سلام و درود به همهٔ اهل قلم و اندیشه
نوزدهمین سالگرد فعالیت سایت وزین ۲۴ ساعت را به پیشگاه رهبران فرهیخته و ورجاوند آن، جناب آقایان قیوم بشیر هروی و مهدی بشیر، و همهٔ همکاران محترمشان صمیمانه تبریک و شادباش میگویم.
نوزده سال تلاش، نوزده سال خدمت به فرهنگ و ادب، و نوزده سال پیوند دلها با واژه ها؛ برگ زرینی در کارنامهٔ فرهنگی ماست. سایت ۲۴ ساعت در این سالها پایگاهی مستحکم برای شعرا، نویسندگان و فرهنگیان در داخل و خارج از افغانستان بوده و همچون چراغی فروزان، راه اهل اندیشه و هنر را روشن نگاه داشته است.
این روز خجسته را به همهٔ دوستداران این سایت وزین نیز تبریک میگویم. امید است در پرتو همت والای شما، این پایگاه فرهنگی همچنان بالنده، پویا و سربلند بماند و سالهای پیش رو، سرشار از موفقیت، همدلی و افتخار باشد.
آرزومندم که این چراغ فروزان، سالهای سال همچنان روشن بماند؛ قلم‌ها پُررنگ‌تر، اندیشه‌ها ژرف‌تر، و رسالت فرهنگی این رسانه گسترده‌تر گردد.
به امید روزهایی که سایت «۲۴ ساعت» همچنان تکیه‌گاه استوار فرهنگ و ادبیات افغانستان باشد.
پاینده باد سایت ۲۴ ساعت؛
پاینده باد قلم و فرهنگ.
با سپاس و احترام
.
«خلیل الله فائز تیموری »
.
قصیدهٔ : «چراغ فرهنگ و ۲۴ ساعت»
.
به نام آن‌که ز لطفش جهان گلستان است
ز فیض او دلِ عاشق همیشه شادان است
درود باد بر آن صبحِ روشنِ فرهنگ
که هر نفس ز نسیمش بهارِ ایمان است
رسید موسم شادی ، رسید فصلِ سرور
که جشنِ نوزده سالِ عشق و عرفان است
نوزده سال گذشت و هنوز شعلهٔ عشق
به بزمِ اهلِ قلم همچو شمعِ تابان است
هزار شکر که در باغِ دانش و فرهنگ
چراغِ «بیست‌و چهار ساعت» فروزان است
به هر کجا که دلِ اهلِ فکر و دانش هست
نوای نامِ تو چون نغمهٔ خوش‌الحان است
به هر کرانه که شاعر ز شوق می‌نویسد
ز لطفِ این درگه، خاطرش گل‌افشان است
قلم به دستِ تو ای پایگاهِ اهلِ سخن
همیشه در پیِ بیداریِ دل و جان است
هر آن‌که دل به هنر داد و عشق را بگزید
به آستانِ تو آید که جایِ خوبان است
ز نامِ شعر و ادب هر کجا سخن باشد
«بیست‌وچهار ساعت» آن میان عنوان است
قیومِ بشیر هروی ، چراغِ اهلِ قلم
که نامِ پاکِ تو در دفترِ بزرگان است
به دستِ مهرِ تو این کاروانِ اهلِ ادب
ز گردنه های غمِ روزگار آسان است
تو پاسدارِ حریمِ سخن ، امینِ قلم
که در نگاهِ تو فرهنگ، عهد و پیمان است
مهدیِ بشیر، ای رفیقِ راه و هم‌نفس
که مهرِ تو به دلِ اهلِ شعر مهمان است
به همتِ شما این چراغ روشن مانده‌ست
که نورِ آن به دلِ اهلِ عشق تابان است
اگرچه راهِ زمان گاه پر ز سنگ و بلاست
چراغِ همتِ مردان همیشه در جان است
درود باد ب ر آن دست های پاک و شریف
که خدمت‌شان به فرهنگ، فخرِ انسان است
به هر ورق که ز سایتِ شما رسد پیغام
هزار پنجره بر رویِ اهلِ عرفان است
نه شعر و غزل تنها، که دردِ مردم نیز
در این دیارِ سخن قصه‌ای نمایان است
ز رنجِ مهاجر و آهِ دلِ غریبِ وطن
هزار ناله در این دفتر پریشان است
ولی امید در این خانه زنده می‌ماند
که بعدِ هر شبِ تاریک، صبحِ خندان است
به نامِ عشق ، به نامِ قلم، به نامِ ادب
که این سه، مایهٔ پیوندِ اهلِ دوران است
نوزده سالِ پر از رنج و کوشش و خدمت
گواهِ همتِ مردانِ پاک دامان است
ز لطفِ حق، نفسِ تازه در رگِ این بزم
وزیده و دلِ اهلِ سخن غزل‌خوان است
هزار سال بماند قیوم و مهدیِ پاک
که نامِ هر دو در دفترِ بزرگان است
خدا کند که در این راهِ پر ز پیچ و خط
همیشه مهر و وفاداری‌ات همراهان است
ز لطفِ حق دلِ این کاروان به هم پیوست
که اتحادِ دلِ اهلِ عشق درمان است
هر آن‌که از سرِ اخلاص شعر می‌خواند
در این سرایِ محبت عزیز و مهمان است
ز شرق و غربِ جهان، هر کجا که شاعر هست
صدای مهرِ تو در جانِ او غزل‌خوان است
به هر زبان که نویسنده‌ای سخن گوید
به پیشگاهِ تو آن حرف گوهرِ جان است
به جشنِ نوزده سالِ تو مبارک باد
که این شکوهِ ادب مایهٔ شادمان است
به اهلِ فکر و قلم، اهلِ دانش و اندیشه
درود و مهر که این روز، روزِ احسان است
بماند این شبِ شادی به یادگارِ ابد
که هر نفس ز محبت بهارِ رضوان است
به لطفِ حق، درِ این خانه باز و آبادان
و نامِ پاکِ شما بر لبِ غزل‌خوان است
خدا کند که ز هر سو رسد نسیمِ امید
که راهِ اهلِ قلم روشن و درخشان است
به هر ورق که رسد نامِ در آن نمایان است
به هر قلم که در این آستانه می‌رقصد
نوای عشق و ادب مژدهٔ بهاران است
بماند این درگهِ پاک تکیه گاهِ همه
که نامِ آن به دلِ اهلِ شعر جاودان است
ز شوقِ جشنِ تو امشب غزل‌سرایم من
که هر سخن ز محبت بهشتِ رضوان است
خوشا کسی که ز سرِ مهر و صدق می‌گوید
که خدمتِ اهلِ قلم فخرِ هر انسان است
به ختمِ شعر دعا میکنم به صدقِ دل
که بختِ یار و نگهبانِ این درگه جوان است
خدا نگهدارِ قیوم و مهدی و یارانِ عزیز
که نامِ پاک شان در دفترِ بزرگان است
ز لطفِ حق همهٔ سال های پیشِ رو
پر از موفقیت و مهر و فضلِ یزدان است
بماند این چراغِ فرهنگ تا ابد روشن
که روشناییِ آن مایهٔ گلستان است
به شادباشِ نوزده سالِ عشق و فرهنگِ پاک
که جشنِ «۲۴ ساعت» به لطفِ یزدان است
فائز، ز شوقِ این جشنِ نور و فرهنگ بخوان
که نامِ تو نیز در دفترِ سخنوران است
.
خلیل الله فائز تیموری
.
۱۴۰۵/۶/۲۸—شمسی
.
تهران –ایران
