طنزی از:  قیوم بشیر  

ماجرا های کاکا جمال نانوا

این قسمت

آتش بس میان دو خشو

به لهجهء شیرین کابلی

قیوم بشیر

   بدین ترتیب کاکا جمال در ضمن اینکه نانهای مشتریانش را می پخت همرایشان قصه نموده و همه را دعوت نمود که روز جمعه به خانه شان بیایند که محفل شب شش جلال جان است.

   بالاخره روز جمعه فرا رسید و در کوچه غوغای عجیبی بر پا بود که نپرس ، مهمانها از بالا و پایین سرک بطرف خانه کاکا جمال به حرکت بودند، آشپزها تپ و تلاش خاصی داشتند و مطرب ها هم از راه رسیده بودند و در حال آماده ساختن آلات موسیقی خود بودند که دفعتآ غالمغالکی عجیبی از بین خانه کاکاجمال بالا شد ومعلوم شد که مادر کاکاجمال و مادر شاهگل گفتگو دارند. خشوی کاکاجمال که بی بی گل نام دارد به مادر کاکا جمال میگوید که یکماه باد باز بخیر اینمتو یک مافل سنتی هم بگیریم ولی مادر کاکا جمال میگوید کور خاندی ایقه پیسه از کجا میشه بچیم روز تا شام ده پیش تندور ششته و نان پخته میکنه که یک دو روپه پیدا کنه اورا هم باز بیاره بری تو مافل ساز و آواز جور کنه؟ تو از خدا نمیترسی؟ اگه نواسه گگ خوده بسیار دوست داری خو تو چرا بریش یک مافل سنتی نمیگیری؟ کاشکی باز دخترت اولاد اول خوده بچه می آورد . بسیار کمال نکده سر چار دختر یک بچه گگ زاییده ، اگه طفلک اولش بچه می بود مه خودم بریش جشن میگرفتم . هنوز حرف های مادر کاکاجمال خلاص نشده بود که بی بی گل حرفش را قطع نموده گفت:

برو ده قار خدا شوی کتی ازی گپهایت . دخترم اگه دختر هم زاییده نام خدا ببی هر کدامیش پنجه افتوه می مانه ، برو تو نواسه های دختری خوده ببی کل شان قاق قاق ، مردنی هیچ دل آدم نمیشه سوی شان ببینه .