۲۴ ساعت

فریاد انکشاف

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ ۲۳ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی – ۱۴  دسامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

  فریاد انکشاف

اگر دنیا  به   اوجِ  انکشاف است 

رَوندِ علمِ انسانی، مضاف است

جهانِ    نو،   جهانِ   بانک و بازار 

سرک‌سازی، معادن، نور بسیار

تجارت،    بانک،   بازارِ    جهانی 

مزین گشته   با صد  گُلفشانی

زِ برق و نور، فنون گردیده افزون 

زمین از نورِ خورشیدی، پر افسون

چراغِ دانش و  بینش   فروزان 

زمین از فکرِ انسانی، چو رضوان

ولی من با هزاران درد و خواری 

تهی‌دست و فقیر با  بی‌ قراری

نه آب و نه غذا، نه سرپناهی 

نه نوری در شبِ تارِ  سیاهی

منم محروم از دانش  ز آغاز 

درونِ زندگی بی‌ساز  و آواز

ز بیدادِ زمان،   فریاد   دارم 

دلِ پر غصه و  ناشاد  دارم 

به صد امید، با دستانِ خالی 

نپویم راهی آسان یا خیالی!

  بشیر احمد شیرین سخن

نخلِ ظلمت

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ ۲۱ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی – ۱۲  دسامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

نخلِ ظلمت

نخلِ ظلمت   در  چمن  گر  بارِ  بیداد  آورد

 داد و بی‌دادِ  جهان ، ما  را به  فریاد آورد

حِلیه و کِذب و دروغ  و جهل  گشته پایدار

راستی، هرچند  گویی، خلقِ   ایراد  آورد

شورِ بیداد و ستم، در جانِ مردم ریشه زد

هرکه برعدل آید، او را طعن و اضداد آورد

نورِ حق را گرچه شب، پوشید با ابری تَبَه

عاقبت خورشیدِ  روشن ،  نورِ امداد  آورد

ظلم، اگر هرچند باشد، پایدار و  پُر ضریب

صبر، اگر با حق  بود،  انجامِ  انشاد  آورد

آتشی افروخت نیرنگ، با همه جور و ستم

چون رسد طوفانِ نوح، از ریشه برباد آورد

ای بشیر، هرگز نکردی جُستُجو عیبِ کسی

زنده باد آنان که در بزمش  تو  را یاد آورد

بشیر احمد شیرین سخن

دُرِ دَری 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ ۱۷ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی – ۸  دسامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

دُرِ دَری 

چون زبانم فارسی و  لهجه‌ام دُرِ دَری 

چیز شیرین‌تر ندیدم جز صدای مادری

وارث فرهنگ دیرین، گنجِ فیاض جهان 

دفتر تاریخِ ما را کرده  بس روح‌پروری

نغمه‌هایش در دلم چون صوت بلبل جاودان 

می‌رساند بر دلِ انسان نوای سروری

هر سخن کز جان برآید بر لب خواننده‌گان 

چون شمیم گل لطیف و چون نسیم دلبری‌

هر که دور افتد ز فرهنگ و زبانش بی‌نشان 

چون درخت تشنه در صحرا و دشت بی‌بری

گرچه صدها صوت و لهجه هست در چرخ جهان 

لیک آواز وطن شیرین‌تر از هر مشتری

ای زبانم، ای گرامی، ای نشان  پرفروغ 

نور خورشید   جهانی  ، آفتاب  خاوری

هر پرنده با نوایی  دلنشین دارد سخن 

شهره‌تر از همه بادا  نغمه کبک دری

بر رواق دفتر  دنیا  خطِ   زرین عشق 

بیت سعدی می‌کند بر دیده‌ها  جلوه‌گری

نیستم شاعر ولی در زیر لب با زمزمه 

چون قناری می‌سرایم با نوای زرگری 

ای بشیر! ای پیروِ دیوانِ مولانایِ بلخ 

نظمِ ناموزونِ تو دارد هزاران مشتری

 بشیر شیرین سخن

بیداد روزگار

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ ۱۲ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی – ۳  دسامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

بیداد روزگار

 یکشنبه ۲۳ نوامبر ۲۰۲۵

خراباتِ مغان

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ ۸ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی – ۲۹ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

خراباتِ مغان

 الهی خاک این کشور سراسر بوستان گردد 

بساطِ با همی   دایم ، چراغِ این مکان گردد

همین    موطنِ   ،    همین    ویران   سرایم 

زِ رفعت، خاکیانش  ، همدمِ  کرّ و بیان گردد 

ازین  سرچشمهٔ جاری  و آبهای خروشانی 

زلالِ بادهٔ  عشرت ، به  کامِ   دوستان گردد 

به یُمنِ دانش و بینش فراهم  گردد  آسایش 

وطن با رونق ‌کاری  بهشتِ جاویدان  گردد 

ز فرهنگ و خِرَد خیزد صدای  نای خاموشان 

خراباتِ مغانش ، مملو از  خوانندگان گردد 

شود تعلیم‌سرا آباد که تا میهن شود دلشاد 

سراسر اهل تعلیمات، جوان و نوجوان گردد 

کریما لطف و احسان که ققنوسِ جوان خیزد 

بشیر با آرزوهایش، به مقصد رهروان گردد

بشیر احمد شیرین سخن

 یکشنبه ۲۳ نوامبر ۲۰۲۵

خواب طلایی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ ۳ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۴ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

خواب طلایی

بخواب دیدم وطن گشته گُلستان 

سراسر خُرم  و  شاداب و بوستان

به هر ادی  هزاران  گل و  سُنبل

بنا گردیده  هر جا صد  شبستان

شکوفه دامن  افشان سرکشیده 

گروه گروه تجمع  کرده دوستان

هزاران فاخته و بلبل به مستی 

فراموش کرده سرمای  زمستان

به هرصحرا هرسو لاله زاراست 

هرات و قندهار و بلخ  با ستان

هزاران زن و مرد اندر  سیاحت 

ز فیض آباد و نیلی تا نورستان

دها نخجیر  و  آهو  در  چراگاه

بکوه دامن، نجراب وکوهستان

سراپای و  طن  جنت  فردوس

 کنر و   کاپیسا  و   کابُلستان 

دعا کنید عزیزانِ وطن دوست 

همه جای وطن گردد  گُلستان 

بشیر  تعبیر  خوابهای  طلایی 

سعادت ارمغان دارد بدوستان 

بشیر احمد شیرین سخن

شاعرانِ فارسی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ ۲۷ عقرب  (آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۸ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعرانِ فارسی

 بخوان از حافظ و  فَهمِ سنائی

 بخوان سعدی به طَرزِ آشنائی

 بخوان خیام و عطار  و  نظامی

 بخوان شَهنامه و شیخِ  بهائی

 رودکی، حنظله، رهیِ مَعِیری

 عنصری، ارزقی، هر دو برآئی

غزل   از   مولانا   باید  بخوانی

 کلامِ شهریار  با  خوش‌ نوائی

 فروغی را بخوان با لحنِ بُلبل

 بگیر از نورِ خورشید روشنائی

 بخوان دیوانِ صائب را دمادم

 به شوق و ذوق و صدها دلربائی

 ز هر باغی گُلی از شاخهٔ چین

 ز سیستانی و خاقانی، کسائی

 بیا موزید زِ  انصاری  و جامی

مقالات  و  مناجاتِ  پارسائی

عراقی، انوری، شاملو، رشیدی

 کلاسیک و معاصر در هم‌آئی

گهی بیدل، گهی قهّارِ عاصی

 ظهیرالدین، سُهراب و خُطائی

 فروغ و هاتِف و ناصرِ خسرو

 سهیلی و مشیری با صفائی

 به بُستان، برگِ هر گل را ورق زن

 خلیلی، عشقری، فِکری، همائی

 فانی و باختری، هر دو مفاخر

 و جُودی، طوقِ زرّینِ طلائی

 سیمین و رابعه، هر دو مُدرّس

 به باغِ اعتصامی در سَمائی

مهریِ هروی،  خاتونِ  دوران

 به ابیاتش ندارد خودستائی

محجوبه با هزار دَرک و درایت

 غزل‌ها، مثنوی، بیت و رباعی

 غبار و رهگذر، شایق و مایل

 ناصر کفّاش و براتعلی فدائی

 بخوان بالحُجّه، با صوتِ قناری

 هراتی، بهره، مسعودِ رجائی

 گهی کُهزاد، گه پاک‌زاد و ناهض

 ناصر رهیاب، چراغِ راهنمائی

 ضیاءالحقِ سَخا ، استادِ تَمّنا

 دو بُلبُل در حرم‌  باغِ  شاهی

 بخوان اندرز و عرفاناتِ چشتی

 تو را آگاه کُند از  هر  مناهی

به اسماعیلِ  دارا  تو نظر کن

به ابیاتش نبینی هیچ مَلاهی

 اعظیمی، آرزو، هر  دو مُفکّر

 بشیرِ هروی، چون تاجِ شاهی

 نادری، کاظمی، دو فخرِ عرفان

 دو ناشر، دو بانیِ راهنمائی

 امیرجانِ  صبوری،  اهلِ آواز

 بخوانَد  بر  دلِ  مردم  لالائی

 توانایِ وطن، احسانِ  پاکزاد

غوری و مستمند، خادمِ فراهی

 بشیر عاشقِ هر شاعرِ شیواست

 نکرده هیچ‌گاهی  خودنمائی

هزاران شاعرِ فارسی‌سُرایش

 نخواندی و ندانی این بَهائی

بشیر احمد شیرین سخن

شورِ ملی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ ۱۹ عقرب  (آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۰ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شورِ ملی

اتحاد  و   همدلی   با   همدگر  باید  نوشت

 پیروی از مهر و الفت، سر‌بسر باید نوشت

 در دیاری  کِه  گُسَسته  اعتماد  و همدلی

 واژگانِ   احترام ،  بر لوحِ   زَر  باید   نوشت

نقشِ اخلاص و صفا را زنده باید ساخت باز

 درسِ انسان‌دوستی را بیشتر باید نوشت

 تا نمانَد بی‌خبر نسلِ جوان از  عشق و صلح

نامهٔ صلح و  وفا  را  در  سَحَر   باید نوشت

 درس و تعلیم ومدارس، افتخار بخشد به ما

 نامِ دانش را به هر دیوارِ شهر باید نوشت

 شورِ ملّی، ضامنِ آرامشِ هر کشور است

 بر درختِ  دوستی ،  رنگِ  ثمر باید نوشت

 از تعصّب  و  نفاق ، هرگز  نخیزد  حاصلی

 ننگ و نفرینِ ابد، بر  هر  شرر  باید نوشت

 نیست چیزی بهتر از وحدت میانِ مسلمین

 مهربانی، ای بشیر شیر وشکر باید نوشت

 بشیر شیرین سخن

نالهِ چوپانی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  مؤرخ ۱۶ عقرب  ( آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۷ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

نالهِ چوپانی

چهل‌و‌هفت سال گذشت از پریشانیِ ما

 از پریشانی  و  مسکینی  و  حیرانیِ ما

 چهل‌و‌هفت بار، خزان آمد  و بیدادِ زمان

 بار بار، رختِ سفر بست شادیِ انسانیِ ما

 همه  گفتند  که  فردا  وطن  آباد  شود

 بس‌که در بندِ خیال ماند  دلِ قربانیِ ما

 دستِ تقدیر چه آورده در این خاکِ پریش

 که زِ آغوشِ بهار زرد شود باغِ گلستانیِ ما

 من  ندیدم   که  خیزد   زِ  خاکسترِ  غم

مرغِ چمن یا پری ذوق گشاید گلِ بُستانیِ ما

جورِ   گردون  زده  بر   پیکرِ   امیدِ  تَرَک

غرقِ خون گشته نفس‌ هایِ  هراسانیِ ما

 ناله‌ها کرده بسی خاک،  از این جورِ مَهیب

 ذره عَرَق نکرد  صورت  و   پیشانیِ ما

صَد هزار شاعرِ  دانا، سرود   نغمهٔ غم

کس نخواند،  بشیر ،  نالهٔ  چوپانیِ ما

بشیر احمد شیرین سخن

در طلب یا ر

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ ۱۱ عقرب  ( آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

 با الهام از غزل زیبای حضرت لسان الغیب

خواجه حافظ شیرازی

با این مطلع

گل در بر ومی در کف و معشوق بکام است

 سلطانِ   جهانم  به  چنین  روز  غلام است

در طلب یا ر

عشقی که دلم خواست، همه کام‌ به‌ کام است

چون مطرب و معشوقه و می، بر سرِ جام است  

دل در طرب  و  دیده ،  پُر  از  اشکِ  نشاط است 

 جان   در    طلب   یا ر  ،  گرفتارِ    مرام     است  

مخمورِ   نگاهش   شده‌ام   ،   مستِ   حضوری

کز زلفِ  پریشانِ  وی‌ام  ، شام‌  به ‌ شام  است

هر پرده‌ی    سازِ   دلِ  من ،   نغمه‌ ی  او   شد

آن عشق، چه نغز ، با   دلِ  دیوانه  خرام است

گر   شعله    فتد   در    دلِ   عالم    ز   نگاهش

بی  داغِ  رُخش  ، آتشِ   ما   نیز   حرام   است

خواهی   که  بدانی   چه   خبر   با   دلِ   تنها؟

هر بیتِ من  از نامِ  تو  ، سرشار   پیام   است

با مهر و   وفایش  ، شده   دل   سخت  گرفتار

 در   بندِ    محبت    بشیر   لایقِ    دام    است 

بشیر احمد شیرین سخن

یارانِ قدیمی

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه  مؤرخ ۷ عقرب  ( آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۹ اکتوبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

یارانِ قدیمی

قدیما   یار  مایل   بر  طرب بود 

شرابش قطرهٔ اشکِ عنب بود

  گهی با  نغمهٔ  چنگ و ربابش 

چو بُلبُل نغمه‌هایش دو ضَرب بود  

 نسیمِ زلف او چون عطرِ گلشن 

به جانم  موج  دریای  ادب بود  

 دو چشمِ مستِ او اندر خیابان

  بجایِ نورِ مهتاب برقِ شب بود  

 همان گل‌خنده‌ های نرم و نازش 

 عجب اندر عجب اندر عجب بود

   مرا از جامِ لب سیراب می‌کرد 

 اصالت داشت وخود عالی نسب بود

 به دامن می فشاند از شوق، گل‌ را 

 چوزیبا اهلِ اَشواق وطرب بود

 به یادِ روی او هستم فدایی 

 نگاهش شعلهٔ سوز ولَهَب بود

 بشیر با عشقِ یارانِ قدیمی 

 میان جمله یاران مُنتخب بود

 بشیر احمد شیرین سخن

حسرت

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ  ۱ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۳ اکتوبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

حسرت

زِ پیشرفتِ  جهان انگشت گَزیدم

 ولی من رویِ پیشرفت را ندیدم

 با شصت‌سال عُمرِ پُر رنج و تکلّف

 فقط جنگ دیدم و از جنگ شنیدم

 مرا از درس  بسویِ جنگ بردند

 ده‌ها  بار دل  ازین  عالم بریدم

جوانانِ    زیادی    سر  سپردند 

 به چشمِ سر خودم در صحنه دیدم

 هزاران   زیر‌ بِنا  ویرانه   گردید

 من از ویرانه‌ ها  ظلمت خریدم

 جهان بر سویِ کشفِ کهکشان رفت

 ولی من  حسرتِ  دنیا چشیدم

 جهان آباد  و  در  امواجِ شادی

 من از لبخند  و  شادی ناامیدم

 بشیر پا در  رکابِ   اسپِ تازی

 چو بلبل  از  سرِ شاخه  پریدم

 بشیر احمد بشیر (شیرین‌سخن)

۲۸- میزان ۱۴۰۴

هرات

آدمیت !

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ ۲۶ میزان  (مهر ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۸ اکتوبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

آدمیت !

آدمی   را   آدمیت   رهبر  است

 آدمیت   از  همه   والا‌تر  است

 علم و دانش گر شود نور و نوا

 آدمی  را  آدمیت  گوهر  است

عزّت و  آزادی و  انصاف و عدل

در دلِ اهلِ خرد خوش‌ منظر است

 گر دل از مهر و وفا خالی شود

زندگی چون هیکلِ بی ‌زیور است

 آنکه   دارد  اتکاء   بر  امر حق

 ننگ و وجدان و شرف خود جوهراست

 نفس بد گر حاکم وجدان شود

 آدمی از ببر  دَرّان   برتر است

 ای بشیر، آدم شدن آسان بود

 گر تو را احمد مُختار رهبر است

 بشیر احمد شیرین سخن

ندای صلح

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ ۲۰ میزان  (مهر ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۲ اکتوبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

(ندای صلح)

 امیدوارم   که   هرگز   بر نگردد

 دوباره جنگ و جنجال و شرارت

 امیدوارم که  هیچ  افغان نبیند

 دوباره  اختلاس  و  رنگِ  غارت

 نباشد فقر و بی‌کاری به هر سو

 نباشد    ناله    از  دردِ  حقارت

 به هر کوی و به هر بامی بخندد

صدای کودک  و  بانگِ  بشارت

 به جای خشم و خون، آیینِ الفت

به جای تیر،  لبخند  و صداقت

 دعا دارم که این خاکِ دل‌افروز

 ببیند   روزِ  نو،  صبحِ  سعادت

 بنا گردد اساسِ درس و تعلیم،

 لباسِ  نو  بپوشیم  در فراغت

 ندای صلح، همیشه باد جاری

 بنوشیم باده از دریایِ وحدت

 ببارد ابرِ رحمت، چون بهاران

 که تا گُل سرزند در باغِ عزت

بشیر   در  آرزوی  موجِ خنده

ببندد دربِ  هجر  و راهِ غُربت

 بشیر شیرین سخن

فقر ما

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ ۱۸ میزان  (مهر ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۰ اکتوبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

فقر ما

فقرِ ما از حد گذشت، دردِ ما را چاره چیست ؟

 چارهٔ   بیچارهٔ    این    مردمِ    آواره   چیست؟  

نان   ندارد  سفره‌  ها،   جان  ندارد  سینه‌  ها

 راهِ فردای وطن، با این  همه نظّاره  چیست؟

 بر    لبانِ    کودکِ   ما،    قهقههٔ  د یگر  نماند  

 بر سکوت و بر جفا، یارب، بگو کفّاره چیست؟  

 تا کجا این درد و غم؟ تا به کی این اضطراب؟ 

 ای خدا، پوشاکِ ما از سهمِ این قواره چیست؟ 

روز ما چون شامِ تار است، شب ما تاریک و سرد

 ای بشیر! پس چارهٔ این ملتِ بیچاره چیست؟

 بشیر احمد بشیر شیرین سخن

روزِ معلّم گرامی باد

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ ۱۳ میزان  (مهر ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۵ اکتوبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

 معلّم، مشعل‌دارِ راهِ روشنی و پیام‌آورِ آگاهی است اوست که از سیاهیِ جهل، چراغِ دانایی می‌افروزد و از قطرهٔ ناتوان، دریایی از توان می‌سازد. هر واژه‌ای که بر زبان می‌آوریم، یادگارِ دستانِ توانای معلّمی است که در سکوتِ کلاس، آیندهٔ یک ملت را ورق می‌زند درود بر همه معلمین گرانمایه.

روزِ معلّم گرامی باد

 ثَنا  گویم   محمّد  مُصطفی  را

 که  آورد  بر  زمین ، نُورِ خُدا را

 رَسولی کَز کَرَم، عِلم آفرید است

 به انسان، رَهنما شد، رُوشِنا را

 اَمینِ  راست‌ گو،  دَریایِ معنا

 شِفا بخشیده  روحِ  پادشا را

 محمّدِ   اَمین   سَردارِ  کونین

 چراغ  دو جهان ، فَخرِ  مدارا

کلیـدِ علم و گنجِ  معرفت داد

 گشود از جَهل ، قُفلِ ابتلا را

 زِ نامش عشق  می‌جوشد  به دلها

 فُروزان ساخت چراغ بینوا را

مُعَلّم، رَهنمای علم  و ایمان

 نِشان  دادست راهِ  اَولیا را

 بشیر از وصفِ او عاجز بمانَد

 که نتوان گفت قَدرِ مُصطفی را

 بشیر احمد شیرین سخن

پیام سپاس و تبریک محترم بشیر احمد شیرین سخن به مناسبت هجدهمین سال ‌گشت سایت وزین «۲۴ ساعت »

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ ۴ میزان  (مهر ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۶ سپتامبر  ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

   با کمال افتخار، فرارسیدن هجدهمین سالگرد نشرات سایت وزین «۲۴ ساعت» را به همه‌ی دوستداران فرهنگ، ادب و هنر تبریک عرض می‌ دارم.

 این رسانه‌ی فرهنگی در طول هجده سال، به دانشگاهی آزاد برای شعر و ادب، فرهنگ و هنر مبدل گردیده و رسالت بزرگی را در پاسداری از ارزش ‌های والای ادبی و هنری جامعه به انجام رسانده است .

در این میان، جا دارد از تلاش ‌ها و زحمات بی‌دریغ مسئول فهیم و پرتلاش آن، جناب آقای قیوم بشیرهروی و مؤسس گرامی آن جناب مهدی بشیر صمیمانه قدردانی نمایم؛ که با همت والا و عشق به فرهنگ، چراغ این خانه‌ی دانایی را روشن نگهداشته و زمینه‌ ی معرفی و شکوفایی آثار شاعران، نویسندگان و هنرمندان را فراهم نموده اند .

از درگاه ایزد منان، دوام توفیق و سلامتی برای ایشان را در راه خدمت به فرهنگ و هنر میهن عزیزمان آرزو دارم.

 سعادت  و  سلامت  تاج  سر باد

سراسر  زندگی  شیر و شکر باد

به هر کشور به هرشهر و ولایت

 ببامت نور خورشید جلوه گرباد

 بااحترام

بشیر شیرین سخن

قدیما

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه ۳ میزان  (مهر ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۵ سپتامبر  ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

قدیما

همُوقتا که  خانه  کاه گلی بُود

صفا بُود وفا بُود ،  همدلی بُود

زمستان سرد،دلهاگرم حُرمت 

 اُطاق بُودواُجاق وصندلی بُود   

 »»»     

به هرخانه میرفتی گوشت قاق بُود

چایبر بم  دَم دیگدان، چای داغ بُود 

 تنور داغ بود نواله نون شیر مال 

سراسر نور خانه یک چراغ بُود

»»»

حیاطِ خانه  ها  مانند  باغ بود 

فروغ خانه ها  تنها  چراغ بود

سراپا سادگی ها بود نمایان

هیزم بود وتنورِ ونان داغ بود

 »»»  

همه قریه به عروسی خبر بود

 خبر چین بین قریه یک نفربود 

 مردم مانند داماد شاد و خندان  

 نشاط با همدلی شیر شکر بود

   »»» 

 عروسی بُود شُوربا مزه دار بُود 

 میان دیگ، گوسفندِ  به بار بُود

صدها قُرص نانتندور سبوسی

سُفره پهن بُود، مهمانها قطار بُود

 »»»  

پیشانی باز، اگر نانِ پیاز بُود

 غزل و قصه و راز و نیاز بُود

گهی حافظ ، گاه بوستان سعدی 

درازی قصه تا وقت نماز بُود

 »»» 

نه بُرجی بود، نه قصرِِ زرنگاربود  

نه نوری بود،نه برقِ پایدار بود 

نه ماشین بود، نه راهی آشکاربود  

الاغ و اسپ و قاطر زیر کار بود 

»»»

نه داکتر بود، نه گولی نه مرض بود

نه کس بر کار کس هرگز غرض بود 

نه اِکسری، نه اسکن نه سونوگرافی  

جای دوکتور حکیمجی درعوض بود

 »»»

 تماماً زندگی بود ساده زیستن

 نه غوغابود، نه ناله، نه گریستن  

 نه زرق و برق و جاه و تاجِ فانی 

 فقط عشق بود و با هم نگریستن

 »»» 

 نه گوشی بود، نه واتساپ، نه پیامک

 نه دنیای مجازی، نه کلامک  

نه وی‌چت، نه فیسبوک، نه مسنجر  

نه انستا، نه تیک‌تاک و سلامک

»»»

رفاقت بود، صداقت و محبت 

درستی پرشکوه بود با نزاکت

یکی بودیم با دستانِ از مهر 

نه با شمشیرِ سردِ خشم و نفرت

»»»

خبر از حال همسایه  ز دل بود

دیوارِ خانه همسایه ز  گِل بود

صدا می‌آمد از دیوار خشتی 

محب همچو نورِ مُشتعِل بود

 مُحبتها همه،  تاراجِ جنگ شُد 

 حقیقت پایمالِ هر جفنگ شد 

 غزل و قصه باحسرت واندوه

 فدای بُمب وباروت وتُفنگ شُد

 بشیر احمد شیرین سخن

طاق نسیان

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه ۲۹ سنبله ( شهریور ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۰ سپتامبر  ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

طاق نسیان

متقی گراشک ریزد سیل طغیان می‌ کند

آه صاحبدل  بخیزد  باد  و  طوفان می ‌کند

 نیست آسان  رمز دل  یافتن  بدون  التجا 

 دانه‌ی گرسر زند درخواست، باران می ‌کند

 پارسا   بودن   نباشد   کار   هر  تزویر  کار 

هر گره در کار باشد صدق، آسان می‌ کند

حرف قرآن است درستی و صداقت و عمل

چون مسلمان ،  اتکا بر حکم  قرآن می ‌کند

ریش  و   تسبیح  و  چپن  راه  تمتع  نیست

ازکجا دانم ، قبا پوش ترک عصیان می‌ کند  

صدق  و   بی‌   آزاری   و  خدمت    به  خلق    

 این دریچه راه به سوی حق، آسان می‌کند

عابد موری  نیازارد  به  قصد  حتی  به شب 

چون خطا، گر ذره باشد،حق پرسان می ‌کند

دم مزن  از  پارسا  و  عابد  و  شب  زنده‌دار 

آنکه  زنار  بست، کجا  او قطع‌  بتان می‌ کند

در کجا  دین گفته  این  قتل  و  قتال  و  ناروا 

حکم شرع هرگز نباشد آنچه انسان می‌ کند

 فسق و فحشا و فساد دارد هزاران در هزار 

کی حرامی و حرامزاد ترک شیطان می‌ کند

از    ستم    بگذر     ،    تضرع       پیشه   کن 

 هر خطا و  هر گناه  را  توبه  جبران  می ‌کند  

سینه‌ی   آلوده   را    هرگز   نباشد   پند  پاک 

صد گنه دارد (بشیر) در طاق نسیان می‌ کند

بشیر شیرین سخن

سوز و سرشک

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه ۲۶ سنبله ( شهریور ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۷ سپتامبر  ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

سوز و سرشک

در رگ ‌به ‌رگِ تن، دردِ وطن نهفته است

 دردی عمیق، در جان و تن نهفته است

 به  تار  و  پودِ  دخترانِ  خسته  از ستم

 فریادِ دانش‌ سرا و انجمن نهفته است

 در چشمِ دخترانِ بدونِ  مکتب و  درس

رنجِ سکوت  و  محنتِ  زن  نهفته است

 در خانه‌های خامُش و  بی‌کار و بی‌نوا

 اندوهِ نانِ شب،  به دهن  نهفته است

 در قلبِ  کارگر ، به  غریبیِ  سرگردان

 دردِ درازِ هجرت  و  مِحَن  نهفته است

 در خوابِ کودکی، که پدر را ندیده است

 افسوسِ نسلِ گم‌شده در وطن نهفته است

 در شامِ بی‌چراغ و شبِ سردِ بی‌پناه

 پریشانی و هزار  سخن  نهفته است

 در  نظم   و   ابیات   نا  پایدار    بشیر

 سوز و سرشک مهاجر ین بی وطن نهفته است

بشیر احمد شیرین سخن

هرات نازنین

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه ۲۳ سنبله ( شهریور ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۴ سپتامبر  ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

هرات نازنین

      هرات، ای جلوه‌گاه نور یزدان

 نگین پُر   درخشش  خراسان     

      بلند  آوازه   در  صدر  حضارت

چو   فانوس   فروزان   بصارت     

      هرات، ای سرزمین پیر انصار

 دیار مهر، جای عشق و  ایثار     

      به هر ذره  ز خاکت راز  پنهان

 به هر نطقت صدای عشق انسان     

     تو شهر عشق، عرفان و ارادت

حریم    دلنوازان    با   رشادت     

     منارت  ذکر  می‌گوید   شبانه

 نسیمت  می‌وزد  با صد ترانه     

     تویی زادگاه کاشفی و جامی

 تو در تاریخ عرفان می‌خرامی     

     مساجد، گنبدت  گنجینه‌ داران

نماد    معرفت  ،  از   تاجداران     

      در آن مسجد که جامع نام دارد

 مَلک بر فرش آن سجده‌گذارد     

      ز قلعه ا ختیارالدین ، حَصارت

 صدای    پادشاهان    پایدارت     

      چهار سوقت ، دل  بازار دیروز

پر از آوای دلها ، نغمه ی سوز     

      تو شهر  سطر های خط زرین

 تو گنج نسخه‌های ناب پیشین     

     به هر قالی و فرشت، رنگِ معناست

 به تار و پود آن، عزت هویداست     

      زبان مردمت قند  و  عسل باد

 درخت  رزشان  انگور  لعل باد     

     به انجیر  فوشنج  و توت نابش

 عسل مخلوط بود اندر گلابش     

     به پُل‌ مالان اگر  گامی  گذاری

 عبور از قرن‌ ها بینی، سواری     

      زنانت چون  نگین  در  تاج دنیا

 چو گوهرشاد و صد بانوی زیبا    

      بی‌بی حور و بی‌بی نور  مُنور

 بود   یادگار   شان   پل   مظفر     

      مهری هروی، محجوبه‌ای  گل

 دو شاعر بانوانی خوش تَسلسُل     

      دو فخر معنوی در قلب  کشور

 درخشان‌  تر ز  خورشید   منور    

      هرات ای سرزمین نسل تیمور

 هرات ای زادگاهی دانش و دُر    

      اگر تاریخ   را   روحی   دگر بود

 یقین، آن روح در تو جلوه‌گر بود    

بشیر بر عشق میهن می‌سراید

 چو بلبل بین گلشن  می‌سراید

بشیر احمد شیرین سخن

همدم و همراز

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه ۱۸ سنبله ( شهریور ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۹ سپتامبر  ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

همدم و همراز

ابرِ  مست   و   بادهٔ   گلرنگ   می‌خواهد  دلم

 بزمِ شیرین، بحثِ از  فرهنگ می‌خواهد دلم

 گفت‌ و گو  با اهلِ  دانش ، و فراست، و هنر

 تار و  تنبور  و  رُباب و  چنگ  می‌خواهد  دلم

 نغمه‌ای در کوچه‌های عشق پیچد در شبان

 گوشه‌ای، باغی پُر از آهنگ می‌خواهد دلم

 دیده‌ام   در  حسرتِ      دیدارِ   رویِ   نازنین

 خلوتی با آن پری‌سرهنگ   می‌خواهد دلم

شورِ مستی، در شبِ مهتاب، با عطرِ گلاب

 بوسه‌ها در کوچه‌های تنگ می‌خواهد دلم

با   نزاکت،   با  غرور ، بی‌  نقاب  و  بی‌ ریا

 همدم و همرازِ  با فرهنگ می‌خواهد دلم

 ملتِ   رنجیده  را  آرامشی   بی‌ اضطراب

 تا قیامت ای بشیر یکرنگ می‌خواهد دلم

بشیر احمد شیرین سخن

کرام‌الکاتبین

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه ۱۵ سنبله ( شهریور ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۶ سپتامبر  ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

کرام‌الکاتبین

خدا،     اللهِ    ربِّ   العالمین  است

خدای آسمان و خاک و دین است  

خدای  باد  و  آب  و  خاک و  آتش

که بر هر ذره‌اش حکمت‌نگین است

خدای ناسوت و جبروت و لاهوت  

که بر  هر  آفرینش  آفرین است  

خدای کهکشان  و  مهر  و  انجم 

فراز عرش، نورش در کمین است

خدای مور و مار و مرغ و ماهی 

که در جانِ جهان، جوهرنشین است

نه محتاج عبادت  های  ما اوست 

که بی ماهم جهانش  آفرین است

خدای  ترک   و   عجم  و  فرنگی 

که بر هر قوم، لطفش همنشین است

خدای   عفو  ،    ربِّ    مهربانی

که رحمت را به دل‌ها راهبین است  

صبور و  صالح  و  پاینده   باشد 

که دور از خشم و کین و  آتشین است

حسابِ خلق با او روشن و راست

نویسنده، کرام‌الکاتبین است  

مکن مکر و مپیچ  اندر  فریبی 

که او بیناست و دانا، بهترین است  

خدای بیت و کعبه، هر دو پاک است

زمین از نورشان، بیت‌الامین است

خدا خلّاقِ کونین و  همه چیز 

به دل، ایمان من، کوه‌ِ متین است

 ولی هر دل که با یادش بتابد 

زظلمت تا ابد دور از غمین است 

بشیر! ای مرد حق، پا در رهش دار

وجودش در نهان، لیکن یقین است

بشیر شیرین سخن

پیمان قلم

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهار شنبه ۱۲ سنبله ( شهریور ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۳ سپتامبر  ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

پیمان قلم

 بغیر  از   علم   چیزی  معتبر  نیست

 دگر راهی به پیشرفت  بشر نیست

 قلم   چون   تیغِ  تیزِ  شمشیرِ  بُرّان

 از این  ابزار ،  تیغی   تیزتر    نیست

 چراغِ   راه  انسان  در  ظلام  است

 که نوری بهتر از این جلوه‌گر نیست

 نه آهن، نه طلا؛ علم و کلام است

 زمین را جز قلم، فتح و ظفر نیست

 نه  زورِ  بازوان ،  نه تخت  و لشکر

 به از امرِ قلم، حرکت به‌سر نیست

 ز  سطرِ  ساده ،  صد  معنا   درآید

 کلامِ حق، به‌غیر از حق، اثر نیست

 در آن شهری که دانش تاج‌دار است

 گدای مال و  ثروت   را گذر نیست

چو  جهل  آید ، کند  ویرانه‌ی شهر

 که مردم را ز بینش مفتخر نیست

 به راه عقل، اگر یک  گام   باشی

 به هر طوفان، نیازی بر خطر نیست

 کسی   کو  با  قلم   پیمان   ببندد

 اسیرِ ظلمِ شب‌های سَقَر نیست

 بشیر! با علم و تدبیر، در عمل باش

 که تدبیر، جز قلم، تاجِ به‌سر نیست

بشیر احمد شیرین سخن

شب

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه ۹ سنبله ( شهریور ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۳۱ آگست  ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شب

شب است و در دلم رنگِ سحر نیست

ستاره  در  سَما  هیچ  جلوه‌گر نیست

ز    دست   روزگار   و     گردشِ   چرخ

بجز   اندوه،  در  دل  هیچ   اثر  نیست

کجایی،      ای       امیدِ     روزگاران؟

که غیر از تو، دلم را بال  و  پر نیست

وزین بی‌مهری‌  های    چرخِ   گردون

به باغِ   دل،  امیدی  از  سفر  نیست

دلم چون موجِ دریا پُر  خروش است

که جز اشکِ سحرگاهان، سپر نیست

جهان در جستجوی  کهکشان است

جوانِ  ما  ز  دانش   مفتخر   نیست

جهان در عیش و نوش با بُرج و باره

بخوانِ، طفلِ من! حلوای تر نیست

بود   شامِ    وطن  ،  شامِ   غریبان

بشیر این شام به هیچ جا مُعتبر نیست

بشیر احمد شیرین سخن