آسمان خدا
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : یکشنبه ۱۰ حمل ( فروردین ) ۱۴۰۴ خورشیدی -۳۰ مارچ ۲۰۲۵ میلادی – ملبورن – استرالیا
آسمان خدا
« دیشب که آسمان خدا پر ستاره بود »
اشکم روان ز دیده، دلم پاره پاره بود
تا آن که یک دمی بنشیند کنار من
آه از جگر بر آمد و چشم در نظاره بود
دل در درون سینه به غم ها نشست، ولی
بر لوح سینه آیاتی چند از سی پاره بود
گویند عاشقان نرسیدند به وصل دوست
امید من به نیمه شبی استخاره بود
دیدم که غافلان ببرند حسرتی به دل
دیشب که اشک شوق به چشمم دوباره بود
باشد که خوش نما ببینم جمال دوست
در سینه آرزوی “امان” بی شماره بود
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
جناب اقای قناویزی عزیز قلم زیبای تان رنگین و طبع تان رسا باد.
باعرض حرمت
قیوم بشیر هروی
ناگفته نماند که این شعر را در اوایل سال ۲۰۱۸ شبی که در روی بالکن منزلنم رفتم وستاره ها برق میزدند این شعر الهام از همان صحنه بود که گفته ام
سلام هموطن گرامی !
این شعر شما مصرع اولش از من است
بدین مطلع (دیشب که آسمان خدا پرستاره بود
باهرستاره جلوه ی صد ماهپاره بود) به عنوان سیر ملک .
لطف کنید مصرع اول شعر تان را تغییر دهید.