دریغ
هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : شنبه مؤرخ ۲۷ جدی ( دی ) ۱۴۰۴ خورشیدی ۱۷ جنوری ۲۰۲۶ میلادی – ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————
فرستنده : محترمه ادیبه صابر صادقیار
شاعر : زنده یاد استاد صابر هروی
دریغ
گر این عصر عصر طلایی بود
چرا کار ما ژاژ خوائی بود
بمنزل نداریم ره از زمین
عجب مغز ها مان هوائی بود
جوان و ادیب و خردمند ما
مریض تب خود نمائی بود
فصیح الکلام و وعاظ وخطیب
هواه خواه و بیجا سرائی بود
کهن گر کند کار پوسیده است
جوان گر بود ابتدائی بود
هنرمند و ملا و شیخ و فقیه
گرفتار صد ناروائی بود
اگر خورد و بُرد و بدزدید و کشت
نگویند آقا کجائی بود
وطنخواه و روشنگر و راستگو
به انظار ما خولیائی بود
یکی انقلاب بکش بسته کن
بدرد همه خوش دوائی بود .
بغلان
اسد ۱۳۳۱
صابر هروی
با سپاس و امتنان از شما خواهر گرامی ، روان مرحوم مغفور استاد صابر هروی را شاد وخشنود می طلبم.
باعرض حرمت
قیوم بشیر هروی
درود بر شما جناب قیوم بشیر هروی گران ارج از نشر این شعر زنده یاد صابر هروی در تارنمای زیبایتان .
سلامت باشید خواهر گرامی ام ، روان استاد مرحوم شاد وخشنود باد.