بختِ سیاه
تاریخ نشر: پنجشنبه 12 دلو ( بهمن ) 1402 خورشیدی – 1 فبروری 2024 میلادی – سندیاگو – کلیفرنیا – امریکا
بختِ سیاه
با ابر هاى تار ربودند ماه را
بردند از ستاره سرودِ نگاه را
آلوده بود دامنشان از فريب و مكر
در راه ما هميشه نشاندند چاه را
بر بال هر پرنده نشانِ شلاق بود
بستند بر قفس همه حكم گناه را
ایستاده بود دربرِ او چهره ى خودش
با هر نفس شكست در آيينه آه را
ازكوچه هاى خسته ى بن بست مى رويم
ما خلق گم شده كه ندانيم راه را
رقصيده بود تا دمِ مرگش به روی دار
هر زن كه داشت چادر بخت سياه را
شگوفه_باختری
ملبورن – استرالیا
بانو باختری گرامی بسیار زیبا سرودید ، احساس پاک تانرا می ستایم ، کامگار باشید
باعرض حرمت
قیوم بشیر هروی