتار    نکو دار

سخن  ، آیینهٔ  جان  است ، وطندار

به دست  آور  دلِ  بشکسته ای را

که این بینش، انسان است، وطندار

بیا    با   هم    بسازیم   خانهٔ  صلح

که صلح، آرامشِ جان است، وطندار

بشیر احمد شیرین سخن

چهار گناه 

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۳ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

چهار گناه 

یک عمر شد ، این ملک که از جنگ تباهست 

بی رهبر با  دانش  و  بی پشت و  پناهست 

از مکتب   و    دانشکده   و   فن   و   مناعت 

بی امنیه  و  سرحد  و   اردو  و   سپاهست 

یک عمر  شد از جنگ  مذاهب  که  روانست 

روز  همه   تاریک‌  تر  از    شام   سیاهست 

در   مذهب   این    جنگلیانِ    ز  خرد     دور 

علم   و  هنر   و  فن  و خرد  چهار گناهست 

کشتند    چنان    اینهمه    از   مردم  ما   را 

گویا که  به نزد همه  شان خار و گیاهست 

لک   تازه   جوان   راه   عدم   پیش   گرفته 

لک مادر و همسر به رهش چشم نگرانست

رنگ    افق   از   خون    شهیدان  وطنخواه 

هر    شام   به  مغرب چو ببینید گواهست 

یک  عمر   کشیدیم   ستم  جنگ  و تباهی 

چیزیکه  حرام است  بما امن  و رفاهست . 

صابر هروی

مجموعه : افغانستان یا طشت خون 

دُر

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۳ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

دُر

با  نفسی   تازه   دگر   . باز  جوانم   به خدا

فارغ  از این قصهٔ  هر  سود  و زیانم به خدا

موی سپیدم منگر کین دل من فصل بهار است

خنده به لب دارم و در دشتِ غمت مشک‌فشانم  به خدا

لعلِ لبت   چید  سخن   پیشِ رخ و دیدۀ من

غرقِ یقین گشتم و در معدنِ یاقوتِ جهانم به خدا

خورشید و مهی، نور‌فشانی به رخِ خلقِ جهان

در پیِ خورشیدِ رخت واله و سرگردانم به خدا

بلخیِ   دل‌  داده  شدم باده زدم شاد شدم

مستِ توام زان سبب این‌جا بی‌نام و نشانم به خدا

بلخی

در جستجوی دانه

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۳ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

در جستجوی دانه

 ظاهراً ما ها به زعم خویشتن  فرزانه ایم

 عقل اگر معیار باشد، ما و  تو   دیوانه ایم

 در ترا زوی تمدن  وزن ما خیلی  کم است

 عاری از تدبیر و  از اندیشه  ها بیگانه ایم

خود نمایی کردن ما نوع ازکم‌  دانشی‌ ست

درجهان علم و دانش، ما و تو افسانه ایم

 دیگران از بند  و زندان   ، جها لت  وا رهند

ما و تو با جهل و نادانی ‌خود  همخانه ایم

 مثل شاهین دیگران، بر قله ها پر می زنند

 ماچو مرغ خانگی، در جستجوی دانه ایم

 دیگران بادانش، خود یک جهان پیموده اند

 ما و تو خوابیده ، اندر کلبه ای ویرانه ایم

عالمی‌ غرق رفاه ازفیض‌علم و دانش است

 قرنها شد واعجب ما بی سر و سامانه ایم

گر بلوغ عقل و تدبیر شرط  دانایی  شود

 ماهنوز باقی به آن مفکوره ای طفلانه ایم

 قصه‌ی آزادی ما جزء شعاری بیش نیست

 ای رشیدی در حقیقت، بسته ای زولانه ایم

 چمن علی رشیدی

 ۱۴۰۴/۷/۲۹

قهقرا

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۴ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————-

قهقرا

۱۳۶ الف

 کلال  از خاک  من  چیزی  نمی سازد  چرا اما ؟

 گناهم چیست در این گوشه در این ماجرا اما ؟

 خیالم  خام  بود  و فکر می کردم که خورشیدم

 فقط  یک  شمع  کوچک  بودم  و  آتش  گرا اما

 دگر  من  آن  من  دیروز خود گم کرده ام  شاید

منی  دارم  برابر  نیست   اندر   این    قبا    اما

خدا   گفتم   خدا    گفتم خدا تنگ آمد از دستم

 ندارم   مثل   دیروزم   دگر    ای    وا خدا    اما

 از   این   بیهودگی   بیزار   بیزارم    مپرسیدم

 که  هستم   لیک   بی معناستم در قهقرا اما

شکیبا شمیم (رستمی)

 ۰۸.۰۳.۲۰۱۹

گوهرشعور

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۱ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۳ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

گوهرشعور

*

خزانِ  غصه  و  طوفانِ  برگ  ریز مباد

به  جانِ  پنجره  ها  تیغِ  باد،  تیز مباد

مباد شب بکشد چترسایه بر سرِ روز

ز چشمِ   آیینه  ها  نور  در  گریز مباد

*

اگر  که  صاعقه  بارد  مدام بر سرِ ما

ز باد تلخِ او، سَم ریزد ار به ساغرِ ما

صفوفِ  فتنه  فراهم  اگر  که  او آرد

سرش خورَد به سرِ سنگِ سختِ سنگرِ ما

*

شبِ سیاه به هر مرد و زن چراغ دهید

ز فصل روشنِ ما مژده های داغ دهید

برای پرورش غنچه های عشق و اومید

به دست فردِ  خردمند کلید باغ دهید

*

پرندگان، شود  آخر دو  باره  پر گیرند؟

جدا شوند ز قفس، زندگی  دگر گیرند

هوا گرفته، فضا تنگ است بر همگان

شود که راهِ رهایی خویش بر گیرند؟

*

به راهِ  علم   و   هنر   بانوانِ   بُرنایند

نو اندیشان   زمان  ، عالمانِ  فردایند

به دستِ دختِ جوان بشکند طسمِ جهل

کلیدِ  فتح   و   گشایش   زنان دانایند

*

دلا به علم و عمل، گوهرِ شعور بجوی

« رهِ سواد ز گهواره تا به گور بجوی »

ز کانِ معرفت الماسِ دانش آر به کف

ز گنجِ درس وادب واژه های نور بجوی

علی احمد زرگرپور

۱۵/ ۰۷ / ۱۴۰۵ خورشیدی

ای کاش

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۱ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۳ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

ای کاش

پروین مشتعل شب است و  من گریه میکنم

 از دست روزگار تلخ  گریه  میکنم

 قصه ای زندگی من و از نامیدیها

 از دست روز گار  بد گریه  میکنم

 با اینکه تمام زندگی ام  محضکانه بود

 حالا ز داستان  تلخ   گریه میکنم

درماجرای سخت زندگیم  کسی نکرد سعی

 بس ماجرا سری ماجرا من  گریه میکنم

دوست های این زمانه همه  کاغذی گل اند

برصداقت پاکی  دلم گریه میکنم

 دیگر  دنیا   همه  فریبست و ریا

 بر ضمیر دل  پاکم   گریه میکنم

ای کاش  بودم   طفلک   خندان 

در رویایی کودکانه  خود گریه میکنم

 پروین مشتعل

۲۸ فبروری ۲۰۱۶

تاریخ یک سیر زمان است . . . 

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنج شنبه مؤرخ  ۳۰ میزان ( مهر) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۲ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

تاریخ یک سیر زمان است . . . 

تاریخ ما هستیم. تاریخ ما بودیم.

در عین حال تاریخ دروغ های اند که در باره ما گفته شده اند.

و تاریخ دروغ های اند که نسل های قبل گفته اند.

و تاریخ دروغ های هستند که دیگران برای پراکنده کردن ما ساخته اند.

تاریخ، آن گونه که بر اوراق کهنه نقش بسته، بیشتر آن چیزی جز انعکاسِ حیل دروغ‌پردازان بر آیینه‌های زنگ‌زده‌ی روزگار نیست؛ روایتی است نبش‌شده بر استخوان‌های پوسیده‌ی گمانه‌ها.

تاریخ، زاده‌ی ناتوانیِ اندیشه‌هایی است که در تب وتابِ روزگارِ خویش، تابِ دیدنِ تمام‌نما را نداشتند و از یک دید محدود، قصه‌هایی را نقل کردند که امروز، برایشان «اصالت و قدمت» می‌تراشند.

کاغذ اگر چه عمری دراز دارد، اما آن اوراق که گِردِ «اسنادِ کهن» را گرفته‌اند، از جنسِ کاغذ معروف به کاغذ «کاهی» اند و کمتر از سه سده عمر ندارند. این کاغذ ها ثمره مانوفاکتور و فابریکه های نخستین بوده که تاریخ آن به حوالی ۲۵۰ سال می رسد.

اینک هر «مهرِ تایید» بر قدمت آن‌ اسنادی که بر چنین کاغذ ها رقم خورده اند و حداکثر سه صد سال عمر ندارند، از طرف هر «مرجع معتبر»ی هم که باشد، مُهرِ تأییدی بر جعل و جهلی است که با نقشه‌کشیِ استعمار و امپریالیسم، بر تارکِ هویت‌ها نشانده‌اند.

پس بیشترین اسناد تاریخی جعل و جهل هستند .

اگر کسی نقش پای استعمار و امپریالیسم را در ساختن جعلیات تاریخی نبیند، به همان مشکلی دچار می شود که تاریخ لیسان و تاریخ خواران کنونی جامعه ما با سقوط به آن جا کشانده شده اند.

استعمار با تاریخ سازی در کنار مرز های مورد منازعه و هویت های مورد منازعه زمینه افتراق انسان های را که می توانند فردای این سرزمین را بسارند، با پس اندیشی و گم شدن در اوهام تاریخ، فراهم آوردند.

از تاریخ با تمام جنجال هایش باید آموخت، و در عین حال به تاریخ باید شک کرد.

تاریخِ مکتوب، بیشتر میدانِ کارزارِ استعمار است برای ساختن مرزهای مورد منازعه ، هویت های مورد منازعه و تاریخ های مورد منازعه و تفرقه‌افکنی میان انسان‌هایی که قرار بود و هست تا فردای این سرزمین را با هم بسازند. پس باید از این گردابِ اوهام گذشت، نه در آن لانه کرد، بلکه از آن عبرت گرفت و چشمی به افق گشود؛ افقی که در آن، انسان‌ها دیگر «گله‌های قومی» نیستند، بلکه «شهروندانی» هم‌زمانند که می‌خواهند امروز را فردایی باشند درخشان.

رویت را بگردان جان بیادر…..

«امروز» و «فردا» در این سمت است……..

نماز عشق

سکوت سنگی   ما   سنگ‌   گور تاریخ است

دو چشم بسته ی ما چشم کور تاریخ است

ز شرق   شام   دمیده  ، غروب غرب به راه

زمین   قلمرو    دیو    شرور    تاریخ   است

جنازه  فرش جهان کرده  روی  سطع زمین

زمانه   قصه ی   مرگ  و ترور   تاریخ است

نه آتش است و نه فرمان  و   یهوه و سینا

تمام قصه ی موهوم   طور  تاریخ  است *

شرار   آتش و  کهسار استخوان  و جسد

نشان   نقش   قدوم   عبور    تاریخ  است

ز خویش و حال و ز فردا کناره می گردی

که ناحضوری  تو   از حضور   تاریخ است

مرو به بازی این مست، استخوان شکن است

که خون و خنده به لب، لندهور تاریخ است

ز سرگذشت گذر کن و سرنوشت نویس

جهانی در پی  فردا  ظهور   تاریخ  است

بیا   و   با     ٍگل    فردا    بساز   تاریخی

که این صلای سهمگین صور تاریخ است

مبر به قبله  تاریخ  سجده ات،  که فقط

نماز عشق به فردا ، شعور تاریخ است

همیشه تشنه و له له زنان و گمراهی

که آن چه می نوشی، آب شور تاریخ است

اگر چو ماهی  مرده، به  رقص  موج هستی

نگو که بی نفسی ات،قصورتاریخ است

فاروق فارانی

اگست ۲۰۲۶

* اشاره به داستان موسی پیامبر، «آتش طور» ، «ده فرمان »، صحرای «سینا» و «یهوه» خدای تورات

اما مراد از طور تاریخ، تنها به افسانه طور موسی ارتباط ندارد بلکه همه تاریخ را در بر می گیرد.

تعلق

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنج شنبه مؤرخ  ۳۰ میزان ( مهر) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۲ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

تعلق

 بصحرای جنون عمری بود بی باک میگردم

 چومجنون درپی لیلی گریبان چاک میگردم

 ز    تیرِ   ناوک    دلدوزآن    نا  مهربان   آخر

جگر  خون  با دل  صد پاره زیرخاک میگردم

 اگر باد   آورد   در   رهگذار  او    غبارم   را

 بشوق مهر رویش ذره سان چالاک میگردم

 نشینم برسرراهش که تاآن شهسوار آید

 به پابوس قدومش حلقه ی فتراک میگردم

 هوس آلوده دامان رابه آبِ عشق ترکردم

شدم آسوده خاطر از  تعلق پاک میگردم

 درین  گلش نکه بیدادخزان افسرده ام دارد

نیاید گربهارمن خس  و خاشاک  میگردم

 ندارم قدرتِ برخاستن   از  ناتوانی   ها

 بذوقِ پای بوسش ذره سان چالاک میگردم

 بساط می گُساری شدمهیا در دلِ خاکم

 اگردرخاک خفتم ریشه هایِ تاک میگردم

 بکامم ریخت گردون هرچه تلخی های عالم بود

درین مزرع   مثالِ  حقهٔ   تریاک میگردم

« لبیب » از روح نا آرام من دیگر چه میپرسی

 گهی شادو گهی حیران گهی غمناک میگردم

ازمجموعه غوغای دل

 عبدالقیوم « لبیب»

۱۰ /۲ / ۱۳۷۹

درد وطن

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۲۹ میزان ( مهر) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۱ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

درد وطن

 چرا   دردِ  وطن  درمان  ندارد

چرا   این  رنج‌ ها  پایان  ندارد

 چرا خاموش شد آوای مکتب

 چرا پژمرده گشت خندِ مرتب

کجا رفتند، کجا شد صبحِ امید

چرا هر گرگِ دون آمد و  درید

 چرا نوکِ قلم‌ها گشته بی‌رنگ

 قلمداران همه گردیده دل‌تنگ

 چرا آموزگارم  خسته‌   تر شد

چرا تدریسِ استاد بی‌ثمر شد

 چرا تعلیم و تدریس بی‌نوا گشت

 چرا اخلاق و عرفان زیرِ پا گشت

 چرا اطفالِ  ما با  پایِ  خسته

به فرشِ نا امیدی‌ ها نشسته

چرا فرهنگِ ما بی‌سرپناه گشت

 چرا خاموش و خسته، بی‌بها گشت

چرا   تاریخ  بی‌  تصویر  مانده

چو نوری اندرِ  غبارِ  گیر مانده

 چرا نخبه غریبِ خانهٔ خویش

چرا مغزش اسیرِ رنج و تشویش

 چرا استادِ ما با بغضی پنهان

چرا بی‌خانه و بی‌توشه و نان

 چرا در کوچه‌های علم تار است

 کلامِ علم، بی‌مفهوم و زار است

 چرا دیروز با فردا عجین نیست

چرا تاریخِ ما را این‌چنین نیست

 چرا خندیدن و شادی گناه باد

 چرا آزادی  حرفی  بی‌بها باد

 کتاب خاموش در کنجِ قفس باد

ورق پامالِ هر نادان و خس باد

 اگر نوری نمی‌تابد به این خاک

 گناهی ماست، نه تقدیرِ افلاک

 ملتِ خوابیده و دور از نوا باد

 بسا درگیرِ هر چون‌ وچرا باد

اگر اشکی همی‌ریزد زِ چشمی

 بود آزرده از جریانِ خشمی

 هنوز این خاک، امیدِ تازه دارد

 بس است جور و ستم اندازه دارد

تو برخیز، ای جوانِ فکر و بینش

 بساز آینده را با همتِ خویش

 بخوان، بیدار شو، آزاده برخیز

 چراغی بر فروز از نورِ پرهیز

 اگر دیروزِ ما با درد  بگذشت

 زمستان‌گونه تلخ وسرد بگذشت

 باید با کاروان،  محمل برانیم

تا از کارِ جهان  دنبال  نمانیم

 بشارت ده، بشیر، بر اهلِ فرهنگ

 بگو نابود  بادا،  فتنه و جنگ

بشیر شیرین سخن

بی قراری

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۲۹ میزان ( مهر) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۱ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

بی قراری

خاکم به  سر  انتظاری  تاکی؟

این غصه و عذر و زاری تاکی؟

می بینی  و  رحم  دل   نداری

بی باکی و زخم کاری تاکی؟

از   تو   نرسد  به  من  پیامی

از من همه جان نثاری تاکی؟

آواره شدم به ملک ات امروز

بر من   نکنی د یاری  تاکی؟

هر لحظه ز  اندوه‌ی   فراقت

این دیده  شود  اناری تاکی؟

یکروز  تو  قصد جان  من کن

شیرت نشود شکاری تاکی؟

گاهی به خودم  کنم ملامت

بی صبر و بی قراری تاکی؟

محمودِ که جان  دهد برایت

بیگانه تو می شماری تاکی؟

احمد محمود امپراطور

هجران

( نوزدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :  چهارشنبه مؤرخ  ۲۹ میزان ( مهر) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۱ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

هجران

 دیشب  ز  داغ   فرقت   لیلا گریستم

 مجنون شدم به  یاد  هریوا گریستم

چون یوسفی  فتاده به زندان زندگی

 یعقوب وار ، همچو   زلیخا   گریستم

 سیل سرشک، داغ فراقم به یاد داد

دل خسته همچو لاله ی حمرا گریستم

 در  اشتیاق  لحظه ی دیدار روی او

 جانم به لب رسید و سراپا گریستم

 روزم در این دیار، ز هجرش سیاه گشت

 در اشک، دست و پا زده،شبها گریستم

 تنها  وصال  شهر و  دیارم  دوا  بود

در انتظار  و   غرق   تمنا   گریستم

عبدالسمیع تمنا

۲۳ نوامبر ۲۰۱۱

 کانادا – شهر رجاینا