۲۴ ساعت

اسیرِغربت

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  مؤرخ  ۶ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۸ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————————————

اسیرِ غربت

 من آن  کبوترم  که  دلم  در  هوای توست

 مهرت به سینه دارم و جانم  فدای توست

 از  آسمانِ  پاکِ   تو   دورم   کنون  ، ولیک

 در سر هوای وصلِ تو در دل  وفای توست

 ای  میهنِ   عزیز   من   ای جان و  ای تنم

 گلبانگِ  عاشقانهُ  من   از   برای   توست

از    گلشنِ    قشنگِ   تو    از   آشیانه  ام‌

گشتم جدا  و  دیدهُ  من  در  قفای توست

 بال  و  پَرَم  شکسته   اسیرِ   فقس  منم

 شور و  فغان و  نالهُ  من از  برای توست

در  حسرتِ  وصالِ  تو  بگذشته  عمرِ  من

 در غربتم اسیر و به گوشم ندای توست

 ای خاکِ  پاک  و  مهدِ  نیاکانِ  من  ، دلم

 در آرزوی وحدت و صلح و صفای توست

 مریم نوروززاده هروی

 بیست و هفتم آگست ۲۰۲۶

از مجموعهُ”میهن ِ عشق”

هلند.

فرصتِ آیینگی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۴ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۶ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

فرصتِ آیینگی

ماه  را  بر  دفترم  با  دستِ  خود   تصویر کن

 مشقِ امشب را به نامِ عشقِ خود  تحریر کن

 رنگ‌  های کهنه   را از  بومِ این   دنیا بشوی

 فرصتِ    آیینگی    را    در   دلم   تکثیر   کن

 عشق اگر اسبابِ رسوایی‌ست  ، رسوایم بکن

 قلبِ من   را در میانِ   مویِ  خود  زنجیر کن

چون دلم از دستِ این دیوانگی  آرام نیست

 با  نگاهت  این  دلِ  سرگشته   را تدبیر کن

 خانه از سرمای بی‌مهرِ زمستان   خسته است

 آسمان را  با  شعاعِ   خنده‌ات   تسخیر کن

خواب‌  های  تلخِ شب‌  های   مرا پایان بده

 جمله ی  کابوس‌ ها ر ا  احسن‌ التعبیر کن

گرچه از  تقدیرِ خود  چیزی  نمی‌دانم هنوز

 با حضورِ   خویش  ، تقدیرِ   مرا   تغییر کن

من نمی‌خواهم که از عشقت رها گردم دمی

 مهرِ خود   را   در  وجودم  تا ابد  درگیر کن

یحیی_ماندگار   

 حاصل غزلسرایی تخصصی گلشن شعرا

دو ماهی در دلِ تالاب

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ ۳ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

دو ماهی در دلِ تالاب

 بیا  با    هم   کنارِ    آب   باشیم

همه شب هم‌رهِ  مهتاب باشیم

 قدم بر ماس ه‌هایِ نرمِ ساحل

 بمانیم و  کمی  بی‌ تاب باشیم

 به گوشِ من سرایی نغمه‌یِ مهر

 که مست از باده‌هایِ ناب باشیم

درونِ باغِ  دل، در شورِ  هستی

 دو گل با هم بسی شاداب  باشیم

 در   آغوشت  افق‌ ها را   ببینم

ز مستی چرخشِ گرداب باشیم

 رها  از موج‌  هایِ  سرکشِ آب

 دو ماهی  در دلِ  تالاب   باشیم

 پیاپی   جامِ  چشمانت   ببوسم

 به هم افتاده چون سیماب باشیم

 دو دستان را زنم حلقه به دستت

 به هم پیچیده و غرقاب  باشیم

به هم عاشق، دو دلداده، دو شیدا

 زمان   را   گوهرِ   نایاب  باشیم

 گذارم سر به رویِ  شانه‌هایت

گهی بیدار و گه در خواب باشیم

 به خلوتگاهِ سبزِ لحظه‌یِ عشق

 درخشنده‌ترین شب‌تاب باشیم

هما    در   آسمانت   پر  گشای

 تغزل‌  هایِ  شعرِ  ناب  باشیم

هما_باوری

 جرمنی

۱۶/۰۵/۲۰۲۴

جلجتای عشق ….

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۳ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

جلجتای عشق….

از زبانش شراره بر می خاست ، حالیا خفته اژدهای عشق

کشتی اش را نهنگ و موج شکست،

غرق دریاست ناخدای عشق

گفت جانان* که ماندنی است صدا،

-بعد از او بی صداست سینه ی شعر-

بر لبان صدا نشسته سکوت، رفته از گوش ها صدای عشق

گشته از دیر لانه ی ابلیس، هرچه محراب و سینه و سر هاست

به جز از قصه ها نمی یابی، خبری نیست از خدای عشق

سفر و کاروان و راه به راه، قطب رنگین به گمرهی آورد

هر کجا جستجو به پایان خورد، گم شد از چشم ناکجای عشق

در رهت میخ زار می روید، ناخن آفتاب در چشم ات

در دل ات رعد و برق می غرد، تو به ره میخزی برای عشق

گرچه خفته است اژدهای عشق، گرچه غرق است ناخدای عشق

لیک از دشت و کوه می روید، شعله ور نقش های پای عشق

زخم ناسور آفتاب سپهر، مرهم ماه را نصیب نشد

چشم خود دوخته است بر فردا، تا بیارد بر او شفای عشق

راه آذین شده به سبزه و گل، سوی مقصود ره نبرد ترا

دشنه زاران گذر بکن که شوی، مقصد و راه و رهگشای عشق

آسمان، کهکشان گرفته به بر، خانه جوید میان سینه ی من

غم خود را کجا نهم بیرون، که شود باز سینه جای عشق

میخ تثلیث بر سرا پایش ، سفر خویش از صلیب گشود

داد

پیغام

را که

می یابید:

ره فردا

ز جلجتای عشق **

فاروق فارانی

اگست ۲۰۲۶

………………………………………………………………………………………………

*اشاره به فروغ فرخزاد و مصراع معروف اش:

« تنها صداست که می ماند»

**تثلیث در مسیحیت:

پدر، پسر و روح القدس

جلجتا:

محلی که عیسی مسیح را به صلیب کشیدند.

————–

نقاشی پایین از سالوادور دالی، نقاش مشهور سوریالیست اسپانیایی

ایثار و جان فشانی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۳ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۵ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

ایثار و جان فشانی

درخموشی سوزم وآتش به جان دارم چو شمع

سوز عشق اندر درونِ  خود نهان دارم چو شمع

گر   سراپا    سوختم   از    بهر      نفع     انجمن

خون خود ریزم نه من آه و  فغان  دارم چو شمع

تو   نه  پنداری   که   این  اشکم  ز درد جان بُوَد

نرم  خویم  گریه  بر  پروانگان  دارم  چو    شمع

از  برای  عاشقان   من  جان   فشانی  می کنم

عزّتِ  خاصی  به  بزمِ   عاشقان  دارم چو شمع

عزَّتِ   مهمان  شوم  در  خانه ی  خان  و  غریب

آب  رو در نزد  هر  پیر  و  جوان  دارم  چو  شمع

هر کسی با  من  بُوَد   محتاج  در شب های  تار

سر فرازی  پیش  چشم  مردمان دارم چو شمع

درس   قربانی   ز  من  آموز   در   دیوان   عشق

آتشِ  آزاده گی    اندر   زبان    دارم   چو   شمع

هر کسی  از  سوختن   یابد    مقام    و   منزلت

بر مزار  عاشقان جای  و  مکان  دارم  چو شمع

خنجری    آخر   ز  سوختن  ها    اثر     آید   پدید

داغ  عشق  اندر  دلِ لاله  رویان  دارم چو شمع

 شیخ مولوی خنجری

کابل – چهار دهی 

بادهٔ گلرنگ

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ   ۲ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۴ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

بادهٔ گلرنگ

 ابرِ مست و  بادهٔ  گلرنگ  می‌ خواهد دلم

 بزمِ شیرین، بحثِ فرهنگ می‌خواهد دلم

 گفت‌ وگو با اهلِ  دانش و فراست و هنر

 تار و تنبور و رُباب و چنگ می‌خواهد دلم

 نغمه‌ای در کوچه‌های عشق پیچد در شبان

 گوشه‌ای، باغی پُر از آهنگ می‌خواهد دلم

دیده‌ام   در  حسرتِ   دیدارِ   رویِ  نازنین

 خلوتی با آن پری‌ سرهنگ می‌خواهد دلم

 شورِ مستی، در شبِ مهتاب، با عطرِ گلاب

 بوسه‌ها در کوچه‌ های تنگ می‌خواهد دلم

با نزاکت  ، با غرور  ، بی‌  نقاب و  بی‌ریا

همدم و همرازِ بافرهنگ می‌خواهد دلم

 ملتِ رنجیده   را  آرامشی  بی‌اضطراب

 تا قیامت، ای بشیر، یکرنگ می‌خواهد دلم

 بشیر شیرین‌ سخن

 از خویش می‌ هراسم

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ ۲ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۴ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

 از خویش می‌ هراسم

افتاده در دل ‌ِمن تشویش می‌هراسم

از فقد، پاد  زهر و از نیش می‌هراسم

 اینجا به  نامِ ملا  از بسکه  یاوه گفتند

 از لنگی، و عبا و از  ریش می هراسم

با جامه ای مبدل،  گرگان  دریده ما را

حالا در این مراتع ازمیش  می‌ هراسم

 دشمن، به ڪشتن ما نیرنگ  تازه دارد

 از سال های آتی من بیش  می هراسم

بشکسته اعتمادم از هر گروه و صنفی

 از تاجر و گدا و در ویش  می هراسم

در ملڪ ما نباشد، چیزی  به  نامِ الفت

 ما چون نهال تازه، از تیش می‌هراسم

 اینجا کسی ندارد جز نقشه ی خیانت

ازهم تبارو میهن هم کیش می‌هراسم

 در حق ما رشیدی، بس سالها جفا شد

 اغیار را رها کن، از خویش می‌هراسم

چمن علی رشیدی

اول سنبله ۱۴۰۵ خورشیدی

طلسم زمان

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۴ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

طلسم زمان

دل از طلـسـم زمان  عـاشـقانـه بیرون شد

قفس شکست و پر و بال  مرغ افسون شد

گـذشــتـه گُـم شــد و آیـنــده را نمـی دانـم

خـیــال در بـر معـشوق حـال  مفـتــون شد

اگر  چه  پیر زمان  قصه  های  دیریـن گفت

ولی بـه عشـق جـوانی رفـیـق اکـنـون شد

اگر ز سرعت نور  بگذرم  چه خواهد گشت

درآن دیاری که ظرف سکون  مشحون شد

هـوای جنبش  و  حـرکت  ز سـر  بـرون آمد

تمـام آن چـه که بـود بی امـان مـدفـون شد

زمـان درون  سـیـاهچـاله  عاقبت گُـم گشت

کتاب خـامـوش هـستی بـدون مضمون شد

ز عـشق و مستی دل قصه ای نبود آن جا

نـه کاخ لـیلی نـه تـوفـان دشـت مجنون شد

یگانه هستی، همان کلّ آن چه خواهـد بود

اگرچـه سـرعت یک  لحظه نیز افـزون شد

دریچـه ای که از آن  ذره ای  بـرون  افـتـاد

وزان شـروع زمان و  مکان  و  گردون  شد

فـتــــاده بــــود دلـی  در طلــســم  تـاریـکی

ز بند شـب بــدر آمـــد اســـیـر قـانــون شد

چـو بُعـد چـارم هـسـتی‏زمـان بـه دل تابـید

فضا به جسم و به جان چهار، مـوزون شد

زمـان به دیـدۀ هـر ناظـری نـشـد یکـسـان

که تا گرانش و سـرعت بسی دگرگـون شد

همیشه اسب زمـان رو بـه خـویش می‏تازد

دل جهانی زهجران به روی  زین خون شد

بـیـا که ســاعـت دوران را کـنـیـم مـیــزان

چرا که حال خوشی پشت وقت مکنون شد

زمـان چـو سـاغـر دریای دل کـنـد مسـتی

سـماع محفل جیحـون رقـص سـیحـون شد

سـرود بزم اتـم شـوق نظم و وحدت گشت

که شــور و جـذبـه، دمِ ذرّگان کانــون شد

رسول پویان

۲۱/۰۸/۲۰۲۶

بارانِ عدل 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۴ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

بارانِ عدل 

در سرزمینِ بی‌ کسی ، در دامِ  طوفان  ما شدیم

بر شانه‌های یکدگر، چون نعشِ بی‌جان ما شدیم

در لای   سیمِ خاردار  ، آن  مرغِ   زخمی   را   نگر

در مرز و  بومِ  بی‌ نشان، از درد ، نالان  ما شدیم

طفلانی   از   نسلِ  سکوت  ،  قربانیانِ  جنگ‌  ها

در راهِ مکتب‌ خانه‌ها ، هر لحظه حیران ما شدیم

در  ازدحامِ  شهرِ ما   ، اندیشه‌ای  بیدار    نیست

در بازیِ  تقدیرِ خویش ، محکومِ   زندان ما شدیم

بغضِ   گلوی   مادران  ،  در  تیترِ   خاموشِ   خبر

از خیلِ هشتگ‌ها، عجب بیهوده پرسان ما شدیم

از عشق و شادی بی‌خبر، ماییم در صف‌های نان

پیوسته سرگردان از این قانونِ  دوران ما شدیم

در گرمیِ  بازارِ  خون ، از  نامِ  انسان  خسته‌ایم

چون برگِ خشکِ زیرِ پا، بی‌قدر و ارزان ما شدیم

باید ز چشمِ کودکان، آن سورهٔ «والعصر» خواند

تا در چنین آیینه‌ای، بینی که خسران ما شدیم

روزی اگر   بارانِ   عدل  ، بر خاکِ حاصلخیزِ  ما

از ابرِ حق  جاری شود ، از نو بهاران ما شدیم

سهیلا ضیایی

زورقِ بشکسته

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۴ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————————————–

زورقِ بشکسته

 ای ساحلِ چشمانت، پیوسته کنارِ من

 دریای   نگاهِ    تو   ،  آرام   و    قرارِ من

آیینه   مُکدًر   شد   در  حسرتِ  دیدارت

 بر چهرهُ ماه امشب، پاشیده  غبارِ من

 من زورقی بشکسته،تو موجِ  خروشانی 

برگیر   مرا   در بر   ،  بگذر    ز  کنارِ من

لبریزِ غم و دردم ،  پاییزم  و  هم  زردم

سبزینه شود  با تو هر  لحظه بهارِ من

 در هر غزلم پنهان  ، آهنگِ   نفسهایت

ای گرمیِ احساسم،ای  شور  و شرارِ من

 من عزمِ سفر دارم، بر جاده  نظر دارم

 سنگین شده دوشِ دل،از توشه و بارِ من

با  شاخه  گلِ  مریم ،  پرواز کنم هردم

هر لحظه گشایم بال ، سوی تو نگارِ من

 مریم نوروززاده هروی

 دوازدهم آگست۲۰۲۶

از مجموعهُ”پاییز”

 هلند.

زبان ِ حال

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ  ۳۱ اسد ( مرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۲ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————–

زبان ِ حال

دلت سانِ شفق پر خون، روانت سرد و طوفانى

لبت  گر چه  خموش   اما   مثال  غنچه  خندانى

تبسم میزنى اى جان چى  غم  دارى بگو پنهان

که از این  غصه ات چشمان  بگوید  راز  پنهانى

 زبان  قال  تو  یکسر  ز  شادى  ها  سخن دارد

زبان   حال    تو    اما    بود    یکسر    پریشانى

نمایى صاف و خورشیدى که همچون نوبهارِخوش

دریغا اى که  پنهانى  دو چشمت  بوده بارانى

رها کن غصه را غم را، بخشکان اشک پنهانت

بزن   لبخند  مهر  انگیز  و  لیکن  بى پریشانى

که این گردونک  گردان هوا خواه  کسى باشد

که بنماید   عطا   را  بر  لقایش   مفته  ارزانى

مریز این کوته عمرت را به پاى  غصه ها نا حق

“چرا کارى  کند  عاقل  که  باز  آرد پشیمانى“

شیبا رحیمی

دنیای فانی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۳۱ اسد ( مرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۲ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————–

دنیای فانی

با محبت ای  عزیزان  صد گِره وا  می شود

گر یتیمی  دستگیری کعبه  پیدا  می شود

خُلق  نیکو ! با صداقت نفس را  پاکیزه کن

دست عاجز گر تو گیری ید بیضا می شود

دل  نده  بر دارِ  دنیا  این  همه   فانی بُود

گر دلی را شاد سازی دل چه شیدا می شود

خدمتٍ  مخلوق کردن نفس را صیقل دهد

خود ستانی های بی جا زود رسوا می شود

سجده‌‌ای  با نام او  گر  در فریب و در ریا

این همه مردم فریبی زود  حاشا می شود

پر تلاطم  مثل  دریا  زندگی  یعنی  خطر

گاه خاموش  ! یا  ستمگر،  دل چه معنا می شود

عیب جوی را مجو  اشکِ کسی جاری مکن

قطره قطره اشک ها یک روز دریا می شود

عالیه میوند 

فرانکفورت 

۱۶ جون  ۲۰۲۵

عطرِ دعا‌ی مادر

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۳۱ اسد ( مرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۲ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————–

عطرِ دعا‌ی مادر

 صداقت  را  میانِ  دستِ  لرزانِ   تو می‌بینم

 بهشتِ  جاودان را  در  گلستانِ  تو می‌بینم

 اگر عطرِ دعایت پشتِ   سر باشد  مرا مادر

 تمامِ شادی‌ام را من در احسان تو می‌بینم

 خطوطِ صورتت راهِ بهشت است  و نمی‌دانم

 چرا تقدیرِ خود را در خطِ جانِ   تو می‌بینم؟

 اگر دنیا به رویِ من ببندد در،  هراسی نیست

 که من راهِ رهایی را به دستانِ  تو می‌بینم

 شبم را نوری از خورشید  می‌بخشد  نگاهِ تو

 سحر را در صفایِ قلبِ  تابانِ  تو  می‌بینم

 دعا کردی و طوفانِ بلا  از  خانه‌ام  رد شد

 من این اعجاز  را در ذکرِ  پنهانِ تو می‌بینم

 به وقتِ خستگی، وقتی جهان  از من گریزان شد

 پناهِ خویش را در سایه‌ سارانِ تو می‌بینم

 مرا از تیرگی‌های زمان  هرگز هراسی نیست

 چراغِ راهِ خود  را در شبستانِ تو می‌بینم

 به زیرِ چادرِ گل‌دارِ تو  دنیایی از امن است

 تمامِ کودکی‌ام  را  به  دامانِ  تو می‌بینم

تو حتی در سکوتت مهربانی  را صدا کردی

که  آوازِ  غزل  را  در  نیستانِ تو می‌بینم

فهیمه جلال

دوبیتی های سرگردان

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۳۱ اسد ( مرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۲ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————–

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

****************

دوبیتی های سرگردان

وطن  شادی  نبیند دشمن تو 

خزان  هرگز  نبیند   گلشن تو 

تمنای من ازخالق همین است 

نبیند  روی  غم مرد و  زن تو ! 

**************

خدا از  ما   نگیرد  خاک  ما را 

وطنداران  با   ادراک   ما   را 

خدا لعنت کند در  هر دو دنیا 

عدو و دشمن  سفاک  ما را 

**************

وطن صد جان  اگر  دارم فدایت 

فدای کوه و دشت و دره هایت 

همیشه  دوستانت  شاد بادا ! 

بجان  دشمنان  درد  و  بلایت ! 

**************

خدا  از  ما  نگیرد  این وطن را 

ادیب و  عالم  و اهل سخن را 

نگرداند ز لطف خود فراموش 

جوان و طفل و پیر و  مرد و زن را !! 

**************

خدا  از ما  نگیرد  ملک  ما  را 

برآند  از  وطن  درد  و  بلا  را 

نگهدارد به لطف  خویش همیشه 

زبخل و کید و کین شیر بچه ها را ! 

**************

وطن   بیغم   نبینم  دشمنت  را 

و خواهم شادمان مرد و زنت را 

همیشه پر تراوت خواهم از گل 

ده و صحرا و دشت و دامنت را ! 

**************

وطن دور است وطن دور است  زمن دور 

الهی کس نگردد همچو من دور 

ز حق خواهم که تا روز  قیامت 

ازو باشد غم و درد و محن دور 

**************

وطن   نام  نکویت  افتخارم 

بود  نامت به  عالم اعتبارم 

در  ذلت  برویت  بسته بادا 

حفیظت تا قیامت کردگارم  

**************

وطن شد  مدتی از  تو جدایم 

گرفتار   غم   و   درد  و  بلایم 

بملک بیکسی خوار و حقیرم 

به صد رنج  و مصیبت مبتلایم  

**************

کسی که از وطن بیگانه باشد 

غریب و بیکس و بی خانه  باشد 

ندارد   اعتبار   و  شان و عزت 

اگر در  مسند  شاهانه  باشد 

**************

کسی که مهر میهن در دلش نیست 

غم حفظ   مقام و منزلش نیست 

بنی   آدم    کسی   او  را نخواند 

بجز بی آبرویی  حاصلش نیست 

**************

وطن  شرمنده  بادا   دشمن  تو 

نبینم  رنگ   خون   در  دامن  تو 

به تاریخ است پر واضح و روشن 

که شیر افگن بود مرد  و زن تو 

**************

بهر کس خدمت میهن ضرور است 

که میهن مایه  فخر  و  غرور است 

چه داند   بی  وطن   قدر  وطن را 

نداند قدر نور ، آنکس که کور است

صابر هروی

حضرتِ عشق

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۳۰ اسد ( مرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۱ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————–

حضرتِ عشق

 شبِ  مهتاب  و  دلم  غرقِ  تمنای  تو شد

 دیده ام خیره به حُسن و قد و بالای تو شد

تا   رسیدی  به  بَرَم  ای  مهُ  کنعانی   من

 روشن از نورِ  رُخت چشمِ زلیخای تو شد

 روحِ   افسرده   و   پژمردهُ  من  باری دِگر

زنده از هر  نَفَسِ  پاکِ  مسیحای  تو  شد

حضرت  عشق  قدم  رنجه  نمودی و دلم

 بندهّ   مرحمت  و  لطف و   تَولًای  تو شد

 خلوتی  بود میانِ من و شمعِ رُخِ دوست

 همچو پروانه دلم واله و شیدای تو شد

خوابِ خوش دیدم و آشفته شد این خاطرِ من

 تا سحر غرقِ  خیالِ  تو و  رویای تو شد .

 مریم نوروززاده هروی

 بیستم آگست ۲۰۲۶

 از مجموعهُ”پاییز “

عالی جناب

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۳۰ اسد ( مرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۱ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————–

عالی جناب

گاهی  کویر خشک  و گهی نهر آب بود

رویای   تو   قشنگ  ترین   انتخاب  بود

تسلیم ، یا که زخمی و یا  کشته می‌شدم

تا می ‌زدی  به شهر قدم  ، انقلاب بود

مثل عقاب پر زدنم شور و شوق داشت

با عشق تو همیشه دلم پر شتاب بود

با دست‌ های کوچک تو گرم می ‌شدم

گرمای  دست‌ های تو چون آفتاب بود

گل بود، شعر بود، خوشی بود، شوق بود

این‌ ها دلیل بودن “عالی جناب”  بود!

با خاطرات   ناب   تو  لبخند   می ‌زدم

یادت رقیب درد و  غم و اضطراب بود

هربار عاشقانه به  آن  خیره  می‌ شدم

عکس  تو تا  به گردن  دیوار قاب بود

بی تو شکست، پاره شد آتش گرفت، سوخت! 

دل در میان سینه‌ی “صافی” کباب بود….

۱۴۰۵/۰۵/۲۹

محرابی صافی

حضرت دوست

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ  ۳۰ اسد ( مرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۱ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————–

 حضرت دوست

شدم  خراب   إز  او  خوب  ‌تر  نمیگردم

نهال  خشک   شدم   با   ثمر  نمیگردم

غریب   مانده ام  از   وصلت  رخ   دلدار

بدون  حضرت   شان   معتبر   نمیگردم

مرا بهر چه  مسمی کنند  شیخ  و  ملا

بحرف  بیهوده اش   خونجگر  نمیگردم

ستاده ام به ره خویش تا که جان دارم

ز راه   روشن   این  کوچه   بر نمیگردم

ظفر  نگیرم  اگر   حاجتم   ز  منزل   یار

یقین که  زنده  از ان در  ؛  بدر نمیگردم

 نذیر ظفر

رازِ عصیان

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۹ اسد ( مرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————–

رازِ عصیان

 نمی‌بیند    نگاهت    این   بلورِ     آرزویم   را

ولی خواند به خاموشی تمامِ گفت‌وگویم را

نگاهم صد زبان دارد دلم سرشارِ خواهش‌هاست

چه می‌شد لمس می‌کردی تمامِ خلق‌ وخویَم را

 اگر چشمت  بلغزد  بر تنِ هر  واژه‌ی داغم

 لبِ شعرم  گداز  آرد  برافروزد  سبویم   را

برای من  غزل  یعنی  نگاهِ  گرمِ  چشمانت

 که می‌ریزد به پیمانه شرابِ های‌وهویَم را

 نگاهت می‌کشد من را به دریایِ خیال، اما

 هوایت مثلِ ساحل می‌شود پیچد گلویم را

 برایَت فاش کردم از دل و جان رازِ عصیانم

 تو دیدی در سکوتِ من زنانه رنگ و بویم را

 عزیزِ من تو را خواهم چنان پرشور و بی‌پروا

 دلی که عاشق است داند کمالِ جست‌وجویم را

 زنانه دوستت دارم نه پنهان و نه با تردید

چنان روشن که شب هم می‌نماید رنگِ رویم را

هما باوری

جرمنی

 ۰۶/۰۱/۲۰۲۶

فانوسی در برابر تاریکی «   زن ، زندگی ، آزادی  »

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۹ اسد ( مرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————–

فانوسی در برابر تاریکی

«   زن ، زندگی ، آزادی  »

ای طالبان!

ای اژدهای دو سری جهل و استبداد!

قلم من

از نوشتن نام شما شرم دارد

نامی که بر حاشیه‌ی سیاه تاریخ

با اشک زنان،

با خون آزادی،

و با زخم‌های بی‌شمار یک سرزمین

نوشته شده است

شما

فرزندان تاریکی‌اید،

آنگاه که کتاب را می‌بندید،

مدرسه را خاموش می‌کنید،

اما

زن را نمی‌توانید از جهان حذف کنید

زن، نیمه‌ی جهان نیست،

نبض تمام هستی ا‌ست

جهل شما

مرکب سیاهی‌ست

که فرمان سقوط انسان را می‌نویسد

و استبداد تان

زنجیری‌ست

که می‌خواهد پاهای فردا را ببندد

از شما می‌پرسم

خدای خویش را

در کدام دخمه‌ی تاریک

زندانی کرده ‌اید ؟

که نام او را فریاد می‌زنید

و حرمت‌آفریدگانش را می‌شکنید؟

این چگونه ایمانی‌ست

که از کتاب می‌ترسد؟

از قلم می‌هراسد؟

از مدرسه وحشت دارد؟

و در برابر چشمان یک دختر

دیوار می‌کشد؟

کدام خدا

از آموزش زن می‌ترسد؟

کدام آسمان

آزادی را گناه می‌نامد؟

و کدام عدالت

انسان را تنها به جرم زن بودن

از حق زیستن، آموختن

و انتخاب کردن

محروم می‌کند؟

من فانوسی در دست دارم

نه برای انتقام،

که برای شکست تاریکی

فانوس من

صدای زن های ‌ست

که دیگر اجازه نمی‌دهند

تاریخ را بدون حضور او بنویسید

زیرا هیچ قدرتی ابدی نیست،

و بدانید که رؤیای انسان

برای آزاد زیستن

هرگز نمی‌میرد.

میترا وصال

لندن – انگلستان

۱۵ آگست ۲۰۲۶

دلتنگِ روزگار

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۹ اسد ( مرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————–

دلتنگِ روزگار

 دلم تنگ است، دلم تنگ است، خدا جو

 هنوز  در خاکِ  من جنگ است، خدا جو

 پریشانم     از     این     حالِ      پریشان

 دو دستم فلج و  پا لنگ است ، خدا جو

 نه کسبِ  دانش  و  فهم  و  هنر هست

 نه کس در فکرِ فرهنگ است ، خدا جو

 کلک       گردید         اقوالِ       خردمند

 سیاست چال  و  نیرنگ است، خدا جو

 خِرَد  بی‌ نور  و  دانش  بی‌ فروغ است

 در این  ویرانه بی‌ رنگ است ، خدا جو

 برای      قطعِ          اشجارِ      ثمر دار

 تبر  در  کفِ  الدنگ   است ،  خدا   جو

 چه   آسان   برتری   دادند    یکی   را

تعصّب نیشِ خرچنگ  است ،  خدا جو

 اگر   انصاف  و    قانون     زنده   گردد

 جفا بی‌نقش و بی‌رنگ است، خدا جو

 بشیر  ، این  آرزوی   هر جوان   است

 که صلح بهتر ز هرجنگ است ،خدا جو

 جهان در جست‌وجویِ کهکشان‌هاست

 الاغِ   ما   هنوز  لنگ  است  ، خدا جو

 چهل‌وهشت ساله گردید  دردِ کشور

 به خدا سربه سرننگ است، خدا جو

 بشیر شیرین ‌سخن

نور ایمان

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ  ۲۹ اسد ( مرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲۰ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————–

نور ایمان

 نور ایمان می درخشد  در زمین

 ما مسلمانیم به حق دارم یقین

 گرچه امروز روزگار ما غم است

 تا به روز  عرش  نماند   اینچنین

حق اگر پنهان  شود  پیدا  شود

عدل  می آید  نماند   در   کمین

 ظلم  هرگز  جاودان  بر پا نشد

 می‌رود    آخر     بماند    آفرین

 دل به رحمت دل به قرآن بسته‌ایم

 راه  ما  روشن  امید  ما  همین

هر که با انسانیت پیمان بست

 جاودان گردد به نزد حق امین

 کینه را از سینه‌ها بیرون کنیم

 مهر  باشد  در  دل   اهل یقین

 گر  جهان  بر ما  ببندد  راه نور

 باز هم  داریم  خدای  راستین

ما  مسلمانیم  و  با   نام   خدا

 تا ابد باشیم با حق همنشین

 یاالله گر روزگار  آشفته است

 عاقبت پیروز گردد  حق یقین

طیبه دل را به یزدان بسپار و بس

 حق نگهدارت بود در هر زمین

طیبه احسان حیدری

۱۹ آگست ۲۰۲۶ 

سیدنی – آسترالیا

فردای روشن دختران

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۲۸ اسد ( مرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۹ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————–

فردای روشن دختران

آن کیست کاندر رفتنش صبر از دل ما می‌برد

از خانه‌  های  بی‌چراغ  اندوه و غم را می‌برد

دختر به مکتب می‌رود  شوق  دل ما  می‌برد

بر کوچه‌ی  افسردگان  عطر  دل‌  آرا  می‌برد

هر واژه‌ای کز کلک آن انگشت روشن می‌چکد

ما را ز   گور  تیرگی   تا   مرز   معنا   می‌برد

با هر ورق با هر  قلم   خورشید  را  پیدا کند

از چشم شب خواب گران از دل  تماشا می‌برد

هرچند دفتر  بشکنند   اندیشه   بالا می‌رود

دانش چراغی روشن است اندوه فردا می‌برد

آن طفل دانش‌جوی ما با مهر خود در هر قدم

باران شادی  می‌شود  فیض مصفا می‌برد

گر بشکنندش دفتر و گر خامه‌اش را برکنند

اندیشه‌اش پَر می‌کشد ما را به بالا می‌برد

هر حرف الفبای او فانوس شب‌های سیاه

از جان محنت‌ دیدگان  زنگار  غم‌ها می‌برد

هر مادری کز شوق او اشک دعا بر دیده داشت

با دانش   فرزند   خود   اندوه  دنیا می‌برد

فهیمه جلال

بغل وا کن

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ  ۲۷ اسد ( مرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۸ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————–

بغل وا کن

فدای   حسنِ   زیبایت   شوم  من 

فدای   سروِ   رعنایت    شوم  من

سیاهی سرمه ات روزم سیاه کرد 

فدای  چشمِ  شهلایت  شوم  من 

ربودی   بی  رقم  دل را   ز  پیشم

فدای  عشقِ  والایت    شوم  من

بدستت گوشی و چشمت  پریشان 

فدای بیم  و  سودایت   شوم من

اروپایی ست  اندامی    تو   ظالم 

فدای شیپی  ترسایت   شوم من

دو سه رنگی نمودی موی خود را 

فدای  نقشِ  چیتایت   شوم  من 

به سر شاپو  به تن   رختِ اناری 

فدای بکسی   کوبایت شوم من

چه مقبول است چپلی های نازت

فدای   ناخنِ   پایت     شوم  من 

به موتر   الفتِ    تو   است کمتر 

فدای  جیرنی   تایت    شوم من 

شب و روزم به  عشق تو کلاونگ  

فدای شوری و غوغایت شوم من 

نشانِ  داغی  لب  های تو دیدم 

فدای پیاله ای   چایت شوم من 

هنرمند استی و هم موسیقیدان 

فدای نغمه ای نایت  شوم  من 

نه مردم  مرده ای   بابیته دیدم 

فدای   مرگِ   آغایت   شوم من 

ز حال من نه پرسیدی  و رفتی 

فدای قهرِ  بی جایت  شوم من

بغل وا کن  به  محمود  پریشت

فدای جسمِ  تنهایت  شوم من 

———————————-

بامداد دوشنبه ۲۷ اسد ۱۳۹۹ خورشیدی 

برابر به ۱۷ آگست ۲۰۲۰ ترسایی 

احمد محمود امپراطور

چراغِ عشق و معرفت

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲۶ اسد ( مرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۷ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————–

چراغِ عشق و معرفت

به استقبال از قصیده مولانا

دلا با اهلِ  دل  بنشین ، که او اسرارِ دل دارد

 به باغِ معرفت رو کن، که هر گل رنگ و بو دارد 

مرو در کویِ بی‌معنا ، که  آنجا  هر فریب‌ آوا

 ز نام  و  ننگِ   این دنیا  ، غبارِ   گفتگو   دارد 

اگر آیینهٔ   جانت    ز زنگارِ  هوس پاک است

 ببین کاین چهرهٔ آدم  چه نقشِ نیک‌خو دارد 

به هر دستی مده دل را، که هر دستِ پر از ظاهر

 نمی‌دانی درونِ  آن چه  نیرنگی به رو دارد 

ز هر دریایِ پرآشوب  مشنو   نغمهٔ طوفان

 که آن کشتی که جان دارد، امیدِ جستجو دارد 

نه هر لبخندِ شیرینی نشانِ مهر و یاری شد

 نه هر دستی که زر دارد، دلِ اهلِ وفا دارد 

چراغِ عشق روشن کن میانِ تیرگی‌هایِ شب

 که آن دل کز خدا باشد  همیشه آبرو دارد 

به راهِ حق قدم بگذار و   از تردید دوری کن

 که هر کس راهِ روشن  رفت، پایانِ نکو دارد 

اگر دل را به نورِ عشق  بسپاری، جهان زیباست

 که هر ویرانه‌ای  روزی   بهارِ   پرصفا دارد 

ز کینه دست  بشوی  و مهر  را در سینه جا کن

 که قلبِ پاک  و  روشن از محبت  کیمیا دارد   

به اشکِ دیدهٔ بیدار بشوی گردِ  غفلت را 

که آن چشمی که حق بیند، صفایِ  آبرو دارد 

دلِ آشفته را آرام  کن با ذکرِ نامِ دوست

 که این آرامشِ جان‌ها،  هزاران  رنگ و بو دارد 

به فائز گفت دل: در  راهِ حق ثابت‌ قدم می‌باش

 که هر کس عشق در دل داشت، در دنیا بقا دارد

خلیل الله فائز تیموری
بهار ۱۴۰۵ – خورشیدی
تهران – ایران

جام محبت

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲۶ اسد ( مرداد) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۱۷ آگست ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

———————————————————————————————————————————————–

جام محبت

از دَرَت من  نروم   یار  عزیز  جای دیگر

نجویم غیر تو ای سرو قد آشنای دیگر

تو که از جام محبت بنوشانیدی به من

نزنم  لب به  لبِ  ساغر و  مینای دیگر

گوهرِ نابی که  یافتم  ز لبِ  بحرِ شما

کس نیابد  به لب  ساحل  دریای دیگر

سَمَکِ بحر تو ام غوطه زنم هر طرفی

زندگی می نتَوانم که  به مآوای دیگر

دیدنِ حسن تو در نیم شب آرزوی  من است

به دلم نگذرد هر گز  که   تمنَّای دیگر

همه هستیئ جهان در گِرَوِ حسن شماست

چون ندیده ست کسی مثل تو سیمای دیگر

روز و شب گریه کنم ناله زنم از غم تو

در سرم نیست بجز وصلِ تو سودای دیگر

گر چه عُشَّاقِ تو شیرین سخنان اند ولی

کرده برپا سُخَنِ خنجری غوغای دیگر

 دعا گوی تان

شیخ مولوی خنجری

کابل –  چهاردهی