جلجتای عشق ….
( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ ۳ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی – ۲۵ آگست ۲۰۲۶ میلادی – ملبورن – استرالیا
————————————————————————————————————————————————–
جلجتای عشق….
از زبانش شراره بر می خاست ، حالیا خفته اژدهای عشق
کشتی اش را نهنگ و موج شکست،
غرق دریاست ناخدای عشق
گفت جانان* که ماندنی است صدا،
-بعد از او بی صداست سینه ی شعر-
بر لبان صدا نشسته سکوت، رفته از گوش ها صدای عشق
گشته از دیر لانه ی ابلیس، هرچه محراب و سینه و سر هاست
به جز از قصه ها نمی یابی، خبری نیست از خدای عشق
سفر و کاروان و راه به راه، قطب رنگین به گمرهی آورد
هر کجا جستجو به پایان خورد، گم شد از چشم ناکجای عشق
در رهت میخ زار می روید، ناخن آفتاب در چشم ات
در دل ات رعد و برق می غرد، تو به ره میخزی برای عشق
گرچه خفته است اژدهای عشق، گرچه غرق است ناخدای عشق
لیک از دشت و کوه می روید، شعله ور نقش های پای عشق
زخم ناسور آفتاب سپهر، مرهم ماه را نصیب نشد
چشم خود دوخته است بر فردا، تا بیارد بر او شفای عشق
راه آذین شده به سبزه و گل، سوی مقصود ره نبرد ترا
دشنه زاران گذر بکن که شوی، مقصد و راه و رهگشای عشق
آسمان، کهکشان گرفته به بر، خانه جوید میان سینه ی من
غم خود را کجا نهم بیرون، که شود باز سینه جای عشق
میخ تثلیث بر سرا پایش ، سفر خویش از صلیب گشود
داد
پیغام
را که
می یابید:
ره فردا
ز جلجتای عشق **
فاروق فارانی
اگست ۲۰۲۶
………………………………………………………………………………………………
*اشاره به فروغ فرخزاد و مصراع معروف اش:
« تنها صداست که می ماند»
**تثلیث در مسیحیت:
پدر، پسر و روح القدس
جلجتا:
محلی که عیسی مسیح را به صلیب کشیدند.
————–
نقاشی پایین از سالوادور دالی، نقاش مشهور سوریالیست اسپانیایی
جناب استاد فارانی عزیز قلم زیبای تانرا می ستایم ، قلم تان همیشه رنگین باد.
باعرض حرمت
قیوم بشیر هروی