ارسال شده توسط admin در
اشعار(هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه 29 ثور ( اردیبهشت ) 1404 خورشیدی – 19 می 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
چابک سوار
چابکسوار تازه ی این راه پر مغاك
برگرد سم اسپ امیدت درود باد
گلهای آفتاب سحرگا ه سرخ عشق
بر قامت رشید تو هر دم فزود باد
☆
پرسیدی ام که که شعر نگفتی چرا دگر
آری که شعر بغض شده در گلوی من
اینجا کم است خاطر چون شعر خواه تو
اینجا بگوش کس نرسد گفتگوی من
☆
اینجا میان خون و شرار و سرشک و دود
دلهای مرده در پی پول اند و سود و زر
ایمان و عشق و درد و گذشت و تلاش راه
همچون متاع کهنه بجا مانده در ضرر
☆
اینجا ز برق چشم درخشان دیو زر
در دیده ها بجز هوس از غم نشانه نیست
گلهای عشق زیر قدومش فشرده شد
وز رفتگان و راه بدل جز فسانه نیست
☆
اینجا هوس نشسته بر اورنگ سینه ها
اینجا طلا نشسته به تخت خداگری
اینجا صدای سکه سر آهنگ زندگیست
برق طلا مقدس و یزدان آذری
☆
الفاظ پاک ، زنگ طلا را گرفته اند
راه و شرف به معنی قیراط مسخ گشت
بر چهره ها نقاب طلایی نشسته است
آیات راستی، بدل و سینه نسخ گشت
☆
اینجا حیا و شرم ، لغات هوس شده
اینجا برادری تف و تحقیر گشته است
تقوا نشان جهل کسان می شود شمار
دیگر زمان مذهب ایمان گذشته است.
☆
از دیگران چه گله که همراه رزم تو
در نیمه راه راه بلا را گرفته است
. دست ترا نهاده و در پشت سود و زر
دستان خونچکان طلا را گرفته است
☆
از آرمان تهی شده، روح و روان و راه
چون پای پاک فرش قدوم طلا شده
ایمان و آرمان شده تبعید و عرش عشق
پامال گشته، دیو هوسها خدا شده
☆
آری میان اینهمه بی مهری و سقوط
کی گوش بهر گریه و شعر تو می نهد؟
کی در پی جواهر احساس می رود؟
کی اشکی را نمونه ی پاداش می دهد؟
☆
چابکسوار تازه ی این راه پر نشیب
سوگند بر امید پر از آفتاب تو
این شب که برستون طلا ایستاده است
ویران شود ز صبر من و از شتاب تو
☆
تخت ریا و عرش طلا را فرو کشیم
با دست پرز آبله و پشت زخمگین
با پتك عشق و درد و هدف ضربت آوریم
بر استخوان جمجمه ی سود و زر زکین
☆
وانگاه بر خرابه ی خونین کاخ زر
قصری به اوج شعر و شرف را بنا کنیم
ایمان زخم دیده و عشق خمیده را
بر عرش آن نشانده و بازش خدا کنیم
☆
می تاز گرچه یکه و تنها شویم چون
از پشت شب طلایه ی خورشید میرسد
چابکسوار راهی ی فردای بی مثال
همراه اسب سرکش امید می رسد
فاروق فارانی
کابل
حوت ۱۳۶۹
