۲۴ ساعت

25 می
۱ دیدگاه

داروی گیاهی

تاریخ نشر: شنبه ۵ جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۵ می  ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

داروی گیاهی

تو در بستى ، کجا  با خود برم  این بى پناهى را 

 کجا  این  کفش‌ های  در  مسیر  عشق  راهى را 

 مرا هم زنده مى خواهى وهم از خویش مى رانى 

 نمی دانى که بیرون می کشى  از  آب  ماهى  را 

 کسى که داده  دل از کف به خود هرگز  نیاندیشد 

 به سر سودا  نباشد غیر جان  دادن   سپاهى   را 

 در اینجا سنگ  تهمت مى خورد  بر فرق زیبایى 

 که  یوسف مى برد با خود به زندان بى گناهى را 

 سیاهی  بیش  و کم   بر  روزگارم   سایه   افگنده

 تو گویی   هیچ   پایانی  نمی‌ باشد    سیاهی   را 

 دواى  درد ما  را  بى سبب  در  شهر  مى جویى

 پسندد   روستایى  زاده     داروى     گیاهى   را 

عصمت وجدانی

ملبورن – آسترالیا

25 می
۳دیدگاه

اشک

تاریخ نشر: شنبه ۵ جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۵ می  ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

اشک

              به کابل

می بارم

می بارم

برف …

بر زمین ترک خورده ای عشق

در گوشه ای تنهایی

و این اشک های من است

بادلی پر از غم

اما با چشمان روشن از نوردانایی…

هما طرزی

نیویورک

 ۲ فبروری ۲۰۲۳

 

 

25 می
۱ دیدگاه

مجلسِ یاران

تاریخ نشر: شنبه ۵ جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۵ می  ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

  مجلس یاران 

چه خوش باشد هوای نو بهاران
هوای  خوشگوارِ  چشمه ساران 

بدل  دارم  غمی  از  درد هجران
که  ماوای  دلم  شد  خار  زاران

به گوشم   می ‌رسد   آواز  بلبل
به یاد   آید   آن    مجلس  یاران

مرا بی‌ بال و  پر  کردی  تو آخر
چومرغی بسملی  در مرغزاران

هلاکم    کرد     دوریت   وطندار
شرردر سینه  دیده  اشک باران

بیابان  دلم  از   بس  کویر است
دلم خواهد  خروش  چشمه‌ ساران

کی می‌ داند ز  سوز و درد این دل
به هر  سو ناله  های غم‌  گساران

عالیه میوند

۷ می ۲۰۲۴

  فرانکفورت

24 می
۱ دیدگاه

صدای کلام تو

تاریخ نشر: جمعه چهارم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۴ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

صدای کلام تو 

نفس هایم را
در باغچه‌ی عاشقانه هایت
می کارم
تا همیشه سبز بمانند
و حقیقتم را
در واژه واژه شعر های ناسروده ات
نقاشی می کنم
تا کسی جز من
تصویر وصدای کلام تو
نباشد
میترا وصال

۲۴ می ۲۰۲۴ 

لندن

24 می
۱ دیدگاه

یادی از زنده یاد استاد فیض محمد عاطفی هروی ، شاعر طنز پرداز  و خوش کلام کشور.

تاریخ نشر: جمعه چهارم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۴ می  ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

یادی از زنده یاد استاد فیض محمد عاطفی هروی ،

شاعر طنز پرداز  و خوش کلام کشور.

قیوم بشیر هروی

۲۴ می ۲۰۲۴

ملبورن – آسترالیا

یکی دیگر از فرزانگان شیرین کلام سرزمین ما شاعریست بذله گو ، نویسنده ایست خوش قلم و طنز پردازیست توانا بنام فیض محمد عاطفی هروی.  

استاد فیض محمد عاطفی هروی فرزند میرزا خیر محمد در سال ۱۳۰۳ خورشیدی در شهر هرات دیده بجهان گشود، هرچند بعضی ها سال تولدش را ۱۳۰۶ خورشیدی گفته اند.

او تحصیلات ابتدایی را در مکتب بابا ولی مست آغاز و بعدآ در لیسه رشدیه ادامه داد و سپس وارد دانشگاه نظامی کابل ( حربی پوهنتون) گردید .

با وجودی که در دانشگاه نظامی به تحصیل پرداخت ، اما علاقمندی اش به ادبیات اورا بسوی شعر و ادب کشانید و دیری نگذشت که بعنوان یک نویسنده به مطبوعات روی آورد و اشعار طنزی اش جلوه گر قلم سحرآمیزش گردید.

اشعارش را در قالب مثنوی و طنز می سرود.

روی آوردن او به اشعار طنزی و انتقادی او را در صف طنز پردازان ماهر  کشورقرار داد وقلم به بیان ناهنجاری های  جامعه به زبان طنزگرفت وبا طنز های انتقادی اش  اربابان زر و زور و تزویر را هدف قرار داد.

در اکثر آثارش صدای آزادی خواهی و دفاع از عدالت اجتماعی را میتوان حس کرد. سخنش را بی پرده و بدون واهمه بیان می کرد.

او پس از پایان تحصیلات نظامی بحیث مدیر مسئول مجله اردو و همینطور ریاست نشرات وزارت دفاع و ریاست مطبعه عسکری کار کرد.

مهمترین اثر استاد عاطفی را که بصورت طنز منظوم چندین بار اقبال چاپ یافت بنام ( آیینه محیط ) میباشد که کاستی ها و نارسایی های حکومت ظاهر شاهی را با صراحت لهجه بیان نموده .

او که با روحیه آزادی خواهی قلم بدست گرفته بود در یکی از سروده هایش خطاب به  پادشاه ( محمد ظاهر شاه)  چنین میگوید:

خطاب به شاه

ای شاه جوان  چرا به خوابی

مفتونِ    کدام      لعل   نابی

رنگ تو پریده  از غمِ کیست

اشک تو روان به ماتم کیست

دلداه ی   قامتِ  کی   هستی؟

آشفته ی  طلعت  کی هستی ؟

تو  عالم  و مقتدا  ولی   چٌپ

تو شاهِ جوان  و شانه ها کٌپ

حکام تو خون  خلق خوردند

عمال  تو  مال  جمله  بردند

از بسکه  گدا شده است ملت

محکومِ  فنا  شده  است ملت

بدخواه   تو گشته  افسرِ  تو

با خون تو  تشنه  عسکر تو

از بدو جلوس  تا به این دم

بر مسند جم  نشسته بی غم

در راهِ مقام  و قوم  و توده

کاری که تو کرده ای چه بوده ؟

مردم   دلِ   بی   قرار دارند

از  نزد   تو    انتظار  دارند

چون دست تو  بر کنار باشد

مارا  ز  که   انتظار   باشد

گیریم  که  نیتِ   تو پاکست

فکرتو به اعتلای خاک است

دانستگیت   چه  سود   دارد

چون  سیرِ عمل  نمی سپارد

ای شه  به  خدا  توکلی   کن

زین  بی  خبری تحولی  کن

بردار  بساط  خود سری  را

منسوخ   نما  ستمگری   را

آیین   فساد     را   بر انداز

از عدل  صلای   علم  انداز

فرهنگ ضعیف را جوان کن

برنامه ی  تازه  را عیان کن

از سینه ی  کوهسارِ  میهن

بیرون  بنما   هزار   معدن

بیکاری  و فقر  را  دوا کن

آزادی   خلق   را  عطا کن

برعکس خویش مهربان شو

تو شاه جوانی  و  جوان شو

آنها  که  ترا  مدیحه   گویند

یا راهِ  خوش  آمدِ  تو  پویند

زنها  مخور فریب  شان  را

بر دارِ رژیم  و تیپِ شان را

کاین ها  همه  مارِ آستین اند

آمادهِ   فرصت   و  کمین اند

خواهند  در این  بساط ِ  یغما

از راهِ  فریب  و رمز و ایما

همچو   پشک  و بساطِ  دنبه

بر   مقعد   ما   کنند    سنبه

منظورهمه گرفت وخورد است

کوتی و اتو مبیل   فورد است

دیو اند  ولی  به  شکلِ انسان

گرگ اند ولی به رنگ چوپان

همدست مشو  به حزب خایین

از   قهر  خدا   مباش    ایمن

با قدرت و  ثروت  و صداقت

سهل  است   ترقی  و سعادت

امروز     تو   اعتبار   داری

سرمایه     و   اقتدار    داری

یک جنبش مختصر به کار است

یک حرکت با  ثمر به کار است

آری ! مرحوم استاد فیض محمد عاطفی با چنین روحیه ای زیست و قلم بدست گرفت و هرگز زبان به مدح و ثنای حکام عصرش نگشود. مجموعه ی (آیینه ی محیط ) که گفته می شود اولین بار تو سط مرحوم استاد اثیر هروی به زینت چاپ آراسته شد نمایانگر فصاحت کلام اوست که بی باکانه نوشت .                  

آنچه در را می توان در آثار اکثر طنز پردازان و طنز نویسان به درستی درک کرد و دید روحیهِ نترس آنهاست که بدون ترس و واهمه قلم بر میدارند و بعباره ای بخاطر بیان ناهنجاری های جامعه در مقابل حاکمان عصر شان می نویسند ، که استاد عاطفی مرحوم نیز یکی ازین قلم بدستان بود که در مقابل نارسایی ها و مشکلات موجود عصرش با قلم منتقدانه اش  نظام حاکم ظاهر شاهی را نشانه گرفته بود.

مقالات فراوانی در مورد زنده یاد استاد عاطفی توسط نویسندگان سرزمین ما نوشته شده  ، چنانچه در بخشی از مقاله ی جامعی که توسط استاد گرامی محترم محقق عبدالغنی نیکسیر در سالهای اخیر عمر آن مرحوم به  رشته ی تحریر درآمده چنین می خوانیم:

 ”  او بیاد می آورد که در کنارش کسانی چون شایق ، فکری ، عطار ، غواص ، توفیق ، مایل ، بشیر هروی ، صابر هروی ، مشعل و مانند ایشان بوده اند ، که باید گفت همدوشی با ایشان چه خاطراتی خجسته را بذهنش تداعی میکند .

عاطفی با همه این پیشکسوتان معاشر و مباشر بوده واز تبار این نسل بشمار می آید، که از کارکردهای آنها فیض ها برده و ثمر ها برگرفته است .”

روان همه این عزیزان شاد و خشنود باد.

مرحوم عاطفی هروی علاوه بر شاعری و نویسنده گی در هنر موسیقی نیز علاقمندی خاصی داشته و گفته می شود در نواختن تنبور و هارمونیه نیز مهارت داشته است.

و سرانجام این مرد وارسته و روشن ضمیر  و آزادمنش بتاریخ پانزدهم حوت ۱۳۸۹ خورشیدی جان به جانان سپرد و رخ در نقاب خاک کشید. روانش شاد ، یادش گرامی و خاطراتش جاودانه باد.

 

منابع :

۱ – تارنمای افغان موج ( مقاله ی از استاد نیکسیر).

۲ – بی بی سی فارسی.

۳ – تارنمای مشعل ( مقاله ی از دکتور حمیدالله مفید).

 

23 می
۳دیدگاه

ماجرا

تاریخ نشر: پنجشنبه  سوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۳ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

ماجرا

 ای از دلم برون شده  رفتی  کجا شدی

دل را به غم گذاشتی و ازدل  جدا شدی

 من بی توهمنشین غم ودرد ومحنت ام

 چه دیده یی زما که چنین در جفا شدی

بودم ترا شفیق و انیس  و ز جان حبیب

 راستش بگوچگونه، چرا بی ‌وفا شدی

 بارِ غم  فراق  تو را می کشم به دوش

 باری  بگو  تو  آفتِ  جانم  چرا  شدی

 تا کی کمر به کشتن من بسته می کنی

 جانا چرا تو دست به این  ماجرا شدی

 بیگانگی  نمودی  و با طرزی دیگری

 دیدم   که  با رقیب  خودم  آشنا  شدی

 سودای این جهان بگذار و گذر از ان

 سودا  گرم چرا  و چگونه  سودا شدی

 نقشی خیالِ  روی تو در سر مرا هنوز

کی میروی زدل که تو در  دل بقا شدی

 سید جلال علی یار

ملبورن – آسترالیا

23 می
۱ دیدگاه

رباعیات

تاریخ نشر: پنجشنبه  سوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۳ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

رباعیات

رنگینه جبین زنیم سرِ خویش  زمین

تا بارِ گناهِ خویش  ، نهیم   این چنین

یکسو غمِ غربت و ، جدا ایم ز اصل

یکسو ، شر شیطان لعین است کمین

آنان که به هر شئ ، رُخ یزدان بینند

پیوسته ز حق ، بوحدت  ایمان  بینند

آنان  که  ستیزند ،  به  آن  دین  خدا

دیدار شریر و ،  مکر  شیطان  بینند

درسی که تو را ، بداد  فلک این دم باش

ماحول تو هر که هست ،  از او کم باش

خود خواهی و خود بینی و خود شیفته چرا

با دین  مَستیز  و  با  خدا  ،  آدم  باش

پیوسته  دلم  ، به  خالقِ  یزدان  است

ببریده ز هر کسی ، به او پیمان است

در ماحصلِ ، زندگی  خواهی  دانست

فضل و کرمش ببنده ها یکسان است

پیمانه بده  مرا  ، به  دربِ  حرم ات

تا سجده  کنم  به پیش  پا  و قدم ات

یک یک بِشمارم ، گنه و  تقصیرات

تو  عفو  کنی   و ،   بوسم  قلم ات

محمدابراهیم زرغون

۲۱ می ۲۰۲۴

ناروی

23 می
۱ دیدگاه

پیچ وخم زنده گی

تاریخ نشر: پنجشنبه  سوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۳ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

پیچ وخم زنده گی

شده آیا که جوان   ناشده  و… پیر  شوى؟

مثل  یک   کوه  به   یکباره   سرازیر شوى

شده آیا که دلت از  تو به   تنگ  آید و تو

از دل ِسختْ به تنگ آمده ات  سیر شوى؟

شده در قاب  زمانى  که   فراموشت  کرد

رفته از  یاد تر از غربت   تصویر شوى؟

مثل یک خواب که رؤیاى پُر از کابوسى ست

شده آیا که به  هر گونه ى   تعبیر شوى؟

شده    در  پیچ  و  خم   زنده گى  ناکرده

نا رسیده به هدف، سخت زمینگیر شوى؟

شده آیا که به رَغْم  همه ى   باور  خود

بار ها  منفجر  از  نعره ى  تکبیر شوى؟

و شده این که به جرم دو غزل حرف دلت

اهل  دوزخ  بشوى،  لایق  تکفیر  شوى؟

شده آیا  که  اگر   تن   به  بلاهت  ندهى

سُخره ى  خیل  رسولان  اساطیر شوى؟

من که آرى شده ام، حال خودت چیست سخا!

شده آیا که جوان ناشده و…

                              پیر شوى؟!

سید ضیأالحق سخا

۲۲ می ۲۰۲۴

23 می
۱ دیدگاه

غزلی از نقیب الله رهسپر

تاریخ نشر: پنجشنبه  سوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۳ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

غزلی از نقیب الله رهسپر :

با خویش باش، منزل حیرت دراز نیست

رفتن کنار  جاده ی  شک ، امتیاز نیست

امواج رودخانه، چه زیبا و سرکش است

در ساحل  شکیب  نشستن ،  نیاز  نیست

این چهره ی  حقیقی  دنیاست ؛ پر فریب

در قبض و بسط عالم هستی مجاز نیست

دست کمک  ز دامن امکان ، اندک است

سوی  گدا ،  تبسم  سلطان ، اندک  است

هردرکه خوش خورد به نگاه تو، بازنیست

درسین و صاد، صوفی و سالک؛ تاملی!

هرقصه ایکه عرصه نگردیده، رازنیست

این حق توست ، دیدن صبح و شکوه باغ

راهی  مراد ، بی  ز نشیب و فراز نیست

بیخود مشو، که جلوه ی رنگ است؛ رهسپر!

جز  عجز ؛  در  تمیز  محبت  ، جواز نیست

                        نقیب الله رهسپر               

   (مضارع مثمن اخرب مکفوف مقصور )

       ۱۵ جدی ۱۴۰۲

23 می
۱ دیدگاه

گریه ی پنهانی

تاریخ نشر: پنجشنبه  سوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۳ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

گریه ‌ی پنهانی

ابر  سیاه   و   تیره    سپهر   دلِ  مرا

پوشیده زانکه خاطر نازت مُکدر است

من آمدم که بستر  خرسندی‌ ات  شوم

اما دراین معاشره  غم ‌ها  مُقدر است

با عمر ِ رفته در  نفسم   جا   گرفته‌ای

تو قوّتِ  منی  و  تو  هم   سُستیِ منی

پی برده‌ام  که جز تو کسی در دلم نبود

ای  آنکه  زندگیِ  من   و  هستیِ منی

تاعشق می‌شناسم و در خودنشان مهر

همواره خواست‌ گاه دلم دست‌های توست

در من چوعینِ عقربه تکرار می‌ شوی

این لحظه‌ ها و بار نفساز برای توست

در لابه ‌لای فاصله  ‌ها  دود  و  آتشاند

اینرشته‌یی که با تو من از جانگرفته‌ام

پیوند  عشق  را  که   خدا   آفریده بود

مهرت  ز یک معامله   از آن  گرفته‌ام

دستم به لحظه ‌ی که رها می‌کنی و‌ این-

پس‌ لرزه ‌های حالت تو فانیِ من است

گیرم   ندیده‌ ای    دل    بارانیِ    مرا

این شعر تر ز گریه‌ی پنهانیِ من است

احمدهنایش

۱۳ مارچ۲۰۲۴

اسلام آباد

23 می
۳دیدگاه

ذوقِ خدا

تاریخ نشر: پنجشنبه  سوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۳ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

ذوقِ خدا

۳۸ الف

 بگذارید   که  من    تار   دوانم   به  خدا

که ندانید   از  این  ذوق  که  دانم  به خدا

 گاه گاهی که خودم گم شده از پیش خودم

باز  یابم  که  مگر باز   همانم    به   خدا

 در دلم  رقص  عجیبی ست  ندانم  سازش

 حرف  هایی   برسد  نوک  زبانم  به خدا

این جهان نیست کم از جنت فرودس ، چرا

آن دگر خواسته  در  ذکر و بیانم  به  خدا

شکیبا شمیم

23 می
۱ دیدگاه

مادر

تاریخ نشر: پنجشنبه  سوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۳ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

مادر

تویی  جان  و  جهانم مادرِ من

عزیزِ   مهربانم     مادرِ   من

 تو  کردی  آرزوهایت   نثارم

 فدای   قهرمانم  ، مادرِ  من!

حضور تو  شمیم    ناب  دارد

 جمالت نور عالم    تاب  دارد

 من از متن  وجودت  جان گرفتم

وجودت   جوهر   نایاب  دارد

نمِ اندک  به   چشمانت  نبینم

 لباس  درد  بر   جانت  نبینم

دلت لرزد  به  هر لرزیدنِ من

گهی ، هرگز   پریشانت  نبینم

فرحت – رحمان

۱۲ می ۲۰۲۴

23 می
۳دیدگاه

پرتوِ عشق

تاریخ نشر: پنجشنبه  سوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۳ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

پرتوعشق

ما تابنده ترین واژه های عشق

ما اسطوره های بی مانند احساس

ما خدایان هم آغوشی های پرصدا

و ما بازماندگان صمیمیت های دلپذیر

در کدامین سرزمین پیدایت کنم؟

ای واژه زنده تر از ایمان!

ترا باوری نیست مگر مرگ عشق

در دشت های سبز و بیکران!!!!!!!!!!

من در بلوغ احساس همیشه عاشقم

من در بلوغ زندگی به تو وابسته ام

و من در بلوغ آغوشم گلی کاشته ام

با برگ های( سبز و آبی و کبود- زرد و نیلی و بنفش)

و من در بلوغ ادراکم به هیچ پیوسته ام

و هیچ من پر از قصه های گرم و جاودانه است

و هیچ من پر از شعله های عاشقانه است

صدای پیری بگوشم زمزمه میکند

آهنگ دلخراشش با الهه موزیک(ایوترپیه) بیگانه است

و در سرزمین خشونت ها جاودانه است

و من در بلوغ احساس همیشه عاشقم

و به موزیک دلنواز دلم گوش میدهم

که هنوز سیتارش با ویولن هم نواست

و پیانو ترا بخواب می برد

و من در بلوغ احساس همیشه عاشقم

و ترا حس می کنم با تمام وجود

و خوب می بینمت

و خوب می بینمت

که به آغوش هم پناه می بریم

و تو آن پرتو عشقی که از دور ها می تابی

و برای هم قصه های (هزار و یک شب) را تکرار می کنیم

و نغمه های ما هنوز عاشقانه است

و چون اسطوره های کهن صادقانه است

و هنوز دلنشین تر از تمامی قصه های کودکانه است

ما تابنده ترین واژه های عشق

ما اسطوره های بی مانند احساس

ما بازماندگان روز های رخشنده

 خوب می دانیم

خوب می دانیم

که فرصت کم است

و زمان زیادی به آخر راه نمانده

و من هنوز می سرایم

و تند تند می سرایم

آخرین گفته ها را باید گفت

آخرین پیام ها را باید زنده کرد

و آخرین قصه ها را….

و میدانم که فرصت زیادی نمانده

تا بتو گویم محبت را

تا در سفره ات بچینم عشق را

با زبان سادگی هام

با زبان دلبستگی هام

و با زبان پاکی هام

و میدانم که فرصت کم است

و من در حادثه ی دلنشین یک زایش

از انسان عبور کردم

از آسمان گذشتم

و آنگه در چشمان عشق نوری دیدم

درخشانتر از خورشید

و گویا تر از قصه های من

که تو در هر گوشه اش می نوازی-

عشق را و زیستن را

و هم آغوشی را در باور های راستین

آری عزیز!

و آنگه در چشمان تو نوری دیدم

انگارکه سالهاست در دلم می نوازی

آرام آرام

ای غریبه ی آشناترینم!

و من ژرفتر به سراغت می روم

تا در قهوه ی چشمانت

الماس زندگی را پیدا کنم

هما طرزی

۱ اکتوبر ۲۰۲۳

نیویورک

 

23 می
۳دیدگاه

بیکار و پریشان

تاریخ نشر: پنجشنبه  سوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۳ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

بیکار و پریشان

 من خانـه نشیـن استـم  بیکـار و پریشـانم

از نقــد نمـی ترسـم از قـرض  گریزانـم

یکسـو غـم نـاداری  یکسو  غم  معشوقه

یارب چـه کنـم چـاره ایـن  درد فریمـانم

هرصبـح که بـرخیـزم غـم های جدید آید

غـم بـر سَرِ غـم بـارد  تـا  شـام غریبـانم

درکوچه و پس کوچـه هـرروزقـدم دارم

من  عـابـر گـم  گشتـه  مقصـود  نمیدانم

هرگـز نکنـم شکـوه از جور خلای جیب

من غیـرت وجـدان را ،در بـاد نریزانـم

بـا  قـامت   بشکستـه   نالیـدم  و غلتیـدم

لیکـن  نکنـم  سـر خـم  در  پای  رقیبانم

آواره و مسکینـم  در خویش سفـر کردم

ازسـوز و  گـدازِ   دل می نالـم و گریانم

با هرکه طرف گشتم با کس نشدم همسر

بازیچـه ی  طفـلانـم  هـم  پـای ضعیفانم

در کشـور جـان  مـن  افتـاده  سیه  سایه

سرد است جهـان دل ،از جـور  رفیقـانم

درمجمـرهجـرانم می سوزم و می سازم

خاکستـر عشـق  استـم  در  راه  فقیـرانم

کوه غـمو  اندوهـم   مردانـه  نگـه دارم

یک  سینه  سخن دارم  در چشم  یتیمانم

من بیخود ورنجورم ازوضع ادب دورم

زندانـیِ تشـویشـم، از خویـش  هراسـانم

اسرار عـدم خوانـم  در جیفه ی این دنیا

من قطـره ی ابحـارم حیرت زده هیجانم

محمد ادریس بقایی (قطره)

کابل – افغانستان

23 می
۱ دیدگاه

تسکینِ دل

تاریخ نشر: پنجشنبه  سوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۳ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

تسکین دل

دلم تا کی ز غم  هایت  بمیرد

و دور از چشم زیبایت  بمیرد

 بده تسکین دل  بیچاره ام  را

 وگر نه در قدم  هایت  بمیرد

 دلم رفت از کف و اما  ندانم

چگونه در سرو پایت   بمیرد

 به دل گفتم روم با  دلبر خود

 ولی  نا دیده  دنیایت   بمیرد

نفس بیرون شد آخرای(شکیلا)

 دل از اندوه وسودایت بمیرد

شکیلا نوید

۲۲ جدی ۱۳۹۵

23 می
۳دیدگاه

دیارم

تاریخ نشر: پنجشنبه  سوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۳ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

دیارم

درون   سینه ام   را   غم    گرفته
وطن  را  غصه ای   پیهم   گرفته

عزیزان درد غربت  را  چه  گویم
فضای  سینه  را  محکم    گرفته

جهالت    پیشگانِ      میهن    ما
تمام   سر زمینم     سم    گرفته

چنان  بغضی   دلم  را  می فشارد
چراغ    علم   را   شبنم   گرفته

به کی  گویم  ز دردت ای  دیارم
دیارم  را چه   محکم  غم  گرفته

عالیه میوند

۳۰ اپریل ۲۰۲۴

فرانکفورت

22 می
۱ دیدگاه

چه سُود

تاریخ نشر: چهار شنبه دوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۲ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

چه سُود

عُمرِ إنسان در قفس صدسال گرباشد چه  سُود

بال و پر بشکسته بر هر حال گر باشد چه سُود

فرصتِ جولان  و پرواز گر بگیرند از تو باز

سر تا  پایى  وجودت  بال  گر  باشد چه سود

می توان  بر  توسن  آمال سوار  قمچین نمود

آرزو  ها  فاقد  إقبال   گر   باشد   چه   سود

جان  دهى  در عشقِ  میهن اندر این  آوارگى

کشورى بیگانه  فارغبال  گر  باشد  چه سود

دستگیرِ    مردمِ    بیچاره ى    خود   نیستى

دستِ خیرت کوه از هر مال گر باشد چه سود

جُرأتِ امداد و  دست  پیشى  ندارى  بهر کس

اشکِ  تمساح  ریختن  با  قال گر باشد چه سُود

دهر   جایى   امتحان    بندگى   خالق    است

بنده ى  از امرِ حق إغفال   گر باشى  چه سُود

غافل از مرگ در غمِ جمع کردن  مال و منال

همچو قارون غرق و مالامال گر باشد چه سُود

در   بساطِ  خامه ى  ما  روشنایى  بیش نیست

بى ( فروغ ) هر خامه و اقوال گر باشد چه سُود

حسن شاه فروغ

۲۰ می ۲۰۲۴

22 می
۳دیدگاه

قمری سرمست

تاریخ نشر: چهار شنبه دوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۲ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

قمری سرمست

پرواز کن”قمرىِ سرمست”دل من

 تا …بر  فرازِ  آسمان  پُر  ترانه

از ساحل  دلتنگى ام  پرواز  کردم

 باز آمدم  با  شعر و شور عاشقانه

مى بارم از ابر بهاران چکه چکه !

 گلواژه هاى دلخوشى را در کرانه

 باید درید این پرده ى افسردگى را

 لازم  نمى بینم  دگر  عذر و بهانه

 دمنوشِ داغى ازغزل دم کن بنوشم

دربزم عشقى ، فارغ از دردِ زمانه

محمد میرزایی

۲۲ می ۲۰۲۴

 آلبوم (قمرى هاىِ سرمست )

22 می
۲دیدگاه

دامِ عشق

تاریخ نشر: چهار شنبه دوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۲ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

دامِ عشق

تک بیت چشم های تو پر شور و خواندنیست

در لوح   سینه  نقش  تو تا  مرگ  ماندنیست

پیغام  دل   به   گوش   تو   اول    نمی رسد

این  نامه  ها   برای   تو  آخر   رساندنیست

روزی  به   دام   عشق   گرفتار   می شوی

پایت   به   پای   دار   محبت    کشاندنیست

این  مرغ  دل  که  عاشق تو گشته صاحبش

آن   را  به  باغ  عشق  تو  آخر  پراندنیست

جانی  که  در تن  است  مرا  مبتلای توست

نبضی  که  در دل  است  برایت  تپاندنیست

از بوسه ی  تو صورت  من سرخ  می شود

آن  لاله  ها  به  برکه ی  ما هم  نشاندنیست

تو  صاحب  تمام  تن  و   جان   من   شدی

جزتوکه هرچه است از این درگه راندنیست

# مریم_سپهر

https://t.me/joinchat/AAAAAEiWi7ZUJh3V-jg-lQ

22 می
۱ دیدگاه

مناجات تصنیف گونه

تاریخ نشر: چهار شنبه دوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۲ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

مناجات تصنیف گونه

به خدا  هیچ   مرا ،  بی تو   تمنای نیست

هیچ حسرت به خدا، هیچ مرا  جای نیست

در حریمِ  نگهت ، تابِ  نظر   نیست  مرا

پرده بردار ز حُسنِ  تو  ،  دلارای  نیست

عشق و امید و  تمنا ،  همه  چیزم تو خدا

روشنی بخشِ دلم ، غیر  تو همتای نیست

تو کرم می کنی ما ،  بنده  ستمگر هستیم

جمله عالمَ شودم دوست، زتو بخشای نیست

صد جفا دیدهء ، از بندهء  خود خواهِ خود

رحم کردی به من و ، غیر تو وفای نیست

قلبِ من می تپد ، از  بهر   تو  و احمد تو

اشک خونین و بتو ، ناله ام هی های نیست

دلِ من در گروِ ، عشق   تو سوزنده  بوّد

غیر تو نیست مرا ، دلبری   زیبای نیست

انتظارِ  رُخِ  زیبای  تو   را  ،  دیده  کشد

که در آن روز دگر ، دیدهء   بینای نیست

بتِ سیمین بر ” زرغونبه جهان نیست دگر

هیچ خدایِ  بجز از تو دگر ، خدای نیست

محمد ابراهیم زرغون

۱۹ می ۲۰۲۴

ناروی

 

22 می
۱ دیدگاه

جوشیدن

تاریخ نشر: چهار شنبه دوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۲ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

جوشیدن

۳۷ الف

 عشق می بارد ز بام  و در  مرا

می کند  دیگر   مرا   دیگر  مرا

نیستم  دیروز  ِعاشق  پیشه ای

می  پرد امروز  ا و از سر  مرا

می کشد  نا  باوری   های   مرا

می برد در  مصحف   باور  مرا

آزمونِ      سخت     بگذشتاندم

 تا  قبول   افتاد   آن   دلبر  مرا

داغ  بودم  داغ   تر  گشتم  مگر

 کوره  کرد  از آهن  آهنگر مرا

 من زجوشیدن چنین خشک آمدم

 عشق   آید  باز  سازد   تر مرا

شکیبا شمیم

22 می
۳دیدگاه

دو بیتی های میهنی

تاریخ نشر: چهار شنبه دوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۲ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

دوبیتی های میهنی

گذشـت ایـام خـوبِ زنـدگـانی

به غربت ازوطن با نا توانی

خدایا از کرم کن ختمِ غربت

رسانـی آخـرم،مُـلک جـوانی

۱۸ اکتوبر ۲۰۲۳

چه خاطره های خوشی که ازوطن دارم

زهــرکنــاروطـن یــاد هــا زرفـتـن دارم

ولـو که قـصـرسفـیـد،هـم شود مسکـن من

نگیـرد جای کلـبـه هـای که دروطـن دارم

۲۵ اکتوبر ۲۰۲۳

زدوری وطـنـم قـلـب مـن گـشته کباب

بگـشتـه دیدگـانـم زیـاد زادگـاه پـر آب

نـمـی رود زســرِحـیـدری یــاد وطــن

ازآنـکه دوری مادر،مـرا نموده خراب

۲۸ نوامبر ۲۰۲۳

خوشا آنوقت که به میهن سروکارم بود

مـیـان همـوطنـان ،بـودن افـتـخـارم بود

زجـور خـائـنـان وطن،شـدم زخـاکم دور

رها کرده به میهن،هرچه داروندارم بود

۲۹ نوامبر ۲۰۲۳

خلیل زاد،ای خلیل زاد،ای خبیث زاد

تــوهــســتـی دشـمــن آبــــا واجــــداد

نـــمــــودی کـــشــــورآبـــائــیــــت را

خـراب وبـی ثــبــات،ازبـیـخ وبـنـیـــاد

۲۹ جنوری ۲۰۲۴

خــدایـا! کی شــوم ازدوری مـیـهـن خلاص

پیشتـرازمـردنم ،زیـن درد بی دمان خلاص

دوری وزیـستـن زمـلک مـادری مشکل بود

کن زلطفت آخرم زین جوربی پایان خلاص

۲۵ اپریل ۲۰۲۴

فراق لوگرم از بس مرا خون جگر کــرده

  شده ایام رفتن، روح من ازتـن بــدرکــرده

هـمـه عـمـرم زیاد مـردم مظلـوم لوگـرجان

وطنداران مرا،مرغی شکسته بال وپرکرده

۲۸ اپریل ۲۰۲۴

خـداونـدا! مـرا رنجـورکـردی

زخاک پاک کشور دور کردی

شب وروزم به غربت یادمیهن

زمهـرویــان زیـبــا دورکــردی

۲ می ۲۰۲۴

چـون یـادکـنم لوگر زیبای وطن 

 میـنـوی جهـان خـطِّ آبـای وطــن

ازلطف خـدا اگرروم روزی آنجا

لذت ببرم زکـوه وصحـرای وطن

۵ می ۲۰۲۴

زمـرگ مـادرم دل در بـرم نـیـسـت

دراین ملک غریبی،بال وپرم نیست

 خــداونـــدا! رســـانـــم قـبــــرمـــادر

که ازدوری قبرش،حالم سرم نیست

۱۴ می ۲۰۲۴

مادران رفـتـنـد و ما هم میرویم

پادشاهان رفـتـنـد وماهم میرویم

ایـن دوروزه دهـردون ناید بکار

خویش واقوام رفتند وماهم میریم

۱۴ می ۲۰۲۴

خداوندا! بس است خواروغریبی

بـه دورازمـیهـنـم، مُـلک غریبی

اگـرمیرم به دوراز خـاک کشور

نداری خاک من در این غریبی

پوهنوال داکتراسدالله حیدری

۱۶ می ۲۰۲۴

سدنی – آسترالیا

 

22 می
۱ دیدگاه

فصلِ شتا

تاریخ نشر: چهار شنبه دوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۲ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

فصلِ شتا

در روز های  عقده،  تبسم  نوشته کن

بار د گر،  بهار  و   ترنم   نوشته  کن

برچرخ بی مروت و بی مهر و  بی ثبات

لطف خوش و شکیب و ترحم  نوشته کن

هر جا که کار رفته به بن بست و کوتهی

صد ها هزار ،  حرف  تفاهم  نوشته  کن

پایان قصه نیست

    درین پرده ایکه، خوب –

              نقش ترا به جلوه کشیده است

                                   چار سو !

بس کن مکش بسر، زغم و بیخودی سبو

رازی که هست بین همه، گم نوشته کن

فصل  شتا  رسیده  و کمبود  آ رد نیز

تا نو بها ر، یک بغل  هیزم  نوشته کن

یک اجتماع خوب محبت ، تمام ( ما )

از قریه تا به شهر، به مردم نوشته کن

جایکه  سر، مقام  ندارد  به  نزد عقل

تا  نشکنی چو آینه ا ز دم  نوشته کن

نقیب الله رهسپر

                         

                             

 شامل بحر:

مضارع مثمن اخرب مکفوف مقصور محذوف.

( دال ، دم ) در مصرع اخیر، به ضم ادا میشود.

21 می
۳دیدگاه

بی مثال

تاریخ نشر: سه شنبه اول جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۱ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

 بی مثال 

اِنفعال  است ،  اِنفعال  است  ، اِنفعال*

شرمِ  صد  شرمندگی  است  و  زوال

زیبد ای  بنده   ،  به  تو  این   بندگی

می رسی  از  بندگی  ،  بر هر کمال

سعی کن تو ، بر صلات و صوم خود

تا شوی سرخط ، به هرآن قیل  و قال

ماهِ رحمت را ، مبارک  دان  به خود

خیر وافر  داده  حق  ،  بر تو  سوال

مزرع  خود را  صفا و  ،  کِشت  کن

در  دو عالمَ  سایه بان ات  این  نهال

باز  تابِ   معرفت   شو   در  شروق

جلوه ای  آن   کبریا  را  ،  تو  جمال

از جمال  و  از  جلالش  ،  بهره گیر

تا شوی  روشن  ضمیر  و ، بی مثال

حق ترا خلق کرد ، تبارک گفت بخود *

شرم   بادت  ، از   اطاعت  تو  منال

از حرامش  دوری  کن  ،  تا وارهی

فاسدانش  را  ،   مگویی   تو  حلال

از  هزاران   شب  ، بهتر  شبِ  قدر

میرسد هردم  به  تو صد وجد و حال

عشق و عرفان پیشه کن آخر فناست

تابکی غفلت ، به زلف و خط و خال

گلشنِ    هستی  ،  به  خود  آئینه ساز

تا  شوی  سرسبز  ، زرغون  اعتدال

پنجشنبه یازدهم رمضان المبارک

۱۶ می ۲۰۱۹

ناروی – اسلو

اِنفعال = ازچیزی یا امری متأثرشدن ، شرمندگی و شرمنده شدن .

تبارک = آیۀ مبارکه قرآن مجید .

{ فَتبارَکَ اَللهُ اَحسَن الُخالِقین } ترجمه = مبارک باد برمن که چقدراحسن و زیبا آدم را خلق کرده ام .

 

 

 

 

21 می
۱ دیدگاه

آتش وعود  !

تاریخ نشر: سه شنبه اول جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۱ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

آتش وعود  !

من که دلبستۀ  این بزم و سرودم  چه کنم

غــزل و واژه بــؤد  بـود  ونبودم  چه کنم

جـزء اززنــدگی ام شعـر بؤد  خامه  و گل

مگـو بشکن قلمت، است وجودم  چه کنم

شده عمری که دراین ره،  بسی  گام زدم

نـه که آسان دری مقصود گشودم چه کنم

بــوی خوش گــرشنــوی از سخن موزنم

ازفــراق کسی درآتــش و عــودم چه کنم

تا “عزیزه” سخن ازعشق بؤد دردل من

نیست دربیت وغزل حد وحدودم چه کنم

عزیزه عنایت

۴ نوامبر ۲۰۱۷

هالند