۲۴ ساعت

تیغِ جنون

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۱۳ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۳  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

تیغِ جنون

ز تابِ  پرتوِ  عشقی  دلم  رسید  به کام

گذر بکن  تو ز  وامم ، مکو  شراب، حرام

چه  انتظار ،  نظر  را  پس  از  وداعِ  نگار

مدام، جام به دست هست و جام پُر ز مدام

به راه وسوسه رفتم، جنونی دیدم و گفت

برو به عرصه ای عشق و مکن دریغ ز گام

بزن به گردنِ ترس  و  هراس  تیغِ جنون

گذار گام اول  را ، اگر  چه  پای  به  دام

درین  دیار  اَلَمزار  و  پُر ز شور  و  شرر

زمینه گشته رکاب و جنون گشته لگام

اسیرِ حلقه ای زلفی چرا شدی غایب ؟

کنون جنون تُرا  یار و  کار  گشته تمام

داکتر سلیمان غایب

میهن

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ ۲ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی  ۲۳ دسامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

میهن

میهنِ خوش زمین من بی گل و بی چمن شده

لاله به خون تپید و مُرد ماتمِ   نسترن شده

موجِِ شلیک  در  هوا  عقل    نترسد  از خدا

مرگ  فقط برای  ما مژه  به  هم زدن شده

بود بهشت  جاودان  میهن  خوش  دیار من

آتشِ  ظلم   طالبان  دوزخی  بهر زن  شده

برده پناه  به آشغال کودکی  در سراغ نان

پاره لباس کهنه  ای جامه  و  پیرهن شده

نیست  دگر هوای  صاف در  وطن عزیز ما

بوی تعفن هر طرف، جاده پُر از لجن شده

کاسه ای صبر زیر پا، خشم و عناد بهر ما

فحش به ظلم روزگار لذت هر دهن شده

یار   ز یار   می رمد ،  بته  ز خار  می رمد

دوست به روز مشکلات یاورِ دلشکن شده

شاعرِ بی   بهای  ما   با غزلِ   سیاه خود

رفته به زیر خاک غم « غایب » و بی کفن شده

داکتر سلیمان غایب 

شعله ای عشق

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ ۲۷ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی – ۱۸  دسامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شعله ای عشق

یار بر شعله ای عشقم دو زبان داد و برفت

دلِ  خاموش   مرا عزمِ  بیان داد و برفت

گفتمش باش که دل چیزی به گفتن دارد

شرح رسوایی من نعره کنان داد و برفت

خسته  گشتم  ز  هیاهوی دلِ  پُر شورم

رنج گفتم که مده، بیش از آن داد و برفت

در شب وصل خدا داند و آن  چشم ترم

به خودم گم شدم و هوش امان داد و برفت

یادِ آن روز گرامیست   که یار  آمده بود

لذتی برد و مرا نیز همان  داد   و برفت

پُچ پُچی کرد به گوش دل دیوانه ای من

بر منِِ غمزده صد رازِ نهان داد و برفت

دادمش تحفه دلم را که  نشیند به برم

دلم افتاد و سرِ خویش تکان داد و برفت

کس نگیرد دلِ افتاده ای این «غایب» پیر

 زآنکه ایام به او عقد زمان داد و برفت

داکتر سلیمان غایب

مرغانِ وطن

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ ۲۲ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی – ۱۳  دسامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

مرغانِ وطن

مرغان وطن ناله زنند، پس خبری هست

شب  را  سحری  است

تنظیم براندازی، گمانم  به سری هست

این خوش خبری است

روشنگری در میهن ما رو به فراز است

بیشک  که  نیاز  است

بر شمع خِرَد نور و زبانِ  دگری هست

شب را سحری است

مردم ز ستم  داد  زدند   روی خیابان

 با  ناله    و    افغان

این ملت صد پاره به دام خطری هست

شب را سحری است

یک فرد ز جمهوری و یک فرد پسِ شاه

هستند  به  یک  راه

از غرب یقینا که در این جا اثری هست

شب را سحری است

تاریک شده مملکت از  طالب  و  ملا

جهل است به هرجا

اندیشه ی آزاد به لب ها شکری هست 

شب را سحری است

عمامه به سر دارد و یک ریش  درازی

یک    دغدغه    بازی

انگار که افسار وطن دست خَری هست

شب را سحری است

چپ دیدم و چپ گفتم و چپ نیست مددگار

نه مونس  و  نه  یار

افراط و جهالت همه بر ما خطری هست

شب را سحری است

باران شرف آب دهد دشت و چمن را

گل های  وطن  را

افسوس که در بین گلان هم شرری هست

شب را سحری است

میهن شده یک باغ پر از گل، ولی پرپر

بی رهبر و بی سر

در بیشه ی اسلام هنوز هم تبری هست

شب را سحری است

من مرغِ اسیرِ قفسم، بی پَر و بی بال

ننگ هست چنین حال

«غایب» تو بکن ناله، امید ظفری هست

شب را سحری است

داکتر سلیمان غایب 

گردابِ خجالت 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه مؤرخ ۲۱ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی – ۱۲  دسامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

گردابِ خجالت 

 
      ترامپ  آمد  جهان  را  زیر رو کرد

برای میهن  خود گفت و گو  کرد      

      حصارِ  آهنین    در    مرز   میهن

ز اشک  هر مهاجر آبِ  جو  کرد      

      ز اروپا و روس  و  چین  و مغرب

هزاران پول و زر را در سبو کرد      

      بگردانید   پشتِ   خود  به  ناتو

بریدن  را   ز   یاران   آرزو   کرد      

      سیاست می نهد  سر  زیرِ  پایش

چو ثروت زیرِ پای   او  نمو کرد      

       سزاوار کردن  آخوند  و  طالب

جهان را تیغِ  قاتل  در  گلو کرد      

      نباشد    مقصدش   آزادی   ما

زخوشبینی دودستش شستشو کرد      

      بگفتا   صلح   می آرد  به   دنیا

ز   گردابِ   خجالت    آبرو  کرد      

      اگر  سازش  نماید با  سفاکان

مگو دیگر  که  او کار   نکو کرد      

     هراسش نیست از گنداب دنیا

نفس در سینه ای عالَم ربو کرد      

     به پیری زن ستیزی  میکند  مرد

گمان زردی تخمی روی  مو کرد      

دو چشمِ پُر غمِ «غایب» شود کور

اگر دیدِ  محبت  سوی  او  کرد

دکتور سلیمان غایب

مَشْربِ عشق

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ ۹ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی – ۳۰ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

مَشْربِ عشق

جهدِ بی حاصل و کُوشِش چه معنا دارد

عالَمِی بَر سَرِ این  دیده،   چه دَعوا دارد

همچو ریگیست که چشمان  مرا کرده علیل

چه کنم  چون   دلم  از  دیده  تمنا  دارد

بخت   بد  بُرد  مرا  سوی    بیابان   آخر

خاک   بر  سر شدم  و  یار  تماشا  دارد

من چنان دور شدم  با دل  سنگین بارم

که از  آن  حوصله ام  آبله   بر  پا  دارد

من ندارم   گله  از  غصه  و تنها شدنم

نا توانی  به برم دغدغه ای «ما» دارد

چشم من کور شد از نور حقیقت  گویا

که دهم دل به کسی کو  رخ زیبا دارد

هر چه مه رو به جهان دیده ام او سنگدل هست

در دو بطن دل خود سنگ ز خارا دارد

آن چنان کرده جگرخون مرا بخت بدم

که دلم خونی به هر شیشه و مینا دارد

ندهم دست به دست خرد و هوش خودم

که خرد دست به هنگامه ای فردا دارد

مغلطه غَلْت زند در  ورق  منطق من

اگر این خامه بسی قصه ای رسوا دارد

آب رو را نبود  جان خریدن  نه فروش

مَشْرب عشق چه انگیزه ای سودا دارد

ز سر«غایب» ما رفت همه شرم و حیا

او ز بد نامی و رسوایی چه پروا دارد

داکتر سلیمان غایب 

فرانسه