فریب
خوردیم فریب ما چه ما ساده بوده ایم
بگذشت کاروان ما ایستاده بوده ایم
هر کس طلب نمود ز ما کم اگر زیاد
از جان گذاشته مایه به او داده بوده ایم
هر بینوا گرفت به آغوش ما پناه
خود بی پناه به گوشه ی هر جاده بوده ایم
با این امید که او نظری افگند به ما
چون گرد پیش پای او افتاده بوده ایم
تا آفتاب عمر به پایان رسد “امان“
ما رونق جوانی خود داده بوده ایم
امان قناویزی
خریدار
گر بخواهی مشتری روزی خریدارت منم
از سحرگه تا به شام تنها به بازارت منم
هر که از روی هوس سوی متاعی می رود
چشم من بر تو فتد دانی طلبگارت منم
بر سرم ای نازنین جای دگر اندیشه نیست
فکر تو دارم به سر دائم به پندارت منم
حاجت گستردن دامی به صیدی کی بود؟
بال و پر بسته ز جان و دل گرفتارت منم
یک نگاه مست تو صد زخم را درمان کند
کی مداوا می کنی بنگر که بیمارت منم
خود بیا بر روی بام امشب که مهتاب خفته است
دور از چشم رقیبان پشت دیوارت منم
حسرت سرو چمن تا کی بدل داری”امان“
کج شود چون قامتت، سنگینی بارت منم
امان قناویزی
قد رعنا
در چمن لاله و سنبل چو تو پيدا گردد
به خيال عكس رخ يار هويدا گردد
مى شود حلقه بدر كوب ببينم دم در
جلوه گر در نظرم آن قد رعنا گردد
حيف باد عمر اگر دور ز ياران گذرد
نقد عمر آه به ديدار تو سودا گردد
آ دمى در برم و جلوه نما باز كه تا
چشم نادیده ى من غرق تماشا گردد
بس كه از دورى او، دل بتپد در سینه
به دل از جور رخش داغ هويدا گردد
نكنى ناله دمى سر ندهى آه ز دل
كه خبر دار صنم از اين دل شيدا گردد
هر كه دل صاف ز زنگار نمود هاى”امان“
چون صدف پاك به هر سينه ى دريا گردد
امان قناويزى
فرانکفورت – آلمان
نذر نگار
پاییز عمر خود را با تو بهار سازم
دار و ندار دل را نذر نگار سازم
از تار و پود هستی لانه به کوه دلدار
چون بلبل غزلخوان در شاخسار سازم
دارم امید در دل شامی مرا بیابد
روشن ز اشک شادی من شام تار سازم
باشد اگر شبی او در بسترم سر آید
بر زیر مقدم او جان را نثار سازم
کامی اگر بیابم در شامگاه هجران
اوصاف وصل او را تا صد هزار سازم
یارب اگر شبی او جان را طلب نماید
صد جان بی “امان” را تقدیم یار سازم
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
مقدم ناز
سر را به خیر مقدم نازت فدا کنم
این گونه رسم مهر تو را من ادا کنم
باز آ دمی نگر که چسان سوخته دلم
جان را به زیر هر قدم از تن جدا کنم
ریزم! به زیر هر قدمت در و لعل ها
آخر به غیر اشک دو چشم از کجا کنم
ای جان اگر گهی تو بپرسی زحال من
دیگر فغان و ناله و زاری چرا کنم
گر بنگری به حال پریشان خاطرم
درد دلم بیان به تو ای بی وفا کنم
صبر و تحملی که به دل دارم از فراق
داد خدا بود و شکرش به جا کنم
یادش همی کند به دل زنده شور عشق
این آرزو ” امان “، به دلم از خدا کنم
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
نخلِ دل
برگی از نخل دل نمی جنبد!
تا امید بهار دمد به دلم!
برگ برگ وجود من زرد گشت
رنگی از لاله رو نمی بینم!
سایه؟
سایه ی مرگ!
سایه ی مرگ گرفته دور و برم!
و تنم بار غم به دوش دارد!
شانه ام زیر بار و قامت من
کج و دو لا چون کمان گشته!
جان من
خسته و خزان زده گشت!
تا بهار دگر فناه گردد!
چون زمستان پیش رو دارم
تا بهار دگر روم از یاد!
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
همت تیر
مگو که پیر رهت ناتوان می خیزد
ببین که همت تیر از کمان می خیزد
فتاده ام به درت تا تو را نظاره کنم
بتا که تا نفس خسته جان می خیزد
کجا توان ببرم بار ناز سر کش تو
سبک نشست به دل، بس گران می خیزد
کنم گمان که دلت پر ز گفتگوی من است
بگو بگو که سخن از بیان می خیزد
بیا ببین که هوس از دلم شراره زند
چو موج برق که از آسمان می خیزد
تو نشنوی سخن و ناله و افغان “امان“
شنو که از دل تنگم هر آن می خیزد
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : چهارشنبه 24 ثور ( اردیبهشت ) 1404 خورشیدی – 14 می 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
عزیز مصر
عزیز مصری و از تهی چاه می گویی
ز سوز سینه و از نیمه راه می گویی
ز نو جوانی و فصل بهار نمی گویم
به وقت پیریی من گاه گاه می گویی
به خدمت تو بودم روز و شب، ندانستم
تو از تغافل شام و پگاه می گویی
به دوش بار گرانت کشیده ام دایم
تو از گذشت شب و روز و ماه می گویی
بسا کشیده ام، من انتظار دیدن تو
برای دیدنم از جلوگاه می گویی
تمام روز بودم منتظر دلبر خود
چه شد به دیدنم از صبحگاه می گویی
عمر گذشت به زاری و ذلت و خواری
کنون به وقت وداع از رفاه می گویی
که گفته بود “امان“ پا گذار به بی راهه
ز درد نیمه شب و سوز و آه می گویی
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : جمعه 19 ثور ( اردیبهشت ) 1404 خورشیدی – 9 می 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
همت تیر
مگو که پیر رهت ناتوان می خیزد
ببین که همت تیر از کمان می خیزد
فتاده ام به درت تا تو را نظاره کنم
بتا که تا نفس از خسته جان می خیزد
کجا توان ببرم بار ناز سر کش تو
سبک نشست به دل پس گران می خیزد
کنم گمان که دلت پر ز گفتگوی من است
بگو بگو که سخن از بیان می خیزد
بیا ببین که هوس از دلم شراره زند
چو موج برق که از آسمان می خیزد
تو نشنوی سخن و ناله و فغان “امان“
شنو که از دل تنگم هر آن می خیزد
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : سه شنبه 16 ثور ( اردیبهشت ) 1404 خورشیدی – 6 می 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
همسفر
ای همسفر بیا که سفر پیش رو بود
از من جدا مشو
باز آ کنار من که تا سیر بینمت
در یک شبی سیاه
صبرم به سر
رسید
بی تو نباشدم دمی
صبر و حوصله
باز آ دمی ببین
چه سان زار و خسته ام
دارم سفر به پیش
آیی به وعدگاه و
نیابی دگر
مرا!
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : جمعه 12 ثور ( اردیبهشت ) 1404 خورشیدی – 2 می 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
آفتاب عمر
ما تشنگان حلاوت دنیا ندیده ایم
رنجیده خاطریم و ز قامت خمیده ایم
صد خار شد به دیده ی نمناک ما ولی
یک گل ز بوستان دل آرا نچیده ایم
چون بلبلی که باد خزان میوزد به باغ
از جور روزگار گریبان دریده ایم
یا صید نیمه جان که به خود میتپد ز ترس
چون آهوی ز پنجه ی ظالم رمیده ایم
مهر و وفا ندیده ز یاران اين زمان
زهر نفاق خنجر دشمن چشیده ایم
با این امید قابل درگاه او شویم
از این دیار فانی دنیا بریرده ایم
تا آفتاب عمر به پایان رسد ” امان “
یک شامگه ز گوشه ی بامی پریده ایم
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : سه شنبه 9 ثور ( اردیبهشت ) 1404 خورشیدی – 29 اپریل 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
شعر و غزل
بیا که شعر و غزل هم ترانه آوردم
انیس و مونس دل را به خانه آوردم
منم که با غم دنیا کنار آمده ام
برای رفع غمم صد بهانه آوردم
خوشم که از تو سرودم و درد بی کسی ام
به پیش مقدم تو عاشقانه آوردم
چکیده قطره ی شبنم به روی مژگانم
ببین که اشک روانم شبانه آوردم
سکوت کردم و افتادم از سرایش دور
تمام حرف دلم صادقانه آوردم
دم وداع بیا در برم عزیز دلم
برای تو غزلی شاعرانه آوردم
چو دیده ام که”امان”ات غمی فزون دارد
به پای تو غم دل روی شانه آوردم
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : دوشنبه 8 ثور ( اردیبهشت ) 1404 خورشیدی – 28 اپریل 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
بازکن پنجره را
باز آ سوی من
غمزده دل
که امیدی به دلم
زنده کند
باز کن پنجره را
که هوایت به تن خسته ی من
جان دهد
خبر آمدنت تا به مشامم برسد
دل من وصل تو را می جوید
دلک خسته ام از
باد بهار
که نسیم نرمی
آورد عطر تنت را به مشام
دل من منتظر خنده ی توست
خنده ی تو بکند
آرامم!
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : شنبه 6 ثور ( اردیبهشت ) 1404 خورشیدی – 26 اپریل 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
حسن نیکویان
دل تشنه ی جانان نه در قصه ی نان است
این سینه پر از درد ز هجران بتان است
کی لایق ما باد همه درد و غم و رنج
هر ناله ی ما پر زفراق است و فغان است
هر صورت خوش حسن نیکویان که به عالم
یک شمه ای از پرده ی اسرار نهان است
شیطان صفتان حیله و تمکین نمایند
لیک حسن خداداد از آن ملکان است
صبح است و صفای گل و هم صحبت دلدار
این بخت بلند از کرم یار جوان است
کوتاه بود دست ” امان ” تا به گدایی
اطعام فراوان در این سفره و خوان است
امان قناویزی
فرانکفورت – المان
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : جمعه 29 حمل ( فروردین ) 1404 خورشیدی – 18 اپریل 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
آرزو
آرزوی به دل دارم،
زیر ابر های
بارانی
قطره قطره چکد، و
نم نمک
تک سوار از درخت
جاده بود
بشمارم تا به صد از یک
پیی هم تک به تک،
یکی و یکی
باز هم پر شکوه،
می آید
تا رسم من،
به آخر جاده
آخر جاده روز
مرگ من
است!
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : سه شنبه 26 حمل ( فروردین ) 1404 خورشیدی – 15 اپریل 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
برق اجل
از کوه گل اندام جفا دیدم و رفتم
بر گرد سر یار به چرخیدم و رفتم
نبود رمقی بر تن بیچاره و زارم
از سوز جگر وای به نالیدم و رفتم
کوتاه بود دست من از زلف گل اندام
کی از بر و بوی او گلی چیدم و رفتم
گرد سر او پر ز حريفان زمان بود
چون سایه به دنبال وی افتیدم و رفتم
شد حال دلم سخت پریشان ئو بئه یک دم
او دید به سویم، سوی او دیدم و رفتم
مقصود “امان” رو ز وداع دیدن وی بود
چون برق اجل من سوی او دیدم و رفتم
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : سه شنبه 19 حمل ( فروردین ) 1404 خورشیدی – 8 اپریل 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
موجی از چراغان
بیا که جوش گل و فصل نو بهاران است
نسیم صبح روان چون شه سواران است
چه کرده است به پا لاله، سوسن و سنبل
صفای گل به همه باغ و سبزه زاران است
ز شبنم سحر و شعر و نم نم باران
طراوتی که به صحرا و کوهساران است
رسید صبح خوش و وقت دیدن یاران
خوشی و از مژه ها اشک مثل باران است
مگیر سهل تو اشک روان دیده ی ما
به صحن دامن من موجی از چراغان است
بیا ز اول شب تا سحر به میخانه
ببین چه شور به این بزم می گساران است
خوشا به حال کسی کو طمع ندارد هیچ
ورا سعادت ایام روز گاران است
شنو نوای دلی از ” امان “، که این قصه
به از نوازش صد بلبل هزاران است
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : جمعه 15 حمل ( فروردین ) 1404 خورشیدی – 4 اپریل 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
پیاده
ز پا فتادم و حالم فتاده می داند
کدام سواره ز حال پیاده می داند؟
ز بس فتادم و رفتم و باز افتادم
چه گویمت که هر سنگ جاده می داند!
هزار و یک خطر پیش پا سر راه است
کسی که سر به کف خود نهاده می داند
به یاد شوق وصالش فریب دل خوردم
ز ساده لوحی من طفل ساده می داند
چو گردش شب و روز است انتظار “امان“
هر آنکه جان به لب دوست داده می داند
امان قناویزی
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : سه شنبه 12 حمل ( فروردین ) 1404 خورشیدی -1 اپریل 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
باده فروش
شبی ز میکده ی این صدا بگوش آمد
ز شیخ و زاهد و رندان باده نوش آمد
یکی قدح بکف و دگری بدوشش خم
چه خوش نوای بلند بنوش بنوش آمد
میان هلهله ی می کشان باده فروش
چو نسترن به خیالم سبو بدوش آمد
بگوش رسید چنین مژده از سوی ساقی
امام مسجد و ملای زهد فروش آمد
به محفلی که همه شور و شر و غوغا بود
بکام خشک “امان” با لبی خموش آمد
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : یکشنبه 10 حمل ( فروردین ) 1404 خورشیدی -30 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
آسمان خدا
دیشب که آسمان خدا پر ستاره بود
اشکم روان ز دیده، دلم پاره پاره بود
تا آن که یک دمی بنشیند کنار من
آه از جگر بر آمد و چشم در نظاره بود
دل در درون سینه به غم ها نشست، ولی
بر لوح سینه آیاتی چند از سی پاره بود
گویند عاشقان نرسیدند به وصل دوست
امید من به نیمه شبی استخاره بود
دیدم که غافلان ببرند حسرتی به دل
دیشب که اشک شوق به چشمم دوباره بود
باشد که خوش نما ببینم جمال دوست
در سینه آرزوی “امان” بی شماره بود
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : شنبه 9 حمل ( فروردین ) 1404 خورشیدی -29 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
امان قناویزی شاعری از هریوا
قیوم بشیرهروی
29 مارچ 2025 میلادی
امان قناویزی یکی از شاعران گرانمایه وطن ماست که اخیرآ به جمع همکاران قلمی سایت 24 ساعت پیوست ، او شاعریست زیبا سرا و خوش کلام.
ضمن عرض خیر مقدم بخاطر پیوستن جناب ایشان به جمع شاعران همکار 24 ساعت اینک چند سطری در مورد این شاعر گرامی خدمت شما خوانندگان محترم پیشکش می نماییم.
محترم امان قناویزی فرزند مرحوم حاج دین محمد قناویزی در سال 1335 خورشیدی در شهر زیبای هرات دیده به جهان گشود ، دوران ابتدایی را در مکت تاکی و دوران متوسطه و عالی را در مکت مولانا عبدالرحمن جامی به اتمام رسانید.
سپاس جهت ادامه تحصیلات عالی رهسپار کابل گردید و شامل دانشگاه کابل گردید. پس از پایان تحصیلات در سال 1359 خورشیدی از دانشکدهء زبان وادبیات انگلیسی دانشگاه کابل مدرک فراغت حاصل نموذد و در همین سال نسبت اوضاع ناهنجار و نابسامان وطنش همچون هزاران هموطن دیگرش راه هجرت در پیش گرفت و رهسپار کشور آلمان شد و تا حال در شهر فرانکفورت کشور آلمان سکونت دارد.
در مورد شعر او باید گفت ، هرچند در دوران مکتب و در ساعات مشاعره های صنفی به تک بیت ها به سرودن شعر روی آورد ، اما از سال 1359 بطور جدی قلم بدست گرفت و هرآنچه خواست سرود.
آری ! این شاعر گرامی از آن سال به بعد در سرودن شعر بطور جدی گام برداشت و در نتیجه چهار مجموعه ی شعر بنام های (نوای دل ، نای دل ، ندای دل و آوای دل) تا به حال او به زینت چاپ اراسته شده.
بامید مؤفقیت های مزید محترم امان جان قناویزی و هممکاری های مداوم شان با سایت 24 ساعت اینک یکی از سروده های شانرا تحت عنوان نقاب پیشکش می نماییم.
نقاب
آمدم بار دگر امشب که مهمانت شوم
با دل بیچاره ام زار و پریشانت شوم
آمدم امشب به آن چشمان و مو های پریش
جان فدای چشم و آن زلف پریشانت شوم
عمر من خاک قدمگاه تو شد هر روز و شب
ای به قربان تو، من تا صدقه ی جانت شوم
کعبه و دیر و حرم گرديد چون ويران به من
ساعتی بگذار من، محو دو چشمانت شوم
خانه ی عشق است جای عبد الله جان من
خیر مقدم من فدای چشم شیطانت شوم
تا نقاب از رخ گرفتی جان و دل آتش گرفت
امر فرما شاه من قربان فرمانت شوم
جان به خاکم روز و شب آیا تو میبینی “امان“
همچو یوسف در تهٔ چاه چند پنهانت شوم
امان قناویزی
فرانکفورت – آلمان
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنجشنبه 7 حمل ( فروردین ) 1404 خورشیدی -27 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
میخانه
دیشب صنمم مست ز میخانه بر آمد
مست از دو سه جام و یکی پیمانه بر آمد
چون شمع شب افروز بدیدم رخ ماهش
بر گرد دل سوخته پروانه بر آمد
دیدم رقیبان شده بر گرد من و او
صد داد و فغان از من دیوانه بر آمد
کشتم به دلم بذر محبت و از این بعد
از باغ دلم غصه ی بیگانه بر آمد
دیدم که شدم مست می ناب شبانه
از خویش”امان“رفت و از خانه بر آمد
امان قناویزی
( هفدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : چهارشنبه 6 حمل ( فروردین ) 1404 خورشیدی – 26 مارچ 2025 میلادی – ملبورن – استرالیا
حسرتِ دیدار
*هیچ جا بهتر ز شهر عشق نیست
منکه دنیا سیاحت کرده ام*
گفتمش باز آ به سویم نازنین
منکه عمری با تو عادت کرده ام
هر زمان مهر تو دیدم، من تو را
از دل و از جان دعوت کرده ام
با نبودت نازنین در گوشه ای
سال ها شد تا که عادت کرده ام
تو که رفتی ای صنم از کلبه ام
با دل افگار خلوت کرده ام
درد من گردیده صد چندان دریغ
تا ز ملک خویش عودت کرده ام
حسرت دیدار کشیدم سال ها
با خودم احساس همت کرده ام
صد سبد گل چیده ام از چشم او
از خودم این گونه دعوت کرده ام
صد فغان و ناله دل از من شنید
از خودم احساس نفرت کرده ام
آن چه در دل بود آن را با “امان“
جای تو خالی قسمت کرده ام
امان قناویزی