داغِ هجران

ز غم   گریبان  دریدم  امشب ، مثالِ  مجنون  ز عشقِ لیلا

به رنگِ لاله به خون تپیدم ، ز داغِ  حرمان  به کوه و صحرا

فراقت از بس نموده  پیرم  ، بسی نزار  و  بسی   ظهیرم

بیا  که   امشب   ز غصّه  میرم  ،  نماند طاقت برای فردا

چنانکه فرهاد از عشقِ شیرین ، سپرد جانش به نامرادی

سپارمت  جان  به  یک اشاره ، اگر تو  خواهی بیا  بفرما

چو صبحِ محشر ز خاک خیزم، کسی که جویم فقط تویی تو

چرا   که   دیدم هزار محنت ، ز  هجرِ  رویت  به روی دنیا

به حور و غلمان قناعتم نیست  چه  یک  جو اطاعتم  نیست

قسم به مصحف  در دو  عالم نبود  مقصد  به جز  تو ما را

حبیب   بلبلِ  نوا   کشیده   محبّت ‌ات  را به  جان  خریده

هزار، افسوس  چرخِ   ظالم  به  نامرادی   فگندش از پا

دیوان ِ بلبل