دریغ
هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : شنبه مؤرخ ۲۷ جدی ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۷ جنوری ۲۰۲۶ میلادی – ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————
فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار
شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی
دریغ
گر این عصر عصر طلایی بود
چرا کار ما ژاژ خوائی بود
بمنزل نداریم ره از زمین
عجب مغز ها مان هوائی بود
جوان و ادیب و خردمند ما
مریض تب خود نمائی بود
فصیح الکلام و وعاظ وخطیب
هواه خواه و بیجا سرائی بود
کهن گر کند کار پوسیده است
جوان گر بود ابتدائی بود
هنرمند و ملا و شیخ و فقیه
گرفتار صد ناروائی بود
اگر خورد و بُرد و بدزدید و کشت
نگویند آقا کجائی بود
وطنخواه و روشنگر و راستگو
به انظار ما خولیائی بود
یکی انقلاب بکش بسته کن
بدرد همه خوش دوائی بود .
بغلان
اسد ۱۳۳۱
صابر هروی
با سپاس و امتنان از شما خواهر گرامی ، روان مرحوم مغفور استاد صابر هروی را شاد وخشنود می طلبم.
باعرض حرمت
قیوم بشیر هروی