پرستویِ مهاجر
(هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ ۲۱ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی – ۱۱ می ۲۰۲۶ میلادی – ملبورن – استرالیا
———————————————————————————————————————-
پرستویِ مهاجر
پرستویِ مهاجرم ، شکسته در سفرم
نه بام مانده به یادم ، نه سایهای به سرم
وطن! به نامِ تو هر شب گریستهست دلم
که بیتو خسته ترین واژهٔ های بحر و برم
غبارِ حسرتِ دیدارِ کوچه هایِ تو باز
نشسته در نفسِ خستهٔ دلِ و جگرم
نه آسمانِ تو دارم ، نه این دیار مراست
میانِ بود و نبودن ، چو شام بی سحرم
به هر کجا که روم ، ردِّ پایِ غربتِِ من
گمان مبر که ز اندوهِ خویش بی خبرم
دلم پر است ز شب هایِ سردِ تنهایی
چو شمعِ سوخته میسوزم و چنین گذرم
کجاست لحظهٔ برگشت؟ ای امیدِ بعید
که سالهاست در این انتظارِ دربدرم
بشد پرندهٔ بی آشیان « سهیلا »یی
که از تمامِ جهان مانده یک نفس به برم
سهیلا ضیایی
زیبا قلم زدید بانو ضیایی گرامی ، قلم تان همیشه رنگین و طبع تان رسا باد.
باعرض حرمت
قیوم بشیر هروی