۲۴ ساعت

ندیده بودی ؟ 

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ  ۲ حوت  ( اسفند ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۲۱  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

————————————————————————————————————————— 

ندیده بودی ؟ 

تو   مزهٔ   لجاجت   دیدی     ندیده  بودی 

خواب خوش زعامت دیدی  ندیده  بودی 

با توپ و تانک و راکت تو قتل عام کردی 

از  مردم  استقامت  دیدی  ندیده  بودی 

با    وصف   ناتوانی   ،  اینقدر   پایداری 

از قوم این شجاعت دیدی  ندیده بودی 

از جنگ  شعیه  سنی  نفع  دگر نبردی 

کردند  از  تو نفرت  دیدی  ندیده  بودی 

وقتی که دیدی مردم گشتند از تو منفور 

شد بر سرت قیامت دیدی ندیده بودی 

سر را نهاده بودی  در دامن ( وهابی ) 

باران لعن  و  نفرت  دیدی  ندیده بودی 

هر چند گشتی هرگز ، کس بر تو وقعی نگذاشت 

از هموطن شهامت دیدی ندیده بودی 

هرگز مرادت حاصل زین کشت  و خون نگردید 

خشم و ثبات ملت دیدی  ندیده بودی 

( پنجابی )   دغلباز  آخر  ترا  رها کرد 

از تو نکرد حمایت  دیدی  ندیده  بودی 

خواب خوش زعامت دیدی ندیده بودی 

ای پست بی کفایت دیدی ندیده بودی . 

صابر هروی

چنگیز ثانی ! 

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ  ۲۶ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی   ۱۵  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

چنگیز ثانی ! 

رهبری مثلت ندیدم عاری از عقل و شعور 

ای ز قرآن   بیخبر تا کی بفکر قتل و چور ؟ 

چند   هستی    نوکر   همسایهٔ  بی  آبرو 

چند  باشی از رهٔ  تقوا و  از اخلاق   دور ؟ 

بر صریر کامرانی  تا  نشستی  ، هر دمی 

می شوی ( چنگیزثانی ) وقت اجرای امور 

دم ز تقوا می‌ زنی و  جعل  آیت می‌کنی 

باز هم هستی بفکر جنت و غلمان و حور 

قتل و ویرانی  به   آیین تو  می باشد روا 

مرگ مسلم بر تو باشد مایهٔ فخر و سرور 

قحطی و جور و مرض را در وطن آورده ای 

بسته ای بر روی همنوعان خود راه عبور 

با بم و راکت  نمایی  حمله ها دیوانه وار 

مسلمین را می‌کشی با نخوت و کبر و غرور 

بس زدی ، کشتی ، وویران کرده ای این ملک را 

نی ز تو زنده امان دید و نی هم اهل قبور 

با همه لاف و  گزاف  و   خصلت  روحانیت 

نی ترا  ایمان  باطن ، نی ترا شرم حضور 

با چنین اعمال زشتت گر نمیرنجی ز من 

دور   افتادی  ز  راه   آدمیت  خیلی دور . 

صابر هروی

بی سر نوشتی

(هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهار شنبه مؤرخ  ۲۲  دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی  ۱۱  فبروری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

بی سر نوشتی

الا ، ای  دشمنان   فاسدِ پست 

ستمگاران و  جلادان  بد مست 

نمی ماند بما  بی سر نوشتی 

شما را روز کیفر دادنی هست 

دو باره صبح  میگردد   شب ما 

درین بحبوحه گر مردم  شد از دست 

قیام مردمی   گر  گشت  آغاز 

کسی زین ورطه سالم کی توان رست 

به حفظ خاک خود این قوم آزاد

سرش رفت و ولی از پای ننشست 

ز جنگ مذهبی گر گشت پاشان 

دوباره می‌شود دمساز و پیوست 

بهم پیوند خورد و گشت محکم 

اگر چه بار ها این رشته بگسست 

ازین بی بند  و  باری  شمایان 

دل میهن پرستان گرچه بشکست 

گواه  من   بود   تاریخ   پارین 

که این ملت مبارز بوده و هست . 

صابر هروی

حمل ۱۳۷۲

 کابل – افغانستان

گره در گره 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر سه شنبه  مؤرخ ۷ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۷  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

گره در گره 

این ها که سروری به وطن ادعا کنند 

آیا    بود  که  ترس  ز  روز  جزا کنند ؟ 

گویند (یزید) دشمن اولاد (مصطفی) است 

هرجا که پای شان برسد ( کربلا ) کنند 

گاهی سخن ز عدل ( عمر ) داد میزنند 

گاهی   عمل   شناعت صد ناروا کنند 

هر گه که ظالمی به زعامت رسد بر او 

خود مقتدی  شوند و بر او  اقتدا کنند 

( سنی و شعیه ) را   نگذارند   متحد 

بر اهل دین و قبله  دو صد افترا کنند 

هرجا که فاضلست حقیر است و منزوی 

هر جا که جاهلست بر او مرحبا کنند 

از بهر حفظ جاه و جلال و مقام و زر 

امر خدا  و  شرع  نبی   زیر   پا کنند 

شد سالها  ، اسیر  بلا  و   مصیبتیم 

بر ما جفا و جور و ستم بر  ملا کنند 

نی شرم از شماتت و شرم جهانیان 

نی ترس از قیامت و خشم خدا کنند 

کو سروران با خرد ما   که   از کرم 

باری به رغم بد گهران  کودتا  کنند 

تا رایت قتال و ستم  واژگون شود 

ما را ز رعب و رنج و مصیبت رها کنند 

کار جهان   زیاد   گره  در گره   بود 

این عقده را به کلک عنایات وا کنند . 

صابر هروی

لیکن دروغ

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه  مؤرخ ۳ دلو  ( بهمن ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۳  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

لیکن دروغ 

ایکه دائم داد از اسلام و  کشور  میزدی لیکن دروغ 

۱۴ سال چون عسس دو دسته بر سر میزدی لیکن دروغ 

گه ز دینداری و تقوا و فضیلت می زدی داد از وطن 

گه سخن از دشمنی با (روس ) کافر میزدی اما دروغ 

بهر طرد    دشمن    از   ظاهر   فریبی   ای  فضول 

آستین را پیشقدم می گشتی و بر میزدی لیکن دروغ 

بهر اغوای   مسلمانان   با ایمان  و   تقوا  و شرف 

حرف اسلام و جهاد و جنگ اکبر میزدی لیکن درو غ 

در    دلت   جز کشتن   و   آزار   مردم  ره  نداشت 

تکیه بر قرآن و بر محراب و منبر میزدی لیکن دروغ 

در لباس شرع انور می نمودی  حیله و  کید و ریا 

حرفهای از صراط و روز محشر می زدی لیکن دروغ 

می رسیدی هر کجا با صد حیل مانند شیطان رجیم 

بر کلاه هر مسلمانی که بود پر میزدی لیکن دروغ . 

صابر هروی

دلو ۱۳۷۲ 

ظبط و چور و تاراج 

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه مؤرخ  ۲۹ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۹  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————-

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی  – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

ظبط و چور و تاراج 

ستمی  که  ما  کشیدیم  نکشد  الهی انسان 

ز ستمگران   مومن   ،   ز جفای   اهل    ایمان 

همه جا ز دود و آتش شده گلشنش  چو گلخن 

همه شهر و کوه و برزن ، شده دخمه های دزدان 

به    دهات   ما    نمانده  ، اثری   ز راه و خانه 

نی گاو و الاغ و قلبه نه زمین و کشت و دهقان 

شده   بی تراوت  و گل  ، نی نوا و صوت بلبل 

اثری    نمانده   دیگر   ز بهار  و   باغ  و بستان 

همه چیز واژگون شد ، همه جا  طشت خون شد 

همه اش ز فیر راکت ، همه اش ز توپ  و هاوان 

همه مال و هستی ما شده ظبط و چور و تاراج 

نی رفاه و امن و راحت ، نی ترحم و نی وجدان 

نکند کسی   رعایت  ز اصول  و دین و قانون 

نه  وفا   و  آدمیت  ، نی   حمایت   مسلمان 

وطنی که بود جای   خرد  و کمال  و   دانش 

وطنی که مردمش بود ، همه اهل جود و احسان 

شده سر بسر ز راکت  همه  جای او خرابه 

چی خرابهٔ   مهیبی  که دگر  نگردد  عمران 

همهٔ  قصور عالی ، شده واژگون و  بر هم 

همه آبدات پارین ،  شده سرنگون و ویران 

به امان نمانده هرگز خر و گاو و مرغ در ده 

به صحاری و مراقع ، سگ رمه دار و چوپان 

همه راههای  کشور  ز خطر  نمانده  ایمن

شده بسته   بر رخ   ما ز جفای  باج  گیران 

بهمه زیان رسیده ز شلیک  توپ  و  هاوان  

به مزار و قبر و مسجد ، به  رواق و تاق و ایوان 

ز جهالت  و  تعصب   همه   رهنورد   کینه 

نی حذر ز روز محشر ، نه حیا ز دین و قرآن  

به امید  لطف  خالق  به  بلا صبور  و صابر 

همه اهل دین و قبله ، همهٔ  وطنپرستان . 

صابر هروی

دریغ

هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ  ۲۷ جدی  ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۷  جنوری ۲۰۲۶ میلادی –  ملبورن – استرالیا

—————————————————————————————————————————

فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی

دریغ 

گر این عصر عصر طلایی بود 

چرا   کار  ما   ژاژ  خوائی بود 

بمنزل    نداریم    ره  از زمین 

عجب مغز ها مان هوائی بود 

جوان  و  ادیب  و  خردمند ما 

مریض   تب  خود نمائی بود 

فصیح الکلام و وعاظ وخطیب

هواه خواه و بیجا سرائی بود 

کهن گر کند کار پوسیده است 

جوان    گر   بود    ابتدائی بود 

هنرمند  و   ملا و شیخ و فقیه

گرفتار     صد     ناروائی    بود 

اگر خورد و بُرد و بدزدید و کشت 

نگویند      آقا      کجائی     بود 

وطنخواه و روشنگر و  راستگو 

به    انظار   ما     خولیائی  بود 

یکی   انقلاب  بکش  بسته کن 

بدرد همه  خوش  دوائی  بود . 

بغلان

اسد ۱۳۳۱

صابر هروی

گره در گره 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه مؤرخ ۲۳ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی – ۱۴  دسامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

گره در گره 

این ها  که   سروری به  وطن ادعا کنند 

آیا بود   که    ترس   ز  روز   جزا   کنند ؟ 

گویند ( یزید ) دشمن  اولاد   ( مصطفی ) است 

هر جا که پای شان برسد ( کربلا ) کنند 

گاه سخن ز عدل  ( عمر ) داد می زنند 

گاه   عمل   شناعت   صد   ناروا    کنند 

هر  گه که ظالمی به زعامت رسد بر او 

خود مقتدی   شوند و  بر او  اقتدا کنند 

( سنی و شعیه )   را   نگذارند   متحد 

بر اهل دین و  قبله  دو صد  افترا کنند 

هر جا که فاضلست حقیر است و منزوی 

هر جا که جاهلست  بر او  مرحبا کنند 

از بهر حفظ جاه  و  جلال  و مقام و زر 

امر خدا  و   شرع   نبی  زیر   پا   کنند 

شد سالها   ، اسیر   بلا   و   مصیبتیم 

بر ما جفا و  جور  و  ستم  بر  ملا کنند 

نی شرم از شماتت و شرم  جهانیان 

نی ترس از قیامت و خشم خدا کنند 

کو سروران با  خرد  ما   که   از  کرم 

باری  به  رغم  بد گهران  کودتا  کنند 

تا رایت   قتال  و ستم   واژگون شود 

ما را ز رعب و رنج و مصیبت رها کنند 

کار   جهان   زیاد  گره   در   گره   بود 

این عقده را به کلک عنایات وا کنند . 

صابر هروی

قانون التفات

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه مؤرخ ۱۳ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی – ۴  دسامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار.

قانون التفات

از پا فتاده ام  و به  کنجی نشسته ام 

در را بروی  خویش  ز احباب بسته ام 

وارسته ام  ز خویش  به  قانون التفات 

امید خود ز هر  کی  و   جا گسسته ام 

دل گر شکست کی شکنم تا به رستخیز 

عهدی که در وفا و رضای تو بسته ام 

امید زندگی به منت نیست تا به شام 

از بسکه زار و ابتر و بیمار و خسته ام 

تا (صابرت ) شدم و به عشق تو مبتلا 

چشم طمع ز از خود و بیگانه بسته ام . 

صابر هروی

بغلان – افغانستان

۱۳۳۵ خورشیدی

چه به کار ؟ 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهار شنبه  مؤرخ ۵ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۶ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار – شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی

چه به کار ؟ 

ادب اگر نبود هستی جهان چه به کار ؟  

حیا  اگر  نبود  عمر  جاودان  چه  به کار 

خدا کند  که نیفتد کسی  به دام هوس 

اسیر وحشت و هم صحبت  ددان چه به کار 

جهان ما  به همه  خوبی   و دل  آرایی 

بدون لطف و محبت به همگان چه به کار 

گره گشائی اگر نیست خصلت انسان 

وجود او به جهان و جهانیان چه به کار 

جوان  اگر  نبود  پر  تلاش  و  با  دانش 

خموش و بی هدف و سست و نا توان چه به کار 

نبارد ار به زمین قطره های پر فیضی 

غریو رعد و فرا ابر آسمان  چه به کار 

به آن کسی که بود کور و فلج مادر زاد 

وجود صیفیه و باغ و بوستان چه به کار 

به مردمی که  ندارند   فکر   آسایش 

تلاش و کوشش و فهم مفکران چه به کار ؟ 

کتاب و مدرسه و کوشش معلم و درس 

اثر اگر نگذارد به کودکان جه به کار ؟ 

اتم   اگر   نتواند     مُمد  صلح   شود 

برای نسل بشر این بلای جان چه به کار ؟ 

صابر هروی

کابل – افغانستان

حمل ۱۳۶۳ خورشیدی

نوت : این شعر در محفل  «شب شعر » در باغ بابر که از طرف ادارهٔ هنر و ادبیات رادیو تلویزیون دائر گردیده بود خوانده شد . 

میهن مرد خیز 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : دوشنبه  مؤرخ ۳ قوس  (آذر) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۴ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

میهن مرد خیز 

مایهٔ هستی ام تویی کشور کوهسار من 

نام نکویت ای  وطن  فخر من  و  وقار من 

آب و هوای دلکشت جنت من بهشت من 

خار و خس و گیاه تو  باغ  من  و  بهار من 

ای وطن  گرامیم   حُجت   نیک   نامی ام 

دشت و  ده  و  دیار  تو  مایهٔ  افتخار  من 

ای وطن  عزیز  من  میهن  مرد  خیز  من 

باشی همیشه ای وطن هست همین شعار من . 

صابر هروی

بگنجد یا نگنجد 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ ۲۷ عقرب  (آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۸ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

بگنجد یا نگنجد 

دلی دارم  که در  صحرا نگنجد 

غمی دارم  که  در  دنیا نگنجد 

فرو ریزد گر از چشمم سرشکی 

همین یک قطره در دریا نگنجد 

بآیین  من    وارسته    سامان 

منی هرگز  نگنجد ،  ما  نگنجد 

به رندی آنقدر ها شهره گشتم 

که از این بیشتر  رسوا  نگنجد 

مرا در این  سر پر  شور هرگز 

بجز سودای  او   سودا نگنجد 

چنان خو کرده ام با رنج و خواری 

که در قلبم خوشی اصلن نگنجد 

به ناکس حال دل نا گفته بهتر 

که این افسانه در هر جا نگنجد 

درین شهر پر افسون و ملامت 

چه غم ؟ صابر بگنجد یا نگنجد ! 

صابر هروی

شبرغان 

 ۳ دلو ۱۳۴۲.

ندارم 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه  مؤرخ ۲۵ عقرب  (آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۶ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار – شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی

ندارم 

بیرنگم  و  با  کس  سر  نیرنگ  ندارم 

چون کجروشان شیوهٔ خرچنگ ندارم 

از من  باتُم  باف  ستم پیشه   بگویید 

من پیرو  صلحم  بکسی  جنگ  ندارم 

از روز بد هرگز به کسی شکوه نبردم 

فریاد  چو   مرغان   شبآهنگ   ندارم 

صد  بار  گروگان  وفا   گشته   وقارم 

از رندی  و  رسوایی  خود ننگ ندارم 

پر حوصله تر نیست ز من در همه آفاق 

چون  غنچهٔ  نشگفته  دل تنگ ندارم 

در مذهب من کینه رهی خویش کند گُم 

با  هیچکسی   چهر  پر  آژنگ  ندارم 

در وادی کوران ادب بی کس و کوی ام 

هادی بجز از دانش و فرهنگ ندارم . 

صابر هروی

شبرغان

۳ دلو ۱۳۴۲

هوا دار عشق

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه  مؤرخ ۱۷ عقرب  ( آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۸ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار – شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی

هوا دار عشق

غزال   غزل    آفرینم  تویی 

دل آرایی  و دلنشینم تویی 

به جان و دل ای سرو آزادهٔ من 

کشم ناز تو ، نازنینم تویی 

هوا دار عشق و وفای تو هستم 

تسلای  قلب  غمینم تویی 

ز روی تو روشن شب تار من 

بت گل رخ مه جبینم تویی . 

صابر هروی

نداشت 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه  مؤرخ ۱۳ عقرب  ( آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۴ نوامبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی  – فرستنده: محترمه ادیبه صابر صادقیار

نداشت 

هرکرا دیدم جز بر خویشتن پروا نداشت 

هر کجا رفتم امن  و عافیت ماوا نداشت 

وا نمود هر کس برویم دیدهٔ ظاهر فریب 

بود بینا ، لیک ، اصلن  دیدهٔ بینا نداشت 

ابر  می بارید  جای  آب  ، آتش بر سرم 

رعد می غرید ، لیکن  مثمری  اصلن نداشت 

ماه می پاشید هر شب آهک غم بر رخُم 

صبح می خندید مشرق ، خنده اش معنا نداشت 

آفتاب هر روز ، جای گرمی و نور و صفا 

بر من آشفته سامان جز تب و سودا  نداشت 

می وزید، هردم شمال یأس و نومیدی بمن 

غیر ازین چیزی گمانم همرش  گویا نداشت 

در کتاب زندگانی هر چه باب و فصل بود 

جستجو کردم ، بجز مفهوم استهزا نداشت . 

صابر هروی

کابل – افغانستان

قوس ۱۳۴۶ خورشیدی

رفتیم 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ  ۱ عقرب ( آبان ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۳ اکتوبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

رفتیم 

دیگر از ما گذشت و ما رفتیم 

گفتنی آ نچه  داشتیم گفتیم 

حمل  کردیم  خیلی  بار   وفا 

خاک ره  را به  مژه ها  رُفتیم 

سخت و  زشت  و کنایه و توهین 

هر چه   گفتید   ما  پذیرفتیم 

خیلی   لاف   ریا    زدید   بما 

در گمان شما که : دُر سفتیم

هیچگاهی  به  رو  نیآوردیم 

چشم پوشیدیم و نیاشفتیم 

دیگر   از  ما  اثر  نمی بینید 

دیده  بستیم و تا ابد خفتیم . 

صابر هروی

افسانه پاییز !

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه  مؤرخ ۲۴ میزان  (مهر ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۶ اکتوبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

افسانه پاییز !

هم خوابه عروس چمن گشته زمحریر 

از فرق نسترن 

تاج سپید و دلکش او دور گشته است 

بلبل به گوش گل غوغا نمی کند 

شد لانه قشنگ و فریبای عندلیب

بر شاخ گل خراب 

دیگر نسیم صبح فرحبخش و عطر بیز 

در گوش یاسمن نجوا نمی کند 

قندیل گل به خاک سیه در مسیر باد 

آواره می دود دنبال سرنوشت 

تیهو سفر نمود هو هو کنان ز باغ 

خشکیده سبزه ها و فرو ریخت برگ‌ها 

یخ بسته جویبار و شد عریان درخت ها 

آوای جانفزای دل انگیز بلبلان 

از شاخه های لخت درختان نارون 

در گوش باغبان هرگز نمی رسد 

دیگر صفوف گل با جلوه های نغز 

چون رقص دختران قبا چاک و عشق ورز 

با پیچ و تاب باد ندارند همرهی 

آری !!!! 

حریم باغ از دستبرد پنجه غارتگر خزان 

ایمن نمانده است 

هر خوبی که بوده به تاراج رفته است 

گلپرور خمیده قد زار و مو سپید 

با حسرت و دریغ هر سو که می رود 

هر بوته را که می نگرد  مکث می کند 

یادش نمیروند که به صد رنج و اهتمام 

هر جا که می نشست خیشاوه می نمود 

خار و خس و گیاه طفیلی نمی گذاشت 

تا هم نشین زنبق و سوسن شود به زور

با دقت زیاد ، با بوسه خیال 

هر غنچه را نوازش و بوییده می گذشت 

هر شاخه را جدا به نگه لمس می نمود 

آوخ !!!!

ازینکه زود خنیاگران باغ از او روی تافتند 

جولان رسته ها ز نظر گشته نا پدید 

خالیست کورد ها  ، 

مردند دوستان 

شد فرصتی که با همه دلبستگی که داشت 

نآرام و بیقرار و اسیر شکست ها 

با داس کند خود ، چون بیل گور کن 

پشتاره ای ز اسکلیت دوستان خود 

یعنی زشاخ و برگ گل بوستان خویش

بندد به چابکی 

تا در تنور سرد زن پیر خود برد 

هیزم ز باغ ، در عوض گل به گلفروش 

اری !!! چنین بود رسم زمان همیش 

اینست مقتضای طبعیت به روزگار 

اینست داستان پر از غصه خزان !!! 

صابر هروی

رهزن دل‌ها 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه مؤرخ ۱۹ میزان  (مهر ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۱ اکتوبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

رهزن دل‌ها 

خوشرنگ تر از روی تو یک گل به چمن نیست 

یک  غنچهٔ  دلتنگ   بسان   دل   من نیست 

گلزار   به   لبخند    نمایی     همه    جا   را 

شمشاد به موزونیت ای سرو سمن نیست 

صد   بتکده   رفتم  و  ندیدم  چو   تو  هرگز 

یعنی که به مثلت بتی در دیر کهن نیست 

کج  دیدن  و چپ  دیدنت ای  رهزن دل‌ ها 

این کیف نگه هیچ به آهوی  ختن  نیست 

چشمان   بلا جوی    تو ای   فتنهٔ   دوران 

جز  در  پی  آزار دل  خستهٔ  من   نیست 

کو   عاقلی  در  شهر  که  یکبار  ترا   دید 

با شور جنون مثل منت دست و یخن نیست ؟ 

صابر هروی

افغان نمی میرد ! 

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : سه شنبه مؤرخ ۱۵ میزان  (مهر ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۷ اکتوبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

افغان نمی میرد ! 

زین جنگ  نا قبول 

ای دشمن فضول 

تا  چند  می کنی 

از راه حق عُدول

                افغان  نمی  مُرد 

                افغان زنده است 

                                  تا که جهان بود 

تا آسمان بود 

تا کهکشان بود 

              یک زنده جان بود 

              افغان نمی مُرد

                    افغان زنده است

با اینهمه سپاه 

ای خصم روسیاه 

افغان نمایدت 

بیچاره و تباه 

               چون خود عیان بود 

                داند همه جهان 

                 تاریخ شاهد است 

                 این قوم قهرمان 

هرگز نمی شود 

تسلیم زورمند . 

صابر هروی

رهبر ما

( هجدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : چهارشنبه مؤرخ ۹ میزان  (مهر ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱ اکتوبر ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

رهبر ما 

حزب ما حزب اشتر، گاو ، پلنگ است 

به صحرا گرگ و در دریا نهنگ است 

امیر   ما    ز   انظار   است    پنهان 

زبانش  الکن   ویک  پاش    لنگست 

قدش  چون  پایهٔ   برق   و   تیلیفون 

سر و  گردن   ز  مو  مثل   ملنگست 

به   صورت   واحدالعین    و   لگازه 

صدایش    همچو     آواز    تفنگست 

بود  فرمان  و امرش  ( وحی منزل )

لبش  خندان  ولی قلبش چو سنگست 

به    ظاهر  از    تداین    میزند    دم 

به باطن خیلی ( لوتمار ) و زرنگست 

( الف ) تا  ( ی )  نداند  از   سیاست 

به پیشش  دانش  و قانون  جفنگست 

نموده ( فرض ) را سودا به ( سنت )

سرا  پا  مثل   یک   غول   دبنگست 

اگرچه هیکل اش زشت است وبدریخت 

به  پیش  طالبان   خیلی  قشنگست . 

صابر هروی

راولپندی –  پاکستان

سال ۲۰۰۰ میلادی

باغ یا وطن 

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه ۳ میزان  (مهر ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۵ سپتامبر  ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

باغ یا وطن 

برو  به    باغ    ببین   گل   به   بوستان   مانده 

به    شاخ      گلبنی      آباد     آشیان     مانده 

(شبو )و (سوسن) و( فرشی )و (مرسل )و (سنبل )

و یا که (چنبلی )و ( ریاحین )  و ( شمعدان ) مانده ؟ 

(شگوفه ) ریخته از شاخ و گشته فرش زمین 

(گلاب ) و ( نسترن ) و (تاک) و ( ارغوان ) مانده ؟ 

( بنفشه )،( میخک ) و (نرگس ) ، ( پتونی ) و ( زنبق ) 

ز (یاسمن )   اثری ، نامی  و  نشان مانده ؟ 

ز ( بید و ناژو ) و ( شمشاد ) و ( سرو ) و ( اسپیدار ) 

و یا ز ( نارون)  و  ( کاج )  ساییبان مانده ؟ 

برو به باغ ببین  تا چه  کرده  زاغ  و  زغن ! 

تراوتی که  ببخشد  به مرده جان ، مانده ؟ 

ببین که (بلبل )و (قمری) و (عندلیب )چه شد ؟ 

بغیر   مشت   پری   از   نوا گران   مانده ؟ 

(قصور )و( حوض )و (خیابان) و (صفه )های اطرافش 

بجز  خرابه  و  متروک  و  خاکدان مانده ؟ 

ببین که صیفون و جویی برای آبیاری باغ 

ز فیر راکت و  بمبارد   در   امان   مانده ؟ 

برو به باغ ببین  که   بغیر   خار   و  خس 

درخت و سایه ی از  بهر   باغبان مانده ؟ 

ببین ز قحطی و ناداری و عذاب و ستم 

بجان مردم ما  غیر   استخوان   مانده ؟ 

زسیل خون سرشکی بسوگ فرزندان 

ببین که قطرهٔ در چشم مادران مانده ؟ 

ببین   اگر   که   بیاید   بهار   سال   دگر 

ز خرمی به چمن چیزی ارمغان مانده ؟ 

برو    ببین   که ز   بعد   مجاهدین  دیگر 

چه نقش پای به گلشن ز طالبان مانده ؟؟

صابر هروی

راولپندی

۲۲ سپتامبر ۱۹۹۸

وطن

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : یکشنبه ۳۰ سنبله ( شهریور ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۱ سپتامبر  ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار . – شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی

=====================

این تصنیف حماسی توسط مرحوم استاد رحیم بخش خوانده

شده است و در آرشیف رادیو تلویزیون موجود است . 

وطن

وطن  تو   مأمن  آبای   نامدار  منی 

تو  آبروی  من و  عزت  و  وقار منی 

برغم دشمن ناپاک میخورم سوگند 

که رشک جنت فردوسی و بهار منی 

به سنگ و کوه تو نازم که در جهان امید 

بهر کجا سبب شأن  و افتخار منی 

برای  حفظ  تمامیت  تو  جان  بازم 

تو  کهکشان  تمنا  و  اعتبار   منی . 

صابر هروی

۲۸ حمل ۱۳۶۱ خورشیدی

آواره 

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : شنبه ۲۲ سنبله ( شهریور ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۳ سپتامبر  ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار – شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی

آواره 

ای خدا این ملک را زین بیشتر ویران مکن 

قوم افغان   را   اسیر   نامسلمانان   مکن 

صاحبان   اصل   این  ده  و دیار و  ملک را 

احتیاج  روس  و  امریکا و  پاکستان  مکن 

ایخدا   آوارگان   را   باز گردان   در   وطن 

وان عزیزان را  بملک غیر سرگردان مکن 

باز  گردان  عشرت و   آزادی  ما   را   بما 

چشم اهل درد و احساسات را گریان مکن 

هر وجب این خاک باشد  مشهد آبای ما 

پایمال   ظلم   و   بدیینی   ناپاکان   مکن 

ما بآنچه مصلحت بینی  مطیع و صابریم 

هر چه خواهی کن ولی یاری بدژخیمان مکن 

صابر هروی

کابل ثور ۱۳۵۹.

در سوگ بناهای تاریخی کشور 

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : پنجشنبه ۱۳ سنبله ( شهریور ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۴ سپتامبر  ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار – شاعر: زنده یاد استاد صابر هروی

در سوگ بناهای

 تاریخی کشور 

هر چه  بناهیکه بود اندر   وطن 

یا   ز   مینار   های  بدیع    کهن 

آبده های  رفته  سر  به   فلک

مظهر زیبایی  و تهذیب   و  فن 

آجر و  هر خشت  و  ایوان  آن 

گفتی ز ادوار  گذشته  سخن 

هیچکسی زار و خرابش  نکرد 

جنگ عمومی  و یا تن  به  تن 

چون بوطن  بر سر قدرت   رسید 

قاتل  و   تاراجگر  و     راهزن 

سخت به توپ  و بم  و    راکت زدند 

گشت پر از  داغ  و   شکست  و شکن 

هیچ یک  آباد  و  باقی   نماند 

گشت ز  سفاکی  شان   ریشه کن . 

صابر هروی

راولپندی پاکستان 

حوت ۱۳۷۶

شعر تفننی

( هفدهمین سال نشراتی )

تاریخ نشر : جمعه ۷ سنبله ( شهریور ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۲۹ آگست  ۲۰۲۵ میلادی –  ملبورن – استرالیا

شاعر :زنده یاد استادصابر هروی – فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار

=============

شعر تفننی

چهل و  ده  سال  و اندی شد 

که  بود  با  قلم   سر و  کارم 

گه    پژوهشگرای    تاریخ ام 

گهی مضمون نویس  اخبارم 

گهی از  شاعران  کنم تقلید 

گهی  ناظم  به فن  اشعارم 

سست و بیهوده شعر می گویم 

کس نمی  خواند هیچ  آثارم 

گهی  لافم  ز فن  موسیقی 

گه  ممثل   گهی   ادا  کارم 

نی دعا گوی و چاپلوسستم 

نه  قصیده  سرای   دربارم 

ساز بشکسته ام که خاموشم 

بر نیاید   صدایی    از  تارم 

چیزی از من نی کس طلبگارست 

نی زکس چیزی من طلبگارم . 

صابر هروی

راولپندی پاکستان 

۱۳۷۶ خورشیدی