کاسۀ گدا
( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ ۱۶ جدی ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۶ جنوری ۲۰۲۶ میلادی – ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————-
فرستنده : پوهنوال داکتر اسدالله حیدری
شاعر : زنده یاد استاد یوسف کهزاد
کاسۀ گدا
رفتم به باغ،از گل وبلبل نشان نبود
یک نقش پای آن بت نامهربان نبود
بر باد رفت گلشنم از دست باغبان
یک گل ندیده ام که دلش خونچکان نبود
کفتم به ساغری لب خود تازه تر کنم
میخانه بسته وخبر از میکشان نبود
بیهوده رفت از کف پیری ، جوانیم
یادش بخیر گرچه به من مهربان نبود
خاموشی ام گرفته،عنان صدای من
ورنه سخن به خامۀ من، بی زبان نبود
جز پیش پا،امید به هر در نکرده ایم
در کاسۀ گدای فلک، یک قران نبود
“هربرگ این چمن،رقمی ازبهارداشت”
روزیکه یک ستاره ویک کهکشان نبود
گردی نشد بلند ، ز خاک مزار من
تیری که رفته است ، بیاد کمان نبود
گوش گران من،خبرازسازمن نداشت
گرچه شکست شیشۀ دل،بی فغان نبود
بی حرمتی نگر،که در این شهر بی پناه
یک مرغ پر شکسته در این آشیان نبود
کهزاد رفته ایم از این دامگاه شرم
یک چشم بسته پر زحیا، در جهان نبود
با سپاس از شما جناب داکتر صاحب روح استاد کهزاد عزیز را شاد وخشنود می طلبم.
باعرض حرمت
قیوم بشیر هروی