۲۴ ساعت

دلِ بیسواد

تاریخ نشر : سه شنبه 30 اسد ( مرداد ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 20 اگست  ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا 

دل بیسواد

۶۰ الف

خواب شو ای دل که تنها این هنر باشد ترا

 رو گنه  کن  عاقبت  کنج  سقر  باشد  ترا

بیش گفتم کم شنیدی  طفل بازیگوش من

 سنگ خواهد خورد بر  فرقت خبر باشد ترا

 هر چه را من می نویسم در خفا  می خوانی اش

 راست گو آخر چه اندیشه  به سر باشد ترا

خوب میدانم کجا هر نیمه ء شب می روی

 خوب می دانم  که حال ِ  در بدر باشد ترا

اصلا از  تو  انتظارم  نیست  تا بهتر شوی

 آب نندازم به  پشتت  گر سفر  باشد  ترا

 هست و بودم را گرفتی هست و بودت کرده یی

 کاش اما یک الف  هم  در جگر  باشد ترا

کی زنی سنگی  دگر  تو  خانه ء  زنبور را

هوش گر بر  معنی ِ حرف   پدر  باشد ترا

 لایق ِ من نیستی یا  لایقت    من  نیستم

 چشم کورت را چه گویم  گوش کر باشد ترا

شکیبا شمیم

 ۲۰۱۷

خواب رفته آفتاب

تاریخ نشر : جمعه 26  اسد ( مرداد ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 16 اگست  ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا 

خواب رفته آفتاب

59 الف

 روزگارا  خسته  یی ،  خسته یی  از   جان ما

    خون  آدم  می چکد  ، از  سر انگشتان ما

 بد تر از بوزینه ها ،  بد تر  از گاو   و  خریم  

  جای اشکی سنگ  ها  ، بر  سر  مژگان  ما

های  مردم   نیستیم   ،   نیستیم  آدم  دگر!  

   لشکر  ابلیس  شد  ،  سخت  بر فرمان  ما

 طفل  دنیا  نامده  ،  سر بریده  شد  ،  خدا  

  سنگ   بار  از   آسمان،   زود کن  پایان ما

 گندم  بریان  شده   ،  در  میان  تابه   ایم

دود می خیزد  ز دل  ، دود  از  چشمان ما

 من که هم جنسم به این ، وحشیان سنگدل

شرمم آید از  خودم  ،  شرمم   از  ایمان ما

 خشک شد  آب دهن  ، شعله خیزد  از گلو

   خواب  رفته  آفتاب ، تیره  شد   اذهان ما

شکیبا شمیم

 ۲۰۱۷

این همه بدگمان چرا؟

تاریخ نشر : دوشنبه 22  اسد ( مرداد ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 12 اگست  ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا   

این همه بدگمان چرا؟

58 الف

 دور مبر خدای  را ، دست بر  آسمان  چرا ؟

دل بگذار  اینقدر  ،  آبله د ر   زبان   چرا  ؟

 شاخه شکست گل دگر ، کوچ  ز  باغ برکند

 بلبل خوش سرای او ،  راز دلت  بیان چرا ؟

 عشق به خاک افگند ،   شعله ء  آفتاب را

روح چو درمکان رسد، جسم به   لامکان چرا ؟

 خنده به ترس میزند ، کودک خوش  خیال ما

 بیم ز پا در آورد ،  پیر چرا   ؟  جوان چرا ؟

گر که نشد سیاه شب،  ماه چه  ناز داشتی

 ! اشک بهار می چکد، بر  دو رخ ِ خزان چرا ؟

 از چه زنند تا سحر ، دست به روی و دیده تر

 منکه ندیده دانمش،  این همه  بدگمان  چرا ؟

 دست برم به کار تا ، آب ز چاه  بر کشم

 این دل و این خدای من ، دلو به ریسمان چرا ؟

ذره به ذره مو به مو ،نقش نمود حکمتی

 خواب چرا گذاری اش ، گنج چنین نهان چرا ؟

 ابر سیاه میکند ،  چهره ء  هر ستاره  را

 ابرمبار روی خوش ، بر همه گی عیان چرا ؟

در بزن انتظار کن ، است  و  باز  میکند

 نیست شکی به لطف او ، دلهره در میان چرا ؟

 تخم بکار و آب ده ، سفره  فراختر شود

 زر چو به زیر پا بود ، حلقه ز هر دکان چرا ؟

شکیبا شمیم

10 جولای 2017

روح کجا بدن کجا

تاریخ نشر : چهارشنبه 17  اسد ( مرداد ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 7 اگست  ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

روح کجا بدن کجا

57 الف

بحر تویی و  دشت من ، آب کجا و من کجا

آن ز تو این  ز من عجب ، روح کجا بدن کجا

خاک من است آنطرف، جامهء من به اینطرف

 صبر کن ای اجل ببین  ، گور کجا  کفن کجا

 طاقت بی مجال  من ،  تنگ نموده پیرهن

 گاج کجا  و ای  خد ا ،  دکمه ء  پیرهن کجا

 کوره چو داغ میشود ،  تخم  سپند می پرد

 آتش جنگ شعله   زد ، اهل کجا وطن کجا

قتل به عام کرده را ، حکم به خاص میشود

 عام فتاده بی سر  و  ، دار کجا  رسن کجا

 اشک چو بی قرار شد ، طعنه رقیب میزند

 گریه ء بی ادب کجا ، خنده ء اهریمن کجا

 حرف ز لب پریده را  ، باز  نیاوری  به کف

نقطه به نقطه گویدش، عقل کجا سخن کجا

 داس ز ریشه میکشد، سبزه ء خوش جمال را

 عشق به خاک میشود ، مرد کجا و زن کجا

 صبح سپیده میرود ،  شام سیاه می رسد

 خانه ء  باغبان  کجا ،  شاخه ء یاسمن کجا

شکیبا شمیم

10 جولای 2027

تردید

تاریخ نشر : چهارشنبه 10 اسد ( مرداد ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 31  جولای ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

تردید

56 الف

 شمس در آیینه ء  خود دید  یک  درویش  را

گفت آیا شمس میبینم و یا خود  خویش  را ؟

 شمس  اگر  باشد  نگنجد  اندرین  آیینه  او

 من اگرباشم چه سازد عشق  خیراندیش را ؟

 شمس  اگر  باشد  نتابد  اینقدر   پر نور  او

 من اگر باشم ز دستش داده دیگر کیش  را

شمس اگر باشد بخوابد شب و تاریکی شود

 من  اگر باشم به  فردا  می کشانم  پیش را

 شمس اگرباشد چرا کم یابمش در روی خود

 من  اگر باشم به کم قسمت نمایم بیش را

 دست بر آیینه  بنهاد و دلش  را  سرد  دید

 دست بردل بردوگفتا وای وای این ریش را

شکیبا شمیم

بی قرار

تاریخ نشر : دوشنبه 8 اسد ( مرداد ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 29  جولای ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

بی قرار

۵۵ الف

 یارب به چشم رستم  رز  خواب  کن  مرا

در   بازوان   عاشق    او   آب   کن  مرا

 فرزند  ناخلف   شده ام  عشق   می کشم

چشمت  ببند  بر من  و  سهراب  کن  مرا

در آسمان  آبی ِ  تو   یک   ستاره  چیست

 لطفی  بکن به  بنده  و  مهتاب  کن  مرا

 دیگر قرار  در دل  این   بی قرار  نیست

 چاهی  بکن  ز حوصله پرتاب  کن  مرا

 پندم   دهند    و   هیچ   ندانند   از  دلم

 ای غم  بلند تر شو  و محراب   کن مرا

 من نقشی از جفای زمانم به رنگ سرخ

در چارچوب  خاطره ات   قاب   کن مرا

خار وخس وغروربه هم خورده بی رقم

ای  ابر  تیره   آمده   سیلاب   کن  مرا

شکیبا شمیم

در طلبِ تو

تاریخ نشر : سه شنبه 2  اسد ( مرداد ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 23 جولای ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

 در طلب تو

54 الف  

( تومرا جان وجهانی، چه کنم جان وجهان را )

که ترا  دارم  و از یاد  برم  جان   و جهان  را

تو همینی   که  ز  شعر  تو   تراشیده  دل  من

که همین خواهم و دیگر چه کنم فکر  همان را

 تو زمینی  که زمان  در دل  خود  حبس نماید

 و منم خاک  زمینی  که  فرو  برده  زمان  را

 تو  بهاری  که  ز  پاییز   خبر    هیچ   ندارد 

و  منم  قامت  سروی   که  بخندیده  خزان را

 تو نهانی  که عیان   رنگ بگیرد ز  وجودت

که  شود   از  تو هویدا  و  کشد آه  نهان  را

 توغزل هستی و آرامش هر نقطه به چشمت

 که چه  وجدیسیت ندانی  ز تو آوای فغان را

 تو  صدایی  تو هجایی  تو  کمالی تو جمالی

 که نه رنگ است ونه رو است بدون  تو بیان را

 تو عجب هستی و عمریست منم   در طلب تو

 که همی پیر کنم  از طربت  عشق جوان  را

 تو کلیدی  که  به   هر قفل  رسی باز  نمایی

 و منم  آن در قفلی  که برد  از تو  گمان  را

تو  یقینی   که  کهن  از کفنت   جامه  بدوزد

و من آن  تلخی مردن که فرو بسته  دهان  را

تو تسلا ،  تو   تولا  ،  تو مبرا ،  تو  مجزا

و من آن  قامت  تیری که کمر بسته کمان را

تو سلامی که ز هر حرف  تو اندیشه  بخیزد

ومن آن  قاشق  شهدی که  شیرین کرده زبان را

 تو جنونی که ترا سنگ به هر کوچه  بجوید

 ومن آن عشق  فزونی که ز تو برده  امان را

 تو نسیمی، تو شمیمی ، تو جدیدی، تو قدیمی

 که تنم پر شده از تو ، چه کشم  منت جان را

شکیبا شمیم

محبوبه

تاریخ نشر : شنبه 30  سرطان ( تیر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 20 جولای ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

محبوبه

53 الف

 محبوبه  تشنه  است ،  خدا ؛ آب کن مرا

 شب نیمه است در نگهش خواب کن مرا

 او ذوق عشق  دارد و آتش خرد به جان

آتش  بساز سرکش  و بی  تاب  کن  مرا

در بحر شعر چون صدفی  ته  نشسته او

لطفی   بکن   و  گوهر  نایاب   کن  مرا

محبوبه  باغ  آمده  و   گل   دلش   شده

اندر  فراز  شاخچه   شاداب   کن   مرا

یارب  که چشم  اوست  چو  آبیِ آسمان

درگوشه اش چو چارده مهتاب کن مرا

شکیبا شمیم

رسمِ دیروز

تاریخ نشر : دوشنبه ۲۵  سرطان ( تیر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – ۱۵ جولای ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

رسم دیروز

52 الف  

 ای آفتاب  عشق   بیا    آب   کن  مرا

نیلوفری به گوشه ء  مرداب  کن  مرا

 شاعرشوو زدیده ء من ی ک غزل  بساز

 معنی بریز از  سخنت  ناب  کن   مرا

 گاهی به روی صحنه ء احساس  زندگی

آهنگ‌ ساز از من و  بی تاب کن   مرا

 لالایی ای به  وزن  شقایق بساز  نرم

 اندر فراز شاخچه  اش خواب کن مرا

 پنهان مساز  گرمیء احساس بوسه را

 پنهان  اگر ز  ناز  شدم  یاب  کن  مرا

ای   آسمان  ز  ابر  بگو قصه  های تر

 در بال های  شب  پره  مهتاب کن مرا

 دیروز روی صفحه گلی رسم کرده ام

رنگ   بهار  آور و  شاداب     کن مرا

شکیبا شمیم

گروگان

تاریخ نشر : پنجشنبه ۲۱  سرطان ( تیر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – ۱۱ جولای ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

 گروگان

51 الف  

عشق هر چه جستم بدیدم آن بالا

 هر چه پیدا شد  همچنان بالا

 با همین  ماندم  و  همین بالا

با همان  رفتم  و  همان   بالا

 من و یک در گرفته دل در من

دود   آهش   در  آسمان  بالا

 هر قدر آب  می زنم  رویش

 باز   آتش  به  کهکشان  بالا

دل گروگان   عشق  تا  کردم

 تن زمین ماند رفت جان بالا

 حاصلش نیست غیر  زیبایی

 زین  سبب  قدر باغبان  بالا

 رایگان  را  مگیر  از  بازار

 قیمت  هر چه   رایگان  بالا

شکیبا شمیم

پیداست خدا

تاریخ نشر : یکشنبه 17  سرطان ( تیر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 7 جولای ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

پیداست خدا

۵۰ الف

 آسمان گفت  به  خورشید که  بالاست خدا

 موج با  آب  بگفتا  که  به   دریاست  خدا

زشت رو گفت به آیینه که زشت است خدا

ماهرو گفت  که  مه  پیکر  و زیباست خدا

 شاعری گفت خدا یک غزلی است  وزین

 نقش  آورد   نقاشی   که   فریبا ست  خدا

 نی نوازآمد ومی گفت خدا  در نی  اوست

 صحنه ساز آمد و گفتا  که  تماشاست خدا

 دخترک  گفت  خدا   دخترکی  است سپید

مادرش  قهر شد  و  گفت  مصفا ست  خدا

 دخترک  گفت  به  زیر لب  خود  بی آواز

 فکرکردم که چو من، چون تو وچون ماست خدا

کودکی   گفت  خدا  خوبترین  بازیچه ست

 پدرش  زد  به   سر او  که   مبراست خدا

کودک حیرت زده  معنی  مبرا  می جست

 با خودش گفت ندانم که چه معناست خدا ؟

 یادم  آمد   که   پریروز    دلم   می ترکید

 شب شد و چشم ببستم که به فرداست خدا

رفت   فردای  پریروز  ،  و می گویم  باز

که فقط یک شب دیگر و همین جاست خدا

 عارفی  گفت  که رفتم  ز خود  و یافتمش

 من به  خود آمده دیدم  که چه پیداست خدا

شکیبا شمیم

۲۰۱۸

شعرِ نبودن ها

تاریخ نشر : جمعه 15  سرطان ( تیر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 5 جولای ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

شعرِ نبودن ها

نه موجی   است   دریا  را  نه  اوجی  است   بالا را

 نه شیدایی ست شیدا را نه  رسوایی ست  رسوا را

 نمک شیرین، شکر شور است ، شوری نیست در شیرین

نه تنها   است   فرهاد   و نه   فرهادیست   تنها را

نه خون از دل چکد دیگر که خود دل خون مکد در بر  

 نه داغی است در لاله ، نه سرخی است صحرا ر ا 

نه پیدا  میشود     پنها ن    نه پنهان  میشود  پیدا

نه خوفی  است  پنهان   را  نه بیمی  است پیدا را

نه آتش   شعله   خیزاند   نه  باران    آب  ریزاند

نه اشکی است در چشم  و نه  نوری  است بینا را

شکیبا شمیم

التماس

تاریخ نشر : سه شنبه 12  سرطان ( تیر ) ۱۴۰۳  خورشیدی – 2 جولای ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – استرالیا

التماس

۴۷ الف

 می شود  ناز کنی دست  زنی  روی مرا

می شود رسم کنی  طاق  دو  ابروی مرا

می شود  سرد  کنی  قهر مرا  خشم مرا

 می شود  نرم کنی  خلق  مرا خوی مرا

 می شود   مست  کنی  آتش  بیداد  مرا

می شود بوس کنی  چشم سخنگوی مرا

 می شود رام کنی  آهوی  بد مست مرا

می شود عطر زنی سنبل   گیسوی مرا

شکیبا شمیم

تپیدن

تاریخ نشر : جمعه 8  سرطان ( تیر ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 28 جون ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – استرالیا

تپیدن

46 الف

 رسیدم تا خدا امشب ، چه  گویم   زین رسیدن ها

 چه گویم از سکوت شب ، وزان پر ذوق دیدن ها

 هجوم عشق   را  دیدم   خیال   محشرش   کردم

 که در هر گوشه در  خاکی ، دلی بود و تپیدن ها

 جلایی بود در  باطن  ،  که در  ظاهر نمی گنجد

لباس کینه بود و من ،  در  آهنگ    کشیدن  ها

  به موج مست گیسویم ، نه چادر بود و دستاری

 و انگشتان  او  بود  و ،  به امواجش دویدن ها  

 چه آغوشی که از گرمی ، عرق می ریخت از برگی

 گلاب از شرم می پیچید ، در جوش چکیدن ها

 به کفرم  سنگ  میکوبند ، گر  گویم  دگر حرفی

 خودم  دانم  و او داند ،  ز مروارید   چیدن  ها

 دریغا  گر  بمانم  من  ،   میان   بستر    گرمم

و از  یادم  بردم  فردا  ، هوای   این  پریدن  ها

شکیبا شمیم

غرورِ پادشاهی

تاریخ نشر:  جمعه 1 سرطان ( تیر ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 21 جون ۲۰۲۴  میلادی – ملبورن – آسترالیا

غرور پادشاهی

45  الف

 چه دلی  که  در  بیابان ،  برهاند  هاجرش را

 چه دلی که  پای  کوبان ، بکشیده  مادرش را

 به  خدا که   یار گیرد  ،  بسپارمش  اگر  دل

چه کسی نخواهد  آخر ، دل  پاک  دلبرش  را

 به  خدا که عشق  ورزد ،  دل  باغبان  پیری

 که  بروی  شانه  گیرد  ،  سبد  گل  ترش را

 نه  بگفته  (لن ترانی ) ،  ز غرور  پادشاهی

که ز خود امان بداده ، ( ارنی) گدا گرش  را

چه خوش از بهشت راند ، پدر کریحه رو را

 که به گور می فروشد ، دو نگاه دخترش را

 چه عجایبی که دارد، سر و زیر این عجوبه

 که بماندش به فردا ، همه روزه محشرش را

چه  ره  نیاز  گیرد  ،  چو  دلش به ناز  بندد

چه ز سرو و بید خواهد ، ورق صنوبرش را

چه عجب! دلم گرفته ، چه عجب اگر شکسته

چه عجب اگر بگیرد ، ز چو اویی باورش را.

شکیبا شمیم

28 سپتامبر 2017

طوفانِ موج

تاریخ نشر: چهارشنبه 30 جوزا ( خرداد ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 19 جون 2024  میلادی – ملبورن – آسترالیا

طوفانِ موج

44 الف

کلام موج را تنها  تبسم های دریا  میکند  معنا

که بنشاند در آغوش  خودش صد موج را دریا

 چه  آهنگی  که آب  روی دریا  را  به کف  آرد

در  آن  سو  ساحلی  بهر   تماشا  میشود  تنها

شب از طوفان   آتش   خیز موج  آب می ترسد

 ز وحشت پرده ء تاریک خود را می کشد بر ما

 نمیدانم  چرا   آهسته   باید   گفت    نامش  را

 و آن  آهسته بر دل گر  رسد دل  را  کند  شیدا

برو  مهتاب عکست  را  به  روی   آب  میبینم

 اگر دریا به خشم  آید   ترا  هم   میکند  رسوا

شکیبا شمیم

15 نوامبر 2017

صد بر صد

تاریخ نشر: دوشنبه 28  جوزا ( خرداد ) ۱۴۰۳ خورشیدی – 17 جون 2024  میلادی – ملبورن – آسترالیا

 صد بر صد

43 الف

سوهانی  است  در دستم  و سایم  استخوانم را

 تنم را ذره میسازم  که در خود  برده جانم  را

 من از  دیروز  تا امروز  تنها  پیچ و خم  دیدم

 پریشب  چون  ز کوه  طور  بگرفتم  نشانم را

به گنج عرش میماند همین  گنجی که من دارم 

به  روی   نامه ء  اعمال   بنوشتم  گمانم   را

سروش از آسمان  آید منش  در خاک می بینم

که  از  خاک   خودم   آیینه  بندم  آسمانم   را

مرا  از  پرده های  بی گل و بی دال بیرون کن

 که بس  بی  پرده می خواهم ببینم  آشیانم  را

از  این  نزدیکتر  هم   با  خدایم  عالمی  دارم

 ز  ترس  بنده ء  نا  اهل  می بندم  دهانم   را

اگر  از آنچه  می بینم  کلامی   بر  زبان   آرم

کشند  از حلق من بر جرم کفر، اینان زبانم را 

مگر  باران  به  کرد گندم  من عشق می بارد

که  بشکستند  هر شب درب و دیوار دکانم را

 نمی خوانم دگر درسی، نه شاگردی کنم دیگر

 ورق خالی بدادم  ، صد  گرفتم   امتحانم  را .

شکیبا شمیم

تقسیم

تاریخ نشر: دوشنبه 14 جوزا ( خرداد ) 1403 خورشیدی – 3 جون  2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا

تقسم

42 الف

 مرده  بیا  سود  ترا  ، گور بده  جان بستا

 هرچه ترا است زمن ،هرچه مرا زان بستا

خفتن  مجبور م را  ،  نور  ترا   حور مرا

شیره ی  انگور  مرا ، فکر  پریشان  بستا

 راه  ترا  چاه  مرا ،  شعف  ترا  آه   مرا

رفتن  ناگاه  مرا ،   میله ی   زندان   بستا

 خانه  ترا  بام  مرا  ،  آب   ترا  جام  مرا

 صبح  ترا  شام  مرا ،  لیل   پشیمان بستا

نوش  ترا  نیش مرا  ، دین  ترا  کیش مرا

کیسه ی درویش مرا ، زورق شیطان بستا

 باد  ترا  خاک  مرا ،  اشک  المناک  مرا

 کرمک  بی  باک مرا  ، گژدم وجدان بستا

 آب   ترا   ابر  مرا  ،  شیر  ترا  ببر  مرا

 وحشت  این  قبر مرا ،  تخت سلیمان بستا

عمر ترا  سال  مرا  ، ملک  ترا  مال  مرا

پای  ترا   بال  مرا  ،  رنگ   گلستان  بستا

 رنگ ترا سنگ مرا ، صاف ترا زنگ مرا

 کور  مرا  لنگ  مرا  ،  ماه   شبستان  بستا

 نیست  مرا هست  ترا ،  فوق ترا  پست مرا

هردو کف دست ترا ، بوسه ی  مهمان  بستا

شکیبا شمیم

کوهِ عشق

تاریخ نشر: پنجشنبه 10 جوزا ( خرداد ) 1403 خورشیدی – 30 می 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا

کوهِ عشق

40 الف

عیسی  دوبار ه آمده  در سرزمین ما

بالا   زند   سفید    کشد    آستین   ما

 موسی عصای خویش دگر باره افگند

 در کام خویش میبرد هر زهرگین ما

 بحر گناه  ماست  و کشتی  نوح  باز

 خواند  گواه  رفتن  ما  از  جبین  ما

 یوسف  ز قعر چاه صدا می کند بلند

 ای  وای  بر برادر   درد  آفرین  ما

 یعقوب چشم کور خودش باز می کند

 بر  صورت  مشعشع  آن  نازنین ما

احوال ما نوشت سلیمان به تخت خود

افتیده   زیر   پای   کلاه   زرین   ما

چشمان سبز باغ گل سرخ می خورد

در دست  باد  دیده  تن  مرمرین  ما

 باید  ز  کوه  عشق  محمد   نگاه  کرد

 جهل است و نا رواست چرا دریقین ما

شکیبا شمیم

28 می 2018

آمین

تاریخ نشر: دوشنبه ۷ جوزا ( خرداد ) ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۷ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

آمین

39 الف

 سوی این بیچاره ء بی کس نظر کن ای خدا

 ظالمان را از دل  تنگم  خبر  کن ای خدا

ما به   دام   وحشتِ   بیداد گر  افتاده ایم

 وحشت ازما گیر وبربیدادگر کن ای خدا

گردن ملت  زند جلاد  و خونش  می مکد

خانه ء جلاد  را زیر  و زبر کن  ای خدا

 سایه ی  جبر زمان  دزدیده زینجا آفتاب

 آسمان  را  جلوه  پرداز قمر کن ای خدا

 سالها شب مانده و تنها سیاهی است وبس

 این شب تاریک را آخر سحرکن ای خدا

بی اثر برگشت دارد هر دعای  ما چرا ؟

 از محبت  این دعا را پر اثر کن ای خدا

سرزمینم زخم خورده، خون بجوشد دردلم

رحم کن این  زخم را  آرام تر کن ای خدا

شکیبا شمیم

ذوقِ خدا

تاریخ نشر: پنجشنبه  سوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – 23 می 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا

ذوقِ خدا

38 الف

 بگذارید   که  من    تار   دوانم   به  خدا

که ندانید   از  این  ذوق  که  دانم  به خدا

 گاه گاهی که خودم گم شده از پیش خودم

باز  یابم  که  مگر باز   همانم    به   خدا

 در دلم  رقص  عجیبی ست  ندانم  سازش

 حرف  هایی   برسد  نوک  زبانم  به خدا

این جهان نیست کم از جنت فرودس ، چرا

آن دگر خواسته  در  ذکر و بیانم  به  خدا

شکیبا شمیم

جوشیدن

تاریخ نشر: چهار شنبه دوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – 22 می 2024 میلادی – ملبورن – آسترالیا

جوشیدن

37 الف

 عشق می بارد ز بام  و در  مرا

می کند  دیگر   مرا   دیگر  مرا

نیستم  دیروز  ِعاشق  پیشه ای

می  پرد امروز  ا و از سر  مرا

می کشد  نا  باوری   های   مرا

می برد در  مصحف   باور  مرا

آزمونِ      سخت     بگذشتاندم

 تا  قبول   افتاد   آن   دلبر  مرا

داغ  بودم  داغ   تر  گشتم  مگر

 کوره  کرد  از آهن  آهنگر مرا

 من زجوشیدن چنین خشک آمدم

 عشق   آید  باز  سازد   تر مرا

شکیبا شمیم

جامهِ اشتباه

تاریخ نشر: شنبه 29 ثور (اردیبهشت)  ۱۴۰۳ خورشیدی – 18 می 2024   میلادی – ملبورن – آسترالیا

جامهِ اشتباه

36 الف  

روزه نخورده یی اگر، کج چه نهی کلاه را

 تازه سر سحر دهی  ، مژده ء  شام  ماه را

 کاغذ   سبز  را  نگر، سرخ  نوشته اندران

پاره  مکن   که  میدری،   جامه ء اشتباه را

    دست به کیسه چون بری ، شاد شود گدا وتو

شاد شوی به زعم خود ،  شاد کنی  گناه را 

  رنگ صدف چو می پرد ، از تپش  سیاه دل

قهر   کند  سفید  را ،  مست کند   سیاه  را 

  رهگذری چو می رسد ، درب سلام باز کن

 یا  منشین  کنار ره  ،  یا  بگشای   راه  را

عزم چو سنگ باشدت ، روزه به آب نشکند

دهل بگیر  و  ریسمان ،  آب بریز   چاه  را

چشم به هم منه دگر سقف چوبی ستون بود ،

پاک  بکن  ز دفترت ، واژه ء   سر پناه  را

 سر مگذار پای کس ، پای کجا  و  سر کجا

خیز به پا  و راست شو ، تاج  گذار شاه را

شکیبا شمیم

حاصلِ عمر

تاریخ نشر: پنجشنبه ۲۷  ثور (اردیبهشت)  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۱۶ می ۲۰۲۴   میلادی – ملبورن – آسترالیا

حاصل عمر

35 الف

 کرد  خدا  نقش  چو   تصویر ما

 بسته  نشد  دست  به   زنجیر ما

نعمت خود ریخت همه سر به سر

 سبز   شود  نیک  که  تشجیر ما

 هیچ اگرحاصل ازاین عمر نیست

 هیچ   بود  هیچ   ز   تقصیر  ما

 داد   مگر   روز  ازل   دست ما

 هر چه که  امروز کند  گیر  ما ؟

 نی نه چنین  ظلم  به  ما  کرده او

 دست  خود  ماست  که  تقدیر ما

 شاه و گدا، شاه وگدا هست نیست

است  همش  حاصل  تدبیر ما

شکیبا شمیم

تشنه

تاریخ نشر: جمعه ۲۱ ثور (اردیبهشت)  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۱۰  می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

تشنه

34 الف

تشنه هستم  آب  می خواهم خدا

موجی از دریاب  می خواهم خدا

قطره قطره  تشنه   تر سازد مرا

یک نفس سیلاب  می خواهم خدا

سیرم  از  دردانه   های   پر بها

گوهر  نایاب    می خواهم    خدا

گوهر    نایاب     بهرم    توستی

یک دل  بی تاب  می  خواهم خدا

تا تو بر احساس من شوری دهی

شعر های  ناب   می  خواهم  خدا

گر تو در خوابم  بیایی بعد از این

چشم بندم  خواب  می خواهم خدا

شکیبا شمیم

7 جون 2018