هر ملتی که دل به هنر داد ماند نیست
ارسال شده توسط admin در خاطراتی از فرهیختگان
( نوزدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ ۶ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۵ خورشیدی – ۲۸ اکتوبر ۲۰۲۶ میلادی – ملبورن – استرالیا
————————————————————————————————————————————————–
.
هر ملتی که دل به هنر داد ماندنیست
.
( رازق احمدیان)
.
رفتی و خاطرات تو در یاد ماندنیست
.
آثار ماندگار تو استاد ماند نیست
.
گلدسته های مسجد و محراب شهر ما
.
با این کتیبه های تو اباد ماندنیست
.
تاریخ نام و یاد تو را زنده می کند
.
هر ملتی که دل به هنر داد ماندنیست
.
شاگرد زنده یاد تو پیرزاد بوده است
.
روحش کنار روح شما شاد ماندنیست
.
روحت همیشه شاد و خدا رحمتت کند
.
ای زنده یاد ، یاد تو در یاد ماندنیست
.
عطار افتخار هنر هست در جهان
.
نامش به سبک مکتب بهزاد ماندنیست
.
.
رازق احمدیان در روز جهانی هنر با مخاطب قرار دادن استاد نورالله وثوق و عنوانی کانون هنرهای زیبا، اندیشه و دانش برای گرانمهر رفیع اصیل یوسفی یاد آوری نموده است :
.
در شرایط فعلی ، هنر خطاطی،شاعری و در مجموع زبان و ادبیات فارسی در معرض خطر، فروپاشی و فراموشیست.
بی توجهی به اساتید خوشنویسی و شعرای معاصر و پیر شدن آنان از یک سو ـ و مبارزه آشکار و نهان با زبان و ادبیات پارسی از سوی دیگر زنگ خطریست که خیلی ها نمی خواهند بشنوند.
.
از این پس اساتید هنر خوشنویسی را همچون زنده یاد حضرت استاد محمد علی عطار، استاد میر آقا حسینی و استاد پیرزاد هروی را باید در تاریخ جستجو کنیم !
.
چنانچه شعرای چون ملوک تابش، براتعلی فدایی، کفاش،شکوهی، فرخاد، ناهض،،،،،، و به تاریخ پیوسته اند و آثار شأن را برای ما یادگار نهادند و عطر کلام خودرا پراکنده اند.
متأسفانه امروز کسی قدر معلم خوشنویسان ـ استاد نجیب الله انوری و یاران اورا حرمت نمی نهد و کسی قدردان شان نیست!
بهمین روال شعرای چون،محمد ظاهر رستمی، علیشاه حکیمی، اسد الله یوسفی، علی احمد زرگر پور و ده ها و صد ها ی دیگر بفراموشی
و نسیان ذهن و روان خود سپرده ایم……
باید بگویم که شعرا و خطاطان معاصر ما در جامعه امروزی خود مورد بی مهری و در حالت انزوا و فراموشی قرار گرفته آند.
خوبست که جوانان و نو جوانان در هر جایی که هستند حتی المقدور از نعمت آموزش هنر و نعمت شاگردی اساتید هنر ـ خودرا آراسته و بهره مند سازند.
اساتید هنر، سرمایه های معنوی جامعه هستند ـ. بهره مندی از تجارب و اندوخته های آنان میراث گذشتگان ما را حفظ و حافظ میراث های فرهنگی هنری،شعر، موسیقی و خوشنویسی وحتا خوانندگی خواهد بود، زیرا آفریدگار روح، کلمه و عاطفه بود که روز ازل هنر را در کالبد جسمانی،،نی،، و نوای داوودی پیامبرانش نهاده است…….
مطلبی دومی که شاعر و فرهنگی گرامی هریوا جناب رازق احمدیان عنوان می دارد مخاطبش به معلمان هنر این سرچشمه های خرد و خودباوری و خلوص و پاکی است ؛
( به اساتید خوشنویس و شعرای معظم عرض میکنم جوانان را تا می توانند تشویق نمایند و در انتقال تجربیات و اندوخته های هنری فرهنگی خود وسپردن رمز وراز آن به نسل جوان بکوشند تا نام و یاد خودرا برای همیشه در جامعه و تاریخ وفرهنگ، زنده، پویا و ماندگار سازند.
متأسفانه نویسندگان، هنرمندان و شاعرانی که نام و نشان بیشتری در جامعه پیدا کرده اند،گاهی از جوانان دور شده واز مردم خود فاصله گرفته اند.
در شرایط فعلی که فرهنگ و زبان پارسی در معترض خطر و تهدید جدی قرار دارد، تشویق جوانان به،، شعر خوانی،، و فراتر از آن به آموزش شعر -هنر وادب و مهارت های چون خط، نگارگری،تذهیب و نقاشی ـ در میان مدت و دراز مدت گامی قوی در راستای توسعه،حفظ و پاسداشت فرهنگ
و زبان گرانسنگ پارسی خواهد بود.)
در خاتمه با یاد آوری این سخن،،نیچه،، که شعار جهانی جوامع فرهنگی شده؛ »(در نهایت هنر نجات بخش است.)« این دل سرودهِ رفیع اصیل یوسفی را تقدیم شما خوبان می نمایم.
با درود وبدرودی چو نور دل پارسایان ؛
.
بوی گل عالمی را مست و حیران می کند
.
گفتن از تو صد هزاران دردرا درمان می کند
.
بعضی ها می گویند با یک گل نمی گردد بهار
.
من گلی دارم که عالم را گلستان می کند
دوم عقرب / آبان ۱۴۰۵ خورشیدی
Tags: محترم رازق احمدیان
