در هوای نگاه تو
.
به شوق دیدنت هر شب، دلم روشن ز ماه تو
.
جهانم  غرق  رؤیا  شد، در آن  چشم سیاه تو
.
بهار از خنده‌ هایت رنگ و  بوی  تازه  می‌گیرد
.
گلستان می‌شود هر جا، ز عطر  دلگشای تو
.
نسیم   صبح   می‌آید   ، ز  باغ   خاطرات    تو
.
دلم پر می‌کشد هر دم، به سوی کوی و راه تو
.
اگرچه   فاصله   گاهی    میان  ما  حصار  آرد
.
نمی‌میرد امید من، به شوق وصل و دیدار تو
.
ز اندوه   زمانه   خسته بودم  ، بی‌پناه و تنها
.
نجاتم    بخشید   آن   روز،   نگاه   مهربان تو
.
جهان بی‌تو سکوتی سرد و بی‌رنگ و غبارآلود
.
حیاتم    روشنایی   یافت، ز مهر بی‌ریای تو
.
 در دل شب‌  ها ، صدای   عشق    می‌پیچد
.
دلم آرام   می‌گیرد   ، به یاد   روی    ماه تو
.
فائز از عشق تو هر شب، غزل با اشک می‌نگارد
.
که نامت   تا ابد    ماند   ، به دفتر  یادگار تو
.
خلیل الله فائز تیموری.
بهار ۱۴۰۴خورشیدی
تهران –ایران