۲۴ ساعت

خواب دوشین 

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۱۳ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۳ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————–

دوشم گرفت دست 

دستی که بود گرم و نوازشگر و لطیف 

چون پرنیان ظریف 

پیشش نشاند و گفت : 

دیریست از تو شعر و نوشتی نخوانده ام 

تو آن نه ای  که داد هنر میزدی مدام ؟ 

توصیف خال و خط بتان بود کار تو ؟ 

چونی ؟ کجاستی ؟ 

کو ؟ آن نشیده ها و غزلهای آتشین ؟ 

کو آن نبشته های پر از کیف و سوز و درد ؟ 

کو آن ترانه ها و چه شد آن چکامه ها ؟ 

دیدم هنوز هم 

دارد سر فریب و دل آزاری و جفا 

کیف نگاه او 

مملوست از خمار تمنا و دلبری 

لبخند شوخ وسوسه انگیز گرم او 

تاراج می کند 

گفتم : که دیر شد 

شعری نگفته ام 

ننوشته ام مکرر بیهودهٔ دگر 

تا بیشتر بکار دل خود گره زنم 

خندید قاه قاه 

نزدیکتر نشست 

گسترد دام عشوه به صید و شکار من 

دیدم که باز می رود از دست کار من 

بر جستم از برش که گریزم ز بند او 

گفتا : که هوشدار !!!!

زین حلقه نیست راه گریزی به هیچکس 

ترسیدم و عرق سرو پای مرا گرفت !

دوشم چنین گذشت ! 

دوشم چنین گذشت ! 

زنده یاد استاد صابر هروی

کابل – افغانستان

حمل ۱۳۹۸خورشیدی

روی آسمان «ممنوع» نوشته….

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۱۲ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۲ می ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————–

بروی آسمان «ممنوع» نوشته….

شکایت از نهنگان سود نارد ، رهایی را به ماهی ها بیاموز

ز خندق های دیروزین  رها  شو، به امروزین ره فردا بیاموز

لب صحرا که سیراب سراب است،  فقط از تشنگی ها می سراید

کتاب  بحر ها را  باز می کن ، به  او از  سوره ی دریا بیاموز

بروی آسمان «ممنوع» نوشته ، دگر باره ز پروازی سخن گو

در این  پروازگاه  رفته  از یاد ، بکن پر وا و  بی  پروا  بیاموز

جهانی در رکوع و سجده خم شد، بر این سجاده تاراج تاریخ*

برای  نسل   بیداری   و   فردا، قیام   و  قامت   بالا  بیاموز

میان سینه های برف باران، نه درد است و نه شور است و نه شورش

زمستان را به آتش آشنا کن، به دل ها هم تپش ها را بیاموز

به سر بن بست و در اندیشه سرداب  ، کلنگی آور و بگشای نقبی

برای سر ببخشا آسمان  را ، برای  سینه ها صحرا بیاموز

کتاب و درس و آموزش کهن شد، جهان نو زبان تازه خواهد

کتابستان  عشق  و نور بگشا ، به آموزش غم دنیا بیاموز

فاروق فارانی

جنوری ۲۰۲۶

* « تاراج تاریخ » نام مقاله ی از زنده‌یاد علامه عبدالحی حبیبی بود.

در این جا اما این مفهوم هیچگونه ارتباطی با مضمون آن مقاله ندارد.

عشقِ وطن

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ  ۱۰ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۳۰ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

    عشقِ وطن

همه عشقم ، همه جانم وطن باد

وطن ، گُلزار  و  بُستان و چمن باد

 بهارانِ وطن، خوشرنگ و خوشبو

 پُر از عطر  و  عبیرِ مُشکِ خُتن باد

 سراپایش   گُل‌  آذین  و  پُر از نور

 سراسر  غرقِ  عطرِ  نسترن  باد

 به هر سو چشمه‌ سارانِ شِفا‌بخش

 ز آمُو تا به هیرمند، جان و تن باد

 معادن در دلِ هر سنگ  و صخره

 به دنیا شهره  و رِکورد شکن باد

 هزاران  باغ  و   بُستان و  مزارع

 از   هرات  تا  بدخشانِ  کهن باد

 در عشقِ بیستون، فرهادِ ثانی

 بدونِ شک، بشیرِ شیرین‌ سخن باد

 ولی   افسوس ، در  راهِ تعالیم

 تفاوت‌ ها  میانِ  مرد و  زن  باد

 به جنجالِ سیاست، حکمِ قدرت

 هزار اندوه، که بحثِ «ما و من» باد

    بشیر احمد بشیر شیرین سخن

آزموده را آزمودن خطاست

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ  ۱۰ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۳۰ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

آزموده را آزمودن خطاست

 آن بار چه  ها  کردی   کاین   بار  تو  باز آیی؟

 ای خورده بسی خون  ها دندان، چه می سایی

 آن دولت ِ فاسق بود در دزدی ِ خود شق بود

 بر دالری عاشق  بود ،  کارش چه تماشایی

 آن خواب  ز در  رفته ، بیدار  شو  ای   خفته

 بر   گوش    وطنداران     آهنگ    نو    آرایی

 دیدند   وطنداران    آن    چهرۀ    زشت ِ  تان

 بی ناموس ِ بی ایمان بر خویش چه افزایی؟

 در کار ِ تو بود سستی با پستی چه در بستی

 گم شو  ز   رخ ِ  هستی از  پستی  و بالایی

 رو باش سر افگنده کی گشتی تو شرمنده

 ای مرده  مگر  زنده  ، ای   خادم ِ   هرجایی

 آز دست ِ   تو جهل   آمد کی مردم اهل آمد

 تاریکی چه سهل آمد ای   خائن ِ   رسوایی

 رو رو که نمی خواهم آن  چهره ی مفلوکت

 از نام ِ تو  شرم  آید  ای   مرده   به   دارایی

 دارایی تو ننگ است  ملت  زتو دلتنگ است

 کار ِ تو  فقط   جنگ   است   بر راه نمی آیی

همایون شاه عالمی

۲۹ اپریل ۲۰۲۶ م

نگاهِ آخرین

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ  ۱۰ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۳۰ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

نگاهِ آخرین

اگر می شد که بنویسم کتابِ قصه هایم را

 به رسم الخط  عطاری * تمامِ غُصه هایم را

 اگرمی شد  بنقاشی  بسبکِ حضرتِ بهزاد

 کشم یکنقش رنگینی سرشکِ گریه هایم را

 اگرمی شد بسازم قاب  عکسی را زآلامم

 که خون آیدزتصویرش برویی گونه هایم را

 اگرمی شد که بنیادی به شهر دل بنادارم

 بخوانی خط بخط از دفترِ اندیشه  هایم را

 خدا یا کاش میشد،خاطراتی اُو فراموشم

 نمی چرخید در ذهنم عذابِ  رفته هایم را

 بدوشم میکشم احساس سنگینی به تنهایی

 وتابوتی که هردم می فشارد شانه هایم را

 نگاهی  آخرینم  بر تنی خونین  و بیجانش

 به خاموشی به اُوگفتم همه ناگفته هایم را

 سحرگاهی که مرغِ استجابت می پردبالا

 دعایی من همی باشد، نبینی دیده هایم را

 مفاعیلن مفاعیلن معاعیلن مفاعیلن

بحر هزج مثمن سالم

 ظاهر عظیمی

* به رسم الخط عطاری مرحوم حضرت شیخ محمد علی عطار خطاط نامدار هریوایی

شب سیاه

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۹ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۹ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

شب سیاه

شب سیاهی گریخته ماهی، شکـسته چنگی گـرفته نایی

سحـر نیامد شـفق کجا شـد، بگو به  خورشید چرا نیایی

نـوای مطـرب سـرود غـم شـد، تـرانـۀ دل  همه الـم شد

نه شـادخواری نه پایکـوبی، نه شورومستی نه دلربایی

زعشق نامی که درکتابست، سوال دلها که بی جوابست

جفا و جور زمانه بابست، کجاست حافظ چه شـد سنایی

وفا به گفت وقراروپیمان، گریخته  از دل   فسرده درجان

به درد و رنج فراق و حرمان، شفا کهِ  یابد  ز بی دوایی

جهان فتاده به چنبر خون، فغان و شیون  صدای محزون

سـتم چه دارد به جـز شبیخون، تـرور انسـان و مافیایی

مـرام اخـبـار دروغ شاخدار، مـخـدر  هـوش  بـلای افکار

شـده دل آزار هـمیشه تکـرار، حـقیقت انکار چه ابتلایی

زجنگ نفتی به سـود دالر، کند جهان را به خون شناور

به سان جلاد به طرز هیتلر، به جان انسان عجب بلایی

به آه و زاری به بـردباری، نکـرده ظالـم  بـه  کـس یاری

به پنجۀ زور فـتاده مجـبور، اگـر که مظلـوم کند خطایی

ز رنج مردم ببرده لـذت، به خـون  خـوردن  بکرده عادت

نه ترس یزدان نه قید وجدان، شدست مشهوربه بی حیایی

ز جـور ظالم جهـان خـرابسـت، درون آتش بشر کبابست

به سوز وساز و در اضطرابست، نیاز انسان به رهنمایی

به نام لیلی ز عشق مجنون بخوان به دل‏ها سرود موزون

ز قـله فـرهاد فتاده در خـون، خبر بـه شیرین دهـد همایی

خوشا که انسان زسوزافغان، زدردهجران زترس عصیان

گریزد آسان به مهرواحسان، به عشق وارمان به با وفایی

بترز زندان افغانسَتان است، برای مردم نه کارو نان است

به داد و افغان پیر وجوانست، به درس وتعلیم نمانده جایی

جهان چو بهتر دلان منّور، امید وباور به خویش و کـشور

حقوق انسان به هم برابر، بخوان بـه داور بـه هـم صـدایی

رسول پویان

۲۸ اپریل ۲۰۲۶

در گلشـــن بهـــــار

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۹ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۹ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————- 

در گلشـــن بهـــــار

در  گلشـــن  بهـــــار   خودم  میزنم قدم

با عــــــزت و  وقــار  خودم  میزنم   قدم 

صبح امید و چشمه ی خورشید اگر نبود

در شـامگاهی  تـــــار خودم میزنم قدم  

فــــکرم به کار و بارِ بد و ناپسند  نیست 

بـــا طفلِ نی ســـوار خودم  میزنم قدم 

کارم کهِ نیست از همـــــه  بیکار تر منم 

لیــــکن به کار و بــــار خودم میزنم قدم 

خودکـــار و پنسل و قلــم نی نداشتــم

در صفحه با شـــــرار خودم میزنم قدم 

در شهر ما که حادثــه بسیار خفته است 

امــــــا به اعتبــــــار خودم  میزنم قدم 

رویم نشد بسوی اروپـــــا و ملک غیــر 

در گــــرد و خاکِ شار خودم میزنم قدم 

فکر دوچرخه و غــــم موتر  ندارم هیچ 

با پـــــــــای روزگـــار خودم میزنم قدم 

همچون ملا به وسـوسه ی حور نیستم 

با یــــار کهنـــــــه کار خودم میزنم قدم 

مستم ز بـاده ی هنر و نشئــه ی کلام 

در طبــــع پر  خمار  خودم  میزنم قدم

مرگــم اگر فرا  نرســــد  در بهــــار نو 

در دشتِ لالـــه زار  خودم میزنم قدم 

از هشت و دو و یازده و نو گذشتـه ام 

بــــا واحــدِ شمــــار خودم میزنم قدم 

گفتـم بیـــــا نیامدی حالا که مرده ام 

در پشته ی  مـزار  خودم  میزنم قدم 

محمود   در  تجمـع  ابیــــــات  دلپـذیر 

در جمعی هم قطار خودم میزنم قدم 

————————————

بامداد شنبه ۱۸ حوت ۱۳۹۷ خورشیدی

که برابر میشود به ۰۹ مارچ ۲۰۱۹ ترسایی

سرودم 

احمد محمود امپراطور✍

خدا گر پرده بردارد . . .

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهار شنبه  مؤرخ  ۹ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۹ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

فرستنده : محترم داکتر علیشاه جوانشیر – شاعر : زنده یاد رازق فانی

خدا گر  پرده  بردارد . . .

خدا گر   پرده   بردارد    ز   روی    کار   آدم  ها

چه شادیها خورد بر هم، چه بازیها شود رسوا

یکی   خندد   ز آبادی ،  یکی   گرید  ز   بربادی

یکی از جان کند شادی، یکی از دل کند  غوغا

چه کاذب ها شود صادق، چه صادق ها شود کاذب

چه عابد ها شود فاسق، چه فاسق ها  شود ملا

چه زشتی ها شود رنگین چه تلخی ها شود شیرین

چه بالا ها رود پائین، چه سفلی ها شود علیا

عجب صبری خدا  دارد  که  پرده بر نمی دارد

وگرنه   بر   زمین ا فتد ز جیب   محتسب مینا

شبی در کنج تنهائی میان  گیریه  خوابم برد

به بزم   قدسیان   رفتم   ولی   در  عالم رؤیا

درخشان محفلی دیدم چو بزم  اختران روشن

محمد(ص) همچو خورشیدی  نشسته اندران بالا

روان   انبیاء   با او  ، علی    شیر   خدا   با او

تمام اولیاء  با او   همه   پاک    و   همه   والا

ز خود رفتم در آن محفل تپیدم  چون تن بسمل

کَشیدم   ناله ای   از  دل   زدم   فریاد  واویلا

که ای فخر رسل احمد  برون  شد رنج ما از حد

دلم دیگر به تنگ آمد ز  بازی  های   این دنیا

زند غم بردلم  نشتر  ندارم   صبر تا   محشر

بگو   با   عادل   داور   بگو    با   خالق   یکتا

چسان بینم که نمرودی  بسوزاند خلیلی را

چسان بینم که فرعونی   بپوشاند ید  بیضا

چسان بینم که نا مردی  چراغ انجمن باشد

چسان بینم جوانمردی  بماند بیکس  و تنها

چسان بینم بد اندیشی کند  تقلید درویشان

چسان بینم که  ابلیسی بپوشد  خرقه ی تقوا

چسان بینم که شهبازی  بدام عنکبوت افتد

چسان بینم که خفاشی کند  خورشید را اغوا

چسان بینم   که   ناپاکی  فریبد  پاکبازان را

چسان بینم که انسانی بخواند  خوک را مولا

غریب و خانه ویرانم فدایت   این تن و جانم

مبادا نقد ایمانم  رود   از کف   در ین سودا

چه شد تاثیر قرآنی چه شد رسم مسلمانی

کجا شد سوره ی یاسین کجا شد آیه ی طه؟

به شکوه چون لبم واشد حکیم غزنه پیدا شد

بگفتا بسته کن دیگر دهان از  شکوه ی بیجا

عروس  حضرت   قرآن نقاب  آنگه بر اندازد

که دارالملک  ایمان  را مجرد   بیند از غوغا

به این آلوده دامانی به این آشفته سامانی

مزن لاف مسلمانی مکن بیهوده  این دعوا

مسلمان مال مسلم را به کام شعله نسپارد

مسلمان خون مسلم را نریزد در شب یلدا

سفر در کشور جان کن که بینی جلوه ی معنا

برو خود را مسلمان کن پس فکر قرآن کن

خیال از اوج پایان  شد   فرو  افتادم از بالا

سنایی رفت و پنهان شد مرا رویا پریشان شد

ز ابر  دیده ام   باران،    فروبارید    بی پروا

نه محفل بود، نی یاران نه  غمخوار گنهکاران

گشودم گنج حافظ را که  یابم  گوهر یکتا

اطاقم نیمه روشن بود کتانی چند با من بود

که در تفسیر احوالم  بگفت آن شاعر دانا

یقینم شد که حالم را لسان الغیب میداند

که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها

الا یا ایها   الساقی   ادرکا   ساً و   ناولها

کجا دانند   حال ما   سبکساران  ساحلها

شب تاریک و بیم موج و گردابی  چنین هایل

که ما در گوشهء غربت ازو دوریم منزلها

بگفتا حافظ اکنون کمی از حال  میهن گوی

به توفان مانده کشتی ها به آتش رفته حاصلها

بگفتا خامه خون گرید گر آن احوال بنویسم

فتاده هر طرف سرها شکسته هر طرف دلها

ز تیغ نامسلمانان ز سنگِ نا  جوانمردان

بگفتم چون کند مردم، بگفتا  خود نمیدانی؟

جرس فریاد می دارد  که  بر بندید محملها

زنده یاد رازق فانی

 دایرهء سرخ

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ  ۸ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۸ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

 دایرهء سرخ

۱۲۸ الف

 بر  رخ   زرد   عدم   نیز   نقاب   است  اینجا

صفر هم یک عددی است که خواب است اینجا

ساعت  وهم ندارد   خبر    از    رنجش   دل

 عشق هم در هوس خویش کباب است اینجا

 خبر از   شیشه    بگیرید   که   شاید  میرد

صفحه را نقش نسازد که کتاب است اینجا

 سقف   را    بر سر   دیوار    مسازید   بلند

 خانه از یک  نفس صبح  خراب  است اینجا

پای      در    دایره ء سرخ      اگر    بگذارید

رنگ   در   دامن بیرنگ  سحاب است اینجا

 آهن   از کوره   نترسد .  بگدازش  بی غم

 باز آهن شود هر چند  که  آب است اینجا

شکیبا شمیم (رستمی)

۲۹ جولای ۲۰۱۷

 مولای من او

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ  ۸ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۸ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

شاعر: مرحوم محمد ظاهر نیاز قناویزی – فرستنده : محترم امان قناویزی

 مولای من او

 غلامِ   حیدرم    آقای   من او

 امام و رهبر و  مولای  من او

 او را  دارم   نیازا   غم   ندارم

 سرور و شادی عقبی من او

 تو می دانی که ما آقا نداریم

 به غیر از تو ز کس پروا نداریم

به زیر  یوغ   استعمار  نرفتیم

غم کشته  شدن  اصلا نداریم

 تو می دانی که ملت مرد جنگه

 رفیق   خنجر   و   یار   تفنگه

 حریف او نگردد  کس بمیدان

 به   هنگام  نبرد  مثل  پلنگه

 تو می دانی که ما آزاده مردیم

 بیابان گردیم و صحرا نوردیم

 چو موج اندر تکاپو و تلاشیم

 برای  اجنبی  خدمت نکردیم

تو می دانی”نیاز” همراز مایه

 “نیاز” همراز و هم آواز مایه

“نیاز“درس محبت داده با ما

رفیق و همدل و دمساز مایه

مرحوم محمد ظاهر نیاز قناویزی

دریغا

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ  ۶ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۶ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

دریغا

 باز درد دارد دل

 من!

چشم من تر،

 لبم خشک و تنم

 لرزان است

!    نغمه ی بلبل آبی

 نفس باد صبا

خوش خیالست

به سرم،

 سر من باد بلند

 کس نداند ز

 دلم !

 به نهم سر به

 سجود

 به امید

 فردا

 فردا هم

 روشن باد

 سهم امروز

 من

 است.

 امان قناویزی

بی اعتمادی

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ  ۶ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۶ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

بی اعتمادی

به هر سو بنگری، فریاد و درد است

 مسلمان با مسلمان   در نبرد است

 خلافِ  حکمِ  قرآن   است   این  کار

 تخاصم هر کجا، مردود و طرد است

 مسلمان  با   مسلمان    مرز   دارد

 سراپا  سخت و  سرد  و طرز  دارد

 چنان بی‌اعتمادی ریشه کرده‌ست

 که  هر   رفتار  ،  صد ها  درز   دارد

 به  حکمِ  دین ،   مسلمانان   برادر

 چرا مرز و چرا درز است  سراسر؟

مسلمانان   چرا   صد   پاره باشند؟

 اگر ایمان یکی ، قرآن یکی هست

 چرا از هم  جدا ، کشور به کشور؟ 

 چرا در فقر و  غم  بیچاره  باشند؟

 تمامِ   نفت   و   ثروت  از مسلمان

 ولی  در  هر  طرف  آواره   باشند 

 یهودی   با    نصارا    متحد  است

 نه مخفی  ، آشکارا  متحد  است

 به  تخریبِ   مسلمانان   سراسر

 آمریکا   با    اروپا    متحد    است

 بشیر احمد شیرین سخن

برزخ و آتش

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ  ۵ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۵ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

برزخ و آتش

زندگی را تو غنیمت بِشمر یک نفس است

نیست  همواره  امیدی ، که نفس بر گردد

آمد و رفت نفس ، جنبشِ  گهوارهء توست

خیز !  بیدار  شو  و  ، گنج  دگر  سر  گردد

به تغافل  کده ای  ناز ،  مبین   عمر  عزیز

در گذر بود ، همان لحظه که زود تر گردد

جز فنا ،   جمله ای   ذیروح   ندارد   جلوه

کُلِ نفس “ذایقه الموت” ، سراسر گردد

فرصتِ عمر،چو اشک از سر مژگان ریزد

با خبر باش ، که روح  شاهدِ گوهر گردد

زندگی بارِ دگر  نیست و ، ندارد  تکراری

جلوهء  باز  ،  در  این  جا  نه  باور   گردد

هر چه اینجاست عدم نیست و فنا گرداند

جز خدا  بر  همه  احوال ،  حُکم ور گردد

خورد سوگند خدایم ، به عصر و به زمان

خِسر و خِسّران و زیان ، بر تو مکرر گردد

در بقا زندگی  را  ، عمر ابد  داد  به  عهد

وعدهء  حق ، بوّد  راست و  فزونتر گردد

جاودان زندگی  را  ، وعده  نمود در جنت

مدتی برزخ  و آتش ، به  تو  همسر گردد

بعدِ حساب و کتاب ، نامه دهد بر دستت

چو به فردوس رسی ، عمر جوانتر گردد

همچو بیدل به فنا ، شوق بسی من دارم

چونکه زرغون به بقا ، یکسره خوشتر گردد

زین سعادت که بدیدار رسم ، نیست بهتر

عمر غفلتکده   زین جا  ، چو  بهتر  گردد

الحاج محمد ابراهیم زرغون

ناروی

۲۰ اپریل ۲۰۲۶

درختِ طور

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ  ۵ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۵ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

درختِ طور

فیضِ عشق از  سینهٔ  پُرشور میگردد  بلند ‎

چون  قیامت  از خروشِ  صور  میگردد  بلند

‎می گشاید صد درِ مقصد به رویش کردگار

چون نگه هرکس شب  دیجور میگردد بلند

‎مستی نازت ز موجِ اشک دل سر میکشد

جوششِ عشق از مَیِ پُر زور میگردد بلند

همچو مینا سرکشی با جام و ساغر میکند

 ‎هر که از میخانه اش مخمور میگردد بلند

بی  ریاضت  ناوکِ  آهت  ز  گردون  نگذرد

سوز دل از سینه‌ی  پُر شور  میگردد بلند

ترک اسبابِ تعلق، کن زخود بیرون خرام

چون شرر دود  از میانِ  نور  میگردد  بلند

کبریایِ عشق  را نازم  که از  اِفراط عجز

 ‎از کفِ دستِ  سلیمان مور  میگردد بلند

طور را برقِ تجلی چون شرر مبهوت کرد

‎ ‎لن ترانی  از  درختِ  طور   میگردد  بلند

چاکِ زخمم هر نفس خمیازهٔ  حسرت کشد

دردِ  بَد  از  زخمهٔ  ناسور  می‌ گردد بلند

در فضای عرصهٔ لاهوت  جولان می کند

چون  ذّره  از پرتوِ   مقدور   میگردد  بلند

پاکدل از سفله طینت ، رنج بی حد میکشد

‎آه  حسرت  از  دلِ  رنجور   میگردد  بلند

از شکستن محشر فریاد برپا می شود

‎چون صدا از چینیِ  فغفور  میگردد بلند

‎ ‎مرد از فضل و هنر سرمایه‌دار آبروست

ارزشِ انسان، ز علم و نور میگردد بلند

ناله‌ی خاموش ما از ساز قانونِ دلست

نبض  دل  از  زخمهٔ تنبور  میگردد بلند

شورش دریا به خود اثبات گوهر می کند

صید مطلب از لبِ  منصور میگردد بلند

‎«انوری» هر مصرعت را آب و رنگ دیگراست

 ‎از زبانِ  خامه ات  منظور میگردد بلند ‎

‎ انوری فکری

‎اول ثور ۱۴۰۵

 پنجشیر ‎ ‎

جدال تو و من 

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ  ۵ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۵ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر هروی

جدال تو و من 

خندد جهان به دولت بی بند و بار ما 

بر    رهبران   ظالم    ناکرده   کار ما 

از شش جهت ز بسکه ستم می‌رسد بما 

گرید سما به مردم بی غمگسار  ما 

از بس توجهی به حقوق بشر نشد 

پر شد جهان ز غلغله و گیر و دار ما 

شد خدشه دار حریت ما به نام دین 

از اهل قبله کی بدی این انتظار ما 

یا سوخت و یا که غارت و گشت از  وطن برون 

بود هر چه داشتیم بوطن افتخار ما 

صد ها جوان شهید شد و رفت زیر خاک 

جنگ  لعین  سیه  نموده  روزگار ما 

کس نیست تا که رحم نماید ز عاطفت 

بر  مادران  خسته  دل  سوگوار  ما 

 از راکت زیاد و بم و فیر توپ و تانک 

آتش گرفته هستی و دار و ندار ما 

از خدعه های دشمن کشور زبون شدیم 

زد صد گره جدال ( تو و من ) بکار ما 

ما را نفاق جنگ ( مذاهب ) تباه کرد 

شد  پایمال  دزد  و  دغل  اعتبار ما 

افغان تو پایداری خود  را زکف مده 

باشد همیشه لطف خداوند یار ما 

چرخ زمان همیشه به کام ددان نگشت 

آخر شود  معاند  ما  شرمسار ما . 

زنده یاد استاد صابر هروی

دلم عشق خواهد

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ  ۳ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۳ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

دلم عشق خواهد

۱۲۷ الف

دلی  را   شکستم  ببخشا  خدایا

 دری ر  ا که بستم  ببخشا خدایا

 دلم عشق خواهد نه از درب و  دیوار 

 از آنی که  رستم  ببخشا  خدایا

 گناهش شمردم و  رو بر گرفتم

 گنهکار    هستم  ببخشا   خدایا

ز مستی رمیدم که هوشیار باشم

 مگر مست مستم ببخشا خدایا

 نجویم    بیابم    ،  بجویم  نیابم

چه بی مایه پستم ببخشا خدایا

 یکی باشد ام ا که   آرام بخشد

 یکی ده به دستم ببخشا خدایا

شکیبا شمیم (رستمی)

هوای دلبری

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ  ۳ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۳ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

هوای دلبری

 دل من  باز  به  هوای  دل دلبری کرده

 لب  من میل  می و  ساغر  دیگر کرده

 قلب من ،آه ،چه بیچاره به دست تو فتاد

 خنده ات با دل دیوانه چه محشر کرده

 به دل من تو فگندی همه جا داغ فراق

سینه ام شعله ی چشم تو منور کرده

 زخم تیغ نگه ات گر چه به دلم خورد، چه باک

دل م ن را  تب تیغ تو به خون تر کرده

 همه شب با تو و یاد تو در جنگم وباز

 دل تنگم هوس وصل تو در سرکرده

 تو اگر یار دیگر داری و  دل بستی به او

 دل من را غم  این  قصه مکدر کرده

 هر زمان که به من قصه ی دشمن گویی

 باخبر باش شکیلا گوش خوده کر کرده

 شکیلا نوید

جدی ۱۴۰۴

سرگرمی ریاضی

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۲ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۲ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

با حل معما ها و بازی های آرامش بخش روزانه

مغز خود را تقویت نموده و دایره معلومات

خود را افزایش دهیم.

با سپاس از همکار گرامی ما محترم انجنیر صاحب غیاثی 

اینک سرگرمی ریاضی این هفته را خدمت شما

پیشکش می نماییم.

 سرگرمی ریاضی

عدد سوالیه چند است؟

پاسخ در هفته آینده …

آراستن

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۲ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۲ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

آراستن

خط سرمه را امشب عمیق تر به چشمانم کشیده ام   

لب هایم را به رنگ گلبرگ های سرخ –

                                                     دشت های فراموش شده آراسته  

و در گردنم مروارید های غلتان را با الماس های درخشان –

                                                                                        آویخته ام

شانه‌ هایم خالی‌ از پوشش

به نجابت بال های فرشتگان سفید

و لباس خوشرنگم

که با لایه های حریر های تاب دار و پر چین –

بدنم را با آرامی-

                     نسیم های ملایم –

                                             نوازش می‌ کند

و کفشهای طلایی رنگم

که قدم را یک وجب بلند تر کرده

به سرا پایم جلوه ی تازه ی داده است

مو های تاب دارم را بر شانه‌ های عریانم  ریخته ام

و دستانم را با انگشتر های الماس زینت داده ام

سرا پایم غرق در عطر های جادویی بهاریست …

تاشاید گذشته ها دوباره برایت  زنده شوند ؟

هما طرزی

نیویورک 

۱ اپریل ۲۰۱۰

دوبیتی ها

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۲ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۲ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

نعت شریف

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۲ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۲ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

نعت شریف

رحمت عالم صلی الله علیه و سلم

ایکه  به   حُسنَت   نرسد   آفتاب‌

زلف  تو  شبرنگ  بُوَد  پیچ و تاب

ایکه  وجودت   همگی  نور  شد

ظلمت گیتی  به  رُخَت  دور شد

ای عرب از خوان شما بهره یافت

شاه عجم از سخنت سر نتافت

خادم    در  بار   شرف   جبرئیل

سدره نشین همچو صدف جبرئیل

گفت  و  خدا   رحمت  عالم ترا

از    همه    آفاق     مُکَرَّم   ترا

تا که  نوید  تو  به  عالم  رسید

صبح پیروزی   به  سر ما دمید

تا که  کتاب    تو  به   ما  آمده

در  دل   شب   نور  خدا  آمده

از خط او گشته بشر رهنمون

گشته ز علمش همگی‌ ذوالفنون

راه   تَمَدُّن    که   تو  آموختی

شعله به خاکسترم افروختی

زنده نمودی تو عرب ‘را ز خواب

کفر جهانی همه در اضطراب

دادی  عجم  را  رهی آزادگی

کردی  رهایش  زخط  بردگی

بود و ترا  هم غم امت  به دل

تاکه بیرونش کنی از ظلم و ذِل

تاکه  شود  امت  تو   سربلند

حفظ خدایش کند  از هر گزند

آن یکی بین راه  ضلالت گرفت

ای اسفا ! رسم  جهالت گرفت

کرد خطاء  از  سنتت دور شد

چشم  وفایش مگرم کور شد

وان دیگری  راه غلامان گرفت

دون صفت از غیر تو فرمان گرفت

کاش به اوج شرف خود رسیم

باز به حرف و هدف خود رسیم

باز  شویم   تاج   سر   زندگی

بر فگنیم حلقه ی این بردگی

عرش  به   زیر   قدمت   آمده

خیل   مَلَک   از   خدمت  آمده

نور    خداوند    تعالی    توئی

شاه رُسُل  از  همه  بالا توئی

بر تو و  بر آل  تو  صد ها درود

باد فدای قدمت هست و بود

از  همه   بهتر   همه یاران تو

فیض    گرفتند   ز   دامان  تو

من به تو عاشق ز دل و جان شدم

از همه بد کرده پشیمان شدم

خنجری از خیل غلامان توست

از دل و جان‌ گوش به فرمان توست

چشم امیدش به شفاعت بود

عشق تو اش رمز سعادت بود

پیروز  باشید  دوستان عزیز

دعا گوی تان

شیخ مولوی خنجری

کابل – چهار دهی .

چراغِ امید

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۲ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۲ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

چراغِ امید

 چراغِ حق درین  ویرانه رُخشان  می‌شود آخر

 به  لطفِ  خالقِ   یکتا، چراغان  می‌شود  آخر

 اگرچه شب سیه‌پوش است و راهی پُر زِ دشواری

 مدارا گر شود این خطّه، شادان می‌شود آخر

 ز خونِ سرخِ جان‌ بازان ، درختِ  صبر می‌روید

 و  باغِ  خستهٔ  میهن ، گلستان  می‌شود  آخر

 ز اشکِ چشمِ هر مادر ، زِ صحرا لاله  می‌روید

 به هر سو مشعلِ غیرت فروزان می‌شود آخر

 اگر دستِ به دستِ هم به سوی کار بشتابیم

 وطن  با  همّت  و  تدبیر ، تابان   می‌شود آخر

 اگر ما همرکابِ  علم  و فرهنگ  و  خرد گردیم

 یقین دارم وطن خورشیدِ رخشان می‌شود آخر

 اگرچه دردِ  این  دوران  به  ظاهر  بی‌اثر گردد

 تحمّل کن بشیر این رنج، درمان می‌شود آخر

 اگر ایمان  و  همّت  هم‌ صدا گردد درین خطّه

امید  و  شادیِ  ملت   فراوان    می‌شود  آخر

 بشیر شیرین‌سخن

برگ نسترن

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۲ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۲ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

برگ نسترن

 گلا ! به  یاد  تو  من خانه  در  چمن کردم

به کوه و دشت و دمن رفتم و وطن کردم

بدین امید  دهم  جان  به  مثل  گرد رهت

 ز ذره   ذره ی  آن   بر   تنم   کفن   کردم

 گمان  نسیم   صبا  سوی   ما   نمی آید

 سراغ  بوی  تو   از  برگ  نسترن   کردم

 به یاد خاطره  ها سیل  اشک  چشمانم

روان  به  پای گل  و سرو و یاسمن کردم

دگر سخن به جز  از  تو  نباشدم  به زبان

 گرفته  نام  تو  را  بر  دهن  سخن  کردم

 ز بس که شوق گل روی تو”امان“را بود

 کفن ز پرده ی آن ساختم ، به تن کردم!

امان قناویزی

دفترِ خیال

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ  ۲ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۲ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

دفترِ خیال

 هر صبحدم که روزنِ چشمانِ خسته ام

 آرام و بی صدا

 بگشوده می شود

 بر روی خاطراتِ پریشانِ زندگی

 از پشت قُله های درخشانِ آرزو

 خندد به ناز

 جامِ طلایی آفتاب

 و من در خیالِ خویش

 با حسرت و امید

 در بیکران وادی سر سبزِ خاطرم

 با دستی پر زمهر

 به بلندای آسمان

 در دفترِ خیالِ افقهای رنگ رنگ

 نقشِ وفا و مهرِ تو را

 تا  به بیکران

 در فصلِ غم گرفته و زیبای عاشقی

 تا امتداد نور

 به تصویر می کشم.

مریم نوروززاده هروی

 بیستم آپریل ۲۰۲۶

 از مجموعهُ”پاییز “

هلند

پرنقش و نگار

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ  ۱ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۲۱ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————– 

پرنقش و نگار

دارد گل سوری به  چمن  جلوه  نمایی 

بلبل  به   سرشاخ   کند  نغمه  سرایی 

جوشِ گل  و آهنگ روان  بخش  قناری

بخشد بدل و   دیده ی  عشاق صفایی

جشنِ طرب و  همهمه پیچیدبه کهسار

ای مطربِ خوش لهجه چرالب نگشایی

گلشن شده  روشن زرخ مهر دل افروز

وقت است که چون مه زپسِ پرده برایی

ازرحمت حق باغ  و درو دشت وبیابان

پرنقش و نگاراست چو فردوس خدایی,؟

صحن چمن  امروز  بُوَد خرم و شاداب

وقت  است که از خانه   بگلزار برایی

بازآ که تماشاگهٔ حسن است چمن زار

گله  اشده خندان و تو غمناک چرایی

مشکِ  ختن  و عود  بریزید   در  آتش

یار  آمد و  طی  شد  غمِ  ایامِ جدایی 

فرصت به کف  آمدمیٔ  گلرنگ بیارید

کزبند   غم     دهر     بیابیم    رهایی

آمیخته  با لطف  و صفارونق هستی

آید به نظر در همه   احوال   رسایی

صد  گوهر غلطان بقدم بوس بهاران

از کلک تو پاشید « لبیبا » چه بلایی 

عبدالقیوم « لبیب » 

از مجموعه غوغای دل 

ا/ ا/ ۱۳۸۱