شیوهء داستانسرایی امیر خسرو
تاریخ نشر جمعه ۱۶ میزان ۱۴۰۰– هشتم اکتوبر ۲۰۲۱ هالند
این مقاله از مجموع مقالات دانشمندانی استخراج شده که بتاریخ ۲۱ حوت سال ۱۳۵۳
در سیمینار امیرخسرو بلخی قرائت گردیده و بعدآ بصورت کتاب مستقل بنام
(مجلس امیرخسرو بلخی) توسط انتشارات بیهقی در کابل بچاپ رسیده بود.
شیوهء داستانسرایی امیر خسرو
نمونهء مثنوی هشت بهشت
بقلم: زنده یاد استاد علی اصغر بشیر هروی
بخش نخست:
مطلبی که بنده می خواهم درین مجلس گرامی ، بعرض حضار محترم برسانم این است که امیر خسرو بلخی مشهور به دهلوی ، گذشته از اینکه به گواهی دیوان اشعارش شاعری نازکخیال و توانا بود ، و علاوه بر اینکه از مطالعه اثر منثورش « اعجاز خسروی » بر می آید که دبیری بلیغ و اندیشمند بود ، و صرف نظر از اینکه مثنوی های تارخیش او را به عنوان یک مؤرخ جهان بین و حقنویس معرفی میکند و با وصف اینکه به شهادت مثنوی « مطلع الانوار » ش، عارفی با خبر از همه مراتب سیر و سلوک بشمار میرود و در عین حالی که بگفته خودش و به گواهی اکثر مؤرخان و تذکره نویسان و محققان ، در موسیقی و آهنگ سازی استاد بوده است، یک داستانسرای چیره دست و آگاه از تمام رموز و دقایق داستانسرایی نیز بوده است .
