۲۴ ساعت

عدالت اجتماعی

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۱۸ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی  ۷  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

عدالت اجتماعی

‎عدالت روزی  پیـــــدا  میشه آخر

‎سفاکان ترد و رســـوا میشه آخر

‎مخور  غم  از  وجـــود جنگسا لار

‎همهء شان تک و تنها میشه آخر

‎تمام ریشه هـــای ظلم و تبعیض

‎خس و خاشاک صحرا میشه آخر

‎تمام قصر های ظـــــــــــــلم اباد

‎مکــــــــان  مــــرد دانا میشه آخر

‎دریــــــــــن جا  بیــرق  حریت زن

‎بدست عــــــــــــقل بالا میشه آخر

‎هزاران غــنچهء لب های غمگین

‎بــشادی و خوشـــــی وا میشه آخر

‎سکوت غـــــــم بود مانـــند شیشه

‎نصـــــــیبش سنگ خارا میشه اخر

‎تمـــــــــــام ملــــــــــیت های برادر

‎چـــــو مشتی بسته یکجا میشه آخر

‎زبان و  مذهــــب  و قوم و طریقت

‎حکایــــــــــت های بیجا میشه آخر

‎جمــــــال ریش های چرک و انبوه

‎به زور قیچـــــــی کوتاه میشه آخر

‎من و تو میشود گـــــــــم از ورقها

‎بجایــــــــــش ما انشا ء میشه آخر

‎بـــــــــمرگ جانیان دهشت افگن

‎هزاران چکچک هر جا میشه آخر

‎تــــــــــــمام ر وز ها  نوروز گردد

‎شبان چـــــــون شام یلدا میشه آخر

‎اگر ما نیـــــــــــــستیم  عیبی ندارد

‎بشــــــادی نســـــل فردا میشه آخر

‎نمـــــی بینـــــی دگر تجار دین را

‎دکان شــــان به یغــــــما میشه آخر

‎ظـــــــــفر در روز نا بـودی اشرار

‎زمــــین تاج ثــــــــــــریا میشه آخر

نذیر ظفر

ترسم ! 

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۱۸ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی  ۷  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

ترسم ! 

ترسم  که  باز  طالع   ما   واژگون  شود 

یعنی که باز جنگ و جدل ها فزون شود 

ترسم که  باز جنگ  مذاهب  شود به پا 

کشور دوباره  باز چو  تالاب خون  شود 

نیمی  که  گشته اند  مهاجر  ز مملکت 

نیمی دگر ز کشور ویران بیرون  شوند 

آدمکش  و شریر  بماند  به  ( دلگشا ) 

هر جا که جاهلست بما ( ذوفنون ) شود 

صد ها هزار خانه که بی سقف گشته است 

بی تاق و بی رواق و در و بی ستون شود 

از شش جهت به ( ۹ ) بلا مبتلا شدیم 

خواهم که رایت همه اش  سرنگون شود 

جنگ    دوباره  گر  شود  آغاز در وطن 

کس سر نوشت ملک نداند که چون شود ؟ 

صابر هروی

۴ فبروری ۱۹۹۵

 راولپندی پاکستان . 

همان دیروز تکراری

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ ۱۸ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی  ۷ فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

همان دیروز تکراری

ـــــــــــــــــــــــــــــــــ

 به مغز مردمِ ما بس، خیال خام  می‌چرخد

 هنوزم کینه در دلهای این اقوام  می‌چرخد

 نمی بینند عواقبِ، نفاق و ڪینه، توزی را

 به  گرد  باورِ  مردودِ  بد فرجام  می چرخد

 شرایط را به این ملت، تاسف بار می بینم

برای دانه‌‌ ای در بین صد ها  دام می‌چرخد

 چنان بالای ما ابر فقیری سایه افکند‌ه‌ست

 گرسنه کودک ما از سحر تاشام، می‌ چرخد

 نه نان و زورِ بازویی، نه نورِ صبح  فردایی

 ازین تقدیر تلخ اینجا غم و آلام  می‌ چرخد

 نباشد ملت مظلوم ما را نانِ شب ممڪن

 جهان اما به ڪام عده‌ای حکام می‌چرخد

 قلم از درد میلرزد زبان از ترس می‌خشکد

 ولی اندیشه درسر های ما ناکام می‌چرخد

 زمام کار در دست همان تکرار دیرین‌است

 عدالت قصه‌ٔ گم گشته در اوهام می‌چرخد

 نه ازتاریخ عبرت ماند نه ازفردا نشان آخر

 همان دیروز تکراری در این ایام می‌چرخد

 منم آزرده از این گردشِ، چرخ ستم پرور

 که دائم برخلاف مسکن و ایتام می‌چرخد

 رشیدی‌  آبرو خواهی، بیا هشیار و عاقل‌شو

 هنوزم جُغدِ نادانی، سر هر بام می‌ چرخد

 چمن علی رشیدی

دلبر طناز

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ ۱۸ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی  ۷ فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

دلبر طناز

 تا می‌رسد به  شهر  دلم  ناز می‌کند

آن    ناز  را  به    زمزمه  آغاز  می‌کند

دریای عاشقانه‌ی دل  موج می‌خورد

وقتی که با لبان خودش ساز می‌کند

آرام   می‌شود   غزل   بی‌  قرار من! 

با چشم عشوه‌های که انداز می‌کند

تا آسمان   سرکش  مغرور با منی_

دیوانه پر گشوده   و   پرواز  می‌کند

قلب مرا به دست مداوا   گرفته و… 

درمان  به ناز ،  دلبر   طناز  می‌کند

مانند قوه‌ای که قفس  را   شکسته است 

بر روی من دریچه‌ی   نو باز می‌کند

عشقش چنان قوی‌ست که احساس خویش را! 

در شعر من، برای من ابراز می‌کند….

۱۷ دلو ۱۴۰۴ خورشیدی

محرابی _ صافی

آغازی دیگر 

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ ۱۸ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی  ۷ فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

آغازی دیگر 

کوچی ام من،

تیر ه بالم

 باز در ابر بهاری

شعری از پرواز خود آغاز کردم

پر گشودم

نغمه سر کردم

سرودم:

هرچه بودم

              پاک و زیبا

هرچه بودم

             خوب یا هیچ

هرچه بودم، هرچه هستم،

از برایت

در میان دست غمگینم بها ر آورده‌ام من.

تو زبانم بند کردی، تا که در شعر سکوتم:

             من ترا فریاد کردم، داد کردم…

باز هم ، دیدی ؟ ترا آغاز کردم

            ‌ای که پنهان کرده أی در چشم‌هایت شأم هایم

هر چه هستم، هرچه بودم

یا نبودم

در سرودت، در سرودم،

باز من تکرار  بودن یا نبودن‌های خود را ساز کردم

عشق را من با هوس

یا من هوس را با بزرگی‌های حرمت جوی تو

تا بیکران کهکشان‌هایم کشاندم_

دور، تا ان دور‌ها ی بیکران احساس جانم

یا تنم؟ من خود ندانم

تا الهه گشته‌ام در معبد بی‌ انتهایت

ای خداوند بزرگ و بی‌ نهایت

کوچکی خویش را احساس کردم

بنده‌ام من؟ گریه‌ام من؟ خنده‌ام من؟

هرچه بودم، هرچه هستم

تو خداوندی، بزرگی

کوچکم من، کوچی‌ام من

باز در ابر بهاری

شعر پروازم ز پشت ابر ها

آغاز کردم.

هما طرزی

Kabul

, April 19, 1973

دلنوازی

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ ۱۷ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۶ فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

به پاسخ  شاعر فرزانه  و دوست گرامی ام 

جناب بشیر جان شیرین سخن سروده شد

دلنوازی

آفرین   بر  همّت   و  بر   عزم   والایت رفیق

افرین    بر این  همه  شور  و   تمنایت رفیق

نکته سنجی های تو از عمق دل روشن بود

چون خروش جاودان و بس  دل آرایت رفیق

می سرایی شعر نغز و با فصاحت دل نشین

نازم این صبر  و  تلاش   با  شکیبایت  رفیق

 بسکه کردی  دٌرفشانی با شکوه  و همدلی

عطر  ایمان  می وزد  از  باغ  رعنایت رفیق

دوستی    با    تو  برایم    افتخارِ زندگیست

ای بنازم این  چنین  شور  و  تمنایت  رفیق

از هجوم  درد ها  در  سینه  داری نکته ها

شادمان خواهم همیشه حال و فردایت رفیق

شب اگر تاریک و تار  باشد نباشد غصه ای

چونکه باشد صبح روشن بعدِ سودایت رفیق

ای رفیقِ خوش کلام و شاعرِ شیرین سخن

من  بنازم   نکته  ها ی   پر  ز معنایت رفیق

هر کجا باشی   خدا  باشد   نگهدارت مدام

دلنوازی  می کنی  با  چشم  بینایت رفیق

هر کجا نامت  گذر دارد   به   بزمِ  شاعران

این« بشیر» گردد اسیرِ طبع زیبایت رفیق

قیوم بشیر هروی

ملبورن – آسترالیا

ششم فبروری ۲۰۲۶

کبوتر سپید

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ ۱۶ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۵  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

کبوتر سپید

 پرواز کن کبوتر زیبای من

 پرواز کن

بر قله های زیبای هندوکش

پرواز کن

و احوال دل شکسته ام را

ببر به دیارم ، به زادگاهم

به سرزمینی که متعلق به آنم

بگو شکسته شدم

آواره گشتم

برو به کوهپایه ها سرزمینم

به دشت ها و دامنه های زیبای آن

پرواز کن

به دیار گل های یاسمن

استشمام نما بوی عطر شکوفه های آنرا

از ما بگو به یاران همسفر

از ما بگو قصه دوری وطن را

از بی وطنی ، از شکستن

از آواره گی ها

از درد ها ، از غریبی ها

و از نا امیدی ها بگو

بگو که چه دل شکسته ایم

پرواز کن ای کبوتر

زیبای من

پرواز کن …

برایم بوی عطریاسمن

دیارم را بیاور

تا بمن روح تازه بخشد

پرواز کن

بهار ساحل

تسخیر نور

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ ۱۶ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۵  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

تسخیر نور

به چشمت آفتاب افتاد و من گشتم اسیرِ نورِ تو 
جهان در موجِ رؤیا  غرق   شد در روشنیِ نورِ تو 

دل از کوه و  دشت بردی ، شد افق لبریزِ شوق 
که   می‌ رقصد   نسیمِ  صبح  در  تعبیرِ   نورِ  تو 

نسیم از  زلفِ  ماه‌ رویانِ  این سرایِ    بی قرار  
به آبشاران می‌رسد، می‌ریزد  از تقصیرِ نورِ تو 

به دامنِ کوه ،  آسمان  آغوشِ  آبی می‌گشاید 
که می‌تابد  بر شقایق‌ ها به هر  تفسیرِ نورِ تو 

طبیعت مستِ نامت شد، به رقص آمد دلِ صحرا 
که می‌چرخد در دلِ گل‌ها به شور و شیرِ نورِ تو 

به  دشتِ  سبز،  آهویی زِ شوقِ  دیدنت لرزید 
که   می‌گیرد   ردّ   پایش    را   مسیرِ   نورِ  تو 

درختان دست   بالا  برده‌اند  از شوقِ  دیدارت 
که  می‌بارد  بر سرِ برگ‌ شان زِ  تقدیرِ  نورِ تو 

به رود   افتاده  تصویرت ، روان و  صاف و آرام 
که می‌خواند قصه‌ ها از  عمقِ   تأثیرِ   نورِ تو 

شبِ مهتاب هم بی‌تاب شد، از خویش بیرون زد 
که می‌خواهد  پر کند  عالم   به   تعبیرِ نورِ تو 

دلِ من نیز هر لحظه به سویت می‌کشد آرام 
که می‌جوید در  تمامِ   عمر  ،  تسخیرِ نورِ تو 

منم «فائز» که می‌نویسم این غزل را با دلِ شاد 
که جانم می‌شود هر لحظه گرم و گیرِ نورِ تو 

خلیل الله فائز تیموری

 تماشا

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ ۱۶ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۵  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

 تماشا

۱۲۳ الف

 مجویید   مجویید ،   که   پیداست   در    اینجا

 نه دور است و نهان است، هویدا ست   در اینجا

 میآرید    چراغی    ،     که    تا   نور    فروزید

 که خود نور چراغ است ، و بیناست  در اینجا

مپیچید  مپیچید ، در  آن  پرده  که   رنگیسیت

که جان رفته و تن نیز ،  شکیباست  در اینجا

 مپوشید  مپوشید  ،در آن  جامه صفا نیست

 که بی جامه سحر هم ،  فریباست در اینجا

 مچرخید  مچرخید   ،  که  گر   دایره   چرخید

 رسد پای به فرقی ،  که  در پاست در اینجا

 خروشید خروشید  ،  که  چون  موج  نمایید

 که هر نور و نمک زآن، به دریاست در اینجا

 برقصید برقصید، که این صحنه تمام است

 تماشاست تماشاست،  تماشاست  در  اینجا

شکیبا شمیم رستمی

۲۸ اکتوبر ۲۰۲۶ 

پرنده‌ای غزل

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ ۱۶ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۵  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

پرنده‌ای غزل

به خانه خوش گذران و به نوک بام بخند

پرنده‌ای   غزل  اینبار  صبح  و شام بخند

جهان اگرچه برایت چو چاه و زندان است

عزیز   مصر    دل   امروز    با  غلام بخند

به قهقهه‌ات غزل آور به هر سکوت آهنگ

اگر   کلام   نشد   طرح   بی  کلام  بخند

دوباره  بال  بزن  چون    کبوترِ   عاشق

کلا   هوس   کن  و   یکبار  ناتمام  بخند

نگاه چشم تو  وحشی  شد  و پلنگانه_

و گشته حال که آهوی سینه رام، بخند

نکن ترحّم و با دست خویش حتماً گیر! 

ز روزگا ر خون‌  آشام   انتقام   بخند….

محرابی  صافی

۲۵ جدی ۱۴۰۴ خورشیدی

شاعر

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهار شنبه مؤرخ ۱۵ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۴  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

تقدیم به دوست گرامی و ارجمندم

 قیوم بشیر هروی

شاعر

 مرحبا بر  طبعِ  موزون  و دل‌ آسایت، رفیق

 مرحبا بر  فکرِ  باز  و  چشمِ   بینایت، رفیق

 مرحبا بر واژه‌هایی کز دلت  جوشد چو نور

 بر قلم، بر شورِ جان، بر صدقِ معنایت، رفیق

 هر کلامت چون چراغی در شبِ اندیشه‌هاست

آفرین   بر  راهِ  روشن ، بر تماشایت، رفیق

 اصطلاحاتت  بدیع  و  واژه‌هایت چون شکر

عالمی مجذوبِ گفتاری  شَکر خایت، رفیق

با همه این دُرّفشانی‌های موزون و فصیح

عاشقِ شیدا شده دل‌ها به سودایت، رفیق

 بند  و   ترَجیع   شعرِ   موزون    و   فصیح

عاشق شیدا شده دل ها به سودایت رفیق

بند وترجیع شعرِ موزون و غزل های سپید

می تراود  از  کمالِ   دید  و  بالایت ، رفیق

دم به دم یک ابتکار از حسن تو روید ز دل

صدهزاران می کند از دل  تماشایت، رفیق

شاد باشی ، همچو گل های  نفیسِ نوبهار

تا ببویم از گلی خوشبو  و رعنایت، رفیق

با بشیرت مهربان  ، با بشارت   خنده کن

تا بسازد سرمهِ   از گرد   پاهایت ، رفیق

بشیر شیرین سخن

۳ فبروری ۲۰۲۶

نالهٔ شهید 

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ  ۱۵  دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۴  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی

فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

 نالهٔ شهید 

مایان که شهیدان جوان وطنستیم

گلگون کفنستیم 

قربانی آزادی شان وطنستیم 

صد پاره تنستیم 

تا سر بفدای وطن خویش نمودیم 

آسوده غنودیم 

در خاک سیه هم نگران وطنستیم 

گلگون کفنستیم 

ما در رهٔ حفظ شرف و غیرت کشور 

بگذشته ایم از سر 

ما وارث رزم پدران وطنستیم 

صد پاره تنستیم 

از توغ مزار همهٔ ماست نمودار 

جانبازی و ایثار 

چون مظهر ماتمزدگان وطنستیم 

گلگون کفنستیم 

نوروز که سر زد ز چمن لالهٔ حمرا 

در دامن صحرا 

ما در نظر خورد و کلان وطنستیم 

گلگون کفنستیم 

صد پاره تنستیم . 

صابر هروی

رنــج ا نتـــــظار

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهار شنبه مؤرخ ۱۵ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۴  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

مولود مسعود منجی عالم بشریت حضرت  مهدی موعود، حجت ابن الحسن (عج) را

خدمت کافّه مسلمانان جهان عموماً وخدمت هم میهنان  عزیز خود  اخصاً تبریک و

تهنیت عرض نموده وازخداوند قادروتوانا به برکت این روز مبارک یک صلح  و

آرامش سرتا سری را درتمام جهان اسلام عموماً واخصاًدروطن مظلوم ما

افغانستان استدعا دارم.

منجی ما

“چ”و”ش”و”م”و”م”،در راه جـانــان انـتـظـــار

تا شــود روزی  که  بـیـنـد آن  عـزیـز  شـهســـــوار

زآنکه  وضع   اینجهان  گردیده  است بی حد خراب

یا رب ازلطفت رسان  منجی  ما، زآن  هشت و چار

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

رنــج ا نتـــــظار

 مـیـخــوا ســتـم فـــدا ی تـومـــولا شـــوم، نـشـــد

مجنـون صفـت به عـشـق تورسـوا  شـوم، نـشـــد

دربحــر الـفــت   تـو، ا یـا صــاحـب  ا لــزمـــا ن!

مـی خـوا ستـم چـومـا هی و د ریـا شــوم، نـشـــد

درگـلـشــن وصـا ل تـو،  مــولا ی ا نـس وجـا نّ

یــک ذرهء چــو شــبـنــم گــلــهــا شــوم، نـشـــد

بـیـمـا رو درد مـنـد تـومــن، یــا  ولــی عـصــر!

ا زد یــــد ن رخ تــــو مـــــدا وا شـــوم ، نـشـــد

ا زسا غــروشـــرا ب و زصَــهـبــا ی  کــوثـــری

ا زخــود بـرفـتـه وا لــه وشــیــدا شــوم ، نـشـــد

د رجـمـع نــوکـــرا ن تـو، ا ی مـنــجـی بـشـــر!

حــا ضـربخــد مـتـت شــب یـلـــدا شــوم، نـشـــد

ا زحـُســن بـی مـثــا ل تـو، ای یـوسـف زمـا ن!

مـیـخــواســتـم کـه مـحــوتـمــا شــا شــوم، نـشــد

بـی نــورروی مــا ه تــوا ی پـُــور مُــرتـَـضــی!

صــبـرا زکـــفــم بـرفـتـه شَـکِـیـبــا شــوم، نـشــد

ا زفــــرط ا شــتــیـــا ق بــــروز   ظـهــــور تـــو

چــون ذ ره مـَحـضَــرتـوهُـــَویـــدا شــوم، نـشــد

د ررشــــتـهء کــمـنـــد تــو پـــا بــنـــد ا ُلـفــتـــم

د ر ســـــا یــهء وَلا ی تـــو وا لا شـــوم، نـشـــد

ا زرنـج ا نـتـظـــا رتــو، مــن پـیـــرگـشــتــه ا م

ا زجـِـلـــوَهء جــمـــا ل تـو، بُــرنـا شــوم، نـشــد

آ قــا! فــدا ی جــا ن تــو، صــد جـا ن  حـیــدری

مـیخــوا سـتـم بـه مـدح تـو، شِـیـوا شــوم، نـشــد

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

۲۷ ما رچ ٢٠٠۴

سیدنی – استرالیا

عیارِ خود گری

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ ۱۴ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۳  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

عیارِ خود گری

آشتی‌

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ ۱۳ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

آشتی‌

‌گونه های کبوتران سفید –

قرمز تر از لاله هاست 

قاصدک‌های بهاری

پیام آور  مهر –

                   در سرزمین بیگانگان

و من در اتاقک پر از کاغذ و قلم ها وکامپیوتر  …

در برابر دیوار پر از آینه –

                           به چشمان خسته‌ام نگاه می‌‌کنم  

قلبم خالی‌ از عشق ها و خسته تر ازحما لان باربر …

زانو هایم  را نرم نرمک

با دستان گرمم  –

ماساژ می‌‌دهم .

در درون پر غوغای خودم-

                           به دنبال آرامشی هستم که وجود ندارد…

از هرچه در زمین است

هزاران‌ سال دورم

خیلی‌ دورم

به من عشق را هدیه کنید …

تا با خودم آشتی کنم . 

هما طرزی

نیویورک 

۱۸ مارچ ۲۰۱۰

غزلِ پیوندهای ماندگار

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ ۱۱ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۳۱  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

غزلِ پیوندهای ماندگار

به هر سو مهرِ  یاران  را به  دل پرورده می‌دارم  

صفای صحبتِ خوبان چو جان در سینه می‌دارم  

به جمعِ دوستان، شادی شکوفان است هر لحظه  

همیشه یادِ آن محفل  به  دل  شیرینه می‌دارم  

خانواده ، سایهٔ  رحمت،  چراغِ  خانه  و دل‌  ها  

به مهرِ مادر و پدر، سر بر زمینِ سینه می‌دارم  

برادر تکیه‌ گاهم ، خواهرم  شمعِ  دل  و  جان  

به حرمتِ هر  دو،  دل  را  چو   آیینه  می‌دارم  

به کویِ  خویش و  اقربا  دلم  هرگز نمی‌ماند  

محبت‌های‌ شان را تا  ابد  در  سینه می‌دارم  

رفیقانم  به سختی‌ ها  و آسانی    وفا  دارند  

من این پیوندِ پاکِ‌شان به جان دیرینه می‌دارم  

به هر محفل که می‌نشینم ز لطف‌شان حکایت‌ها  

چو گنجی ناب، یادِشان همیشه زینه می‌دارم  

پدر، آن کوهِ  استوار ؛ مادر ، باغِ مهر و  لبخند  

به پای‌بوسِ هر دو سر به خاکِ چینه می‌دارم  

جهان بی‌مهرِ ایشان سرد و تاریک  است چون زندان  

من این خورشیدِ جان‌افروز را در سینه می‌دارم  

اگر  صد   سال   دیگر   هم  بمانم در رهِ الفت  

همین   پیوندِ خویشاوند   را   آیینه   می‌دارم  

در آخر «فائز» از دل گفت این شعرِ محبت را  

که مهرِ اهل و یاران را به جان آیینه می‌دارم  

خلیل الله فائز تیموری 

فریادِ مهاجر

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ ۱۱ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۳۱  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

فریادِ مهاجر

 بیا، بشنو  تو   فریادِ  مهاجر

 فغان  و  ناله  و   دادِ  مهاجر

 در این سرمای پُرسوزِ زمستان

 چه دشوار است بیدادِ مهاجر

 چو مرغی بی‌پَر و بی‌آشیانه

دلی خونین و   ناشادِ  مهاجر

 نه هم‌دردی، نه دستِ مهربانی

 جهان پُر درد  و  فریادِ  مهاجر

 کجا باشد عدالت، رحم، بخشش؟

اگر  این  است بنیادِ   مهاجر؟

دلش پُر خون، لبش خاموش و بسته

 کجا  گیرد  کسی یادِ مهاجر؟

به چشمش خاک و خون و شعله پیداست

 ز غم افسرده شمشادِ مهاجر

 درونِ سینه‌اش سوزی نهفته‌ست

 که   می‌لرزد  ز   فریادِ  مهاجر

 اگر خواهی ز عدل و مهر گفتن

 بشیر  ، هر دم  بکن یادِ مهاجر

 بشیر احمد بشیر شیرین‌سخن

 مه هفت آسمان

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ ۱۰ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۳۰  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

 مه هفت آسمان

 تو را خواهم شبی در خلوتم شاه جهان باشی

 فتاده من به بستر  بر  سرم ای  مهربان باشی

 شود ایام   پی  در پی  به   تلخی  از  پی تلخی

 برای این دل خسته تو  شیرین  تر ز جان باشی

 شدم صید به خون خفته  ز  سوز  درد  هجرانت

 به قصد جان من تا کی چو تیری در کمان باشی

من    و   صد   نارسایی   ها  تو    بر  اوج توانایی

 منم افتاده از دوران تو با نام    و   نشان   باشی

 بود ترسم ز درد شب که شعله می زند جانسوز

 فروزان اخترم در شب  مه  هفت  آسمان باشی

 فتاده بر  در  و  با صد  هزاران  شوق ” امان”  اما

غلام حلقه   بر گوشت   تو   سلطان زمان باشی

 امان قناویزی

فرانکفورت – المان

را ه  ثـــــوا  ب

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ ۱۰ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۳۰  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

را ه  ثـــــوا  ب

دانی که چیست عـزت، در ملک خویش بـــود ن

بـا د وستــا ن نشستــن، ا زخصــم رو نـمـــود ن

آســا یش روا نــت،  ا ین  بــا شــد  ا ی بــــرا د ر

د ر قـلــب آ شــنــا یــا ن، را ه  صفــا گـشـــود ن

کی بــوستــا ن اغـیــا ر، ا لـفــت پذ یـر حا لست

کــــزنــا زُبــوی میهـــن ، آ نجــا گــلی  نـد یــد ن

را ه صــلا ح نــبود  ، د ر  سَیــــر   زنــد گــــــا نی

هـــر  آ نـکـه    آ زمـــود ی   ، تکـــرا ر آ زمـــود ن

بهـــر خــوشی نــا کــس، یــا بــهـر چا پلـــوسی

ا فـرا د بی خـرد را، بیـش ا زحــد ش سـتــود ن

را ه ثــــوا ب بــا شــد، بــا  د وسـتــا ن  مُـــروّت

ا زاهل کین  و  غـیـبـت ، خود را جــد ا نـمـــود ن

هـرچـند میـتـوا نی، کـن حـیـدری تـو کــوشــش

بهر رضا ی    یـزدا ن،   زنـگ  ا ز  د لــی زد ود ن

پو هنوال داکتر اسدالله حیدری

۳۱ جدی ۲۰۰۵

سیدنی – آسترالیا

کیست ژورنالیست ؟

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ ۹ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۹  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————

——————–

کیست ژورنالیست ؟

هرکی مایک در اختیارش بود ژورنالیست نیست

یا به  یک  رسانه  کارش  بود ژورنالیست نیست

کیست   ژور نالیست؟   انکو  زو قلم  باشد رسا

نطق    او   باشد   چو   نطاقان  سوادش  بر ملا

نیست جلف و نه  سبک مغزی  کند در هر مکان

صاف   و  سنگین  است   مانند   تمام   شایگان

بیطرف   باشد   همیشه   هیچ   جانبدار نیست

با کسی او را   سر  خشم و   سر پیکار  نیست

با    مخاطب   داشته    باشد    احترام    بیکران

از سو الات  اش  نسازد  خسته   روح  مر دمان

نیست ژورنالیست مستنطق که پرسد بیشمار

از مخاطب     انچه    او   را    مینماید   غمگسار

هست   ژور نالیست   دایم   تشنه    از بهر خبر

تا خبر   باشد    دقیق   و    تازه   و   هم   با ثمر

نذیر ظفر

بنام خداوند لوح و قلم ژور نالیزم 

نوشته نذیر ظفر

با نثار درود به خواننده گان گرانقدر!

مختصرا ابراز نظریات بعضی از نویسنده گان را راجع به ژورنالیزم مینگارم و در نخست تعریفی که از ژور نالزم شده مینگارم :

( ژور نالیزم یا روز نامه نگاری به عنوان علم و هنر ، جمع آوری ، تحلیل ، تولید و انتشار منظم اطلاعات و اخبار از طریق رسانه های جمعی برای اطلاع رسانی است.

اساسات ژور نالیزم بر پایه حقیقت گرایی ، بیطرفی و مسوولیت پذیری و رعایت اخلاق حرفه ای بنا شده .

حقیقت گرایی در ژور نالیزم یعنی تعهد و اراهه دقیق و صحیح اطلاعات .

خبر نگار تلاش کند تا منابع مو ثق را پیدا کند و تا صحت اخبار مورد قبول همه قرار گیرد و نظریات شخصی خود را نباید در مو ضوعات دخیل کند و منصفانه پوشش خبری داشته باشد .

ژ ور نا لیزم در جوامع کپیتا لیستی معمولا تحت تاثیر بازار و ازاد و تاکید سر مایه داران صورت میگیرد بیان و تنوع رسانه یی بیشتر دارد اما در جوامع دمو کراتیک رسانه ها اغلب تحت کنترول دو لت یا حزب حا کم عمل میکنند و هدف شان ترویج ایدالوژی حا کمه است .

تا جایکه تجارب کاری خودم در دو محیط کپیتا لستی و سو سیالیستی که در شوروی مدت بیش از دو دهه و در امریکا نیز دو دهه میشود امرار حیات دارم ، نشان میدهد که هر دو محیط منافع خود شانرا مد نظر دارند با انکه در کشور های سابق سوسیالیستی تا حدودی ژور نالیزم منافع مردم را بیشتر انعکاس میداد و ایدالوژی خودش در راس ان قرار داشت بهر حالت قواعد و ژانر های ژور نا لیزم به اسا س ا خلاق ژور نالیستی عیار بود و هست با وجودیکه از پا لیسی رسانه یی عدول نمیتواند اما عفت کلام ، سنگینی بیان وکرکتر ژور نالیست از الویت های کاری در رسانه بحساب میاید بعد از تحولات سیاسی که در کشور بوجود امد و جنگهای داخلی و رویکار امدن دولت جمهوری اسلامی و بروز صد ها رسانه که توسط اجنبی ها و جنگسا لاران اداره میشد بد بختانه ژور نا لیزم با وجودیکه بعضی رسانه ها کدر های خوب و مسلکی داشت متا سفانه بنام ازادی بیان مایک در دست کسانی قرار گرفت که از سواد هم درست بهره مند نبودند و انکشاف انترنیت و دنیای مجازی حقایق را به مجازا وا گذار شد ؛ و عده یی بازار گرم پول پیدا کردن را ازین طریق تحت نام هنر ازمودند و عده یی هنر رقص را با اطلاعات ژور نالیزم پیاده کردند یک عده یی عاشق شهرت اند و فقط و فقط چهره نمایی میکنند و عده یی هم به شخصیت سازی با همین مایک اغازیدن که مطلقا خلاف موازین ژورنالیزم است می باید علاوه کرد که اگر منظور بعضی از رسانه ها شخصیت سازی و تبلیغ جنگسالاران نبود چرا امروز رسانه های شان حباب گونه محو گردید نا گفته پیداست که عده یی ژورنالیستان با فهم ودرک در خارج کشور با تقبل مشکلات محیطی و مهاجرتی جگر به دندان گرفته و بخاطر حفظ زبان و فر هنگ شایسته در خدمت مردم کشورخویش اند که ایشان در تاریخ ژور نالیزم مکانی خاصی احتوا میکنند اما یک عده از فاسد ترین افراد جامعه غرض کسب شهرت خود شان مصاحبه با بد نام ترین افراد جا معه میگیرند و طبل شادی و شهرت مینوازند و با رقص وسبک مغزی نه تنها خود را حقیر میشمارند بل با این مسلک مقدس ژورنالیزم کم ارجی و بی حر متی قایل میشوند بدانند که فردا نسلهای اگاه ایشانرا در محاکم ذهن شان مجرم قلمداد مینمایند ، زیرا ژور نالیزم مسلک پاک و خطیر در جوامع بشری میباشد قابل تذکر میدانم که وب سایت های افغانستانی که بخش از رسانه های الکترو نیکیست خد مات شایان را انجام داده اند که با پر نسیب های ژور نالیزم همه عیار اند و با حرمت و احترا م به کلام و زبان وظیفه وجدانی و مسلکی شانرا دنبال میکنند که میتوان سایت مشعل ، ۲۴ ساعت ، ماریا دارو ، خراسان ، جام غور ، آریایی و غیره را نامبرد که نویسنده گان و شعرا و هنر مندان کشور مضا مین و مطالب شانرا غرض نشر ارسال میکنند و خواننده گان از ان کسب فیض مینمایند

علاج درد ها

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ ۸ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۸  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

علاج درد ها

شب چو مهتابی، سحر چون قوی دریاییستی

 تو   رباعی  ، تو غزل  ، تو   شعر نیماییستی!

موی تار است و رخت چون ماه درآغوش شب

 تو نمادِ  از     قشنگی‌   ها    و     زیباییستی

 هر  قدر  می‌بینمت   دل   میل  دیدن می‌کند

 بیشتر  از    آنچه    می‌گویم    تماشاییستی

 مثل    افیونی   و    آدم   با  تو عادت می‌کند

تو    علاج   درد     های      روز     تنهاییستی

 بودنت   در شهر ما  یک اتفاق ساده نیست!

 بر تن   احساس  ما  چون  رخت دیباییستی

 حس   دلتنگی    نمی‌ماند  که  می‌بینم ترا!

 تو دلیل خاص این صبر و شکیباییستی…. .

 نویدالله محرابی (صافی)

مرغِ دل

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ ۸ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۸  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

مرغِ دل

در  خرابات   مغان   نور   خدا   دیده  کسى

این عجب بین که چه نورى ز کجا دیده کسى

بس که بس گفته ز اسرار  دو  عالم  حافظ

مدعى ار نکند فهم  سخن ، بس که  بسى

گاه از پیر  مغان گفته ، گه  از  عشق  بتان

غرق خود کرده هم آزاده اى، هم بولهوسى

گه به یک مژده یى برچیده غم از صد ها دل 

گاه   لرزانده   دلان   از  پى  بانگ  جرسى

زانکه  از  صدق  نهاده  قدم   اندر    ره  یار

همت شاه نجف بدرقه اش، وه چه  کسى

خود پریدست به صد جلوه که تا گلشن  قدس

لیک مایان که  به صد لابه  به کنج  قفسى

آنکه بر چیده ملک غصه ى او  دم دم صبح

من که باشم که شوم همدم همچون نفسى

مرغ دل دیده ز بس عرصه ى سیمرغ به خواب

عِرض خود برده دراین شیوه که همچون مگسى

من   سلام  و  ادبى  میکنم  اش تازه روان

چون یکى قطره که بحر است وصالش هوسى

شیبا رحیمی

آشنا

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ ۸ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۸  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

آشنا

 ای که در ساحل‌های پر حرارت غرب-

 خدا وندان آرزو  ها-

 ترا چون نوید فردا ها بمن هدیه کرده اند،

 و شراب فکرت-

به کلمات مرده ام حیات جاودانه داده ا‌ند

 تو‌ای دیرینه‌ترین یار-

 که‌در بیگانه‌ترین ایام-

چون آشنای  تازه ای‌

 صدایم را شنیده ای‌.

 حیف که در صحنه ی زندگی‌ ام_

 دیرتر از امید‌ها آمده ای‌… 

فرسود گی ایام ما را یاور نیست…

ولی‌ باور کن-

 فرسوده‌ترین دلها_

عاشقانه‌ترین سرود‌ها را بارور اند

 و مرد گان هنوز_

 در تشییع جنازه‌ها شان،

گرم‌ترین سرود های عاشقانه را زمزمه می کنند

هما طرزی

نیویورک

۶ آگست ۲۰۱۰

مناجات

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ ۷ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۷  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

 مناجات

ای خدای   مهربان   و   بی‌نظیر

 بخششَت در هر نفس بادا کثیر

 رازقِ   بی‌منتِ  هر   زنده‌  جان

سایه‌  گستر بر  ضعیف و ناتوان

 برف و باران، رحمتی از آسمان

 مژدهٔ رحمت به دشت و بوستان

 لطف الله، برف و باران و سخاست

 آب و نان و توشهٔ هر بینواست

 تشنه‌کامان را پیام زندگی‌ست

سبزه‌زاران را بسی  فرخندگی‌ست

 آنچه بر بامِ  یکی  نعمت  شود

 بر دلِ دیگر، غم و محنت شود

 کودکِ لرزان میانِ  برف   و باد

 چشمِ او در جستجوی نان و داد

 در میانِ سوزِ سرمایِ  شدید

از همه رحمت، ز باران  ناامید

 سفره خالی، خانه سرد و بی‌چراغ

 تن لرزان، سینه سوزان، داغ داغ

 ای خدا، این لطفِ خود کامل نما

دل به دل‌ها رحمتی نازل نما

 هم  توانگر  را  بده  دردِ فقیر

 هم فقیران را  امیدی دلپذیر

بشیر احمد شیرین سخن

 منت جان

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر سه شنبه  مؤرخ ۷ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۷  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

 منتِ جان

۱۲۲ الف

(تومرا جان و جهانی ، چه کنم جان و جهان را )

که ترا  دارم    و از  یاد  برم   جان   و  جهان  را

تو همینی  که  ز  شعر  تو  تراشیده   دل  من

 که همین خواهم و دیگر چه کنم فکر همان را

 تو زمینی  که زمان  در دل خود   حبس  نماید

 و منم خاک  زمینی  که  فرو   برده   زمان  را

 تو  بهاری  که   ز  پاییز     خبر     هیچ   ندارد

  و  منم  قامت  سروی  که  بخندیده  خزان را

 تو نهانی  که عیان    رنگ   بگیرد  ز   وجودت

که  شود  از  تو  هویدا   و    کشد آه  نهان  را

 تو غزل هستی   و آرامش هر نقطه به چشمت

 که چه وجدیسیت ندانی ز تو آوای  فغان   را

 تو صدایی  تو  هجایی  تو کمالی  تو  جمالی

 که نه رنگ است و نه رو است بدون تو بیان را

تو عجب هستی و عمر یست منم  در  طلب تو

 که همی پیر کنم  از  طربت  عشق جوان را

تو کلیدی که  به  هر  قفل  رسی باز نمایی

 و منم  آن در قفلی  که  برد از  تو   امان  را

 تو یقینی که کهن  از  کفنت   جامه   بدوزد

 و من آن تلخی مردن که فرو  بسته دهان را

 تو تسلا ،  تو  تولا ،   تو مبرا  ،  تو  مجزا

 و من آن قامت تیری که کمر بسته کمان را

 تو سلامی که ز هر حرف تو   اندیشه بخیزد

 و آن  قاشق  شهدی که  شیرین کرده زبان را

تو  جنونی که ترا سنگ به هر کوچه بجوید

 و من آن عشق فزونی که ز تو برده امان را

 تو نسیمی، تو شمیمی، تو جدیدی، تو قدیمی

 که تنم پر شده از تو ،چه کشم منت جان را

شکیبا شمیم (رستمی)