پیچکِ عشق
( هجدهمین سال نشراتی )
تاریخ نشر : جمعه مؤرخ ۶ سنبله ( شهریور) ۱۴۰۵ خورشیدی – ۲۸ آگست ۲۰۲۶ میلادی – ملبورن – استرالیا
—————————————————————————————————————————————————
پیچکِ عشق
کامِ من تلخ بُوَد ، شهد نشان از دهنت
نفسِ جانِ مرا عطری رسان از بدنت
عسل ناب تو در جنّت اعلی نَبُود
مگس نحل نیابد چه که یاس و سمنت
طعمِ آن بوسهی تو برده قرارِ دلِ من
شکر از شرم شود آب ، به کُنجِ دهنت
رویِ بازِوی تو با بوسه بکارم گلِ سرخ
پیچکِ عشق شوم، حلقه زنم دورِ تنت
غنچهغنچه بشوم، دستهگلی سرخِ بهار
شاخه شاخه شوم و سر بزنم از چمنت
گر بنوشانی مرا جرعهای از جام وصال
دل سپارم به تبِ گرمِ خوشِ انجمنت
قدِّ تو هیبتِ سرو و تن تو نکهتِ گل
من فدای قد و آن عطرِ خوشِ پیرَهنت
من اگر شعر شدم، از نفسِ گرمِ تو بود
واژه جان گیرد و جانِ تازه ز طبعِ سخنت
سهیلا ضیایی
بانو ضیایی گرامی بسیار زیبا سرودید ، قلم تان پررنگ و طبع زیبای تان رسا باد.
باعرض حرمت
قیوم بشیر هروی