۲۴ ساعت

30 آوریل
۱ دیدگاه

نگاهِ آخرین

(هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ  ۱۰ ثور ( اردیبهشت ) ۱۴۰۵ خورشیدی   ۳۰ اپریل  ۲۰۲۶ میلادی   ملبورن  استرالیا
————————————————————————————————————————– 

نگاهِ آخرین

اگر می شد که بنویسم کتابِ قصه هایم را

 به رسم الخط  عطاری * تمامِ غُصه هایم را

 اگرمی شد  بنقاشی  بسبکِ حضرتِ بهزاد

 کشم یکنقش رنگینی سرشکِ گریه هایم را

 اگرمی شد بسازم قاب  عکسی را زآلامم

 که خون آیدزتصویرش برویی گونه هایم را

 اگرمی شد که بنیادی به شهر دل بنادارم

 بخوانی خط بخط از دفترِ اندیشه  هایم را

 خدا یا کاش میشد،خاطراتی اُو فراموشم

 نمی چرخید در ذهنم عذابِ  رفته هایم را

 بدوشم میکشم احساس سنگینی به تنهایی

 وتابوتی که هردم می فشارد شانه هایم را

 نگاهی  آخرینم  بر تنی خونین  و بیجانش

 به خاموشی به اُوگفتم همه ناگفته هایم را

 سحرگاهی که مرغِ استجابت می پردبالا

 دعایی من همی باشد، نبینی دیده هایم را

 مفاعیلن مفاعیلن معاعیلن مفاعیلن

بحر هزج مثمن سالم

 ظاهر عظیمی

* به رسم الخط عطاری مرحوم حضرت شیخ محمد علی عطار خطاط نامدار هریوایی

 

یک پاسخ به “نگاهِ آخرین”

  1. admin گفت:

    جناب اقای عظیمی عزیز قلم زیبا و طبع روان و احساس پاک تتانرا می ستایم ، روان قهرمان جوان ما شهید سهراب عزیز شاد وخشنود باد.
    باعرض حرمت
    قیوم بشیر هروی

دیدگاه بگذارید

لطفاً اطلاعات خود را در قسمت پایین پر کنید.
نام
پست الکترونیک
تارنما
دیدگاه شما