۲۴ ساعت

وطن

هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه 28 ثور  ( اردیبهشت ) 1404  خورشیدی – 18 می  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

وطن

وطن بی  تو به  زندانم همیشه

زدوریت  در  افغــــانم  همیشه

به آزادی  خود  از  دست کفـار

نما مســروروشـادانم همیشـه

به سید نی

به سید نی زار وبیمارم خدایا!

ز هجـر یار ، دل ا فگارم خدایا!

به حق عرش وفرشت یاالهی

رسـا نم نــزد دلــدارم خـدایا!

احتضار

ز  دوریت  وطن  در  احتضارم

به ملک غیر فتاده  بی قرارم

اگر تقدیر باشد میرم  اینجـــا

نما قسمت به دامانت مزارم

دنیای دوری

در این دنیای  دوری ، خوار و زاریم

مهاجـر گشته ایم ،دل  بیـقـــراریم

خــدایـا! تا  کجــا از یـاد  میـهـــــن

بســوزیـم وبســازیم،نـا لـه داریم

گلستان

وطــن هستی گـُلِستـا ن و بهشـتم

خــدا بنمــوده  با  حُبّــت  سِـرشتم

بگــریم  خـون  ز  دیده  از   فـراقـت

چودرهجر تو زار است  سَرنوشتم

 داکتراسدالله حیدری

۳۰ جون ۲۰۰۸

سیدنی – آسترالیا

دل بشکسته

هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه 27 ثور  ( اردیبهشت ) 1404  خورشیدی – 17 می  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

دل بشکسته

 ز هجــران وطن دل  در برم نیست                     

                دراین غربت سرا،بال و پرم نیست

خـداونـدا ! رسـان  روزی به میهـن                      

              دلـم بشکسته کینجا مــادرم نیست

گـلـشــن

به  گلشن گر روم  یادت نمـایم                        

                   به کوه و دشت فریادت نمـایم

بسـوی آسمــا نِ پُـر ستـــاره                        

                 به شب هادیده و دادت نمایم

شیر مردان

ای خــدا! آخر کجا  شد شیـر مـردان وطن                                     

                                سرخ ازخون شهیدان دشت ودامان وطن

تا به کی بـاران آتـش بر سـر بیـچـارگــان                                       

                              باردوخامـوش باشند،شاه شجاعـان وطن

محرم راز

خوشا آندم به کابل جان روم باز                           

                               بـبـیـنـم مـأ منــم    آن  محـرم راز

                                                                                                          اگــرچه  کابـلـم  ویـرانـه گشـته                                                                                                                                                                    به چشم آید مرا چون سرو طنـاز

داکتراسدالله حیدری

۲۹جون ۲۰۰۸

سیدنی – آسترالیا

بیداد فلک

هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه 26 ثور  ( اردیبهشت ) 1404  خورشیدی – 16 می  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

بیداد فلک

ز  بـیـداد  فـلک  فـــریـــــــاد  دارم

ز چـرخ  نیلگــــون   صد  داد  دارم

نموده  میهنـم  ویــــران از  آن رو

به ملک غیرچسان دل شاد دارم

جام شراب

دو چـشمـا نت بُوَد جام شرابم

دو  ابـروی  کمـا نت  برده تابـم

به خال  کنج  رخسارت بمیـرم

لبــانِ  قـرمـزت  کرده  کبـا بـم

روی ماه

ز روی ماه تو چون  بسمل   هستم

سرراهـت نشسته سا ئل هسـتم

اگــر لـطـفی نمــوده   پیــشم آئی

به پابوس  تو جا نا !  مائل هستم

داکتراسدالله حیدری

۲۸ جون ۲۰۰۸

سیدنی – استرالیا

جُز مهاجر

هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه 25 ثور  ( اردیبهشت ) 1404  خورشیدی – 15 می  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

جُز مهاجر

غـم هجـرت، ندانــد  جز  مهـــاجر

نباشد خــوار دوران،  جز  مهـاجر

که خورده آنـهمه  زخم  زبـان ها؟

به هرصبح وبه هرشام، جزمهاجر

دریای خون

دلم  دریای  خون   گشـته  عزیزم

زدوریت   شد ه ، مجنــون  عزیزم

خــدا را یک  شبی گرپیشـم آئی

  کنی شاداین دل محزون،عزیزم

غم های دل

زغـم هـای د لـم کس بـا  خـبـرنیست

زهـجــرمیهـنـم حـا لم به ســـرنیست

 رسـانــم ای  خدا !  روزی  به میهــن

 که آنجــا از جـــدائیـهــا  اثـــر نیست

وقت جان دادن

الهی وقـت  جـا ن  دادن بـرا یـم

زعـفـو و مهـربـا نی  دِه سـزایـم

به عزرائیل  زلطفت  کن اشـاره  

به آســا نی بـرد ازایـن سـرایـم

داکتراسدالله حیدری

27 جون 2008

سیدنی – استرالیا

شب و روز

هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه 24 ثور  ( اردیبهشت ) 1404  خورشیدی – 14 می  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

شب و روز

زهجرانت  پریشانم  شب وروز

زغم های تو گریانم  شب وروز

دعـا دارم به درگـاه  خــداونـــد

رسـا ند نزد جا نانم شب وروز

دل افروز

بیـا دت زارنـا لـم ،ای  دل  افــروز

فـراقت جان من، بنمـوده درسوز

خدا را ای وطن!  گـیرم  تـو در بَر

جهان بی توبُوَد،زندانم هــــرروز

نظرِ لطف 

خـداوندا!  ز لطفـت  یک  نظــرکن

شب تاریک افغـا ن   را  سحـرکن

دهه شد سه که مُلکم گشته ویران

جهـان برخا ئنـا نش را سـقــرکن

آواره گانِ میهن

شده عمری زمیهن گشته ام دور

ز لطفت یک  نظر  ای  خالـق نور

رها کن کشورم  از  دست کفا ر

رسان آواره گانش  شاد ومسرور

 داکتراسدالله حیدری

26 جون 2008

سیدنی – آسترالیا

 روز مادر

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه 21 ثور  ( اردیبهشت ) 1404  خورشیدی – 11 می  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

             روز مادر

به مناسبت  روز جهانی  مادر ، یک خاطرۀ 

فراموش ناشدنی  از محبت  های بیکران 

مرحومه  مادرم  را خدمت د وستداران و

عزیزان  هم  میهن خود  تقدیم  نموده  و

امیدوارم از لطف آنرا  مطالعه  نمایند تا

قدر   محبت  های  قلبی   مادر  خود  را بیشتر درک نمایند.

یک خاطرۀ فراموش نا شدنی از محبت های

مرحومه مادرم

نخست ازهمه روزجهانی مادررا خدمت همه مادران جهان و اخصاً خدمت تک تک مادرا ن هموطن ما،به ویژه خدمت آنانیکه از دست ظالمان ووطنفروشان درچهار دههء اخیر،اسپندوار در اطراف و اکناف این کرهء خاکی درحالت آوارگی ومشکلات گوناگون زندگی دارند،تبرک وتهنیت عرض میدارم.

مقام والای مادرآنقدر بلند است که قلم توانائی تحریرآنرا ندارد.

محبت مادران برفرزندان شان بی نهایت بوده که غیرازخداوند عالمیان وخالق مادران،دیگران قادر به درک آن نمی باشند.

بطورمثال یکی ازاین محبتهای مادرمرحومهء خودرا خدمت خوانندگان گرامی تقدیم میدارم.

سالهای۱۹۶۷ یا۱۹۶۸ بود که دررخصتی تابستانی خود،از شوروی سابقه که درآنجا تحصیل میکردم،بوطن عزیزم رفته بودم. درآنزمان برعلاوه کابل درلوگرهم جایداد،زمین وخانه داشتیم که دراین روز های رخصتی چند روزی را به لوگررفته بودم. درآنروزها فرش یکی از اتاق هارا تازه کاه گل نموده بودند که من متوجه  نشده وپایم را روی کاه گل تازه گذاشتم و چاپ کف بوتهایم روی آن نقش شده بود.

مادر مهربانم که متوجه نقش کف بوتهایم درآنجاشده بود،آنرا طوری محافظه کرده بود که خراب نگردیده وازبین نرود.بعدازچند روزی دوباره روانه اتحادشوروی سابقه گردیدم.یکسال بعد که بازهم در رخصتی تابستان بوطن عزیزم رفته بودم چندروزی را به لوگررفتم.

مادرمهربانم همان نقش کف بوتهایم را بسیارخوب نگهداری کرده بود وبرایم گفت که هرروزبیادت نقش کف بوتهایت را می بوسیدم.

این خاطره ومحبت مادر مرحومم را تاکه زنده باشم فراموش نخواهم کرد، ودرهمین دقا یقیکه این سطور را می نویسم اشکهایم از چشمان سرازیر گردیده است.

بلاخره از جور روزگار وخیانت وطنفروشان ونوکران بیگانگان مادرم تقریباً سی وچهار سال قبل درملک غربت درشهر مشهد مقدس داعی اجل را لبیک گفتند ودورازوطن دوستداشتنی شان دربهشت رضا در مشهد مقدس سر به تیرهء تراب گذاشتند. خداوند منّان مادر بنده را باتمام مادرانیکه درغربت، دهر فانی را وداع گفته اند،غریق دریای رحمت بی منتهای خویش بگرداند.

مادربه ملک  غربت  رفتی زپیش ما

جانم فدات  بهر چه کردی پریش ما

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

14 می 2017 

سیدنی – آسترالیا

عروس دریا

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه 20 ثور  ( اردیبهشت ) 1404  خورشیدی – 10 می  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

عروس دریا

نرگس جـان دخـتــرشـــادان مادر

فــدایـــت جـان من،ای جـان مادر

دودهـه را،تو باهـفـت سـال دیگر

درآغــوشـــم بُــدی،جــانــان مادر

چـرا رفتی زپیشم اینچنیـن زود ؟

زدی آتـش بـجــانـــم،جـــان مادر

چــه دیــدی ازمن  آواره آخـــــر؟

زدی بــرهـم سـرو سـامـــان مادر

گلِ با عـلم  وبا فـرهنگ ،عـزیـزم

گلِ نرگــس،گلِ ریــحـــــان مادر

شـدی پـژمـرده درعـیـن جــوانی

تونرگس جان، گلِ خـنــدان مادر

بـرفـتی ناگهــان ازپـیـش مـامـت

گلِ فـرهـیـخـتـهء،بـوستــان مادر

بدیدی زرهء،  کم  مهری  از  من ؟

که ترکـم کرده  رفـتـی ،جان مادر

شـب شــاد عـروســیـت نـدیــد م

به دریـا،حجـله کـردی  جان مادر

توخویش واقـربـا،بـریــان نمودی

سـفرکـردی چـوازکـیــهـان مادر

بـرادرهـا هـــم از داغ  فــرا قــت

چومجنون گشته اند،ریحان مادر

فگـنــدی اقـربــا،درمجـمـــرغــم

نمــودی دوسـتـان، گـریـان مادر

شبـی دیــدم بخـوابـت، نازنیـنـــم

که بـودی در کـنــارم ، جــان مادر

چه خوش کزخواب بیدارم نمیشد

که میـبـودم به  نـزدت ، جان مادر

بی بی زینب (س) ترادعوت نموده

بهـشــت عنـبـریــن،رضـــوان مادر

بهشت رفتـی عـزیـزم،نـورچـشــمم

بگــردیــد کـلبـــه ام،زنــــدان مادر

به جــز صبــر خــدا  ، چـاره  نــدارم

بـمـیـــرم،جــان من، جــانـــان مادر

بکن بس “حیدری“، نوحه ســرائی

که خون شد جاری،ازچشمان مادر

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

27 دسامبر 2012 

سیدنی – آسترالیا

منظومهء فوق دررثاء نرگس جان شهید دخترمحترمه پوهنمل رخشانه جان “سرور”سروده شد. مرحومه نرگس جان دختری بود بیست وهفت ساله،بسیار پابند مسائل اسلامی،که مادرش به تنهائی وبازحمات گوناگون وی را به درجات بالای علمی رسانیده بود.

موصوفه دو سند علمی یکی درجهء لسانس درمدیکل ساینس ودیگری درجهء ماستری در تعلیم وتربیه را از آن خود کرده بود.

نرگس جان را گرگ اجل بتاریخ 12 دسامبر 2012 ،به دریا فرو برده و جان شیرینش را گرفت.

این ضایعه  بسیار المناک و جبران ناپذیررا نه تنها برای مادر و دیگر اقاربش ، بلکه برای تمام جامعهء افغانی ازاعماق قلبم تسلیت عرض نموده واز خداوند منّان روح موصوفه راشاد وجنات النعیم را منزل ومأوای خودش وصبر جمیل و اجر جزیل را برای اقارب و دوستانش، اخصاً برای مادرداغ دیده اش استدعادارم.

همهء ما از خدا (ج) هستیم وبازگشت ما به سوی اوست.

قلب آسیا

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه 18 ثور  ( اردیبهشت ) 1404  خورشیدی – 8 می  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

قلب آسیا

خاکت وطن! به دشمن افغـان  نمی دهم

این ملکِ باصفـــا  به  پلـیــدان نمی دهم

سنگ و  کلــوخ  کشــور  زیـبــای   آ ریــــا

برملحــدان به لؤلؤ و مرجــان  نمی دهم

هر چند،سالهــاست که دورم  زمیـهـنــم

عشق وطـن به جیفـهء دونـان نمی دهم

تاداده است خدایم،مراجان در این جهان

“مِهــرتـرابه مُهــرسلـیـمــان نمی دهم”

من افـتـخــار بودن  افــغـــا نـیـم  وطــن

هرگزبه چین وهندوبه جاپا ن نمی دهم

ازبهــرلـقـمـه نـان به “نـاتـــوی”  لعنتی

من اختیـــار مُلک ،به لعینان نمی دهم

 افغـا نْسِــتــان ما که بود قلـب آسـیـــا

این قلب پاره پاره به شیطان نمی دهم

هـرکـوه و بـرزن  وطنـم  را  ز صـدق دل

چون جان  عزیز دارم و ارزان نمی دهم

با آنکه میهنـم شده مخـروبه کـلـبــه ئی

این کلبــه ام به ظـالــم دوران نمی دهم

صد بــار ” حیدری ” اگــرم سـر برند ترا

من واک* کشورم به غلامان نمی دهم

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

24 اکتوبر 2012 

سیدنی – آسترالیا

*-اختیار،تسلط داشتن

دزدان حرفوی

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه 12 ثور  ( اردیبهشت ) 1404  خورشیدی – 2  می  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

دزدان حرفوی

استقبال از”خر نامه” میرزاده عشقی با مطلع:

درداو حسرتا که جهان شد  به کام خر

زد چرخ سِفله ،سکهء دولت به نام خر

 ********

افسوس،صدافسوس که وطن شدبکام دزد

تــرک   وطــن  نـمـوده  هــزاران  ،ز دام دزد

“ازبـسـکه آسـمــان و زمیـن سِفله  پرورند”

زد دهـر دون سـکـهء  دولــت  بـه نــام  دزد

دزدان و  نـوکــران ، وزیــران   دولــت  انـــد

یـا رب!تـابه کی بُوَد، این  احـتشــام*دزد؟

“روزیـکـه  جـلـسـهء  وزرا  منعـقـد  شــود”

مـجـلـس شــود شـغــالی ،از ازدحـــام دزد

دزدان  سـَروَرنـد* و !! ازاینـرو  به ملک ما

دارنـد عـده یی،ارادتِ محکـم، به  نام دزد

دزدان وکـیــل مــلــت و حـکــام کـشـورند

زیـن بیـشـتـر چه میطلبـیـد،از مقـام دزد؟

دزدان مـا،صـاحـب  قـدرت  به  مـیهـن انـد

پس لازم است تاهمه داریم،احتـرام دزد!!

گردد مستدام،حکومت دزدان به  مملکت

تـاغـربـیـان  لـــزوم   بـدانـنـــد،  دوام دزد

قـتـل وقـتـالِ عـام به هـرسوی کـشـورم

برپـاسـت ازقـدوم، خـواص  و عــوام دزد

درغـیـبـت غـنـی، چـوکـرزی  بُوَد  کفـیـل

ایـن حـیــلـه گــرلایـق،قـایــم مـقــام دزد

آگـــاه زارتـبـــاط، دزدان کـســی نـشـــد

بـا طــالـبــان و داعـشیـان، و ز مـرام دزد

ای حیـدری زچه  کـردی  ترک ،کشورت؟

زآنـرو  که در حیـات  نگـشتـم ، غلام دزد

امـروز،  روز قـدرت  دزدان  حـرفـویـست

فـــردا زمــان دزد کُـشی وانـتـقـــام دزد

پوهنوال داکتراسدالله حیدری

17 دسامبر 2016

سیدنی – آسترالیا

* احتشام– حشمت وبزرگی، جاه وجلال یافتن

* سَروَر– رئیس،پیشوا ،سرپرست

فرهنگ فارسی عمید

تذکر:- در سرودهء فوق نخواستم مانند  مرحوم میرزاده “عشقی” ازکلمهء”خر”استفاده نمایم.زیرا به نظرمن این یک توهین بزرگ است به مقام خر.زیراخرحیوانیست درخدمت بشر،دزدی نمی کند،به وطن خود  و به صاحب خود جفا و خیانت نمی کند،غیر از آخور خود،از آخورحیوانات دیگر استفاده  نمی کند،بار می برد وگاه میخورد .اما پناه به خدا از دزدان وطن ما که از هیچ جنایت وخیانت به مادروطن خود وهموطنان خود دریغ نمی ورزند.    

خواجه صفاء نازنین

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهار شنبه 10 ثور  ( اردیبهشت ) 1404  خورشیدی – 30 اپریل  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

خواجه صفاء نازنین

کابـل زیبـای  مـا   بـا  خـواجه   صفاء  نازنیـن

در نـظـرآیـد مـرا ، مـانـنـد   فــردوس  بـریــن

میـله هـای  ارغـوان  ، درخواجه صفاء کابلم

یـادگــاررفـتـه گـان مـا بـود، خـیـلـی مـتـیـن

ازصـفـاء صالحیـن،گـشتـه شهـید درراه حق

باشـد درخواجه صفاء،زیارتگهی اهـل یقـیـن

ما هـمـه ازکبـرخود گـشتـه ایـم دورازوطــن

لطف حـق روزی رسانـم، زادگاهـم بهتـریـن

یارب ازلطفت رسانم روزی  برخواجه صفاء

وانگهی مـرگـم رسـد، درآن  د یـار نـازنـیــن

حـیـدری دایــم بفـکــر رفـتـنـش ســوی وطــن

لطف حق یاری کنـد،روزی رود آن سرزمین

پوهنوال داکتراسدالله حیدری

 می 2023 25

سیدنی – آسترالیا

 کلمهء لاله دراشعارم

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه 6 ثور  ( اردیبهشت ) 1404  خورشیدی – 26 اپریل  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

 بسمه تعالی

 کلمهء لاله در اشعارم

استفاده از کلمهء لاله در بعضی ازاشعارم که دراینجا فقط ازمحدود

فرد ها یا دوبیتی ها که درآنها کلمهء لاله بکار رفته است،تذکر

داده میشود. دربعضی جاها عنوان شعر سروده شده

نیز آورده شده است.

شهرلاله

گفتم صنما نام خوشت گفت،لاله

چشـمـان قشنگت، بهتـر زغـزاله

گفتـم زکجا آمده ای،ای ماه روی

گـفـتـا زشـمال وطـن،شـهــرلالـه

8 مارچ 2021 

لاله روی زیبا

ای لاله روی زیبا،یکدم به  پیش  من آ

تا جان به تن بدارم، درخدمت توباشم

لاله زار

عمریست که زلاله زارخود دورم

اززاد گـــه وازدیــــارخـــود  دورم

مادرجانم

عید آمد واز دیـارخود دورم

ازکشور لاله زار خوددورم

درد هجران

 سوخت کابل هم هرات وبامیـان وقنـدهــار

لاله سان داغم به دل،زشک یتیمان سوختم

اشک یتیم

 ظالمان رحمی نکردند،برجـوان وپیرتو

لاله سان غرقه بخونی،برشهیدانت قسم

سرو روان

دردهجران مرا،از گل میهن بزدای

لاله ویاسمن،هم شورفغانی به من آر

گذرت گربشود،سوی بدخشان وطن

یارشیرین سخن ولاله عذاری بمن آر

غم جانان

گرتوازخون شهیدان،همه گلگون گشتی

لاله سان داغ به دل،حال پریشان رفتم

سوختم،سوختم

 دشـت ودامـانـت بُـدی میـنـوی مـن

ازغم آن لاله زاران سوختم،سوختم

عقاب شکسته پر

زعاشقـان سـراپـردهء وطـن هسنـم

مرا بهشت زمین ،لاله زار خودباشد

فریاد بلبل

زمین وآسمان خرسند،ملآئک شدهمه خندان

بشد رنگین زلاله ،دشت و دامان وطـن هرجا

 خاک وطن

هرزمانی اگرآئید به سر تربت من

لاله از یاد شهیـدان،به مزارم آرید

زیبای من

بسکه زیبـاوقشنگ ونازنینی

لاله گردیده خجل از روی تو

غزالان رمیده

لاله رویـان  مهـاجــربه  وطـن  بــاز رســان

یا رب! آن آهوی مشکین،به ختن بازرسان

مادر افغان

لاله از خــون شـهیدان وطـن

سرزند درکوه  صحرا، هرکجا

مرغک بسمل

جـانـا بفـدای قـد  بـالائی کـه  تـوداری

لاله خجل ازدست حنائی  که  توداری

لاله شده داغش به دل،از خال لب تو

قربان همان خال سیاهی،که توداری

غنچه دهان

برده دل ازکف من غنچه  دهانی عجبی

لاله رخ سیـم بـدن،سـرو روانـی عجبی

ماه دوهفته

دست حنائیت جان،شرمنده کرده لاله

ماهروی ماهرویان،دور  از نقاب باشی

هفته نامهءافق

درآسمـان سدنی، هفت سـاله شد افق

سرخ رو وسر بلند ، چون   لاله شد افق

حنای دست یار

 یارم چـو حنا به  دست گیرد

لاله زکـفـش،شکسـت گیرد

پوهنوال داکتراسدالله حیدری

30 جنوری 2021

سیدنی – استرالیا

خاکِ وطن

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه 3 ثور  ( اردیبهشت ) 1404  خورشیدی – 23 اپریل  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

خاک وطن

دوستان   ترک   شما گر  بکنم در غـــربت

کفـنـم کرده بخــاک سیهـــم   بسپــــارید

تا که روحم زشمیـم وطنــم  شـــاد شود

قدری خاک  وطنم  زیر سـرم   بگــــذارید

بهرآمـرزش  این بنــدهء  هجــــران  دیده

ســورهء حمـد ودعائــی نثـــــارم   دارید

بنویسیــد به لــوح سـرقبــــرم از مــــن

مُردم باعشق وطن،دردل خــاکــم دارید

چه شودگـرعزیـزان ،زرهء  لطف  و کـرم

نــازبــوئی وطنــم بـرسرقـبــرم  کــارید

هــرزما نی اگرآئیـــد، بسـرتربـت  مـــن

 لاله ازیــاد شهـیــــدان به  مــزارم آرید

گــذرتان شـود گــربســوی میهـن مــان

داغهـــای دل من قصـه به مـــامم دارید

مــادرم راب گوئیــــد ز من ازروی نـیـــاز

 پسـرت هـجـــرتوبس دیده،دعـایم دارید

درشب جمعـه اگـرسورهء یاسین خوانید

“حیــدری“را طلــب عفـو،ز غفّارم  دارید

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

15 مارچ 2011 

سیدنی – استرالیا

شـکـسـتـه پــــر

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه 30 حمل  ( فروردین ) 1404  خورشیدی – 19 اپریل  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

شـکـسـتـه پــــر

چـرا تـوای شکـسته پر ، روبخــدا نـمی کـنی؟

برا ی دردورنـج د ل ،چـرا  دعـا   نـمـی کـنـی؟

چو گشته ای زلا نه دور،به  پیش خا لق غفور

به وقـت سـجـدهء سـحـر،شـورو نوا نمی کنی

ز آه و نـا لـهء د لـت، خـدا ست  بـا  خبرهمیش

به نم نم  ِسـرشک خـود،خـدا رضا نـمی کـنی

زصـد ق ِدل  اگـر  کـنی ،رو بخـدا ی  مهـربا ن

چـرا روا تـوحـا جـتـت،  ز کـبـریـا  نـمـی کنی؟

سرشـک تـو بـود گهـر، بـه روی   پر گـنا ه تـو

زآ ن سرشـک ِبا صفـا، مِسـت طـلا نمی کـنی

عـمر ببیـن که میـرود، چه تیـزتر   زبرق وبـا د

زبـهــر کـا رآخــرت، سـعـی ِ بـجـا نـمـی کـنی

سـحـر زبـا غ رحـمـتـش، گـل مـراد خود بچین

به نیـمه ها ی شب زد ل،نـا لـه چـرا نمی کنی؟

اگر به نزد کردگا ر، شفیع کنی توهشت وچا ر

تو با ولا ی هشت وشش،سیـنه صفـا نمی کـنی

تو حـیـدری بـه نـیـم شـب، بـیـا د شـا ه کـربـلا

به پیـش خـا لـق جهـان، سـر به صـدا نمی کنی

دا کتر اسدالله حیدری،

بیست وچهار جنوری٢٠٠٧ 

سیدنی – استرالیا

 سوختم من خالقا !

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه 27 حمل  ( فروردین ) 1404  خورشیدی – 16 اپریل  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

 سوختم من خالقا !

سـوختم  من خالـقا!  ازجـور دوران سوختـم

ازفـراق زادگـاهـم ،مُـلک  افـغان  سـوخـتـم

 زیستـن درکلـبه های  کشـورم دائـم عـزیـز

 سـالهـا دور از وطـن ،از دردهـجران  سوختـم

 ماهـرویـان وطـن ،از ظـلـم  طالـب درفــرار

مـن بیـاد نـرگـس چـشـم غـزالان سـوخـتـم

تـا بکی ؟افـغـان ستـان، زیـرظـلـم ظالـمــان

ازجـفــای ظـالـمــان و دال خـوران سـوختـم

طـالـبـانِ دورز اسـلام،بـا شـعـارحـفـظ دیــن

مفتضح کردنـداسـلام ،کزدیـن  ایشان سوختم

حـرص دنیـا برده است،اسلامیت ازیـاد شان

ازجــنــایــت هــای اولاد،یــزیــدان سـوختـم

عـالـمـان کـشـورم، تـرک مـیـهـن کـرده انــد

مـن بـیـاد فــاضــلانِ کـشــور مــان سـوختـم

شــد خـرابـه کـابـل وقـنـداروغـزنـی وهرات

 مـن بـیــاد شـاهـکـارنـغــز*بـامـیـان سـوخـتـم

“حیدری“صبـرخـداکـن،بعـدهرشب صبح رسد

تـا نگـوئی دیگـرش،کـزظـلـم دونـان سـوخـتـم

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

6 جون 2022

سیدنی – آسترالیا

*- نغز _خوب،نیکو،لطیف،بدیع،هر چیزعجیب وبدیع که دیدنش خوش آیند باشد،فرهنگ فارسی عمید

درد بی درمان

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه 25 حمل  ( فروردین ) 1404  خورشیدی – 14 اپریل  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

استقبال ازشعرحضرت مولانا با مطلع:

ای خدا این   وصل را هجران مکن

سرخوشــان عشـق را نالان مکن

درد بی درمان

درد بی  درمـان   بود،  دوری  وطن

ای خـدا! این درد، بی  درمـان مکن

دوستـــداران   وطـن  در غـــربتـنـد

دشمنـــا ن میهنـــم، شـــادان مکن

آهــــوان کشـــورم  رم  کــــرده اند

آنچه برجاست،طعمهء  گرگان مکن

از سـر لــطف و  صفــایت بی نیـــاز

طفـلـکـــان  بی پـدر  گـریــان  مکن

سرزمیــن ما خـرابـه گــشته است

ملک افغــان را   دگـر،  ویـران مکن

کشــــورم اشغــال دست ظـالمــان

تیـــغ ظالـــم را  دگـــر  بُـــرّان مکن

مـــردم بیــچـــارهء افـغـــان زمیـــن

جور بی حد د یــده اند،  نــالان مکن

مـلــک مــــا را  خُـــرّم و  آبـــــاد دار

خلــق مظلــومـش، سرگــردان  مکن

جمــــع وشمــع ملـت ما را زلطــف

در پنــــاهـت داروبی سـامــان مکن

وآن دروغـیــن دوستــــا ن میهنــــم

روسیـاه گردان،خوش وخنـدان مکن

میهـــن ما کآ شیــا ن خلـق مــا ست

آشیا ن ویـران و خلـق حیـــران مکن

بهــــــــر آزادی  کشــــور  خــا لقــا !

منجی اش آخـــررسان پنهـا ن مکـن

“حیدری“رابخش زلطفت ای کــریم!

کیفرش زین کفته هاش، رحمان مکن

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

17 جنوری 2010

سیدتی – آسترالیا

غــریــق مـعـصـیـت

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه 23 حمل  ( فروردین ) 1404  خورشیدی – 12 اپریل  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

غــریــق مـعـصـیـت

یا رب مـرا  به  نفس خودم  وا رهـا مکن

این بندهء حقیر خود  از  خـود  جـدا مکن

با آ نکه من ذلـیل و غـریقم به معـصیـت

فردای حشر زلطف و کرم روسیاه مکن

خود واقفی که چشم امیـدم بسوی توست

نـومـیـد من زرحمـتـت ای  کـبـریـا مکن

هـرروزتـوبه کـردم وبـشکسـتـم ازجـفـا

یا رب مـرا به جُـرم و جـفـا یم جزا مکن

هـرچـنـد گـنـاه خـود نـتـوانـم  شما ر کرد

محروم من زبخشـش وعـفو، خا لـقا مکن

هستم ز دوستا ن محـمّـدواهـل بیت(ص)

د ل را زمهـرسـا قی کـوثــرجــلا مـکـن

گـفـتی دعـا کـنـیـد که اجـا بـت کـنـم دعا

ازمـن دریـغ ِ وعـدهء خـود،خا لـقـا مکن

تـا داده ئی تـوجـا ن درایـن دهـر بی بـقـا

محـتاج ِمـن به غـیـرخودت ای خدا مکن

دروقـت مـردنم، برسان برسـرم علی(ع)

جا ن دادنم تو سخت به شـهء کـربلا مکن

بـرآ بـروی آ ن هـمـه خا صا ن درگه ات

افـغـا نْسِتا ن ِمـا ن بـه پـلـیـدان رهـا مکن

درآ خرت که روزحـساب است ز حیدری

بـرمـصطفی مـعـاصی وی بـرمــلا مکن

پوهنوال دا کتر اسدالله حیدری

٢٢ جنوری٢٠٠٧

سیدنی – آسترالیا

یوسف گم گشته

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه 21 حمل  ( فروردین ) 1404  خورشیدی – 10 اپریل  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

مخمس برشعرحضرت حافظ (رح)

یوسف گم گشته

 با زملـک ما شـود آ زا د  و شا دا ن ، غـم مخــور

خا نهء   تا ریک ما گردد  چرا غـا ن  ،  غـم مخــور

چشـم ما دا ئـم بود بـرلطـف  یزدا ن، غـم مخــور

 یوسف گـم گـشته بازآ ید به کنعـا ن، غـم مخــور

کلـبهء احـزان شـود روزی  گـلستا ن،غـم مخــور

ـ ـ ـ ـ ـ

گـل برویدهـرطـرف در دشـت و در کـوه و د مــن

لا لـه ها پـوشــند صحــرا را ، بـه مثـل  پـِـیـرهـن

بلبـلا ن شـا دی کـنـا ن، رقصنـد به  دورنستــرن

گــربهــا ر عـمـــر بـا شـد، بـاز بــر تـخـت  چـمــن

چترگل برسرکشی،ای مرغ شبخوان! غـم مخور

ـ ـ ـ ـ ـ

رونـق  بـا زا ر ظـا لــم در  کـجـا ، پا ینـده  گـشـت

ا جنـبی با قـدرتـش درملک ما، شـرمنـده گـشـت

صد هـزا را ن  مـردم  معصـوم  ما،  آ واره گـشـت

دور گـردون  گـرد و روزی  بر مــرا د  مـا   نگـشـت

دا ئما یکسـا ن نبـا شد حـا ل  دوران،  غـم مخـور

ـ ـ ـ ـ ـ

گردد این گردون  بحکم خا لق، بی نقص وعـیـب

حکـمـت، الله نـدا نستـی کـسـی بـی شـک وریـب

ازکـجـا آمد، کجا  رفت  حضرت نـوح  و شـعـیـب؟

ها ن مشو نومید چون وا قف نه ای ، ازسرّ ِغیب

با شد اندر پرده با زی ها ی  پنها ن ، غـم مخــور

—–

گـرتوخـواهـی اسـتجـا بت، پس دعــای بد مکــن

راه قـربـت با خــدا  را،  خــود  برایـت  سـد مکــن

بـا ش بـا مــردم  نکــو وحا جـت  کـس ، رد مکــن

ای دل غـمـدیـده! حا لـت بـِهْ شود ، دل بـد مکــن

وا ین سرشوریده با زآ ید به  سا مان،غـم  مخـور

ـ ـ ـ ـ ـ

روزگـا را ن  گـر  بـسـاط   زنـد گـی  ، بـرهـم زنـد

تـارو پـود غـم زهــرسـو، سـر بـسـربــا هـم تـنـد

رنـج دورا ن  هـمچـو  حَجّـا م، نِـیشتـر بـرتـن زنـد

ا ی دل! ار ســیـل فـنــا بـنـیـا دهـسـتـی بـرکـَـنـد

چون ترا نوح است کشتیبان، زتوفا ن غـم مخـور

ـ ـ ـ ـ ـ

رنج ما از هـجـرت و  دیـدار یـارا ن،  بـی  نـصیـب

درد مـا درمـا ن  کـنـد  گــرا  یزد، حـا ذق طـبـیـب

خط غُـفرا ن بر کشد،عـصیـا ن مان  ربّ ِحسیـب

حـا ل مـا در فـُرقـتِ جـا نــا ن  و اِ بـْـرا م  ِرقـیـب

جمله میـدا نـد خـدا ی حـا ل گـردا ن،غـم مخـور

ـ ـ ـ ـ ـ

آ نکـه هـسـتـت کـرده است ازنیـسـتـی و وزعـدم

گـربگـیری د سـت مخـلـوقـش،زاحسـا ن وکــرم

ا َجـراحسـا نـت د هـد رحـمـا ن  مَـنـّا ن  لا جــرم

در بیـا بـا ن گـرزشوق کـعـبـه،خواهـی زد قـد م

سرزنش هـا گـرکـنـد خـا ر مُغـِیلا ن، غـم مخــور

ـ ـ ـ ـ ـ

آرزودا ری  اگـر جـنــت ، بــکــن سـعـی مـــزیــد

کن جها د نفس ودشمن با ش، با شیطـا ن  مَـریــد

بـا وجـود طـا عـت حــق، زی  در خـوف  و امیـــد

گرچه منزل بس خطر نا ک است و مقصدنا پَدید

هیچ راهی نیست کانرا نیست پا یا ن،غـم مخـور

ـ ـ ـ ـ ـ

زرق و   بـرق چا ر روز ا ین  جهـا ن ، نا یـد بکـا ر

حیدری در ملکِ کـُفـر، هـم در خَـفـاء و آ شـکــا ر

خـد مت د یـن نبی کـن،گـرتـوهـستی هـوشـیــا ر

حا فـظـا! درکـنـج فـَقـروخَـلـوت  شـبـهـا ی تــا ر

تـا بُـوَد  ورد ت  دعــا و درس قــرآ ن، غـم مخـور

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

۵ اپـریل ۲۰۰۵

سید نی – آسترالیا

زندگی آخرسر آید

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه 18 حمل  ( فروردین ) 1404  خورشیدی – 7 اپریل  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

زندگی آخرسر آید

زندگی آخـر سـرآیـد ، میهـنم  هجـران تو

کرده است دیوانه ام ، جنگ  بی پایان تو

ازبرت تا دور بگشتم  ، کشـور زیبـای  من

خون دل خورده  و باشم دائماً ، حیران تو

ازولادت  تا  به  ترکت   ، دل  ربودی ازبرم

زآنکه دورم از برت ، گشتـه ام  گریـان  تو

گربمـیـرم دامنـت ، یابـم  حیـات نو ز سـر

زنـدهء جاویـد باشد، آنکه اسـت دامـان تو

همچومجنـون گشتـه ام،ازیـاد زیباکشورم

تـیـره روزم  از فــراق، آهـــوان  نــالان تـو

 دوردنـیـا گربگردم،هـیچ جایی هم نه یابم 

چهــرهء زیـبـا  رخـانِ ،دخـتــرِ شـغــنـان تو

بـی قــرارم از فـراقـت ،مأمـن  اجـداد مـن

چـون غـزالان رمـیـده،باشـم سرگردان تو

زآنکه ازآب وهوای ،جانفزایت  بی بهره ام

گـشـتـه ام بـیــمـاروزارِ،تـپـهء پـغـمـان تو

خواهم از خالق نماید،لطف بی پایـان خود

تا شوند نابود زریشـه،جملگی خصمـان تو

بی قـرارم دلـفـگارم، چونکه دورم ازوطن

ظـالـمـان ملـیـونراننـد،ازخــون یـتـیـمـان تو 

حیدری خواهد زیزدان،تا که باشد خدمتت

وآنگهی جانش ســرآیـد،سـایـهء فـتــان* تو

پوهنوال داکتراسدالله حیدری

10 فبروری 2024

سیدنی – آسترالیا

       * * *

*فتان_زیبا ودلفریب که با زیبائی خود مردم را مفتون سازد

دختر افغانی

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه 16 حمل  ( فروردین ) 1404  خورشیدی – 5 اپریل  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

دختر افغانی

ای ســرور مهــرویان ،ای  دختــر  افـغـانـی

صورت  زپری  بهـتـر ،  سـرتـاج  گلستـانـی

در دایره  حُسنت، کــردی  تـو گــرفـتــــارم

افگنـدی به زندانـم ،چون  یوسـف کنعانـی

اصل ونسبت عالـی،خلـق وادبت  احســن

در سیرت خود جـانـا، الگـو تو  به  دورانــی

یاقـوت لب لعـلت ،دل میـبــرد از  هــرکـس

تاب نگهت نتوان، نی شیخ و نه  روحــانـی

زلفان چـلیپــا یت ،و آن نرگــس شــهلایـت

بنـمــوده پـریشانـم،درهـجـرو پـریـشـــانـی

قربان وفایت من ،و ز صدق و  صفـایــت من

دائـم به دعـایــت مـن،ای لعـل بـدخـشـانی

ای ســروخـرامـانــم ،وی غـنـچـه خـنـدانـم

حُب توفـراگیـــراست،در مُلـک سـلـیـمـانـی

مه شدخجل  ازرویت ،مشک خـتـن ازبویـت

توحـوربهـشــت هسـتی،سیمیـن بر و نورانی

در حـفـظ وطـن جـانـا،مردانه تو  جنگـیــدی

رفـتـی به لـقـــاءالله،از راه مـســلـمــانـــــی

هم روس وهم  انگریزان ،از غیرت تو حیران

فردوس بریـــن جایــت،ازمســـند قـــــرآنی

با نصرت حق خواهــم،و ز هـمـــت والایــت

شیطــان بزرگ را نیـز، از کشـور خود رانی

امیــــد به خــدا دارد،تـا حیـدری مسـکـیــن

صهــبـــای بـقــا نوشـد، ازســاغـر یـزدانی

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

۲۰می ۲۰۰۵

سیدنی – آسترالیا

 طلــــــــب فـَـــــَر ج

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه 15 حمل  ( فروردین ) 1404  خورشیدی – 4 اپریل  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

استقبا ل از شعر حضرت حافظ ( رح )  با مطلع

( این چه شوریست که در دور قمر می بینم ) .

 طلــــــــب فـَـــــَر ج

ا یـن  چـه  غـوغـا ست  ز ابنـا ی بشــر، می بـینــم

ا ین جها ن را همــه  در  فــتـنـه و شـر، می بـینــم

ا ز  جـفـا   کا ری  شیـطـا ن   بزرگ  و  انـگــلیــــس

پنـــج قــا ره   همــه  در حــا ل خــطــر، می بـینــم

ا یـن  پلـیــدا ن  زمــا ن  و   هـمـــه  یـــا را نــش را

جـمـلـه  جـا نی  و  ز فــرعــون ، بـتـــرمی بـیـنـــم

ز رهء شیـطنــت  و  فـتــنــهء ا یــن  بی  د یـنــــا ن

کــرهء ا رض  هـمــه  را  نــا ر و  سـقــر می بیـنــم

ا ستـفــا ده ز  سـلا حـهــا ی   ا تـــومی،  ا مـــروز

بــا عــث محــوهــمـــه نســـل بشــر،می بـیــنــم

کــشتــن  و بستــن مخــلـــوق خــدا را ، بـیــجـــا

زکـثـیــفــا ن تــرورســت  چــو هـنـر،  می بیـنــم

ظـلـم بـیـحـد  بـه ســر مـردم  بـیــچــا ره چـــرا ؟

ز قــوی  پنـجـــه  و  ا ز  صــا حـب زر، می بـیـنــم

هـمـه مــردا ن شــده ا ند خـا نم و زنـهـا شـوهـر

پســـرا ن را هــمــه بـــا دا ر پـــد ر ، می بـیــنــم

دخــتـرا ن  را  نـبــود  عــرض  ا د ب   ، بــر مـا در

مـا د را ن فـا قـد ا لـفـت، بـه پــســـر مـیـبـیــنــم

سوء اخـلا ق رسیده ا ست به حـدی، کـه کـنـون

مــرد وزن را هـمــه عــریـا ن ، د م  د ر می بینـم

حـا فـظــا!  ســر بــدر آ ور   تــو، زآ را مگــــه ا ت

آ نچــه در خــوا ب ند یــدی، بـه  بصر می بـیـنــم

حـیدری روبه خـدا کـرده ، فـَــَرج کــن  تو طـلــب

همـه ا کـنـا ف جهــا ن، پــر ز شـرر، می بـیـنــم

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

٢۴ اکتوبر ٢٠٠٥

 سید نی – آسترالیا

دخـتــر کـوچــی

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه 12 حمل  ( فروردین ) 1404  خورشیدی -1 اپریل  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

دخـتــر کـوچــی

بـدیـدم دخـتــر  کــوچـی  بــه  لـوگـــر

چـومهـتـاب می درخشیـد،  دیـدهء تـر

نـدانـسـتـم چـرا حالـش چنـیـن  بـود؟

نـمـود آن نـازنـیـن،چـشـمـان  من تـر

بگـفـتـم نـام زیـبـایـت چــه  بــاشـــد؟

بگـفـت مـهـتـاب،نــام مـن  بـد اخـتــر

شـدیـم با هم دمی با گـفــت وگـوئـی

بـنــالــیـد ازجــفــای،  قـــوم  کـافــــر

بگفتا بودمی  با  یک  جـوان   دوسـت

 ولـی روزی زدنــدش، تـیــر  بــر سـر

بـرفـت آن  نامـراد ، از  دهــر   دنـیـــا

گـذاشـت تـنهـا  مــرا،  بی یـارو یـاور

شبی دیــدم بخوابـش،خوش وخنـدان

بگفـتـ توهم بیــا، اینجـاسـت بهـتـــر

نـه ازآن جـاهـــلان، روئــی  ببـیـنـی

نـه ازآن قـاتــلان، فـکـــری  درســـر

خــدا کـرده نـصـیــب مـن شـهــادت

اگــرگــردد نـصـیــب تـو،چـه  بـهـتـر

بـداری “حیدری“،ایـن قـصه کوتـاه؟

نبـاشد جـز جـگـــرخــونی ،سـراســر

ســرشــت جـانــیــــان مــیـهـــن مــا

هــمـیـشـه ظـلــم بـالای ضـعـیـفــتـــر

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

22 فبروری 2021 

سیدنی – استرالیا

مـــــا در و طـــــــن

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  9 حمل  ( فروردین ) 1404  خورشیدی -29 مارچ  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

مـــــا در و طـــــــن

هــرآ نکــس مـیهــنـش ا فـغــا نـْسِـــتــا ن ا سـت

هــمـــه ا فــغـــــا ن  و ا زیــک بـوسـتــا ن ا سـت

ا گــــر تــرکـمـــــن  بُــــَود   ا زبــــک  ،  هـــــزا ره

هــمـــه زیـبــا گـلــی  یــک گـُـلـْسـِـــتــا ن ا سـت

 قـــزلـبـاش و بــلــوچ، پـشـــتــون  و تــــا جــــــک

هــمـــه بـا هــم بـرا در، جــســـم و  جـا ن ا سـت

نــفــــا ق ســـــنـــی و شــــیـــعــــــه ، بــــرا د ر

ز نـَیــَرنـگ   هـــا ی  شــیـطــــا ن  زمــا ن ا سـت

ا گــــر حُــــب  و طــــن  ، دا ری  تـــو  بـــر  ســــر

نــگـــوئــی ســنــی و یــا شــیــعــگــــا ن ا سـت

نــدا رد آ نــکــه بــد  خــوا هـــی ، بــه  کـــشـــور

بــه هــنــد وی وطــن، هــم مـهــــربــا ن ا سـت

نــبـــا شــــد اِ فــتــخـــــا ر قـــــوم بــــر  قــــــوم

هــمــــه مـخــلـــــوق دا دا ر جــهــــــا ن  ا سـت

نــدا رد بــــر  تــــری ، ا بــیــــض  بــــر ا ســـــود

کـه شـــرطــش د ر کــلا م الـلـّه، بـیـــا ن ا سـت

بــه  تــقـــــوا  بـــرتــــری  حـــا صـــل  بــگــــردد

نــه  بــر رنــگ و  نـــژا د  و نــی زبـــــا ن ا سـت

ا گـــــر رَهـْـــــرو شـــــــوی ، د ر را ه یَــــــزدا ن

خـــوشــا، جــا یـت بهــشـــت جـــا ودا ن ا سـت

بــه حَـبـــلُ ا لـلـّه، تــوســـل جــــو عـــــزیــــزم

تــفـــرق نــهـــی وا ضـــح و عـــیـــــا ن ا ســت

نــگـــا هـی بــا بـصــیـــرت کـــن، بـه مــیـهـــن

چـنـیـن وضعــش بـه مـلـت، بـس گــرا ن ا سـت

ا زا یـن جــنــگ و  بــلا ی   خــا نــمـــا نــســـوز

یــتــیــمـــا ن وطـــن، بــی آ ب و نـــا ن ا ســت

خـــــدا را هــمــــوطــــن! د ســـتــــی بــهـــم ده

تـرا مـا د ر وطــن، خـــوا هــش چـنــا ن ا سـت

نـمــــا تـــأ مـیــــن ا مــنــیـــت، بـــه کــــشـــور

کـه بـی ا مـنـی خــود ش، یکـســرزیــا ن ا سـت

بــکـــن خُــنــثــی، تــو مَـکــــر د شــمـنـــا ن را

کـه د شـمـــن د ر لــبــا س د وســــتـــا ن ا سـت

بــزن کــوبــنـــده مُـشــتـــی بـــــر دهـــــا نـــش

کـه بـا شــد یـا د وی، تــا ا یــن جـهـــا ن ا ســت

تـَــمــنـــــا “حــیـــد ری” د ا رد، ا لــــهــــــی’ !

رســا نـش بــروطــن، چــون نــا تـــوا ن ا سـت

بـکـــن خــا کــــش تـــو د ر دا مــــا ن، مـــا در

ورا ، ا یــــن آ رزو، د رد  ل نـــهـــــا ن  ا ســت

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

۱۱می ۲۰۰۳

سیدنی – آسترالیا

بهــــــا ریــــــه

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :  چهارشنبه 6 حمل  ( فروردین ) 1404  خورشیدی – 26 مارچ  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

بهــــــا ریــــــه

آ مــد بـهـــا ر و کـشــور مــا ، زا ن  خـبـــر نـشــد

گــل هــا بـخـا ک رفـتـه و  بـیـــرون  د گــرنـشــد

بلـبـل که د یـد،  وضع چـمـن  را  چـنـیـن خــرا ب

بــا کـــرگــس وکـــلاغ، د گــرهـمـســفـــرنـشــد

ا زجـنـگ خـا نـه  ســوز و ز جـو ر ســتـمـگـــرا ن

ا فـغـا نْسِتـا ن خـرا ب وبـرآ ن  یـک نـظــر  نـشـد

ا زبـس رسـیـده ظـلـم وجـِنـا یـت، به  ا وج خــود

یک فــرد با زگــشتـه به وطــن، مُـسـتـَقـَـرنـشــد

هــرکـس به پُــرنـمــودن، جـِیـبـش کـنــد تـلا ش

یـک وا لی  و  وزیـــر و رئـیــس،  دا د گـــرنـشــد

آ ن جــا نـی بـزرگ و  شـــریکـــا ن،   جـــرم ا و

د رمـلــک مــا زقـَـتــل و قِـتــا ل، بـر حـذر نـشــد

گــرگــا ن بــی حَـمِـیـّـت وسَــفـّـا ک، جــا مـعــه

کـشـتـنـد صـد هـــزا روکـسی، نـوحـه گــرنـشــد

هـــررهـبـــری بـخــا طــرخـود، سعی  مـیـکـنــد

یــک قــا ئــدی ز راه خــــدا، جـلـــوه  گــرنـشــد

بـرقـلــب هـمـچـو ســنگ تـفـنگ دا ر، بی خــدا

ا شـــکِ یـتــیــــم وآهِ  زنــی، کـــا رگــــر نـشــد

ا ی د ل زهـجــرویـا د وطــن، نــا لــه مـیـکــنی

عـمــریـست حـا صلـت، بجــزا زدرد ســرنـشــد

خــوا هم بـه عَـجـــزا زد رخــلا ق ، بـی نـیـــا ز

تـا نـخـــل د شــمـنــــا ن وطـــن، بـــا رورنـشــد

چــون حـیــدری شَــنـیـد، زخــونــریـزی   وطــن

بـرگـود را یـن بهـا ر، چـسا ن  خـون جگـرنـشـد

پوهنوال داکتر اسدالله حیدری

۲۲ ما رچ٢۰۲۴

 دوم حمل1403

سیدنی – استرالیا

آمــد بهـــار

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر :  دوشنبه 4 حمل  ( فروردین ) 1404  خورشیدی – 24 مارچ  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

آمــد بهـــار

آمد   بهـار و لیـک،  به  مُلک  عـزیـز مـان

ازظـلـم طـالـبـان به فـراراست مردمـان

ازجـورظالـمـان غـربـا  ،بی حساب بوند

نی آب ونـی غـذا، نـه مسکـن واقـربـان

ازتـرس کـرگسان و  کـلاغـان نیـامــدنــد

قـمـری وبـلبـلان به باغ  ها نغـمـه خوان

ازجنگ خانه  سوز، وطن  غرق خون بود

میـهـن خـرابـه گـشـتـه،زدست ستمگران

طـالـب به ظـلـم خـود روانست وکشـورم

درقـتـل هـای ناروا، شـده اول درجـهـان

گـرگـان  رنگ  رنگ  و یـزیـدان  کـشـورم

 بـیــرحمـانـه میکشـنـد، زمردان و بانـوان

آن رهبران دزد،بخاطرخود سعی میکننـد

یک قـائـدی زراه خــدا نـیـسـت در مـیـان

اشـک یـتـیـم وبـیــوه زنــان بـی اثـرشــده

بـرقـلـب هـمچـو سنـگ تـفـنگـدار جـانـیـان

تا کی حیدری،به یاد وطن گریه می کنی؟ 

ـالـه بـکـن بـه پـیـش خـداونـد انـس و جـانّ

ن                                                                                                                                                                                                                            

پوهنوال داکتراسدالله حیدری

31 مارچ 2022

سیدنی – آسترالیا

 طبـیـب دردمنــدان

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  2 حمل  ( فروردین ) 1404  خورشیدی – 22 مارچ  2025   میلادی –  ملبورن – استرالیا

بسمه تعالی

 طبـیـب دردمنــدان

ای  طـبـیـب  درد  مـنـدان یا عـلی !

ای ا نـیـس مُـسـتمنــدان یا  علی !

نــا م زیـبـا یـت  عـلی  شـیـر خــدا

در دو دنیا،مشکل آ سا ن  یا علی!

دوسـتا نت هـرکجا  خـوار و ذلـیـل

تا به کی حـا ل پریشا ن  یا علی !

ازجـفا ی ظا لـما ن  مُلک  خـویش

گشته ایم ما خا نه ویرا ن یا علی!

ملک ا فغا ن را نمـود ند  پا یمـا ل

سـرخ ازخـون شـهـیـدا ن یا  علی!

دوســـتـا ن آواره  و  دور از  وطــن

گـیـر،د سـت بی نوا یـا ن یا عـلی!

حـق زهراهـمسرت،دخت رسـول

یک نظـربر ما  غـریـبـا ن  یا عـلی!

یا عـلی بـودی یـتـیـمــا ن  را پـد ر

هـم پرسـتا ر مریـضـا ن یا عـلی!

بهـرعـبـا س وحـسـیــن وزیـنـبـت

رس بـه داد مـلـت مـا ن یـا عـلی!

از عدا لت شهره گشتی درجهـا ن

وزشـجا عت شیریزدا ن  یا عـلی!

درجـهاد کـا فــرا ن دا دی نشــا ن

بیشک هستی، شاه مردان یاعـلی!

 خـدا لایقت کـرده است ذو الـفـقـا ر

نشا نی، تو ازبی نـشـا ن یا عـلی!

به گـلــزار خـلـقــــت  کــرد گــــا ر

تـواعـجـوبـهء گـلْـسـِـتـا ن یا عـلی!

بـرا د ر تـرا خـوا نـد  خـتــم  رُسـُـل

ا ما می، توبرا نس وجـا نّ یا عـلی

چگـونه توا ن وصفـت ای پـا د شه

کـه بـالا تــری  ازگـمــا ن  یا عـلی!

زحُب تو نقـشی به دلـهـا ی ما ست

ز سیما ی ما، آ ن عـیـا ن  یا عـلی!

چو خصمت به شمشیرکیـن  زد ترا

برفت عدل و داد ازجهـان یا  عـلی!

 خـدا کـرده لعـنـت بـرآ ن  بی حـیـا

  ا بن مُـلجــم،اخّ شـیـطــان یا عـلی!

یا عـلی دا ریـم خـوف از روز حـشر

زآنکه ما ئیم غرق عِصیان  یا عـلی!

وقـت جـا ندا دن به داد مـا ن بـرس

قبض روح را سهل گردا ن یا  علی!

“حیـدری“ازدوسـتانِ مُخلـص  است

ازلـقـا یـت، شـــا د گــردان یا عـلی!

  پوهنوال داکتر اسدالله “حیدری”

 ششم دسامبر۲٠٠٦

سیدنی – استرالیا