۲۴ ساعت

قصیدهٔ گرمای جان ‌سوز و فریاد مردم افغانستان

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ  ۱۸ سرطان ( تیر) ۱۴۰۵ خورشیدی  – ۹ جولای ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————-

قصیدهٔ گرمای جان ‌سوز و

فریاد مردم افغانستان

به سوزِ  آفتابِ داغ ، جان  آید  به   لب  امروز

 ز رنجِ بی‌کسی، افغان بگرید شب‌و‌روز امروز 

زمین چون کورهٔ آتش ، فلک چون شعلهٔ سوزان

 نمانده  سایه‌ای  بر حالِ  این  قومِ تعب  امروز 

نه برق و نه  نسیمی ، نه  آبی   سوی   لب ‌ها

 همه  در بندِ  تقدیرِ  جفا پیشه ، به  تب امروز 

کودک   با دیدهٔ   پر اشک  ، از  گرمی  فتاده

 مادر  ماند ه با  آهِ  جگرسوز  و طلب  امروز 

پدر با   دستِ   خالی   ، شرمسارِ  دیدهٔ فرزند

 ندارد جز نفس‌های شکسته، هیچ‌کسب امروز 

بیمار  از عطش   افتاده بر بستر،  دل  ‌آزرده

 طبیب از ناتوانی مانده حیران و عجب امروز 

نه کولر، نه چراغی، نه  امیدی  در   شبستان

 دلِ   مردم اسیرِ غم   و اندوه  و کرب امروز 

توانگر   در خُنک  ‌خانه   به   آسایش  نشسته

 فقیر اما   گرفتارِ  شرر   ،  بی  ‌نسب  امروز 

چه شد   گنجِ   فراوانِ  دیارِ پرگهر ، ای وای؟

 کجا شد آن همه سرمایه و سیم و ذهب امروز؟ 

خزاین  را ربودند  و تهی   ماندند   دستِ خلق

 نمانده   غیر آهِ  سینه  و اشکِ   سَکَب  امروز 

کسی   پاسخ    نمی‌گوید   فغانِ    کودکان   را

همه سرگرمِ قدرت، غافل از رنجِ عرب امروز   

اگر میزانِ    عدل   آید  ، حقیقت  آشکار گردد

 که ظلم آرد به بارِ خویش صدها درد و تب امروز 

نپاید   ظلمِ     بیداد    و   نماند    تختِ    ظالم

 به پایان  می ‌رسد شامِ سیه ، آید طرب امروز 

خداوندا ، بباران   ابرِ   رحمت   بر دلِ  مردم

 که  خشکیده‌ ست  باغِ آرزو  بی  ‌سبب امروز 

بگردان حالِ این ویرانه  ر ا سوی   بهارِ عدل

 که خندان گردد آن کودکِ بی‌نان و لب امروز 

ز تاریخِ    ستم   ، عالم   بسی آگاه  و داناست

 نمانده  نامِ  نیکی  بر ستمکارِ  غضب  امروز 

چراغِ  علم  و آزادی  فروزان   باد  در  میهن

 که جهل آرد فقط ویرانی و رنج و تعب امروز 

فائز با سوزِ دل این قصه را  در  شعر بنگارد

 که   باشد  شعر آیینهٔ   دردِ   مردما  ن امروز 

خلیل الله فائز تیموری
۱۴۰۵/۴/۱۳– خورشیدی
تهران –ایران