( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه 26 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 18 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
وطن
وطن آخـر شـدی بر بـاد و ویران
شود جانـم فدایت ای وطن جان
تمـامِ عمــر مـی نالــم برایت
ز دوری تو شدم زار و پریشان
زمینت جایجنگ شرق و غرب است
ندیدیـم ایخدا یـا راحتـی مان
مهاجر گشتـه ایـم از دست دشمن
به ملـکِ اجنبـی یا خـاک ایران
تمــامِ مـردمـان آواره گشتنـد
چه شد با بیـرقِ سـه رنگ افغان
دعـا گویـم بـه درگاهت خدایا
دراینمیدانتو «سیمین» را نشرمان
سیمین بارکزی
6 نوامبر 2020
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه 26 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 18 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
همیشه سبز
به عشق هایم
من باخاطرات سبز رنگم
همیشه سرآشتی دارم
و در انزوای دلم
رنگ تاریکی نیست
مگر قیرگونی جدایی ها
آرامش را در دیدار ها می بینم
و صفا را
در صحبت های دیرینه …
از ارتفاع احساس سخن میگویم
و دستان بسته شده در طناب راستی ها
و در سایه های اعتماد
قدم بر میدارم
تا بودنم ثبت دفترچه ها گردد
چه با شکوه زیستیم
چه زیبا اندیشیدیم
چه صادقانه سرودیم
و چه پر جلا
عشق ورزیدیم
در درون کوچه های دل
و در نهاد باور هایمان
پر رنگ
و …
همیشه سبز
همیشه سبز
همیشه سبز
هما طرزی
نیویورک
۳۱ می ۲۰۱۳
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه 26 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 18 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
من خمار ديدن اويم ولى
ناز شصت دلبر يكتاى خويش
دم به دم دارد دلم در پاى خويش
سر فداى آن سروش پر ز شور
شور دل در سر زند از ناى خويش
هر دمى دارد به طنّازى دلم
رام هر ناز پر از ايماى خويش
جان فداى نام زيبايش كنم
بسته روحم بر رخ زيباى خويش
من خمار ديدن اويم ولى
گشته پنهان از من شيداى خويش
ناز شصتش كو همه عالم به ناز
كرده رام آن يد بيضاى خويش
خامه در دستم نهاده مى دهد
هر دمى دستورِ بر املاى خويش
در فشنانى مي كند كلكم ز او
خامه چرخاند به جادو هاى خويش
دست من كوته ز آن بالا بلند
اى همى نازم من آن بالاى خويش
ديده بر هم مى نهم تا بنگرم
اندكى بر گلرخ مولاى خويش
دين و دنيايم شود روشن ز او
روشنى بخشد مرا از جاى خويش
شیبا رحیمی
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه 26 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 18 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
در وصف وطن
عشق تو در قلب من جاوید باشد ای وطن
خاک پاکت خانهٔ امید باشد ای وطن
تو مرا باشی حیات زندگی ای میهنم
هر شب روزت بما چون عید باشد ای وطن
ای دیار پارسایان مأمن کان و حیاء
بر دیارت ملت توحید باشد ای وطن
جز گل روی تو در دل کی بروید گلشنی
عزم ما با عشق تو تمدید باشد ای وطن
تا بکی ای سر زمینم مأمنم ای میهنم
جان ما در ورطهٔ تهدید باشد ای وطن
کوه و دشتت از گزند روزگار محفوظ باد
سبز وخرم همچو شاخ بید باشد ای وطن
اینچه زیبا گفت در وصف شریفت حیدری
خاک تو در قالب تمجید باشد ای وطن
طیبه احسان حیدری
3 اپریل 2024
سیدنی – آسترالیا
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : یکشنبه 25 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 16 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
صلح دروغین
ز دلتنگی چه می گویی ، جهان دلتنگ دلتنگ است
جهان یک کاخ آیینه ، جهان یک کهکشان سنگ است
چرا باور به این صلح دروغین می کنی کین صلح
چو خواب پینکی ی عسکر مجروح در جنگ است
بیا بی رنگی خود را به رنگ عشق آراییم
که این دنیای رنگین پر از رنگ است و نیرنگ است
تو گر خیزی و بیداری به چشم خویش بسپاری
رسیده پش در فردا ، کلید صبح در چنگ است
نه آهنگ سفر داری نه آهنگی به لب داری
مگر تسلیم هستی از برای مرگ آهنگ است؟
ترا منزل میان هر نفس هر ضربه ی قلب است
به هر گام است و هر سنگ است، در هر پیچ و فرسنگ است
مپنداری جهان تسلیم تابوت است مثل تو
که در آن شورش هستی، چراغ هفت اورنگ است
میان خون و خاک و عشق و درد و ظلمت و خورشید
ره فردا پر آژنگ است و فردا ها پر ارژنگ است*
صدای این سکوت سهمگین را بشنو از خون ات
زمین را عادت طوفان ، زمان را عشق، فرهنگ است
فاروق فارانی
سپتمبر ۲۰۲۴
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : یکشنبه 25 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 16 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
شقایقِ سرخ
بنفشه سر زد و من از بهار خواهم گفت
ز مهر و رحمتِ پروردگار خواهم گفت
دوباره روحی دِگر میدمد بدشت و دَمَن
ز لطف و معجزهُ کردگار خواهم گفت
از آن بهار که “فرخنده” چون شقایقی سرخ
بخون تپیده و شد سنگسار ، خواهم گفت
زسفره یی که تُهی گشت از دو لقمهُ نان
از آن پدر که بوَد شرمسار ، خواهم گفت
و کودکی که دِگر برنگشت بخانهُ خویش
زاشکِ مادرِ چشم انتظار ، خواهم گفت
چو یاد آیدم از باغ و گلسِتانِ وطن
زجشن و لالهُ سرخِ مزار خواهم گفت
اگرچه فصلِ خزان رخنه کرده در میهن
من از بهاری که آرد قرار، خواهم گفت.
مریم نوروززاده هروی
۲۳ حوت (اسفند) ۱۴۰۳ خورشیدی
۱۳ مارچ ۲۰۲۵ میلادی
از مجموعهُ”میهنِ عشق”
هلند.
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : شنبه 24 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 15 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
رمضان ماه رحمت
رمضان آمد و دل روشن ازان نور خداست
لحظه ها سر شار و از عطر گل صلح و صفاست
ماه پاکی ماه بخشش ماه تقوا ماه نور
ماه معراج مسلمانی و راز کوه طور
هر دلی کز کینه خالی شد خدایش داور است
هر که در مهر و صفا کوشیده نیک و بهتر است
در دل شب ختم قرآن بوی پر فیض کلام
عطر افطار ، صوت اذکار میرسد هر صبح شام
هر سحر نجوا نما با خالق كُوْن و مکان
تا بمانی از همه امراض دنیا در امان
آنکه در شب زنده داری ذکر حق دارد بلب
برده میدان سعادت هر كه دارد زنده شب
پس بیا در هر شب روزه خدا را یاد کن
خانهٔ روز پسین را با دعا آباد كن
کن مناجات سحرگاه با دل از راز و نیاز
چون بود ابواب ر حمت بر دل بشکسته باز
ذکر یارب یارب و فضل خداوند ودود
بر همه آل نبی و یار و اصحابش درود
ای خدا بر این ماه صوم و صلواة و بندگی
در قیامت بخششی خواهیم ز هر شرمندگی
طیبه خواهان غفران است خدای مهربان
عفو کن بخشش نما بر حق شاه انس و جان
طیبه احسان حیدری
1 مارچ 2025
سیدنی – آسترالیا
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : جمعه 23 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 14 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
صوم وسجده
خــداونـــدا! بـه ذکــرت جـــان ســپـــارم
بـه حــال صـــوم و ســجـده، روح بــرآرم
درآن لحظه که صعب است جان سپردن
زلــطـفــت ســـهــل نـمــائی، حــال زارم
…..
رســـانـی ایــن تـــن بـــی روح مـــن را
بــه آخـــر مــنــزلــش، در دهــر دنــیــا
درآن وحـشـتــکـده رحـمـی بـه مـن کـن
کــه بـــا شــــد لــطــف تــو، ازآرزوهــا
…..
نـکــیـــرو مـنـکــــرآیــنـد بهـــر پُـرسـان
زبـانـــم جــاری داری،هـــرچـــه آســـان
چــو پرسندم مـــرا از خـــالـــق مـــن
بـه آســـانــی بگـــویــم،حــیّ رحــمـــان
…..
در آن مــنــزلـگـــه ء تــاریــک و تــنـهــا
کـه بـاشــد جـای بـی حـد وحـشـت افـزا
مـــزار “حــیـدری” ، بــا نــــور قـــــرآن
نـمــا! روشــن، کـریـم هـســتـی ویکـتـا
پوهنوال داکتراسدالله حیدری
۲۲،۶،۲۰۱۶،سدنی
مطابق۱۶ ماه مبارک رمضان
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : جمعه 23 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 14 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
صفای عشق
جلوۀ صـورترر حـدیـث خـفـتۀ سـیرت کند
عقل ازسودای دل لرزان شود حیرت کند
بند و زنجیر گـرانرر را بـرکـند از پای دل
تـرک دام و دانـه با اشـکال نـو غیرت کند
از طلـسـم کهـنــۀ اوهــام مـرغ دل پـریـد
عشق را قربان که با نور ازل وحدت کند
دل که دردشت جنون آزادی مجنون بدید
گـو که لیلی در حصار پـرده ها همت کند
پشـت کـوه قـاف دل سـیمرغ دارد آشــیان
نیسـت پـروایی اگـر دیـو خشـن هیبت کند
یکنفس بیعشق ومستی دل نمیگیردقرار
آفـرین برآنکه با عشق و صفا عادت کند
وصل دلها رانشاط شوق وحدت می دهد
درد دوری روزهارا سخت و پر محنت کند
آن که با عشق و وفا و مهربانی زنده است
کی به رویای دیگرجز همدمی رغبت کند
گر تمام عمردرسودای عشق از کف رود
جـان میبایـد که دل را غـرقـۀ رحمت کند
الفـت و مهــر و وفـای یـار دل جاویـد بـاد
نـازم آن دل راکه لطـف خوش بیمنت کند
گرخط وخال بتان آرایش عشق وصفاست
حسن نیکو باغ دل را پـر گل و بـرکت کند
گــوهــر انسـانیت را بحــر دل می پـرورد
صد هزاران مـوج معنی جلوه از طینت کند
دل که بادل میخورد پیوند با رویای خوش
زنـدگی را با هـمه اخلاص دل حـرمت کند
شوق دل شور و نشاطی درجهان میافکند
دل به دل بامهرواخلاص وعمل خدمت کند
گر شکیبایی بسی تلخ اسـت؛ لیکن میوه اش
کام دلهــا را عـســل آگـیــن و پـرلـذّت کند
لحظههـای تلـخ و شـیـرینـی که دارد انتظار
شـیفـتـگان وصل و رویـاهـا را دعــوت کند
عشق اگرمست جنون گردیده معذورش بدار
عقـل کارش را ز روی منطق و حکمت کند
رسول پویان
5 مارچ 2025
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : جمعه 23 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 14 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
عابر بیگانه …
مرا که آتش عصیان دو دیده کورم کرد
زمان چراغ غضب روشن حضورم کرد
گذشت خاطره ها را مرور می کردم
گذشت سیل که از آشیانه دورم کرد
میان تنگی کوه تا سیاه سنگ انداخت
کشیده پرده برو ، تاپه لاک و مهرم کرد
شکار حادثه ، مرغ اسیر پنجه ی دام
غذای کرکس بی رحم لاش خورم کرد
جوانه زد تنم از خاک ریشه خورده زمین
قدوم عابر بیگانه زنده گورم کرد
بلند شخصیت اصلاً نخورد خط به نصیب
رسیده هر کسی از راه زد ترورم کرد
«هما احد لیان »
7 مارچ 2021
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنجشنبه 22 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 13 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
موریانه
به جوانی
شبانگهان که عطر عشق
و عطش دیدار
چون موریانه یی گستاخ
در زیر پوستم
به رقص آمده بود
قایق فکر –
شناور در اقیانوس خاطرات
ترا دنبال میکرد
در برابر آیینه ایستادم
گویی زمان ایستاد
عطش مرد
و شب جوانی را
تصویر پیری ربود
من بودم و من
و اقیانوسی از خاطرات
و دنیایی پر از رنگ واقیعیت ها
که فقط در باور ها گنجد
و کتاب های افسانه
روز دمید و خیال را
نور خورشید بلعید
دنیای شب به خواب رفت
و من عشق را ستودم
هما طرزی
نیویورک
۱۶ می ۲۰۱۳
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنجشنبه 22 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 13 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
تا بدانی ترا چه ساخته اند . . .
قفل خورشید را کلید بزن ، گره ماهتاب را بگشا
مقطع شعر عشق را سرکن، مطلع صد کتاب را بگشا
سینه ها بی شر اند و بی شورند، فکر ها گور های بی نورند
رفته مستی ز رودخانه عشق، خم بحر شراب را بگشا
دشت ها در سراب می سوزند ، کوه ها انجماد پرسش هاست
تا بهاران تر ورود کند ، بند سیل جواب را بگشا
از «من» و خویش خویش بیگانه ، سایه ی بیشتر نمی باشی
تا بدانی ترا چه ساخته اند، از رخت این نقاب را بگشا
سفر و راه تشنه اند ولی ، چشمه ی مقصد از نظر پنهان
گمرهی را که تا بتارانی، پرده این سراب را بگشا
می روی تا به خود رسوب کنی، گم شوی در خودت غروب کنی
روی باروت خفته ات آتش ، بزن و انقلاب را بگشا
شده منسوخ آیه ی خورشید، لوح آفاق توبه نامه ی عشق
تا بشیر شکست شب گردد، فصل نسل شهاب را بگشا
فاروق فارانی
اکتوبر ۲۰۲۴
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنجشنبه 22 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 13 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
ای کاش !
ای کاش فراموش نکنی !
یک کسی در یک جایی روی زمین
بین بی باوری آدمها
ترا دوست دارد
میخواهد که تو خندان باشی
نکند که در این هیاهوی زندگی
غصه بخوری ؟
تو بخند
تمام غصه هایت با من .
میترا وصال
لندن
12 مارچ 2025
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنجشنبه 22 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 13 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
آتش پنهان !
ناله هــای گل صبح قطرۀ باران دارد
زانکه ابــری پس این دیدۀ گریان دارد
اشک سوزنده برون آید از آن کورۀ غم
پیش پــا افــتــد وآن مـیـل بـیـابـان دارد
زندگی هرنفسش با غم ودرد است مدام
کو همانی که مــدامـا لب خـنـدان دارد؟
کاروان میــرود ونیست هویــدا بـه کجا
جــرس هرلحظه دراین قافله الحان دارد
خــون دل گــربــرســد درتپش داغ نهان
جگــر ســوخــتــه درآتــش پـنـهـان دارد
تادراین پهنه “عزیزه“خم وپیچ است مدام
پــای مــا آبــلــه زیــن ره، هــزاران دارد
عزیزه عنایت
هشتم مارچ 2025
هالند
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنجشنبه 22 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 13 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
داغِ دل
در فراقت نازنینا ناتوانم ساختی
بی خبر از این جهان و آن جهانم ساختی
در زهِ این ناامیدی ام نهادی حسرتی
تو رها چون بی هدف تیر از کمانم ساختی
باغبان گل بُدم با صد هزاران خونِ دل
در بهارِ زندگانی چون خزانم ساختی
گوهرعشق و محبت زان سوی دریای لطف
در تلاطم های موج بیکرانم ساختی
لاله سانم داغِ دل ماندی و ترکم را کنون
کردی و داغ سیاهی در روانم ساختی
در کنارت بودم و آرام جانم همچون شمع
شعله ور بال و پرم ، پروانه سانم ساختی
طفلِ شوقم را به آتشخانه ای هجران چنان
سوختی در آتشِ غم بی امانم ساختی
در صف بازارِ حسنت رو نمودی همچو گل
با قدِ سرو روانت شادمانم ساختی
سید جلال علی یار
ملبورن – استرالیا
مارچ ۲۰۲۵
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : چهارشنبه 22 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 12 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
دنیای وجود
90 الف
خدای جسم خود هستی بتابان آفتاب آنجا
چرا تاریک بگذاری؟ چرا سازی خراب آنجا ؟
خدایت داد دنیایی ، دلارایی ، فریبایی
بهارش ده گلش ده سبز میکن با سحاب آنجا
دمی رو در چمن زارش، دمی کن شوق دیدارش
بپاشان عطر نسرین و اقاقی و گلاب انجا
کتابی است این دنیا که در هر صفحه اش شعری
غزل آنجا و حسن آنجا و ساقی و شراب آنجا
خدای دوزخ و برزخ ، بهشت و سبزه و باغش
بهشتی ره بده بر جای دوزخ بازتاب آنجا
امید آنجا و بیم آنجا امیدی بخش بیمت را
تبر را با شجاعت گیر و زن بر اضطراب آنجا
خدای عشق و نفرینی ، مساز از عشق نفرینی
پریی آرزو ها را بغل کن بی حجاب آنجا
تو پیدایی تو پنهانی تو کفر هستی تو ایمانی
تو پیدا ساز پنهانت بکش از رخ نقاب آنجا
مشو غافل ز مخلوقی که باید بنده ات دانی
دعای نیک مخلوق خودت کن مستجاب آنجا
از این مکتب گریزی نیست تا پایان تعلیمت
قلم گیر و بپردازش ، ادب آر و کتاب آنجا
خدای خود مبر از یاد تا دانی خدایی را
سلاح عشق بردار و بکن هی انقلاب آنجا .
شکیبا شمیم رستمی
5 اپریل 2018
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : چهارشنبه 22 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 12 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
جلوه ی عشقِ
خورشید توهم تو کهکشانم باشی
در هر دو سرایی هستی جانم باشی
موجِ گهری و بحر و کانم باشی
شاه بیتِ قصیده ی زبانم باشی
سرخی به رخی چو زعفرانم باشی
————–
آوازه ی عشق مان جهان گیر شود
از قصه ی ما جهان جوان پیر شود
هر نکته به ضمِ هرکه تفسیر شود
آغوش کشا عزیزِ من دیر شود
دنیایی قشنگ و مهربانم باشی
—————-
من عاشقم عاشقانه گفتار کنم
خاکِ در و درگه ات گهربار کنم
شامِ رمضان از لبت افطار کنم
جانا چه کنم تو را گرفتار کنم
امیدِ من و تاب و توانم باشی
————
ای باده سرشت و جذبه ی خیزابم
از بسکه نموده عشق تو بی تابم
با هیچ مسکنی نه یاید خوابم
غیرِ تو کسی نمی شود اربابم
تو تاجِ م رصع و نشانم باشی
———
لبهای قشنگِ خود عنابی کردی
چشم هایت به لنز رنگه آبی کردی
مو تا به کمر رنگِ شرابی کردی
بی محکمه قتلِ من حسابی کردی
ماهی شبی تارِ آسمانم باشی
———-
عطرِ بدنِ تو چوبی است و یاسی
پیراهنی لیمو رنگِ تو مجلاسی
پاجامه ی پای چاقک ات الماسی
بر فتیش پای کرده ای وسواسی
تو جلوه ی عشقِ جاودانم باشی
———
دوری و مرا کُشد همین درد و محن
بی غسل و جنازه کردی صد بار کفن
ذهن و دلِ من فتاده در دامِ فتن
می رقصی میانِ باغ و گلهای چمن
ای چشمهی عشق ارمغانم باشی
———
دل را ز برم ربوده ای باور کن
بیچاره مرا نموده ای باور کن
با این که غمم فزود ای باور کن
با هر صفتی ستوده ای باور کن
دلبند و عزیز و دلستانم باشی
———-
می بخشی که هر چه بود افشا کردم
چند لحظه خیالِ خود تماشا کردم
خون و شکری حسود بالا کردم
چون شرژه عقاب بال و پر وا کردم
اعماقِ جنونی بیکرانم باشی
———-
گاه از سری لطف خود پیامم میکن
از دور علیکی بر سلامم می کن
شاه ها چه شود به خود غلامم می کن
از شربتِ زندگی به کامم می کن
ای مرحمتِ نهان عیانم باشی
———-
محمود به لطفِ خویشتن شاد نما
افتاد به کنجِ غصه را یاد نما
ویرانه ای عاشقانه آباد نما
زنجیر ز دست و پایم آزاد نما
آرامشِ روح و آشیانم باشی
———-
یکشنبه ۱۴۰۳/۱۲/۱۹ خورشیدی
که برابر میشود به ۲۰۲۵/۳/۹ میلادی
سرودم
احمد محمود امپراطور
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه 20 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 10 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
بنفشه ها
به دور ها
و نگاه تو
که پس پرده ی خورشید
پنهان شده بود
و تمامی آرزو های خام را –
مکیده بود
نومید تر از پیش
به انتظارت بودم
سرسخت و پر دوام …
و در یأس انزوا
به جستجویت نشسته بودم
ابر های دور را –
کنار میزدم
وجسد تسلیم شده ام را–
در زلال صبحگاهی
رها کرده بودم
و در دستانم
به بنفشه های وحشی
نگاه میکردم
و برگ های پژمرده
و علف های خودرو وکم باور
وهنوز…
منتظر دستان گرمی بودم
تا در تاریکی پیری
و دوران کم مهر انتظار
بنفشه ها را
از دستانم برچیند
و دوباره در باغ عشق
قدم بردارم
هما طرزی
نیویورک
۱۶ می ۲۰۱۳
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه 20 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 10 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
نه نگو …
ای ز خود گمگشته روزی باز پیدا می شوی؟
دست خود می گیری و با خویش تنها می شوی؟
می پری با خویش پشت ابر های آرزو
مثل باران بر زمین خویش دریا می شوی؟
رقص بی باک هوس را در دل آت ره می دهی؟
لشکر ویران گر عشقی پذیرا می شوی؟
پنجه هایت می فشارد حلق ماه و حلق مهر
با چراغ خود فرا تا بیکران ها می شوی ؟
سرنوشت آت را برون از پرده شان می کنی ؟ .
می دری آن پرده را رسوای رسوا می شوی؟
می کنی قانون ممنوع را ز نو ممنوع ترین
بر چکاد عشق با اندیشه بالا می شوی؟
چلچراغی را که خاموش است ، روشن می کنی ؟
بر افق آویخته آذین فردا می شوی؟
آب می پاشی به روی خویش و خوابستان خود
چشم بیداری به روی زندگی وا می شوی ؟
نه نگو وقت «شدن را خورده دیو رفته ها »
گر نخواهی نیز روزی همره ی ما می شوی
فاروق فارانی
آگست ۲۰۲۴
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : یکشنبه 19 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 9 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
سرزمین زیبایم
خـداونـدا! رسـانـم، سـرزمـیــن زیـبـایـم
به میهـن وزادگاه اجـدادم ،آن دل آسـایم
چه سـالـها کـه شـدم دورزدامـن پـاکـش
زلــطــف عــام الـهـی ! رسـانـم آنجـایـم
چه بود جرم من ای خالق کریم و رحیم
که بی وطن شدم ودور،زخاک و مأوایم
خرابـه شـد وطـن مـا زدست بی دینـان
بگـشت آواره هـزاران، جـوان رعـنـایـم
نـمـا خـائـنـان وطـن دورزمیـهـن پـاکــم
رسـان عـاشقـان وطـن،به مـلک زیبـایـم
بشـد وطـن ما ،اشـغـال دسـت ملـعـونـان
بگـشت تـلـف هـزاران،عـالـمـانِ دانـایــم
رسـیـده انـد اکـثـر مـلـت ،زیـرخـط فـقـر
زدسـت جــانـیــان،آن نــوکــران اعــدایــم
الـهـی!قـبـول نـمـائـی دعـای ایـن مظـلـوم
رســانـیـش بـه کــشــور، لـیــا ل یـلــدایــم
نمـا ئـی “حیـدری” را زلطـف خود شادان
کـه مــد فـــنــش بــداری جـــوارآبـــایــــم
پوهنوال داکتر اسدالله حیدری
24 می 2022
سیدنی – استرالیا
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنجشنبه 16 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 6 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
رود ها مانده از نفس از دیر . . .
سحر از آفتاب دزدیدند ، صبح دیگر به آفتاب ببخش
ضربه قلب آسمان بشنو، از زمین بهر او جواب ببخش
دست های که ساز می کردند، ساز ویرانه ساز گردیدند
خشت دل را گذار روی زمین، رگ خود سیمی بر رباب ببخش
جزم تاریخ در جذامش برد، عاری از هر قواره شد، بودش
چهره اش را دوباره سازی کن، بهر او پشت آن نقاب ببخش
دفتر شعر آسمان بسته، مصرع ماه هم نمی روید
دشت ها را به عشق شیرازه، بزن و از جنون کتاب ببخش
تا به آغاز ها رسد آغاز ، سر کن آغاز سیر پایان را
مرغ ققنوس نیمه سوخته را، شعله ها را بجای آب ببخش
رود ها مانده از نفس از دیر، ابر ها ناشناس باران اند
بهر این چشمه های خسته ز شور دل دیوانه ی خراب ببخش
عنکبوت سکوت پیچیده ، بر سراپای سرزمین صدا
خم عصیان گشا و جاری کن، عطش عشق را شراب ببخش
در سپهری که ماه و اختر آن، مثل خورشید ها گریخته است
ماه و خورشید گر نمی گردی، یک شراری شو و شهاب ببخش
عاشقان نسل خامشان گشته، دگر از های و هو نشانی نیست
تا ز اعماق خود شود جاری، عشق را روح انقلاب ببخش
فاروق فارانی
آگست ۲۰۲۴
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنجشنبه 16 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 6 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
بوى بهار
بوی بهار آمد ، من بوی یار خواهم
از گل نه عطر و بويى، زلفِ نگار خواهم
هر شاخ سبزِ با باد بینم رقص رقصان
من دستِ یار به دستم، در نوبهار خواهم
غنچه لبان شکفته، اما چه حاصل از آن؟
لب های خندهریز ش با برگ و بار خواهم
ابرِ بهاری آمد ، باريد بر سر ما
با یک نگاهِ دلکش، آن گلعذار خواهم
نور سحر نمایان بر دشت و کوه و صحرا
اما من از دلِ شب، چشمِ خمار خواهم
هرسو نسیم جاری، مستی دهد به گلها
من باده ای ز عشقش،هر دم کنار خواهم
شب با چراغ ماهی ، راهِ سحر گشاید
من ماهِ شب چهارده، در شام تار خواهم
لاله ز خاک روید، سرخ از غرور سرکش
من يار سركشم را دل بى قرار خواهم
روشنا شده اسیر و دل داده بر نگاری
من بر دیار یارم قول و قرار خواهم
داود كبير روشنا
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه 13 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 3 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
باریدن
به دلم
باران مرا می بارد
باران مرا به با د می سپارد
و به سبزه های نو رسته
و گل های امیدوار
باران بار ها ریخت
بر باغ عطر پاشید
زمین ها مرطوب
و غنچه ها خندان …
باران عشق می بارد
و پیام عصیان را
به تندر ها میدهد
و به دشت های خیس و آرام
باران موسیقی شیفتگان است
در تراوش یک عشق
و یک احساس
باران ما را می بارد
باران محبت را میکارد
و به باغ ها امید می پاشد
و کوچه های دیرینه فکر …
هما طرزی
نیویورک
۱۵ می ۲۰۱۳
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه 13 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 3 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
آزادی
کجا روم که چنین شد نگاه آزادی
به کجا رفته غرور سپاه آزادی
کجا روم که دلم از غم تو بیتابست
وطن که داری بدل سوز و آه آزادی
که کوچه های سعادت شده شقاوت و بد
چه وقت رسد که شود رو براه آزادی
گرفته ظلمت جهل و شرور و استبداد
به هر طرف شده نقش سیاه آزادی
کسی که ظلم و ستم بر وطن روا دارد
شود تباه که نموده تباه آزادی
منم که آزاد و آزاده ام به شرع شریف
مرا ببخش که نباشد گناه آزادی
مرا امید چنین است بهار آینده
رسد که طیبه باشد گواه آزادی
طیبه احسان حیدری
سیدنی – استرالیا
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه 13 حوت ( اسفند ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 3 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
« گدای بخششگر »
عبادت را به میخانه به رطل و کوزه میبخشم
بیاد ِ چشم ِ مینوشت همه یکروزه میبخشم
نماز و روزه ام هرگز نکردم من قضا ، اما
به محراب ِدو ابرویت نماز و روزه میبخشم
فقیرم ، ناتوانم لیک زیر ِ گنبد ِ نیلی،
ز یُمْن ِ نیلگون چشمت، زر و فیروزه میبخشم
بدور ِ کعبه چون گشتم ز صاحبخانه بشنیدم
ثوابش را به مست عاشق اعجوزه میبخشم
یکی مستی به میخانه کنار کوزه ها میخواند
سر مغرور ِ شاهان را به خاک ِ کوزه میبخشم
مسعود خلیلی
نوت ، عجوزه یا اعجوزه به معنی دختر جادوگر است