|
ترا
صالحه وهاب واصل
۱/ ۱۱ / ۲۰۰۹ فرانسه
 صالحه وهاب واصل
ترا
در تن کنم چون جامه ئی از بیقــــراری ها
ترا
در چشم خود بندم چو اشکِ آه و زاری ها
ترا
چون عطر گل پاشــــم به روی بستر خوابم
ترا
آوای جان ســــازم دم شب زنــــده داری ها
ترا
چون عطر سوسن در مشامم جا بجا ســازم
ترا
چون بوسه روی لب نهم از کامگـــاری ها
ترا
آرم برون از موج طـــوفــــان زائی بیتــابی
نهم
چون ساغر می روی لب با میگســــاری ها
ترا
شب ها کنــــار بسترم با خــویش می بینـــم
چو
آب از شرم میپاشم ز شــــور هم کناری ها
بیا
تا آتش حسرت شــــــود خاموش در جــــانم
دگر «واهب» ندارد طاقت چشـــــم انتظاری ها
|
