۲۴ ساعت

10 ژوئن
۱ دیدگاه

نزدیک؛ اما دور

تاریخ نشر: دوشنبه ۲۱  جوزا ( خرداد ) ۱۴۰۳ خورشیدی – ۱۰ جون  ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

نزدیک؛ اما دور

عمری به دلم بود ؛ ولی سهم من نبود

در جان من آسود؛  ولی سهم من نبود

در هر  نفسِ  تازه  و تا  جاده چشمان  

این سلسله پیمود؛ ولی  سهم من نبود

در خانه‌ی جسمش به هوای هوس ِمن

هر پنجره بگشود؛ ولی  سهم من نبود

گر  دست   حوادث  ز  کنارم  بِربودش  

برگشت به من زود؛ ولی سهم من نبود

در قالب هر واژه که ازعشق به من گفت

از مهر  بفرمود ؛  ولی  سهم  من  نبود

با  خرمن  گل   هر  وجب  پیکر   من را

با عطر تن آلود  ؛  ولی سهم   من  نبود

او   یار   وفا  پیشه  و   تندیس   مرادم

او هرچه به من بود؛ ولی سهم من نبود

احمد هنایش

۲ جون ۲۰۲۳ 

اسلام آباد

07 ژوئن
۱ دیدگاه

سنگینی هوا

تاریخ نشر: جمعه ۱۸  جوزا ( خرداد ) ۱۴۰۳ خورشیدی – ۷ جون  ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

سنگینیِ هوا

با این صدا که چاره‌ ی‌ دردم  نمی‌شود

سنگینیِ   هوای  دلم    کم    نمی‌شود

با محتوای دست تو قلب  من  آشناست

حالا چه شد که این دو فراهم  نمی‌شود

در ماجرای کهنه  و این  زخم  تازه را

دست دگر که  دارو و  مرهم  نمی‌شود

تا رفته‌ام ز پیش تو دنیای من تهی‌ست

بی‌  تو  گذار  لحظه‌ی  بی‌غم  نمی‌شود

آری! تو رابرای خودت دوست داشته‌ام

عشقت به وسعتِ  دل  من کم  نمی‌شود

 احمد هنایش

02 ژوئن
۱ دیدگاه

آوای داغِ شعر

تاریخ نشر: یکشنبه ۱۳ جوزا ( خرداد ) ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲ جون  ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

آوای داغ شعر

راه ناهموار، دوشِ خسته و این سنگ‌ بار زندگی

لنگ لنگان می ‌کشاند  پای من تا زیر دار زندگی

زندگی مال من است واختیاراتش به چنگ دیگران

چرخشِ معکوس  جا افتاده در لیل و نهار زندگی

تک ‌درختی در میانِ موج‌ های تندِ  توفان   سیاه

بایدش  اِستادگی ‌ها تا  بماند  برگ و  بار زندگی

باغ عیشِ ما اگر سرمای وحشت بُرد تا ویرانه‌ها

بر سرای خسته ‌باری باز می‌ گردد  بهار  زندگی

درمیانِ این همه فریادها داغ است هر آوای شعر

می ‌سراید تلخ  کامی ‌های ما  و  روزگار  زندگی

۲۰۲۲

کابل

احمد هنایش

 

30 می
۲دیدگاه

معجونِ رنگ

تاریخ نشر: پنجشنبه ۱۰ جوزا ( خرداد ) ۱۴۰۳ خورشیدی – ۳۰ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

معجون رنگ

ز شهد مهر تو  گاهی  شرنگ می‌ ریزد

به شیشه‌ی دل  آشفته   سنگ می‌ ریزد

خزان به فصل بهاران که چهره  بر تابد

به جای هدیه‌ی باران، خدنگ می‌ ریزد

سفر دراز، رهِ عشق و این دلی زخمی

که خون تازه از این پای لنگ می‌ ریزد

چه سال‌ ها که  هدر  شد  دل سپید مرا

ز لای دست تو معجون رنگ می‌ ریزد

نگاه مهر تو   وقتی   ز من  دریغ  آید

به روی صلح جهان تیر جنگ می‌ ریزد

احمد هنایش

خران ۱۳۹۸

کابل 

23 می
۱ دیدگاه

گریه ی پنهانی

تاریخ نشر: پنجشنبه  سوم جوزا ( خرداد )  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۳ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

گریه ‌ی پنهانی

ابر  سیاه   و   تیره    سپهر   دلِ  مرا

پوشیده زانکه خاطر نازت مُکدر است

من آمدم که بستر  خرسندی‌ ات  شوم

اما دراین معاشره  غم ‌ها  مُقدر است

با عمر ِ رفته در  نفسم   جا   گرفته‌ای

تو قوّتِ  منی  و  تو  هم   سُستیِ منی

پی برده‌ام  که جز تو کسی در دلم نبود

ای  آنکه  زندگیِ  من   و  هستیِ منی

تاعشق می‌شناسم و در خودنشان مهر

همواره خواست‌ گاه دلم دست‌های توست

در من چوعینِ عقربه تکرار می‌ شوی

این لحظه‌ ها و بار نفساز برای توست

در لابه ‌لای فاصله  ‌ها  دود  و  آتشاند

اینرشته‌یی که با تو من از جانگرفته‌ام

پیوند  عشق  را  که   خدا   آفریده بود

مهرت  ز یک معامله   از آن  گرفته‌ام

دستم به لحظه ‌ی که رها می‌کنی و‌ این-

پس‌ لرزه ‌های حالت تو فانیِ من است

گیرم   ندیده‌ ای    دل    بارانیِ    مرا

این شعر تر ز گریه‌ی پنهانیِ من است

احمدهنایش

۱۳ مارچ۲۰۲۴

اسلام آباد

20 می
۱ دیدگاه

لمسِ دستان تو

تاریخ نشر: دوشنبه ۳۱ ثور (اردیبهشت)  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۲۰ می ۲۰۲۴ میلادی – ملبورن – آسترالیا

لمسِ دستان تو

مال رویا شدی  و  گرمی  دستان تو  جا مانده هنوز

دربر سالُن‌ دل  نقشه ی  چشمان  تو جا مانده هنوز

دیدمتبار دگر، گرچه به ا ندازه ی  افسانه و خواب

عطر این خانه که ازگوشه یدامان تو جامانده هنوز

می‌زنی سر به سرایِ من  بیچاره  به  همراهی باد

گذرت ،حادثه از رعشه ی پنهان تو جا مانده هنوز

غنچه ها از کششِ خنده به لبهای تو، آن هدیه ی مهر

هوس بوسه از آن گونه ی رخشان تو جامانده هنوز

حال از دیده نهانی  و حضور  تو فقط  رویایی ست

لحظه ها  هر طرفی  یاد  فراوان  تو  جامانده هنوز

احمد هنایش

۹ جنوری ۲۰۲۴

اسلام آباد

17 می
۲دیدگاه

دلِ سنگِ آدمی

تاریخ نشر: جمعه ۲۸ ثور (اردیبهشت)  ۱۴۰۳ خورشیدی – ۱۷ می ۲۰۲۴   میلادی – ملبورن – آسترالیا

دل‌ سنگ آدمی

روز و  شبِ شکسته‌ دلی را  ز من  بپرس

سر می ‌زند به دامن  صحرا  ز من  بپرس

گر آتشی  به   سینه  فتاد   ، از  قفای  آن

احساسِ چشم  طعمه‌ی  دریا  ز من بپرس

در خانه‌ های سینه که سنگ است جای دل

تعریف آدمی تو از  این‌ جا   ز من  بپرس

گر باور تو  نیست که  انسان  درنده  است

از جوی  خون  و قتل مسیحا ز من بپرس

از رنگ خون غزه  به  دستِ  حریف  چند

تلبیس و  این سیاست   دنیا  ز من  بپرس

وقتی که سنگ  بر  رخ  آینه ی   شماست

تصویرِ  تلخ   و   طعمِ  تقلا  ز من  بپرس

امروز  اگر  به   مکتبِ   دختر   نظر  نشد

از سوگِ  مرگِ  مشعل  فردا  ز من بپرس

ای  دوست  در کنارم از  این  ملک عاریت

از  درد  های  میهن  بی  ما  ز من  بپرس

احمدهنایش

۱۸دسمبر۲۰۲۳

اسلام آباد