غزل رمضان
(هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ ۳۰ دلو ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۹ فبروری ۲۰۲۶ میلادی – ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————
آغازِ ضیافتِ نور
در آستانهی ماهی که درهای آسمان گشوده میشود،
دل را به نسیم سحر میسپاریم و جان را در باران رحمت میشوییم.
رمضان، ماه بیداری دلهاست؛ ماهی که هر آهِ شبانه
راهی به سوی نور میگشاید و هر قطرهی اشک،
جرعهای از کوثر مهربانی خدا میشود.
در این ضیافت الهی،
دل را سبک میکنیم، جان را صیقل میدهیم
و به امید شبِ قدری که سرنوشت را به روشنایی مینویسد،
قدم در مسیر نور میگذاریم.
رمضان، ماهِ بازگشت است… ماهِ رسیدن.
——–
غزل رمضان
(وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن )
(ردیف: رمضان )
(قافیه: ـان )
ای نسیمِ سحر از کوی صفا آیتِ جان،
مژدهی رحمتِ حق آوردهای در رمضان
ماهِ مهمانیِ حق ، ماهِ مناجاتِ شبان،
ماهِ آمرزش و نور است فروزان رمضان
دل اگر تیره شود از غمِ عصیان ، ای دلِ من،
چارهاش توبه و اشکِ سحر است اندر رمضان
چون شبِ قدر رسد، پردهی اسرار گشای،
که بود لحظهی دیدارِ خداوندِ جهان، رمضان
سفرهی لطفِ خدا گسترده بر خلقِ جهان،
هر که مهمان شودش، یابد از او فیضِ نهان، رمضان
چشم بگشا که ز هر سو برسد نورِ امید،
میدمد صبحِ کرامت ز دلِ شامِ گران، رمضان
جانِ مشتاق در این ماه شود غرقِ صفا،
میرسد نغمهی «ارجعی» ز لبِ روحفشان، رمضان
هر که یک لحظه در این ماه کند یادِ خدا،
میشود پاکتر از قطرهی بارانِ روان، رمضان
دل اگر تشنهی یک جرعه ز کوثر باشد،
میچکد رحمتِ حق از افقِ عرشِ عیان، رمضان
سجدهی نیمهشب و نالهی دلهای شکسته،
میبرد بندهی غمدیده به اوجِ آسمان، رمضان
ای که دوری ز خدا کردهات افسرده و خسته،
ماهِ عشق است و صفا، ماهِ دعا، ماهِ ندا،
ماهِ بیداریِ دل، ماهِ شکفتن به بیان، رمضان
در دلِ شب بنشین، گوش به آیات بسپار،
که رسد زمزمهی قدسیِ قرآن به زبان، رمضان
هر که در سینه شراری ز محبت دارد،
میشود شعلهور از نورِ خدا بینقصان، رمضان
عاشقان را چه خوش است این شبِ پرنورِ دعا،
که بود لحظهی وصل است به یارِ مهربان، رمضان
در شبِ قدر ملائک همه در سیر و سفر،
میرسند از رهِ عرش، به دلِ اهلِ ایمان، رمضان
گرچه فائز ز بیانِ سخنِ ماه قاصر باشد،
به دعا میطلبد رحمتِ یزدانِ جهان، رمضان
خلیل الله فائز تیموری
۱۴۰۲/شمسی
تهران ــ ایران

جناب فائز تیموری عزیز زیبا قلم زدید ، طاعات و عبادات تان قبول حق باد.
باعرض حرمت
قیوم بشیر هروی