با حل معما ها و بازی های آرامش بخش روزانه
مغز خود را تقویت نموده و دایره معلومات
خود را افزایش دهیم.
با سپاس از همکار گرامی ما محترم انجنیر صاحب غیاثی
اینک سرگرمی ریاضی این هفته را خدمت شما
پیشکش می نماییم.
سرگرمی ریاضی
عدد سوالیه چند است؟
پاسخ در هفته آینده …
آراستن
خط سرمه را امشب عمیق تر به چشمانم کشیده ام
لب هایم را به رنگ گلبرگ های سرخ –
دشت های فراموش شده آراسته
و در گردنم مروارید های غلتان را با الماس های درخشان –
آویخته ام
شانه هایم خالی از پوشش
به نجابت بال های فرشتگان سفید
و لباس خوشرنگم
که با لایه های حریر های تاب دار و پر چین –
بدنم را با آرامی-
نسیم های ملایم –
نوازش می کند
و کفشهای طلایی رنگم
که قدم را یک وجب بلند تر کرده
به سرا پایم جلوه ی تازه ی داده است
مو های تاب دارم را بر شانه های عریانم ریخته ام
و دستانم را با انگشتر های الماس زینت داده ام
سرا پایم غرق در عطر های جادویی بهاریست …
تاشاید گذشته ها دوباره برایت زنده شوند ؟
هما طرزی
نیویورک
۱ اپریل ۲۰۱۰
همان دلبر که دل از من گرفته
طوافِ کعبهُ عشقت نیاز است
تزلزل را ز دل بیرون بدر کن
کنون در بحر این دل جا گرفتی
بدل دارم تمنایی به سویت
✍ عالیه میوند
نعت شریف
رحمت عالم صلی الله علیه و سلم
ایکه به حُسنَت نرسد آفتاب
زلف تو شبرنگ بُوَد پیچ و تاب
ایکه وجودت همگی نور شد
ظلمت گیتی به رُخَت دور شد
ای عرب از خوان شما بهره یافت
شاه عجم از سخنت سر نتافت
خادم در بار شرف جبرئیل
سدره نشین همچو صدف جبرئیل
گفت و خدا رحمت عالم ترا
از همه آفاق مُکَرَّم ترا
تا که نوید تو به عالم رسید
صبح پیروزی به سر ما دمید
تا که کتاب تو به ما آمده
در دل شب نور خدا آمده
از خط او گشته بشر رهنمون
گشته ز علمش همگی ذوالفنون
راه تَمَدُّن که تو آموختی
شعله به خاکسترم افروختی
زنده نمودی تو عرب ‘را ز خواب
کفر جهانی همه در اضطراب
دادی عجم را رهی آزادگی
کردی رهایش زخط بردگی
بود و ترا هم غم امت به دل
تاکه بیرونش کنی از ظلم و ذِل
تاکه شود امت تو سربلند
حفظ خدایش کند از هر گزند
آن یکی بین راه ضلالت گرفت
ای اسفا ! رسم جهالت گرفت
کرد خطاء از سنتت دور شد
چشم وفایش مگرم کور شد
وان دیگری راه غلامان گرفت
دون صفت از غیر تو فرمان گرفت
کاش به اوج شرف خود رسیم
باز به حرف و هدف خود رسیم
باز شویم تاج سر زندگی
بر فگنیم حلقه ی این بردگی
عرش به زیر قدمت آمده
خیل مَلَک از خدمت آمده
نور خداوند تعالی توئی
شاه رُسُل از همه بالا توئی
بر تو و بر آل تو صد ها درود
باد فدای قدمت هست و بود
از همه بهتر همه یاران تو
فیض گرفتند ز دامان تو
من به تو عاشق ز دل و جان شدم
از همه بد کرده پشیمان شدم
خنجری از خیل غلامان توست
از دل و جان گوش به فرمان توست
چشم امیدش به شفاعت بود
عشق تو اش رمز سعادت بود
پیروز باشید دوستان عزیز
دعا گوی تان
شیخ مولوی خنجری
کابل – چهار دهی .
چراغِ امید
چراغِ حق درین ویرانه رُخشان میشود آخر
به لطفِ خالقِ یکتا، چراغان میشود آخر
اگرچه شب سیهپوش است و راهی پُر زِ دشواری
مدارا گر شود این خطّه، شادان میشود آخر
ز خونِ سرخِ جان بازان ، درختِ صبر میروید
و باغِ خستهٔ میهن ، گلستان میشود آخر
ز اشکِ چشمِ هر مادر ، زِ صحرا لاله میروید
به هر سو مشعلِ غیرت فروزان میشود آخر
اگر دستِ به دستِ هم به سوی کار بشتابیم
وطن با همّت و تدبیر ، تابان میشود آخر
اگر ما همرکابِ علم و فرهنگ و خرد گردیم
یقین دارم وطن خورشیدِ رخشان میشود آخر
اگرچه دردِ این دوران به ظاهر بیاثر گردد
تحمّل کن بشیر این رنج، درمان میشود آخر
اگر ایمان و همّت هم صدا گردد درین خطّه
امید و شادیِ ملت فراوان میشود آخر
بشیر شیرینسخن
برگ نسترن
گلا ! به یاد تو من خانه در چمن کردم
به کوه و دشت و دمن رفتم و وطن کردم
بدین امید دهم جان به مثل گرد رهت
ز ذره ذره ی آن بر تنم کفن کردم
گمان نسیم صبا سوی ما نمی آید
سراغ بوی تو از برگ نسترن کردم
به یاد خاطره ها سیل اشک چشمانم
روان به پای گل و سرو و یاسمن کردم
دگر سخن به جز از تو نباشدم به زبان
گرفته نام تو را بر دهن سخن کردم
ز بس که شوق گل روی تو”امان“را بود
کفن ز پرده ی آن ساختم ، به تن کردم!
امان قناویزی
دفترِ خیال
هر صبحدم که روزنِ چشمانِ خسته ام
آرام و بی صدا
بگشوده می شود
بر روی خاطراتِ پریشانِ زندگی
از پشت قُله های درخشانِ آرزو
خندد به ناز
جامِ طلایی آفتاب
و من در خیالِ خویش
با حسرت و امید
در بیکران وادی سر سبزِ خاطرم
با دستی پر زمهر
به بلندای آسمان
در دفترِ خیالِ افقهای رنگ رنگ
نقشِ وفا و مهرِ تو را
تا به بیکران
در فصلِ غم گرفته و زیبای عاشقی
تا امتداد نور
به تصویر می کشم.
مریم نوروززاده هروی
بیستم آپریل ۲۰۲۶
از مجموعهُ”پاییز “
هلند
پرنقش و نگار
دارد گل سوری به چمن جلوه نمایی
بلبل به سرشاخ کند نغمه سرایی
جوشِ گل و آهنگ روان بخش قناری
بخشد بدل و دیده ی عشاق صفایی
جشنِ طرب و همهمه پیچیدبه کهسار
ای مطربِ خوش لهجه چرالب نگشایی
گلشن شده روشن زرخ مهر دل افروز
وقت است که چون مه زپسِ پرده برایی
ازرحمت حق باغ و درو دشت وبیابان
پرنقش و نگاراست چو فردوس خدایی,؟
صحن چمن امروز بُوَد خرم و شاداب
وقت است که از خانه بگلزار برایی
بازآ که تماشاگهٔ حسن است چمن زار
گله اشده خندان و تو غمناک چرایی
مشکِ ختن و عود بریزید در آتش
یار آمد و طی شد غمِ ایامِ جدایی
فرصت به کف آمدمیٔ گلرنگ بیارید
کزبند غم دهر بیابیم رهایی
آمیخته با لطف و صفارونق هستی
آید به نظر در همه احوال رسایی
صد گوهر غلطان بقدم بوس بهاران
از کلک تو پاشید « لبیبا » چه بلایی
عبدالقیوم « لبیب »
از مجموعه غوغای دل
ا/ ا/ ۱۳۸۱
خون دل
سالها از خون دل من هم شرابی ساختم
از دلی در خون تپیده هم کبابی ساختم
سالها درس عبرت خواندم اما ! نشد
از دلی پر درد خود من هم کتابی ساختم
سالها خونم بریختاندم در میدان عشق
از دل پر آه خود من هم تنابی ساختم
سالها اندیشه کردم من به کردار خویش
از دل پر ماجرا من هم سرابی ساختم
سالها شکیلا با خنجر نمودن دلم غرق خون
از دل پر خون خود من هم لاله زار ساختم
شکیلا نوید
۲۶ حوت ۱۴۰۴
قلۀ پیروزی
از قلـب خراسـان کهـن آمده ام
با یعـقوب لیث و تهمتن آمده ام
تا راوی فرهنگ و تمدن شده ام
با تیـغ قـلــم در انجـمـن آمده ام
*******
سـازش به قـاتـلان مـردم جرم است
باخـتـن بـرای بـار چـنـدم جرم است
از قـلـۀ پـیـروزی بـه خـاک افـتــادن
چون کاه بدون کسب گندم جرم است
*******
مردم و نظامیان چه خوب جنگیدند
بـر لاف و گـزاف دشمنان خندیدند
در عـرصۀ گفتگو و تدبیر و خـرد
ارباب ســیـاسـت کمــاکان لغزیدند
*******
تسلیم به تجـاوزگـر ظالم مرگ است
ماندن به زیر پای گرگ گرگ است
با ظالـم و خـونخـوار تـبــانی کـردن
چون دادن نفت وشاه کلید ارگ است
*******
ظالم به تک و تاز تجاوز بکند
بـر قـوم سر افـراز تجاوز بکند
گـر هـمـت سـرباز دلاور نَبُوَد
صد بار دیگر باز تجاوز بکند
*******
یک بام خـدا به چند هـوا می خواهند
ازهرطرفی به خود فضا می خواهند
مظلـوم بـه زیـر تـیغ ظلـم افـتـادسـت
بـر وی هـمـه چیز ناروا می خواهند
*******
هشدار که بازی را به مفت می بازید
میدان نـبـرد را ، بـه گـفــت می بازید
درگیر قـمــار باز و دغـل بـازان اید
با چال و فریب طاق وجفت می بازید
*******
بـا دزد ســرگـردنـه یاری نکنید
هرگزبه پیش خصم زاری نکنید
از مـرز بـرانـیـد تجـاوز گـر را
بـا خنجـر زور بـردبـاری نکنید
*******
حرف وعمل ستمگـران مردودست
بر قتل و قتال گرد جهان افزودست
آتـش زده در لانــۀ مـرغـان چــمن
یـارانـۀ امـریکا بـه مــردم دودست
*******
زنجـیـر شـریـر ظلم را پاره کنید
آزاد ز بـنـد، خـلــق بـیـچـاره کنید
با مشت گـره کـرده بـه فـریاد آیید
درحفظ وطن ز جان و تن باره کنید
*******
از دورِ خراسـان کهن یاد آرید
از هیمنۀ ایـران وطن یاد آرید
از عزم نیاکان و بزرگان خرد
از رزم سترگ تهمتن یاد آرید
*******
در کابل و غزنی و هری غوغا کن
در بلـخ و بـدخـشــان علـم بـرپا کن
رویای خراسان بزرگ در دلهاست
این را به زبان مرد و زن گویا کن
*******
ایران و خراسان کهن هم کیش اند
از یک تبار اند و با هم خویش اند
فردوسی و رودکی و حافظ دارند
با مولوی از بلخ کهن درویش اند
*******
افـغـانـسَــتـان بـاز خـراســان گردد
این تیره شبان صبح درخشان گردد
تاریـخ کـهــن تا که بـه فـریـاد آیــد
خـورشــید تمدن رز افـشــان گردد
*******
از خائن و بد خواه وطن دوری کن
راهی به گشا و ترک مجبوری کن
بیشک که میدان به دستان شماست
لعنت بـه تـسلـیمی و مزدوری کن
*******
هشدار که گول چرب زبانی نخورید
خـنجــر ز پـشـت ناگــهـانی نخورید
همسایه که با مکروفریب آمده است
از قـلــه ســقـوط پـلـه گانی نخورید
*******
ظالم به زر و به زور خود می نازد
با تخنیک و بمب کور خود می نازد
از کــشـتـن کـودکان نــدارد شــرمی
بر خفّـت و بر غـرور خود می نازد
*******
هشدار که شمشیر به ظالم ندهید
زور و زر و تدبیربه ظالم ندهید
ازقدرت هسته ای اگرمی ترسند
یک ذرّه ز اکسیر به ظالم ن دهید
*******
جنجال جهـان جـنگ انرژی باشد
سـاز همه دنگ دنگ انرژی باشد
از تـنـگۀ مالاکا و هـرمز گـویـنـد
این هـر دو گلو تنگ انرژی باشد
*******
دانش به فـرزند ایرانی عیب است؟
نیروی اتـم حق جهانی عیب است؟
خـاخـام که بمب اتمی سـاخته اسـت
برق اتمی به شیخ فانی عیب است؟
*******
مفهـوم یَهُوَه در جـهان بیداد است
سلاخی مام و کودک نوزاد است
در غزه و میناب شده خون جاری
ازحمله و ظلم امریکا فریاد است
*******
پـروردن دانـش اتم حق شماست
دفترچۀ خوانش اتم حق شماست
ظالم که بـه بمب اتـمی می نازد
نـوبـاوۀ زایـش اتم حق شماست
*******
هـر ذره بـه بـطـن خـود جـهـانی دارد
دنـیـــای خــودی و کـهـکـشـانـی دارد
این قدرت ذرّگان که دردست شماست
بـیـگانـه بـه درک خـود گـمــانی دارد
*******
قانون جهان موشک و خمپاره شدست
حـقــوق ملـل کـشـتـۀ غــدّاره شدست
با خنجـر خـونین که خـدا را کـشـتـند
انجیل به دست زور و زر پاره شدست
*******
با دشـمـن دیـرینه به سـازش نرسید
هشدار به دیوودد به خواهش نرسید
بـا قـاتــل کـودکان و فــرزنـدان ات
هـرگز بـه تـوافـق و نـوازش نرسید
*******
بر خـلـق عنایـت خـدا نـزدیک است
در هـسـتی تـداوم بـقــا نزدیک است
نـیـــروی تـمــدن کـهــن زنـده شـود
حقا که شکست امریکا نزدیک است
رسول پویان
۲۰ اپریل ۲۰۲۶
عالمِ خیال
از تختهام پیاده و اکنون سوار را
از ما گرفته است خیالت قرار را
در لابه لای موی سیاهی تو کودتاست
آورده باد بوی خوش نوبهار را
قدی رسا و جلوهی اغواگرت مدام
کرده خجل صنوبر و کاج و چنار را
با بوسهای که صبح به آیینه کاشتی
انداختی به سینهی من لالهزار را
این روزها که قصد تو آزار و اذیت است
کردی به سرمه مست دو چشم خمار را
گاهی ز باغ پر ثمر کشورت به ناز
ارزان بکن برای عزیزت انار را
از غیب روزگار غمانگیز میکشید
بر آسمان دلکش عاشق غبار را
با دست خویش آمده و شعر را ربود
ای کاش میربود غم ماندگار را
ای خوب من ببخش! که در عالمِ خیال!
من گل بر کشیدهام اما تو خار را….
# محرابی _ صافی
با سپاس از همکار گرامی ما اینک حل معمای شطرنج
شماره (۴) را حضور شما عزیزان پیشکش می نماییم.
سکوت دردناک
۱۲۶ الف
تماشاخانه ء ننگ است دریای کثافت ها
نباشد جز ریا چیزی در این جمع عبادت ها
نگاهی کو تن غافل ز پا تا فرق می دزدد
پریشان میکند مرغی که گردد صید عادت ها
چو شیری سیر باشد نیست آهو را از آن باکی
که دندان باز می دارد ز جان نا ضرورت ها
نمیدانستم از ساز و ببردم دست بر سازی
مرا بشکست و خوردم کرد آهنگ کدورت ها
فغان آهنین خیزد چو آتش در دلش جوشد
که آخر ذوب گردد خود میان این حرارت ها
بباید از زبان سگ شود مرحم در آن زخمی
که سر نابسته میماند در آغوش قصاوت ها
چو ماری روبرو آید مجنبان دست و پایت را
که چشمش خوب میسنجد کجا از اوست وحشت ها
جلاد از خشم میماند ز دست خویش خنجر را
که لب را سخت می بندد نگاه این قضاوت ها
دمی از سنگ پرسیدم به زیر آب چون باشی ؟
سکوت دردناکش گفت از درد شقاوت ها
نشاید مو شگافی یی که آب از ابر بر گیرد
که طوفان قصه ها دارد ز بیداد نبوت ها
بیا تا پرده برداریم و دل بی پرده اندازیم
که زیر سایه یی خوابد مگر آیین قدرت ها
شکیبا شمیم (رستمی)
۱۷ نوامبر ۲۰۱۷
بهار مست
بهاران مست و هر سو بلبلان مست
چمن چشمک زنان، پیر و جوان مست
نسیمِ صبح همی رقصد به هر دشت
درختان در میانِ بوستان مست
به هر دشت و دمن ، لاله هزاران
زمین آراسته از رنگِ گلان مست
هوا لبریزِ عطرِ نو بهاران
دلِ عاشق به شورِ بی کران مست
پرستو چهچه دارد در گلستان
قناری از خروشِ بلبلان مست
بخندد سرو و شمشاد و صنوبر
کنارِ نهر نشیند باغبان مست
به صحرا و گلستان و مزارع
چنار و یاس و بید و ارغوان مست
سحابِ آسمان چون غنچهٔ برف
به زیرِ نورِ خورشیدِ جهان مست
دو دلداده ، دو عشقِ خوش ترانه
میانِ لاله زاران این و آن مست
بشیرِ شیرین سخن ، آشفتهٔ شهر
بهارا ن رفت زِ فریادِ خزان مست
بشیراحمد شیرین سخن
سرتاج خوبی ها
نما از کوى من اى جان گذر آهسته آهسته
همانسانى که بنمودى سفر آهسته آهسته
اگر چه نیستم قابل به اوصافى چنین زایل
که گاهى عاقل و گه خیره سر آهسته آهسته
که بى تو این دو چشمانم ندارد پرتوى باز آ
نمایان شو چو ماه اندر بصر آهسته آهسته
خبر اندر خبر باشد همه بد بختى و اما
نگاهت قاصد زیبا خبر آهسته آهسته
نظر اندر نظر هر سو نمایم آرزوى تو
نما رخ اى مهى نیکو نظر آهسته آهسته
تویى زیبا تویى رعنا تویى سرتاج خوبى ها
بیا شاهنشهى والا گهر آهسته آهسته
شیبا رحیمی
عشق پنهان
عشق پنهان در دل شب ها تویی
دلبر مه روی بی همتا تویی
عشق تو سرمایه ی عیش و مراد
در دلم صد شورش و غوغا تویی
من که در مرداب غم افتاده ام
گوهر یکدانه ی دریا تویی
روشنی افگن تو بر بالین من
مهتابم در دل شب ها تویی
میوه وصلت مرا بس آرزوست
شاخه ی پر بار این دنیا تویی
من به تو سوگند خوردم جان من
گرچه پنهانی ولی پیدا تویی
شکیلا نوید
۲۰ حمل ۱۴۰۵
دوستی
برای دوستی ، یک پُل بِسازیم
نه دیوارِ زخیم ، مشکل بِسازیم
اگر دیوار بود ، همسانِ قدت
برای خیر هم ، از گلُ ،بِسازیم
معبود
معبود تویی ، یگانه در کون و مکان
خواهم چو پناه ، ز دست ابلیس زمان
ای خالقِ کونین ، مکن محتاج ام
در روز معاد و ، روز حشر در میدان
همسفر
من رهگذرم ،که زندگی در گذر است
من در سفرم که زندگی همسفر است
در کهنه رباط ، غبار این قافله ام
آواره ام و ، چو بیوطن در بدر است
یا رب
یارب ! به نوای ، درد مندان یا رب
بر سوز و گدازِ ، مستمندان یا رب
ما را مگذار، به دست شیطان لعین
بر احمد مختار به ارجمندان یا رب
الحاج محمد ابراهیم زرغون
۱۸ اپریل ۲۰۲۶
تار و پود عشق
من
به فرجام روشن این صبوری استخوان سوز
باور دارم
ای سرزمین به تاراج رفتهٔ من !
ای نام لغزیده بر زبان دلالان خاک !
روزی از این روز ها
نه در خواب گریزان رویا،
که در قامت ایستادهٔ خویش
تو را خواهم دید
آزاد،
چون فریادی
که دیگر
به گلو تن نمی دهد
و آن گاه
دختران زنده به گور خانه های خاموش،
در های مکتب ها را باز خواهند کرد
و برای تنت
این تن کبود تاریخ
پیراهنی میبافند
از تار و پود عشق،
عشقی
که از خاکستر نیز
سر برمیکشد،
و برای آن فرزندان سیهنام
که تو را
بر میزهای سرد معامله
به حراج سپردند
تنها
یک واژه خواهیم گذاشت:
وجدان.
میترا وصال
لندن – انگلستان
۲۹ حمل ۱۴۰۵ خورشیدی
۱۸ اپریل ۲۰۲۶
ارمغان تو
در زیر لحاف تمنا –
که پر از وصله ، پینه های درد قدیمی است
من و تو عشق را مزمزه کردیم.
و در بیداری سحر که لبهای مان-
ازمکیدن لذت بی انجام –
ملتهب شده بود-
با عرق بدنت،
مرا غسل پاکیزگی دادی.
ارمغان تو-
تولد نطفه ای بود-
در بطن احساس-
در کالبد عشق،
که همیشه از آن بارورم.
و دستهای گرمت-
بی توقف، مرا لمس می کنند .
و چشمانت چون همیشه-
مرا خیره خیره مینگرند…
هما طرزی
نیویورک
اول اپریل ۲۰۱۰
مقام زن
زندگی را پُر کند لبخندِ زن
عشق پابند است در پیوندِ زن
زن نوای عشق در کاشانه است
بی صدایش خانه ها ویرانه است
زن انیس راه مرد و یاور است
زن رسول مهر را پیغامبر است
هر نظر بر عشق تفسیرش زن است
گرمی خورشید تنویرش زن است
در همه غم ها بداده امتحان
صبرِ او آیینهٔ هفت آسمان
هست او گلدستهٔ روی زمین
عشق او چون کعبهای مهرآفرین
ای که او آرام دلِ اندوهبار
بیگل روی اش کی گردد بهار
گر چه بحرِ غم نهان است در دلش
کشتی صبر، خیمه زد در ساحلش
زندگی را تازه تر بنیاد کن
خویش را از قیدِ غم آزاد کن
در حوادث گوشهٔ ساحل مباش
بیعمل، خاموش و بیحاصل مباش
من که مجنونم به پایش هر زمان
در اسیر مهر او باشم امان
پرده بگشا تا فدایت جان کنم
امر فرما، هر چه خواهی آن کنم
✍ عالیه میوند
۴ مارچ ۲۰۲۶
شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار
عید شاعر
دو عید شد که ز ملک و دیار خود دورم
مهاجرم ، و مریضم و سخت مهجورم
دو عید شد که نیاید کسی بدیدن من
گمانم از نظر افتاده ام و منفورم
ز درد دوری یاران و مرگ هم نفسان
مصاب درد و گرفتار ، زخم ناسورم
بجرم دانش و دینم لایق کشتن
حقیر وخوار به مثل (حسین منصورم )
به شهر غیر اگر گوشه گیر و دربدرم
ملامتم ننمایید که سخت مجبورم
به اینهمه بدلم نیست غیر عشق وطن
چو صابرم وبه میهن پرستی مشهورم .
زنده یاد استاد صابر هروی
راولپندی – پاکستان
میزان ۱۳۷۳
با سپاس از همکار گرامی ما محترم انجنیر غلام جیلانی غیاثی
اینک معمای شطرنج شماره (۴) را خدمت شما عزیزان
پیشکش می نماییم.
معمای شطرنج شماره (۴)
در این صفحه شطرنج حرکت اول از مهره سفید است .
بهترین حرکت سفید کدام حرکت خواهد بود که
بالاخره سیاه مات گردد.
حل معما در هفته آینده …
جوش گل
بیا به سوی چمن موسوم بهاران است
چه جوش گل که به هر گوشه و کناران است
شمار سوسن و سنبل ، بنفشه و گل یاس
چو بنگری به هر سو ستاره باران است
مجال نیست که خاموش بلبلی را دید
که نو گلی به حصار سپاه خاران است
کنم سفر و گزینم وطن به جای دگر
در آن دیار که بویی ز کوی یاران است
شود نصیب من آیا دو باره بعد از آن
حلاوتی که در آن چهچه ی هزاران است؟
دوباره نیست میسر چنین به بزم”امان” !
که یار ساقی و سر خیل نو خماران است
امان قناویزی
حصارِ جهل
به نام دین چه آسان تیغ بر انسان کشیدی تو
و دین را در حصار جهلِ خود پنهان کشیدی تو
به لب تکفیر و در دل آتشی از کینه در دادی
بنای خانه ی آباد را ویران کشیدی تو
تو از قرآن و از آیات رحمت منکری زیرا
که آیات محبت ر ا خط بطلان کشیدی تو
چه میدانی صفای عشق و آرامش به هم بودن
تعصب را به دین پاک ما یکسان کشیدی تو
بگو این مشعل دین نیست این راه سیاهی ها
که از نورش فقط دیواره ی زندان کشیدی تو
محبت را به رنگ خشم و نفرت جلوه ها دادی
و از خود چهره ی تاریک و بی وجدان کشیدی تو
یحیی _ماندگار