سراغ گوهر نایاب
خواجه عبداله (احرار)
دیار غربت۲۰۰۰
 محترم خواجه صاحب عبداله (احرار)
در حجاب است با هزاران پرده معشوق برین
جــلــوه های بی نشـان را با صـفـای دل بـبین
نور تــابــان ازل تابـــید بـه افـلاک و زمــین
سرو آزاد رسـا را در چــمـن بـی ظــل بـبین
هــر طرف جــستم نمی یابم مقام و مــنـزلـش
دشت و وادی های پرخوف بُعد این منزل ببین
از کــی پـرسم؟ مــن سراغ گــوهــر نایاب را
کس نمیگوید جواب، این پرسش مشــکل ببین
من نه تنها سر به کف دارم درین وادی شـوق
صد هزاران عاشــق زار چو مـن ِ بسمل ببین
دل تهی کن از هوس تا زنده گردی جاویدان
زنــدگــی ای جــاویدانی با تـن بــیدل
بـبین
کن صفا آیـینه را (احرار) برای جلـوه
اش
مظهر انــوار مــطــلق را به آب و گِل ببین
|
