تاریخ نشر چهار شنبه ۵ فبروری ۲۰۱۴ هالند
نداف کار دارین نداف ؟؟؟
نوشته کریم پوپل
مورخ 5 فبروری 2014
کریم پوپل
داستان واقعی
پولهای خودرا دربالشت مخفی نکنید اگر میکنید به عزیز ترین فرد خانواده تان حتماً احوال دهید. به این خاطره و حادثه حقیقی توجه کنید.
دریکی ازروزهای تابستان صالح محمد نداف در کوچه های کابل راه می پیمود و صدا میزد نداف کاردارین نداف ! چند روز قبل در نزدیکی همین کوچه یک نداف با گلوله هوائی و تصادفی کشته شده بود و قصه او در کوچه های نزدیک نیز پیچیده بود.
تاریخ نشر دوشنبه ۲۷ جنوری ۲۰۱۴ هالند
منتظر سرویس شهری بودم؛ باد مست چلهی زمستان، گونههایم را نیش میزد و تنم را آهسته آهسته به لرزه میانداخت. آدمها با سرهای افتاده و گامهای تند در آمد و شد بودند. کنار جاده عدهای از دستفروشها، دور هم جمع شده بودند و دستهایشان را با آتشی که در منقل کوچک مشتعل بود، گرم میکردند.
تاریخ نشر جمعه 11 اکتوبر 2013 هالند
زخم اجل
نوشته از پوهندوی شیما غفوری
۱۹۹۹ جرمنی ماربورګ
***
روزی بعد ار سالها با یکی از دوستان قدیمی ام مقابل شدم. چهرۀ پژمرده و جلد خشکش گواهی میداد که تازه از افغانستان و یا کشور های همجوار آن وارد آلمان گردیده است. در الفاظ و کلماتش درد و غم نهفته بود ودرلابلای سخنانش فریاد نارسای ملیونها افغان فراموش شده ای سرزمین آتش و مرگ جلوه گری داشت.
تاریخ نشر سه شنبه ۳۰ اپریل ۲۰۱۳ هالند
لالا اسلم گادی ران
تقدیم به مادران و خواهران هموطنم
انجینر محمد هاشم رائق
از امریکا
***
از دیر زمانی بین مردم رواج بود که اموال و اشیاه به قسم قرض و نسیه خریدو فروش می کردندو قرضدار پول صاحب مال را به اقساط مختلف به حساب ماهوار میرساند که البته درین نوع معاملات قیمت جنس از نرخ معمول بلندتر میبود که به حساب تجارت این نوع تادیه ماهوار را بنام “اوگرایی” یاد میکردند.
تاریخ نشر جمعه ۱۹ اپریل ۲۰۱۳ هالند
یادی ازارغوان زارخواجه صفا
انجینر محمدهاشم رائق از: امریکا
***
درین شب وروزکه موج ارغوان دامن کوهً شیردروازه در قسمت خواجه صفای کابل را قبای کلکون پوشانیده و بر زیبائی طبعت افزوده، کابلیان را سخت بیاد آن روزگاران ازدست رفته می اندازد. بلی بیاد آن از دست رفته ها که دو باره برنمی گردد و همه را در آتش هجران می سوزاند.
تاریخ نشر دوشنبه ۱۸ مارچ ۲۰۱۳ هالند
رفیع فیروزکوهی
طبابت یا تجارت ؟
داستان واقعی از طبابت امروزی در افغانستان
رفیع فیروزکوهی
2013/3/9
هرات افغانستان
***
امروزرفتم به مطب یا معاینه خانه داکتر… . وقتی داخل سالن انتظار گردیدم خانمی دیدم که دختر نو جوان خود را جهت معاینه وویزیت نزد داکتر ….اورده بود نگاهی از دور بر دخترک نمودم دانستم باید بین سنین 15 تا18 سال داشته باشد درووضعیت صحی بسیار بدی بنظر می امد رنگ از رخسارش پریده بود وچشمانش توان باز بودن را نداشت وسر خود رابه شانه مادرش نهاده بود .مادرش دردست جوسی ( ابمیوه) داشت که گه گاهی با اسرار قطرهئی به دخترک می داد وگاهی می گفت خداوند رحم کند وگاهی به دلداری دخترک جوان خود می پرداخت که خوب می شوی جان مادر .
تاریخ نشر پنجشنبه ۱۴ مارچ ۲۰۱۳ هالند
خانم صالحه وهاب واصل
****
***
جمیله دستانش را شسته آمد و به زواله کردن پرداخت. جمیله از بس مهارت داشت در ظرف یک دقیقه میتوانست ده زواله درست کند .
تاریخ نشر پنجشنبه هفتم مارچ ۲۰۱۳ هالند
خانم صالحه وهاب واصل
زنده گی یک روزه صغرا قصۀ حقیقی…….
قسمت سوم
****
صالحه وهاب واصل
هالند
رسول شام ها وقتی خمیر میکرد در اخیردستمال بسیار بزرگی کرباسی را تر کرده در روی خمیر میگذاشت و اطراف دستمال را خوب در دورا دور خمیر داخل میساخت تا خمیر بعد ار رسیدن و یا به قیام آمدن از اطراف تغارۀ خمیر«خمیردان» سر ریز نشود.
تاریخ نشر پنجشنبه ۲۸ فبروری ۲۰۱۳ هالند
خانم صالحه وهاب واصل
زنده گی یک روزه صغرا قصۀ حقیقی…….
قسمت دوم
****
صالحه وهاب واصل
هالند
***
دردامنه های آسمان نور شفق آرام آرام میدوید و رنگ گلگون دامنه ها از پس کوه های سر به فلک کشیده نمایان میشد. اواخرعقرب و شروع قوس است، سردی خشک هوا دست و پارا میسوزاند. صغرا دست علی را گرفته به دهلیزآمد متوجه شد که علی پسرش فقط یک پیرهن و تنبان نازک به تن دارد ، به عجله دو باره داخل اتاق شده کُرتی علی را که هر شب میکشید و به سر تاق خانه میماند که دم سردی هوا را بگیرد، گرفته به جان علی کردو زنجیرکرتی رابست .
تاریخ نشر پنجشنبه ۲۱ فبروری ۲۰۱۳ هالند
خانم صالحه وهاب واصل
زنده گی یک روزه صغرا قصۀ حقیقی…….
قسمت اول
****
صالحه وهاب واصل
هالند
****
ساعت چهار صبح بود، مژگان سحر آهسته اهسته از هم دور میشد، صدای آذان مولوی در مسجد آخر کوچه فضا را پُر کرده بود، صغرا چشمانش را آهسته باز کرد و با شنیدن صدای آذان دست به رویش کشید و آهسته زیر لب گفت:
تاریخ نشر جمعه ۱۴ دسامبر ۲۰۱۲هالند
خانم صالحه وهاب واصل
گلچهره
نوشته از : صالحه وهاب واصل
۲۶ / ۹ / ۲۰۱۲ هالند
قصۀ واقعی که در قلعۀ قاضی صورت ګرفته
گلچهره هفته ی قبل در بستر بیماری جان به حق سپرد
گلچهرهدختر با به میرگل که در قلعه ی بالای قلعه ی قاضی زنده گی میکرد پنج سال قبل در سن یازده ساله گی به عقد نکاح عبد الرحمن که 43 سال داشت در برابر1000 افغانی قرضه ی که چندی قبل پدر گلچهره از عبدالرحمن ګرفته بود؛ درآمد.
داستان کوتاه
غم های رئیس جمهور
قسمت دوم و آخر
نوشته : سید محمد اشرف فروغ
۹ – ۴ – ۲۰۱۲
کابل افغانستان
تاریخ نشر یکشنبه ۱۷ ثور ۱۳۹۱ – ششم می ۲۰۱۲
سید محمد اشرف فروغ
روز به آخر رسیده است. دیدن شهر و مردمان عجیبش حالم را بهم زده است. میخواهم دوباره به دامن پر از امن و آرامش قصر ریاست جهموری برگشته و هرگز به این محل کثیف باز نگردم.
از تصمیمی که گرفته بودم پشیمان بودم.
داستان کوتاه
غم های رئیس جمهور
قسمت اول
نوشته : سید محمد اشرف فروغ
۹ – ۴ – ۲۰۱۲
کابل افغانستان
تاریخ نشر جمعه ۱۵ ثور ۱۳۹۱ – جهارم می ۲۰۱۲
سید محمد اشرف فروغ
مردم فکر میکنند رئیس جمهور بودن آسان است. فکر میکنند رئیس جمهور شدن فقط در داشتن اسم و رسم، داخل قصر ریاست جهموری زندهگی کردن، زنده گی تجملی داشتن، سفر کردن، قدرت نامحدود داشتن و موترهای سیاه و سفید و رهوار سوار شدن خلاصه میشود اما آنها رنج ها و مصیبت های رئیس جمهور بودن را نمیدانند.
سلیمان کبیر نوری
یک جوان انتحاری را کمک کرده ام
تاریخ نشر دوشنبه ۲۹ حوت ۱۳۹۰ – ۱۹ مارچ ۲۰۱۲
سلیمان کبیر نوری
آنشب یکی از سرد ترین شبهای زمستان اروپا بود.هوا کم سابقه سرد و تار و طوفانی بود. باد تند باهمه نیرو، سردی اش زوزه میکشید و شهر را درآغوش کبود تیره اش میفشرد. باد چنان سرد بود که گویی گلوی چراغها را نیز فشرده و انوار آن را یخبندان روی دستانش نگاه داشته است. عقربه ی ساعت، هشت شب را نشان میداد و من از فاصله ی دوری، در مسیر خانه در حرکت بودم. فقط ۲۵ کیلو متر از خانه فاصله داشتم. تصمیم گرفتم تا روزنامه ی مورد نظر را برای مطالعه از نزدیکترین محلی که دران مسیر در حرکت بودم، بدست آرم. به طرف ایستگاه ریل حرکت کردم. در پارکینگی که مربوط به ایستگاه ترن بود موتر را متوقف کردم. میخواستم که روزنامه را از« کیوسک» یا قرطاسیه فروشیی که در ایستگاه ترن موقعیت دارد، بخرم. وقتی از موتر برون شدم احساس کردم که سرما نفس گرمم را میبلعد و میخواهد در داخل وجودم نفوذ نماید. بطرف کیوسک به راه افتادم.
استاد غلام حیدر یگانه
صوفیه ـ دلو۱۳۹۰
تاریخ نشر دوشنبه اول حوت ۱۳۹۰ – ۲۰ فبروری ۲۰۱۲
استاد غلام حیدر یگانه
ماكيان پيرزن در جستجوي غذا راهش را گم كرده بود و مدتي بود كه دور از روستا تخم مي گذاشت. او ديگر، روي آن ها مي نشست تا چوچه ها بيرون بيايند. چوچه ها زنده شده بودند؛ گرمي بدنِ يكد يگر را حس مي كردند و حتي صداي مادر خود را هم مي شناختند.
يكبار هنگامي كه ماكيان تخم ها را در زير سينه اش شور مي داد، يكي از آن ها غلت خورد و به جوي آبي كه در نزديكي جريان داشت افتاد. ماكيان، از دنبالش دويد؛ ولي نتوانست آن را بگيرد. آب، تخم مرغ را برد و او ناچار، به سوي بقيهء تخم ها برگشت و باز هم روي آن ها نشست.
تخم مرغ، مدتي بر روي آب شنا مي كرد تا بالاخر به پاي درختي خورد و شكست و چوچه از درون آن بيرون آمد.
حسیب شریفی
حسیب شریفی
مرا با خویش بگذار و بگذر
داستان کوتاه
تاریخ نشر چهارشنبه ۲۱ جدی ۱۳۹۰ یازدهم جنوری ۲۰۱۲
روی لبه ی بام می آید و باز به گشت و گذار مردم خیره می شود. از این مشغولیت خوشش می آید. به همه که نگاه می کند؛ هرکس به نحوی مشغولیتی دارد و به کاری مصروف است. تا نزدیکی های ظهر یک بسته سیگار را تمام می کند. در همسایه گی اش سماوار است، مرتب چای می نوشد و به کار و بار مردم خیره می شود. همه چیز برایش مکرر است. زندگی خودش با دیگران. فکر می کند همه چیز به جز تکرار چیز دیگری نیست. چیز تازه ای به نگاه اش نمی خورد. از بالا به پایین که نگاه می کند دست فروشان روی جاده را می بیند که بیشتر از فکر فروش به فکر پولیس هستند؛ مثل این که از حادثه ای خبر شوند یکباره بازار دست فروشان به هم می خورد و همه فرار می کنند. با آن هم جنب و جوش مردم ادامه دارد و هرکس دنبال کارش است.
نـوشتـه : سمیع الدین افغانی
باز گشت
داستان کوتاه
قسمت هشتم و آخر
تاریخ نشر یکشنبه ۲۰ قوس ۱۳۹۰ یازدهم دسامبر ۲۰۱۱
سميع الدين افغانی
نسیم نادیه وجاوید را به منازلشان رسانید وخودش به خانه خاله اش رفت واز پدر نادیه به مادروخاله اشقصه کرد۰
مادروخاله نسیم پـــریشان شدند وبه حالت پدرنادیه ودریورشاظهارتاثر نـــمودند و تصمیمګرفتند تا فردا به عیادت ایشان به شفاخانهبروند۰
فردا نسيم مادر وخاله اش را جهت عيادت پدر ناديه به شفاخانه بردند که به فضل خداوندمتعال حالتش رو به بهبود بود٠
به همین ترتیب نادیه ونسیم هرروز در خـــدمتوپرستاریپدر مصروف بودند.
نـوشتـه : سمیع الدین افغانی
باز گشت
داستان کوتاه
قسمت هفتم
تاریخ نشر چهارشنبه شانزدهم قوس ۱۳۹۰هفتم دسامبر ۲۰۱۱
سميع الدين افغانی
نادیه به وار خطای ګوشک تيلفون را ګذاشته فریاد کشید واشک از چشما نش سرا زیر شد٠
ناديه برای رفتن به شفاخانه امادګی ميګرفت که نسيم بار دوم تيلفون کرد و از او خواست که منتظرش باشد وبرايش ګفت :
من حالا به خانه شما می ايم و شما را به شفاځانه می اورم ٠
ناديه پشنهادش را قبول کرد ومنتظر نسيم شد٠
نسيم به سمت خانه ناديه شان حرکت نمود واز جاويد خواست تا امدن وي درین جا منتطر بماند ٠
نسيم به خانه ناديه شان رفت ،نادیه با دیدن نسیم سلام د ادو درحالیکه چشمانش از ګریان سرخ شده بود ګفت :
نـوشتـه : سمیع الدین افغانی
باز گشت
داستان کوتاه
قسمت ششم
تاریخ نشر چهارشنبه نهم قوس ۱۳۹۰ – ۳۰ نوامبر ۲۰۱۱
سميع الدين افغانی
نسيم با رسانيدن مجروحين به شفاخانه به عجله به اطاق نوکريوال رفت و از چګونګی حادثه ومجروحين داکتر موظف راباخبر ساخت ۰
داکتر موظف به نرس ها هدايت داد تا هرچه زودترمجروحين را به اطاق عاجل انتقال دهند٠
نسيم نيز در انتقال مجروحين به نرس ها همکاری نمود٠
داکتر موظف از نسیم خواست تا اطاق را ترک نمایدوخود دست به کار شد.
نسیم از اطا ق عاجل برامد وخود را به غرفه تیلفون رسانده به جاوید تیلفون کرد و از وی خواست تا هرچه زودترخود را یکبا ر به شفاخانه برساند.
باز گشت
داستان کوتاه
قسمت پنجم
تاریخ نشر جمعه چهارم قوس ۱۳۹۰ – ۲۵ نوامبر ۲۰۱۱
سميع الدين افغانی
شب بعد ازصرف نان نسیم موضوع را با مادرش چنین شریک ساخت :
مادر جان اګر فکرت باشد در راه در باره زندګی اینده ام چیزی ګفتین ؟
مادر ش جواب داد : بلی بلی بچیم خوب یادم است۰
نسیم : میخواستم برایت بګویم که شریک زندګی مه انتخاب کرده ام و تا اندازه ی در این کار قدمی چندی برداشته ام۰
مادرش ګفت :بسیار خوب پس بګوبچیم که انتخابت کی وکجا است ای عروس مقبول مه ؟
نسیم جواب داد: مادرجان نامش نادیه است همان همصنفی ام ، اګر یادت باشه یک روز باخواهرخوا ندهـایش در خانه ما مهمان بودند۰
مادرش ګفت : بلی بلی شناختم دختری بدی نیست انتخاب خوبی است۰
نسیم ادامه داد: مادر جــان مـــه تصمیم دارم تـا شما بـــه خـــانه شـان خواستګاری بروید، خانه ایشان درین نزدیکی هـــا است وپـــدرش درینجا وظیفه دارد و نادیه نیز با فامیل شان درین شهر زندګی میکنند.
نـوشتـه : سمیع الدین افغانی
داستان کوتاه
تاریخ نشر یکشنبه – ۲۹ عقرب ۱۳۹۰ – ۲۰ نوامبر ۲۰۱۱
سميع الدين افغانی
نسیم از خانه جاوید شان برامد، موترش را چالان کرده و به جاده عمومی داخل شد وبعدا درنزدیکی مغازه ی برک ګرفت ،میخواست از مغازه چیزی بخرد ، ناګهان متوجه شدکه نادیه ازطرف مقابل اومی اید، نسیم هیچ منتظری این حالت نه بــــود وفکر میکرد در عــــالم خیال نـــادیه را میبیند، حالتی عجیبی برایش رخ داد، با خود ګفت :
نادیه و اینجا ، عجیب است ؟
نادیه نیز از دیدن نسیم خوش شد وبعد از احوال پرسی به نسیم ګفت :
ما با فامیل مان به اینجا امده ایم ، پدرم به اینجا جهت اجرای وظیفه رسمی امده است.
نـوشتـه : سمیع الدین افغانی
داستان کوتاه
قسمت سوم
تاریخ نشر سه شنبه – ۲۴عقرب ۱۳۹۰ – ۱۵ نوامبر ۲۰۱
سمیع الدین افغانی
نسیم ، مادرش ونـازی خواهرش حوالی ساعت یک بعد از ظهر به خانه ی خـــاله ایشان درشهر زيبا جلال اباد رسیدند۰
خاله نسیم ازامدن خواهر وخواهر زاده هایش بسیارخوش شدوبه مهمان نوازی پرداخت۰
روز اول مادری نسیم باخواهرش ونـــازی بادختران خاله اش مصروف قصه ها شدند، لحظه بعد خاله نسیم رو به نسیم کرد وګفت :
نسیم بچیم ! چه وقت نقل نکاحت راخات خوردیم ،تا دیروزخو میګفتی که درس هایم تمام نشده، حالا شکر معاش خـــور شده ای و وقـــت جوانی ات است، فکر میکنم موقع اش است که به خیرسرشته کنی.
نـوشتـه : سمیع الدین افغانی
تاریخ نشر پنجشنبه ۱۲عقرب ۱۳۹۰ – سوم نوامبر ۲۰۱۱
مـــادرنسیم نیزموادی و لوازم مورد نياز وضرورت سفر را اماده ساخته و به کمک نسيم در موتر جا بجا نموده وبعد از چنددقیقه هرسه به صوب شهر زيبا جلال اباد به راه افتادند۰
مادر با نسیم در سیت پیشرو و نازی خواهرش در سیت پشت سرموتر تکیه زد۰
لخظه سکوت در بین شان حکمفرما بودبعد ازچنددقیقه مادرش روبه نسیم کرد وګفت :
نـوشتـه : سمیع الدین افغانی
داستان کوتاه
قسمت اول
مقدمه
سمیع الدین افغانی
خواننده ګان ګرامی !
حوادثی که دریـــن سه دهـــه اخیردرکشورعـــزیزماافغانستـــان بـه وجود امده ، تاریخ ادبیات و خـــاطره نـویسی به دلایل مختلف خاموش بـــوده است، اما درجبهه هـــا،زنـــدان هـــا،تعبیدګاه ها ودرمهاجرتهاهمچنان درداخل کشوردرهرکوچه و شهرولایات ،قریه وقصبات،حوادث مانند آیینه متجلی بوده که خوشبختانه دست اندرکاران هنر و ادبیات دســت زیر الاشه نه نشسته کلچر،رسوم ،عنعنات و عادات مــردم خـــویشرا درنبشته های شان به شکل قصه داستانهای کوتاه وناول انعکاس داده وراه نوسینده ګی را بـــرای اینده ګــان هـموار نموده اند ســـپاس فراوان به هنر دوستان کشور.